Αρκετά πια. Η ανοχή της άλλης άποψης έχει και τα όρια της, όταν αυτή εκφράζεται ως επιθετική ηλιθιότητα

Αρκετά πια. Η ανοχή της άλλης άποψης έχει και τα όρια της, όταν αυτή εκφράζεται ως επιθετική ηλιθιότητα
Κάποιος δημοσιογράφος της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» υπογράφει πρωτοσέλιδο με μία μακέτα που εξισώνει τον Αδόλφο Χίτλερ με τον Κάρολο Μάρξ. Η μοναδική σχέση μεταξύ των δύο αυτών ανθρώπων είναι η γερμανική καταγωγή τους. Πέραν τούτου ουδέν. Ο ένας αιματοκύλισε τον κόσμο. Ο άλλος ως εκφραστής της αρχέγονης τάσης των εξισωτικών κινημάτων επιχείρησε να ερμηνεύσει την Ιστορία και να αναλύσει την Οικονομία.



Ο ένας ήταν εγκληματίας. Ο άλλος ήταν διανοούμενος ο οποίος αποδέχτηκε ως βάση συζήτησης όλες τις βασικές αρχές της Γαλλικής Επανάστασης και αυτής του Κρόμγουελ και άρα τον πυρήνα των αξιών που προέκυψαν από αυτές. Ο Μάρξ δεν σκότωσε κανέναν παρά μόνον τα άρρωστα μυαλά εκείνων που νομίζουν πώς η Ιστορία είναι μία γραμμική εξέλιξη. Όποιος προσπαθεί να ταυτοποιήσει τον γερμανό διανοούμενο με τον Στάλιν απλά εντάσσεται στην κατηγορία των ηλιθίων του Αινστάιν αφού μόνον αυτή κατηγορία τείνει στο άπειρο. Ούτε καν το Σύμπαν.

Ξέρω πώς ο γονιδιακός αντικομμουνισμός ταυτίζεται με το γονιδίωμα της αμάθειας. Αυτό αφορά τον συντάκτη και την εφημερίδα του. Η προσπάθεια ωστόσο ταύτισης των φασιστικών εκδοχών με τα εξισωτικά κινήματα ανά την Ιστορία πέραν της αμορφωσιάς και του βασικού ελλείμματος ιστορικής συνείδησης υποκρύπτει και μία σαφή πρόθεση να παρασυρθεί η κοινωνία σε μία ισοπεδωτική και χυλώδη άρνηση.

Κάποιος πρέπει να ψιθυρίσει στο αυτί του συντάκτη και των διευθυντών του πώς τα εγκλήματα του Στάλιν αφορούν ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας που ανέλαβε δράση στη Ρωσία μετά το 1923 για να καταλήξει στον πλήρη έλεγχο της χώρας στα μέσα της δεκαετίας του ’30. Τα εγκλήματα του Χίτλερ αφορούν ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας που κατάφερε να αναρριχηθεί στην εξουσία και στη συνέχεια να ελέγξει την χώρα. Όλοι οι Γερμανοί δεν ήταν Ναζιστές. Όλοι οι Ρώσοι δεν ήταν σταλινικοί. Όλοι οι κομμουνιστές δεν συμπαρατάχτηκαν με τον Γεωργιανό μυστακοφόρο. Το καταμαρτυρούν οι μαζικές εκτελέσεις, οι δίκες, τα Γκούλαγκ.

Προφανώς η ανοησία της ισοπέδωσης διευκολύνει το δημοσιογραφικό έργο ενός αμαθούς δημοσιογράφου. Μόνον που η άγνοια είναι και το φυσικό όπλο (και άλλοθι) της κάθε φασιστικής εκδοχής. Φαιάς ή ερυθράς.

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017, 17:58