SEXUALITY: Oι γιορτές και η μεταφυσική ανάγκη για πίστη

SEXUALITY: Oι γιορτές και η μεταφυσική ανάγκη για πίστη

Oι γιορτές και η μεταφυσική ανάγκη για πίστη, Πρώτη καταχώρηση Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2016

«Cogido Ergo Sum» από τη διατύπωση του Rene Descarte «σκέφτομαι άρα υπάρχω», που επιγραμματικά κλείνει το κύκλο της ορθολογικής σκέψης και της ανάγκης του Διαφωτισμού να πολεμήσει τις προκαταλήψεις και την «ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ», έχουν περάσει αιώνες, αγώνες, ιστορικοί πόλεμοι, αιματοχυσίες και ιδεολογικές συγκρούσεις για την επικράτηση της ορθολογικής σκέψης που θα υπηρετούσε, θεωρητικά, την πιο λογική και ισορροπημένη πλευρά της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνικής οργάνωσης.

Ο κόσμος του Μεσαίωνα έκλεινε ένα κύκλο, η Αναγέννηση ξεκινούσε με τα πνευματικά της όπλα σε υπεραφθονία, η επιστήμη στήριζε τον πνευματικό ορθολογικό τρόπο σκέψης, αλλά ο κόσμος και η ζωή φαίνεται πως δεν άλλαξαν δραματικά... προς το καλύτερο. Πόλεμοι, φόνοι, φτώχια, θρησκευτικοί φανατισμοί και εθνικισμοί διαπερνούν τον εικοστό αιώνα αφήνοντας θύματα τόσο από την φυσική εξόντωση, όσο και την πνευματική και ηθική εξαθλίωση των πολιτών.

Η τάση της πλειοψηφίας του κόσμου σε όλες τις χώρες του Αριστοτελικού τρόπου σκέψης αλλά και του Nτεϊκού αντίστοιχα στις Mουσουλμανικές, φαίνεται πως υπηρετείται καλύτερα από το μεταφυσικό στοιχείο μιας ΠΙΣΤΗΣ για ένα μεταθανάτιο παράδεισο, αφού η πραγματικότητα της ζωής όλους τους πληγώνει…
«Credo Ergo Sum» «πιστεύω άρα υπάρχω», φαίνεται πως υπηρετεί καλύτερα τους πρωτόγονους φόβους και τις παράλογες μορφές σκέψης, ακόμα και σήμερα στην εποχή του άκρατου ΥΛΙΣΜΟΥ και της επιστημονικής επανάστασης των μηχανών....

Η Χριστιανική πίστη νομιμοποιήθηκε δομικά και ιδεολογικά σε όλες τις κουλτούρες της Δύσης και Ανατολής και βέβαια κατηγορήθηκε από το Αριστοτελικό πνεύμα σαν σκοταδιστική και παράλογη. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι ή έστω οι πόλεμοι στο όνομα της θρησκείας, αν το δει κανείς και διαλεκτικά και Μαρξιστικά, εξακολουθούν να ταλανίζουν το ιστορικό σώμα και να οργανώνουν τείχη διαχωρισμού των εθνών, των πολιτισμών και των τάξεων...

Είναι η πίστη όμως γέννημα της Χριστιανικής μεταφυσικής και του Δογματικού Αποκαλυπτικού λόγου της εκκλησίας ή υπάρχει μια ανάγκη προχριστιανική για μια πίστη που θα ανακουφίζει τον άνθρωπο από τα καθημερινά του βάσανα;

Είναι η πίστη μια ανάλογη αλήθεια όπως τη διατυπώνει αργότερα ο F. Nietzsche, ότι «έχουμε τη τέχνη για να μη πεθάνουμε από την αλήθεια»;

Σε όλους τους πολιτισμούς, ακόμα και τους προχριστιανικούς, η ανάγκη για μια πίστη υπερφυσική, Τοτεμική και εξωπραγματική, φαίνεται ότι υπηρετεί ανακουφιστικά όχι μόνο την μεταθανάτια αγωνία, αλλά χρησιμεύει και για την αποκάλυψη κάποιων ονειρικών, μεθυστικών στιγμών στη καθημερινότητα που ίσως να εξυψώνουν τον άνθρωπο σε μια πιο ηρωική μορφή από την ταπεινότητα, που τον καθηλώνει στο έδαφος του μικρού και του γελοίου «η κοινωνική οργάνωση και ο καταμερισμός εργασίας».

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μπόρεσαν αυτή τη μεταφυσική ανάγκη του ανθρώπου για πίστη στο παράδοξο να την μετουσιώσουν σε υψηλή τέχνη μέσα από την επική ποίηση του Ομήρου, την Τραγωδία και την Κωμωδία των μεγάλων υπηρετών της εκείνης της εποχής.

Ο τραγικός ήρωας από το γελοίο προσωπείο του απέχει ελάχιστα, αφού όλοι μας κρύβουμε και τον Αχιλλέα και τον Ιούδα σε μια ιδανική αναλογία που καμία λογική ή επιστημονική μέθοδος δε μπορεί να περιγράψει τα όρια. Μόνο στην υψηλή τέχνη γίνεται κάπως ευπρεπώς αυτός ο διαχωρισμός που κάνει τον άνθρωπο να κλαίει μπροστά στο τραγικό και να γελά μπροστά στο γελοίο...

Με τη τέχνη η παραμόρφωση της πραγματικότητας συντελείται έτσι που να ανακουφίζει τον ανθρώπινο πόνο και να ευπρεπίζει τα ταπεινά και τα ευτελή.

Η πίστη σαν ανάγκη στον άνθρωπο μοιάζει να προηγείται χιλιάδες χρόνια της Χριστιανικής παράδοσης, που βέβαια την καλλιέργησε σε ύψιστα επίπεδα, άλλοτε σε μορφές τέχνης αξεπέραστης ομορφιάς όπως στα έργα του Δομίνικου και του Νταβίντσι, άλλοτε σε τρομακτικού φόβου ιδεολογήματα με τα κυνήγια μαγισσών και τις θρησκευτικές διαμάχες...

Πάντως στην ανθρώπινη διαδρομή η πίστη είναι μια δύναμη θετική που περιέχει μυστικά τον ορθολογικό κώδικα και την επιστήμη της κάθε εποχής.

Σήμερα ας πούμε στην φυσική επιστήμη πολλοί ορθολογιστές επιστήμονες ερευνούν το απόλυτο αξίωμα που θα δίνει απαντήσεις για τις τέσσερις διαστάσεις και την συνένωση των θεωριών της βαρύτητας, της ηλεκτρομαγνητικής και των κβάντων σε μια αρμονική εξίσωση. Μάλιστα το ερευνητικό αυτό έργο το ονομάζουν «ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΥΣΙΚΗΣ», συμβολισμός λεκτικός που σε παρασύρει σε θρησκευτικό ιδεολόγημα...

Αν στη πραγματική ζωή δεν υπήρχε ο έρωτας, η τέχνη και η θρησκεία, ίσως τα πράγματα να ήσαν ανυπόφορα για να βιωθούν, με δεδομένη τη γνώση του ανθρώπου για ένα ορατό και μετρήσιμο χρόνο που οδηγεί νομοτελειακά στο τέλος, το θάνατο...

Όλοι γνωρίζουν ότι ο θάνατος είναι μια φυσική τάξη και νομοτέλεια, αλλά κανείς δεν θα ήθελε να πεθάνει για να επιβεβαιώσει αυτόν τον κανόνα, ούτε καν και αυτοί οι φανατικοί θρησκευόμενοι...

Η πίστη, αυτό το βαθύ συναίσθημα για επικοινωνία με κάτι υπερβατικό που θα μας οδηγήσει σε μια λύτρωση από τη βασανιστική και επαναληπτική συνήθεια της καθημερινότητας, δεν είναι τις περισσότερες φορές ξεκομμένο από γνώση και πληροφορίες ορθολογικού χαρακτήρα... Ίσως μάλιστα να συμβαίνει και το αντίθετο, όπου πολλές κρυμμένες αλληλουχίες δεδομένων να μας οδηγούν ως δια μαγείας, σε ένα τόσο καθαρό συμπέρασμα που οι ίδιοι δεν είναι εύκολο να αξιολογήσουμε, γι’ αυτό και το φοβόμαστε...

Στις πιο παλιές αρχηγικού και μυστικιστικού χαρακτήρα κοινωνίες, το Ιερατείο τρόμαζε τους πιστούς, τους υπηκόους και τους κατώτερους, εν γένει, με τελετές που επέβαλαν στον αδαή πιστό τη δύναμη του Θεού, του Άρχοντα, του Βασιλιά για να ελέγχουν τη κάθε πιθανή αμφισβήτηση στην εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς...

Ο άνθρωπος πρέπει να πιστέψει σε έναν δεσπότη και σε ένα Θεό... Μόνο τότε νοιώθει λυτρωμένος από τα άπειρα ερωτηματικά που του θέτει η επιθετική και εν πολλοίς άγνωστη και απειλητική φύση ή η χαώδης κοινωνική οργάνωση....

Η πίστη όμως υπηρετείται με μεγάλη τέχνη κυρίως στη Χριστιανική παράδοση, όπου η φαντασμαγορική απεικόνιση του μεταφυσικού και του Θείου κάνει τον ταπεινό πιστό και προσκυνητή να απολαμβάνει αυτό το πλούσιο σε εικόνες και ύμνους θέαμα, σε πανέμορφα κτίσματα όπως οι εκκλησίες, τουλάχιστον κάποιες... Η απεικόνιση του κόσμου από μεγάλους ζωγράφους στους τρούλους των εκκλησιών είναι ίσως από τα πιο επιβλητικά θεάματα που ο κάθε θνητός είναι «υποχρεωμένος» να απολαύσει, μεθώντας με τα μύρα και τα αρώματα που τον περιτριγυρίζουν...

Η πίστη εμπεριέχει επίσης τη τέχνη της αποπλάνησης, όπου το αληθές θα χάνεται μέσα στο μαγικό φίλτρο μιας ιερότητας, όπου ο ανήσυχος και ένοχος, οντολογικά φτωχός άνθρωπος θα βιώνει μεγαλεία και αυταπάτες για μια άλλη ζωή πλούσια, γεμάτη μετάξια και χρυσά, όπως αυτά που φορούν οι εκπρόσωποι του Θεού και της εκκλησίας που τον υπηρετεί...

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Πρωτοπορία στην κοσμητική ανδρολογία, Πρώτη καταχώρηση Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2016

Ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης και οι συνεργάτες του έχουν τη μεγαλύτερη εμπειρία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη σε ειδικές επεμβάσεις των γεννητικών οργάνων και σε πληθώρα καινοτόμων τεχνικών.

Τα νεότερα σε αυτόν τον τομέα παρουσίασε ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, μιλώντας στο διεθνές συνέδριο Ιατρικής Πρωτοπορίας και Καινοτομίας (Athens Medical Leadership and Innovation Conference (AMLI) του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών. Το Συνέδριο έγινε στην Αθήνα, με αφορμή και τη συμπλήρωση 32 χρόνων από την ίδρυσή του Ομίλου.

Η πρώτη ανδρολογική κλινική του Δρ. Κωνσταντινίδη ξεκίνησε να λειτουργεί πριν από τριάντα χρόνια στην Αθήνα. Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν πέντε, ακόμη, ανδρολογικές μονάδες στον κόσμο και συγκεκριμένα στο Λονδίνο, στη Ρώμη, στη Βιέννη, στη Φρανκφούρτη και στο Ντουμπάι.

Ο χειρουργός ουρολόγος – ανδρολόγος προχώρησε και σε μια σημαντική ανακοίνωση.

Όπως είπε: «Η εμπειρία αυτή θα εμπλουτιστεί σύντομα με τη δημιουργία του νέου Κέντρου Μεταμόσχευσης Γεννητικών Οργάνων και Διαφυλικής Χειρουργικής, το πρώτο στην Ευρώπη, στο οποίο θα συνεργαστούμε με έγκριτους επιστήμονες του εξωτερικού».

Ειδικότερα θα συμμετέχει ο γιατρός που έκανε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση πέους, ο Νοτιοαφρικανός Andre van der Merwe και ο Σέρβος χειρουργός Vladimir Kojovic που διευθύνει το Κέντρο Αναφοράς στη Διαφυλική Χειρουργική στο Βελιγράδι.

«Η φιλοδοξία του Andrology International, σε συνεργασία με το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών - που διαθέτει ίσως τον μεγαλύτερο αριθμό ιδιωτικών νοσοκομείων στην Ευρώπη - είναι να κάνει την Αθήνα Κέντρο Αναφοράς Ειδικών Ανδρολογικών Επεμβάσεων, που θα υποδέχεται περιστατικά από όλο τον κόσμο και όχι μόνο από την Ευρώπη. Για να αντικαταστήσει, έτσι, τον στίχο του ποιητή “όπου και να κοιτάξω, η Ελλάδα με πληγώνει”, με το “Η Ελλάδα μπορεί και να επουλώνει”» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κωνσταντινίδης.

Η αυξητική του φαλλού ακουλουθεί αυξητικούς ρυθμούς, ανάλογους με την αυξητική μαστών στις γυναίκες. «Ο μεγάλος φαλλός είναι σύμβολο ανδρισμού και ερωτικής απόδοσης και αυτή είναι μάλλον η πιο ποθητή επέμβαση για τον σύγχρονο άνδρα» εξήγησε ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου.

Τις τεχνικές αυτές τις έφερε για πρώτη φορά στην Ευρώπη ο ίδιος και η επιστημονική του ομάδα. Μαζί έχουν πραγματοποιήσει τον μεγαλύτερο αριθμό ανδρολογικών επεμβάσεων στην Ευρώπη.

Άλλες «δημοφιλείς» επεμβάσεις που κάνουν, είναι:

- Η φαλλοπλαστική. Η επέμβαση αυτή πλέον μπορεί να γίνεται και με τοπική αναισθησία και ο άνδρας φεύγει σε δύο ώρες από το νοσοκομείο.
- Ευθειασμός πέους. Μια άλλη επέμβαση, με συνεχώς αυξανόμενο αριθμό περιστατικών, είναι ο ευθειασμός του πέους που στραβώνει από τη νόσο του Peyronie, αλλά και από συγγενείς καταστάσεις.
- Επέμβαση ευθειασμού πέους χωρίς ράμματα. Μια τεχνική που εφαρμόζεται τελευταία από την ομάδα του κ. Κωνσταντινίδη, με ειδικό μόσχευμα, αυτοσυγκρατούμενο.
- Ενδοπεϊκή πρόθεση. Πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, που δίνει λύση σε είκοσι, μόλις, λεπτά και μερικές ώρες νοσηλείας.

Πρόσφατα η ομάδα του κ. Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη βραβεύτηκε στην Ευρώπη για την μεγάλη γκάμα των τεχνικών και τον μεγαλύτερο αριθμό επεμβάσεων που πραγματοποίησε (ESSM 2016, geometrical approach in IPP).


Ποιες είναι οι πιο συχνές φαντασιώσεις των Ελλήνων; Πρώτη καταχώρηση Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2016


- Οι πιο αμαρτωλές και οι πιο ενάρετες επιθυμίες
-Τι έδειξε η νέα έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών

Μπορεί κάποιοι να ντρέπονται να τις εκστομίσουν, πολύ, δε, περισσότερο να τις κάνουν πράξη, όμως οι φαντασιώσεις, λένε οι ειδικοί, είναι το… αλατοπίπερο των ερωτικών σχέσεων. Είναι η απαραίτητη πικάντικη «δόση», που απελευθερώνει τα εσωτερικά ένστικτα και φέρνει το ζευγάρι πιο κοντά.
Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τους επιστημονικούς συνεργάτες του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών (www.andrologia.gr ) Πέτρο Δρέττα και Χρήστο Φλιάτουρα, ουρολόγους, Στέφανο Χανδακά, γυναικολόγο, Χριστίνα Αντωνοπούλου, καθηγήτρια κοινωνιολογίας, Μαρέα Λαουτάρη Δεληγιάννη, life and relationship coach και Ειρήνη Χειρδάρη, sex editor-dating & coach - με τη συμμετοχή 600 ατόμων, ανδρών και γυναικών, από τον Ιούλιο του 2015 μέχρι τον Αύγουστο του 2016 - αποκάλυψε τους τύπους των φαντασιώσεων, που «ξεσηκώνουν» τους Έλληνες.

«Τα αληθινά θέλω των ανθρώπων μένουν κρυμμένα στα υπόγεια των σκοτεινών επιθυμιών… Εκεί που φυλακίζουν την αθωότητα των ορμών οι φοβισμένοι και φυλακισμένοι των απαγορεύσεων, πολιτισμένοι πολίτες του πλανήτη» εξηγεί ο Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Διευθυντής Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών και προσθέτει: «Οι πιο σίγουρες φυλακές είναι του μυαλού οι εφιάλτες, οι τιμωρίες και οι ενοχές».

Οι γυναίκες ομολογούν - ενώ οι άνδρες όχι - ότι αποδίδουν καλύτερα όταν υπάρχει αίσθημα κι ότι προτιμούν να επιδίδονται στο… σπορ, εκτός σπιτιού.

«Σχεδόν όλοι προτιμούν το βουκολικό σεξ. Η φύση προσφέρει εναλλακτικούς τόπους ηδονών και, μάλιστα, τζάμπα. Το σεξ με θέα τη δύση του ήλιου στη Σαντορίνη ή στην Αμοργό, για παράδειγμα, δεν χρειάζεται χάπια και ομαδογαμικά παραληρήματα, αφού οι εραστές νιώθουν πιο Θεοί από τους Θεούς» εξηγεί ο κ. Κωνσταντινίδης.
Στον αντίποδα του ρομαντισμού, πολλοί φαντασιώνονται βίαιες σκηνές υποταγής και ταπείνωσης του άλλου. Δεν είναι τυχαίο, λένε χαρακτηριστικά οι επιστημονικοί συνεργάτες του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, ότι τα «ροζ» ξενοδοχεία κάνουν χρυσές δουλειές καθώς αποτελούν το κατάλληλο σκηνικό για την υλοποίηση αυτών των φαντασιώσεων.

Οι γυναίκες είπαν:

1. Μου αρέσει να βιώνω ρομαντικά συναισθήματα κατά τη διάρκεια του σεξ
2. Φαντασιώνομαι σεξ σε ασυνήθιστο μέρος, εκτός σπιτιού. Γραφείο, δημόσια τουαλέτα, σκοτεινός δρόμος… Επίσης μία ερημική παραλία. Αλλά και μια σουίτα στο Παρίσι ή στο Ντουμπάι δεν με χαλάει...
3. Έχω φαντασιωθεί ότι συμμετέχω σε ομαδικό σεξ
4. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω πεολειχία
5. Έχω φαντασιωθεί ότι αυνανίζομαι από τον σύντροφό μου
6. Έχω φαντασιωθεί ότι αυνανίζω τον παρτενέρ μου
7. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω σεξ με φίλο του άνδρα μου
8. Έχω φαντασιωθεί ότι κυριαρχούμαι σεξουαλικά

Οι άνδρες είπαν:
1. Νιώθω καλύτερα όταν δεν είμαι ερωτευμένος κατά τη διάρκεια του σεξ
2. Έχω φαντασιωθεί ότι μου κάνουν στοματικό σεξ στην τουαλέτα του μπαρ
3. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω σεξ με δυο γυναίκες
4. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω σεξ με κάποια που γνωρίζω - η οποία δεν είναι η σύντροφός μου - συνήθως την κολλητή της γυναίκας μου
5. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω σεξ σε ένα ασυνήθιστο μέρος (π.χ. στο γραφείο ή στην τουαλέτα ενός μπαρ)
6. Έχω φαντασιωθεί ότι βλέπω δυο γυναίκες την ώρα που ερωτοτροπούν
7. Η ατμόσφαιρα και η τοποθεσία είναι πολύ σημαντικά στις φαντασιώσεις μου
8. Έχω φαντασιωθεί ότι τελειώνω πάνω στην παρτενέρ μου
9. Έχω φαντασιωθεί να κάνω σεξ σε μια ρομαντική τοποθεσία (π.χ. σε μια ερημική παραλία σε κάποιο Ελληνικό νησί)
10. Έχω φαντασιωθεί ότι κάνω στοματικό σεξ στη σύντροφό μου

«Συμπέρασμα: Οι πιο συχνές φαντασιώσεις έχουν γίνει μάλλον συνήθεις πρακτικές, άρα ενάρετες. Αν θέλετε, όμως, αμαρτωλές φαντασιώσεις, παραβιάστε τις δέκα εντολές και τις απαγορεύσεις και σκεφτείτε ότι, αν το σεξ ήταν ανήθικο, τότε και η μητέρα φύση που μας το χάρισε, κάτι ηθικό θα’χε στο νου της» καταλήγει ο Δρ. Κωνσταντινίδης.

Χωρισμοί των διακοπών: Αυτοί είναι οι 12 λόγοι που συμβαίνουν!, Πρώτη καταχώρηση Τετάρτη 3 Αυγούστου 2016

 
Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι γεμάτες «νάρκες» για τα ζευγάρια, καθώς αποκαλύπτουν πιο ωμά από ποτέ «θαμμένα» προβλήματα και μεγάλες προσδοκίες. Δεν είναι τυχαίο, που κάθε χρόνο πολλά ζευγάρια «τα σπάνε» ενόψει διακοπών ή γυρίζουν τσακωμένα. Συχνά, δε, κάποιοι προτιμούν να ξεκλέψουν λίγες μέρες και να πάνε κάπου χωρίς το έτερον ήμισυ. Γιατί, όμως, συμβαίνουν αυτά;

Ο διευθυντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης (www.andrologia.gr) εξηγεί: «Τα πρέπει και τα δήθεν έγιναν στις μέρες μας βουνά ολόκληρα, που πλακώνουν τα καθαρά αισθήματα των ανθρώπων. Παρατηρείται μια επίπλαστη ιδεολογική κατασκευή του ονειρικού θέρους, όπου όλοι μεταμορφώνονται σε Διονύσους και σε Συλφίδες, σε μια λίμνη οργασμών μια σύντομη περίοδο της ζωής τους, δηλαδή τώρα τον Αύγουστο, που παίρνουν άδεια οι περισσότεροι. Αδυνατώ να συλλάβω με τον κοινό νου μου πώς, μέσα σε δέκα - το πολύ – μέρες, οι νεκροί στο πνεύμα και βαλσαμωμένοι στη σάρκα του άστεως θα ξαναγεννηθούν, όπως οι μεταξοσκώληκες σε πεταλούδες».

Ακολουθούν οι κυριότεροι λόγοι, για τους οποίους, σύμφωνα με τον κ. Κωνσταντινίδη, ο… απαγορευμένος καρπός είναι πιο θελκτικός στις καλοκαιρινές διακοπές και οι άνθρωποι χωρίζουν.

1. Στο διάστημα συμβίωσης των πιστών στον γάμο και στη μακροχρόνια σχέση, πολλοί ανακαλύπτουν ότι ο νόμος της έλξης που τους κρατούσε μαζί στην πόλη, με «μαγικό τρόπο» εξαφανίζεται.
2. Τα εγώ των συντρόφων συγκρούονται και οι άνθρωποι συνειδητοποιούν στις διακοπές ότι ίσως δεν διάλεξαν και το καλύτερο ταίρι. Οπότε αρχίζουν να ξενοκοιτάνε.
3. Πολλά ζευγάρια, που στην καθημερινότητά τους βλέπονται λίγο, στις διακοπές είναι μαζί συνέχεια κι αυτή η εντατική συνύπαρξη φέρνει εντάσεις.
4. Η αγωνία πολλών να περάσουν εξαιρετικά αυτές τις λίγες μέρες, συχνά κάνει τους συντρόφους τους να φαίνονται λίγοι.
5. Η αγωνία των ζευγαριών να μην πάνε μόνα τους διακοπές, γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω, τα κάνει να διαλέγουν παρέες, που στην πόλη δεν θα τους έλεγαν ούτε καλημέρα, νομίζοντας ότι η δυστυχία της μονότονης ζωής τους θα εξαφανιστεί.
6. Η απότομη διακοπή από τη ρουτίνα προκαλεί αλλαγές και ψυχοσωματικά προβλήματα.
7. Πολλοί έχουν την αγωνία να μετατραπούν από σύντροφοι σε εραστές κι αυτό φέρνει το γνωστό «άγχος της επίδοσης», που έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τον έρωτα. Επιπλέον, παρατηρείται ο ψυχαναγκασμός του οργασμού, το να κάνω σεξ οπωσδήποτε, το να φλερτάρω οπωσδήποτε.
8. Η έντονη προπόνηση και οι δίαιτες πριν από τις διακοπές, προκαλούν εκνευρισμό κι επιθετική συμπεριφορά, που ξεσπά συνήθως στα οικεία πρόσωπα.
9. Στις διακοπές υπάρχει πολύς ελεύθερος χρόνος για να σκεφτούν τα ζευγάρια τα προβλήματα που θα φέρει η επόμενη χρονιά στη ζωή τους. Τα υπαρξιακά άγχη και η κατάθλιψη εντείνονται.
10. Στις διακοπές γεννιέται ένα σύνδρομο, που έχει σχέση με εκείνο της Σταχτοπούτας. Ο καθρέφτης συνήθως λέει, πως δεν είστε οι πιο όμορφοι στην παραλία, ούτε οι πιο πλούσιοι, ούτε οι πιο ευτυχείς. Το σύνδρομο αυτό γεννά φθόνο για τους γύρω σας και για τον εαυτό σας, κάτι που έχει συνέπειες στις σχέσεις.
11. Το σύνδρομο του μεγέθους. Η έκθεση των ανατομικών προσόντων πάντα δημιουργεί σε κάποιους ανησυχίες και ανασφάλειες – η μεγέθυνση φαλλού ως ιδέα ξεκίνησε στις παραλίες του Ρίο ντε Τζανέιρο.
12. Το σύνδρομο «τρίγωνο του διαβόλου» (μαστοί, οπίσθια, κοιλιακοί) κάνει τις παραλίες πασαρέλες, καθώς πολλές γυναίκες περπατούν στην άμμο στις μύτες, μιμούμενες το εφέ των ψηλοτάκουνων.

«Στις διακοπές δεν χρειάζονται πολλά ρούχα, ούτε πολλές προσδοκίες για επιδόσεις… Σπαλιάρα. Και πρέπει να καταλάβουμε ότι ο καλύτερος σύντροφος είναι αυτός που έχουμε και όχι αυτός που θα θέλαμε να έχουμε. Γιατί η ιδανική σχέση, το ιδανικό σεξ, ο ιδανικός σύντροφος είναι σαν την αλήθεια, άπιαστη ακόμη για τον ανθρώπινο νου», διασαφηνίζει ο Δρ Κωνσταντινίδης.

«Θυμηθείτε τους στίχους του Μεγάλου Αλεξανδρινού: Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ, στην κώχη ετούτη τη μικρή, σε όλην τη γη την χάλασες… Όπερ σημαίνει ότι, αν νομίζετε πως είστε καλά στο Παγκράτι, να πάτε και στο ξερονήσι. Αν όχι, καλύτερα να μείνετε σπίτι, γιατί θα φαγωθείτε μέχρι και για τα κουνούπια», καταλήγει χαρακτηριστικά.


Σεξ: το μέγεθος μετράει; Ναι και μάλιστα «κλείνει σπίτια»! , Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη 28 Ιουνίου 2016

Το παρεξηγημένο 13 και η αυταπάτη των 4 εκατοστών...

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία νέας έρευνας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου

Το μέγεθος του… ανδρισμού έχει «κλείσει σπίτια» γιατί, όπως φάνηκε από οκταετή έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών σε 3000 άνδρες και γυναίκες, παίζει καταλυτικό ρόλο, επηρεάζοντας την εικόνα, τη σεξουαλική πράξη, τον οργασμό και την ικανοποίηση των συντρόφων… Ποσοστό πάνω από 80% απάντησε πως, ναι, το μέγεθος παίζει ρόλο στη σεξουαλική απόδοση. Ενώ όμως τα 13 εκατοστά αποτελούν το φυσιολογικό μέσο όρο, στο μυαλό ανδρών και γυναικών τα 17 εκατοστά θεωρούνται, λανθασμένα, το κανονικό μέγεθος. Πόσο μας επηρεάζει μια τέτοια αυταπάτη;

Οι συμμετέχοντες απάντησαν ανώνυμα σε ερωτηματολόγιο στο Διαδίκτυο και τα ευρήματα συνδυάστηκαν με τις πραγματικές μετρήσεις, που έγιναν σε άνδρες που επισκέφτηκαν το Ινστιτούτο.

Η πλειοψηφία όσων συμμετείχαν στην έρευνα παραδέχτηκε πως τα 17 εκατοστά είναι καλύτερα από τα 13. Ίσως γι’αυτό η αυξητική φαλλού (πάχυνση, επιμήκυνση) να είναι η επέμβαση, που πολλοί άνδρες θα ήθελαν να κάνουν.

Τα στοιχεία της έρευνας δόθηκαν στη δημοσιότητα κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για το νέο τμήμα sex coaching, που αρχίζει τη λειτουργία του στο Ανδρολογικό Iνστιτούτο, υπό την sex editor-dating & coach Ειρήνη Χειρδάρη. Πρόκειται για μια καινοτομία, που ευελπιστεί να βοηθήσει όσους, επηρεασμένοι από την οικονομική λαίλαπα, ενίοτε ξεχνούν τα ευεργετικά οφέλη του σεξ και δεν μπορούν πάντα να βρουν λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις ερωτικές τους σχέσεις.

Όπως εξήγησε, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας, ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης: «Ο συμβολισμός του μεγάλου φαλλού έχει σχέση με τη ρώμη και με τον ανδρισμό, όπως είναι στη γυναίκα ο μεγάλος μαστός, που σχετίζεται με τη γονιμότητα και την θηλυκότητα. Στην ερώτηση αν το μέγεθος επηρεάζει την σεξουαλική απόδοση, η συντριπτική πλειοψηφία απάντησε ναι, σε ποσοστό πάνω από 80%».

Πάντως η διαφορά στα εκατοστά φαίνεται πως εκτοξεύει το άγχος της επίδοσης στο… ρινγκ του έρωτα, αφού, όπως ομολόγησαν οι άνδρες που πήραν μέρος στη μελέτη, ανεξάρτητα από την απόδοσή τους στο σεξ, μέσα τους ένιωθαν τον φόβο της απόρριψης. Οι περισσότεροι δεν είχαν προβλήματα στύσης, παρόλα αυτά, στην προσπάθεια να πάνε με τη νέα τους σχέση είχαν πρόβλημα αυτοπεποίθησης.

Όσο για τους παντρεμένους, αυτοί υποψιάζονταν ότι οι γυναίκες τους τους υποτιμούσαν, επειδή δεν ήταν προικισμένοι.

Εξάλλου τόσο στη μελέτη του Ανδρολογικού Ινστιστούτου όσο και πρόσφατη διεθνή μετα-ανάλυση οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι είναι μύθος ότι οι κοντοί άνδρες είναι πιο κερδισμένοι σε μήκος, αφού οι ψηλοί είχαν μερικό πλεονέκτημα με στατιστική διαφορά – όχι ισχυρή, αλλά ενδεικτική…

Ενδιαφέρον έχει το ότι ενώ οι γυναίκες είπαν ότι δεν θα απέρριπταν κάποιον άνδρα λόγω μεγέθους, οι περισσότερες θεωρούν ως μέσο, «φυσιολογικό» μέγεθος τα 15-17 εκατοστά, όταν οι περισσότεροι άνδρες «φρενάρουν» στα 13. Πάντως ανέκαθεν το μέγεθος του πέους ήταν αντικείμενο αυτοπεποίθησης ή έλλειψής της και σχεδόν πάντα, για τους λιγότερο… προικισμένους ελλοχεύει ο φόβος της απόρριψης. Εδώ έχουν παίξει τον ρόλο τους και οι ταινίες πορνό, των οποίων οι πρωταγωνιστές δεν ανήκουν σε καμία περίπτωση στον μέσο όρο…

Σχετικά με το μείζον ζήτημα του αν το μέγεθος παίζει ρόλο στην επίτευξη οργασμού, οι άνδρες απάντησαν όχι - λογικό αν σκεφτούμε τον μέσο όρο μεγέθους - και οι γυναίκες ναι.

«Σε μια πρόσφατη μετα-ανάλυση, με αριθμό 15.000 περιστατικών, διαπιστώθηκε ότι η διαφορά δύο εκατοστών κάτω από τον μέσο όρο (δηλαδή τα 13 εκατοστά) είναι αυτή που επηρεάζει την επιλογή των ανδρών για να προχωρήσουν σε τεχνικές μεγέθυνσης» επισήμανε ο Δρ Κωνσταντινίδης. «Η διαφορά αυτή δημιουργεί στους άνδρες το σύνδρομο δυσμορφοβίας, δηλαδή ένα αίσθημα μειονεξίας, που πολλές φορές ακρωτηριάζει ψυχικά την ανδρική ταυτότητα, κλονίζοντας την αυτοπεποίθηση του άρρενος».

Οι άνδρες με το σύνδρομο του μεγέθους (small penis syndrome) θα μπορούσαν - σύμφωνα με μια ψυχολογικού τύπου θεώρηση - να διερευνηθούν για το σύνδρομο φθόνου του φαλλού. Δηλαδή θέλω αυτό που υποψιάζομαι ότι έχει πάντα κάποιος άλλος, πιο προικισμένος (στην επιστήμη ονομάζεται και σεξουαλική ζήλεια των ανδρών). Στην κοινωνική ζωή ονομάζεται και περιουσιακή ζήλεια (το σπίτι του γείτονα είναι πιο μεγάλο, τα πολλών κυβικών αυτοκίνητα των φίλων κοκ).

Οι 12 λόγοι που οι άνδρες αναζητούν το «μεγάλο»

1. Η σεξουαλική ζήλεια και ο φθόνος του φαλλού έχουν πηγή την παιδική ηλικία. Τα αγοράκια είναι γνωστό ότι αρέσκονται να συγκρίνουν τα γεννητικά τους όργανα.
2. Στην εφηβεία τα αγόρια αρχίζουν να μετράνε εκατοστά με τα άλλα αγόρια, όπου η σύγκριση μπορεί να αφήσει πάντα ένα έλλειμμα, καθώς πάντα θα υπάρχει κάτι μεγαλύτερο…
3. Η τρομοκρατημένη μαμά, που συγκρίνει τα δυο της αγόρια, που διαφέρουν σε μέγεθος - ο μεγάλος της ήταν διαφορετικός ή και ο μικρότερος σε ηλικία φαίνεται να το έχει μεγαλύτερο...
4. Ο πατέρας στην κρεβατοκάμαρα μοιάζει τεράστιος συγκριτικά με το δικό του μικρό σχεδόν ασήμαντο όργανο…
5. Οι πρώτες αναζητήσεις στην εποχή του αυνανισμού και η εικόνα του πορνοστάρ μοιάζει σίγουρα πολύ εντυπωσιακή.
6. Οι πρώτοι έρωτες και η αμφισβήτηση πως κάποιοι άλλοι ήταν πιο προικισμένοι...
7. Οι δονητές των sex shops, που είναι πάντα XXL, υποψιάζουν τους άνδρες ότι υπολείπονται.
8. Η πεοσκόπηση από ψηλά κρύβει το πραγματικό μέγεθος, ιδιαίτερα όταν υπάρχει κοιλίτσα.
9. Το σύνδρομο του γυμναστηρίου. Και του στρατού. Άνδρες γυμνοί και όλοι μπορούν να δουν ποιος είναι πιο προικισμένος.
10. Το μεγάλο σώμα της σωματοδομής (body building) εντείνει τη διαφορά, αφού καμιά άσκηση και κανένα βάρος δεν κάνει το σώμα του φαλλού να μεγαλώνει, όπως το υπόλοιπο.
11. Ο φόβος της ομοφυλοφιλίας (ομοφοβία). Οι άνδρες έχουν ως απόλυτο κριτήριο της ανδρικής ταυτότητας τον μεγάλο φαλλό, που θα τον θαυμάσουν όχι μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άνδρες. Ένας άνδρας με μεγάλο πέος είναι αναμφίβολα δυο φορές άνδρας, άρα δεν μπορεί να είναι ομοφυλόφιλος.
12. Η φαλλοκρατική ιδεολογία που κυριαρχεί εδώ και χιλιάδες χρόνια σε όλους τους πολιτισμούς ξορκίζει τη θηλυκότητα ως παθητική και μειονεκτική και εκθειάζει την αρρενωπότητα. Ταυτίζοντας τη δύναμη και τα μεγέθη (μεγάλα έθνη, μεγάλοι στρατοί, όπου η ισχύς υπερισχύει του δικαίου).

Οκτώ στις δέκα Ελληνίδες απατούν το σύντροφό τους, Πρώτη καταχώρηση: 25 Μαΐου 2016


-Σοκάρουν τα ευρήματα μεγάλης έρευνας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου σε 2.000 ζευγάρια!

Τους λόγους που τις «έσπρωξαν» να αναζητήσουν ξένες αγκαλιές εξομολογήθηκαν άπιστες Ελληνίδες σε πανελλαδική επιστημονική έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Το εντυπωσιακό είναι ότι, αντίθετα από την κοινή πεποίθηση ότι οι άνδρες ξενοκοιτάνε περισσότερο, οι γυναίκες αναδεικνύονται σε εξίσου «άτακτες». Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ποσοστό των «μοιχαλίδων», που αγγίζει το 78% (8 στις 10 δηλαδή), έναντι του 84% των ανδρών που απιστεί επίσης…

«Η άπιστη γυναίκα είναι μια Μαντάμ Μποβαρύ στη ρομαντική αλήθεια της, όταν η βιολογική αλήθεια της είναι πως γεννιέται άπιστη, για να φέρει στον κόσμο υγιείς απογόνους» εξηγεί ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Δρ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης ( www.andrologia.gr ). «Η γυναίκα, δηλαδή, γεννιέται άπιστη, ενώ ο άνδρας γίνεται, για να υπερασπίσει τον εύθραυστο ανδρισμό του... Άρα η γυναίκα έχει πολύ περισσότερο το «χάρισμα» της απιστίας, σαν φυσική κληρονομιά τρόπον τινά, ενώ ο άνδρας το αποκτά για κοινωνικούς κυρίως λόγους, για να… φανεί άνδρας, αλλά και να το αποδεικνύει συνεχώς έχοντας «χαρέμι». Η φύση έχει προβλέψει η γυναίκα να επιλέγει τον πατέρα - εραστή για την οικογένεια που θέλει να κάνει».

Στην προηγούμενη έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου παρουσιάστηκαν οι δέκα λόγοι που απιστεί ο άνδρας, βιολογικοί, κοινωνικοί και ψυχολογικοί. Στη νέα έρευνα, που έγινε σε συνεργασία με το γυναικολόγο Στ. Χανδακά, τους χειρουργούς ουρολόγους Π. Δρέττα και Χ. Φλιάτουρα και την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Χρ. Αντωνοπούλου, οι ειδικοί προσπάθησαν να εμβαθύνουν στα αίτια της γυναικείας απιστίας. Στην έρευνα, που διήρκεσε δυο χρόνια, συμμετείχαν 2.000 ζευγάρια, αποτυπώνοντας τη σεξουαλική ισότητα των δύο φύλων.

10 σημεία – κλειδιά για τη γυναικεία απιστία

1. Παρά την επικρατούσα άποψη ότι ο άνδρας είναι ο κυνηγός και η γυναίκα το θήραμα, συνήθως γίνεται το αντίθετο. Η γυναίκα επιλέγει ποιον θα βάλει στο κρεβάτι της, γιατί ελέγχει τόσο τη δική της επιθυμία, όσο και την επιθυμία του άνδρα, με απίστευτη ευκολία. «Ας ξαναδούν οι άνδρες κυνηγοί πότε τους αποδέχτηκε η γυναίκα που κυνηγούσαν και θα καταλάβουν» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κωνσταντινίδης.

«Ο ανδρικός εγκέφαλος είναι πρωτόγονος συγκριτικά με τον γυναικείο. Τα περί… καραβιών που σέρνονται πίσω από κάτι δεν είναι μόνο ανέκδοτο, γιατί ο πόθος του άνδρα είναι ανεξέλεγκτος, ενώ της γυναίκας σχεδόν πάντα ελεγχόμενος. Tα ανδρογόνα στον άνδρα τρελαίνουν τον εγκέφαλο ενώ στις γυναίκες ισορροπούν με τα οιστρογόνα που είναι σαφώς πιο λογικές ορμόνες γιατί έχουν κυρίως σχέση με την αναπαραγωγή και την θαλπωρή ενώ τα ανδρογόνα μόνο με τη σεξουαλική πράξη και την βία...”.

2. Προσέξτε τη γυναίκα σας στην ωορρηξία. Είναι βιολογικά έτοιμη για απιστία, γιατί σε κείνη τη φάση το σεξ και η αναπαραγωγή συνδυάζονται – θέλει, δηλαδή, να είναι και ερωμένη και μητέρα. Αν δεν είστε εσείς ο σύντροφος που ψάχνει, τότε είναι σίγουρο ότι θα ξενοκοιτάξει με την «ευλογία» της φυσικής της ορμής.

3. Η γυναίκα δεν απιστεί, απλά φεύγει και δεν ξαναγυρνά, γιατί το προετοιμάζει καιρό. Ενώ ο άνδρας είναι πάντα έτοιμος να γυρίσει στην ασφάλεια της μαμάς - ερωμένης – συντρόφου, ειδικά στις μέρες μας που οι γυναίκες αποδεικνύονται περισσότερο χρήσιμες και παίρνουν σωστές αποφάσεις . «Δείτε πόσες γυναίκες σήμερα συντηρούν τις οικογένειές τους, ενώ οι άνδρες τους κλαίνε στα καφενεία με τους φίλους για τις αδικίες της ζωής και την άδικη κοινωνία, που δεν αναγνώρισε την αξία τους» λέει ο κ. Κωνσταντινίδης.

4. Η γυναικεία απιστία δεν είναι ποτέ επιπόλαιη, ακόμη κι όταν γίνεται για λάθος λόγους. Είναι μια σοφή απιστία, γιατί είναι μελετημένη στρατηγικά. Η γυναίκα σκέφτεται μόνο με το κεφάλι της, γι’αυτό οι άνδρες καταρρακώνονται, μόλις μάθουν ότι η γυναίκα τους έκανε σεξ με κάποιον άλλον και θέλουν να τη σκοτώσουν, σαν Οθέλλοι, όταν οι γυναίκες, στην αντίστοιχη περίπτωση, απλά γυρίζουν την πλάτη κι εγκαταλείπουν.

5. Οι άνδρες ευνουχίζονται με την απιστία της γυναίκας, γιατί τη θεωρούν σοβαρή υπόθεση, όχι σαν τη δική τους απιστία, που θεωρείται αθώα και μηχανιστική. Ξέρουν πως η γυναίκα που έφυγε δεν πήγε με το καλύτερο αρσενικό, αλλά έφυγε γιατί είδε στους ίδιους μια αναπηρία της ανδρικής τους ιδιότητας.

6. Η απιστία στη γυναίκα είναι μια τιμωρία στον επιπόλαιο εραστή, που αμφισβήτησε τη θεϊκή της φύση. Η Μήδεια δεν ήταν απλά μια κερατωμένη γυναίκα, αλλά μια θεϊκή μορφή, που τιμωρεί τον άπληστο Ιάσωνα , που την άφησε, όταν του χάρισε το χρυσόμαλλο δέρας, την εξουσία, τα παιδιά και όλα τα καλά…

7. Η απιστία της γυναίκας είναι μια πράξη με διπλό μήνυμα. Σε τιμωρώ γιατί ήσουν κακό παιδί, αλλά γύρνα πίσω γιατί είσαι χρήσιμος σε άλλα, πιο απλά πράγματα.

8. Η απιστία στη γυναίκα έχει «μητέρα» τη σεξουαλική της ευφυΐα και «πατέρα» τον ερωτισμό, ενώ στον άνδρα είναι μια “ορφανή” απιστία με πολλούς δήθεν “γονείς”, που είναι οι αντίζηλοι του αρσενικού στις επιδόσεις που αρέσκονται να συζητάνε στις ανδρικές παρέες ...όπως οι ψαράδες και οι κυνηγοί...

9. Η γυναικεία απιστία είναι συνήθως παθιασμένη και αδιαμεσολάβητη, ενώ στον άνδρα είναι ένα φτωχό αντίγραφο της ματαιόδοξης φύσης του ανδρισμού του - μια διαμεσολαβημένη από την σεξουαλική ζήλεια για τα άλλα αρσενικά.

10. Αν η απιστία των φύλων είχε βαθμολογία επιδόσεων, η γυναίκα θα έπαιρνε άριστα, ενώ ο άνδρας θα έμενε μετεξεταστέος. Γιατί ο άνδρας, όσες φορές και να την κάνει την απιστία, πάντα θα συλλαμβάνεται επ΄αυτοφώρω, ενώ η γυναίκα μόνο αν το πει η ίδια επειδή απλά το θέλει ή για να τον τιμωρήσει, με την προσφιλή φράση «Υπάρχουν και καλύτεροι από σένα».

Απιστία - Oι δέκα λόγοι που οδηγούν τους άνδρες σε αυτή, Πρώτη καταχώρηση: 9 Μαΐου 2016

Οκτώ στους δέκα άνδρες και έξι στις δέκα γυναίκες απατούν το σύντροφό τους στη διάρκεια του γάμου και των μόνιμων δεσμών, ενώ ακόμη και στη χώρα μας ένα στα δύο ζευγάρια οδηγείται στο διαζύγιο, ακόμη και μόλις έξι μήνες μετά το γάμο.

Τα ζευγάρια ξεκινώντας την κοινή τους ζωή απολαμβάνουν αυθόρμητα το σεξ σχεδόν καθημερινά και ισχυρίζονται ότι αυτό θα κρατήσει για πολλά χρόνια. Διότι η ερωτική επαφή και η σεξουαλική ταύτιση είναι η ενέργεια που τροφοδοτεί δύο ανθρώπους να φτάσουν στο γάμο και την ευτυχία. Αυτό δυστυχώς διαρκεί πολύ λίγο.

Μάλιστα η γνωστή φράση εφτά χρόνια φαγούρα επιβεβαιώνεται πολύ συχνά γιατί η σεξουαλική απιστία κτυπά κόκκινο σε ζευγάρια που είναι μαζί για μεγάλο διάστημα, όπως έδειξε έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών. Τι οδηγεί όμως τους άνδρες στην απιστία;

«Με νέα έρευνα προσπαθήσαμε να απαντήσουμε γιατί οι άνδρες απατούν περισσότερο και για ποιους λόγους (ποιοτική ανάλυση) και όχι πόσοι (ποσοτική ανάλυση), επισημαίνει ο χειρουργός ουρολόγος ανδρολόγος Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης (www.andrologia.gr), πρόεδρος του Ινστιτούτου, απαριθμώντας τους δέκα λόγους που οδηγούν τον άνδρα στο να απατήσει τη σύντροφό του:

1. Η ερωτική βαρεμάρα! Ξεκινά συνήθως μετά τους έξι μήνες συμβίωσης και κορυφώνεται στους δώδεκα μήνες και όπως έδειξε η έρευνα αποτελεί την πρώτη αιτία που οδηγεί τον άνδρα στην απιστία… Η βιολογική ερμηνεία της είναι η πτώση των ανδρογόνων και η άνοδος της ωκυτοκίνης (υπάρχουν έρευνες σε μοντέλα φοιτητών που αποδεικνύουν αυτή τη βιολογική μεταβολή). Το ανδρογόνο είναι υπεύθυνο για την επιθυμία και την ορμή τόσο στον άνδρα όσο και στην γυναίκα.

2. Η γέννηση παιδιών: Η πατρότητα δημιουργεί αύξηση της ωκυτοκίνης, της ορμόνης της θαλπωρής και της αγαπητικής σχέσης, μειώνοντας την ανδρική ορμή που ελέγχεται από τα ανδρογόνα.

3. Η φιλική σχέση που αποκτά το ζευγάρι, καθώς «ως γνωστό όπου αγαπάς δεν ποθείς συνήθως», αποτελώντας έτσι την τρίτη αιτία.

4. Η οικειότητα, ή αλλιώς η εξοικείωση με το μυστήριο της Αφροδίτης: ποτέ μια εικόνα καθημερινή δε θα μοιάζει με την θεότητα που κατασκεύασε ο ανδρικός εγκέφαλος σαν ερωμένη.

5. Η αλλαγή ρόλου της γυναίκας που από ελκυστική ερωμένη «και πόθος όλων των ανδρών» μεταμορφώνεται σε μητέρα και πιστή σύντροφο, άρα αδιάφορη για διεκδίκηση. Η κατοχή του άλλου θεσμικά και κοινωνικά τον κάνει να αδιαφορεί, ό,τι κατέχω δεν το θέλω ή θέλω αυτό που δεν έχω.

6. Η καθημερινή τριβή και σύγκρουση δυο ανθρώπων που συγκατοικούν, ακόμα και για τα πιο γελοία πράγματα, οδηγούν στο θάνατο τον μύθο της ηδονής που πυροδοτεί τον έρωτα αλλά και τη σεξουαλική ορμή.

7. Η απομυθοποίηση του άνδρα ιππότη, εραστή , προστάτη, λαμπερού αρσενικού που σιγά σιγά σβήνει μέσα στη καθημερινή σχέση.

8. Η βεβαιότητα πως ο άνδρας όταν βγαίνει με φίλους μπορεί να είναι και με ερωμένη άρα ανταγωνίστρια.

9. Η κλασική στάση του αρσενικού που όταν κατακτήσει την Τροία ξεχνά την ωραία Ελένη και πάει για άλλα κάστρα.

10. Η αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών ο άνδρας υπάλληλος, πατέρας , εραστής , εξουθενωμένος οικονομικά, βιολογικά και ψυχικά, ενώ η γυναίκα μια νικημένη ερωμένη που την μεταμόρφωσαν οι συνθήκες από αφέντρα της ανδρικής επιθυμίας σε δούλα της οικίας.

“Σήμερα ένας στους τρεις άνδρες που παίρνει χάπια για τη στύση είναι έγγαμος ηλικίας 45-55, οικονομικά ευκατάστατος και κοινωνικά επιτυχημένος. Έχει την κοινωνική του ζωή όπου είναι γενικά ευχαριστημένος, αλλά περιγράφει ένα έλλειμμα ερωτικής επιθυμίας μέσα στο γάμο του, όμως δεν θέλει να απιστήσει γιατί θεωρεί την οικογένεια πολύ σοβαρή υπόθεση και αντλεί ευτυχία μέσα από αυτήν.
Ένα άλλο περίπου 30% των ανδρών που παίρνει χάπια για τη στύση είναι πολυγαμικό με εξωσυζυγικές δραστηριότητες (π.χ. ερωμένη του Σαββατοκύριακου). Το υπόλοιπο κατά προσέγγιση 30% αφορά σε άνδρες που έχουν πραγματικά οργανικά προβλήματα (σοβαρά) και χάνουν τη σεξουαλική τους ικανότητα. Το μεγάλο ποσοστό των ανδρών (90%) δεν παίρνει κανένα φάρμακο γιατί δεν θέλει να δώσει λύση. Θεωρεί ότι ζει μια καλή ζωή με τη σύντροφο του απέχοντας από το σεξ (ζει φιλικά, συντροφικά και με αγαπητικά στοιχεία).

Σήμερα λοιπόν αναζητά λύσεις το 6 % των ανδρών με προβλήματα στο σεξ, ενώ το μεγάλο ποσοστό δεν αναζητά λύσεις. Μοιάζει δηλαδή ότι είναι ευχαριστημένοι με την αποχή ή ότι φοβάται ότι το φάρμακο δεν είναι η αυθόρμητη λύση για την επιθυμία του.

Το 90% των ανδρών αναζητούν λύσεις μόνο όταν πιεστούν από τη σύντροφο τους ή όταν νομίζουν ότι η σύντροφος τους έχει εραστή.

«Σήμερα παρά την πληροφόρηση για το σεξ και τη σχετική "απελευθέρωση" που βιώνει η ελληνική κοινωνία, οι άνδρες δεν παραδέχονται το πρόβλημα τους ή καθυστερούν έως και 7 χρόνια για αναζήτηση λύσης», καταλήγει ο κ. Κωνσταντινίδης.

Οι γιορτές και η μεταφυσική ανάγκη για πίστη, Πρώτη καταχώρηση: 28 Απριλίου 2016


«Cogido Ergo Sum» από τη διατύπωση του Rene Descarte «σκέφτομαι άρα υπάρχω», που επιγραμματικά κλείνει τον κύκλο της ορθολογικής σκέψης και της ανάγκης του Διαφωτισμού να πολεμήσει τις προκαταλήψεις και την «ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ», έχουν περάσει αιώνες, αγώνες, ιστορικοί πόλεμοι, αιματοχυσίες και ιδεολογικές συγκρούσεις για την επικράτηση της ορθολογικής σκέψης που θα υπηρετούσε, θεωρητικά, την πιο λογική και ισορροπημένη πλευρά της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνικής οργάνωσης.

Ο κόσμος του Μεσαίωνα έκλεινε ένα κύκλο, η Αναγέννηση ξεκινούσε με τα πνευματικά της όπλα σε υπεραφθονία, η επιστήμη στήριζε τον πνευματικό ορθολογικό τρόπο σκέψης, αλλά ο κόσμος και η ζωή φαίνεται πως δεν άλλαξαν δραματικά....προς το καλύτερο. Πόλεμοι, φόνοι, φτώχια, θρησκευτικοί φανατισμοί και εθνικισμοί διαπερνούν τον εικοστό αιώνα αφήνοντας θύματα, τόσο από την φυσική εξόντωση, όσο και την πνευματική και ηθική εξαθλίωση των πολιτών.

Η τάση της πλειοψηφίας του κόσμου σε όλες τις χώρες του Αριστοτελικού τρόπου σκέψης αλλά και του Nτεϊκού αντίστοιχα στις Mουσουλμανικές, φαίνεται πως υπηρετείται καλύτερα από το μεταφυσικό στοιχείο μιας ΠΙΣΤΗΣ για ένα μεταθανάτιο παράδεισο, αφού η πραγματικότητα της ζωής όλους τους πληγώνει….

«Credo Ergo Sum» «πιστεύω άρα υπάρχω», φαίνεται πως υπηρετεί καλύτερα τους πρωτόγονους φόβους και τις παράλογες μορφές σκέψης, ακόμα και σήμερα στην εποχή του άκρατου ΥΛΙΣΜΟΥ και της επιστημονικής επανάστασης των μηχανών...

Η Χριστιανική πίστη νομιμοποιήθηκε δομικά και ιδεολογικά σε όλες τις κουλτούρες της Δύσης και Ανατολής και βέβαια κατηγορήθηκε από το Αριστοτελικό πνεύμα σαν σκοταδιστική και παράλογη. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι ή έστω οι πόλεμοι στο όνομα της θρησκείας, αν το δει κανείς και διαλεκτικά και Μαρξιστικά, εξακολουθούν να ταλανίζουν το ιστορικό σώμα και να οργανώνουν τείχη διαχωρισμού των εθνών, των πολιτισμών και των τάξεων...

Είναι η πίστη όμως γέννημα της Χριστιανικής μεταφυσικής και του Δογματικού Αποκαλυπτικού λόγου της εκκλησίας ή υπάρχει μια ανάγκη προχριστιανική για μια πίστη που θα ανακουφίζει τον άνθρωπο από τα καθημερινά του βάσανα;

Είναι η πίστη μια ανάλογη αλήθεια όπως τη διατυπώνει αργότερα ο F. Nietzsche , ότι «έχουμε τη τέχνη για να μη πεθάνουμε από την αλήθεια».;

Σε όλους τους πολιτισμούς, ακόμα και τους προχριστιανικούς, η ανάγκη για μια πίστη υπερφυσική, Τοτεμική και εξωπραγματική, φαίνεται ότι υπηρετεί ανακουφιστικά όχι μόνο την μεταθανάτια αγωνία, αλλά χρησιμεύει και για την αποκάλυψη κάποιων ονειρικών, μεθυστικών στιγμών στη καθημερινότητα που ίσως να εξυψώνουν τον άνθρωπο σε μια πιο ηρωική μορφή από την ταπεινότητα, που τον καθηλώνει στο έδαφος του μικρού και του γελοίου «η κοινωνική οργάνωση και ο καταμερισμός εργασίας».

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μπόρεσαν αυτή τη μεταφυσική ανάγκη του ανθρώπου για πίστη στο παράδοξο να την μετουσιώσουν σε υψηλή τέχνη μέσα από την επική ποίηση του Ομήρου, την Τραγωδία και την Κωμωδία των μεγάλων υπηρετών της εκείνης της εποχής.

Ο τραγικός ήρωας από το γελοίο προσωπείο του απέχει ελάχιστα, αφού όλοι μας κρύβουμε και τον Αχιλλέα και τον Ιούδα σε μια ιδανική αναλογία που καμία λογική ή επιστημονική μέθοδος δε μπορεί να περιγράψει τα όρια. Μόνο στην υψηλή τέχνη γίνεται κάπως ευπρεπώς αυτός ο διαχωρισμός που κάνει τον άνθρωπο να κλαίει μπροστά στο τραγικό και να γελά μπροστά στο γελοίο....

Με τη τέχνη η παραμόρφωση της πραγματικότητας συντελείται έτσι που να ανακουφίζει τον ανθρώπινο πόνο και να ευπρεπίζει τα ταπεινά και τα ευτελή.

Η πίστη σαν ανάγκη στον άνθρωπο μοιάζει να προηγείται χιλιάδες χρόνια της Χριστιανικής παράδοσης, που βέβαια την καλλιέργησε σε ύψιστα επίπεδα, άλλοτε σε μορφές τέχνης αξεπέραστης ομορφιάς όπως στα έργα του Δομίνικου και του Νταβίντσι, άλλοτε σε τρομακτικού φόβου ιδεολογήματα με τα κυνήγια μαγισσών και τις θρησκευτικές διαμάχες....

Πάντως στην ανθρώπινη διαδρομή η πίστη είναι μια δύναμη θετική που περιέχει μυστικά τον ορθολογικό κώδικα και την επιστήμη της κάθε εποχής.

Σήμερα ας πούμε στην φυσική επιστήμη πολλοί ορθολογιστές επιστήμονες ερευνούν το απόλυτο αξίωμα που θα δίνει απαντήσεις για τις τέσσερις διαστάσεις και την συνένωση των θεωριών της βαρύτητας, της ηλεκτρομαγνητικής και των κβάντων σε μια αρμονική εξίσωση. Μάλιστα το ερευνητικό αυτό έργο το ονομάζουν «ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΥΣΙΚΗΣ», συμβολισμός λεκτικός που σε παρασύρει σε θρησκευτικό ιδεολόγημα ...
Αν στη πραγματική ζωή δεν υπήρχε ο έρωτας, η τέχνη και η θρησκεία, ίσως τα πράγματα να ήσαν ανυπόφορα για να βιωθούν, με δεδομένη τη γνώση του ανθρώπου για ένα ορατό και μετρήσιμο χρόνο που οδηγεί νομοτελειακά στο τέλος, το θάνατο...
Όλοι γνωρίζουν ότι ο θάνατος είναι μια φυσική τάξη και νομοτέλεια, αλλά κανείς δεν θα ήθελε να πεθάνει για να επιβεβαιώσει αυτόν τον κανόνα, ούτε καν και αυτοί οι φανατικοί θρησκευόμενοι...

Η πίστη, αυτό το βαθύ συναίσθημα για επικοινωνία με κάτι υπερβατικό που θα μας οδηγήσει σε μια λύτρωση από τη βασανιστική και επαναληπτική συνήθεια της καθημερινότητας, δεν είναι τις περισσότερες φορές ξεκομμένο από γνώση και πληροφορίες ορθολογικού χαρακτήρα... Ίσως μάλιστα να συμβαίνει και το αντίθετο, όπου πολλές κρυμμένες αλληλουχίες δεδομένων να μας οδηγούν ως δια μαγείας, σε ένα τόσο καθαρό συμπέρασμα που οι ίδιοι δεν είναι εύκολο να αξιολογήσουμε, γι’ αυτό και το φοβόμαστε...

Στις πιο παλιές αρχηγικού και μυστικιστικού χαρακτήρα κοινωνίες, το Ιερατείο τρόμαζε τους πιστούς, τους υπηκόους και τους κατώτερους, εν γένει, με τελετές που επέβαλαν στον αδαή πιστό τη δύναμη του Θεού, του Άρχοντα, του Βασιλιά για να ελέγχουν τη κάθε πιθανή αμφισβήτηση στην εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς...

Ο άνθρωπος πρέπει να πιστέψει σε έναν δεσπότη και σε ένα Θεό... Μόνο τότε νοιώθει λυτρωμένος από τα άπειρα ερωτηματικά που του θέτει η επιθετική και εν πολλοίς άγνωστη και απειλητική φύση ή η χαώδης κοινωνική οργάνωση...

Η πίστη όμως υπηρετείται με μεγάλη τέχνη κυρίως στη Χριστιανική παράδοση, όπου η φαντασμαγορική απεικόνιση του μεταφυσικού και του Θείου κάνει τον ταπεινό πιστό και προσκυνητή να απολαμβάνει αυτό το πλούσιο σε εικόνες και ύμνους θέαμα, σε πανέμορφα κτίσματα όπως οι εκκλησίες, τουλάχιστον κάποιες... Η απεικόνιση του κόσμου από μεγάλους ζωγράφους στους τρούλους των εκκλησιών είναι ίσως από τα πιο επιβλητικά θεάματα που ο κάθε θνητός είναι «υποχρεωμένος» να απολαύσει, μεθώντας με τα μύρα και τα αρώματα που τον περιτριγυρίζουν...

Η πίστη εμπεριέχει επίσης τη τέχνη της αποπλάνησης, όπου το αληθές θα χάνεται μέσα στο μαγικό φίλτρο μιας ιερότητας, όπου ο ανήσυχος και ένοχος, οντολογικά φτωχός άνθρωπος θα βιώνει μεγαλεία και αυταπάτες για μια άλλη ζωή πλούσια, γεμάτη μετάξια και χρυσά, όπως αυτά που φορούν οι εκπρόσωποι του Θεού και της εκκλησίας που τον υπηρετεί...

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Υπερσεξουαλικότητα ίσον ερωτική βαρεμάρα των ανδρών, Πρώτη καταχώρηση 28 Μαρτίου 2016

Πώς η υπερσεξουαλική συμπεριφορά είναι συνάρτηση της σεξουαλικής ανικανότητας.

Έρευνα σε πληθυσμό 1700 ανδρών σε σχέση, εξαιρέθηκαν οι ελεύθεροι άνδρες και οι άνδρες με περιοδικές σχέσεις.

Η λαϊκή ρήση «όπου ακούς πολλά κεράσια πάρε μικρό καλάθι», φαίνεται πως ισχύει και στην σεξουαλική ζωή για όσους φωνάζουν η προσποιούνται για τις επιδόσεις τους.

Η έρευνα μας σε δείγμα 1700 ατόμων διήρκεσε μια διετία με συνδυασμό δείγματος πεδίου τηλεφωνικής συνέντευξης και διαδικτυακού ερωτηματολογίου.

Τα συμπεράσματα της έρευνας ήσαν εντυπωσιακά αφού οι άνδρες με υπερσεξουαλική συμπεριφορά είχαν δυο φορές περισσότερο κίνδυνο για ερωτική βαρεμάρα και σεξουαλική δυσκολία.

Δηλαδή ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός και όπου φωνάζει η τεστοστερόνη υπερβολικά να είστε επιφυλακτικοί.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΕΓΙΝΕ σε δυο ευρωπαϊκές χώρες και δημοσιεύτηκε στο JSM (journal of sexual medicine) erectile dysfunction and hypersexuality among coupled men from two European countries published November/ 2/ 2015

Τα ερωτηματολόγια ή σαν το hyper sexual disorder screening inventory (δείκτης καταγραφής υπέρσεξουαλικών διαταραχών) σε συνδυασμό με τον international index of erectile function (διεθνή δείκτη σεξουαλικής λειτουργίας ) και την κλίμακαsexual boredom scale (κλίμακα σεξουαλικής απραξίας).

Τα ερωτήματα της έρευνας μας προσπάθησαν να απαντήσουν στη συσχέτιση σεξουαλικής δυσκολίας, υπέρ σεξουαλικής συμπεριφοράς και σεξουαλικής αποχής.

Ο δείκτης υπέρ σεξουαλικής συμπεριφοράς συσχετίζεται σύμφωνα με το DSM -5 (η Βίβλος των ψυχιατρικών διαταραχών) με υπερβολική χρήση πορνογραφίας , υπερβολική συχνότητα αυνανισμού, υπερβολική χρήση κυβερνοσέξ (cybersex), μεγάλη συχνότητα τηλεφωνικού σεξ και μεγάλη συχνότητα πληρωμένου σεξ.

Η υπέρ σεξουαλική συμπεριφορά συσχετίσθηκε σε πολλές έρευνες με κατάθλιψη, βίαιη σεξουαλική πρακτική, παραφιλίες και ενοχές γύρω από το σεξ όπως μεγάλη ντροπή και ανασφάλεια, με αποτέλεσμα να διερωτηθεί η επιστημονική κοινότητα γιατί οι άνδρες με υπερσεξουαλική συμπεριφορά καταφεύγουν πολύ πιο εύκολα στον αυνανισμό και την πορνογραφία.

Ένα ερώτημα που έπρεπε να απαντηθεί ήταν αν η μείωση σεξουαλικής επιθυμίας (boredome = βαρεμάρα) οδηγεί τους άνδρες στην ανάγκη επιβεβαίωσης με πρακτικές που είναι μοναχικές άρα μη επιδεχόμενες κριτική (στον αυνανισμό δεν κρίνεται κανείς από τον σύντροφο, όπως και στο πληρωμένο αλλά και διαδικτυακό σεξ).

Αλλά και στην υπερσεξουαλική πρακτική (hypersexuality) ως τρόπου αντιμετώπισης της απάθειας που βιώνουν για το σεξ με το σύντροφο τους.

Σε πολλές μελέτες άλλων χωρών με διαφορετικές κουλτούρες φαίνεται πως η εξίσωση μοναχική επιβεβαίωση, ισούται με ανικανότητα κάποιου βαθμού χωρίς να είναι απόλυτα τεκμηριωμένη μοιάζει να είναι πολύ πιθανή, με παθογενετικό μηχανισμό την απευαισθητοποίηση της ερωτικής ζώνης και των φαντασιώσεων λόγω υπερβολικής χρήσης (παρόμοια βλάβη με αυτή της χρήσης ναρκωτικών και αλκοόλ, όπου το λίγο δεν είναι αρκετό και το πολύ γίνεται επικίνδυνο και εξαρτησιογόνο).

Η αγωνία δηλαδή του άνδρα να επιβεβαιώσει τον ανδρισμό του χωρίς να εκτεθεί στη σχέση του τον οδηγεί σε μια σχεδόν πειραματικού τύπου επανάληψη χωρίς όμως παρατηρητή στο πείραμα του. (Στην αυτοϊκανοποίηση) με σκοπό την ανεύρεση νέων φαντασιώσεων που πιστεύει πως θα τον βοηθήσουν (μια συνήθης πρακτική των ανδρών με έλλειψη οργασμού στο κρεβάτι είναι η αυτοϊκανοποίηση στην τουαλέτα )

Οι άνδρες που μιλάνε πολύ για τις επιδόσεις τους (περίπου όπως οι κυνηγοί και οι ψαράδες) φαίνεται ότι κουβαλούν μια αγωνία για επιβεβαίωση (anxietyperformance) που θα τους οδηγήσει στις πρακτικές που δεν εκτίθενται, δηλαδή στο διαδίκτυο, στο τηλεφωνικό σεξ, αλλά και στον πληρωμένο έρωτα όπου υπάρχει εχεμύθεια και όπου τα εν οίκω δεν είναι εν δήμω.

Ο άνδρας με μειωμένο το μπόι της ανδρικής του υπεροχής λόγω ντροπής κυρίως, νοιώθει ασφαλής όταν είναι μόνος όπου δεν προσβάλλεται η αρρενωπότητα και οι επιδόσεις του, αφού ο ερωτικός σύντροφος είναι απών.

Η ερωτική βαρεμάρα (boredome) συνήθως σε ζευγάρια με μόνιμη και τελματωμένη σχέση, οδηγεί πολλούς άνδρες στην αναζήτησή φαντασιώσεων μέσω του Διαδικτύου ,του τηλεφωνικού αλλά και του πληρωμένου σεξ ,όπου νομίζουν θα αντιμετωπίσουν την σεξουαλική δυσκολία που πολλές φορές προηγείται της ερωτικής αποχής στη σχέση.

Ο φαύλος κύκλος εδώ γίνεται ένας ασφυκτικός κύκλος για τον άνδρα που δεν γνωρίζει πλέον τι είναι αυτό που φταίει, αναρωτιέται αν είναι ο ίδιος η ο σύντροφος του και βέβαια καταλήγει πως πάντα φταίει ο βαρετός σύντροφος αφού αυτή είναι η πιο βολική απάντηση.

Ο άνδρας με ερωτική βαρεμάρα και αποχή θα δοκιμάσει να ξεφύγει από τον κύκλο αυτό με την αυτοϊκανοποίηση και τις ευκολίες του διαδικτυακού και πληρωμένου σεξ.

Οι άνδρες που βαριούνται το σεξ στη μόνιμη σχέση έχουν επίσης μια τάση να αμφιβάλλουν για την ανδρική τους υπέροχη (όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω) και οδηγούνται σε αμφιβολίες για τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό .Τα ομοφοβικά σύνδρομα κυριαρχούν (μήπως είμαι ομοφυλόφιλος και δε το γνωρίζω;) και συνυπάρχουν με απόπειρες ανεύρεσης μέσω του Διαδικτύου κυρίως σήμερα, πρακτικών που νομίζουν ότι θα τους οδηγήσουν στην πραγματική τους ταυτότητα.

Οι άνδρες με το σύνδρομο ανασφάλειας σεξουαλικού προσανατολισμού ,νιώθουν τεράστια ντροπή και μοναξιά με αποτέλεσμα να γίνονται οι ίδιοι μοναχικοί ερευνητές της πραγματικής τους επιθυμίας με όλες τις πρακτικές που αναφέραμε πιο πάνω (διαδίκτυο, τηλεφωνικό, πληρωμένο σεξ).

Οι άνδρες αυτοί θα κατασκευάσουν μια εικόνα για τους άλλους γύρω τους που θα μοιάζει με στολή παραλλαγής για να μην αναγνωρίζονται ως ανίκανοι και «όχι τόσο άνδρες» και αυτή η παραλλαγή θα έχει πάντα ένα σενάριο, υπερβολικών σεξουαλικών επιδόσεων, για να κρύψουν το δράμα που νομίζουν οι ίδιοι ότι θα τους γελοιοποιήσει στα μάτια των άλλων αρσενικών (σύνδρομο σεξουαλικού φθόνου).

Το Δράμα των ανδρών αυτών είναι διπλό γιατί βιώνεται από μια εξωτερική εικόνα (είμαι πολύ σεξουαλικός και δυνατός) και μια εσωτερική αγωνία να βρουν άλλες φαντασιώσεις που πιθανόν να τους οδηγήσει στην χαμένη αρρενωπότητα (δοκιμάζω χωρίς να εκτίθεμαι πορνογραφικό υλικό και ανώνυμο σεξ στο διαδίκτυο).

Το τρίπτυχο τελικά ανδρική ανικανότητα ,ερωτική βαρεμάρα και υπερσεξουαλική συμπεριφορά θα έχει πάντα ένα υπόστρωμα κατάθλιψης που θα ενισχύει τα σύνδρομα ενοχής και ντροπής που θα εγκλωβίζουν τον άνδρα ασφυκτικά, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο την σεξουαλική τους δυσκολία (ανικανότητα) αφού εκτός από το αρχικό άγχος και πανικό που συνοδεύει την απώλεια του ανδρισμού τους, τώρα θα έχουν και την αποκλειστική ευθύνη να προσπαθήσουν να την επιλύσουν μόνοι και τρομοκρατημένοι .

Στην έρευνα μας αναδείξαμε κάτι που η λαϊκή σοφία έχει πει από καιρό (όπου ακούς πολλά κεράσια παίρνει μικρό καλάθι) ότι δηλαδή πίσω από την υπερβολή των επιδόσεων αρκετών ανδρών κρύβεται τόσο η ερωτική βαρεμάρα όσο και η σοβαρή σεξουαλική ανικανότητα.

Ότι ακόμα πολλοί άνδρες που καταφεύγουν σε ομοφυλόφιλες πρακτικές μπορεί να το κάνουν από μια αίσθηση πανικού για απώλεια της ανδρικής ταυτότητας μέσα στην ετεροφυλόφιλη σχέση και όχι για πραγματικό σεξουαλικό ομοφυλόφιλο προσανατολισμό.

Η υπεροχή της ετεροφυλόφιλης εικόνας ως της μοναδικής υγιούς ανδρικής ταυτότητας μη ξεχνάμε πως οδηγεί πολλούς άνδρες σε γάμους και παιδιά για να κρύψουν την αληθινή τους σεξουαλική ταυτότητα, η προσπάθεια αυτή είναι φυσικό να γίνεται με αγωνία και άγχος που θα κρύβεται επιμελώς κάτω από μια εικόνα υπέρ ανδρικής και υπερσεξουαλικής συμπεριφοράς.

Σε μια κοινωνία όπου το διαφορετικό σεξ είναι πάντα λίγο έως πολύ ανώμαλο, ακόμα και στην εποχή της αναγνώρισης των δικαιωμάτων και του συμφώνου συμβίωσης, οι άνδρες που δεν θέλουν να είναι μόνο με γυναίκες θα στιγματίζονται ως όχι τόσο άνδρες, άρα θα προσπαθούν να δείχνουν περισσότερο άνδρες από ότι είναι στη πραγματική ερωτική ζωή.

Η ιστορία έχει δείξει πως η σεξουαλική ζωή έχει ένα ρετιρέ όπου όλα είναι καθαρά ορατά και νόμιμα (παιδιά, γονείς, οικογένεια) αλλά και ένα υπόγειο σκοτεινό όπου οι άνθρωποι κρύβουν επιθυμίες που δε θεωρούν αναγκαίο να τις εκθέσουν στο φως γιατί θα κριθούν ως παράνομες και ακόλαστες δραστηριότητες, ακόμα και στην εποχή της ιδεολογικής δημοκρατίας για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δείχνει επίσης πως τα ταμπού δεν αποφασίζονται με δημοκρατική διαδικασία αλλά οργανώνονται από μια εμπειρική μακροχρόνια συνήθως παρατήρηση (το ταμπού της αιμομιξίας έκανε χιλιάδες χρόνια να νομιμοποιηθεί σαν πρακτική απαγόρευσης).

Η πολυγαμική πρακτική ήταν νόμιμη και πλειοψηφική μέχρι τον μεσαίωνα και η μονογαμική σχέση έχει ιδεολογική υπέροχη μόλις τριακόσια χρόνια ζωής, που δεν γίνεται όμως και κατηγορική αρχή αφού η απιστία δεν έχει αποκτήσει το κύρος του ΤΑΜΠΟΥ να απαγορεύει δηλαδή με καθολικού τύπου αποδοχή (η απιστία και το κέρατο στις μονογαμικές σχέσεις είναι κανόνας).

Η ερωτική ζωή τελικά μπορεί να έχει τρικυμίες και ηρεμίες, στη τρικυμία ο μοναχικός εραστής πανικοβάλλεται και πνίγεται στην ηρεμία πεθαίνει από πλήξη.

Η φύση μας χάρισε ένα δώρο τόσο ηδονικό (καμία άλλη ηδονή στη ζωή δεν έχει την ένταση της) αλλά και μας τιμώρησε με την αγωνία πως ποτέ δε θα έχουμε τον οργασμό που θα θέλαμε και την αφελή πίστη πως ψάχνοντας ίσως τον βρούμε, γεγονός που μένει να αποδειχτεί αν και δύσκολο το βλέπω μέχρι σήμερα τουλάχιστον, αλλά και στο άμεσο μέλλον που μας ενδιαφέρει γιατί για το μακρινό μέλλον, κανείς δε νοιάζεται και σοφά πράττει.

www.andrologia.gr


Σεξ με… πρόθεση! Μια απλή επέμβαση αλλάζει για πάντα την ερωτική ζωή του άνδρα, Πρώτη καταχώρηση 10 Φεβρουαρίου 2016


1.000.000 άνδρες στη χώρα μας με Στυτική Δυσλειτουργία
Μόνο το 10% αναζητεί λύση
Για μερικές εκατοντάδες χιλιάδες η μοναδική και οριστική λύση είναι μία απλή χειρουργική επέμβαση


Ένα εκατομμύριο άνδρες υποφέρουν στη χώρα μας από προβλήματα στύσης και όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό ως νούμερο, οι αριθμοί των παθήσεων που συνοδεύουν τη στυτική δυσλειτουργία το επιβεβαιώνουν. «Εκατοντάδες χιλιάδες διαβητικοί και υπερτασικοί άνδρες, συν όσοι λαμβάνουν φάρμακα, άλλοι τόσοι με προβλήματα γήρανσης και ψυχοφάρμακα, είναι στην πραγματικότητα μεγάλη “δεξαμενή” με άνδρες που έχουν ή θα αποκτήσουν πρόβλημα στύσης» επισημαίνει ο δρ Κώστας Κωνσταντινίδης, πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Από αυτούς μόνο το 10% αναζητεί λύση. Ο κύριος λόγος είναι ότι σε πολλούς άνδρες εξακολουθεί να υπάρχει η νοοτροπία ότι η ερωτική ζωή πρέπει να είναι ιδιωτική υπόθεση και να μην εκτίθεται στον κόσμο, αλλά ούτε και στον γιατρό. «Η αμηχανία, οι προκαταλήψεις, οι ντροπές που συνοδεύουν το σεξ εξηγούν τη δυσκολία αναζήτησης λύσεων» συμπληρώνει ο δρ Κωνσταντινίδης.

Από το 1990, και μετά την κυκλοφορία των φαρμάκων για τη στύση, ένα μεγάλο ποσοστό ανδρών βρήκε λύση στο πρόβλημα, άλλοτε μόνιμη, άλλοτε προσωρινή. Η απόλυτη θεραπεία στη στύση δεν έχει βρει ακόμα το ιδανικό φάρμακο, παρά το γεγονός ότι σήμερα στην αγορά υπάρχουν 60 είδη φαρμάκων για την κατηγορία αυτή. Πολλοί άνδρες που κουράζονται από την αβεβαιότητα των φαρμάκων, αλλά και την εξάρτηση από αυτά αναζητούν πιο μόνιμη και ριζική λύση, που δεν είναι άλλη από το χειρουργείο της ενδοπεϊκής πρόθεσης.

«Οι άνδρες που θα αναζητήσουν χειρουργική θεραπεία είναι πρακτικά όλοι όσοι δεν ανταποκρίνονται στα φάρμακα, δηλαδή δεν βρίσκουν λύση με ό,τι ονομάζουμε σήμερα φάρμακο στύσης» επισημαίνει ο δρ Κωνσταντινίδης.

Η ενδοπεϊκή πρόθεση, αν και είναι γνωστή σχεδόν 60 χρόνια, με εκατομμύρια άνδρες να την έχουν επιλέξει παγκοσμίως, μοιάζει ακόμα άγνωστη σε πολλούς για τους λόγους που αναφέραμε πριν (ντροπή, αναβλητικότητα κ.λπ.). Παράλληλα, υπάρχει ελλιπής ενημέρωση αναφορικά με την επέμβαση ακόμα και στον ιατρικό χώρο, με αποτέλεσμα πολλοί γιατροί να αποθαρρύνουν τους άνδρες που είναι πρόθυμοι να προχωρήσουν σε αυτήν, αφού οι ίδιοι δεν την κατανοούν για να εγγυηθούν την ασφάλειά της.

Όπως επισημαίνει ο δρ Κωνσταντινίδης, «περίπου το 10% των ανδρών με πρόβλημα στύσης πρέπει να χειρουργηθεί για να λύσει οριστικά το πρόβλημά του. Στη χώρα μας δε, ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες περίπου».

Η επέμβαση της πρόθεσης είναι σήμερα μια απλή επέμβαση ρουτίνας για τον ειδικό γιατρό. Η επέμβαση γίνεται από μια πολύ μικρή τομή στη βάση του πέους, εκεί που αρχίζει η σακούλα των όρχεων. Ο χρόνος του χειρουργείου κρατά λιγότερο από μία ώρα, με νοσηλεία ημέρας ή και μερικών ωρών μόνο. Πρόκειται για μία απόλυτα ασφαλή μέθοδο, με πολύ λίγες επιπλοκές, που στην πλειονότητά τους είναι ασήμαντες. Ο άνδρας επανέρχεται στην ερωτική ζωή έναν μήνα μετά το χειρουργείο και ύστερα από την πλήρη επούλωση της τομής, η οποία δεν αφήνει ορατά σημάδια που θα τον «προδώσουν» στη σύντροφό του, αλλά ακόμα και στα μάτια ειδικού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την επέμβαση ο άνδρας θα έχει μια απόλυτη αίσθηση φυσικής στύσης και σκληρότητας, όπως όταν ήταν νέος και υγιής. Θα έχει ένα επιπλέον πλεονέκτημα που καμία φυσική στύση δεν του έδωσε ούτε και στη νεότητά του, την απίστευτη διάρκεια διατήρησης της στύσης του και τον πλήρη έλεγχο της εκσπερμάτισής του.

«Ο άνδρας με πρόθεση είναι ένας σούπερμαν σε επιδόσεις, όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, είναι όμως αληθινό» τονίζει ο δρ Κωνσταντινίδης και συνεχίζει: «ο βαθμός ικανοποίησης, ανδρών και γυναικών μετά την επέμβαση, όπως έχει καταγραφεί σε πληθώρα άρθρων και ερωτηματολογίων, ξεπερνά το 98% σε όλες τις χώρες που γίνεται».

Σημειώνεται ότι τα επίπεδα ασφάλειας είναι τόσο μεγάλα, που οι εταιρείες παράγωγης των υλικών δίνουν γραπτή εγγύηση, διά βίου. «Το μόνο μειονέκτημα της πρόθεσης, όπως με γλαφυρότητα είπε ένας ασθενής, είναι το κόστος της…το οικονομικό, εννοείται!» αναφέρει ο δρ Κωνσταντινίδης.

Όταν η συζήτηση φτάνει στο πέος, Πρώτη καταχώρηση 11 Ιανουαρίου 2016


Όταν η συζήτηση φτάνει στο πέος, η σκληρότητα, το μέγεθος και η μορφή του είναι τα κύρια θέματα. Όλοι οι άνδρες θα ήθελαν το πέος τους να έχει ικανή σκληρότητα και μορφή για μία ικανοποιητική, όσο και ανώδυνη σεξουαλική επαφή, τόσο για τον ίδιο όσο και για την σύντροφο του.

Η Ν. PEYRONIE είναι μία ασθένεια η οποία προκαλεί παραμόρφωση – στροφή – του πέους, συνήθως κοιλιακά, συχνά τόσο μεγάλη που να καθιστά αδύ¬νατη την ερωτική επαφή. Ταυτόχρονα ο άνδρας μπορεί να αναφέρει πόνο, συχνά πολύ έντονο, κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής και όχι σπάνια δυσκολία στη στύση.

Ουσιαστικά πρόκειται για καταστροφή και αποτιτάνωση των σηραγγωδών σωμάτων, του βασικού δηλαδή τμήματος του στυτι¬κού μηχανισμού.

Το αποτέλεσμα είναι μία δύσκολη, ακόμα και αδύνατη ερωτική επαφή και σε κάθε περίπτωση επώδυνη και για τους δύο συντρόφους αφού η παραμόρφωση στο πέος προκαλεί πόνο κατά τη διείσδυση και στη σύντροφο.

Η παραμόρφωση αυτή του πέους ΔΕΝ είναι φυσιολογική και σε ΔΕΝ σχετίζεται με την ηλικία του άνδρα. Το γεγονός αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό αφού το νόσημα εμφανίζεται κυρίως μετά τα 50 που σε καμία περίπτωση δεν ορίζε¬ται σαν τρίτη ηλικία, εάν μπορεί να ορισθεί κάτι τέτοιο γενικά.

Αξίζει να τονιστεί και πάλι ότι πρόκειται για νόσημα το οποίο μπορεί να αντιμετωπισθεί.

ΠΩΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΑΙ;

Συχνά οι άνδρες που εμφανίζουν N. PEYRONIE αναφέρουν τραυματισμούς στο παρελθόν, όπως τραυματισμό του πέους ο οποίος προκαλείται κατά τη σεξουαλική επαφή. Δεν είναι απαραίτητο να έχει συμβεί ένας μεγάλος τραυματισμός, ένα κάταγμα πέ¬ους όπως λέγεται, αφού σήμερα γνωρίζουμε ότι και μικρότεροι τραυματισμοί, που δεν γίνο¬νται αντιληπτοί από τον άνδρα μπορούν σε βάθος χρόνου να προκαλέσουν τη στροφή αυτή του πέους. Αυτό όμως είναι μία από τις αιτίες που είναι δυνατό να προκαλέσουν το πρόβλημα. Νοσήματα του προ¬στάτη, φλεγμονές ακόμη και συστηματικά νοσήματα, προβλήματα δηλαδή σε άλλο όργανο, μακριά από το πέος, μπορούν να προκαλέσουν το ίδιο πρόβλημα. Είναι λοι¬πόν εξαιρετικά σημαντικό να βρεθεί η αιτία του προβλήματος και είναι επίσης σημαντικό να διαφοροποιηθεί η Ν. PEYRONIE από τη συγγενή στροφή του πέους, πρόβλημα με το οποίο έχει γεννηθεί ένας άνδρας και το συνειδητοποιεί ουσιαστικά από την έναρξη της ερωτικής του ζωής.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ;

Ανεξάρτητα όμως από την αιτιολογία του, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ενοχλητικό. Όχι μόνο σε όρους ιατρικούς, πόνος, δυσκολία στύσης, παραμόρφωση αλλά και σε όρους σχέσεων του ζευγαριού. Δεν είναι σπάνιο το ζευγάρι να αναφέρει σοβαρά προβλήματα στην σχέση του εξαιτίας της αδυναμίας για ερωτική επαφή και ότι άλλο μπορεί να επιφέρει κάτι τέτοιο.

Όταν ένας άνδρας παρουσιάζει το νόσημα αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πόνος, η δυσκολία στη στύση και η παραμόρφω¬ση του πέους είναι οι προτεραιότητες στην αντιμετώπιση του νοσήματος, με αυτή ακριβώς τη σειρά.

Η θεραπεία του προβλήματος μπορεί να είναι τόσο απλή για τον ειδικό γιατρό όσο δύσκολη και αποτυχημένη για τον μη-ειδικό.

Το πόσο μεγάλη είναι η στροφή, το πότε εμφανίστηκε, εάν υπάρχει δυσκολία στη στύση, η ηλικία του άνδρα και η ύπαρξη άλλων προβλημάτων υγείας είναι παράγοντες οι οποίοι θα ληφθούν υπόψη στην επιλογή της θεραπείας που μπορεί να είναι φαρμακευτική, τοπική αγωγή και χειρουργική. Το γεγονός είναι ένα: «Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα» όπως χαρακτηριστικά τονίζουν οι ειδικοί, αναφερόμενοι στο πόσο νωρίς ο άνδρας θα ζητήσει ιατρική βοήθεια.

Εάν πάντως για κάποιο λόγο, ο άνδρας έχει καθυστερήσει να ζητήσει ιατρική βοήθεια, λύση υπάρχει ακόμα και τότε. Εξειδικευμένα ανδρολογικά κέντρα μπο¬ρούν να εφαρμόσουν εξελιγμένες χειρουργικές τεχνικές αποκατάστασης, χωρίς τους φόβους και τις ανασφάλειες που συνήθως ακολουθούν ένα τέτοιο χειρουργείο. Η χρήση μοσχευμάτων, είτε από τον ίδιο τον ασθενή, είτε ετερόλογων μπορούν να επιτύχουν αποκατάσταση της βλάβης χωρίς διαταραχή της στυτικής λειτουργίας.

Όπως μπορεί να διαβεβαιώσει ο ειδικός γιατρός προβλήματα που αφορούν το μέγεθος του πέους μετά το χειρουργείο, την στύση και την αίσθηση, αλλά και την μετεγχειρητική πορεία δεν υπάρχουν με την κατάλληλη επιλογή του είδους του χειρουργείου.

Το μήνυμα είναι λοιπόν τριπλό. Υπάρχει θεραπεία, αναζητήστε βοήθεια νωρίς, επιλέξτε τον ειδικό.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr


Όταν η ερωτική ΒΑΡΕΜΑΡΑ γίνεται πορνογραφία...χωρίς να γίνει συνουσία, ταυτόχρονα, Πρώτη καταχώρηση 07 Δεκεμβριου 2015

«Για να καταλάβεις ένα έργο αν είναι πορνογραφικό», έγραφε ο UmbertoEco, «πρέπει να δεις αν μέχρι να πάνε οι πρωταγωνιστές στο κρεβάτι για να βγάλουν τα μάτια τους, εσύ έχεις, ήδη, βαρεθεί». Γιατί το πορνό δεν είναι η γυμνότητα και το χτυπιέμαι στο κρεβάτι του πόθου μέχρι να ματώσω, που ο οποιοσδήποτε κοινός νους θα βαρεθεί, μετά από δευτερόλεπτα.

Ο θεατής παρακολουθεί ένα ίδιο σενάριο σχεδόν πάντα. Δύο ή τρεις ή και πολλοί μαζί να βγάζουν τα μάτια τους, με τα γεννητικά τους όργανα κυρίως, και όχι με τις λόγχες των ματιών τους να σβήνουν πόθους που ξεκίνησαν από μακριά για να ξεδιψάσουν αυτή τη φλόγα που καίει τα κορμιά, όταν φωτίζονται από το αγρίμι. Συνήθως στο πορνό προηγείται μία άχρηστη διαδρομή με αυτοκίνητα, ασανσέρ, μπαρ που οι ήρωες πίνουν κοκτέιλ, γυμναστήρια, σάουνες, όπου όλοι, μα όλοι, οι πρωταγωνιστές μοιάζουν να φωνάζουν: «Βαριέμαι, αλλά τι να κάνω; Θα προσποιηθώ τον οργασμό μπροστά στην κάμερα». Οι σκηνές αυτές, συνήθως, αντί να δείχνουν το μέγεθος του πάθους, δείχνουν, απλά, το μέγεθος του πέους και του στήθους της γυναίκας, ξεχνώντας πως η απλή γεωμετρία δε διεγείρει τη φαντασία των ανθρώπων. Η ακόλαστη φύση του ανθρώπου δεν έχει μεζούρα. Δεν είναι μία μαθηματική εξίσωση, αφού το φάντασμα το πόθου ξυπνά με την υποψία της ανατομίας και όχι στο τραπέζι του καθηγητή ανατομίας, που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

Το πορνό δεν έχει ερωτισμό και χωρίς ερωτισμό ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος. Με τον ερωτισμό ο άνθρωπος θα οδηγηθεί μακριά πέρα από τα όρια της καθημερινής ζωής, όπου θα κυριαρχεί η ριζική φαντασία του ερωτικού, που τον κάνει σχεδόν ημίθεο. Αφού η ερωτική του διάσταση είναι η μόνη που τον ξεγυμνώνει από τις πανοπλίες που τον κλείνουν σε ένα αυτιστικό περιβάλλον. Που τον κάνουν δεσπότη και δούλο, ταυτόχρονα. Αυτό που δεν κατανοεί ο ηδονοθήρας εαυτός του είναι πως ακολασία δε σημαίνει ασέλγεια, κούφια επίδειξη, κραιπάλη. Δε δηλώνει θαυμάστε με, αλλά λυπηθείτε με. Δεν είναι κωμωδία, αλλά τραγωδία.

Ακολασία και ερωτισμός δεν είναι ο αγώνας δρόμου για το ποιος θα φτάσει πρώτος να κόψει το νήμα. Το αντίθετο. Νικητής είναι αυτός που θα φτάσει αργά και εξουθενωμένος από το πάθος και την προσμονή. «Ο ερωτικός άνθρωπος είναι», όπως λέει και ο Μ. Χατζιδάκις «ένας μεγάλος ερωτικός που πεθαίνει πάνω στο νήμα των προσδοκιών του. Ένας μαραθωνοδρόμος. Όχι ένας δρομέας ταχύτητας».

Στο πορνό λείπει το σενάριο πριν από το γαμήσι που κάνει ενδιαφέρουσα μια ιστορία ερωτική. Δηλαδή, την αγωνία αν θα γίνει αυτό που όλοι περιμένουν. Για να το κάνω πιο καθαρό, ένα ζευγάρι δεν πάει στο κρεβάτι φωνάζοντας στο δρόμο: «Τι θα σου κάνω, μάνα μου». Ένα ζευγάρι, στο εστιατόριο δεν σηκώνεται και λέει δυνατά πως φεύγει για να πάει σπίτι να γαμηθεί. Ένας άνδρας ή μία γυναίκα δεν λέει στο σύντροφο του «πάμε να σε ξεσκίσω». Συνήθως τον πόθο τον υπονοούν, με μικρά σημάδια που συνήθως δε γίνονται αντιληπτά από τους άλλους. Εκτός και αν θέλουν, για άλλους λόγους, να επιδείξουν κάτι που θα τους κάνει να φαίνονται ερωτευμένοι, ενώ δεν είναι.

Με το πορνότο σώμα χάνει την πολυπλοκότητά του. Γίνεται μία πλαστική κούκλα, όπως αυτές που εκθέτουν τα ρούχα τους στις βιτρίνες των καταστημάτων. Τέλειες αναλογίες, τέλεια εφαρμογή. Δεν παίρνω, όμως, στο κρεβάτι μου την κούκλα από σιλικόνη. Εκτός κι αν είμαι ταλαντούχος φετιχιστής, οπότε πάω πάσο και προσκυνώ…

Υπάρχει το πορνό που γυρίζεται σε ταινίες αλλά και το πορνό που γυρίζεται μπροστά στα μάτια σου, αν διαλέξεις το swinging. Μία σύγχρονη, σχετικά, μόδα που αναβιώνει αυτό που οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες ονόμαζαν ομαδογαμία. Κοινώς παρτούζα από το γαλλικό partager, δηλαδή μοιράζομαι. Σε αυτές τις τελετές πας με το σύντροφο σου και τον αλλάζεις με το σύντροφο του άλλου ζευγαριού. Ας πούμε ένα κεράτωμα με συναίνεση και συνενοχή. Δηλαδή, αντί να πάει μόνος του ή μόνη της να βγάλει τα μάτια του /της, ας είμαι παρών για ασφάλεια, αλλά και για ένα πηδηματάκι που δεν θα με χαλούσε. Σε αυτήν την τελετή, που οι ψυχίατροι θα την ονόμαζαν μεταβίβαση, και οι κερατάδες αποβίβαση, οι συμμετέχοντες νομίζουν ότι η γύμνια των σωμάτων τους γίνεται σκέψη και λόγος για να υπάρχουν ως μηχανές, πλέον, και όχι ως μοναδικοί και ιδιοφυείς εραστές.

Το σώμα μας, αυτό το σκεύος της ιερής παρακαταθήκης των επιθυμιών και των ονείρων μας για τον άλλο, που θυσιάστηκε στους άλλους ως σπονδή, γίνεται, στην τελετή παράδοσης, μία γύμνια που μοιάζει με όλες τις άλλες γύρω της. Όπως οι κούκλες της βιτρίνας των πολυκαταστημάτων. Το παραδομένο, με συμφωνία, σώμα στην περιέργεια των ηδονών των συνεταίρων, από μύθος γίνεται μία κακόηχη ιστορία, γραμμένη όπως –όπως στις σειρές των τηλεοράσεων, που οι θεατές παρακολουθούν χωρίς να τις βλέπουν.

Οι εκκρίσεις των σωμάτων δεν είναι ούτε κρίσεις, ούτε μοναδικά αποτυπώματα που, μαγικά,μεταμορφώνουν ένα παγωμένο κορμί σε ηφαίστειο οργασμών. Είναι μία παρουσίαση των μικρών προσκόπων, οι οποίοι στο δάσος δείχνουν με ευλάβεια στους μεγαλύτερους, πως τα κατάφεραν να βρουν το μονοπάτι με το μίτο της Αριάδνης. Σε νάιλον, βέβαια, εκδοχή, για να μη σκίζεται.

Όταν το σώμα αποκλείεται από τον κίνδυνο μιας περιπέτειας ερωτικής, ενός Μυστικού Δείπνου μακριά από τα μάτια των συντρόφων, κατόχων τίτλων ιδιοκτησίας, όπως ονομάζονται οι μόνιμες σχέσεις, με τα χαριτωμένα διπλά κτητικά επίθετα, το «εμείς» αλλά και το «δικός μου», «δικιά μου», τότε χάνει την ιερότητά του. Δηλαδή χάνει την προστυχιά του, που είναι ο αντίποδας του καθωσπρεπισμού. Το σώμα, τότε, χάνει την ελπίδα να συναντήσει τον εαυτό του και γίνεται χρήσιμο. Δηλαδή, καταλήγει στην πορνεία και στην ανταλλαγή, σε μία αγορά που οι αξίες δεν αποφασίζονται από το πρόσωπο, αλλά από τον πελάτη και ηδονοθήρα, που συναλλάσσεται με τη μόνη ηθική που του έχει απομείνει. Να πουλά το σώμα του συντρόφου του για ένα άλλο σώμα και μία στιγμιαία εκτόνωση, αφού ο χρόνος στη διαπραγμάτευση των εταίρων δεν είναι πλέον ιδιωτικός και άπειρος, αλλά με χρονικό ορίζοντα που δεν επιτρέπει ούτε στον αγοραστή, ούτε στον πωλητή να ιδιοποιηθεί το αντικείμενο του πόθου του.

Η κλεψύδρα του χρόνου διάθεσης των σωματικών συνομιλιών δε μπορεί να είναι άπειρη, γιατί η συμφωνία δεν το επιτρέπει. Οι συναλλασσόμενοι εραστές πρέπει να αποφασίσουν πόσο μερίδιο ηδονής θα κόψουν από το σώμα τους για να δώσουν στον άλλο. Γίνονται ένα είδος Σάιλοκ που αποτιμά την κρεάτινη μάζα σε χρήμα, που δάνεισε και δανείστηκε ταυτόχρονα. Οι εραστές του καταμερισμένου χρόνου ηδονής πρέπει να παραδώσουν, αλλά και να παραδοθούν χωρίς να φύγουν από την αίθουσα ελέγχου των οργασμών που επιτρέπει ο ιδιοκτήτης των σωμάτων τους. Θα δώσουν τόσο όσο να μην πεθάνει το πληγωμένο μικρό Εγώ του συντρόφου που για λίγες στιγμές ηδονικής απόλαυσης δεν είναι διατεθειμένος να παραιτηθεί από την ιδιοκτησία του ερωτικού του εταίρου.

«Οι ενοχικοί συνέταιροι του swinging μοιάζει να είναι ερωτικά υποσιτισμένοι», όπως λέει και ο Δημήτρης Δημητριάδη στο κείμενο του για τον Ζωρζ Μπατάιγ. Είναι οι νεόπλουτοι της ερωτικής ταχυφαγίας, όπου ότι έχω και κατέχω πρέπει να το δείξω στο γείτονα, για να σκάσει από τη ζήλεια. Αλλά και για να ξυπνήσουν από τον ερωτικό λήθαργο και την ανία των Κυριακών, όταν οι, κατά σύμβαση, εραστές βαριούνται θανάσιμα την ώρα που ερωτεύτηκαν το λάθος πρόσωπο. Δηλαδή, αυτό που επέλεξαν οι πρόγονοί τους.

Οι swingersείναι δοξομανείς και επιδειξιομανείς του κοσμικού τους εαυτού, αφού, απλά νομίζουν ότι οι ακόλαστές μας αισθήσεις, που έρχονται από το πρωτόγονο μας παρελθόν, συσκευάζονται σε πακέτο δώρου. Έτοιμο για άνοιγμα. Και άμεση κατανάλωση, πριν την ημερομηνία λήξεως που γράφουν, συνήθως, τα σωστά καταναλωτικά προϊόντα.

Οι swingersείναι ανυποψίαστοι, γιατί ακολουθώντας μία μόδα της επίπλαστης σεξουαλικής απελευθέρωσης νόμισαν πως έγιναν υποψιασμένοι ακόλαστοι, όπως οι πρωτόπλαστοι. Οι swingers, γυρίζοντας φτηνό ζωντανό πορνό, νομίζουν ότι κάνουν ταινία τέχνης και εκθέτοντας τη γυμνότητα των σωμάτων τους νομίζουν πως ξεπέρασαν τις ντροπές του ανθρώπου, σκίζοντας το φύλλο συκής, που η φύση τους χάρισε, για να τους θυμίζει ότι η Αιδώς είναι προϋπόθεση του ερωτισμού και όχι ηθικός κανόνας.

Χωρίς την ελάχιστη αυτή τσίπα που κάνει τους ανθρώπους να κρύβουν τα μυστικά της ψυχής τους μέσα και κάτω από το σώμα τους για να γίνουν συνταξιδιώτες σε ένα μυστικό και άγνωστο προορισμό, που δεν έχει χαρτογραφηθεί ακόμα. Όπου η κόλαση και ο παράδεισος δεν έχουν ονοματεπώνυμο, αφού μεταμορφώνονται με ένα και μοναδικό τρόπο, που μόνο αυτός ο μικρός και μέγας ανθρωπάκος θα μπορεί να αναγνωρίσει, να ερμηνεύσει και να κατανοήσει τα σημάδια των μεταμορφώσεών του.

Η ερωτική ζωή του κάθε μοναδικού ανθρώπου είναι το ιερό βιβλίο και οι Δέκα Εντολές που γράφονται από τον ίδιο, πάνω σε σκληρή πέτρα, ματώνοντας τα χέρια του και το μυαλό του. Και δεν έχει καμία σχέση με τις υποδείξεις της επιφανειακής μοδάτης αντίληψης ότι το σεξ είναι μία απλή σεξουαλική πρακτική, που τη μαθαίνουμε με τους άλλους. Είναι ένα μοναδικό ταξίδι που μόνοι μας θα σχεδιάσουμε και θα θαλασσοπνιχτούμε μέχρι να βγούμε στη στεριά των ηδονών και στις σπηλιές των σειρήνων…

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr


Παθήσεις που οδηγούν σε στυτική δυσλειτουργία, Πρώτη καταχώρηση 16 Νοεμβρίου 2015

Η Στυτική Δυσλειτουργία (ΣΔ) είναι σήμερα γνωστό πως απασχολεί περισσότερο από το 30% του σεξουαλικά ενεργού πληθυσμού στη χώρα μας.

Σαν ΣΔ ορίζουμε την ελάττωση της ικανότητας του άνδρα σε σκληρότητα και διάρκεια της στύσης για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών.

Ποιες όμως είναι οι παθήσεις που αποτελούν αιτίες για ΣΔ;

Διαβήτης
Είναι μια πάθηση γνωστή στη χώρα μας και αφορά σε 600.000 άνδρες. Σε πολλούς άνδρες ο διαβήτης ξεκινά από τη νεανική ηλικία (νεανικός), σε άλλους σε μεγαλύτερη ηλικία (ενηλίκων). Οι διαβητικοί άνδρες πρέπει να γνωρίζουν πως έχουν διπλάσια πιθανότητα να αποκτήσουν ΣΔ στη διάρκεια της ζωής τους και ιδιαίτερα μεγαλώνοντας. Ακόμα πρέπει να γνωρίζουν πως η ΣΔ μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα και προειδοποίηση για εμφάνιση του διαβήτη σε άνδρες που δεν ξέρουν ότι έχουν τη νόσο.
Άρα ο διαβητικός άνδρας, είτε με διάγνωση είτε εν δυνάμει, θα πρέπει να γνωρίζει τις αυξημένες πιθανότητες που έχει για ΣΔ.

Υπέρταση
Οι υπερτασικοί άνδρες (ψηλή πίεση στο αίμα) υπολογίζονται στη χώρα μας σε 500.000. Οι άνδρες αυτοί έχουν τρεις φορές περισσότερη πιθανότητα να υποφέρουν από ΣΔ. Η νόσος ευθύνεται είτε από μόνη της (κακή κυκλοφορία) για τη ΣΔ είτε λόγω της συνοδού θεραπείας των αντιυπερτασικών φαρμάκων (χάπια που χαμηλώνουν την πίεση). Οι άνδρες πολλές φορές εμφανίζουν ως πρώτο σύμπτωμα τη ΣΔ, ενώ δεν γνωρίζουν για την υπέρτασή τους.

Μεταβολικό σύνδρομο
Είναι μια νέα νόσος του σύγχρονου τρόπου ζωής που την έχουν άνδρες με παχυσαρκία / τριγλυκερίδια/λίγη πίεση/και λίγο σάκχαρο. Αυτοί οι άνδρες δεν είναι άρρωστοι και ούτε ακολουθούν κάποιο είδος θεραπείας, αντιπροσωπεύουν το είδος του νεοέλληνα που κάθεται πολύ, τρώει πολύ και κινείται λίγο. Ενώ φαίνεται αθώα σαν κατάσταση, είναι προϋπόθεση για να εμφανιστεί διαβήτης και καρδιαγγειακές παθήσεις. Στους άνδρες αυτούς, η ΣΔ εμφανίζεται επίσης συχνότερα, τέσσερις φορές πιο συχνά από τον μέσο όρο των ανδρών.
Άρα, ένας άνδρας με κοιλίτσα και σχετικά τεμπέλης στην κίνηση θα πρέπει να ξέρει πως θα εμφανίσει και επιπλοκή στην ερωτική του ζωή.

Καρδιαγγειακά νοσήματα
Στη χώρα μας δεν υπάρχει οικογένεια που να μην έχει τουλάχιστον ένα μέλος της με προβλήματα καρδιάς. Οι άνδρες με εμφράγματα και by pass αυξάνονται κάθε χρόνο με λογαριθμική πρόοδο. Πίσω από τα νοσήματα της καρδιάς κρύβεται η γνωστή σε όλους πάθηση των αγγείων που λέγεται αθηροσκλήρωση. Έχει συσχετιστεί απόλυτα η ΣΔ με την πάθηση αυτή που εκτός από την καρδιά θα χτυπήσει και την κυκλοφορία της στύσης.

Οι άνδρες με προβλήματα του κυκλοφορικού μπορούν να εμφανίσουν και ως πρώτο σύμπτωμα τη διαταραχή της στύσης . Χωρίς βέβαια να σημαίνει πως κάθε άνδρας με ΣΔ θα πάθει έμφραγμα, καλό είναι να ελέγχεται για τους δείκτες της καλής κυκλοφορίας.

Παχυσαρκία
Η χώρα μας έχει περισσότερους από 200.000 υπέρβαρους άνδρες που παρά τις προσπάθειές τους δεν χάνουν βάρος, αντίθετα το αυξάνουν όσο μεγαλώνουν. Η παχυσαρκία πλέον θεωρείται νόσος και όχι απλώς με κακή εμφάνιση, γιατί επηρεάζει και αποτελεί προδιάθεση σε διαβήτη / υπέρταση / καρδιαγγειακά / και μεταβολικό σύνδρομο.
Ένας στους τρεις παχύσαρκους μπορεί να εμφανίσει ΣΔ είτε λόγω επιβάρυνσης του κυκλοφορικού είτε λόγω των ορμονικών μεταβολών (υπερβολικά οιστρογόνα /λίγα ανδρογόνα).

Φάρμακα
Ζούμε την περίοδο της πολυφαρμακίας, όπου άνδρες συνήθως κυκλοφορούν με σακούλες που περιέχουν φάρμακα για την πίεση, τον διαβήτη, την καρδιά, το στομάχι, για την κατάθλιψη. Πολλά από τα φάρμακα αυτά ενοχοποιούνται για τις διαταραχές που προκαλούν στη στύση.
Οι άνδρες πρέπει να γνωρίζουν πώς θα αντιμετωπίσουν τη συνέπεια αυτή απευθυνόμενοι κυρίως στον γιατρό τους.

Προστάτης καλοήθη, υπερτροφία
Η γνωστή αυτή πάθηση που συνοδεύει τον άνδρα κάποια στιγμή θα προκαλέσει πρόβλημα στύσης ιδιαίτερα σε άνδρες που έχουν προβλήματα ούρησης (δυσουρία, νυκτουρία, συχνουρία)...

Καρκίνος του προστάτη
Μια άλλη κατηγορία ανδρών που πάσχει από καρκίνο του προστάτη και καταλήγει στο χειρουργείο (ριζική προστατεκτομή) θα αντιμετωπίσει ένα μείζον πρόβλημα που οφείλεται στην καταστροφή νεύρων και αγγείων της στύσης, που συνοδεύουν τη χειρουργική θεραπεία αλλά και τις άλλες θεραπείες, όπως ακτινοβολία, ορμονοθεραπεία κ.λπ.

Στο ερώτημα τι γίνεται με τις θεραπείες της στύσης, σήμερα θα λέγαμε ότι περνάμε μια περίοδο όπου τα φάρμακα για τη στύση περισσεύουν, χωρίς να έχουμε όμως καθαρή απάντηση αν θεραπεύουν ή απλώς αντιμετωπίζουν το σύμπτωμα.

Η απάντηση στο βασανιστικό ερώτημα των ανδρών που δοκίμασαν ίσως κάποιο από τα γνωστά φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη από το 1998 είναι μόνο μία και καθαρή: η νόσος της ΣΔ είναι πολυπαραγοντική και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους γιατρούς και όχι ως σύμπτωμα που απλουστευτικά καταλήγει στη λήψη ενός χαπιού.

Η απάντηση είναι πως κανένα φάρμακο δεν είναι πανάκεια και πως πολλές φορές χρειάζεται διόρθωση της υποστρωματικής νόσου και συνδυασμός φαρμάκων για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Η απάντηση βρίσκεται στην κοινή ευφυΐα του καθενός που εμπειρικά έχει ζήσει και άλλα νοσήματα όπως π.χ. την υπέρταση, τον διαβήτη και που δεν καταλήγει γενικά να πάρει φάρμακα από μόνος του, έστω κι αν τα γνωρίζει από φίλους ή φαρμακοποιούς.

Η απάντηση δεν βρίσκεται στις συμβουλές των φίλων (πήρα και εγώ και νομίζω ότι είναι καλό).

Η απάντηση βρίσκεται στην Ιπποκράτεια ρήση «Δεν υπάρχει ασθένεια αλλά ασθενής», που σημαίνει ότι την κάθε νόσο θα πρέπει κάποιος να την αντιμετωπίζει με την ιδιαιτερότητα που εμφανίζεται σε κάθε άνθρωπο.

Τα κύτταρά μας πεθαίνουν από την έλλειψη οξυγόνου, γι’ αυτό και γερνάμε. Τα προβλήματα του σεξ με τη βιολογική αλλά και με τη συμβολική του έννοια είναι πρόβλημα της ζωής. Μέσα από το σεξ γεννιόμαστε, υπάρχουμε, χαιρόμαστε, αλλά και πεθαίνουμε. Όλες οι σύγχρονες μελέτες σήμερα δείχνουν πως αν κάτι δεν πάει καλά με το σεξ, φταίνε και άλλα όργανα που έχουν πλούσια αιμάτωση (καρδιά/εγκέφαλος).

Πολλές μελέτες επίσης συσχετίζουν την παράταση της ζωής με τη συνέχιση του σεξ στις μεγάλες ηλικίες. Οι άνθρωποι που είναι ερωτευμένοι με τη ζωή και το σεξ μοιάζει να ζουν περισσότερο και καλύτερα, και αυτό δεν χρειάζεται να το αποδείξει η επιστήμη. Αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα δούμε στο περιβάλλον μας ότι οι άνθρωποι που γκρινιάζουν αρρωσταίνουν περισσότερο ή ότι οι άνθρωποι που χαίρονται τη ζωή τους και το σεξ μοιάζουν πάντα νεότεροι και υγιέστεροι.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Ανησυχητική μείωση στη χρήση των πεϊκών προθέσεων παρά την αύξηση των ανδρών με στυτική δυσλειτουργία, Πρώτη Καταχώρηση 13 Οκτωβρίου 2015

Η πιο γνωστή και πολυδιαφημιζόμενη θεραπεία για τη στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ) είναι το Viagra. Υπάρχει όμως κι ένας τύπος θεραπείας που δεν διαφημίζεται, οι πεϊκές προθέσεις.

Πρόκειται για τη χειρουργική εισαγωγή μιας συσκευής που βοηθά στην επίτευξη στύσης και μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός άνδρα με ΣΔ, όταν οι άλλες θεραπείες έχουν αποτύχει.

Η συσκευή αυτή, δηλαδή, επιτρέπει στον άνδρα να έχει στύση κατ’ επίκληση, όταν αντιμετωπίζει δυσκολίες στη στυτική λειτουργία. Η ΣΔ είναι η αδυναμία επίτευξης και διατήρησης μιας στύσης ικανής για συνουσία.

Σύμφωνα όμως με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο «Journal of Sexual Medicine», οι πεϊκές προθέσεις δεν είναι δημοφιλείς, γεγονός που εξηγεί τη μείωση στη χρήση τους. Οι ειδικοί μάλιστα ανησυχούν για τη μείωση αυτή, γιατί υποστηρίζουν ότι οι πεϊκές προθέσεις έχουν τα υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε σύγκριση με όλες τις άλλες θεραπείες για τη ΣΔ.

Οι ερευνητές βρήκαν ότι ο αριθμός των ανδρών που διαγνώστηκαν με ΣΔ αυξήθηκε κατά 165% μέσα στην τελευταία δεκαετία, ενώ τα χειρουργεία πεϊκών προθέσεων μειώθηκαν. Το 2005, το 4,6% των ανδρών με ΣΔ επέλεξε την πεϊκή πρόθεση, ποσοστό που έπεσε στο 2,3% το 2010. Για τους σκοπούς της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν ιατρικοί φάκελοι 1.763.260 ασθενών.

Όταν τα φάρμακα όπως το Viagra ή το Cialis δεν είναι αποτελεσματικά, τότε οι εναλλακτικές των ανδρών με ΣΔ, γνωστές ως θεραπεία δεύτερης γραμμής, περιλαμβάνουν τις ενέσεις και την πεϊκή πρόθεση. Οι πεϊκές προθέσεις, μάλιστα, είναι σύμφωνα με τους ειδικούς η μόνη εναλλακτική που λειτουργεί σχεδόν για κάθε άνδρα με ΣΔ, ενώ τα χάπια και οι ενέσεις συχνά αποτυγχάνουν.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι οι πεϊκές προθέσεις επιλέγονταν κυρίως από άνδρες ηλικίας 65-74 που δεν είχαν άλλο πρόβλημα υγείας. Βρέθηκε, μάλιστα, ότι ήταν πιο πιθανό να βάλουν πεϊκή πρόθεση οι άνδρες που κατοικούσαν στις νότιες και δυτικές περιοχές των ΗΠΑ. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται στα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας που υπάρχουν στις περιοχές αυτές.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι χειρουργικές τεχνικές για την εισαγωγή μιας πεϊκής πρόθεσης έχουν βελτιωθεί, με αποτέλεσμα στις περισσότερες περιπτώσεις να μην απαιτούν τη νοσηλεία του ασθενούς.

Το γεγονός ότι οι άνδρες με ΣΔ δεν προτιμούν την αποτελεσματική λύση της πεϊκής πρόθεσης σίγουρα οφείλεται σε έναν βαθμό στην ανακάλυψη του Viagra και των ενδοσηραγγωδών ενέσεων. Είναι, όμως, επίσης πιθανό οι επαγγελματίες υγείας να επιλέγουν τις πιο απλές θεραπείες αντί για ένα πολύπλοκο χειρουργείο. Κάποιες φορές η ανάγκη για την εισαγωγή πεϊκής πρόθεσης μπορεί να παραγνωρίζεται όχι μόνο από την κοινή γνώμη, αλλά και από τους επαγγελματίες υγείας. Η αδυναμία, ωστόσο, του άνδρα να έχει σεξουαλική επαφή όποτε το επιθυμεί, έχει βρεθεί ότι προκαλεί μείωση της αυτοεκτίμησής του και κατάθλιψη.

Οι ερευνητές μάλιστα υποστηρίζουν ότι οι άνδρες με ΣΔ θα πρέπει να ενημερώνονται για όλες τις εναλλακτικές πριν από την έναρξη της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της πεϊκής πρόθεσης.

Είναι επίσης σημαντικό να λαμβάνεται υπ’ όψιν ο τρόπος ζωής του άνδρα κατά τη θεραπεία και η προσέγγιση να είναι ολιστική. Αν ο άνδρας υποφέρει από χρόνιο στρες, για παράδειγμα, το χειρουργείο της πεϊκής πρόθεσης θα είναι η τελευταία λύση, εάν όλες οι άλλες παρεμβάσεις αποτύχουν. Το χειρουργείο της πεϊκής πρόθεσης είναι η πιο παρεμβατική εναλλακτική κι ενέχει τον κίνδυνο επιπλοκών, ιδιαίτερα για τα παχύσαρκα και υπερτασικά άτομα.

Η εισαγωγή της πεϊκής πρόθεσης άρχισε να εφαρμόζεται στους άνδρες με ΣΔ το 1973 και θεωρούνταν ο βασικός τρόπος αντιμετώπισης της ΣΔ πριν από την ευρεία χρήση του Viagra και των άλλων θεραπειών.
Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι πεϊκής πρόθεσης, καθένας με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Ο ασθενής αποφασίζει μαζί με τον ιατρό του ποιος είναι ο κατάλληλος, αφού λάβουν υπ’ όψιν παράγοντες όπως η ηλικία, το μέγεθος του πέους και η αναλογία ανάμεσα στο ορατό και το εσωτερικό τμήμα του.

Η υδραυλική πεϊκή πρόθεση είναι αυτή που χρησιμοποιείται πιο συχνά. Όταν ένας άνδρας θέλει να έχει σεξουαλική επαφή, πιέζει την αντλία που εμφυτεύεται στο όσχεό του. Η αντλία αυτή μεταφέρει φυσιολογικό ορό από ένα ρεζερβουάρ που τοποθετείται στη βουβωνική χώρα στους κυλίνδρους της συσκευής, οι οποίοι καθώς γεμίζουν με το υγρό μετατρέπουν το πέος από μαλακό σε σκληρό. Η διαδικασία μπορεί να πάρει μερικά λεπτά κι εξαρτάται από το πόσο δυνατά πιέζει κάποιος την αντλία. Επίσης, όσο μεγαλύτερο είναι το πέος, τόσο περισσότερος χρόνος χρειάζεται.

Ο δεύτερος τύπος είναι η ημιάκαμπτη πεϊκή πρόθεση. Πρόκειται για μια συσκευή που αποτελείται από δύο ελάσματα από ανοξείδωτο ατσάλι τα οποία περιβάλλονται από σιλικόνη και στην ουσία κρατούν το πέος σε μια μόνιμη στύση, δίνοντας όμως τη δυνατότητα στον άνδρα να το κινεί σύμφωνα με τις ανάγκες του.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι άνδρες που επέλεξαν την πεϊκή πρόθεση είχαν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης σε σύγκριση με αυτούς που έλαβαν φάρμακα ή ενέσεις, κυρίως γιατί το εμφύτευμα είναι μέρος του σώματός τους και δεν γινόταν αντιληπτό από τους άλλους. Παράλληλα, οι πεϊκές προθέσεις δεν επηρεάζουν την αίσθηση της ευχαρίστησης και η εκσπερμάτιση λειτουργεί φυσιολογικά.

Μέσα στην τελευταία δεκαετία, τα ποσοστά της ΣΔ σχεδόν διπλασιάστηκαν, κυρίως γιατί αυξήθηκαν τα ποσοστά παχυσαρκίας και διαβήτη, αλλά επίσης λόγω της αυξημένης αναγνωσιμότητας του προβλήματος από τους ιατρούς και τους ασθενείς.

Το πρόβλημα της ΣΔ έγινε ευρέως γνωστό εν μέρει εξαιτίας των πολυδιαφημισμένων θεραπειών της, όπως είναι το Viagra. Τα αίτια για την εμφάνισή της μπορεί να είναι φυσιολογικά, ψυχολογικά ή και συνδυασμός τους. Μια μελέτη εκτιμά ότι σχεδόν το 20% των ανδρών στις ΗΠΑ με ηλικία πάνω από 20 ζει με ΣΔ.

Η συχνότητα της ΣΔ είναι στενά συνδεδεμένη όχι μόνο με την ηλικία, αλλά και με τους παράγοντες κινδύνου των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Ό,τι βλάπτει την καρδιά και τα αγγεία, βλάπτει και τη στυτική λειτουργία. Για τον λόγο αυτόν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως είναι η διακοπή του καπνίσματος, η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας και η απώλεια βάρους, έχουν βρεθεί ότι βοηθούν στην αντιμετώπιση της ΣΔ, ιδιαίτερα καθώς οι άνδρες μεγαλώνουν σε ηλικία.

Οι ειδικοί βέβαια επισημαίνουν ότι οι υγιείς άνδρες δεν αναμένεται να εμφανίσουν ΣΔ μόνο και μόνο επειδή η ηλικία τους αυξάνεται. Κάθε δεκαετία, όμως, που προστίθεται αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔ εξαιτίας των διαταραχών που προκαλούνται από τη διαδικασία της γήρανσης και οι οποίες, λειτουργώντας αθροιστικά, μπορεί να προκαλέσουν στυτικά προβλήματα.

Ο άνδρας κάθε ηλικίας είναι σημαντικό να μπορεί να συζητήσει οποιοδήποτε πρόβλημα αντιμετωπίζει στη σεξουαλική του λειτουργία με τον ειδικό που εμπιστεύεται.

Πηγή: edition.cnn.com

www.andrologia.gr

Μορφές προστατίτιδας και η αντιμετώπισή τους, Πρώτη Καταχώρηση 10 Σεπτεμβρίου 2015

Η προστατίτιδα είναι μία από τις πιο συνηθισμένες ουρολογικές παθήσεις, αλλά ταυτόχρονα μία νόσος της οποίας η αντιμετώπιση συχνά αποτελεί πρόκληση ακόμη και για έμπειρους γιατρούς. Κι αυτό διότι ο όρος «προστατίτιδα» συμπεριλαμβάνει διαφορετικές κλινικές οντότητες, καθεμία από τις οποίες έχει τη δική της αιτιοπαθογένεια και συνεπώς αντιμετωπίζεται με διαφορετικό τρόπο.

Με τον όρο προστατίτιδα εννοούμε γενικά τη φλεγμονή του προστάτη αδένα. Ωστόσο, το είδος και τα αίτια της φλεγμονής καθορίζουν τον τύπο της προστατίτιδας και συνεπώς και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί. Σήμερα η προστατίτιδα χωρίζεται σε «οξεία βακτηριακή», «χρόνια βακτηριακή», «χρόνια μη βακτηριακή» (ή «σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους») και «ασυμπτωματική» (ή «ιστολογική») προστατίτιδα.

Εκτός από τις βακτηριακές μορφές, οι οποίες οφείλονται σε βακτήρια, η αιτιολογία των υπόλοιπων μορφών δεν έχει αποσαφηνιστεί και θεωρείται σήμερα ότι είναι αποτέλεσμα φλεγμονωδών, ανοσολογικών, ορμονικών και άλλων παραγόντων, σε συνδυασμό πιθανώς με διαταραχές της ούρησης. Είναι προφανές ότι οι μορφές αυτές της προστατίτιδας παρουσιάζουν δυσκολίες στη διάγνωσή τους, ενώ πολλές φορές και τα συμπτώματα των ασθενών μπορεί να παραπλανούν τον κλινικό γιατρό.

Η οξεία βακτηριακή προστατίτιδα διαγιγνώσκεται σχετικά εύκολα με βάση την κλινική εικόνα η οποία περιλαμβάνει δυσουρικά ενοχλήματα, πόνο και δυσκολία στην ούρηση καθώς και συχνουρία, συνήθως σε συνδυασμό με πυρετό. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με γενική και καλλιέργεια ούρων, ενώ η θεραπεία συνίσταται στη λήψη των κατάλληλων αντιβιοτικών σε συνδυασμό με φάρμακα που υποβοηθούν την ούρηση.

Από την άλλη, η διάγνωση των χρόνιων μορφών απαιτεί επιπλέον εξετάσεις, όπως η λήψη προστατικού υγρού για καλλιέργεια (καλλιέργεια Stamey-Meares), ενώ στις μη βακτηριακές μορφές αυτές οι εξετάσεις είναι αρνητικές. Έτσι, στο σύνδρομο του χρόνιου πυελικού άλγους η διάγνωση συχνά γίνεται έπειτα από αποκλεισμό άλλων πιθανών νοσημάτων του ουροποιητικού, που πραγματοποιείται με απεικονιστικές εξετάσεις όπως ο υπέρηχος, η ενδοφλέβια πυελογραφία ή η αξονική τομογραφία, ενώ μπορεί να χρειαστούν και πιο εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως ο ουροδυναμικός έλεγχος.

Σε αμφίβολες περιπτώσεις, η πιθανότητα καρκίνου στο ουροποιητικό θα πρέπει να εξετάζεται. Ωστόσο, το PSA παρουσιάζει αύξηση σε κάθε περίπτωση φλεγμονής του προστάτη και θα πρέπει κάποιος να είναι πολύ προσεκτικός όταν μετρά το PSA σε ασθενείς με συμπτώματα πιθανής προστατίτιδας, διότι μπορεί να οδηγηθεί εσφαλμένα σε μία ανούσια και πολλές φορές επικίνδυνη βιοψία προστάτη.

Όπως και η διάγνωση, η θεραπεία των χρόνιων μορφών προστατίτιδας είναι πιο δύσκολη και συχνά εμπειρική. Οι χρόνιες βακτηριακές μορφές αντιμετωπίζονται με αντιβιοτική αγωγή που μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες, ακόμη και μήνες. Στις μη βακτηριακές μορφές, όμως, οι θεραπευτικές επιλογές δεν είναι ξεκαθαρισμένες, γι’ αυτό και κατά περίπτωση δοκιμάζονται απλά αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη, α-αναστολείς και αναστολείς της 5-α ρεδουκτάσης (φάρμακα που βοηθούν την ούρηση σε ασθενείς με υπερπλασία προστάτη), μυοχαλαρωτικά, ακόμη και αντικαταθλιπτικά, ενώ συστήνεται και η δοκιμαστική χρήση αντιβιοτικών, αφού φαίνεται ότι σε συγκεκριμένους ασθενείς μπορούν να βελτιώσουν τα συμπτώματα. Τέλος, για κάποιους ασθενείς στους οποίους έχουν αποτύχει όλες οι θεραπευτικές μέθοδοι συστήνεται η χειρουργική αφαίρεση του προστάτη. Είναι προφανές ότι η θεραπευτική στρατηγική σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά μεγάλο μέρος εμπειρική και εξατομικεύεται για κάθε ασθενή.

Καθημερινά οι ουρολόγοι αντιμετωπίζουν ασθενείς οι οποίοι πιστεύουν ότι πάσχουν από κάποια μορφή προστατίτιδας, ενώ η λήψη ενός καλού ιστορικού μπορεί να δείξει ότι η διάγνωση αυτή έχει τεθεί μάλλον αυθαίρετα κάποια στιγμή στο παρελθόν και έκτοτε τους ακολουθεί. Με βάση όσα προαναφέρθηκαν γίνεται σαφές ότι η διάγνωση μίας προστατίτιδας μπορεί να αποδειχθεί ένα δύσκολο ιατρικό πρόβλημα και δεν θα πρέπει να τίθεται αβίαστα, ενώ η αντιμετώπισή της μπορεί να είναι επίπονη, μακροχρόνια και να αναθεωρηθεί πολλές φορές πριν βρεθεί η πιο αποτελεσματική μορφή θεραπείας.

 Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr





Σεξ και καλοκαίρι - Έχει επιπτώσεις στην υγεία μας η έντονη ερωτική ζωή; Πρώτη Καταχώρηση, 5 Αυγούστου 2015

Το καλοκαίρι παραδοσιακά και στο μυαλό όλων μας είναι συνυφασμένο με ελευθερία. Ελευθερία χρόνου, ελευθερία υποχρεώσεων, ελευθερία κινήσεων και πιθανότατα ελευθερία επιθυμιών και φαντασιώσεων.

Στη συλλογική φαντασίωση, λοιπόν, αποτελεί την ιδανική εποχή για την πραγματοποίηση νόμιμων ή λιγότερο νόμιμων, κρυφών ή λιγότερο κρυφών επιθυμιών. Η αναγκαστική εξάλλου έκθεση του σώματος στα μάτια των άλλων βοηθάει σε κάτι τέτοιο.

Το αποτέλεσμα: η ερωτική επιθυμία στα ουράνια, η ανάγκη για νέες γνωριμίες όλο και πιο δυνατή και η έκφραση της ερωτικής μας επιθυμίας σχεδόν καθημερινή.

Στατιστικά, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών ο αριθμός των ερωτικών επαφών αυξάνεται σημαντικά. Κάτι που αφορά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Πράγμα φυσιολογικό, αν το αναλύσει κάποιος από την πλευρά του χρόνου και της αντίστοιχης έλλειψης άγχους. Όχι όμως τόσο αναμενόμενο από την ιατρική πλευρά, αφού το καλοκαίρι δεν ανήκει στις περιόδους με υψηλή τεστοστερόνη, ορμόνη η οποία μοιάζει να καθορίζει ή τουλάχιστον να παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Ένα όμως είναι το σημαντικό και αδιαμφισβήτητο: το καλοκαίρι θέλουμε να κάνουμε, από ό,τι φαίνεται,περισσότερο σεξ, αφήνοντας προκαταλήψεις και ταμπού για τον χειμώνα.

Περισσότερο σεξ σημαίνει όμως περισσότερους κινδύνους; Είναι επικίνδυνη η έντονη ερωτική ζωή;

Η πραγματικότητα είναι ότι η ίδια η ζωή είναι επικίνδυνη και το σεξ αποτελεί πιθανότατα μια από τις ασφαλέστερες εκφράσεις της με μια προϋπόθεση: κάνουμε σεξ για να δώσουμε και να πάρουμε ηδονή, για να απελευθερώσουμε την ερωτική μας ανάγκη και όχι για συναγωνισμό.
Σε ένα καλοκαίρι γεμάτο από αθλητικά γεγονότα, το πιο ψηλά, πιο γρήγορα, πιο δυνατά δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο σεξ.

Θα πρέπει, ωστόσο, να παραδεχτούμε ότι η πιθανότητα συχνής εναλλαγής ερωτικών συντρόφων αυξάνει την πιθανότητα για τη μετάδοση σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, ηπατίτιδας και AIDS. Αναφερόμαστε, βέβαια, στη μη χρήση προφυλακτικού.

Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας -AIDS- , οι ηπατίτιδες B, C, η λοίμωξη από τον ιό HPV, κονδυλώματα, ο ιός του έρπητα των γεννητικών οργάνων, οι λοιμώξεις από μύκητες, τριχομονάδες κάντιτα, γονόκοκκο, αλλά και ξεχασμένα στο παρελθόν νοσήματα, όπως η σύφιλη, η μολυσματική τέρμινθος, η ψώρα, αποτελούν συχνούς «επισκέπτες» του καλοκαιριού, απρόσκλητους βέβαια για πολλούς άνδρες και γυναίκες. Λίγα λόγια για τον καθένα.

AIDS: Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας. Προκαλείται από τον ιό HIV (HUMAN IMMUNODEFICIENCY VIRUS). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν 10-20 ημέρες από τη μόλυνση ή ακόμα μετά από χρόνια. Πυρετός, διάρροια, αίσθημα κόπωσης, διογκωμένοι λεμφαδένες, γενικά συμπτώματα τα οποία θυμίζουν γρίπη, αποτελούν την κύρια συμπτωματολογία. Ο ιός βρίσκεται στο αίμα, στο σπέρμα, στα κολπικά υγρά και μπορεί να εισέλθει στο σώμα μας μέσω μικρών ή μεγαλύτερων πληγών στο δέρμα ή μέσω κόλπου, του πρωκτού, του πέους και του στόματος. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η ταυτόχρονη ύπαρξη άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ευνοεί τη μετάδοση του ιού. Από τις ιογενείς λοιμώξεις του ήπατος - ηπατίτιδες, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες και πλέον επικίνδυνες είναι η ηπατίτιδα B και C. Τα νοσήματα αυτά είναι πιθανόν να μεταδοθούν με άμεση επαφή με το αίμα ή τα σωματικά υγρά ενός ατόμου μολυσμένου από τον ιό, στο κομμάτι τουλάχιστον που αφορά στη μετάδοση με το σεξ, αφού το νόσημα μπορεί να μεταδοθεί επίσης από μολυσμένες σύριγγες, εργαλεία αλλά και από τη μητέρα στο μωρό κατά τον τοκετό. Είναι πολύ πιθανό το νόσημα να περάσει απαρατήρητο και ο ασθενής να αποκτήσει ανοσία. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως εμφανίζονται συμπτώματα τα οποία μοιάζουν με γρίπη: κούραση, ναυτία, εμετός, αδυναμία, πυρετός, κοιλιακοί πόνοι, δερματικά εξανθήματα και ίκτερος. Θα πρέπει να τονισθεί, βέβαια, ότι μερικές φορές η εξέλιξη του νοσήματος είναι εξαιρετικά γρήγορη.

Όταν όμως λέμε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα σε τι αναφερόμαστε;

Κονδυλώματα: Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS).
Υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού, εάν και οι πλέον συχνοί και πιο επικίνδυνοι, αφού έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, είναι οι υπότυποι 16, 18, 31, 33, 35. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν έως και 12 μήνες μετά την αρχική μόλυνση, η οποία γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή, που μπορεί να είναι το πέος, ο κόλπος, το στόμα, ο πρωκτικός δακτύλιος, η περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα και πρόκειται για μικρά, συχνά σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας, εξογκώματα τα οποία με τον καιρό είναι δυνατόν να διογκωθούν σημαντικά. Η συσχέτιση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας καθιστά την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του προβλήματος τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα εξαιρετικά σημαντικό.

Μυκητιάσεις: Οι μυκητιάσεις τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα είναι ένα εξαιρετικά συχνό πρόβλημα το καλοκαίρι, συνεπικουρούμενο και από το θερμό και υγρό περιβάλλον. Μυκητιασικές κολπίτιδες στη γυναίκα, βαλανοπροσθίτιδες στον άνδρα είναι δυνατό να εμφανισθούν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στις γυναίκες παρουσιάζεται με τη μορφή δύσοσμου κολπικού εκκρίματος με κνησμό (φαγούρα) και πόνο, ιδιαίτερα κατά τη σεξουαλική επαφή. Στον άνδρα εμφανίζεται με τη μορφή εκκρίματος ή έντονης ερυθρότητας της βαλάνου, κνησμό και ευαισθησία στην περιοχή. Το σημαντικότερο σε αυτήν την περίπτωση είναι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση του προβλήματος και στους δύο ερωτικούς συντρόφους για να αποφευχθεί η επαναμόλυνση κάποιου από τους δύο.

Έρπης: Ο έρπης των γεννητικών οργάνων οφείλεται σε ιό. Τα συμπτώματα τα οποία είναι κυρίως δερματικά, επώδυνες φυσαλίδες στα γεννητικά όργανα ή στο στόμα είναι δυνατό να εμφανιστούν 2-20 ημέρες από τη μόλυνση. Δύναται να συνυπάρχει αίσθημα κόπωσης και διογκωμένοι λεμφαδένες. Η μετάδοση γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή. Η διάγνωση είναι εύκολη για τον ειδικό γιατρό και συνήθως γίνεται με την κλινική εξέταση μόνο, ενώ είναι δυνατό να χρειασθεί η πραγματοποίηση ΡΑΡ τεστ στις γυναίκες και κυτταρολογικές εξετάσεις από τη βλάβη για τους άνδρες (PCR).

Κολπίτιδες: Οι κολπίτιδες στις γυναίκες και οι ουρηθρίτιδες στους άνδρες - ειδικές και μη ειδικές - είναι συχνότατα προβλήματα του καλοκαιριού, τα οποία όμως θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν οφείλονται μόνο στην ερωτική ζωή αλλά και στη χρήση πισίνας, στο μπάνιο, στη θάλασσα κ.λπ. Εμφανίζονται με τη μορφή δύσοσμου, διαφορετικού χρώματος ανάλογα με το μικρόβιο, συνήθως βλεννώδους εκκρίματος από τον κόλπο και την ουρήθρα, ενώ μπορεί να συνοδεύονται με πόνο στα έσω και έξω γεννητικά όργανα στις γυναίκες, στο πέος, στο περίνεο και τους όρχεις στον άνδρα, πυρετό επώδυνη εκσπερμάτιση κ.λπ. Προκαλούνται από έναν μεγάλο αριθμό μικροβίων, τριχομονάδες, χλαμύδια, ουρεόπλασμα, γονόκοκκο (βλεννόρροια) και δεν είναι τόσο αθώα όσο παλαιότερα πιστεύαμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παλαιότερες και επαναλαμβανόμενες ειδικές ουρηθρίτιδες αποτελούν τη συχνότερη αιτία στενωμάτων ουρήθρας στη χώρα μας.

Αποτελούν ταυτόχρονα έναν σημαντικό παράγοντα για την ανδρική κυρίως υπογονιμότητα.

Δεν πρέπει, όμως, η ερωτική μας ζωή το καλοκαίρι να ταυτισθεί με μια σχεδόν ατελείωτη σειρά από μικρόβια και ιούς. Ούτε να αποτελέσει αυτό ανασταλτικό παράγοντα στην έκφραση της ερωτικής επιθυμίας.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να προληφθούν με τη χρήση προφυλακτικού. Η ικανοποίηση και η σεξουαλική ηδονή είναι συνώνυμη πλέον της προσοχής και της προφύλαξης. Το σεξ αποτελεί από μόνο του πηγή ζωής και υγείας.


Το άρθρο υπογράφει

ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr




Διεγείρει την ερωτική επιθυμία η οικονομική κρίση: Περισσότερο σεξ κάνουν οι κάτοικοι της χώρας μας το τελευταίο διάστημα! Πρώτη καταχώρηση, 7 Ιουλίου 2015


Είναι το σέξ "αντίδοτο" στην οικονομική αβεβαιότητα που επικρατεί στη χώρα μας; Έως και 35% περισσότερο σεξ κάνει ο Έλληνας το τελευταίο τετράμηνο σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα πριν από ένα χρόνο. Τo απροσδόκητoαυτό αποτέλεσμα ανέδειξε πρόσφατη έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, η οποία συμπεραίνει ότι η σεξουαλική ζωή των κατοίκων της χώρας μας έχει απογειωθεί παρά και λόγω της οικονομικής κρίσης και αβεβαιότητας, ως τρόπος άμυνας και αντιμετώπισης συνθηκών που δε μπορεί ούτε να επηρεάσει, ούτε να ελέγξει.

H έρευνα έγινε σε δείγμα 600ανδρών, ηλικίας 25-64 ετών, με τηλεφωνικές συνεντεύξεις, αλλά και με στοιχεία του Ανδρολογικού Ινστιτούτου. Οι άνδρες, ενώ θα περίμενε κάποιος ότι η οικονομική αβεβαιότητα θα είχε επηρεάσει αρνητικά την ερωτική τους διάθεση, κάτι το οποίο είχε επιβεβαιωθεί στο παρελθόν σε αντίστοιχες έρευνες, φαίνεται, σήμερα, ότι εστιάζουν ιδιαίτερα στο σεξ και ως πράξη και ως διάθεση.
Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι στους άνδρες ηλικίας 18 έως 34 ετών, δηλαδή, στους νέους άνδρες, που έχουν πληγεί περισσότερο από τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της κρίσης, οι σεξουαλικές επαφές το τελευταίο τετράμηνο έχουν αυξηθεί κατά 35%. Ακολουθούν, πολύ κοντά, οι άνδρες ηλικίας 35 έως 54 ετών, οι σεξουαλικές επαφές των οποίων έχουν αυξηθεί κατά 30%. Τέλος, στους άνδρες άνω των 54 ετών, οι σεξουαλικές επαφές είναι εξίσου αυξημένες, σε ποσοστό 27%.

Για τα απροσδόκητα αποτελέσματα υπάρχει ερμηνεία η οποία έχει και διπλή διάσταση. Η βιολογική διάσταση, σύμφωνα με την οποία, σε καταστάσεις έντονου στρες παράγονται από τον ανθρώπινο οργανισμό ευφορικές ουσίες, ως αντίδοτο της κατάθλιψης, οι οποίες αυξάνουν και τη σεξουαλική επιθυμιά και τελικά δραστηριότητα.

Η κοινωνική διάσταση σύμφωνα με την οποία, ο άνθρωπος σε ακραίες κοινωνικές συνθήκες (πολέμους, φυσικές καταστροφές κλπ) και σε συνθήκες που οι κοινωνικοί θεσμοί αμφισβητούνται και χάνουν την αξιοπιστία τους (οικονομική αβεβαιότητα, κοινωνική αστάθεια κλπ) πετά τις κοινωνικές συμβάσεις και επιτρέπει να επικρατήσουν πιο άγρια ένστικτα, με τα οποία η φυσική καταγωγή τον εφοδιάζει, ανάμεσα στα οποία και το σεξουαλικό.

Ο Δρ.Κώστας Κωνσταντινίδης, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, εξηγεί: «Η σεξουαλική μας φύση καταπιέζεται στον πολιτισμό και τις συμβάσεις του. Αντίθετα οι συνθήκες όπου ο πολιτισμός μοιάζει να είναι εχθρικός για την επιβίωσή μας, μας αναγκάζουν να ξαναθυμηθούμε τα ανιδιοτελή και ισχυρά μας ένστικτα. Θέλω να ζήσω, άρα θέλω να κάνω έρωτα. Ο έρωτας είναι το μοναδικό αντίδοτο όταν όλα γύρω μοιάζουν μαύρα και απαισόδοξα. Ακόμα και για το θάνατο».

Το Ανδρολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, τα τελευταία 10 χρόνια πραγματοποιεί, Πανελλαδικές Ερευνες με προσωπικές συνεντεύξεις, καταγράφονταςτη σεξουαλική συμπεριφορά των κατοίκων της χώρας μας και πώς αυτή επηρεάζεται από πολιτικά, οικονομικά και άλλα σημαντικά θέματα της κοινωνίας. Θα ακολουθήσει μελέτη που θα εστιάζει και θα αναλύει τα ποιοτικά στοιχεία των ανωτέρω ποσοτικών αποτελεσμάτων.

info@andrologia.gr

Αύξηση πέους - Iατρική πραγματικότητα η ματαιοδοξία; Πρώτη καταχώρηση, 7 Μαΐου 2015


Το πόσο μεγάλο πρέπει να είναι ένα πέος φαίνεται να απασχολεί όλη την ανδρική κοινωνία φανερά, ενώ τη γυναικεία υποκριτικά. Οι ανδρικές παρέες άλλα και οι εφηβικές αναμετρούνται στο μήκος του οργάνου τους και πρακτικά και λεκτικά (ο μεγάλος είναι ο προικισμένος). Οι γυναικείες παρέες σχολιάζουν με ειρωνικά χαμογέλα τα μικρά και με θαυμαστικά επιφωνήματα τα μεγάλα. Όλοι οι πολιτισμοί από ανατολή σε δύση με παρόμοιο τρόπο απεικονίζουν το μεγάλο με το ρωμαλέο και το γόνιμο και το μικρό στο πυρ το εξώτερο. Κάτι αντίστοιχο θα λέγαμε συμβαίνει και με το γυναικείο μαστό οπού το μέγεθος συμβολίζει την θηλυκότητα τη μητρότητα και τη σαγήνη, ενώ το μικρό τη στέρηση και το σεξουαλικό.

Η ιατρική επιστήμη θεωρεί και σωστά ότι το μέγεθος δεν έχει καμιά σχέση με την λειτουργικότητα και συμβουλεύει τους άνδρες να μην ασχολούνται γιατί προκαλούν άγχος στον εαυτό τους που δεν τους χρησιμεύει σε τίποτε. Η πιο κλασική συμβουλή είναι πως όλα τα μεγέθη είναι καλά φτάνει να κάνουν την δουλειά τους. Συνήθως στον ευρωπαϊκό πληθυσμό τα μεγέθη που κυριαρχούν είναι 13 -15 εκ ενώ στους μαύρους πληθυσμούς είναι λίγο μεγαλύτερα.

Το άγχος των ανδρών είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι εκφράζεται στην πραγματικότητα γιατί πίσω από το μέγεθος (δεν έχω μεγάλο) μπορεί να κρύβεται και δυστυχισμένη ερωτική ζωή ανεξάρτητη από το μήκος τους πέους. Πολλοί άνδρες έχουν υποστεί μια υποτιμητική συμπεριφορά από γυναίκες που για να τους πληγώσουν απαξίωσαν φανερά η με υπονοούμενα τη γεννητική τους ρωμαλεότητα. Άλλοι πάλι από μονοί τους συγκρινόμενοι, είτε με το φαντασιακό μέγεθος που έχουν στο κεφάλι τους, είτε στα γυμναστήρια με άλλους άνδρες ένιωσαν μειονεκτικοί. Η σεξουαλική σεμνοτυφία που είναι κληρονομιά της δυτικής βικτωριανής ηθικής (βασίλισσα της Αγγλίας οπού έβαλε κανόνες αυστηρούς για το ντύσιμο και την απόκρυψη του σώματος για να μην προκαλείται το σεξουαλικό ένστικτο των ανθρώπων) δεν επιτρέπει και σήμερα ακόμα στους άνδρες και τις γυναίκες να ασχολούνται με τα ανατομικά του σεξ γιατί υποτιμά την ανθρωπινή υπόσταση και τη σοβαρότητα της σκέψης ( ένας άνδρας που μίλα για το σεξ η μια γυναίκα για το μέγεθος ) θα χαρακτηριζόταν περίεργα και υποτιμητικά. Πάρα την γενικευμένη υποκρισία όμως υπάρχει ένα τμήμα του ανδρικού πληθυσμού που βιώνει με έντονο άγχος το μέγεθος του και αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απόχη από το σεξ και σε ακραίες περιπτώσεις αυτοτραυματισμούς στην προσπάθεια να το μεγεθύνει με πρωτόγονες μεθόδους (τα sex shops είναι γεμάτα με συσκευές που τις διαφημίζουν ως μεγεθυντικές των οργάνων). Η επίσημη ιατρική κοινότητα είναι επίσης αμήχανη για πως αντιμετωπίζει και χειρίζεται ο γιατρός τους άνδρες με αίτημα την αύξηση του μεγέθους. Υπάρχουν σήμερα κάποιες τεχνικές μεγέθυνσης που άλλοι πιστεύουν πως είναι αποτελεσματικές ενώ άλλοι τις σχολιάζουν σαν αχρείαστες με το επιχείρημα ότι η πηγή που άγχους είναι καθαρά ψυχολογικής αίτιας και όχι ανατομικής διαφοράς. Η αλήθεια είναι πως πρέπει ο γιατρός να αξιολογήσει την ψυχολογική ανάγκη του άνδρα για την αύξηση του μεγέθους κα να μην παίρνει θέση είτε υπέρ είτε κατά χωρίς μια συνολική αξιολόγηση της προσωπικότητας του. Όπως και στις γυναίκες με αυξητική μαστού που σήμερα είναι η πρώτη σε αριθμό επέμβαση που γίνεται παγκόσμια από πλαστικούς χειρουργούς.

Η αυξητική του πέους πρέπει να θεωρηθεί μια ανάγκη που πρέπει να αξιολογηθεί εξατομικευμένα χωρίς να καλλιεργείται από τους γιατρούς για οικονομικούς λογούς η ανάγκη αυτή. Η τεχνική που εφαρμόζεται σήμερα για την μεγέθυνση είναι απλή και αποτελεσματική μονό όταν γίνεται από έμπειρη ομάδα και συνίσταται στην αλλαγή της αναλογίας του μέσα και του έξω πεϊκού σώματος ( εξελκυσμός) .

Πολλοί γονείς έχουν άγχος για το μέγεθος του πέους των αγοριών τους ιδιαίτερα όταν παρατηρούν διάφορες ανάμεσα σε αδέλφια Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν είναι πως δεν μπορεί κάνεις να αξιολογήσει το μέγεθος πριν την εφηβεία και γενικά να μην ανησυχούν γιατί σπάνια υπάρχει κάποια ανωμαλία που να συνδέεται με το μέγεθος του παιδικού φαλλού και να μην συνοδεύεται από κάποια πάθηση που οι παιδίατροι εύκολα παρατηρούν.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr


Συνέδριο με θέμα «Σεξουαλικότητα. Αυτός ο άγνωστος»- Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2014


Η επιστήμη, η κοινωνία και η τέχνη
στην αναζήτηση & ερμηνεία της

«Tα όργανα της σκέψης είναι τα σεξουαλικά όργανα 
της φύσης και της γέννησης του σύμπαντος.
Ατελείς αρμονίες από τις οποίες εξαρτώνται τα πάντα»
ThomasBernhardt, Η δύναμη της συνηθείας

Η διατυπωμένη άποψη του Μαρσέλ Προυστ ότι «Ο έρωτας είναι ο αντικατοπτρισμός του τι συμβαίνει στην κοινωνία...» συναντά την πραγματικότητα στην απογοητευμένη Ελλάδα του 2015. Είναι η χώρα όπου ένα εκατομμύριο άνδρες βρίσκονται σε σεξουαλική αποχή, ένας στους δύο γάμους καταλήγει σε διαζύγιο, ένα στα δύο ζευγάρια δεν μπορεί να κάνει παιδιά, ένα στους δύο Έλληνες βιώνει αποκλειστικά εικονικό σεξ.

Την ίδια στιγμή της βαθιάς σεξουαλικής κρίσης και σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτήν, η επιστήμη κάνει άλματα προχωρώντας στην εφαρμογή νέων μεθόδων και τεχνικών που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας! Ανακατασκευή γεννητικών οργάνων στο εργαστήριο. Γονιδιακή θεραπεία και παράταση της σεξουαλικής ζωής, είναι μόνο κάποιες από τις απίστευτες δυνατότητες που παρέχονται.

Την ανθρώπινη σεξουαλικότητα μέσα από το πρίσμα της επιστήμης και τον διάλογό της με την τέχνη, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την ψυχολογία, επιχειρούν να φέρουν στο προσκήνιο οι εργασίες του 2ου Μεσογειακού Συνεδρίου για την Ανθρώπινη Σεξουαλικότητα & Αναπαραγωγή, που θα πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο, Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών (αίθουσα Banquet) στις 3 και 4 Απριλίου 2015.

Το συνέδριο με θέμα «Από την ανέπαφη αναπαραγωγή στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα» περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές θεματικές ενότητες, σε κάθε μια από τις οποίες θα συμμετέχουν αναλόγως γιατροί, φυσικοί, φιλόσοφοι, ψυχαναλυτές, καλλιτέχνες, κριτικοί τέχνης, δημοσιογράφοι.

Πόσο μπορεί να παραταθεί η σεξουαλική ζωή; Μπορούμε από βλαστικά (πρωτόγονα) κύτταρα να φτιάξουμε γεννητικά όργανα; Είναι η απιστία προϋπόθεση για έναν υγιή γάμο; Γιατί ο γάμος απέτυχε; Είναι το σεξ και ο γάμος εχθροί; Είναι η σεξουαλική κρίση αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης; Κατά πόσο διαφέρει το σεξ με τον ή την σύζυγό μας και τον εραστή ή την ερωμένη μας;

Αυτά είναι μόνο κάποια από τα θέματα τα οποία οι ομιλητές του συνεδρίου καλούνται να αναλύσουν και να αναπτύξουν σε βάθος εξετάζοντας την ανθρώπινη σεξουαλικότητα εντός των πλαισίων της επιστήμης, της βιολογίας και της ιατρικής, αλλά και της φαντασίας, της μυθολογίας και της ιδεολογίας.

Με δεδομένο ότι δεν μπορεί να υπάρξει μια τυποποιημένη απάντηση στην ερώτηση τι πραγματικά είναι και από τι επηρεάζεται η σεξουαλικότητα, οι επιστήμονες ξεκινούν μια συνομιλία για τα όρια της επιστήμης, της φαντασίας, της φιλοσοφίας και της τέχνης στην ανθρώπινη φύση. Σε μια προσπάθεια να μελετηθεί και κατανοηθεί η ανθρώπινη φύση και το πώς αυτή επηρεάζεται από θεσμούς, αντιλήψεις, πρακτικές καθώς και από διάφορες συνθήκες και δεδομένα όπως η κοινωνική και οικονομική κρίση, η ιδεολογία ή η εξέλιξη της τεχνολογίας και των τηλεπικοινωνιών, το συνέδριο πρόκειται να καλύψει μια πληθώρα θεμάτων μέσα από ομιλίες και παρουσιάσεις, ανοικτές για το κοινό.

«Η ανθρώπινη φύση είναι φτιαγμένη από υλικά που όσο ανάγκη έχουν τον λόγο και την επιστημονική περιέργεια, άλλο τόσο έχουν ανάγκη την περιπέτεια και τον μύθο των αισθήσεων, που πολλές φορές δεν υποτάσσονται στην επιστημονική απόδειξη ή παρατήρηση. Ας ρωτήσουμε λοιπόν όχι μόνο τους επιστήμονες αλλά και τους ποιητές, τους καλλιτέχνες, πως αντιλαμβάνονται ή πως ερμηνεύουν τα πάθη του ανθρώπου στη μακρά διαδρομή της σεξουαλικότητας» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δρ. Κ. Κωνσταντινίδης, ιδρυτής και πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, της ΕΜΑΣ (Εταιρείας Μελέτης της Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας) και πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου.

Είσοδος Ελεύθερη
*2η ημέρα απευθύνεται και στο ευρύ κοινό
Για δήλωση συμμετοχής http://icb.gr/congress.asp?p_id=135&lng=2
Για επιπλέον πληροφορίες παρακαλούμε επικοινωνήστε:
Βερίνα Αλεξανδροπούλου, ICB- Innovative Conventions Bureau
Τηλ. 210 41 22 250, v.alexandropoulou@icb.gr

Το πρόγραμμα του συνεδρίου

2ο Μεσογειακό Συνέδριο
Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας
και Αναπαραγωγής
(MCSR II)

Από την Ασεξουαλική Αναπαραγωγή στην Ανθρώπινη Σεξουαλικότητα

Ενότητα Β'

ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ
4 Απριλίου 2015
Μέγαρο,
Διεθνές Συνεδριακό
Κέντρο Αθηνών

Συντονιστές: Κ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Θ. ΛΑΛΑΣ

15.30-15.45
ΝΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ή ΝΑ ΜΗ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ;
Μ. ΓΙΩΣΑΦΑΤ, Ψυχίατρος – Ψυχαναλυτής – Ψυχοθεραπευτής Ιδρυτής Ελληνικής Εταιρείας Αναλυτικής Ομαδικής & Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας

15.45-16.00
ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ERECTUS ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ARECTUS
Κ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Χειρουργός Ουρολόγος Ανδρολόγος, Πρόεδρος Ανδρολογικού Ινστιτούτου

16.00-16.15
ΟΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
Θ. ΛΑΛΑΣ, Δημοσιογράφος, Καλλιτέχνης

16.15-16.30
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

16.30-16.45
Η ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ
Κ. ΓΕΜΕΝΕΤΖΗΣ, Ιατρός, Ψυχαναλυτής

16.45-17.00
ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΞ ΜΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΑΣ; ΣΕΞ & ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ
Ι.ΜΟΥΖΑΛΑΣ, Χειρουργός Γυναικολόγος - Μαιευτήρας

17.00-17.15
Η ΣΤΑΦΙΔΑ
Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ, τέως Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

17.15-17.30
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

17.30-17.45
ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΤΙΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Α. ΔΡΕΤΤΑ, οδοντίατρος, τ. γ.γ. υπουργείου εργασίας

17.45-18.00
TURN IT ON: Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Σ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ, Υποδιευθύντρια Εταιρικής Υπευθυνότητας Ομίλου ΟΤΕ

18.00-18.15
SEX & CINEMA - CINEMA & SEX
Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, δημοσιογράφος, κριτικός κινηματογράφου

18.15-19.00
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

19.00-19.15
ΤΟ ΣΕΞ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΔΡΩΝ: ΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Π. ΔΡΕΤΤΑΣ, χειρουργός ουρολόγος ανδρολόγος

19.15-19.30
50 SHADES OF HUMAN SEXUALITY
Ο. ΚΑΧΡΙΛΑΣ, φαρμακοποιός M.Sc., γενικός διευθυντής Επιστημονικής Ενημέρωσης ΦΑΡΜΑΣΕΡΒ-ΛΙΛΛΥ AEBE

19.30-19.45
“WE PORN”: ΠΩΣ ΤΟ ΠΟΡΝΟ ΑΛΛΑΞΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΞ
Ε. ΧΕΙΔΑΡΗ, δημοσιογράφος, sex editor

19.45-20.00
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

20.00-20.15
FROM SECRET (DESIRES) TO SOCIAL (MEDIA): ΠΩΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΡΙΖΙΚΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΖΩΗ
Κ. ΨΥΧΑ, Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων blog Secret Desires

20.15-20.30
SEXUALITY: Η ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΕΞ – ZOUGLA.GR
Μ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, δημοσιογράφος

Νέα δεδομένα αναδεικνύουν την υποθεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας- Πρώτη καταχώρηση: 28 Ιανουαρίου 2015

Η στυτική δυσλειτουργία ορίζεται ως η επίμονη αδυναμία του άνδρα να επιτύχει ή να διατηρήσει μια στύση που θα του επιτρέψει να έχει μια ικανοποιητική συνουσία). Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις από εγκύρους φορείς , αναμένεται ότι η στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ )θα φτάσει να επηρεάζει 322 εκατομμύρια άνδρες μέχρι το 2025, σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι ευρέως γνωστό, ότι η ΣΔ εμφανίζεται συχνότερα στις μεγαλύτερες ηλικίες. Για παράδειγμα, η συχνότητα εμφάνισης μέτριας προς σοβαρής ΣΔ σε άνδρες κάτω των 50 φτάνει το 15%, ενώ στους άνδρες ηλικίας 70-79 το 34%.

Επιπρόσθετα, η συχνότητα της ΣΔ έχει σχετιστεί με τη συχνότητα πολλών διαφορετικών ιατρικών καταστάσεων, όπως είναι το μεταβολικό σύνδρομο, τα συμπτώματα του κατωτέρου ουροποιητικού συστήματος, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, το σακχαρώδη διαβήτη και άλλες ενδοκρινικές διαταραχές, συμπεριλαμβανόμενου και του υπογοναδισμού.

Η στοχοκατευθυνόμενη θεραπεία είναι βασική για την κατάλληλη διαχείριση της ΣΔ. Αυτό προϋποθέτει τη συμμετοχή του ασθενούς όσο και της συντρόφου στη διαδικασία της λήψης των κλινικών αποφάσεων. Για την οργανική ΣΔ, οι τρόποι αντιμετώπισης ξεκινούν από τους αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDESis), συνεχίζουν με ενδοσηραγώδεις ή ενδοουρηθρικές θεραπείες με προσταγλανδίνες και φτάνουν μέχρι και τις χειρουργικές επεμβάσεις. Η θεραπεία υποκατάστασης με ανδρογόνα (ART) είναι μια άλλη θεραπευτική εναλλακτική που συστήνεται στους ασθενείς με ΣΔ που έχουν επιβεβαιωμένα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης.

Παράλληλα, έχει βρεθεί ότι η ΣΔ επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και τη σεξουαλική ικανοποίηση τόσο των ασθενών όσο και των συντρόφων, καθώς και ότι οι ιατρικές και χειρουργικές παρεμβάσεις βελτιώνουν τις παραπάνω παραμέτρους. Παρά τα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που τεκμηριώνουν τα οφέλη της ιατρικής θεραπείας υπάρχουν πολλά εμπόδια στην αντιμετώπιση της ΣΔ. Τα εμπόδια αυτά περιλαμβάνουν το κόστος, τη σοβαρότητα της ΣΔ, τη σοβαρότητα της συνυπάρχουσας νοσηρότητας, καθώς και τις προτιμήσεις των ασθενών, των συντρόφων και των ιατρών.

Μέχρι σήμερα η περισσότερη έρευνα που έχει διεξαχθεί στη θεραπεία της ΣΔ περιλαμβάνει μελέτες που χρησιμοποίησαν κατά κύριο λόγο μικρά δείγματα ή ομάδες ειδικών νοσημάτων. Οι μελέτες αυτές έχουν δείξει ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό των ανδρών με ΣΔ από 11.6% έως 34.4% υποβάλλονται σε θεραπεία. Με βάση λοιπόν τα παραπάνω είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εξεταστεί εάν οι θεραπευτικές εναλλακτικές, η συχνότητα των θεραπειών, οι σχετιζόμενες καταστάσεις συνυπάρχουσας νοσηρότητας, καθώς και η ειδικότητα του επαγγελματία υγείας που παρέχει τις σχετικές υπηρεσίες, επηρεάζουν τη συχνότητα της συνταγογράφησης σε ένα μεγάλο πληθυσμό ανδρών με διάγνωση ΣΔ.

Μια πρόσφατη μελέτη λοιπόν που διεξήχθη στις ΗΠΑ είχε σκοπό να διερευνήσει τη θεραπεία της ΣΔ σε ένα μεγάλο δείγμα ανδρών.Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς ηλικίας >=30 , στα ασφαλιστικά αρχεία των οποίων εντοπίστηκε η διάγνωση της ΣΔ μέσα σε μια χρονική διάρκεια 12 μηνών, η οποία έληξε τον Ιούνιο του 2011. Θεωρήθηκε ότι έλαβαν θεραπεία οι άνδρες στα αρχεία των οποίων βρέθηκε, κατά τη διάρκεια της μελέτης, ιατρική συνταγή για αναστολέα της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5, για ενέσιμη θεραπεία με ενδοσηραγγώδη ή διουρηθρική χορήγηση προσταγλανδινών ή θεραπεία υποκατάστασης με ανδρογόνα. Οι ασθενείς που διαγνώστηκαν χωρίς να συνταγογραφηθεί κάποια από τις παραπάνω θεραπείες θεωρήθηκε ότι δεν έλαβαν θεραπεία. Η στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για τη σύγκριση της συχνότητα συνταγογράφησης με κάποια κλινικά χαρακτηριστικά συμπεριλαμβανομένων της ηλικίας και της συνυπάρχουσας νοσηρότητας.

Οι μετρήσεις των ερευνητών είχαν στόχο να αξιολογήσουν τα ποσοστά θεραπείας της στυτικής δυσλειτουργίας , τα είδη θεραπείας που χρησιμοποιήθηκαν , τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών , τις σχετιζόμενες καταστάσεις συνυπάρχουσας νοσηρότητας του πληθυσμού αυτού και τις λεπτομέρειες των ιατρικών συνταγών.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μόνο το 25.4%των 6.228.509 ανδρών με ΣΔ έλαβε θεραπεία κατά τη διάρκεια της μελέτης. Οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5 (PDE5is) ήταν η πιο συχνά συνταγογραφούμενη θεραπεία (75.2%) , η θεραπεία υποκατάστασης με ανδρογόνα (ART) χρησιμοποιήθηκε μόνη της ή σε συνδυαστική θεραπεία στο 30.6% των ανδρών και ήταν σημαντικά πιο συχνή η χρήση της στους άνδρες από 45 έως 65 ετών (P<0.0001). Αν και η συχνότητα της ΣΔ βρέθηκε να σχετίζεται με την αυξημένη ηλικία, καθώς και με τη συνυπάρχουσα νοσηρότητα, οι άνδρες άνω των 60 ήταν σημαντικά λιγότερο πιθανό να λάβουν θεραπεία σε σύγκριση με τους άνδρες ηλικίας 40-59 (P<0.0001). Η συνυπάρχουσα νοσηρότητα δε βρέθηκε να επηρεάζει τα ποσοστά θεραπείας της ΣΔ. Βρέθηκε όμως πως οι άνδρες με ΣΔ που έπασχαν επίσης από υπογοναδισμό, διαταραχές του ύπνου, καλοήθη υπερπλασία του προστάτη ή παρουσίαζαν παράγοντες του μεταβολικού συνδρόμου, ήταν πιο πιθανό να λάβουν θεραπεία για τη ΣΔ, σε σύγκριση με τους άνδρες που είχαν καρκίνο του προστάτη.

Παρά την υψηλότερη συχνότητα της ΣΔ, λοιπόν, με την αύξηση της ηλικίας και της συνυπάρχουσας νοσηρότητας, οι περισσότεροι άνδρες εξακολουθούν να μη λαμβάνουν θεραπεία. Αν και τα οφέλη της ιατρικής παρέμβασης στη ΣΔ είναι πλέον γνωστά και αναγνωρισμένα, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια στη θεραπευτική αντιμετώπιση της, στα οποία, μεταξύ άλλων, βρέθηκε από τους ερευνητές ότι περιλαμβάνονται οι γνώσεις και οι προτιμήσεις των ιατρών, των ασθενών, αλλά και των συντρόφων.

Στη μελέτη υπήρχαν σημαντικοί περιορισμοί, με πρώτο το γεγονός ότι η συλλογή των δεδομένων έγινε από τη IMS Health, και εταιρεία που παρέχει πληροφορίες, υπηρεσίες και τεχνολογική υποστήριξη για τη βιομηχανία των υπηρεσιών υγείας, ενώ παράλληλα είναι ο μεγαλύτερος πωλητής δεδομένων συνταγογράφησης των αμερικανών ιατρών. Με τον τρόπο αυτό αποκλείστηκε ένα μεγάλο αριθμό ασθενών , όπως για παράδειγμα, τους ασθενείς που δεν ήταν ασφαλισμένοι. Επιπρόσθετα η καταγραφή της διάγνωσης και της θεραπείας έγινε με τη χρήση των κωδικών του ICD-9, με αποτέλεσμα να μη γίνεται αναφορά στην αιτιολογία της ΣΔ. Η αιτιολογία της ΣΔ όμως σε κάθε ασθενή, εάν για παράδειγμα είναι παθοφυσιολογικής ή ιατρογενόυς φύσης, επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ανταπόκριση του σε δεδομένη θεραπεία. Οι ερευνητές, επίσης, δεν ήταν δυνατό να εντοπίσουν τους ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε χειρουργείο στην περιοχή της πυέλου, καθώς δεν υπάρχει συγκεκριμένος κωδικός για αυτό. Επιπλέον η εν λόγω κωδικοποίηση δε λαμβάνει υπόψη τις προηγούμενες θεραπευτικές απόπειρες ή την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Με βάση λοιπόν τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν, δεν ήταν σαφές το εάν οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε επιπρόσθετες θεραπείες για τη ΣΔ, ενώ παράλληλα δεν ήταν ξεκάθαρες η αποτελεσματικότητα και η διάρκεια της κάθε θεραπευτικής προσέγγισης, καθώς και η πορεία της νόσου. Επίσης, οι ερευνητές δεν μπορούσαν να γνωρίζουν σε ποιους ασθενείς χορηγήθηκε η συνταγή αλλά εκείνοι, για διάφορους λόγους, δεν την εκτέλεσαν, καθώς επίσης δεν είχαν γνώση του ποιοι ασθενείς έλαβαν τη διάγνωση μέσα στο χρονικό πλαίσιο της μελέτης , αλλά τη θεραπεία έξω από αυτό. Ένας επιπλέον πιθανός περιορισμός της μελέτης είναι ότι δεν περιλαμβάνει τη ψυχογενή ΣΔ και τη θεραπεία της ,κυρίως γιατί οι κωδικοί του ICD-9 αναφέρονται στην οργανική ΣΔ.

Η παρούσα μελέτη δείχνει, ωστόσο, ότι σε ένα μεγάλο πληθυσμό ανδρών που φέρουν τη διάγνωση της ΣΔ μέσα σε μια χρονική περίοδο διάρκειας ενός έτους, η πλειοψηφία παρέμεινε χωρίς να λάβει θεραπεία ανεξάρτητα από την ηλικία των ασθενών και τη συνυπάρχουσα νοσηρότητα. Η πιο συχνή ιατρική παρέμβαση για τη ΣΔ βρέθηκε να είναι η χρήση των PDE5is, ενώ ακολουθούν η θεραπεία υποκατάστασης της τεστοστερόνης και οι ενέσιμες ενδοσηραγγώδεις και διουρηθρικές θεραπείες. Είναι απαραίτητη η περεταίρω διερεύνηση των λόγων της υποθεραπείας της ΣΔ, καθώς και του ιστορικού και της αποτελεσματικότητας της θεραπείας σε κάθε περίπτωση.

Τέλος, τα νέα αυτά δεδομένα αυτά αναδεικνύουν το επιπρόσθετο όφελος που μπορεί να επιφέρει η αύξηση της εκπαίδευσης των ιατρών αλλά και των ασθενών αναφορικά με τις διαθέσιμες θεραπείες για τη ΣΔ και την αποτελεσματικότητά τους.

Το άρθρο επιμελήθηκε ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Ενδυμασία και σεξουαλικότητα: «Ο ανδρικός και γυναικείος ρόλος ως παράσταση...»- Πρώτη καταχώρηση 10 Δεκεμβρίου 2014

Από το Φύλλο Συκής στον παράδεισο οι συμβολισμοί στην ενδυμασία έχουν διαμορφώσει τη σεξουαλική ταυτότητα και συμπεριφορά σε όλη την ιστορία του πολιτισμού.

Η σήμανση του ενδύματος μπορεί να περιγράψει ιστορικά την σεξουαλική ταυτότητα μιας κοινωνίας, αφού η εικόνα είναι μια συμπυκνωμένη, εννοιολογικά, ανάλυση της διανοητικής και πολιτιστικής πραγματικότητας που διαπερνά ένα πολιτισμό.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες, το ρούχο έχει χρηστικό και μόνο χαρακτήρα, αφού προφυλάσσει από το αφιλόξενο περιβάλλον που ήσαν εκτεθειμένοι οι πρώτοι όρθιοι πρόγονοι μας... Η ενδυμασία ήταν ένα δάνειο από το πλούσιο φυσικό περίγυρο, είτε αυτό ήταν το δέρμα του ζώου, είτε ένα μεγάλο φύλλο δέντρου.

Οι πρωτόγονοι λαοί δεν έχουν την αίσθηση της αιδούς για τα γεννητικά τους όργανα, άρα δε έχουν και καμία διάθεση να τα κρύψουν, η προστασία με τη μορφή πρωτόγονων ασπίδων στην ευαίσθητη γεννητική ζώνη είχε μόνο λειτουργικό χαρακτήρα.

Αντίθετα στην ΑΓΡΙΑ κοινωνία που είναι μεταγενέστερο βήμα στην εξέλιξη, το σώμα τους ελεύθερο και γυμνό μπορούσε να συμβολίζει με χρωματικές αναπαραστάσεις, τη θέση του μέλους της ομάδας ως κυνηγού, πολεμιστή, ιερέα, γιατρού, μάγου κλπ... Στη περίοδο της άγριας κοινωνίας όπου υπάρχει μια κυκλική αργή τελετουργία για το ρολό των μελών της Φυλής, η σημειολογία του ρούχου και του ζωγραφισμένου σώματος παρακολουθεί την φύση με απόλυτα αρμονικό τρόπο .... Τα ζώα της ζούγκλας δίνουν με απλούς συμβολισμούς την περιγραφή της ικανότητας του κάθε μέλους της φυλής.
Ο αετός, το λιοντάρι, ο βούβαλος, το άλογο δανείζουν με την κύρια ιδιότητα τους στον άνθρωπο ένα όνομα που δεν έχει καμία αμφίσημη ερμηνεία..... Στην άγρια κοινωνία η δύναμη του λιονταριού περιγράφει και τον άνθρωπο, που μοιάζει να την έχει. Η ταχύτητα ελαφιού επίσης, περιγράφει με σαφήνεια το πρόσωπο που η φυλή του έδωσε το όνομα....κλπ...

Η αρμονική συμβίωση των άγριων προγονών μας με το φυσικό τους περιβάλλον είναι τέτοια που τα δέντρων, τα βουνά και τα ζώα έχουν ιερό ρολό και τυγχάνουν απολύτου σεβασμού, αφού η φυλή εξαρτάται απόλυτα από τους φυσικούς νομούς της εξέλιξης… Δηλαδή το μεγάλωμα του δέντρου ακολουθεί την αργή περίοδο που η φύση επέλεξε, το ζώο πρέπει να μεγαλώσει σε όγκο για να κυνηγηθεί, ο καρπός πρέπει να ωριμάσει στην ώρα του χωρίς ανθρώπινο χέρι ...

Στην ΑΓΡΙΑ κοινωνία, κατά Levi Strauss, ο πολιτισμός και η ενδυμασία επιδεικνύουν μια ήπια, χωρίς συγκρούσεις εξέλιξη, που οι αλλαγές εναρμονίζονται με την σοφή και οικονομική ανάπτυξη της φυσικής πραγματικότητας, σε αντίθεση με την ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ κοινωνία που η διανοητική υπερπαραγωγή δημιουργεί εντροπία ενεργείας και συγκρούσεων...

Στον Levi Strauss, η διαφορά δυτικού τρόπου παραγωγής και πρωτόγονου αντίστοιχα, δεν πρέπει να στιγματίζεται με τον ορισμό απολίτιστος, όπως είχε επικρατήσει, αλλά με κριτήριο την κυκλική, ψυχρή και ήπια εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, όπως γίνεται στις άγριες κοινωνίες και την ανοδική και βίαιη παραγωγή, όπως γίνεται στις βιομηχανικές κοινωνίες...

Ο Levi Strauss τονίζει πως και οι δυο μορφές εξέλιξης είναι πολιτισμός απλά με άλλο ρυθμό.
Ξαναβάζοντας στη θέση της μια ισότητα και ένα σεβασμό στη διαφορετικότητα των πολιτισμών που ο βιομηχανικός τρόπος παραγωγής δυστυχώς κατέστρεφε στο όνομα της εξέλιξης και του υπέρμετρου και άπληστου τρόπου εκμετάλλευσης των άγριων αλλά ακίνδυνων πολιτισμών από τους πολιτισμένους και βίαιους αποικιοκράτες.

Άρα μια παράμετρος της ενδυμασίας στην πολιτιστική εξέλιξη έχει σχέση με το πόσο φυσικά και ήπια εξελίσσεται η οργάνωση παραγωγής ή το αντίθετο της, ποσό βίαια και άναρχα...

Μια πρώτη δηλαδή διαφορά στην ενδυμασία των ψυχρών και θερμών πολιτισμών που έχει σχέση με την ερωτική πρόκληση, περιέχει ήδη την επιθετική προς το φυσικό περιβάλλον στάση των κοινωνιών και τον τρόπο άντλησης πρώτων υλών με τις οποίες θα κατασκευαστούν απλά κάποια χρηστικού τύπου ρούχα για προστασία από το ψυχρό ή θερμό περιβάλλον, ενώ σε θερμούς πολιτισμούς, τα ρούχα δεν έχουν σχέση με τη προστασία αλλά κυρίως με την επίδειξη συμβολισμών εξουσίας και ερωτικού καλέσματος των δυο φύλων.

Αυτό γίνεται κατανοητό σε όλους τους πολιτισμούς μετά την ΑΓΡΙΑ κοινωνία, όπου η πολυπλοκότητα και το βαρύτιμο μιας στολής συνήθως συνοδεύει και την αντίστοιχη θέση στην ιεραρχία, της κοινωνικής ιεραρχίας. Ο πλούτος μιας οικογένειας θα συνοδεύεται πάντα από μια αντιστοίχιση στην ποιότητα και την τιμή της οικογενειακής ενδυμασίας.

Οι συμβολισμοί της σχέσης στολής, τάξης και ιεραρχίας αποτυπώνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα στις ενδυματολογικές επιλογές του στρατού και της εκκλησίας. Η αυστηρότητα των γραμμών, τα χρώματα και το ηθικό βάρος των στολών της εξουσίας εμπνέουν στον υπήκοο, απόσταση ετών φωτός από την λαμπρότητα της δύναμης της έτσι που οι κοινοί θνητοί να έχουν δέος αλλά και υποταγή στα κελεύσματα της. Η συμβολική τάξη μοιάζει τόσο φυσική, που η βία στις σχέσεις υποταγής γίνεται αποδεκτή πλέον, σαν η μόνη φυσική και υγιής τάξη στην κοινωνική ιεραρχία.

Η αυστηρότητα της ενδυμασίας επιλεγμένη προσεκτικά από τους ιδεολογικά ανώτερους θεσμούς δίνει μηνύματα συνήθως στέρησης των σωματικών ηδονών, τονίζοντας την ανωτερότητα του πνευματικού σε σχέση με το κατώτερο σωματικό.

Οι υπηρέτες των θεσμών, ιερείς και στρατιωτικοί κλεισμένοι μέσα σε πανοπλίες, μεταλλικές ή υφασμάτινες, τονίζουν την απέχθεια που πρέπει να έχει κανείς για το σωματικό ατελές σε σχέση με το ιερό και άπιαστο τέλειο πνεύμα, που αντιπροσωπεύει σε όλες τις θρησκείες την εντολή του ΠΑΤΕΡΑ Θεού και τιμωρού, που εξ' αποκαλύψεως, κατέχει μόνο την αλήθεια για την φυσική ατέλεια των σωμάτων και που μόνο με το Άγιο Πνεύμα θα μπορούσαν τα ατελή ανθρώπινα όντα να ακουμπήσουν την αποκαλυπτική αλήθεια του ΛΟΓΟΥ.

ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ « Ότι εγώ ειμί το φως και ο λόγος του ΠΑΤΡΟΣ..»

Ο Χριστιανισμός αποτέλεσε για την ενδυμασία μια νέα θεώρηση της ερωτικής και σεξουαλικής πρακτικής, που συνοδεύτηκε από τον πουριτανιστικό τρόπο προσέγγισης της σωματικής ηδονής και της Διονυσιακής λατρείας των τελετών που επικρατούσαν στην αρχαιότητα.

Στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στους Προελληνιστικούς πολιτισμούς, το γυμνό σώμα δεν αποτελούσε ποτέ ντροπή και ταμπού, αντίθετα λατρεύτηκε σε όλο το μεγαλείο η ομορφιά αυτών των, αγαλμάτινης ομορφιάς, νέων και νεανίδων όπως εντέλει απεικονίστηκαν σε όλα τα αρχαία μνημεία της περιόδου εκείνης...

Τα σώματα που έπλασε ο Φειδίας ως αγάλματα, ήσαν αντίγραφα των νέων της εποχής που συνήθως κυκλοφόρησαν γυμνοί ή με ελάχιστα ρούχα, οι χλαμύδες των Αρχαίων δεν έκρυβαν τα σώματα, αλλά αντίθετα τα τόνιζαν με υπονοούμενο ερωτισμού και πρόκλησης, αφού ο έρωτας στη πράξη των θνητών είχε θεϊκή έγκριση από τις θεότητες που τον προστάτευαν, την Αφροδίτη, τον Έρωτα, τον Απόλλωνα , τον Ερμή, τον Διόνυσο...

Στην αρχαία Φοινίκη, στην Αίγυπτο, στην Κνωσό οι απεικονίσεις γυναικών χωρίς στηθόδεσμο με τους μαστούς προτεταμένους και προκλητικούς δείχνει, πως σε αυτούς τους πολισμούς ο έρωτας δεν είχε καμία απαγόρευση, με την έννοια που τον συνοδεύει στους μεταγενέστερους χριστιανικούς χρόνους, της Δύσης και Ανατολής...

Οι ενδυματολογικές επιλογές όλων των πολιτισμών προχριστιανικά σε Ανατολή και Δύση εξυμνούν τον έρωτα, τη γονιμότητα και τη σεξουαλική πράξη σαν τα απόλυτα αγαθά που τους χάρισε η φύση και οι θεότητες τους απλά νομιμοποιούσαν. Από την Κίνα, στην Ινδία, στην αρχαία Ελλάδα όλες οι λατρευτικές τελετές των ναών και των μνημείων τους αυτά εξυμνούν, χωρίς αιδώ και πουριτανισμούς.
Οι ενδυματολογικές επιλογές, όπως τουλάχιστον τις έχει διαφυλάξει η τέχνη της εποχής τους, τόνιζαν τον ερωτισμό στον δημόσιο χώρο, στους ναούς και στα παλάτια, όπου και σήμερα ακόμα μπορεί κάνεις να διαπιστώσει θαυμάζοντας τα.

Άρα ο ενδυματολογικός κώδικας που περιόρισε την λατρεία του ερωτισμού δεν υπήρχε πάντα και σε όλους τους πολιτισμούς.

Η ενδυμασία ως παράσταση του ανδρικού και γυναίκειου ρόλου, δεν υπάρχει στην μητριστική περίοδο, ούτε όμως στους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Ο χιτώνας, ένα απλό ένδυμα που θυμίζει τη σημερινή απλή φούστα, μοιάζει να ντύνει ομοιόμορφα το ανδρικό και γυναίκειο σώμα με κύριο στόχο την ευκολία κινήσεων και την προστασία από τον ήλιο και το κρύο...

Ανάλογες μορφές τέτοιων ενδυμάτων βρίσκουμε στους Ισλαμικούς πολιτισμούς, ακόμα και σήμερα, που παρά την πουριτανική επίσης αισθητική, στόχο έχει να αποκρύψει από τα μάτια των ανδρών το γυναίκειο σώμα. Η στολή αυτή έχει μια συνέχεια με τους χιτώνες της Αθήνας και της Ρώμης.
Η αυστηρότητα της ενδυμασίας, συνήθως, συμβαδίζει με κοινωνίες που θέλουν να αποκόψουν την ερωτική διάθεση των πολιτών, αφού το τελετουργικό της οργάνωσης της παράγωγης απαιτεί προσήλωση στην εργασία, άρα απομάκρυνση του εργαζομένου από τις άσκοπες και οικονομικά ασύμφορες σεξουαλικές πρακτικές, που συνήθως θα αφαιρέσει δυνάμεις που θα ήσαν χρήσιμες μόνο στην παράγωγη έργου και οικονομικού πλούτου.

Στο Μεσαίωνα, η ενδυμασία γίνεται αυστηρή και επιβλητική, αφού έχει πλέον κυριαρχήσει ο Χριστιανικός φανατισμός που θέλει να τιμωρήσει τα σωματικά πάθη, γιατί τα θεωρεί εστίες αντίστασης στην επιβολή μιας νέας τάξης οικονομικά κυρίαρχης, που μόνο με ανθρωποθυσίες θα μπορούσε να συντηρήσει τους στρατούς της εποχής, που απαιτούσαν λουτρά αίματος για την εξάπλωση των βασιλείων και φέουδων της εποχής...

Η τιμωρία των επιθυμιών με θεϊκό κύρος ήταν από μονή της αρκετή, για να αποτρέψει τους άνδρες της εποχής σε μια ζωή που είχε θέλγητρα περισσότερα από την συνεχή και μακροχρόνια στέρηση στα πεδία των μαχών, που ήταν τις περισσότερες φορές επικίνδυνη για την ιδία τη ζωή τους.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr

Η αλήθεια για τη στυτική δυσλειτουργία - Πρώτη καταχώρηση: 15 Νοεμβρίου 2014


Εκτιμάται ότι περισσότεροι από 30 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από στυτική δυσλειτουργία. Ο πραγματικός αριθμός, όμως, μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερος, καθώς πολλοί άνδρες με στυτική δυσλειτουργία (ΣΔ) φοβούνται να μιλήσουν για την κατάστασή τους και να ζητήσουν βοήθεια.

Η ΣΔ είναι η κατάσταση κατά την οποία ένας άνδρας έχει πρόβλημα στην επίτευξη ή και στη διατήρηση μιας ικανοποιητικής στύσης κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας. Ο άνδρας έρχεται αντιμέτωπος με την παραπάνω κατάσταση συστηματικά, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό η σεξουαλική του απόλαυση.

Η ΣΔ μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά και τη σχέση του άνδρα. Πολύ συχνά, μάλιστα, μετά τα πρώτα επεισόδια στυτικής δυσλειτουργίας ο άνδρας μπορεί να φοβάται και να αποφεύγει εξολοκλήρου τη σεξουαλική επαφή. Το άγχος επίδοσης όχι μόνο τον εμποδίζει να απολαύσει τη σεξουαλική δραστηριότητα, αλλά και να εστιάσει την προσοχή του στη σεξουαλική πράξη. Σε γενικές γραμμές δεν θέλει να απογοητεύσει τη σύντροφό του, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αισθάνεται ντροπή για την κατάστασή του.

Οι άνδρες συχνά έχουν μεγάλες προσδοκίες σχετικά με τη σεξουαλική τους επίδοση και την ικανότητά τους να απολαύσουν το σεξ. Δυστυχώς, λοιπόν, όταν συναντούν δυσκολίες, το άγχος επίδοσης τους εγκλωβίζει σε έναν φαύλο κύκλο αυτο-εκπληρούμενης προφητείας. Το άγχος και το στρες, δηλαδή, θα μειώσουν την ικανότητα του άνδρα να επικεντρωθεί στο παρόν της σεξουαλικής πράξης, με αποτέλεσμα η επίτευξη ή η διατήρηση μιας στύσης ικανής για συνουσία να είναι λιγότερο πιθανή.

Σαν αποτέλεσμα, ο άνδρας με ΣΔ θα αρχίσει να αποφεύγει το σεξ και να μην ανταποκρίνεται στο σεξουαλικό κάλεσμα της συντρόφου. Αυτό, βέβαια, δημιουργεί ερωτήματα και ασφάλειες στη σύντροφο, η οποία στην ουσία βιώνει μια σεξουαλική απόρριψη. Δυστυχώς, όταν οι άνδρες αποφεύγουν το σεξ, παίρνουν απόσταση από όλες τις συνιστώσες της σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανόμενων και αυτών που σχετίζονται περισσότερο με την οικειότητα και τη συναισθηματική εγγύτητα και λιγότερο με τη συνουσία. Η σύντροφος, λοιπόν, δεν παρατηρεί απλώς τη μείωση της σεξουαλικής επιθυμίας του άνδρα, αλλά επίσης το γεγονός ότι πια δεν τη φιλάει, δεν την αγκαλιάζει ή δεν της κρατάει το χέρι. Η παντελής έλλειψη σωματικής επαφής και οικειότητας μπορεί πράγματι να είναι καταστροφική για μια σχέση.

Η λύση στο σημείο αυτό είναι η ουσιαστική επικοινωνία. Αν και στην αρχή θα είναι δύσκολο, είναι πολύ σημαντικό ο άνδρας να μιλήσει στη σύντροφό του για αυτό που του συμβαίνει και να προσπαθήσουν από κοινού να το διαχειριστούν. Η σεξουαλική δραστηριότητα δεν πρέπει να επικεντρώνεται στη συνουσία, ούτε να στοχεύει σε αυτή. Οι δύο σύντροφοι μπορεί να εστιάσουν στην ευχαρίστηση που προσφέρει το άγγιγμα, το αισθησιακό μασάζ, το φιλί, καθώς και σε άλλους τρόπους που συμβάλλουν στην οικειότητα και τη σεξουαλική απόλαυση. Η συνουσία δεν είναι παρά ένας από αυτούς. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν διάφορα σεξουαλικά βοηθήματα, τα οποία ενδέχεται να ενισχύσουν τη σεξουαλική ανταπόκριση.

Είναι επίσης πολύ σημαντικό οι άνδρες με ΣΔ να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής τους από τη στιγμή που πολλές μελέτες την έχουν συνδέσει με την παχυσαρκία, την κατάχρηση αλκοόλ και εν γένει το στρες που προκύπτει από έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής.

Πολλοί άνδρες αρχίζουν να εμφανίζουν προβλήματα στη στυτική τους λειτουργία σαν συνέπεια της αύξησης της ηλικίας. Συχνά, μάλιστα, η ΣΔ μπορεί να λειτουργήσει ως προειδοποιητικό σινιάλο για σοβαρά προβλήματα υγείας. Μπορεί να αποτελεί ένα από τα πρώτα σημεία της κακής κυκλοφορίας του αίματος και μιας ενδεχόμενης καρδιαγγειακής νόσου. Το να αγνοήσει, λοιπόν, ο άνδρας τη στυτική του δυσλειτουργία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο τη σεξουαλική, αλλά και τη γενική του υγεία.

Τα φάρμακα που διαστέλλουν τα αγγεία, όπως είναι το Viagra, μπορούν να βοηθήσουν τη ροή του αίματος και να βελτιώσουν τη ΣΔ που οφείλεται σε κακή κυκλοφορία. Το Viagra ωστόσο δεν είναι για όλους, για αυτό είναι σημαντικό ο άνδρας να απευθυνθεί στον ιατρό του, ο οποίος θα κρίνει εάν είναι κατάλληλος υποψήφιος για αυτήν τη θεραπεία. Η τακτική φυσική άσκηση, επίσης, είναι ένας κάλος τρόπος να βελτιώσει κάποιος την κυκλοφορία του αίματος, χωρίς μάλιστα καμία παρενέργεια.

Οι άνδρες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα στη στυτική τους λειτουργία πρέπει παράλληλα να μιλήσουν στον ιατρό τους σχετικά με τα φάρμακα που λαμβάνουν, γιατί κάποια από αυτά ίσως επηρεάζουν τη σεξουαλική ανταπόκριση. Στα φάρμακα αυτά περιλαμβάνονται τα αντικαταθλιπτικά, τα αγχολυτικά, οι βήτα αποκλειστές, τα αντισταμινικά, καθώς και τα φάρμακα αντιμετώπισης της απώλειας του τριχωτού της κεφαλής. Πριν από τη διακοπή, όμως, οποιασδήποτε αγωγής ο άνδρας πρέπει να συμβουλευτεί τον ειδικό που εμπιστεύεται, ο οποίος θα προτείνει την κατάλληλη για αυτόν εναλλακτική αντιμετώπισης της στυτικής δυσλειτουργίας.

Πηγή: foxnews
www.andrologia.gr

Η νόσος Peyronie και η σεξουαλική ζωή – Πρώτη καταχώρηση: 15 Οκτωβρίου 2014


Το 15% των ανδρών εμφανίζουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Peyronie, κατά την οποία πλάκες ινώδους ιστού αναπτύσσονται κάτω από το δέρμα του πέους και προκαλούν την κάμψη του όταν αυτό είναι σε στύση. Η κάμψη αυτή μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στη σεξουαλική ζωή του ζευγαριού.

Το πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος της κάμψης. Εάν ένας άνδρας παρουσιάζει μια κάμψη 10 μοιρών, τότε πιθανότατα η επίπτωση της νόσου στη σεξουαλική του ζωή θα είναι πολύ μικρή. Από 30 μοίρες και πάνω όμως, το πρόβλημα αρχίζει να είναι σημαντικό και σε κάποιες περιπτώσεις όταν η γωνία που σχηματίζεται είναι μεγάλη, η σεξουαλική πράξη μπορεί να μην είναι εφικτή.

Η νόσος Peyronie μπορεί επίσης να κάνει τη στύση επώδυνη. Κάποιοι ειδικοί μάλιστα πιστεύουν ότι τόσο η κάμψη, όσο και ο πόνος προκαλούνται από μικροτραυματισμούς κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Οι τραυματισμοί αυτοί οδηγούν σε φλεγμονή και σταδιακά στο σχηματισμό του ινώδους ιστού. Ευτυχώς, ο πόνος δε διαρκεί για πάντα. Όταν η διαδικασία της επούλωσης ολοκληρωθεί ο πόνος φεύγει.

Πολλοί άνδρες με νόσο Peyronie εμφανίζουν επίσης ένα βαθμό στυτικής δυσλειτουργίας (ΣΔ). Εάν κάποιος έχει νόσο Peyronie δε σημαίνει απαραίτητα ότι έχει και ΣΔ, ούτε βέβαια εάν κάποιος έχει ΣΔ σημαίνει ότι έχει και νόσο Peyronie, αλλά είναι πολύ πιθανό, κάποιος που έχει νόσο Peyronie να αποκτήσει ΣΔ. Στην πραγματικότητα είναι πολλοί οι άνδρες με νόσο Peyronie που δυσκολεύονται να επιτύχουν, ή να διατηρήσουν μια στύση ικανή για συνουσία. Σε κάποιες περιπτώσεις τα φάρμακα για την αντιμετώπιση της ΣΔ μπορεί να βοηθήσουν.

Παράλληλα, υπάρχουν θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στη διόρθωση της κάμψης του πέους, μέχρι όμως να απευθυνθούν στον ειδικό οι άνδρες με νόσο Peyronie, αισθάνονται ντροπή για την κατάσταση τους και έρχονται σε μεγάλη αμηχανία όταν πρόκειται να συζητήσουν την κατάσταση τους με τη σύντροφο τους.

Είναι σημαντικό ο άνδρας να εμπιστευτεί στη σύντροφο του το πώς αισθάνεται για την κατάσταση, όπως και το τι είναι αυτό που τον ευχαριστεί και τι όχι κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Μπορεί επίσης να αφήσει τη σύντροφο του να του προσφέρει σεξουαλική ευχαρίστηση με μη παραδοσιακούς τρόπους, ενώ παράλληλα, ο ίδιος μπορεί να επικεντρωθεί περισσότερο στη δική της ευχαρίστηση και όχι στη δική του. Σίγουρα χρειάζεται κανείς να δοκιμάσει νέες σεξουαλικές εμπειρίες για να δει ποια είναι αυτή που του προσφέρει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί μια σεξουαλική στάση να κάνει την επαφή εφικτή ή λιγότερο επώδυνη. Είναι σημαντικό λοιπόν το ζευγάρι να πειραματίζεται με νέες στάσεις και νέες εμπειρίες.

Παράλληλα, δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι η σύγχρονη επιστήμη μπορεί πλέον να δώσει ικανοποιητικές λύσεις στα περισσότερα προβλήματα της σεξουαλικής υγείας. Είναι πολύ σημαντικό οι άνδρες με νόσο Peyronie να συζητήσουν με τον ειδικό που εμπιστεύονται τις διαθέσιμες εναλλακτικές που είναι κατάλληλες για αυτούς.

Πηγή : webmd
www.andrologia.gr

Η υγιής σεξουαλικότητα - Πρώτη καταχώρηση: 3 Σεπτεμβρίου 2014

Το σεξ και η σεξουαλικότητα είναι σημαντικά ζητήματα για πολλούς ανθρώπους, ανεξαρτήτως της ηλικίας ή του φύλου τους. Ακόμα κι εάν πολλοί φοβούνται να μιλήσουν για τα εν λόγω θέματα, είναι σημαντικό να συζητήσουν τις σχετικές ανησυχίες που ενδεχομένως τους ταλαιπωρούν με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας και συμβούλους.

Η σεξουαλικότητα είναι η εμπειρία ή/και η έκφραση του ανθρώπου ως σεξουαλικού όντος. Πρόκειται για μια περίπλοκη αλληλεπίδραση που περιλαμβάνει το βιολογικό φύλο του ατόμου, την ταυτότητα φύλου, το πώς δηλαδή το ίδιο το άτομο αντιλαμβάνεται και αναγνωρίζει το φύλο του, τους ρόλους του φύλου και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Η σεξουαλικότητα, λοιπόν, διαφέρει από άτομο σε άτομο, ενώ παράλληλα διαφοροποιείται και κατά τη διάρκεια της ζωής του ίδιου του ατόμου.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει ορίσει τη σεξουαλική υγεία ως μια κατάσταση φυσικής, συναισθηματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας σε σχέση με τη σεξουαλικότητα και όχι απλώς ως απουσία νόσου, διαταραχής ή ασθένειας. Η σεξουαλική υγεία απαιτεί μια θετική προσέγγιση με σεβασμό στη σεξουαλικότητα και τις σεξουαλικές σχέσεις, καθώς και τη δυνατότητα απόκτησης ασφαλών σεξουαλικών εμπειριών, τις οποίες τα άτομα απολαμβάνουν χωρίς να γίνονται αντικείμενο καταπίεσης, διάκρισης ή βίας. Για τη διατήρηση της σεξουαλικής υγείας είναι απαραίτητος ο σεβασμός και η προστασία των σεξουαλικών δικαιωμάτων όλων των ατόμων.

Είναι πολύ δύσκολο να καθοριστεί το νόημα του σεξ, καθώς διαφέρει σε μεγάλο βαθμό ανάμεσα στα άτομα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι έκφρασης της σεξουαλικότητας μέσα από κάθε τύπου σχέση, είτε μεταξύ ανδρών και γυναικών είτε μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Συνήθως με τον όρο σεξ αναφερόμαστε στην πράξη της διείσδυσης του πέους στον κόλπο. Άλλες σεξουαλικές δραστηριότητες, όπως είναι το στοματικό και το πρωκτικό σεξ, μπορεί να συμπεριληφθούν στη σεξουαλική εμπειρία που δεν στοχεύει στη συνουσία. Το πιο σημαντικό είναι η σεξουαλική εμπειρία να είναι ασφαλής, υγιής και να προσφέρει απόλαυση.

Η σεξουαλική υγεία είναι ένα ζωτικό κομμάτι της συνολικής ευεξίας ενός ατόμου. Φυσικά, το σεξ είναι σημαντικό για την αναπαραγωγή, αλλά επίσης μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη οικειότητας ανάμεσα στους δύο συντρόφους, καθώς και να αποτελεί πηγή έντονης ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Το σεξ έχει επίσης και άλλα θετικά οφέλη υγείας, όπως είναι η μείωση του στρες, η βελτίωση της αυτοεκτίμησης και η καρδιοαγγειακή υγεία.

Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της σεξουαλικότητας είναι η σεξουαλική απόκριση ενός ατόμου. Στη γυναίκα, το σώμα απαντά στο σεξουαλικό ερέθισμα με αύξηση της ροής του αίματος στη γενετήσια περιοχή. Ο κόλπος υγραίνεται από εκκρίσεις που προέρχονται από τα τοιχώματά του. Οι μύες του χαλαρώνουν, με αποτέλεσμα ο γυναικείος κόλπος να μεγαλώνει σε μήκος και πλάτος. Η κλειτορίδα μεγαλώνει και τα χείλη φουσκώνουν και ανοίγουν, με αποτέλεσμα να αποκαλύπτεται η είσοδος του κόλπου. Παράλληλα, αυξάνεται το μέγεθος της μήτρας, η οποία ανεβαίνει προς το υπογάστριο. Κατά τη διάρκεια της φάσης αυτής συμβαίνουν επίσης αλλαγές στο γυναικείο σώμα που δεν σχετίζονται με τη γενετήσια περιοχή, όπως είναι η διέγερση των θηλών, η αύξηση των σφίξεων και της αρτηριακής πίεσης, καθώς και η ανάπτυξη μιας ερυθρότητας στην περιοχή του λαιμού, του στομάχου και του στήθους. Κατά τη διάρκεια του οργασμού, υπάρχουν ρυθμικές έντονες συσπάσεις του πυελικού εδάφους, της μήτρας και του κόλπου. Μετά τον οργασμό η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί ή το σώμα να επιστρέψει στην κατάσταση της χαλάρωσης.

Φυσικές αλλαγές παρατηρούνται και στον άνδρα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής απόκρισης. Κατά τη σεξουαλική διέγερση, το πέος γεμίζει με αίμα, το οποίο προκαλεί τη στύση και τη σκληρότητα του οργάνου. Οι μαλακοί μύες του οσχέου συσπώνται, το δέρμα του οσχέου γίνεται πιο παχύ και οι όρχεις ανεβαίνουν προς το υπογάστριο. Στο μεταξύ, σπερματικό υγρό συγκεντρώνεται στην προστατική ουρήθρα, στο τελικό δηλαδή τμήμα της ουρήθρας, και οι βολβοουρηθρικοί αδένες εκκρίνουν μια-δυο σταγόνες καθαρού υγρού στην άκρη του πέους. Παράλληλα, με αυτές τις αλλαγές συμβαίνουν και πολλές άλλες, μεταξύ των οποίων είναι η αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού. Κάποιοι άνδρες εμφανίζουν ερυθρότητα στον λαιμό και στο στήθος, καθώς και διέγερση των θηλών. Κατά τη διάρκεια του οργασμού υπάρχουν ισχυρές ρυθμικές συσπάσεις των γεννητικών πόρων, των συνεργών αδένων και του πέους που εξαναγκάζουν το σπέρμα σε έξοδο από την ουρήθρα, διαδικασία που ονομάζεται εκσπερμάτιση. Ο οργασμός και η εκσπερμάτιση συχνά συμβαίνουν πολύ κοντά χρονικά, αλλά είναι δύο ξεχωριστά γεγονότα. Μετά τον οργασμό το σώμα χαλαρώνει.

Η «φυσιολογική» σεξουαλική λειτουργία έχει περιγραφεί με πολλούς τρόπους από διαφορετικούς ερευνητές. Πιο γνωστή είναι η προσέγγιση των Master Johnson, η οποία διατυπώθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ‘60. Περιέγραψαν τέσσερις φάσεις: τη φάση της διέγερσης που χαρακτηρίζεται από διέγερση και σεξουαλικό ενδιαφέρον σε φυσικό, αλλά και ψυχολογικό επίπεδο, τη φάση πλατό κατά την οποία η σεξουαλική διέγερση οδεύει προς την κορύφωση για να καταλήξει στη φάση του οργασμού, όπου η σεξουαλική απόκριση κλιμακώνεται. Ακολουθεί η φάση της λύσης, κατά την οποία το σώμα επιστρέφει στη χαλαρή κατάσταση. Το 1979 στο μοντέλο αυτό προστέθηκε η σεξουαλική επιθυμία και τελικά η σεξουαλική απόκριση κατέληξε να περιγράφεται από τη φάση της επιθυμίας, τη φάση της διέγερσης και τη φάση του οργασμού.

Ακριβώς επειδή η σεξουαλική απόκριση της γυναίκας είναι συχνά πιο περίπλοκη και πιο έμμεση από την ανδρική και επηρεάζεται από πολλούς ψυχοκοινωνικούς παράγοντες, άλλοι ερευνητές έδειξαν ότι η σεξουαλική απόκριση εμπλέκει τόσο τη φυσική όσο και τη συναισθηματική διάσταση της σεξουαλικής ορμής. Αυτό μπορεί να εξηγήσει το πώς μια γυναίκα ανταποκρίνεται σε έναν συγκεκριμένο σύντροφο. Για παράδειγμα, μια γυναίκα μπορεί να εμπλακεί στη σεξουαλική δραστηριότητα και να αναπτύξει στην πορεία συναισθήματα σύνδεσης και εγγύτητας που δεν υπήρχαν σε πρώτη φάση. Καθώς επικεντρώνεται στην αίσθηση της σεξουαλικής διέγερσης, το σώμα της αρχίζει να ανταποκρίνεται τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Ο συνεχής ερεθισμός μπορεί να παράγει σεξουαλική επιθυμία που δεν υπήρχε πριν ξεκινήσει η σεξουαλική δραστηριότητα.

Κάποιες φορές οι άνθρωποι ανησυχούν σχετικά με τη σεξουαλική υγεία και τη σεξουαλική λειτουργία τους. Εκτιμάται ότι περίπου το 43% των γυναικών και το 31% των ανδρών έχουν βιώσει μια ανησυχία τέτοιου είδους. Συχνή είναι, για παράδειγμα, η ανησυχία σχετικά με την έλλειψη του σεξουαλικού ενδιαφέροντος, τη μη δυνατότητα στύσης, την καθυστέρηση ή απουσία του οργασμού, καθώς και την επώδυνη επαφή.

Οι ψυχολογικοί παράγοντες που μπορεί να παίζουν κάποιο ρόλο περιλαμβάνουν το άγχος, την κατάθλιψη, το στρες, την κακοποίηση και την κακή εικόνα σώματος. Η ανάμνηση ενός σεξουαλικού τραύματος μπορεί επίσης να έχει μεγάλη επίδραση στο πώς ένα άτομο λειτουργεί σεξουαλικά. Οι κοινωνικοί και διαπροσωπικοί παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη σεξουαλική λειτουργία περιλαμβάνουν τα προβλήματα στη σχέση, τις θρησκευτικές και πολιτισμικές πεποιθήσεις, καθώς και τον τρόπο ανατροφής του καθενός.

Το σεξ είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μας και οι σεξουαλικές ανησυχίες είναι απαραίτητο να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα. Όταν ένα σεξουαλικό πρόβλημα προκαλεί δυσφορία στο άτομο, είναι σημαντικό να απευθυνθεί στον επαγγελματία υγείας που εμπιστεύεται. Σήμερα, όλοι μπορούν να απολαύσουν μια υγιή και ικανοποιητική σεξουαλική ζωή.

Πηγή : reproductivefacts.org
www.andrologia.gr

Σεξ και καλοκαίρι - Έχει επιπτώσεις στην υγεία μας η έντονη ερωτική ζωή; Πρώτη καταχώρηση: 3 Αυγούστου 2014

Το καλοκαίρι παραδοσιακά και στο μυαλό όλων μας είναι συνυφασμένο με ελευθερία. Ελευθερία χρόνου, ελευθερία υποχρεώσεων, ελευθερία κινήσεων και πιθανότατα ελευθερία επιθυμιών και φαντασιώσεων.

Στη συλλογική φαντασίωση, λοιπόν, αποτελεί την ιδανική εποχή για την πραγματοποίηση νόμιμων ή λιγότερο νόμιμων, κρυφών ή λιγότερο κρυφών επιθυμιών. Η αναγκαστική εξάλλου έκθεση του σώματος στα μάτια των άλλων βοηθάει σε κάτι τέτοιο.

Το αποτέλεσμα: η ερωτική επιθυμία στα ουράνια, η ανάγκη για νέες γνωριμίες όλο και πιο δυνατή και η έκφραση της ερωτικής μας επιθυμίας σχεδόν καθημερινή.

Στατιστικά, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών ο αριθμός των ερωτικών επαφών αυξάνεται σημαντικά. Κάτι που αφορά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Πράγμα φυσιολογικό, αν το αναλύσει κάποιος από την πλευρά του χρόνου και της αντίστοιχης έλλειψης άγχους. Όχι όμως τόσο αναμενόμενο από την ιατρική πλευρά, αφού το καλοκαίρι δεν ανήκει στις περιόδους με υψηλή τεστοστερόνη, ορμόνη η οποία μοιάζει να καθορίζει ή τουλάχιστον να παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.

Ένα όμως είναι το σημαντικό και αδιαμφισβήτητο: το καλοκαίρι θέλουμε να κάνουμε από ό,τι φαίνεται περισσότερο σεξ, αφήνοντας προκαταλήψεις και ταμπού για τον χειμώνα.

Περισσότερο σεξ σημαίνει όμως περισσότερους κινδύνους; Είναι επικίνδυνη η έντονη ερωτική ζωή;

Η πραγματικότητα είναι ότι η ίδια η ζωή είναι επικίνδυνη και το σεξ αποτελεί πιθανότατα μια από τις ασφαλέστερες εκφράσεις της με μια προϋπόθεση: κάνουμε σεξ για να δώσουμε και να πάρουμε ηδονή, για να απελευθερώσουμε την ερωτική μας ανάγκη και όχι για συναγωνισμό.

Σε ένα καλοκαίρι γεμάτο από αθλητικά γεγονότα, το πιο ψηλά, πιο γρήγορα, πιο δυνατά δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο σεξ.

Θα πρέπει, ωστόσο, να παραδεχτούμε ότι η πιθανότητα συχνής εναλλαγής ερωτικών συντρόφων αυξάνει την πιθανότητα για τη μετάδοση σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, ηπατίτιδας και AIDS. Αναφερόμαστε, βέβαια, στη μη χρήση προφυλακτικού.

Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας -AIDS- , οι ηπατίτιδες B, C, η λοίμωξη από τον ιό HPV, κονδυλώματα, ο ιός του έρπητα των γεννητικών οργάνων, οι λοιμώξεις από μύκητες, τριχομονάδες κάντιτα, γονόκοκκο, αλλά και ξεχασμένα στο παρελθόν νοσήματα, όπως η σύφιλη, η μολυσματική τέρμινθος, η ψώρα, αποτελούν συχνούς «επισκέπτες» του καλοκαιριού, απρόσκλητους βέβαια για πολλούς άνδρες και γυναίκες. Λίγα λόγια για τον καθένα.

AIDS: Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας. Προκαλείται από τον ιό HIV (HUMAN IMMUNODEFICIENCY VIRUS). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν 10-20 ημέρες από τη μόλυνση ή ακόμα μετά από χρόνια. Πυρετός, διάρροια, αίσθημα κόπωσης, διογκωμένοι λεμφαδένες, γενικά συμπτώματα τα οποία θυμίζουν γρίπη, αποτελούν την κύρια συμπτωματολογία. Ο ιός βρίσκεται στο αίμα, στο σπέρμα, στα κολπικά υγρά και μπορεί να εισέλθει στο σώμα μας μέσω μικρών ή μεγαλύτερων πληγών στο δέρμα ή μέσω κόλπου, του πρωκτού, του πέους και του στόματος. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η ταυτόχρονη ύπαρξη άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ευνοεί τη μετάδοση του ιού. Από τις ιογενείς λοιμώξεις του ήπατος - ηπατίτιδες, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες και πλέον επικίνδυνες είναι η ηπατίτιδα B και C. Τα νοσήματα αυτά είναι πιθανόν να μεταδοθούν με άμεση επαφή με το αίμα ή τα σωματικά υγρά ενός ατόμου μολυσμένου από τον ιό, στο κομμάτι τουλάχιστον που αφορά στη μετάδοση με το σεξ, αφού το νόσημα μπορεί να μεταδοθεί επίσης από μολυσμένες σύριγγες, εργαλεία αλλά και από τη μητέρα στο μωρό κατά τον τοκετό. Είναι πολύ πιθανό το νόσημα να περάσει απαρατήρητο και ο ασθενής να αποκτήσει ανοσία. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως εμφανίζονται συμπτώματα τα οποία μοιάζουν με γρίπη: κούραση, ναυτία, εμετός, αδυναμία, πυρετός, κοιλιακοί πόνοι, δερματικά εξανθήματα και ίκτερος. Θα πρέπει να τονισθεί, βέβαια, ότι μερικές φορές η εξέλιξη του νοσήματος είναι εξαιρετικά γρήγορη.

Όταν όμως λέμε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα σε τι αναφερόμαστε;

Κονδυλώματα: Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS).

Υπάρχουν περισσότεροι από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού, εάν και οι πλέον συχνοί και πιο επικίνδυνοι, αφού έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, είναι οι υπότυποι 16,18,31,33,35. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν έως και 12 μήνες μετά την αρχική μόλυνση, η οποία γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή, που μπορεί να είναι το πέος, ο κόλπος, το στόμα, ο πρωκτικός δακτύλιος, η περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα και πρόκειται για μικρά, συχνά σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας, εξογκώματα τα οποία με τον καιρό είναι δυνατόν να διογκωθούν σημαντικά. Η συσχέτιση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας καθιστά την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του προβλήματος τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα εξαιρετικά σημαντικό.

Μυκητιάσεις: Οι μυκητιάσεις τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα είναι ένα εξαιρετικά συχνό πρόβλημα το καλοκαίρι, συνεπικουρούμενο και από το θερμό και υγρό περιβάλλον. Μυκητιασικές κολπίτιδες στη γυναίκα, βαλανοπροσθίτιδες στον άνδρα είναι δυνατό να εμφανισθούν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Στις γυναίκες παρουσιάζεται με τη μορφή δύσοσμου κολπικού εκκρίματος με κνησμό (φαγούρα) και πόνο, ιδιαίτερα κατά τη σεξουαλική επαφή. Στον άνδρα εμφανίζεται με τη μορφή εκκρίματος ή έντονης ερυθρότητας της βαλάνου, κνησμό και ευαισθησία στην περιοχή. Το σημαντικότερο σε αυτήν την περίπτωση είναι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση του προβλήματος και στους δύο ερωτικούς συντρόφους για να αποφευχθεί η επαναμόλυνση κάποιου από τους δύο.

Έρπης: Ο έρπης των γεννητικών οργάνων οφείλεται σε ιό. Τα συμπτώματα τα οποία είναι κυρίως δερματικά, επώδυνες φυσαλίδες στα γεννητικά όργανα ή στο στόμα είναι δυνατό να εμφανιστούν 2-20 ημέρες από τη μόλυνση. Δύναται να συνυπάρχει αίσθημα κόπωσης και διογκωμένοι λεμφαδένες. Η μετάδοση γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή. Η διάγνωση είναι εύκολη για τον ειδικό γιατρό και συνήθως γίνεται με την κλινική εξέταση μόνο, ενώ είναι δυνατό να χρειασθεί η πραγματοποίηση ΡΑΡ τεστ στις γυναίκες και κυτταρολογικές εξετάσεις από τη βλάβη για τους άνδρες (PCR).

Κολπίτιδες: Οι κολπίτιδες στις γυναίκες και οι ουρηθρίτιδες στους άνδρες - ειδικές και μη ειδικές - είναι συχνότατα προβλήματα του καλοκαιριού, τα οποία όμως θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν οφείλονται μόνο στην ερωτική ζωή αλλά και στη χρήση πισίνας, στο μπάνιο, στη θάλασσα κ.λπ. Εμφανίζονται με τη μορφή δύσοσμου, διαφορετικού χρώματος ανάλογα με το μικρόβιο, συνήθως βλεννώδους εκκρίματος από τον κόλπο και την ουρήθρα, ενώ μπορεί να συνοδεύονται με πόνο στα έσω και έξω γεννητικά όργανα στις γυναίκες, στο πέος, στο περίνεο και τους όρχεις στον άνδρα, πυρετό επώδυνη εκσπερμάτιση κ.λπ. Προκαλούνται από έναν μεγάλο αριθμό μικροβίων, τριχομονάδες, χλαμύδια, ουρεόπλασμα, γονόκοκκο (βλεννόρροια) και δεν είναι τόσο αθώα όσο παλαιότερα πιστεύαμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παλαιότερες και επαναλαμβανόμενες ειδικές ουρηθρίτιδες αποτελούν τη συχνότερη αιτία στενωμάτων ουρήθρας στη χώρα μας.

Αποτελούν ταυτόχρονα έναν σημαντικό παράγοντα για την ανδρική κυρίως υπογονιμότητα.

Δεν πρέπει, όμως, η ερωτική μας ζωή το καλοκαίρι να ταυτισθεί με μια σχεδόν ατελείωτη σειρά από μικρόβια και ιούς. Ούτε να αποτελέσει αυτό ανασταλτικό παράγοντα στην έκφραση της ερωτικής επιθυμίας.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να προληφθούν με τη χρήση προφυλακτικού. Η ικανοποίηση και η σεξουαλική ηδονή είναι συνώνυμη πλέον της προσοχής και της προφύλαξης. Το σεξ αποτελεί από μόνο του πηγή ζωής και υγείας.

 Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr





Καρκίνος του προστάτη-αίτια-παράγοντες κινδύνου-διάγνωση, Πρώτη καταχώρηση: 17 Ιουνίου 2014

Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο καρκίνος που εμφανίζεται στον ανδρικό προστάτη, έναν μικρό αδένα σε σχήμα φουντουκιού που παράγει το σπερματικό υγρό, το οποίο θρέφει και μεταφέρει τα σπερματοζωάρια. Πρόκειται για έναν από τους πιο συχνούς καρκίνους που εμφανίζονται στους άνδρες. Συνήθως αναπτύσσεται αργά και σε μια πρώτη φάση παραμένει στον προστάτη αδένα, χωρίς μάλιστα να προκαλεί σημαντική βλάβη. Κάποιοι τύποι καρκίνου του προστάτη αναπτύσσονται αργά και μπορεί να χρειάζονται μια πολύ μικρή, ή και καθόλου θεραπεία, ενώ κάποιοι άλλοι τύποι είναι πιο επιθετικοί και εξαπλώνονται γρήγορα. Όταν ο καρκίνος του προστάτη διαγνωστεί σε πρώιμο στάδιο, το οποίο σημαίνει ότι βρίσκεται εντοπισμένος μόνο στον αδένα, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα επιτυχούς θεραπείας.

Στα πρώιμα στάδια της, η νόσος μπορεί να μην προκαλέσει σημεία, ή συμπτώματα. Όταν όμως,ο προστατικός καρκίνος βρίσκεται σε εξέλιξη μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα, όπως είναι τα προβλήματα στην ούρηση, η μειωμένη δύναμη της ροής των ούρων, το αίμα στα ούρα, το αίμα στο σπέρμα, ο γενικός πόνος στην περιοχή της μέσης, των γοφών και των μηρών, η δυσφορία στην πυελική περιοχή, ο πόνος στα οστά και η στυτική δυσλειτουργία. Είναι σημαντικό λοιπόν εάν κάποιο, ή κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα ανησυχούν έναν άνδρα να απευθυνθεί στον ιατρό του.

Υπάρχει μια διαμάχη αναφορικά με τους κινδύνους και τα οφέλη του συστηματικού προληπτικού ελέγχου για τον καρκίνο του προστάτη και οι συστάσεις των ιατρικών οργανισμών διαφέρουν. Ο άνδρας μπορεί να συζητήσει το θέμα του προληπτικού ελέγχου με τον ιατρό του και να αποφασίσει τι είναι καλύτερο για την περίπτωση του.

Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα το τι προκαλεί τον καρκίνο του προστάτη. Οι ιατροί γνωρίζον ότι ο προστατικός καρκίνος ξεκινά όταν κάποια κύτταρα στον προστάτη μεταλλαχτούν σε καρκινικά. Η μετάλλαξη στο DNA των κυττάρων αυτών προκαλεί την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους με γρηγορότερους ρυθμούς, σε σύγκριση με τα φυσιολογικά κύτταρα. Τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να εξακολουθούν να είναι ζωντανά όταν τα φυσιολογικά κύτταρα θα έχουν πεθάνει. Η συνάθροιση των καρκινικών κυττάρων σχηματίζει έναν όγκο, ο οποίος μπορεί να αναπτυχθεί και να εισχωρήσει σε διπλανούς ιστούς. Κάποια από τα κύτταρα αυτά μπορεί να εξαπλωθούν και σε άλλα μέρη του σώματος.

Οι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου στον προστάτη περιλαμβάνουν:
• Την ηλικία. Ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του προστάτη αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας. Ο καρκίνος εμφανίζεται πιο συχνά σε άνδρες άνω των 65 ετών.

• Τη φυλή. Οι άνδρες της μαύρης φυλής φαίνεται να έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους. Παράλληλα, ο συγκεκριμένος τύπος καρκίνου στους άνδρες της μαύρης φυλής είναι πιο πιθανό να είναι επιθετικός, χωρίς ακόμα να είναι ξεκάθαροι οι λόγοι.

• Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου στον προστάτη, ή το μαστό. Εάν στο οικογενειακό ιστορικό υπάρχουν άνδρες που είχαν καρκίνο στον προστάτη, γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού, ή μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1,ή BRCA2.

• Παχυσαρκία. Οι παχύσαρκοι άνδρες που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του προστάτη είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν την επιθετική μορφή της νόσου, η οποία είναι και πιο δύσκολο να θεραπευτεί.

Οι επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν τόσο από τον ίδιο τον καρκίνο του προστάτη, όσο και από τις θεραπείες του περιλαμβάνουν:

• Την εμφάνιση μεταστάσεων. Ο καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί στα γειτονικά όργανα, όπως είναι για παράδειγμα η ουροδόχος κύστη, ή ακόμα και να μεταφερθεί μέσω του κυκλοφορικού, ή λεμφικού συστήματος στα οστά, ή σε άλλα όργανα. Εάν ο καρκίνος εξαπλωθεί, μπορεί ακόμα να ανταποκριθεί σε θεραπείες και να τεθεί υπό έλεγχο, δεν μπορεί όμως να θεραπευτεί.

• Την εμφάνιση ακράτειας ούρων. Τόσο ο καρκίνος του προστάτη, όσο και οι θεραπείες του μπορεί να προκαλέσουν ακράτεια ούρων. Ο τρόπος αντιμετώπισης της ακράτειας εξαρτάται από τον τύπο τη σοβαρότητα , καθώς και την πιθανότητα να βελτιωθεί με το πέρασμα του χρόνου. Οι διαθέσιμες εναλλακτικές περιλαμβάνουν τη φαρμακοθεραπεία, τον καθετηριασμό και το χειρουργείο.

• Την εμφάνιση στυτικής δυσλειτουργίας, η οποία επίσης μπορεί να είναι αποτέλεσμα του καρκίνου, αλλά και των θεραπειών για την αντιμετώπιση του που περιλαμβάνουν χειρουργείο, ακτινοβολία και ορμονοθεραπεία. Σήμερα υπάρχουν πολλές διαθέσιμες εναλλακτικές για την αντιμετώπιση της στυτικής δυσλειτουργίας.

Όπως προαναφέρθηκε υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στους ειδικούς σχετικά με το ζήτημα του προληπτικού ελέγχου για τον καρκίνο του προστάτη. Κάποιοι ιατρικοί οργανισμοί συστήνουν τη διεξαγωγή του προληπτικού ελέγχου για τους άνδρες που είναι 50 ετών και άνω, ή και νωρίτερα για τους άνδρες που έχουν παράγοντες κινδύνου. Άλλοι ιατρικοί οργανισμοί είναι κατά του προληπτικού ελέγχου. Είναι απαραίτητο κάθε άνδρας να συζητήσει τα οφέλη και τους κινδύνους του προληπτικού ελέγχου στη ιδιαίτερη περίπτωση του με τον ιατρό του και να αποφασίσει εάν τελικά είναι σωστό να προβεί σε αυτό.

Οι εξετάσεις του προληπτικού ελέγχου του καρκίνου του προστάτη περιλαμβάνουν:

• Τη δαχτυλική εξέταση ορθού, κατά την οποία ο ιατρός εξετάζει το μέγεθος, την υφή και το σχήμα του προστάτη κι εάν βρει κάποια ανωμαλία μπορεί να συστήσει επιπλέον εξετάσεις.

• Εξέταση ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA), κατά την οποία λαμβάνεται ένα δείγμα αίματος, το οποίο αναλύεται και ανιχνεύεται το αντιγόνο αυτό, το οποίο παράγεται φυσικά από τον προστάτη αδένα. Είναι φυσιολογικό να ανιχνεύεται στο αίμα μια μικρή ποσότητα του αντιγόνου, όταν όμως βρίσκονται πιο υψηλά επίπεδα μπορεί να είναι ένδειξη λοίμωξης, φλεγμονής, μεγέθυνσης, ή ακόμη και καρκίνου.

Η δαχτυλική εξέταση σε συνδυασμό με το PSA τεστ βοηθά στην αναγνώριση του προστατικού καρκίνου σε πρώιμο στάδιο, αλλά οι μελέτες δεν έχουν αποδείξει ότι σώζουν ζωές.

Εάν κάποια ανωμαλία εντοπιστεί με τα παραπάνω τεστ ο ιατρός μπορεί να συστήσει περεταίρω εξετάσεις για να καθοριστεί εάν υπάρχει καρκίνος. Αυτές περιλαμβάνουν:

• Το διορθικό υπερηχογράφημα, το οποίο δίνει μια καλύτερη εικόνα του προστάτη αδένα.
• Τη συλλογή δείγματος του προστατικού ιστού για τη διεξαγωγή βιοψίας. Η εξέταση διεξάγεται με τη βοήθεια μιας λεπτής βελόνας που εισάγεται μέσα στον προστάτη για τη συλλογή ιστού. Το δείγμα αναλύεται σε εργαστήριο για να εντοπιστούν τα καρκινικά κύτταρα, εάν είναι παρόντα.

Εάν μια βιοψία επιβεβαιώσει την παρουσία καρκίνου, το επόμενο βήμα είναι ο καθορισμός του πόσο επιθετικός είναι. Όσο πιο πολύ διαφέρουν τα καρκινικά κύτταρα από τα υγιή, τόσο πιο επιθετικός θεωρείται ο καρκίνος και τόσο πιο πιθανό είναι να εξαπλωθεί γρήγορα. Η κλίμακα που χρησιμοποιείται πιο συχνά για τη διαβάθμιση των καρκινικών κυττάρων ονομάζεται βαθμολογία Gleason, η οποία συνδυάζει δύο αριθμούς που κυμαίνονται από το 2(μη επιθετικός καρκίνος) μέχρι το 10(πολύ επιθετικός καρκίνος).


Από τη στιγμή που ο προστατικός καρκίνος έχει διαγνωσθεί, ο ιατρός πρέπει να διερευνήσει το στάδιο του, πόσο δηλαδή, έχει εξαπλωθεί. Εάν υπάρχει η υποψία μετάστασης, ο ιατρός μπορεί να συστήσει επιπλέον εξετάσεις, όπως είναι η ακτινογραφία οστών, ο υπέρηχος, η αξονική τομογραφία, η μαγνητική τομογραφία και η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET).

Δεν είναι απαραίτητο κάθε ασθενής να κάνει όλα τα τεστ. Ο ιατρός είναι αυτός που καθορίζει ποια τεστ είναι κατάλληλα για κάθε περίπτωση. Μετά την ολοκλήρωση των εξετάσεων ο ιατρός καθορίζει το στάδιο του καρκίνου, το οποίο βοηθά στον καθορισμό των θεραπευτικών εναλλακτικών. Τα στάδια του καρκίνου του προστάτη είναι:

• Στάδιο Ι.Ο καρκίνος είναι εντοπισμένος σε μια μικρή περιοχή μέσα στον προστάτη αδένα. Όταν τα καρκινικά κύτταρα εξετάζονται με το μικροσκόπιο δε θεωρούνται επιθετικά.
• Στάδιο ΙΙ. Η καρκινική βλάβη μπορεί να είναι επίσης μικρή κι εντοπισμένη, αλλά η μικροσκοπική εξέταση των καρκινικών κυττάρων δείχνει ότι είναι επιθετικά. Σε κάποιες περιπτώσεις, στο στάδιο αυτό η βλάβη μπορεί να είναι μεγαλύτερη και να έχει επεκταθεί και στις δύο πλευρές του αδένα.
• Στάδιο ΙΙΙ. Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί πέραν του προστάτη αδένα στους σπερματικούς πόρους, ή σε άλλους γειτονικούς ιστούς
• Στάδιο ΙV. Ο καρκίνος έχει αναπτυχθεί κι έχει εισχωρήσει σε γειτονικά όργανα όπως είναι η ουροδόχος κύστη, ή έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες, τα οστά, τους πνεύμονες, ή άλλα όργανα.

Θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη

Οι θεραπευτικές εναλλακτικές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι η ταχύτητα ανάπτυξης κι εξάπλωσης του καρκίνου, η κατάσταση της γενικής υγείας του ασθενούς, καθώς και τα δυνητικά οφέλη και οι πιθανές παρενέργειες των θεραπειών. Για πολλούς άνδρες που διαγιγνώσκονται με καρκίνο σε πρώιμο στάδιο, η θεραπεία μπορεί να μη χρειαστεί να ξεκινήσει άμεσα. Κάποιοι άνδρες μάλιστα μπορεί να μη χρειαστούν ποτέ θεραπεία για αυτό κάποιες φορές, οι ιατροί συστήνουν τη συστηματική παρακολούθηση του καρκίνου με εξετάσεις αίματος, δαχτυλική εξέταση ορθού και πιθανόν με τη διεξαγωγή βιοψιών, ώστε να καταγράφεται με προσοχή η ενδεχόμενη εξέλιξη του καρκίνου. Στην περίπτωση που υπάρχει εξέλιξη του νοσήματος, ο ασθενής μπορεί να είναι υποψήφιος για κάποια θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη, όπως είναι το χειρουργείο, ή η ακτινοβολία.

Η συστηματική παρακολούθηση μπορεί να αποτελέσει επιλογή στις περιπτώσεις που ο καρκίνος του προστάτη δεν προκαλεί συμπτώματα, εντοπίζεται σε μια μικρή περιοχή του αδένα και η ανάπτυξή του αναμένεται να είναι πολύ αργή. Μπορεί επίσης να προτιμηθεί σε περιπτώσεις ασθενών που έχουν κάποιο άλλο σοβαρό πρόβλημα υγείας, ή είναι μεγάλοι σε ηλικία με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου.

Ο κίνδυνος που ενέχει η μέθοδος της συστηματικής παρακολούθησης είναι το ενδεχόμενο ανάπτυξης κι εξέλιξης του καρκίνου στο χρονικό διάστημα μεταξύ των ελέγχων.

Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ενέργεια υψηλής ισχύος για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Στην περίπτωση του καρκίνου του προστάτη η ακτινοθεραπεία μπορεί να χορηγηθεί με δύο τρόπους, την εξωτερική ακτινοθεραπεία και τη βραχυθεραπεία. Στην εξωτερική ακτινοθεραπεία ο ασθενής ξαπλώνει σε ένα κρεβάτι, ενώ το μηχάνημα κινείται γύρω από το σώμα του και κατευθύνει τις ακτίνες στον καρκίνο του προστάτη. Ο ασθενής υποβάλλεται σε αυτή τη μορφή θεραπείας 5 ημέρες την εβδομάδα για αρκετές εβδομάδες. Στο συγκεκριμένο τύπο ακτινοθεραπείας χρησιμοποιούνται είτε πρωτόνια είτε ακτίνες χ.
Στη βραχυθεραπεία τοποθετούνται μέσα στον προστάτη αδένα πολλοί ραδιενεργοί σπόροι σε μέγεθος ρυζιού, οι οποίοι απελευθερώνουν μικρές δόσεις ακτινοβολίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εμφύτευση των σπόρων στον αδένα γίνεται από τον ιατρό με τη βοήθεια μιας βελόνας και την καθοδήγηση από υπερηχογραφικές εικόνες. Οι σπόροι σε κάποια φάση σταματούν να απελευθερώνουν ακτινοβολία και δε χρειάζεται να αφαιρεθούν.

Οι παρενέργειες της ακτινοθεραπείας περιλαμβάνουν την επώδυνη ούρηση, τη συχνοουρία, την επείγουσα ούρηση, συμπτώματα από το έντερο, καθώς και στυτική δυσλειτουργία.

Η ορμονοθεραπεία έχει ως σκοπό να σταματήσει την παραγωγή τεστοστερόνης, η οποία βοηθά στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του προστάτη. Εάν λοιπόν σταματήσει η παραγωγή τεστοστερόνης, τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να πεθάνουν, ή να αναπτύσσονται με πιο αργό ρυθμό. Οι εναλλακτικές της ορμονοθεραπείας περιλαμβάνουν τη χορήγηση ορμονών που εμποδίζουν τα μηνύματα για την παραγωγή της τεστοστερόνης να φτάσουν στους όρχεις, τη χορήγηση ορμονών, γνωστών ως αντί- ανδρογόνα που εμποδίζουν την τεστοστερόνη να φτάσει στα καρκινικά κύτταρα, καθώς και τη διεξαγωγή χειρουργείου ορχεκτομής, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της τεστοστερόνης στα ίδια επίπεδα με αυτά που επιτυγχάνονται μέσω της χορήγησης ορμονών, αλλά πιο γρήγορα.

Η ορμονοθεραπεία χρησιμοποιείται σε άνδρες με αναπτυγμένο καρκίνο του προστάτη με σκοπό τη συρρίκνωση του καρκίνου και την επιβράδυνση της ανάπτυξης των όγκων. Σε περίπτωση που ο καρκίνος βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο η ορμονοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να συρρικνώσει τους όγκους πριν την ακτινοθεραπεία, έτσι ώστε να αυξήσει την πιθανότητα επιτυχίας της. Παράλληλα, κάποιες φορές η ορμονοθεραπεία χρησιμοποιείται μετά από το χειρουργείο, ή την ακτινοθεραπεία για να επιβραδύνει την εξέλιξη των βλαβών που ενδεχομένως παρέμειναν. Οι παρενέργειες της ορμονοθεραπείας περιλαμβάνουν τη στυτική δυσλειτουργία, τις εξάψεις, την απώλεια οστικής μάζας, τη μειωμένη σεξουαλική ορμή και την πρόσληψη βάρους.

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη ονομάζεται ριζική προστατεκτομή και περιλαμβάνει τη χειρουργική αφαίρεση του αδένα, κάποιων παρακείμενων ιστών και λεμφαδένων. Η ριζική προστατεκτομή μπορεί να διεξαχθεί με διάφορους τρόπους, όπως είναι η ρομποτική λαπαροσκοπική μέθοδος, κατά την οποία τα χειρουργικά εργαλεία προσάπτονται σε μια μηχανική συσκευή (ρομπότ) που τοποθετείται στο υπογάστριο μέσα από μικρές τομές. Ο χειρουργός χειρίζεται το ρομπότ από μια κονσόλα και κατευθύνει τα εργαλεία με μεγαλύτερη ακρίβεια από αυτή που είναι δυνατή στο παραδοσιακό χειρουργείο.

Επίσης ο αδένας μπορεί να αφαιρεθεί με τη βοήθεια μιας τομής που γίνεται οπισθοηβικά, στον κάτω μέρος του υπογαστρίου. Η μέθοδος αυτή όμως, ενέχει αυξημένο κίνδυνο καταστροφής των νεύρων που μπορεί να οδηγήσουν σε προβλήματα με τον έλεγχο της κύστης και τη στυτική λειτουργία.

Ένας άλλος τρόπος διεξαγωγής του χειρουργείου είναι με μια τομή στην περιοχή του περινέου, μεταξύ του όσχεου και του πρωκτού. Αυτή η μέθοδος συνήθως σχετίζεται με πιο γρήγορη ανάρρωση, αλλά δυσκολεύει την αφαίρεση των λεμφαδένων και την αποφυγή καταστροφής των νεύρων.

Υπάρχει επίσης και η λαπαροσκοπική προστατεκτομή, κατά την οποία ο ιατρός εισάγει από μικρές τομές στο υπογάστριο ένα μακρύ εύκαμπτο σωλήνα με κάμερα στην άκρη. Στις ΗΠΑ η μέθοδος αυτή δε χρησιμοποιείται πλέον συχνά για την αφαίρεση του προστάτη.

Είναι σημαντικό ο ασθενής να συζητήσει με τον ιατρό του ποιος τύπος χειρουργείου είναι καλύτερος για την περίπτωση του. Η ριζική προστατεκτομή ενέχει τον κίνδυνο εμφάνισης ακράτειας ούρων και στυτικής δυσλειτουργίας. Ο ιατρός μπορεί να εξηγήσει τους πιθανούς κινδύνους σε κάθε περίπτωση με βάση την ιδιαιτερότητα του κάθε ασθενούς, τη μέθοδο επιλογής, την ηλικία, το σωματότυπο και τη γενική υγεία.

Μια άλλη θεραπευτική εναλλακτική είναι η κρυοχειρουργική κατά την οποία ψύχεται ο ιστός με σκοπό την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Η διεξαγωγή της γίνεται με τη βοήθεια μικρών βελόνων που τοποθετούνται στον προστάτη υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση. Μέσα στις βελόνες τοποθετείται ένα πολύ ψυχρό αέριο, το οποίο προκαλεί τη ψύξη των παρακείμενων ιστών. Ένα δεύτερο αέριο χρησιμοποιείται για την αναθέρμανση τους. Οι κύκλοι ψύξης και αναθέρμανσης σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα μαζί με κάποιο υγιή ιστό. Οι πρώτες απόπειρες να χρησιμοποιηθεί η κρυοχειρουργική για την αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη είχαν ως αποτέλεσμα συχνές επιπλοκές και σοβαρές παρενέργειες, αλλά οι νέες τεχνολογίες έχουν μειώσει τα ποσοστά των επιπλοκών, έχουν βελτιώσει τον έλεγχο του καρκίνου κι έχουν καταστήσει τη μέθοδο καλύτερα ανεκτή.

Μια άλλη μέθοδος καταστροφής των καρκινικών κυττάρων είναι η υπερθέρμανση του προστατικού ιστού με τη βοήθεια υπερήχων υψηλής συχνότητας. Η επικέντρωση των ισχυρών ηχητικών κυμάτων στα σημεία του προστάτη, όπου υπάρχουν οι καρκινικές αλλοιώσεις επιτυγχάνεται με τη βοήθεια ενός καθετήρα που εισέρχεται μέσα από το έντερο. Πρόκειται για μια μέθοδο που αυτή τη στιγμή είναι διαθέσιμη μόνο στις ΗΠΑ στα πλαίσια κλινικών δοκιμών.

Μια θεραπευτική εναλλακτική που χρησιμοποιείται ευρέως είναι η χημειοθεραπεία, κατά την οποία χορηγούνται είτε ενδοφλέβια, είτε σε μορφή χαπιού φάρμακα που σκοτώνουν γρήγορα τα κύτταρα που αναπτύσσονται συμπεριλαμβανομένων και των καρκινικών. Αποτελεί εναλλακτική στις περιπτώσεις που ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί, ή όταν ο ασθενής δεν ανταποκρίνεται στην ορμονοθεραπεία. Πολλά νέα χημειοθεραπευτικά φάρμακα έχουν πρόσφατα εγκριθεί για την αντιμετώπιση του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη.

Για την αντιμετώπιση του επιθετικού και υποτροπιάζοντος καρκίνου του προστάτη έχει επίσης αναπτυχθεί η ανοσοθεραπεία, κατά την οποία λαμβάνονται κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς και τροποποιούνται γενετικά με τέτοιο τρόπο, ώστε να καταπολεμούν τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη και στη συνεχεία επανατοποθετούνται στο σώμα. Κάποιοι άνδρες ανταποκρίνονται στη θεραπεία αυτή κι εμφανίζουν κάποια βελτίωση στον καρκίνο τους. Πρόκειται όμως για μια ιδιαίτερα ακριβή θεραπεία που απαιτεί πολλές επισκέψεις.

Πηγή : mayoclinic
www.andrologia.gr


Aίτια και αντιμετώπιση της πρόωρης εκσπερμάτισης - Πρώτη καταχώρηση: 12 Μαΐου 2014

1. Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι ένα πρόβλημα το οποίο απασχολεί μεγάλο αριθμό ανδρών ( το 30% σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες ) και για το οποίο έχουν δοθεί κατά καιρούς διάφοροι ορισμοί .H πρόωρη εκσπερμάτιση διακρίνεται σε δια βίου και επίκτητη Η διά βίου που είναι και η πιο συχνή ορίζεται ως «αντρική σεξουαλική δυσλειτουργία, η οποία χαρακτηρίζεται από εκσπερμάτιση που διεξάγεται πάντα ή σχεδόν πάντα πριν ή εντός ενός λεπτού μετά την κολπική διείσδυση και συνοδεύεται από αδυναμία καθυστέρησης της εκσπερμάτισης σε όλες ή σχεδόν σε όλες τις κολπικές διεισδύσεις, καθώς και από αρνητικά προσωπικά συναισθήματα, όπως δυσφορία, ενόχληση, εκνευρισμός και/ή αποφυγή σεξουαλικής εγγύτητας».

Σύμφωνα με άλλον πρόσφατο ορισμό είναι η μόνιμη ή υποτροπιάζουσα εκσπερμάτιση πριν ή λίγο μετά από την είσοδο στον κόλπο και σίγουρα νωρίτερα από την επιθυμία του ατόμου. Είναι μια διαταραχή η οποία προκαλεί σημαντικό stress στον άνδρα και μπορεί να είναι αιτία σημαντικών αναταράξεων στις σχέσεις με την σύντροφο. Ο ιατρός θα πρέπει κατά την διάγνωση να λαμβάνει πάντα υπόψη του διάφορους παράγοντες όπως το νεαρό της ηλικίας , μια καινούργια σύντροφος ή και η συχνότητα της σεξουαλικής πράξης που μπορούν να επηρεάσουν τον χρόνο της εκσπερμάτισης .Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μερικές φορές άνδρες που πάσχουν από στυτική δυσλειτουργία είναι πιθανόν να παρουσιάσουν και πρόωρη εκσπερμάτιση , διότι βιάζονται να ολοκληρώσουν πριν να χάσουν την στύση τους .

2. Ο άνδρας που παρουσιάζει πρόωρη εκσπερμάτιση εμφανίζει τα παρακάτω

-Σύντομο χρονικό μεσοδιάστημα ανάμεσα στην κολπική διείσδυση και στην εκσπερμάτιση – με την επιστημονική ονομασία «Λανθάνων Χρόνος Ενδοκολπικής Εκσπερμάτισης» (Intravaginal Ejaculatory Latency Time/ IELT). Κάποιοι άντρες φτάνουν στην εκσπερμάτιση ακόμη και κατά τη διάρκεια της φάσης των προκαταρκτικών, δηλαδή πριν από τη διείσδυση ή την πρώτη κολπική επαφή Περίπου 49% των αντρών με ΠΕ αναφέρουν ότι φτάνουν στην εκσπερμάτιση πριν από τη διείσδυση, τουλάχιστον περιστασιακά.

-Απουσία αντίληψης ελέγχου της εκσπερμάτισης.

-Αρνητικά συναισθήματα, όπως εκνευρισμός, ανησυχία ή αποφυγή εγγύτητας με τη σύντροφο
3. Τα αίτια της πρόωρης εκσπερμάτισης μπορεί να είναι είτε οργανικά (προστατίτιδες, ουρηθρίτιδες ,βραχύς χαλινός , νευρολογικές παθήσεις ,χρήση ουσιών ) , είτε ψυχογενή. Επίσης πρέπει να διακρίνουμε τους πάσχοντες σε αυτούς που παρουσιάζουν το πρόβλημα από την αρχή της σεξουαλικής τους ζωής και σε αυτούς που το παρουσιάζουν αργότερα , μετά από ένα διάστημα φυσιολογικών σεξουαλικών σχέσεων. Μια άλλη αναγκαία διάκριση είναι ανάμεσα σε εκείνους που έχουν σε όλες τις σεξουαλικές πράξεις αυτό το χαρακτηριστικό και σε εκείνους που το παρουσιάζουν κατά καιρούς.

4. Σύμφωνα με τον ορισμό του DSM-IV, η ΠΕ είναι η πιο συνήθης σεξουαλική δυσλειτουργία στους άντρες < 60 ετών (εμφανίζεται σε 1 στους 5 άντρες). Ο επιπολασμός (συχνότητα) της ΠΕ είναι υψηλότερος από τον επιπολασμό της στυτικής δυσλειτουργίας. Σημαντικό ποσοστό του αντρικού πληθυσμού σε όλο τον κόσμο παραπονιέται για ΠΕ. Περίπου 20-30% αυτών αναφέρουν το πρόβλημα, αλλά μόνο 9% απευθύνονται στον ειδικό για βοήθεια. Αμιγώς ελληνική μελέτη δεν υπάρχει αλλά κάνοντας τις αναγωγές περίπου 800.000 εως 900.000 Έλληνες πρέπει να πάσχουν από αυτό.

5. Η Πρόωρη Εκσπερμάτιση (ΠΕ) παλιά θεωρούνταν ως ένα αμιγώς ψυχολογικό πρόβλημα και για δεκαετίες αντιμετωπιζόταν με συμπεριφορικές και γνωσιακές θεραπείες από σεξολόγους θεραπευτές.
Σήμερα, στη θεραπευτική αντιμετώπιση της ΠΕ έχουν προστεθεί συνταγογραφούμενα φάρμακα και σκευάσματα τοπικής εφαρμογής. Η ΠΕ –τόσο η διά βίου όσο και η επίκτητη– αποτελεί μία διαταραχή νευροβιολογικής αιτιολογίας που μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Εάν η ΠΕ οφείλεται σε κάποια άλλη πάθηση (π.χ. σε αδιάγνωστη χρόνια προστατίτιδα), η θεραπεία της συγκεκριμένης πάθησης θα έχει θετική επίδραση ασφαλώς και στην ΠΕ. Ακόμη και για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της διά βίου ΠΕ, υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός. Όπως και αν έχει, η επίσκεψη στον ουρολόγο ανδρολόγο είναι απαραίτητη για μία σωστή διάγνωση και θεραπεία.

6. Υπάρχουν φαρμακευτικές αγωγές τόσο τοπικής εφαρμογής (τοπικά αναισθητικά) όσο και συστηματικής εφαρμογής. Μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαμε μικρές δόσεις αντικαταθλιπτικών φαρμάκων σε μικρές δόσεις και σε καθημερινή χρήση για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Πρόσφατα όμως κυκλοφόρησε μια ουσία ειδική , η νταποξετίνη, σε μορφή χαπιού για την πρόωρη εκσπερμάτιση η οποία λαμβάνεται 1-3 ώρες πριν την σεξουαλική επαφή και επιβραδύνει σημαντικά τον χρόνο της εκσπερμάτισης. Επίσης συχνά γίνεται και συνδυασμός με ενδοπεικά χορηγούμενα σκευάσματα. Όσον αφορά τις ψυχολογικές θεραπείες υπάρχουν γνωσιακές θεραπείες και θεραπείες συμπεριφοράς με διάφορες τεχνικές όπως η «SQUEEZE TECHNIQUE» και «SEMAN’S MANEUVER» καθώς και άλλες μορφές σεξοθεραπείας οι οποίες χρειάζονται αρκετά μεγάλο διάστημα θεραπείας για να δώσουν τα πρώτα αποτελέσματα.

www.andrologia.gr

Οι φόβοι των ανδρών για όλες και για όλα: Πρώτη καταχώρηση 7 Απριλίου 2014

Ο άνδρας αποτελεί ένα παράδοξο της φυσικής εξέλιξης ενώ γονιδιακά είναι ελλιπής γαρ το χρωμόσωμα του είναι ήδη ακρωτηριασμένο από την γέννηση του, δηλαδή έχει λιγότερες πληροφορίες σε σχέση με το θήλυ άρα υποδεέστερος στην αλυσίδα της εξέλιξης, παραμένει εντούτοις τα τελευταία τριάντα χιλιάδες χρόνια του πολιτισμού το ισχυρό φύλο.

Αυτή η πλαστή ισχύς αυτή η δοτή κοινωνικά εξουσία φαίνεται πως είναι και η αδυναμία του . ΑΦΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι άλλος έχει το όνομα και άλλος έχει τη χάρη.

Όπως όλες οι εξουσίες που αποκτήθηκαν με βίαια μέσα στο βάθος γνωρίζουν πως έχει ο καιρός γυρίσματα και πως για να κρατηθείς στο θρόνο θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια και πολλές φορές γελοία επιχειρήματα.

Ο άνδρας κατασκεύασε το θρόνο του σε εύθραυστα χωμάτινα εδάφη που το νερό μιας βροχής εύκολα θα παρασύρει και αυτό μεταφράζεται πολύ εύκολα στην αδυναμία στην ερωτική μάχη.
Η ήτα του αρσενικού εκεί γίνεται πανωλεθρία και από εκεί ξεκινά ο βασικός φόβος που δεν είναι μόνο ένας όπως θα αναλύσουμε.

ΦΟΒΟΙ η ΦΟΒΟΣ

Ουσιαστικά οι φόβοι του άνδρα δεν είναι παρά ο φόβος ο ένας και μοναδικός της ΗΤΤΑΣ μιας οριστικής και μοναδικής πανωλεθρίας στο ερωτικό κρεβάτι όταν γυμνός από την κοινωνική του πανοπλία και την δοτή κοινωνική εξουσία του, θα κατανοήσει πως τον πόλεμο αυτό θα τον χάσει .

Η ΣΑΓΗΝΗ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΔΙ.

Από τον πρώτη μάχη του παράδεισου οπού η αθωότητα των πρωτόπλαστων μυθολογική μεν αλλά αληθινή δε, ο άνδρας εκτελεί τις εντολές της γυναίκας να φάει το μήλο της ηδονής και της ενοχής..
Ο άνδρας παρασυρμένος από την πρωταρχική του αδυναμία να θέλει και να διεκδικεί ήδη είναι εκτεθειμένος στον αντίπαλο που ξέρει να κρύβει τα βασικά του θέλω υπονοώντας πάντα κάτι διφορούμενο , μπορεί και ναι μπορεί και όχι.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ

Στον άνδρα πάντα ορατή η επιθυμία ακόμα και κάτω από τα παντελόνια τα εσώρουχα γίνεται όπλο πάντα στα χέρια της γυναίκας που γνωρίζει τι ΘΕΛΕΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ ενώ η ίδια ακόμα και ολόγυμνη στο κρεβάτι μπορεί να υποδυθεί τα θέλω της αλλά και τα όχι της κάνοντας τον άνδρα να αμφιβάλλει ακόμα και για τις υπέροχες φωνές του οργασμού της.

Ο ΒΙΑΣΤΙΚΟΣ ΒΙΑΣΜΟΣ

Ο άνδρας θα παγιδευτεί στην επιθυμία της γυναίκας που τον έχει επιλέξει για εραστή χωρίς όμως να μάθει ποτέ πόσο την απογείωσε στο ερωτικό κρεβάτι, απλά θα ακούσει ότι θέλει να του πει και θα δεχτεί τη μοίρα του θεατή και όχι του πρωταγωνιστή στο θέατρο σκιών που η γυναίκα σαν έτοιμη από καιρό θα του επιδείξει.

Η ΑΝΔΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Ο άνδρας δε γεννιέται άνδρας μαθαίνει να είναι άνδρας όπως αντίστοιχα και η γυναίκα, η διαφορά είναι πως η γυναίκα μπορεί να μάθει την τέχνη της θηλυκότητας με πιο πολλούς κανόνες και τεχνικές ως προϋπόθεση για να επιβιώσει σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία , που επινόησε μια και μοναδική τεχνική την δύναμη της εξουσίας και τη βία της ως μια φυσική πρακτική που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

ΤΟ ΚΟΛΟΣΣΑΙΟ

Χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια να γίνει ένας άνδρας που να αποδεικνύει φυσικά τον ανδρισμό του παρά μια γυναίκα που ως δημιουργός και όχι δημιούργημα έχει αυτή τη τεράστια υπεροχή, καμία γυναίκα δε χρειάστηκε να αποδείξει τη θηλυκή της φύση αφού είναι η ίδια μια φυσική δύναμη που μπορεί να γεννά και τα δυο φύλα, ξέροντας ακόμα και τη στιγμή της σύλληψης το φύλο του παιδιού της όπως και το φύλο του άνδρα .

Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

Η αυθεντική όμως ταυτότητα του άρρενος και του θήλεος αν φύγουμε από το νόμο των γονιδίων επηρεάζεται από πολλούς κώδικες και ιεροτελεστίες που ένα σκοπό έχουν να μάθουν το άρρεν να σκοτώνεται στη μάχη και στο πόλεμο δαφνοστεφανωμένος, πλην όμως πεθαμένος πλέον από την εξοπλισμένη με πολλαπλάσιους οργασμούς γυναίκα.

Η αγωνία των ανδρών για δεύτερη και τρίτη φορά είναι γνωστό πως τους ευνουχίζει γιατί το ιδού η Ρόδος αλλά και το πήδημα, είναι συχνά ένα παιχνίδι όπου ο άνδρας αδυνατεί να υπηρετήσει.

Ο ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΗΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ

Η γυναίκα στη μάχη των φύλων πρέπει να εφεύρει τις τεχνικές επιβίωσης που προϋποθέτουν τουλάχιστον μια μίμηση και μια υποκριτική τεχνική, όπου θα αναγκάζει τον άνδρα να αποκαλύπτει τις πραγματικές του διαθέσεις ,άρα να γίνεται εύκολο θύμα στην αδύναμη με όρους κατασκευής μυϊκής γυναίκα.

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΥΜΝΟΣ

Η ανδρική ταυτότητα με όσες πανοπλίες και να είναι ντυμένη μένει στο τέλος γυμνή στην ερωτική μάχη όταν ο τεράστιος φαλλικός συμβολισμός του καταρρέει με νίκη λίγες φορές και πολλές φορές με ήττα.
Η ΑΦΑΝΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΦΑΝΕΡΗΣ ΚΡΕΙΣΣΩ η ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός.

Καμία γυναίκα δεν χάνει την ερωτική μάχη απλά και μόνο γιατί μπορεί να υποδυθεί ακόμα και στην ήττα του οργασμού της, πως τον ηττημένο της εραστή θα τον περιθάλψει κατανοώντας την αδυναμία του να είναι συνέχεια στη μάχη.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

«Όποιος στην μάχη πάει για να πεθάνει στρατιώτη μου τον πόλεμο τον χάνει», αυτός ο στίχος εκφράζει την προδιαγεγραμμένη μοίρα του άνδρα που ξέρει ότι πάει να κερδίσει στην μάχη των οργασμών ένα απόρθητο κάστρο , στη μάχη όλοι οι άνδρες θα πάνε ξέροντας πως τη μάχη θα τη χάσουν όσο και να φωνάζουν με ιαχές για νίκες και πανωλεθρίες των θηλυκών τους θυμάτων, για αυτό και στα γήπεδα αλλά και στα μπουρδέλλα οι άνδρες δε πάνε ποτέ μόνοι .

ΤΑ ΠΕΗ ΔΕΝ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΠΙΛΑΤΕΣ ΚΑΙ ΒΑΡΗ

Η υπερπροσπάθεια των ανδρών να νικήσουν στο πόλεμο του έρωτα και των σχέσεων και να πάρουν τα τρόπαια της νίκης στη σπηλιά τους η στα παλάτια τους κρύβει εν τη γενέσει της μια καταστροφή την ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ που τους αφαιρεί την υποψία πως μπορεί και να χάσουν. Ο κοινωνικός τους ρόλος νομίζουν πως τροφοδοτεί με όπλα και τον ερωτικό τους ρόλο αλλά δυστυχώς αυτό δεν ισχύει.

ΟΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΤΟ ΦΟΒΑΜΑΙ

Μοιάζει απόλυτα παράδοξο να είναι οι γυναίκες που καλλιεργούν τον ανδρισμό στα αγόρια τους αφού οι άνδρες πατεράδες μοιάζουν αμήχανοι να παίζουν με το ίδιο φύλο μια και ελλοχεύει πάντα ένας φόβος πως δυο αγόρια παίζοντας μαζί μπορούν να γίνουν και αδελφές και όμως οι μικρές και μεγάλες Μήδειες κάποιον αποτυχημένο άνδρα εραστή θα εκδικηθούν ευνουχίζοντας τα αγόρια τους που στο αθώο πλην αρσενικό τους πρόσωπο μπορεί να σκοτώνουν και την αποτυχία της δικής τους σχέσης με τον άνδρα που τους διάλεξε η μαμά η θεία και οι φίλες τους , που επέβαλαν την απόλυτη υπεραξία του γάμου τους σε σχέση με τη γεροντοκόρη του ραφιού.

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΒΑΘΡΟ

Ο ανδρικός ρόλος είναι εύθραυστος γιατί ποτέ δεν έχει μάθει πως ανδρισμός δεν είναι μόνο ο ορθωμένος φαλλός που σκίζει τις γάτες κλπ ...νομίζει συνήθως πως το ανδρικό όργανο θέλει μυϊκή σύσπαση όπως στο γυμναστήριο με τα βάρη , οι άνδρες δε θα μάθουν ποτέ από τη μητέρα τους πως γίνεται το σεξ αφού ο κώδικας αυτός μένει φυλαγμένο μυστικό αλλά και καθήκον για τους πατεράδες και άντε να εξηγήσει ο πατέρας τι σημαίνει επιτυχία στο σεξ στον μονογενή του, θα ήταν ατυχής περιγραφή αλλά και λεωφόρος γεμάτη πτώματα γυναικών ο ψαράς και ο κυνηγός η όπου ακούς πολλά κεράσια παίρνε μικρό καλάθι.

Η ΑΝΤΙΦΑΣΗ Η ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

Η σκληρότητα προϋποθέτει χαλαρότητα δηλαδή κανένα άγχος και καμία προσπάθεια
η στύση έχει δηλαδή σαν προϋπόθεση μια ηρεμία του μυαλού και του σώματος, δηλαδή όσο πιο σφιγμένος ο άνδρας τόσο πιο χαλαρός θα είναι ο φαλλός του.

Το μόνο σφίξιμο που κάνει τη στύση πιο γερή είναι η αγχόνη για αυτό και οι κρεμασμένοι έχουν την στύση της ζωής τους πριν αποδημήσουν, πολλοί αποπειράθηκαν να μιμηθούν αυτή την τεχνική και κατέληξαν με άκαμπτη στύση αλλά και άκαμπτο το υπόλοιπο σώμα στο χώμα να βλέπουν τους ασφοδέλους από κάτω.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΦΑΝΕ ΓΚΟΛ ΣΤΟ ΠΕΝΑΛΤΥ

Ξέρουν δηλαδή ότι οι πιθανότητες να νικήσουν τον οργασμό της γυναίκας είναι ασήμαντες άρα ξέρουν πως 9 στις 10 φορές θα χάσουν σε αυτό το παιχνίδι της διατήρησης το έχουν δει το έργο πολλές φορές στα μάτια της απογοητευμένης συντρόφου τους.

Παρά ταύτα επειδή οι μύθοι του Ηρακλέους της Τροίας και του Οδυσσέα φούσκωσαν τα μυαλά των ανδρών εξακολουθούν να είναι εμμονικοί στο θέμα της νίκης και καμία αποτυχία δε τους απογοητεύει.

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

‘Ολοι οι άνδρες γεννηθήκαν με ένα καημό να τον έχουν μεγαλύτερο για αυτό και τα αγόρια μετράνε τα πουλιά τους στην εφηβεία. Μετά είναι και τα άτιμα τα γυμναστήρια που θέλουν δε θέλουν θα δουν κάτι τους άλλους . Οι άνδρες πάντα βλέπουν το δικό τους μικρότερο από των άλλων ίσως να φταίει και η γωνία που βλέπουν των ξένων τα μήκη.

Μπορεί και στη γεωμετρία να μην ήσαν δυνατοί, πάντως ο κανόνας είναι πως οι άλλοι το έχουν μεγαλύτερο, αφού και η τελευταία τους σύντροφος το άφησε το δηλητήριο της πως κάποιοι άλλοι ήσαν πιο προικισμένοι ακόμα και με τη σιωπή της η το λοξό βλέμμα που θα ρίξει στον ταπεινωμένο εραστή της.

ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΑΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΟ

Προκαλούν απέραντη μελαγχολία στα αγόρια όλων των ηλικιών που τα βλέπουν και αναρωτιούνται γιατί η φύση τους προίκισε με τόσο λίγα προσόντα στην κοινωνία των μεγάλων κυβισμών των μεγάλων μηχανών των μεγάλων πυραμίδων. Δε θέλει και πολύ ο μοναχικός ιππότης να πιάσει το υπονοούμενο, όλες και όλοι τα θέλουν μεγάλα ακόμα και τα λόγια στο πόπολο στις εκλογές πρέπει να είναι μεγάλα, μόνο έτσι πιστεύουν οι πολίτες άνδρες και εραστές την εξέλιξη όσο ποιο μεγάλο τόσο καλύτερο.

Στις επινοημένες αλήθειες της ιστορίας, πάντα ακούς για μεγάλες δόξες μεγάλους ήρωες
ακόμα και αν είναι κοντοί οι μεγάλοι, κάτι μεγάλο θα είχαν στο κάτω τμήμα του εγκεφάλου τους.

Κοντός, αδύνατος και εραστής δε γίνεσαι έκτος και αν φορτώσεις το πορτοφόλι η βάλεις τακούνι μέσα από το παπούτσι για να είσαι στα Ιλίσια πεδία πρόεδρος, βασιλιάς και εραστής.

Η ΦΟΡΜΟΥΛΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΣΜΟΥ

Θαυμάζει τις φόρμουλες και την ταχύτητα την ιπποδύναμη των αγωνιστικών αυτοκινήτων αλλά τρέμει πως στο τέρμα δε θα του δώσει κάνεις βραβείο γιατί έφτασε πιο γρήγορα, αντίθετα θα πάρει βραβείο γιατί μπήκε πιο γρήγορα στα πιτς. Οι άνδρες Σουμάχερ με τα δίμετρα μοντέλα γύρω τους δεν μετράνε στο κρεβάτι αν έχουν επιταχύνσεις στο τέρμα, γιατί τα γκάζια στο κρεβάτι πρέπει να αντικαθίστανται από φρένα ισχυρά και εκεί είναι που το όσο πιο γρήγορα γίνεται η απόλυτη ξεφτίλα του αρσενικού, αφού στο τέλος καμιά γυναίκα δε θα ανοίξει σαμπάνια να λούσει τον νικητή. Το πολύ πολύ να τον λούσει στις βρισιές και να τη κάνει από το κρεβάτι της αποτυχίας του.

Ο ΚΟΚΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΤΕΣ

Έχετε δει ασφαλώς στα κοτέτσια πως το πιο μεγάλο λυρί το πιο πλουμιστό κεφάλι το έχει ο
Κόκορας που το χαρέμι του περιποιείται στα γρήγορα , η ταχύτητα στη φύση είναι νόμος επιβίωσης δεν έχουν χρόνο για χάσιμο τα ζώα γιατί θα γίνουν θήραμα των θηρευτών τους που καραδοκούν. Αυτό το φυσικό χάρισμα των ζώων για επιβίωση και αναπαραγωγή δυστυχώς στα ομιλούντα οντά δε γίνεται αποδεκτό ούτε καν συγχωρείται, για αυτό και στους εραστές μόνο μια συμβουλή είναι ορθή ΣΠΕΥΔΕ ΒΡΑΔΕΩΣ... η και όποιος βιάζεται σκοντάφτει.

Και κάτι τελευταίο κανείς άνδρας δε θα σας πει την αλήθεια για τις ήττες του αλλά και καμιά γυναίκα δε θα σας πει ότι σας νίκησε για αυτό η πορεία προς την ερωτική νίκη ήταν είναι και θα είναι μια Οδύσσεια που θα επαναλαμβάνεται.

Η επιτυχία από την αποτυχία αδιόρατη όπως και η κωμωδία από την τραγωδία ίσως για αυτό να έχει και ενδιαφέρον η ζωή.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr


Τι είναι η βαζεκτομή; Πρώτη καταχώρηση Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014


Η βαζεκτομή είναι ένας τύπος αντισύλληψης με μόνιμα αποτελέσματα που περιλαμβάνει τη χειρουργική τομή και απολίνωση των σωλήνων που μεταφέρουν τα σπερματοζωάρια από τους όρχεις στο πέος. Είναι επίσης γνωστή και ως ανδρική στείρωση.

Όταν ένας άνδρας υποβληθεί σε βαζεκτομή, τα σπερματοζωάρια δεν μπορούν να φτάσουν το σπερματικό υγρό, με αποτέλεσμα τα υγρά που απελευθερώνονται κατά την εκσπερμάτιση να μην περιέχουν καθόλου σπερματοζωάρια. Πρόκειται για μια πολύ αποτελεσματική και μόνιμη μέθοδος πρόληψης της εγκυμοσύνης. Εκτιμάται ότι μόνο ένας για κάθε 2000 άνδρες που έχουν υποβληθεί στην επέμβαση θα γονιμοποιήσουν μια γυναίκα.

Η χειρουργική διαδικασία διαρκεί μόλις 30 λεπτά και ακριβώς επειδή είναι ελάχιστα παρεμβατική, οι περισσότεροι άνδρες δεν αισθάνονται σημαντικό πόνο.

Πριν τη διεξαγωγή της βαζεκτομής ο άνδρας πρέπει να σκεφτεί πολύ σοβαρά τις συνέπειες της και να κατανοήσει εξ’ ολοκλήρου το γεγονός ότι μετά από την επέμβαση θα είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει πατέρας. Επειδή η επέμβαση μπορεί να γίνει σε άνδρες κάθε ηλικίας, ιδιαίτερα σημαντικό είναι να αναλογιστούν τις συνέπειες της οι νεότεροι.

Υπάρχουν δύο είδη βαζεκτομής, η παραδοσιακή και η βαζεκτομή χωρίς νυστέρι. Στην παραδοσιακή γίνονται δύο μικρές τομές στις δύο πλευρές του όσχεου, από όπου ο χειρουργός εισέρχεται για να κάνει την τομή στους σπερματικούς πόρους και να τους απολινώσει. Στην βαζεκτομή χωρίς νυστέρι, αντί για τις αρχικές τομές ο χειρουργός φτάνει στους σπερματικούς πόρους μέσω μιας μικρής οπής στο όσχεο. Η δεύτερη μέθοδος φαίνεται να κερδίζει ολοένα και περισσότερους οπαδούς.

Και στις δύο διαδικασίες χορηγείται τοπικό αναισθητικό για να μουδιάσει το όσχεο και συνήθως ο άνδρας είναι ξύπνιος κατά την διάρκεια της επέμβασης. Λίγες είναι οι περιπτώσεις που χρειάζονται γενική αναισθησία.

Η επιλογή της μεθόδου είναι σημαντικό να γίνει μετά από συζήτηση του άνδρα με τον ιατρό του.

Μετά την επέμβαση εμφανίζεται οίδημα και ήπια δυσφορία που διαρκούν για μια με δύο μέρες. Επίσης οι πρώτες εκσπερματίσεις μετά το χειρουργείο είναι αναμενόμενο να περιέχουν αίμα. Περίπου μια εβδομάδα μετά την επέμβαση οι άνδρες μπορούν να είναι σεξουαλικά δραστήριοι, αν και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων είναι πιθανό σε μια πρώτη φάση νη μην είναι μηδενικός.

Είναι λοιπόν σημαντικό για τους πρώτους μήνες μετά την επέμβαση να λαμβάνεται ένα επιπλέον αντισυλληπτικό μέτρο. Εάν δύο συνεχόμενα σπερμοδιαγράμμτα δείξουν μηδενικό αριθμό σπερματοζωαρίων, τότε θεωρείται ότι η επέμβαση παρέχει από μόνη της επαρκή αντισυλληπτική προστασία. Ωστόσο, η βαζεκτομή δεν προστατεύει σε καμία περίπτωση απέναντι στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και γι αυτό ενθαρρύνεται η χρήση προφυλακτικού, ιδιαίτερα με νέους σεξουαλικούς συντρόφους.

Συνοπτικά, τα πλεονεκτήματα της βαζεκτομής είναι η μη επίδραση της στη σεξουαλική ορμή, ή στη σεξουαλική πράξη, οι σπάνιες μακροχρόνιες επιπτώσεις στη γενική υγεία και τα πολύ χαμηλά ποσοστά αποτυχίας. Στα μειονεκτήματα της μεθόδου περιλαμβάνονται η μη προστασία απέναντι στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, η δυσκολία αναστροφής της και τέλος, οι κίνδυνοι και οι επιπλοκές που σχετίζονται με τη διεξαγωγή της.

Δυστυχώς το χειρουργείο αναστροφής της βαζεκτομής δε θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικό. Πιο συγκεκριμένα, εάν διεξαχθεί στα πρώτα δέκα χρόνια μετά τη βαζεκτομή το ποσοστό επιτυχίας είναι γύρω στο 55%, ενώ εάν επιχειρηθεί μετά από το διάστημα αυτό, πέφτει στο 25%.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το να κάνει κανείς μια αναστροφή της βαζεκτομής είναι σαν να ανοίγει ξανά μια βρύση που είχε κλείσει. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Πρόκειται για μια πολύ ευαίσθητη διαδικασία που απαιτεί υψηλή ακρίβεια για να επιτύχει.

Οι πιθανές επιπλοκές της βαζεκτομής είναι:

• Η εμφάνιση σπερματικών κοκκιωμάτων, τα οποία είναι κοκκιωματώδης ιστός που δημιουργείται στα σημεία όπου το σπέρμα εξέρχεται από τον αυλό του σπερματικού πόρου. Συνήθως, είναι μικρά σε μέγεθος αλλά μπορεί να προκαλέσουν σοβαρό ερεθισμό και να χρειαστεί χειρουργείο για την αντιμετώπιση τους.

• Η ανάπτυξη μόλυνσης εξαιτίας βακτηρίων που εισέρχονται από τις τομές του όσχεου. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη η διατήρηση της περιοχής όσο το δυνατόν πιο καθαρή, μέχρι και την πλήρη επούλωση.

• Ο πόνος στους όρχεις, ο οποίος μπορεί να προκύψει αμέσως μετά το χειρουργείο, ή και λίγες εβδομάδες αργότερα και να διαρκέσει για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Εάν επιμένει είναι πιθανόν ένδειξη της βλάβης κάποιου νεύρου, η οποία διορθώνεται χειρουργικά.

• Η αποκατάσταση σε σπάνιες περιπτώσεις της αναπαραγωγικής ικανότητας του άνδρα, στις οποίες οι σπερματικοί πόροι επανασυνδέονται και τα σπερματοζωάρια μπορούν ξανά να μεταφερθούν στο σπερματικό υγρό.

Επιπρόσθετα, μια ομάδα ερευνητών πρόσφατα βρήκε μια σχέση ανάμεσα στην άνοια και τη διεξαγωγή βαζεκτομής. Πιο συγκεκριμένα ανάμεσα στους άνδρες που είχαν μια σπάνια μορφή άνοιας βρέθηκαν υψηλότερα ποσοστά διεξαγωγής βαζεκτομής, σε σύγκριση με τους άνδρες ίδιας ηλικίας χωρίς άνοια.

Ο συγγραφέας της μελέτης ωστόσο, αναφέρει ρητά πως στην παρούσα φάση αναδεικνύεται απλώς μια συσχέτιση και πριν τη διεξαγωγή περεταίρω διερεύνησης πάνω στο ζήτημα, δεν υπάρχει λόγος να αποτρέψει κανείς τους άνδρες από την επιλογή της πιο αποτελεσματικής αντισυλληπτικής μεθόδου.

www.andrologia.gr


11 συμβουλές για να προστατέψετε τη στύση σας - Πρώτη καταχώρηση Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014

Η στυτική δυσλειτουργία(ΣΔ) είναι πιο συχνή στους άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι συνιστά μια φυσιολογικά αναπόφευκτη συνέπεια της γήρανσης. Ακολουθούν 11 συμβουλές που θα βοηθήσουν στη διατήρηση μιας καλής στυτικής λειτουργίας σε όλες της ηλικίες.

1. Προσοχή στη διατροφή
Μια διατροφή βλαπτική για την καρδιά είναι επίσης βλαπτική και για τη στυτική λειτουργία. Η έρευνα δείχνει ότι η διατροφή που μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή, εξαιτίας της περιορισμένης ροής αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες μπορεί επίσης να εμποδίσει τη σωστή κυκλοφορία του αίματος και στην περιοχή του πέους. Η αύξηση της ροής του αίματος στο πέος είναι απαραίτητη, έτσι ώστε να προκληθεί στύση. Οι τροφές που περιέχουν πολύ λίγα φρούτα και λαχανικά, καθώς και μεγάλες ποσότητες λιπαρής, τηγανισμένης κι επεξεργασμένης τροφής μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της κυκλοφορία του αίματος στο σώμα.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η ΣΔ είναι λιγότερο συχνή στους άνδρες που υιοθετούν το παραδοσιακό μεσογειακό μοντέλο διατροφής, το οποίο περιλαμβάνει πολλά φρούτα και λαχανικά, τροφές ολικής αλέσεως, πολυακόρεστα λιπαρά που βρίσκονται στους ξηρούς καρπούς και το ελαιόλαδο, ψάρι και κρασί, κυρίως κόκκινο. Άλλωστε, ο εκδότης ενός από τα πιο γνωστά επιστημονικά περιοδικά για ζητήματα σχετικά με τη σεξουαλικότητα δηλώνει ρητά ότι η σύνδεση της μεσογειακής διατροφής με τη βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένη.

2. Διατηρήστε υγιές σωματικό βάρος
Το περιττό βάρος μπορεί να δημιουργήσει πολλά προβλήματα υγείας, μεταξύ τον οποίων και το διαβήτη τύπου ΙΙ, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα νεύρα όλου του σώματος. Εάν ο διαβήτης επηρεάσει τα νεύρα που τροφοδοτούν το πέος, μπορεί να εμφανιστεί ΣΔ.

3. Αποφύγετε την υπέρταση και την υψηλή χοληστερόλη
Τόσο η υψηλή αρτηριακή πίεση, όσο και η υψηλή χοληστερόλη μπορεί να βλάψουν τα αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανόμενων και αυτών που φέρνουν αίμα στο πέος. Αυτό μπορεί εν τέλει να οδηγήσει σε ΣΔ.

Βεβαιωθείτε ότι ο ιατρός σας έχει μετρήσει την αρτηριακή σας πίεσης , καθώς και τα επίπεδα χοληστερόλης. Καλό είναι να μετράτε και οι ίδιοι την αρτηριακή σας πίεση κατά τα διαστήματα μεταξύ των επισκέψεων στο ιατρό.

Παράλληλα, εάν τα επίπεδα τεστοστερόνης σας ξεπερνούν τα φυσιολογικά, είναι σημαντικό να λάβετε αγωγή. Κάποιες φορές τα φάρμακα για την αντιμετώπιση της υπέρτασης δυσκολεύουν τη στυτική λειτουργία. Οι ιατροί όμως, τονίζουν ότι πολλές περιπτώσεις ΣΔ, στις οποίες έχουν ενοχοποιηθεί αντιυπερτασικά φάρμακα, στην πραγματικότητα φταίει η καταστροφή των νεύρων που έχει προκύψει από την ίδια την υπέρταση.

4. Καταναλώστε αλκοόλ με μέτρο, ή καθόλου
Δεν υπάρχουν δεδομένα που να τεκμηριώνουν επιστημονικά ότι η ήπια , ή η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να βλάψουν τη στύση. Η χρόνια όμως κατάχρηση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του ήπατος και των νεύρων, καθώς και να διαταράξει την παράγωγη των ορμονών του φύλου, οδηγώντας έτσι στη ΣΔ.

5. Ασκηθείτε τακτικά
Ισχυρά επιστημονικά δεδομένα συνδέουν την καθιστική ζωή με τη ΣΔ. Το τρέξιμο, το κολύμπι, καθώς και άλλες μορφές αερόβιας άσκησης φαίνεται να βοηθούν στην πρόληψη της ΣΔ. Χρειάζεται όμως, ιδιαίτερη προσοχή στις ασκήσεις που ασκούν επιπλέον πίεση στο περίνεο, την περιοχή δηλαδή ανάμεσα στο όσχεο και τον πρωκτό. Τόσο τα αιμοφόρα αγγεία, όσο και τα νεύρα της περιοχής μπορεί να επηρεαστούν από την εφαρμογής μεγάλης πίεσης τοπικά. Ιδιαίτερα η ποδηλασία και η ιππασία μπορούν να προκαλέσουν ΣΔ. Βέβαια μια σύντομη βόλτα με το ποδήλατο δεν πρόκειται να δημιουργήσει πρόβλημα, αλλά οι άνδρες που αφιερώνουν πολύ χρόνο στη ποδηλασία, πρέπει να σιγουρευτούν ότι το ποδήλατο είναι κατάλληλο για αυτούς, να φορούν ειδικά προστατευτικά παντελόνια, καθώς και να σηκώνονται συχνά από τη σέλα του ποδηλάτου. Υπάρχουν ειδικά καθίσματα ποδηλάτου που προστατεύουν τη γενετήσια περιοχή από το μούδιασμα και προλαμβάνουν την εμφάνιση σεξουαλικής δυσλειτουργίας.

6. Μην βασίζεστε στις ασκήσεις Κegel
Οι ασκήσεις Kegel, οι οποίες περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη σύσπαση και χαλάρωση των μυών του πυελικού εδάφους, μπορεί να βοηθούν πολλούς άνδρες και γυναίκες που υποφέρουν από ακράτεια ούρων, δεν υπάρχουν όμως τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι μπορεί να προλάβουν την εμφάνιση της ΣΔ.

7. Ελέγξτε την τεστοστερόνη σας
Ακόμα και στους υγιείς άνδρες, τα επίπεδα τεστοστερόνης αρχίζουν νε μειώνονται απότομα μετά τα 50. Εκτιμάται μάλιστα, ότι για κάθε χρόνο μετά τα 40 η τεστοστερόνη του άνδρα μειώνεται κατά 1.3%. Συμπτώματα όπως είναι η μειωμένη libido, η κακή διάθεση, η έλλειψη και η δυσκολία στη λήψη αποφάσεων, μπορεί να σχετίζονται με έλλειψη τεστοστερόνης, η οποία μπορεί επίσης να προκαλέσει προβλήματα στη στυτική λειτουργία. Ο ιατρός σας θα διεξάγει τον απαραίτητο έλεγχο.

8. Αποφύγετε τη λήψη αναβολικών στεροειδών
Συχνά γίνεται κατάχρηση των φαρμάκων αυτών από αθλητές, και bodybuilders, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση των όρχεων και πρόβλημα στην παραγωγή τεστοστερόνης.

9. Διακόψτε το κάπνισμα
Το κάπνισμα μπορεί να βλάψει τα αιμοφόρα αγγεία και να μειώσει τη ροή του αίματος στο πέος. Η νικοτίνη μπορεί να προκαλέσει σύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία και να διαταράξει, με τον τρόπο αυτό, την κυκλοφορία του αίματος στο πέος.

10. Κάντε ασφαλές σεξ
Κάποιες περιπτώσεις ΣΔ μπορεί να προκύψουν από τραυματισμούς του πέους κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Η αποφυγή λοιπόν, συγκεκριμένων στάσεων μπορεί να βοηθήσει. Παράλληλα, αν και συχνά δημιουργεί αμηχανία, είναι καλό να συζητήσει ο άνδρας με τον ιατρό του, όχι μόνο σχετικά με το τι να κάνει, αλλά κυρίως σχετικά με το τι να μην κάνει.

11. Διαχειριστείτε το στρες
Το ψυχολογικό στρες αυξάνει τα επίπεδα της αδρεναλίνης η οποία προκαλεί σύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία και δημιουργεί προβλήματα στη στυτική λειτουργία. Ότι μπορεί να κάνει ένας άνδρας, για να ανακουφιστεί από την πίεση και να αισθανθεί καλύτερα, είναι πολύ πιθανό να βελτιώσει αισθητά τη σεξουαλική του λειτουργία.

Πηγή : webmd

www.andrologia.gr

Ποια είναι τα συμπτώματα της προστατίτιδας; Και πως θεραπεύεται – Πρώτη καταχώρηση Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014


Η προστατίτιδα είναι η φλεγμονή του προστατικού αδένα, η οποία μπορεί να προκαλέσει ένα μεγάλο αριθμό συμπτωμάτων που κυμαίνονται από ενοχλητικά, έως πολύ σοβαρά. Προκαλείται συνήθως από βακτηριακή λοίμωξη του αδένα και αφορά τους άνδρες όλων των ηλικιών , προστατίτιδα μπορεί να εμφανίσουν και οι πού νέοι άνδρες, κυρίως όταν αυτή σχετίζεται με κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, όπως είναι η λοίμωξη από χλαμύδια.

Όταν η προστατίτιδα εμφανίζεται σε έναν άνδρα, μπορεί να προκαλέσει συχνοουρία, καθώς και πόνο κατά την ούρηση. Πολλοί άνδρες μάλιστα, έχουν ένα αίσθημα καύσου κατά την ούρηση ενώ μπορεί επίσης να παραπονεθούν για επείγουσα ούρηση, ή κατακράτηση ούρων. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί επίσης να προκαλέσει αιματουρία, η οποία συνήθως είναι αντιληπτή μόνο με τη βοήθεια του μικροσκοπίου. Η σοβαρή προστατίτιδα μπορεί να προκαλέσει επίσης μόλυνση του αίματος , η οποία ονομάζεται σηψαιμία. Τα συμπτώματα της σηψαιμίας είναι η ζάλη, η ρίγη και ο πυρετός και γι την αντιμετώπιση της απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών.

Είναι σημαντικό λοιπόν ο άνδρας να μην αγνοεί ακόμα και τα πιο ήπια συμπτώματα και να ζητά εγκαίρως τη βοήθεια του ειδικού.

Υπάρχουν τέσσερα διαφορετικά είδη προστατίτιδας, η οξεία και η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα, η χρόνια μη βακτηριακή προστατίτιδα, γνωστή επίσης ως προστατοδυνία, ή σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου, καθώς και η ασυμπτωματική φλεγμονώδης προστατίτιδα. Οι δυο πρώτες προκαλούνται από κάποιο βακτήριο, ενώ για την τρίτη και την τέταρτη δε βρίσκεται συνήθως καθορισμένος λόγος. Η ασυμπτωματική, μάλιστα, φλεγμονώδης προστατίτιδα, συχνά ανακαλύπτεται τυχαία κατά την εξέταση άλλων ιστών, ή υγρών.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της προστατίτιδας εξαρτάται από τη διάγνωση και την αιτία που προκαλεί τη φλεγμονή στον προστάτη. Εάν η φλεγμονή είναι οξεία, ο ασθενής θα χρειαστεί θεραπεία με αντιβιοτικά για τουλάχιστον 14 ημέρες, ενώ κάποιοι κλινικοί συστήνουν μεγαλύτερα διαστήματα λήψης της αγωγής. Η μεγάλη διάρκεια της θεραπείας είναι απαραίτητη, γιατί τα περισσότερα αντιβιοτικά φθάνουν στον ιστό του προστάτη σε μικρές δόσεις και χρειάζεται να είναι παρόντα εκεί για μεγαλύτερο διάστημα, ώστε να καταστρέψουν τα βακτήρια.

Εάν διαγνωσθεί χρόνια προστατίτιδα, η θεραπεία με αντιβιοτικά παρατείνεται για 4-12 επιπλέον εβδομάδες, ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς και την εκτίμηση του ιατρού αναφορικά με τη χρονιότητα της κατάστασης. Ακόμα όμως και μετά από τόσο παρατεταμένη λήψη αγωγής, η βακτηριακή προστατίτιδα μπορεί να υποτροπιάσει στο 25% των ασθενών περίπου.

Οι ασθενείς που διαγιγνώσκονται είτε με χρόνια μη βακτηριακή , ή με φλεγμονώδη, ασυμπτωματική προστατίτιδα μπορεί να μη χρειαστούν καθόλου θεραπεία με αντιβιοτικά. Πολλοί κλινικοί ωστόσο χορηγούν για κάποιο διάστημα αντιβιοτικά, πρώτον γιατί τα τεστ ανίχνευσης των βακτηρίων δεν είναι 100% ακριβή, κι επιπλέον γιατί κάποια αντιβιοτικά έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Στους περισσότερους ασθενείς όμως χορηγούνται μυοχαλαρωτικά, αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα.

Κάποια άτομα επίσης χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους όπως είναι κάποια φυτικά εκχυλίσματα, η θεραπεία με τη θερμότητα, όπως είναι τα ζεστά μπάνια SITZ , καθώς και η τεχνική της βιοανάδρασης, με σκοπό τη μείωση της δυσφορίας. Κάποιοι κλινικοί συμβουλεύουν ενάντια στην κατανάλωση πικάντικών τροφών και καφεϊνούχων ποτών που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της προστατίτιδας.

Τέλος, σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις η χειρουργική λύση μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

www.andrologia.gr


Πώς η δυτική σκέψη μας έκανε σεξοφοβικούς; - Πρώτη καταχώρηση Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013


Δύο είναι οι δυνατές απαντήσεις μπροστά στο σαρκικό ξέσπασμα σύμφωνα με τον Οκτάβιο Παζ: το τρανταχτό γέλιο και η απάθεια. Η απάθεια είναι η φιλοσοφική απάντηση ενώ το γέλιο η μυθολογική. Ο φιλόσοφος που θέλει να γνωρίσει τα πάντα δεν θέλει να γνωρίσει τίποτα για τον σπασμό που τον ρίχνει κάτω στη γη.

Το σεξ είναι ο μέγας απών της φιλοσοφικής πραγματείας. Σε αυτό διαφέρουν οι φιλόσοφοι από τους αδερφούς εχθρούς, τους θεολόγους που καταχωρούν με λεπτομέρειες τις αμαρτίες και τους αρπισμούς της σάρκας μέχρι και το να συζητούν σοβαρά για το φύλο των αγγέλων. Στα χρειώδη για το πόλεμο κατά της αμαρτίας, περιλαμβάνεται και μια περιέργεια για τις μεθόδους και τους τρόπους της. Ενώ για το φιλόσοφο, η αταραξία εξαίρει από την μελέτη τέτοιες αδιακρισίες. Ο θεολόγος καταπολεμά το σεξ, ο φιλόσοφος αντίθετα θεωρεί δεδομένο ότι δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Ίσως αυτό να οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία των στοχαστών που στην πλειοψηφία τους είναι άγαμοι και εξαιρετικά άσπιλες βιογραφίες.

Έτσι έχουμε τους παρθενικά άφυλους όπως Λέπνιζ, Σπινόζα, Καντ ενώ άλλοι ζουν μια θλιβερή αποχή όπως ο Κιρκεγκάαρντ και ο Νίτσε, ενώ εκείνοι που αφέθηκαν στα πάθη τους δεν είχαν καλό τέλος όπως ο Αβέλαρδος. Αλλά να θυμηθούμε και τον παντρεμένο Σωκράτη με την Ξανθίππη και το κακεντρεχές σχόλιο πως ο παντρεμένος φιλόσοφος είναι μια φιγούρα για κωμωδία. Είναι δε παρήγορο που είχαμε και φιλοσόφους όπως τον Ράσελ και τον Σατρ διαφορετικά η φιλοσοφία θα ήταν άρια για ένα βαθύφωνο. Είναι δε απαισιόδοξο όταν ακούς δυο μεγάλους σε ηλικία φιλοσόφους όπως ο Οκτάβιο Παζ και Ορτέκα Υ Κασσετ να συζητούν’, «ότι το να έχεις μια σκέψη είναι σα να έχεις μια στύση» καταλήγοντας «ευτυχώς εμείς ακόμα σκεπτόμαστε».

Ο Σοπενάουερ αναρωτιέται πως ένα πάθος που κρατά πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανθρώπινη ζωή δεν έχει ληφθεί υπ’όψιν από τους φιλοσόφους και παραμένει ανεξερεύνητο έδαφος.

Ο Σωκράτης πίνοντας το κώνειο και νοιώθοντας την τελευταία διέγερση στα γεννητικά του όργανα απευθύνεται σε ένα όμορφο νέο και ζητά τη θυσία ενός πετεινού στον Ασκληπιό που ήταν η προσφορά των παιδεραστών όταν πετύχαιναν καλή στύση. Έτσι με φρόνημα παιγνιώδες διείσδυσε ο άγιος προστάτης των φιλοσόφων στο βασίλειο του θανάτου.

Ο Μονταίνος αργότερα αναρωτιέται «τι έχει η γενετήσια πράξη που είναι τόσο φυσική αναγκαία και δίκαιη ώστε να μην τολμούν να μιλήσουν γι’αυτήν χωρίς συστολή και να την αποκλείουν απ’όλα τα σοβαρά και επίσημα σχέδια του;. Με θράσος εκστομίζουμε( σκοτώνω προδίδω κλέβω) γιατί εκείνο το άλλο δεν τολμάμε να το κατονομάσουμε παρά μόνο ανάμεσα στα δόντια…». Ο ίδιος φιλόσοφος διαχωρίζει τις δύο όψεις του έρωτα, τη γεννετητική και την ευχάριστη. Η πρώτη αφορά την αναπαραγωγή και θεσμοθετείται στο γάμο (κανείς δε παντρεύεται από προσωπική απόλαυση αλλά από κοινωνική υποχρέωση. Το έθιμο και η επιδίωξη του γάμου αφορά το είδος και όχι την εξατομικευμένη ηδονή).

Ο Σοπενάουερ πάνω στα χνάρια του Μοντάνιου υπαινίσσεται ότι η πράξη του έρωτα είναι πράξη ανωριμότητας και έχει σχέση με την εφηβεία όπως και η ομορφιά.

Ο Σερ Τόμας Μπράουν προαναγγέλλοντας τα παράπονα του Σοπενάουερ λέει:«θα χαιρόμουν αν μπορούσαμε να τεκνοποιήσουμε όπως τα δέντρα χωρίς επαφή ώστε να διαιωνίζεται ο κόσμος χωρίς την παρεμβολή αυτού του χυδαίου και ανιαρού τρόπου της συνουσίας» Συνεχίζει δε:«είναι η πιο ανόητη πράξη που διαπράττει ένας σοφός άνθρωπος»

Η σεξουαλικότητα, λέει ο Φρόιντ, είναι η μοναδική λειτουργία που υπερβαίνει το άτομο και το υποτάσσει στο είδος άρα υποτάσσεται στο ένστικτο αναπαραγωγής που είναι προαιώνια εντολή και λιγότερο ατομική, βουλητική πρωτοβουλία άρα με λιγότερη υπεραξία πνευματική…

Συνεχίζει δε ο Σοπενάουερ ότι η ντροπή και η αμηχανία που αισθανόμαστε για το σεξ είναι αποτέλεσμα της επίγνωσης ότι χρησιμοποιούμαστε από κάτι το οποίο μας υποβιβάζει μας αγνοεί και μας εκμηδενίζει… Για τον άνδρα δεν αναφέρει πώς ανανεώνει την επιθυμία του για απόλαυση με την λιγότερο πρωτότυπη πράξη ενώ η γυναίκα τουλάχιστον καταλήγει στην εγκυμοσύνη που την δικαιώνει…

Ακόμα και για την επιλογή των φυσικών προσώπων ο μεγάλος φιλόσοφος στέκεται κριτικά γιατί όπως αναφέρει δεν αποτελούν παρά βιολογικές εντολές για τη διαιώνιση των πιο υγιών αντιπροσώπων των ανώτερων θηλαστικών…

Η ερωτική λαχτάρα για την ομορφιά δεν αποτελεί ατομική πολιτιστική επιλογή αλλά είναι μηχανισμός ειδικής επιλογής για το υγιέστερο που συνήθως αντιπροσωπεύει το ομορφότερο… Το απλό σεξουαλικό ένστικτο είναι χοντροκομμένο γιατί κατευθύνεται προς οποιοδήποτε αντικείμενο χωρίς καμία εξατομίκευση… Επιδιώκει την ποσοτική διαιώνιση του είδους χωρίς να λαμβάνει υπόψιν καθόλου την ποιότητα…

Γιατί η φιλοσοφική σκέψη πάνω στη σεξουαλικότητα, στις ελάχιστες περιπτώσεις που έχει υπάρξει, μοιάζει να σημαδεύεται από ένα τόσο ριζικό πεσιμισμό;

Μήπως είναι ο τρόμος απέναντι στο σώμα, άρα στο θάνατο;

Διαμαρτυρία του ατόμου σε ότι το περιορίζει και το υποτάσσει βιολογικά στην υπηρεσία του είδους;
Ο Γκιόραν σε μια από τις βαθύτερες ενοράσεις του δήλωσε: «Η μεγάλη και μοναδική πρωτοτυπία του έρωτα έγκειται στο ότι καθιστά την ευτυχία αδιαχώριστη από τη δυστυχία»

Και ίσως η μεγάλη, η μοναδική πρωτοτυπία της φιλοσοφίας από τα βάθη των αιώνων είναι ότι αρνείται να δεχτεί πως ευτυχία και δυστυχία οφείλουν, όταν δεν υπάρχει άλλη λύση, να συνυπάρχουν…

Το editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης


Ο οικονομικός «ευνουχισμός» γεννά συναισθηματική ανασφάλεια στην Ελληνίδα - Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 29/10/13


«Να νοιάζεται για μένα, κι ας είναι φτωχός…». Η Ελληνίδα της κρίσης «επενδύει» τώρα στην τρυφερότητα που βλέπει να σβήνει

Έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου και της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, η οποία διενεργήθηκε από την ALCO, αποκαλύπτει ότι η οικονομική κατάσταση του συντρόφου και η ερωτική ζωή έρχονται σε δεύτερη μοίρα, πίσω από την ανάγκη για συναισθηματική πληρότητα και οικογενειακή ηρεμία

Ισχυρό αίσθημα ανασφάλειας που αγγίζει το 53%, με την κατάθλιψη και τη βία να έχουν φωλιάσει ή να απειλούν είτε την οικογενειακή συνοχή είτε τη σταθερή της σχέση, βιώνει η μέση Ελληνίδα. Περισσότερες από τις μισές γυναίκες ηλικίας 18 έως 54 ετών, αναγκάζονται πλέον να βάλουν σε δεύτερη μοίρα ή ακόμη και να θυσιάσουν ερωτική και κοινωνική ζωή, αποζητώντας το χαμένο αίσθημα ασφάλειας και τρυφερότητας στην οικογένεια ή τη σχέση, που έχει δώσει τη θέση του ακόμη και σε συμπεριφορές βίας, συχνά ακραίες.

Και, με βάση προγενέστερες στατιστικές καταγραφές, για πρώτη φορά η μέση Ελληνίδα-επαπειλούμενη από την πλήρη απώλεια της συντροφικότητας- δεν δίνει την παραμικρή σημασία στην οικονομική επιφάνεια του συζύγου/συντρόφου (ποσοστό μικρότερο του 1%), χαρακτηρίζοντας την ως «μη απαραίτητο» στοιχείο για την ασφάλεια που αποζητά!

«Τι πραγματικά θέλουν οι γυναίκες»

Η πλήρης αποδόμηση των προτεραιοτήτων της Ελληνίδας στα χρόνια της κρίσης αποτυπώθηκε, μάλιστα, με ένα πρωτοποριακό στατιστικό μοντέλο, επινόησης ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Πίτσμπουργκ της Αυστρίας, που εφαρμόζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως για τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς! Το καινοτόμο αυτό μοντέλο (Customers Satisfaction Survey), βασίζεται στην «τεχνική απόσπασης της κρυφής επιθυμίας των ανθρώπων και των πραγματικά σημαντικών προτεραιοτήτων, με προσωπικές συνεντεύξεις», κάτι που δεν αποτυπώνεται στα συνήθη ερωτηματολόγια. Αυτό, λοιπόν, το μοντέλο χρησιμοποιήθηκε από την ALCO, για λογαριασμό του Ανδρολογικού Ινστιτούτου και της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, σε έρευνα υπό τον γενικό τίτλο «Τι Πραγματικά Θέλουν οι Γυναίκες».

Η έρευνα

Ως δείγμα, αξιοποιήθηκαν οι απαντήσεις που έδωσαν 600 γυναίκες από το λεκανοπέδιο Αττικής στη διάρκεια προσωπικών συνεντεύξεων. Καταγράφηκαν, επίσης, για περαιτέρω ανάλυση, το μορφωτικό επίπεδο, το εισόδημα, η ύπαρξη ή μη μόνιμου συντρόφου, ο τόπος διαμονής κ.λπ.. Το ερωτηματολόγιο στόχευε στην αξιολόγηση των κριτηρίων που μια γυναίκα επιλέγει τον ερωτικό σύντροφο την περίοδο αυτή και τα κριτήρια είχαν χωριστεί σε τέσσερις τομείς:

• Την οικονομική κατάσταση
• Την κοινωνική ζωή
• Την ασφάλεια που παρέχει ο σύντροφος και
• Την ερωτική ζωή


Έγινε, λοιπόν, για πρώτη φορά, με αυτή τη σύγχρονη μεθοδολογία, ο διαχωρισμός των κριτηρίων που δηλώνονται ως σημαντικά για την επιλογή συντρόφου, με αυτών που είναι τελικώς πραγματικά. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, καθώς εξήχθησαν συμπεράσματα που ανατρέπουν όσα πιστεύαμε για τις προτεραιότητες της γυναίκας.

Τι αξιολογούν ως σημαντικό οι γυναίκες

Σε σημαντικό βαθμό η έρευνα επιβεβαίωσε την ελλειπή ικανοποίηση από την ερωτική ζωή, κυρίως, όμως, ανέδειξε την καταλυτική επίδραση της οικονομικής κρίσης στις ανθρώπινες σχέσεις. Συγκεκριμένα (βλέπε και γράφημα 1):

1. Η οικονομική κατάσταση δεν φαίνεται να παίζει ουσιαστικό ρόλο για την επιλογή συντρόφου ή τη διατήρηση της σχέσης, σε αντίθεση με τα αναμενόμενα αποτελέσματα (ποσοστό μικρότερο του 1% !)

2. Η κοινωνική ζωή έχει μία μικρή επίδραση στην επιλογή συντρόφου. Δηλώνεται ως σημαντικός τομέας από το 11% των γυναικών, κυρίως ηλικίας 18 έως 34 ετών και κατοίκων των κεντρικών προαστίων.

3. Η ερωτική ζωή εξακολουθεί να θεωρείται σημαντικός πυλώντας στις σχέσεις, παρουσιάζει όμως μεγάλα ελλείμματα ικανοποίησης, κυρίως λόγω μείωσης όχι μόνο της συχνότητας αλλά και της διάρκειας των ερωτικών επαφών - με νέα πτώση της ποιότητας. Τελικώς, ποσοστό 36% των γυναικών θεωρούν ότι η ερωτική ζωή έχει τον πρώτο λόγο στην επιλογή συντρόφου και στη διατήρηση σχέσης.

4. Ο πιο σημαντικός τομέας για την επιλογή συντρόφου είναι η διατήρηση μιας μόνιμης σχέσης αυτήν την περίοδο. Είναι η ασφάλεια που θα νιώσει μια γυναίκα, όμως περιγράφεται από τις απαντήσεις της: «να νοιάζεται για μένα», «να μου φέρεται με τρυφερότητα», «να είναι πιστός», είναι η ιεράρχηση των επιμέρους τομέων που μια γυναίκα αντιλαμβάνεται ως ασφάλεια στη σχέση. Εν κατακλείδι, ποσοστό 53% των γυναικών θεωρούν ότι η ασφάλεια έχει τον πρώτο λόγο στην επιλογή συντρόφου!



«Να νοιάζεται και να είναι πιστός». Ο οργασμός…ας περιμένει

Περαιτέρω ανάλυση των πιο πάνω κριτηρίων επιλογής συντρόφου οδήγησε στις ακόλουθες διαπιστώσεις:

Στο κριτήριο της ασφάλειας, η γυναίκα εννοεί ως σημαντικά (γράφημα 2)

• Να νοιάζεται για μένα, ποσοστό 44%
• Να είναι πιστός σύντροφος, ποσοστό 56%



Στο κριτήριο της ερωτικής ζωής, η γυναίκα αξιολογεί ως σημαντικά (γράφημα 3)

• Τη συχνότητα των επαφών, ποσοστό 42%
• Τη διάρκεια των επαφών, ποσοστό 35%
• Την ποιότητα των επαφών, ποσοστό 23%



Στο κριτήριο της κοινωνικής ζωής, η γυναίκα αξιολογεί ως σημαντικά (γράφημα 4)

• Τον αριθμό των φίλων, ποσοστό 38%
• Τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες, ποσοστό 37%
• Την ποιότητα των συναναστροφών, ποσοστό 25%



Δυτικά προάστια: «όχι απαραίτητη η οικονομική επιφάνεια του συντρόφου»

Ακόμη πιο εντυπωσιακή κρίνεται η ανάλυση των στοιχείων με βάση την γεωγραφική κατανομή των απαντήσεων. Σε περιοχές, λοιπόν, που έχουν πληγεί περισσότερο από την οικονομική κρίση, λ.χ. στα Δυτικά προάστια, αν και θα περίμενε κανείς να βρει «ψηλά» την οικονομική κατάσταση του συντρόφου ως σημαντικό κριτήριο, τελικά βρίσκεται ενώπιον μιας τεράστιας έκπληξης… Οι γυναίκες αξιολογούν ως ΜΟΝΑΔΙΚΟ παράγοντα που πραγματικά επηρεάζει την επιλογή συντρόφου, τη «συναισθηματική ασφάλεια που της παρέχει» και μάλιστα σε ποσοστό 100%! (γράφημα 5).



Στην υπο-ανάλυση, μάλιστα του ερωτήματος «πώς εννοεί η γυναίκα των Δυτικών προαστίων την ασφάλεια που θέλει να της παρέχει ένας άντρας, το συμπέρασμα ήταν και πάλι καταλυτικό και ανατρεπτικό: «Να νοιάζεται για την οικογένεια», ποσοστό επίσης 100%! (γράφημα 6).



Παραδομένη, συναισθηματικά ανασφαλής, αλλά με ένστικτο επιβίωσης Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας ο Διευθυντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου και Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας, Κώστας Κωνσταντινίδης, δήλωσε: «Έχουμε μια πληρη αποδόμηση της εικόνας που χαρακτήριζε την Ελληνίδα στα χρόνια που προηγήθηκαν της κρίσης. Οι προτεραιότητές της σήμερα είναι σαφείς: πρώτα η οικογένεια, πρώτα η διατήρηση της σχέσης, με επένδυση στην τρυφερότητα, ως «αντίδοτο» σε μια υποβόσκουσα ή ακόμη και εμφανή βία (λεκτική και σωματική) που γεννήθηκε από την οικονομική ανέχεια.

Η σημερινή Ελληνίδα βάζει ταφόπλακα στις επιφανειακές υλιστικές φιλοδοξίες άλλων εποχών και αναγκάζεται να εγκαταλείψει την «life style» εικόνα που καλλιεργούσε για εκείνην και το σύντροφό της, διακρίνοντας τη ματαιότητα τέτοιων επιλογών. Ματαιωμένη και η ίδια, συναισθηματικά ανασφαλής πλέον, παραδομένη στα νέα οικονομικά δεδομένα, υποταγμένη σε πρωτόγνωρα ένστικτα βίας, κι ωστόσο…αρκετά ευφυής και ευέλικτη για να ανασύρρει στην επιφάνεια το γυναικείο ένστικτο της επιβίωσης, τόσο για την ίδια όσο και για την οικογένειά της».

Ασφάλεια: δημιούργημα του φόβου

Όπως παρατηρεί, εξάλλου, ο ψυχαναλυτής Κώστας Γεμενετζής, «…η "σπουδαιότητα" αναδεικνύεται μεγαλύτερη από την "ικανοποίηση". Με άλλα λόγια, στο επίπεδο αυτού που "θέλουν πραγματικά" οι γυναίκες, κυριαρχεί η απογοήτευση και η ματαίωση. Ενώπιον γονεων, αδελφών, δασκάλων, συντρόφων, οι γυναίκες παρουσιαζουν είτε μια συγκαταβατική εικόνα του εαυτού τους - μια εικόνα που αυτοί θα ήθελαν να δουν - είτε μια αντιδραστική εικόνα, εις πείσμα των προσδοκιών τους. Η άλλη εικόνα του εαυτού τους, η μυστική, που μόνο αυτές γνωρίζουν, μένει απρόσιτη».

Σύμφωνα, μάλιστα, και με την κοινωνική ψυχολόγο Ήλια Συρίγου, «…στην έρευνα αυτή αναδεικνύεται η σύγκρουση ανάμεσα στο φαντασιακό και το ρεαλιστικό. Ενώ οι γυναίκες θέλουν έρωτα διότι ξέρουν από ένστικτο ότι μόνο έτσι προχωρά μια σχέση, τελικά ζητούν ασφάλεια, που δεν είναι χειροπιαστή έννοια, αλλά δημιούργημα του φόβου που διακρίνει την κοινωνία στη φάση της έντονης κρίσης. Ενώ οι γυναίκες αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα της ερωτικής διάστασης η οποία έχει να κάνει με κάτι το ρεαλιστικό, παρ´ όλα αυτά κυριαρχούνται από μία αντίληψη περί ασφάλειας που που ίσως ακουμπάει σε πεποιθήσεις του παρελθόντος και όμως τη θεωρούν πιο σημαντική αναφορικά με το τί ισχύει στο ερωτικο "τώρα" της σχέσης τους».

Η μοναδικότητα της έρευνας

Τα στοιχεία της έρευνας αυτής έχουν μία μοναδικότητα διότι για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο εμφανίζονται καινοτόμα στατιστικά εργαλεία για τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Πιο συγκεκριμένα, το εργαλείο CSS (Customers Satisfaction Survey), πρόσφατο επίτευγμα του Πανεπιστημίου Πίτσμπουργκ της Αυστρίας, επεξεργάζεται τα στοιχεία που δηλώνονται ως πραγματικά και μέσω συνδυαστικών αναλύσεων αξιολογεί αν και κατά πόσο απέχουν απ΄τα πραγματικά.

Οι αυθόρμητες απαντήσεις των γυναικών που συμμετείχαν στην έρευνα αναφορικά με τους επιμέρους τομείς που παίζουν ρόλο στην επιλογή συντρόφου, κατέγραψαν τη σημαντικότητα αυτών όπως δηλώνονται. Μετά τις στατιστικές αναλύσεις με το CSS, προέκυψε η πραγματική σημαντικότητα, η πραγματική βαρύτητα και επίδραση του κάθε επιμέρους τομέα σε σχέση με αυτή τη χρονική περίοδο.

Επιπλέον, εντοπίζονται με αυτή τη μεθοδολογία τα ελλείμματα ικανοποίησης.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το Ανδρολογικό Ινστιτούτο (210- 6749349 info@andrologia.gr) και με την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (210-6777070), ή με τον κ. Λεωνίδα Καλλιδώνη (6948-000086)

Γιατί το σεξ είναι ταμπού - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη 10/10/13


Είναι πλέον βέβαιο ότι η σεξουαλική ζωή των ανθρώπων πλαισιώνεται, εδώ και πολλά χρόνια, από σεξουαλικό ταμπού. Είναι αυτονόητο πως ανεξάρτητα από κοινωνικά στρώματα και παιδεία, η λέξη ταμπου συνοδεύει πάντα το σεξ, είτε ως συμπεριφορά, είτε ως λεκτική διατύπωση, είτε ως υπονοούμενο.

Πολλοί άνθρωποι την εκστομίζουν με ευκολία και ίσως μερικοί να την κατανοούν σε βάθος(να ξέρουν δηλαδή πολύ καλά τι σημαίνει). Αλλά η συσχέτιση του με τη σεξουαλικότητα, πότε δηλαδή έγινε το σεξ ταμπού και για ποιους λόγους, φαίνεται ότι αποτελεί ακόμα, μια γκρίζα ζώνη στις επιστήμες, και δεν έχει πολλές ερμηνείες ανάλογα από την επιστημολογική θεώρηση. Αυτό που σίγουρα γνωρίζουμε είναι ότι το σεξ, δεν είναι ταμπού στα ζώα, αλλά και στις κοινωνικές ομάδες που δεν ανήκουν στο επίπεδο του «πολιτισμένου» Homo Sapiens.

Ακόμα και σήμερα στην Αφρική ή σε φυλές απομονωμένες, η σεξουαλική ζωή δεν έχει τις απαγορεύσεις της δυτικής κοινωνίας. Στη μελέτη αυτή θα παραθέσουμε πως και γιατί οι απαγορεύσεις στη πολιτισμένη κοινωνία, ιδεολογικοποιούν και οχυρώνουν το ταμπού(δογματική οχύρωση) γύρω από μια πράξη που ίσως να είναι η πιο αυθόρμητη και ανιδιοτελής λειτουργία του οργανισμού. Γιατί αλήθεια ποια άλλη ενέργεια ανθρώπινη υποκινείται χωρίς ανταλλάγματα ωφελιμιστικά; Μήπως η αγάπη δεν διεκδικεί κάτι από τον άλλο; Μήπως η εργασία δεν έχει ιδιοτελή κίνητρα, ακόμα και οι πιο ηρωικές πράξεις κρύβουν ιδιοτέλεια, τιμή, δόξα κ.ο.κ.; Η αλληλεγγύη ή ο ανθρωπισμός κρύβουν τη φιλανθρωπία, την ενοχική διάθεση, την κοινωνική υποκρισία;

Ενώ αντίθετα στο σεξ ότι μας υποκινεί δεν είναι γνωστό σε μας, δεν είναι γνωστό πως γίνεται και τι κέρδος θα είχαμε πέρα απ’την ηδονική στιγμή, που είναι ελάχιστης διάρκειας και δεν έχει ουσιαστικό όφελος(χρηματικό ή κάτι άλλο). Πέραν βέβαια των περιπτώσεων που γίνεται επαγγελματικά ή για το γάμο σκοπιμότητας όπου δεν είναι αυθόρμητο βέβαια και πολύ λίγο έχει σχέση με την ενόρμηση ή τη libido. H σεξουαλική επιθυμία είναι μια βίαιη ενόρμηση που δύσκολα ελέγχεται. Είναι όπως και στον έρωτα, δεν μπορεί να πει κανείς πότε και γιατί συμβαίνει και ποιος θα είναι αυτός που θα τον υποκινήσει. Η σεξουαλική επιθυμία ως βιολογικό και ψυχολογικό γεγονός είναι η πλέον αυθόρμητη και ανεξέλεγκτη διαδικασία, η ποιο ανυπόκριτη πράξη.

Για σκεφτείτε: ποια άλλη πράξη μπορεί να ελέγχεται τόσο δύσκολα από τη βούληση μας;

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr


Καλοήθης υπερπλασία προστάτη - Τι οδηγεί τους άνδρες στο γιατρό - Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα 02/09/13

Η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη είναι μία από τις πιο συχνές παθήσεις που οδηγούν τον μεσήλικα άνδρα στον ουρολόγο. Αποτελεί μία εξελισσόμενη νόσο, η οποία εμφανίζεται όλο και πιο συχνά με την πάροδο της ηλικίας. Σύμφωνα με τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας, σε ηλικία 60 ετών 60% των ανδρών πάσχουν από κάποιο βαθμό υπερπλασίας παρ’ ότι μπορεί να μην έχουν εμφανή συμπτώματα, ενώ σε ηλικία 90 ετών, περίπου 90% των ανδρών έχουν ιστολογικά ευρήματα καλοήθους υπερπλασίας στον προστάτη τους.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα της νόσου είναι δυσκολία στην ούρηση, μικρή ακτίνα ούρων, πόνος ή τσούξιμο κατά την ούρηση, νυκτουρία (αφύπνιση δύο ή περισσότερες φορές τη νύκτα λόγω επιθυμίας για ούρηση), αίσθημα ατελούς κένωσης της ουροδόχου κύστεως και διακεκομένη ούρηση. Σοβαρότερες μορφές μπορεί να οδηγήσουν σε επίσχεση ούρων, δηλαδή πλήρη αδυναμία για ούρηση που απαιτεί επειγόντως τοποθέτηση καθετήρα, δημιουργία λίθων ή εκκολπωμάτων στην ουροδόχο κύστη, ουρολοιμώξεις, ακόμη και νεφρική ανεπάρκεια όταν η απόφραξη στη ροή των ούρων μένει χωρίς αντιμετώπιση προκαλώντας σταδιακά βλάβη στη λειτουργία των νεφρών.

Συχνά η προστατική υπερπλασία αντιμετωπίζεται σαν μία μάλλον φυσιολογική εξέλιξη της καθημερινότητας ενός άνδρα παρά σαν μία πάθηση που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι η πρόοδος των συμπτωμάτων είναι βραδεία, σε διάστημα κάποιων ετών, με αποτέλεσμα ο ασθενής να μην είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει τη βαρύτητά τους, ή να θεωρεί ότι είναι αναμενόμενα αφού «όλοι οι άνδρες μετά από κάποια ηλικία έχουν πρόβλημα με τον προστάτη», όπως πολλοί συνηθίζουν να λένε. Αυτή η αντίληψη βέβαια είναι εν μέρει σωστή, δεν σημαίνει όμως ότι ο άνδρας της μέσης ηλικίας δεν πρέπει να επισκέπτεται ουρολόγο αν διαπιστώσει πρόβλημα με την ούρησή του.

Από την άλλη, φαίνεται ότι πολλοί άνδρες συνδέουν τα συμπτώματα της προστατικής υπερπλασίας με τον καρκίνο του προστάτη. Συχνά, άνδρες μέσης ηλικίας επισκέπτονται ουρολόγο με προβλήματα ούρησης όχι επειδή τα βρίσκουν ενοχλητικά, αλλά επειδή φοβούνται ότι αυτά μπορεί να οφείλονται σε καρκίνο του αδένα. Πρέπει να τονιστεί ότι τις περισσότερες φορές ο προστατικός καρκίνος δεν προκαλεί συμπτώματα από το ουροποιητικό, χωρίς βέβαια αυτό να είναι απόλυτο. Όταν υπάρχουν συμπτώματα από το ουροποιητικό σε ασθενείς με καρκίνο, αυτό συνήθως συμβαίνει είτε διότι ο καρκίνος είναι προχωρημένος, είτε διότι ο όγκος είναι μεγάλος σε μέγεθος.

Κάτι άλλο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι συχνά τα συμπτώματα που αναφέρει ο άνδρας με προστατική υπερπλασία δεν συμβαδίζουν με το μέγεθος του προστάτη. Ενίοτε άνδρες με υπερβολικά διογκωμένο προστάτη μπορεί να έχουν ήπια μόνο ενοχλήματα, ενώ αντίθετα άνδρες με σχετικά μικρό προστάτη μπορεί να έχουν βασανιστικά συμπτώματα.

Αυτό προκύπτει και από τα ερωτηματολόγια που συχνά συμπληρώνουν τέτοιοι ασθενείς και που δείχνουν ότι η υποκειμενική ενόχληση του καθενός δεν συμβαδίζει πάντα με τα αντικειμενικά ευρήματα του υπερήχου, της μέτρησης της ροής των ούρων ή του υπολείμματος ούρων μετά την ούρηση.

Παρόλα αυτά, η βαθμολόγηση των ερωτηματολογίων αυτών (που δείχνουν και πόσο επηρεάζεται η ζωή του ασθενούς από τα συμπτώματα αυτά) είναι κριτήριο για το αν αυτός ο ασθενής θα αντιμετωπιστεί με φαρμακευτική αγωγή ή θα οδηγηθεί στο χειρουργείο για προστατεκτομή.

Επιγραμματικά, η αξιολόγηση των συμπτωμάτων ασθενών με προστατική υπερπλασία απαιτεί εμπειρία του γιατρού στο χειρισμό τέτοιων ασθενών και δεν θα πρέπει να περιορίζεται στη λήψη ενός απλού ιστορικού. Ο ασθενής από τη μεριά του θα πρέπει πάντα να ζητά ιατρική συμβουλή όταν διαπιστώνει πρόβλημα με την ούρησή του και να ενημερώνει με σαφήνεια το γιατρό του για τη βαρύτητα των ενοχλημάτων του, ώστε μαζί να επιλέγουν έγκαιρα την πιο κατάλληλη μορφή αντιμετώπισης, φαρμακευτική ή χειρουργική.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Καλοκαίρι Σχέση Σεξ Απιστία... - Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή 26/7/2013

Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΜΑΣ το καλοκαίρι τα ζευγάρια απιστούν αλλά και χωρίζουν τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνονται από μελέτες πεδίου της ΕΜΑΣ αλλά και από στοιχεία της αρχιεπισκοπής Αθηνών.
 
Οι άνθρωποι ανέκαθεν γνώριζαν πως στις διακοπές ιδιαίτερα του έντονου και διονυσιακού ελληνικού καλοκαιριού οι πειρασμοί για μια περιπέτεια εκτός της μόνιμης και συμβατικής σχέσης είναι δικαίωμα και σχεδόν ένας κανόνας ζωής που επιβεβαιώνεται από τις δικές μας αλλά και τις εμπειρίες των φίλων.
Μοιάζει πως όλοι κάτι περιμένουν από τις περιπέτειες της καλοκαιρινής ραστώνης.

Το ερώτημα είναι βέβαια γιατί το καλοκαίρι και πως αλλάζει αυτή η διάθεση που οδηγεί τα ζευγάρια στην αλλαγή συντρόφων με μεγαλύτερη ευκολία από τους χειμερινούς μήνες.

Η εξήγηση ίσως να στηρίζεται σε τρεις διαφορετικές θεωρήσεις όπως και η ίδια η σεξουαλικότητα του ανθρώπου. Όταν λέμε ότι το σεξ έχει τρεις πυλώνες με ισότιμη ίσως συμμετοχή και αλληλεπίδραση εννοούμε πως το σεξουαλικό έχει τρεις διαστάσεις την βιολογική όπου τα γονίδια μας ελέγχουν τις εντολές για ηδονές και επιθυμίες που ξεφεύγουν από τη λογική μας πλευρά (ας πούμε όπως η πείνα είναι ένα ένστικτο έτσι ανάλογα και το σεξ πρέπει να το κατανοήσουμε ως μια διέγερση και σωματική ανάγκη για ηδονή που πολλές φορές μοιάζει με την πείνα που για να κορεστεί έχει ανάγκη από τροφή ενώ στο σεξ το σωματικό της ανάλογο λέγεται ηδονή και οργασμός).

Ο δεύτερος πυλώνας της σεξουαλικότητας είναι η κοινωνική του διάσταση που εκπαιδεύει την ανθρώπινη φύση να έχει συγκεκριμένες συμπεριφορές σε ορισμένες συνθήκες . Ο κάθε πολιτισμός επιβάλλει τρόπους προσέγγισης αλλά και μόδες που επηρεάζουν καθοριστικά την ανθρώπινη συμπεριφορά (τρόπος ομιλίας, ντυσίματος, φλερτ) που στη συνέχεια επηρεάζουν και τη σημαντική παράμετρο που λέγεται σεξ.

Ο τρίτος πυλώνας είναι η συναισθηματική διάσταση και το βαθύ εγώ μας που πρέπει επίσης να τροφοδοτηθεί από αισθήσεις εικόνες και φαντασιώσεις που άλλες αποκτιούνται στην παιδική ηλικία άλλες στην εφηβεία και στη συνεχεία μια ζωή με τις παραστάσεις που όλοι αποκτούμε μετουσιώνοντας τες με βάση τις εμπειρίες μας.

Το καλοκαίρι μπορεί σύμφωνα με τις ανθρωπολογικές προσεγγίσεις να ταυτίζεται με τις πιο πρωτόγονες δομές του ανθρώπινου εγκέφαλου όπου το πιο γυμνό και εκτεθειμένο σώμα να παραπέμπει στο πρωτόγονο και διονυσιακό μας κομμάτι όπου οι αναστολές και οι ηθικοί κοινωνικοί κανόνες παραμερίζονται για να εμφανιστεί μια πιο ζωώδης και εκρηκτική διάθεση για κατάκτηση των σωματικών ηδονών που στα πλαίσια του πολιτισμού γίνονται πολλές φορές καταναγκασμός και κανόνας όπου το σεξ πρέπει να είναι εξορισμένο ως πιο πρωτόγονο και ακραίο άρα και καταδικαστέο.

Η βιολογική βάση της ανθρώπινης σεξουαλικής συμπεριφοράς τους θερμούς μήνες μοιάζει να μας οδηγεί σε πιο επιθετικές και οργασμικές σεξουαλικές καταστάσεις γιατί η φύση μας έχει προετοιμάσει για αναγνώριση των σωματικών σημάτων που προκαλούν σεξουαλική διέγερση . Ο ρόλος του ιδρώτα και των φερορμονων που θεωρούνται τα αόρατα σημάδια της πρόκλησης ίσως να παίζουν ένα πολύ πιο σημαντικό ρόλο παρά το ότι δεν είναι σαφώς περιγεγραμμένα γιατί ακριβώς ακουμπούν στις αρχαϊκές δομές του εγκέφαλου μας που δε διαφέρει πολύ από τα πρωτεύοντα και προγονούς μας της ζούγκλας που ως γνωστό βρίσκουν το σύντροφο τους μόνο από την οσμή της περιόδου του θηλυκού.

Άρα τους θερμούς μήνες γινόμαστε πιο ζωώδεις με λιγότερες κοινωνικές αναστολές άρα και πιο επιρρεπείς στην ελεύθερη σεξουαλική ζωή που οδηγεί στην απιστία αφού η πίστη είναι ούτως ή άλλως μια ηθική επιταγή και ένα συμβόλαιο που συγκρατεί τη σχέση δύο ανθρώπων χωρίς όμως να προϋποθέτει την σεξουαλική επιθυμία.

Η κοινωνική εξήγηση του φαινομένου της απιστίας στηρίζεται στην έντονη ανάγκη του ανθρώπου για περιπέτεια για φυγή από την καθημερινότητα και την γκρίζα εκδοχή της. Ο κοινωνικός άνθρωπος είναι πιεσμένος από συμβάσεις και θεσμούς που ως ένα βαθμό κάνουν πιο ανθρώπινη τη ζωή μας γιατί αν επικρατούσαν μόνο τα ένστικτα θα υπήρχε ένας καθημερινός πόλεμος όλων εναντίον όλων ακόμα και για τα πιο απλά πράγματα.

Ο συμβολισμός του καθωσπρεπισμού έχει ως αρνητική πλευρά την περιέργεια της ανθρώπινης πλευράς για το σπάσιμο των συμβάσεων για παραβίαση των κανόνων και των εντολών που για πολιτιστικούς λόγους αρνούνται την ζωική μας φύση εξυμνώντας την θήκη μας καταγωγή και την πνευματική ανάταση ( βλέπε καταξίωση του ερωτά και καταδίκη της σωματικής του έκφρασης ως χυδαίας ).

Ο μέσος όρος του πολιτισμένου σημερινού ανθρώπου έχει ανάγκη να ξεφύγει από τα στερεότυπα που κληρονομεί από τις κοινωνικές του διαστάσεις για να δοκιμάσει τα όρια του ως ηδονική και μοναδική φύση . Ο άνθρωπος είναι τόσο κοινωνικός όσο και μια ατομική εκρηκτική φύση που πολλές φορές ισορροπεί αλλά και άλλες τόσες μοιάζει η παραβίαση του κανόνα να είναι εξίσου αναγκαία και σημαντική για το υπερτροφικό εγώ του.

Το καλοκαίρι μακριά από τις αόρατες αλυσίδες της κοινωνικότητας του μοιάζει να τον οδηγεί σε μια ανάγκη να δοκιμαστεί και να δοκιμάσει τα όρια του αφού το περιβάλλον της θερινής ατμόσφαιρας τον καλεί ως σειρήνες με ηδονικές φαντασιώσεις που θολώνουν την επιθυμία του να γυρίσει στην Ιθάκη του.

Η ψυχολογική εξήγηση της καλοκαιρινής απιστίας έχει να κάνει με το κενό που θέλει να καλύψει ο κάθε άνθρωπος αφού γεννιέται και πεθαίνει προσπαθώντας να το γεμίσει με επιθυμίες ανεκπλήρωτες τις περισσότερες φορές.

Η απόσταση ανάμεσα σε μια φαντασιωτική επιθυμία και μια πραγματοποιημένη φαντασίωση είναι πολύ πιο εύκολη το καλοκαίρι που όλοι γύρω μας προσποιούνται τους ιδανικούς άλλους και αντισυμβατικούς εραστές.

Το καλοκαίρι όλοι υποδύονται κάτι ιδανικότερο και διαφορετικό από τη πραγματική τους ζωή όλοι γίνονται για τις ημέρες των διακοπών πρίγκιπες και μοιραίες γυναίκες.

Στις διακοπές όλοι θα ντυθούν με τις μάσκες που η αλήθεια της ζωής τους δεν τους επιτρέπει όλοι θα αναζητήσουν μέσα από τους απατηλούς τους εαυτούς την ηδονική και ακόλαστη επιθυμία ως αντίδοτο του θανάτου.

Γιατί όπως έγραψε και ο ΝΙΤΣΕ ΕΥΤΥΧΩΣ που έχουμε την απατή για να μην πεθάνουμε από την αλήθεια της ζωής.

www.emas.gr

Δύο συνηθισμένες παθήσεις του σπέρματος - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 27/06/13

Αζωσπερμία: σπερμοδιάγραμμα (σπερμόγραμμα) με ελάχιστα ή και καθόλου ζωντανά σπερματοζωάρια ή και χωρίς καθόλου σπερματοζωάρια. Η Αζωοσπερμία είναι μια πάθηση που μπορεί να οφείλεται σε παράγοντες της παιδικής ηλικίας(κρυψορχία, παρωτίτις κλπ). Αν οι όρχεις ειναι κανονικού μεγέθους και οι ορμόνες φυσιολογικές, η αιτία μπορεί να ειναι και μια φλεγμονή που αποφράσσει τους σπερματικούς πόρους(αποφρακτικού τύπου). Αν μια ορμόνη της υπόφυσης που λέγεται θυλακιοτρόπος ειναι υψηλή σημαίνει συνήθως λειτουργική βλάβη( πιο σοβαρή κατάσταση).

Αντιμετώπιση: η κατάσταση αυτή είναι πολύ δύσκολη στην αντιμετώπιση της αλλά και στην διάγνωση της επίσης. Αν αποκλειστεί η ατροφία από μαγουλάδες θα γίνει το τεστ των ορμονών, οπού αν η FSH είναι υψηλή σημαίνει πως η πάθηση είναι και λειτουργική ( δεν παράγονται πλέον σπερματοζωάρια), ενώ αν η ορμόνη αυτή είναι φυσιολογική η πιθανότητα καλής παράγωγης σπέρματος δεν αποκλείεται, με υποψία απόφραξης των πόρων που μεταφέρουν τα σπερματοζωάρια. Η θεραπεία εδώ είναι πρακτικά είναι δύσκολη αλλά όχι αδύνατη. Στην πρώτη περίπτωση θα πρέπει να διορθωθούν όλες οι παράμετροι που επηρεάζουν την λειτουργία του όρχι- κιρσοκήλη, κλπ- και με την χρήση κατάλληλων ορμονικών σκευασμάτων να προκληθεί η παραγωγή σπερματοζωαρίων από τις φυσιολογικές εστίες ορχικού ιστού που ακόμα λειτουργούν. Στην δεύτερη περίπτωση η χρήση μικροστοιχείων και κάποιων φαρμάκων είναι δυνατό να προκαλέσουν την εμφάνιση σπερματοζωαρίων. θα πρέπει να τονισθεί όμως ότι και στις δύο περιπτώσεις η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι μια λύση για την οποία θα πρέπει να ενημερώνονται τα ζευγάρια.

Ασθενοσπερμία: λιγότερα σπερματοζωάρια και πιο νωθρά. Είναι πιο συχνή και πιο συνηθισμένη πάθηση απο την Αζωσπερμία και έρχεται συνήθως σαν αποτέλεσμα μιας φλεγμονής, της κιρσοκήλης, ή ορμονικής βλάβης. Γενετικού επίσης τύπου μεταλλάξεις δημιουργούν την κατάσταση αυτή που είναι όμως άγνωστο με ποιον ακριβώς μηχανισμό επεμβαίνουν.

Αντιμετώπιση:
Η Ασθενοσπερμία συνήθως αντιμετωπίζεται αφού ξεκαθαριστεί το βασικό αίτιο της πάθησης αυτής. Αν υπάρχει φλεγμονή η αντιβίωση θα βοηθήσει σημαντικά στην αποκατάσταση. Συμπληρωματικά η χρήση ψευδαργύρου, σεληνίου, καρνιτίνης και καλλικρείνης βοηθούν σημαντικά στην αύξηση τόσο του αριθμού όσο και της ποιότητας των σπερματοζωαρίων. Πολλές φορές μια μόλυνση στο παρελθόν που δεν μπορεί να δώσει στοιχεία στην διάγνωση πάρα μονό με το ιστορικό και την απουσία άλλης φανερής αιτίας για την ασθενή σπερματογένεση μπορεί να αντιμετωπιστεί με κορτιζόνη . Άλλη σαφής αιτία στην πάθηση αυτή θεωρείται η κιρσοκήλη που συνοδεύει σημαντικό ποσοστό ανδρών 15 στους 100 άνδρες μπορεί να έχουν αυτήν την ιδιομορφία των φλεβών.

Η αντιμετώπισή της γίνεται πάντα μικροχειρουργικά με καλά αποτελέσματα τόσο όσο αφορά στην παραγωγή των σπερματοζωαρίων όσο και στα ποσοστά εγκυμοσύνης. Άλλη διαταραχή που συνοδεύει την πάθηση αυτή είναι κάποια ορμονική διαταραχή που είναι εύκολο επίσης να διαγνωστεί αλλά και να αντιμετωπιστεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να μην υπάρχει σαφές αίτιο και δυστυχώς εδώ τα θεραπευτικά σχήματα είναι εμπειρικά χωρίς συνολική συμφωνία από τους γιατρούς. Μια συνήθης αγωγή εμπειρική μεν, αλλά αρκετά διαδεδομένη είναι η χορήγηση ορμονών για την διέγερση του άξονα υπόφυσης υποθάλαμου και όρχεως (αντιοιστρογόνα και ανδρογόνα).

Τα τελευταία χρόνια ή χρήση ορμονικών σκευασμάτων παρόμοιων με αυτά που χρησιμοποιούνται στην εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν δώσει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε άνδρες με πολύ «φτωχό» σπερμοδιάγραμμα.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Το μνημόνιο, η βία και η συνωμοσία της σιωπής… - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 22/05/13


Γιατί ο οικονομικά «ευνουχισμένος» άνδρας ξεσπά... στη σύντροφό του

Τρεις στις δέκα Ελληνίδες έχουν ζήσει τον εφιάλτη του ξυλοδαρμού από τον σύντροφό τους, έστω και μία φορά στη ζωή τους. Ένας εφιάλτης που για αρκετές γυναίκες έχει μετατραπεί σε καθημερινή κόλαση τον τελευταίο χρόνο. Αρνητικοί πρωταγωνιστές - συνήθως - είναι άνεργοι άνδρες λίγο μετά την ηλικία των 40, άνδρες με έντονο εργασιακό στρες, με πιεστικές οικονομικές υποχρεώσεις, αλλά και με «κουρεμένη» σεξουαλική δραστηριότητα, καθ’ ομολογίαν των συντρόφων τους που απάντησαν σε τηλεφωνική έρευνα.

Η πρωτόγνωρη αυτή καταγραφή περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης - άμεσα συνδεδεμένη με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα - προέκυψε μέσα από ανώνυμη, δειγματοληπτική έρευνα που διενεργήθηκε από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας και το Ανδρολογικό Ινστιτούτο.

Η έρευνα, με θέμα «Η Ελλάδα της κρίσης και το Μνημόνιο», παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες στο διεθνές επιστημονικό συνέδριο Σεξουαλικής Υγείας PASSM στο Ντουμπάι και καταδεικνύει ότι τα κρούσματα βίας, με θύματα κυρίως γυναίκες, είναι αυξημένα κατά 47% τον τελευταίο χρόνο.

Υλικό έρευνας: Η ανώνυμη γραμμή βοήθειας της ΕΜΑΣ
Στατιστικό δείγμα: 1.000 τηλεφωνικές συνεντεύξεις, 600 άνδρες και 400 γυναίκες.

Τι μας οδήγησε στη διενέργεια της έρευνας


• Η ύπαρξη κρουσμάτων βιασμών στην οικογένεια και ξυλοδαρμών δεν υπήρχε ως δείγμα στις 10 παλαιότερες ερευνές μας κατά την περίοδο του μνημονίου

• Άνδρες και γυναίκες τηλεφωνούσαν για «περίεργα» σεξουαλικά προβλήματα και «ύποπτες» ατυχίες στην ερωτική ζωή

• Σε παγκόσμιο επίπεδο, ένα 40% με 70 % των φόνων γυναικών διαπράττονται από πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος, συχνά στο πλαίσιο μιας σχέσης κατά την οποία ο θύτης κακοποιεί το θύμα, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστία του ΟΗΕ

• Ανά τον κόσμο τουλάχιστον μια στις τρεις γυναίκες έχει πέσει θύμα ξυλοδαρμού, βιασμού, ή άλλου είδους κακοποίησης στη ζωή της.

Τι έδειξε η έρευνα

• Τα κρούσματα βίας (σωματικής, σεξουαλικής, λεκτικής) έχουν αυξηθεί κατά 47% τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας, με μια στις τρεις γυναίκες να έχει πέσει θύμα ξυλοδαρμού



• Όσον αφορά στη μορφή βίας που εκδηλώνουν οι άνδρες, είναι: λεκτική (72%), οικονομικός εκβιασμός (59%), σεξουαλική ταπείνωση (55%), ξυλοδαρμοί (23%), βιασμοί (18%), πρόκληση τραυμάτων (8%)



• Σχετικά με το οικονομικό «προφίλ» των ανδρών που εκδήλωσαν βία έναντι των συντρόφων τους, το 44% ήταν άνεργοι, το 39% σε κακή οικονομική κατάσταση και μόνο το 17% ήταν εύρωστοι οικονομικά



• Παράλληλα με την αύξηση της σεξουαλικής και σωματικής βίας, τον τελευταίο χρόνο της ύφεσης και του μνημονίου μειώθηκε δραματικά η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών, κατά 34%



• Το μνημόνιο έχει επηρεάσει τη σεξουαλική ζωή των ανδρών: πάρα πολύ (39%), αρκετά (30%), καθόλου (31%)



• Τα συνηθέστερα συναισθήματα που αναφέρουν οι άνδρες: ανασφάλεια (61%), θυμός (50%), απογοήτευση (35%), φόβος (19%), αντίδραση (18%), θλίψη (8%) και ελπίδα (7%).



Μια βραβευμένη μελέτη, μια δραματική διαπίστωση

Η έρευνα της ΕΜΑΣ και του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, η οποία μάλιστα βραβεύτηκε στο διεθνές συνέδριο Σεξουαλικής Υγείας (PASSM) στο Ντουμπάι, καταλήγει στη διαπίστωση ότι «…η σεξουαλική βία, ενδοοικογενειακά, είναι δείκτης κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής αποσάθρωσης».

Αποδεικνύει, δε, πως τα όρια και οι αντοχές ομαλής συμβίωσης και πολιτισμένου διαλόγου έχουν ξεφύγει, επικροτείται κρυφά και φανερά η βία απέναντι στον αδύνατο, με φανερό και επικίνδυνο τρόπο.

Η οικονομική κρίση ξυπνά πρωτόγονες αντιδράσεις


Όπως σχολιάζει ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης: «…διαπιστώνουμε ότι η σεξουαλική βία, σε συνδυασμό με τη σεξουαλική ανικανότητα, βρίσκεται σε κατακόρυφη αύξηση. Η οικονομική κρίση γίνεται αυτόματα κοινωνική και πολιτιστική, κτυπώντας κυρίως το ανδρικό φύλο που έχει ταυτίσει την ρώμη, το χρήμα και το σεξ σαν απόλυτες δυνάμεις της αρρενωπότητας. Τα παραδείγματα που αξιολογήσαμε ως "ηχηρά και ανησυχητικά" επιβεβαιώνουν το φόβο ότι στη χώρα μας έχουν ξυπνήσει πρωτόγονα ένστικτα ταπείνωσης μέσα από σεξουαλικά υπονοούμενα, αλλά και ναζιστικές συμπεριφορές εξόντωσης».

Η σωματική βία ως υποκατάστατο της χαμένης σεξουαλικής ικανότητας

«Ο άνδρας έχει πάντοτε την ανάγκη να φαίνεται δυνατός, με μούσκουλα αλλά κα με μεγάλα και αποδοτικά γεννητικά όργανα. Η σεξουαλική του ικανότητα είναι η έμφυτη επιβεβαίωση της επιβολής του στο παθητικό θήλυ. Η απώλεια αυτής της σεξουαλικής ικανότητας- για οποιονδήποτε λόγο- τον οδηγεί στην άσκηση σωματικής βίας, η οποία τελικά δεν είναι τίποτα άλλο από το υποκατάστατο της χαμένης του σεξουαλικής δύναμης».

Ευνουχισμένος και βίαιος άνδρας

«Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε την ψυχολογία του σημερινού "υφεσιακού" άνδρα ως εξής:
…ίσως να μην "μπορώ" αλλά μπορώ να δέρνω, να υποτάσσω όχι ερωτικά αλλά σωματικά και αυτό το ισοζύγιο με ισορροπεί. Με την κυβέρνηση δε μπορώ να τα βάλω, ούτε με τον στρατό, με την αδύναμη σύζυγο- σύντροφο μου, όμως, θα δείξω ποιός έχει το πάνω χέρι…

Η Φωτεινή Ασημακοπούλου καθηγήτρια ιστορίας λέει: "σε μια κοινωνία σε κρίση, ο σεβασμός στο πρόσωπο χάνεται και στη θέση του μπαίνουν οι έμφυλες κατηγοριοποιήσεις που αμφισβητούν και ισοπεδώνουν την ιδιαίτερη υπόσταση του κάθε ανθρώπου. Η κατηγοριοποίηση οδηγεί αναπόφευκτα στην ιεράρχηση και τη βαρβαρότητα που καταλήγει σε ολοκαύτωμα, όπως έδειξε η ιστορία"

Τα κλασσικά εγχειρίδια της ψυχιατρικής μας προτρέπουν να αναζητήσουμε πίσω από έναν βιαστή κάποιον ανίκανο άνδρα ή ένα βιασμένο παιδί. Στα ίδια εγχειρίδια θα μπορούσαμε σήμερα να προσθέσουμε ότι… μια κοινωνία που παίρνει από τους άνδρες τη φωνή, τον ανδρισμό και την πανοπλία του προστάτη της οικογένειας, τελικά, τους αφήνει ταπεινωμένους, δειλούς, γονυπετείς, χωρίς φωνή, χωρίς φαλλό, ευνουχισμένους. Είναι ζήτημα χρόνου πότε θα γίνουν και βίαιοι…» καταλήγει ο κ. Κωνσταντινίδης.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με: Ανδρολογικό Ινστιτούτο/ΕΜΑΣ
Τηλ.: +30 210 6749349
+30 210 6777070
Fax: +30 210 6756956
info@andrologia.gr
press@emas.gr


Διογκώσεις του οσχέου και τι μπορεί να σημαίνουν-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη,08/05/13

Οι διογκώσεις του οσχέου αποτελούν ένα πρόβλημα που πολύ συχνά απασχολεί τους ουρολόγους αλλά και που έχει ιδιαιτερότητες στην αντιμετώπισή του.

Οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν μία διόγκωση στην περιοχή μπορεί να είναι απλές και εμφανείς αλλά και να κρύβουν σοβαρές παθήσεις όπως ο καρκίνος του όρχεως. Γι αυτό ο καθένας θα πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένος και να αναζητά άμεσα ιατρική συμβουλή αν διαπιστώσει μία ανεξήγητη διόγκωση στο όσχεο.

Μία αύξηση του μεγέθους του οσχέου μπορεί να κρύβει

- τραυματισμό
- υδροκήλη
- καρκίνο του όρχεως
- λοίμωξη
- άλλες καταστάσεις όπως πχ το ιδιοπαθές οίδημα του οσχέου, το οίδημα από ελαττωμένη θρέψη ή αυτό που συνοδεύει γενικευμένο οίδημα του σώματος (πχ σε ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια).
- Κιρσοκήλη. Μία μεγάλη κιρσοκήλη μπορεί να είναι ψηλαφητή και να εκλαμβάνεται σαν οσχεϊκή διόγκωση


Είναι σημαντικό να διαχωρίσει κανείς το αν ένα διογκωμένο όσχεο μπορεί να κρύβει μία κατάσταση σοβαρή ή επείγουσα. Αυτό εκτιμάται από τα συνοδά συμπτώματα του ασθενούς. Η ύπαρξη ή μη πόνου πχ είναι ένα σημαντικό στοιχείο για να προσανατολιστεί κανείς στη σωστή διάγνωση.

Μία πολύ σοβαρή κατάσταση που εμφανίζεται με επώδυνο και διογκωμένο όρχι είναι η συστροφή του. Στην περίπτωση αυτή ο όρχις έχει φέρει μία στροφή γύρω από τα αγγεία του με αποτέλεσμα να τα στραγγαλίζει, γεγονός που οδηγεί μέσα σε λίγες ώρες στη νέκρωσή και καταστροφή του. Αν μία περίπτωση συστροφής δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, μπορεί γρήγορα να οδηγήσει σε απώλεια του όρχεως.

Βέβαια, αν ένας όρχις είναι επώδυνος δεν σημαίνει πάντα ότι έχει υποστεί συστροφή, αν και αυτή είναι πάντα η πρώτη πιθανότητα που θα πρέπει να αποκλειστεί. Πόνο στον όρχι μπορεί να προκαλέσουν και φλεγμονές της περιοχής, όπως είναι οι επιδιδυμίτιδες και ορχεοεπιδιδυμίτιδες, που προκαλούνται από μικρόβια. Αυτές αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή, αν και κάποιες φορές τέτοιες λοιμώξεις οδηγούν σε αποστήματα που θα πρέπει να χειρουργούνται.

Από την άλλη, όταν μία διόγκωση του οσχέου δεν συνοδεύεται από πόνο η σκέψη του γιατρού πηγαίνει πάντα προς άλλες καταστάσεις, με σοβαρότερη τον καρκίνο του όρχεως. Όλοι οι άνδρες αλλά και η μητέρες μικρών αγοριών θα πρέπει να γνωρίζουν ότι αν διαπιστώσουν μία διόγκωση σε έναν όρχι χωρίς άλλα συμπτώματα θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούν ουρολόγο. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι ο ορχικός καρκίνος είναι μία μορφή κακοήθειας η οποία μπορεί κάποιες φορές να θεραπευθεί ως και 100%, αρκεί βέβαια να γίνει έγκαιρη διάγνωση.

Μία πολύ συνηθισμένη κατάσταση που επίσης προκαλεί ανώδυνη διόγκωση του όρχεως είναι η υδροκήλη, δηλαδή η συλλογή υγρού στους χιτώνες που περιβάλλουν τον όρχι. Η υδροκήλη αντιμετωπίζεται χειρουργικά, αν και θα πρέπει να ξέρουμε ότι κάποιες φορές μπορεί να κρύβει λοίμωξη, τραυματισμό ή και καρκίνο.

Τέλος τραυματισμοί του οσχέου μπορεί να οδηγήσουν σε διόγκωσή του. Η διάγνωση γίνεται από το ιστορικό του τραυματισμού, ενώ η αντιμετώπιση περιλαμβάνει από την απλή ανάπαυση και τη χρήση αναλγητικών μέχρι το χειρουργείο σε βαρύτερες περιπτώσεις. Γι αυτό, ακόμη και σε φαινομενικά απλούς τραυματισμούς, αν διαπιστωθεί διόγκωση στο όσχεο, θα πρέπει κανείς να δεί άμεσα γιατρό.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Από τη Γένεση στη Σταύρωση και την Ανάσταση - Πρώτη καταχώρηση: Μ. Δευτέρα, 29/04/13


Στον παράδεισο τα φύλα είναι άφυλα και αθώα, ενώ η σεξουαλικότητα των πρωτόπλαστων είναι συμβολικά ανύπαρκτη, αφού ο Πατέρας ονομάζει τον Αδάμ και την Εύα ως άνδρα και γυναίκα, εξορίζοντάς τους από τον παράδεισο της αθωότητας και της αποενοχοποιημένης γύμνιας.

Η αμαρτία παίρνει την μορφή του ερπετού, δηλαδή του γήινου τέρατος που προκαλεί τους αθώους με το φρούτο της γνώσης και της αμφιβολίας, η Εύα διστάζει αλλά και ο Αδάμ, πριν υποκύψουν στον πειρασμό της δοκιμής του Μήλου, άρα και της ηδονικής πλευράς της ζωής που μοιάζει πιο αληθινή.

Ακόμα και αν συνοδεύεται από μια τιμωρία και «συ Γυνή με πόνους θα γεννάς τα παιδιά σου» και «συ Άνδρα με κόπο θα αποκτάς τους καρπούς σου».

Ο άνθρωπος επιλέγει την τιμωρία και το θάνατο, τους κόπους και τους πόνους, αφού αυτοί μοιάζουν πιο ηδονικοί από την αέναη πλήξη της ομοιομορφίας και της αθωότητας αλλά και αργότερα ο Μονογενής που θα μπορούσε να αποφύγει την σταύρωση και τον θάνατο, ενώ ο Πατέρας ήταν εκεί παρών και Παντοδύναμος και ασφαλώς δίκαιος, «ο τα πάντα ορών και κρίνων», δεν ζητά από τον Πατέρα του την λύτρωση παρά την επίκληση «Απελθέτω απ εμού το ποτήριον τούτο».

Προτιμά τη Σταύρωση, το Μαρτύριο, τη Ταπείνωση γιατί αυτά είναι μέσα από την θυσιαστική τους πλευρά πολύ πιο αισθητά, άρα πολύ πιο ηδονικά.

Ο γήινος θεός αθωώνει την αμαρτία της Μαγδαληνής και νομιμοποιεί τους πόθους ανδρών και γυναικών, αποκαθιστώντας το σαρκικό , ανιδιοτελές ένστικτο απέναντι στο ιδανικό πνευματικό έλεος που οδηγεί σε μια ευτυχία ατέρμονη και πληκτική.

Ο Χριστός με τη Σταύρωση ορίζει και τα βασικά συστατικά της σαρκικής ηδονής που συνοδεύονται από μια ατέρμονη πίστη για το διηνεκές του ερωτικού παραληρήματος, όταν το σώμα συναντήσει την πολλαπλασιασμένη δυναμική του στο πνεύμα και την αναπαράσταση που δημιουργεί ο εγκέφαλος στην ασυνείδητη γλώσσα και τον ανεπαρκή λογικό συμβολισμό της.

«Ω γλυκύ μου έαρ γλυκύτατο μου ήμαρ» και « σ΄αγαπάω με ακούς θα σε αγαπάω μόνος στον παράδεισο» αλλά και το «έβαλε ο θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά».

Η αγαπητική γλώσσα της Ορθοδοξίας και οι απύθμενοι ασυνείδητοι συνειρμοί του ερωτικού λόγου που υπονοεί, κτίζουν μια συνέχεια στην προσπάθεια του ανθρώπου να είναι αμαρτωλός και αθώος σε μια ισορροπία σαγηνευτική για την ίδια τη ζωή, όπου θύτες και θύματα αμαρτωλοί και αθώοι, θα δικαιώνονται μόνο στην δισδιάστατη δίμορφη και διαλεκτική σκέψη της ανθρώπινης περιπέτειας για ένα αποκαλυπτικό τέλος, που θα το επιλέγει ο ίδιος και δεν θα το επιλέγουν άλλοι θεοί γι αυτόν γιατί «ΝΟΥΣ ΗΜΩΝ ΕΝ ΕΚΑΣΤΩ ΘΕΟΣ».

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Ακράτεια ούρων: Φυσιολογική φθορά ή πρόβλημα υγείας που θεραπεύεται;- Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 19/3/13

Γνωρίζουμε πως η ακράτεια ούρων αποτελεί ένα συνηθισμένο πρόβλημα υγείας. Όμως πολλές φορές παραβλέπεται λόγω των ηλικιακών ομάδων που αφορά. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο γυναικών μέσης ηλικίας οι οποίες επισκέπτονται τον Ουρολόγο με πρόβλημα ακράτειας που τις απασχολεί σε ολοένα και σοβαρότερη μορφή, αλλά για αρκετά χρόνια δεν ζήτησαν ιατρική βοήθεια.

Αυτό, σε ένα βαθμό, οφείλεται στο ότι πολλές γυναίκες πιστεύουν ότι η ακράτεια είναι μία «αναμενόμενη» εξέλιξη, ειδικά όταν έχουν γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό και περισσότερα από ένα παιδιά. Καθώς μάλιστα η μητρότητα σχεδόν πάντα σημαίνει αυξημένες υποχρεώσεις στο σπίτι, περισσότερη κόπωση, άρση βάρους σε καθημερινή βάση, κακές συνήθειες ούρησης και αν αυτά συνδυάζονται και με επαγγελματικές υποχρεώσεις, δεν είναι περίεργο που πολλές γυναίκες δεν εκλαμβάνουν την ακράτεια σαν πρόβλημα υγείας αλλά σαν «φυσιολογική φθορά» του οργανισμού. Επιπλέον, η εμμηνόπαυση από παλιά έχει συνδεθεί αιτιολογικά με την ακράτεια, αν και νεότερα δεδομένα τείνουν να αντιστρέψουν αυτή την αντίληψη.

Ένα άλλο, επίσης, συχνό φαινόμενο είναι αυτό των ηλικιωμένων ανθρώπων, που πιθανώς είναι και για μήνες ή χρόνια καθηλωμένοι στο κρεβάτι, και που έχουν ακράτεια ούρων χωρίς κανένας ποτέ να αναρωτιέται γιατί και χωρίς να γίνεται προσπάθεια να βρεθεί λύση στο πρόβλημα, επειδή θεωρείται μια φυσική συνέπεια της προχωρημένης ηλικίας.

Βεβαίως η ακράτεια ούρων δεν αφορά μόνο σε αυτούς που περιγράψαμε μέχρι τώρα. Νέοι άνθρωποι, με νευρολογικά, μεταβολικά ή άλλα συστηματικά νοσήματα, καθώς επίσης και ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ακτινοβολία ή επεμβάσεις στην πύελο (κοιλιοπερινεϊκή εκτομή εντέρου, υστερεκτομή, απλή ή ριζική προστατεκτομή κλπ) εμφανίζουν σε άλλοτε άλλο βαθμό ακράτεια. Στις περιπτώσεις αυτές, η διάγνωση συνήθως δεν αργεί να γίνει, η δε αντιμετώπιση μπορεί να απαιτεί τη συνεργασία επιστημόνων διαφορετικών ειδικοτήτων (ουρολόγου, νευρολόγου, γυναικολόγου, παθολόγου, φυσικοθεραπευτή) καθώς και τη συνδρομή ειδικών κέντρων αποκατάστασης.

Πρέπει λοιπόν να γίνει σαφές ότι η ακράτεια ούρων είναι ένα πρόβλημα υγείας που μερικές φορές μάλιστα μπορεί να υποκρύπτει και κάποιο υποκείμενο νόσημα, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρό, και -κυρίως- που μπορεί να αντιμετωπιστεί. Ασφαλώς, επειδή μιλάμε πάντα για ηλικιακές ομάδες με ιδιαιτερότητες, το μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο γιατρός όσον αφορά στη διάγνωση και τη θεραπεία της ακράτειας εξαρτάται και από τον ίδιο τον ασθενή: τις συνθήκες ζωής του, το προσδόκιμο επιβίωσής του αλλά και τη διάθεση του ίδιου (ή και των συγγενών του) να αναζητήσει λύση.

Η ακράτεια ούρων ταξινομείται ως εξής

1. Ακράτεια προσπαθείας: Είναι η περίπτωση που ο ασθενής χάνει ούρα κατά τη διάρκεια βήχα, φταρνίσματος, δυνατού γέλιου ή σωματικού έργου, όπως πχ το ανέβασμα μίας σκάλας ή το γρήγορο βάδισμα.

2. Επιτακτική ακράτεια: Στην περίπτωση αυτή ο ασθενής νοιώθει μία ξαφνική και έντονη επιθυμία για ούρηση, την οποία δεν μπορεί να ελέγξει.

3. Μικτή: συνδυάζει τα συμπτώματα των δύο προηγούμενων περιπτώσεων.

Άλλες μορφές ακράτειας που αναφέρονται είναι:

- η ακράτεια «από υπερπλήρωση» σε ασθενείς που δεν μπορούν να αδειάσουν καλά την κύστη τους, η οποία μη έχοντας άλλο χώρο ξαφνικά υπερχειλίζει, δίνοντας την εσφαλμένη εντύπωση της ακράτειας και

- η συνεχής ακράτεια που εμφανίζουν γυναίκες με ουρηθροκολπικά ή κυστεοκολπικά συρίγγια ή μικρά κορίτσια με εκ γενετής έκτοπη εκβολή του ουρητήρα στην ουρήθρα.

Η διάγνωση τουλάχιστον των απλών περιπτώσεων ακράτειας (που άλλωστε είναι και οι συχνότερες) περιλαμβάνει συνήθως τη λήψη ενός καλού ιστορικού και απλών εργαστηριακών εξετάσεων αίματος και ούρων, τη φυσική εξέταση και συνήθως τον υπέρηχο νεφρών και κύστεως. Κεντρικό ρόλο όμως στη διάγνωση της ακράτειας κατέχει ο ουροδυναμικός έλεγχος ο οποίος γίνεται από ειδικό Ουρολόγο, και δίνει πληροφορίες ως προς τον τύπο της ακράτειας, βαθμολογεί τη σοβαρότητά της και μπορεί να αξιολογήσει και τα περιθώρια αντιμετώπισής της. Πιο πολύπλοκες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστούν περαιτέρω εξειδικευμένες εξετάσεις, όπως η ουρηθροκυστεοσκόπηση και ο λεπτομερής νευρολογικός έλεγχος (αντανακλαστικά, νευροφυσιολογικά τεστ κλπ).

Η αντιμετώπιση της ακράτειας ούρων σήμερα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα θεραπευτικών μέτρων, με πρώτο τις απλές προσαρμογές του τρόπου ζωής όπως η μείωση του σωματικού βάρους, η ελάττωση της κατανάλωσης καφέ, ο περιορισμός της λήψης υγρών όταν έχουμε υπερβολική πρόσληψη, η αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και η προσπάθεια για τακτική, προγραμματισμένη ούρηση. Οι ασκήσεις πυελικού εδάφους και η βιοανάδραση είναι απλές τεχνικές που διδάσκονται από το γιατρό και συχνά έχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Πολλές φαρμακευτικές ουσίες έχουν δοκιμαστεί για την αντιμετώπιση της ακράτειας, αλλά αυτά που κυρίως χρησιμοποιούνται σήμερα είναι τα αντιχολινεργικά για την επιτακτική ακράτεια και η ντουλοξετίνη για την ακράτεια προσπαθείας. Επίσης φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην υπερπλασία του προστάτη μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς με ακράτεια από υπερπλήρωση.

Κεντρική θέση πάντως στην αντιμετώπιση της ακράτειας κατέχει σήμερα η χειρουργική. Οι σύγχρονες τεχνικές με τη χρήση ταινιών είναι εξίσου αποτελεσματικές με την κολποανάρτηση που γινόταν παλιά σε γυναίκες, αλλά με λιγότερες επιπλοκές. Η χρήση του BOTOX έχει εγκριθεί για την αντιμετώπιση της επιτακτικής ακράτειας και έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται.

Τεχνητοί σφιγκτήρες έχουν επίσης κατασκευαστεί ώστε να τοποθετούνται σε ασθενείς που λόγω τραυματισμών ή χειρουργείου έχουν υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη στο σφιγκτηριακό μηχανισμό της ουρήθρας τους. Βέβαια, σε ηλικιωμένους ασθενείς λαμβάνονται συνήθως πιο συντηρητικά μέτρα, ένα από τα οποία είναι και η απλή τοποθέτηση καθετήρα. Όπως προαναφέρθηκε, σε ασθενείς με σοβαρές υποκείμενες παθήσεις, η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας είναι πάντα πιο δύσκολη απόφαση και η θεραπευτική στρατηγική πάντα εξατομικεύεται.

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η ακράτεια ούρων σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρηθεί «φυσιολογική» ή «αναμενόμενη», ειδικά αφού είναι μία κατάσταση που επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ο ασθενής θα πρέπει πάντα να αναζητά ιατρική λύση στο πρόβλημά του και να μην το θεωρεί μικρής σημασίας. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι πολλές…πάντα όμως επιδιώκουμε το καλύτερο αποτέλεσμα με την χρήση όσο το δυνατόν πιο απλών αλλά και αποτελεσματικών μέτρων αντιμετώπισης.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Σεξουαλική δυσλειτουργία: Νόσος ή σύμπτωμα; - Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 11/2/13

ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ ΤΗΣ ΣΔ

Από το 1980 η ερωτική ικανότητα του άνδρα μπήκε στο μικροσκόπιο της έρευνας. Από ανέκδοτο, αμηχανία και ψυχολογική διαταραχή η σεξουαλική απόδοση έγινε αντικείμενο οργανικής ερευνάς και ιατρικής μελέτης με αποτέλεσμα σήμερα χιλιάδες γιατροί με ειδικότητες που δεν έχουν καμία σχέση με την ψυχολογία να θεραπεύουν τους άνδρες με ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ.

Αρχικά η θεραπεία περιορίστηκε στο σύμπτωμα έτσι στην απουσία στύσης οι γιατροί με τις περίφημες ενδοπεικές ενέσεις, χάριζαν στύση στους άνδρες χωρίς να ελέγχουν την αιτία του προβλήματος ή πολύ αδρά ξεχωρίζοντας την ηλικία των ανδρών έβαζαν και διάγνωση (μεγάλος= οργανικό / μικρός= ψυχολογικό).

Τα χρόνια όμως πέρασαν και η γνώση συσσωρεύτηκε η εμπειρία μεγάλωσε έτσι το όργανο μύθος του άνδρα, έγινε φύλλο και φτερό για να κατανοήσουμε ένα πολύ σημαντικό μηχανισμό που λειτουργούσε με αυξομείωση της πίεσης στους σωλήνες του, όπου τελικά η ΥΠΕΡΤΑΣΗ στα αγγεία του σήμαινε ΣΤΥΣΗ και ΥΠΟΤΑΣΗ = ΗΡΕΜΙΑ.

Την περίοδο εκείνη οι άνδρες με την βοήθεια των φάρμακων προκαλούσαν μόνοι τους μια ενδοπεική ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ και σκληρότητα δηλαδή μια ΣΤΥΣΗ που φάνταζε ιδανική γιατί ΔΙΑΡΚΟΥΣΕ ώρες και ήταν τόσο ΣΚΛΗΡΗ όσο και η ΕΦΗΒΙΚΗ ΤΟΥΣ.

Η περίοδος αυτή κράτησε περίπου μια 20ετια (1980-1998) και θα την ονομάζαμε βρεφική ηλικία, γιατί οι γνώσεις ήταν περιορισμένες και η κλινική εμπειρία μικρή για ώριμα συμπεράσματα. Περίπου σε εκείνα τα χρόνια κατανοήσαμε ότι, οι περίφημες ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΣΤΥΣΕΙΣ άλλους θεράπευαν άλλους απλά τους βοηθούσαν ενω άλλοι άνδρες την διέκοπταν σαν θεραπεία γιατί τους ενοχλούσε η τεχνική εφαρμογής(ενέσιμα υλικά).

Το 1998 μπήκε όμως στη ζωή η πρώτη φαρμακευτική αγωγή από το στόμα το γνωστό ΒΙΑΓΚΡΑ, που εκείνη την εποχή έγινε σλόγκαν, ανέκδοτο, παγωτό κοκτέιλ και ίσως ήταν και είναι το περισσότερο συζητημένο φάρμακο μετά το ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΟ της γυναίκας και τη ΠΕΝΙΚΙΛΙΝΗ.

Η περίοδος αυτή που διανύουμε από το 1998 και μετά θα την ονομάσουμε παιδική , γιατί οι γνώσεις συσσωρεύονται αλλά δεν μεταμορφώνονται ακόμα σε ώριμες και ολοκληρωμένες απόψεις.

Σε αυτή τη περίοδο με τη βοήθεια των φαρμάκων από το στόμα που κάνουν τις θεραπείες πιο φιλικές , αλλά παράλληλα διευκολύνουν και άλλες ειδικότητες γιατρών να τις συνταγογραφήσουν, (παθολόγοι καρδιολόγοι) γίνεται κατανοητό πως κάποια νοσήματα και κάποιοι παράγοντες κινδύνου που γνωρίζουν πολύ καλά οι καρδιολόγοι (παχυσαρκία, καθιστική ζωή χοληστερίνη,κάπνισμα,αρτηριοσκλήρωση κλπ) μπορεί ναι είναι κοινοί τόσο για τις καρδιοπάθειες όσο και για τις ΣΔ...

Η εντατική ερεύνα δείχνει πως ίσως πιο πρώιμα από την εμφάνιση ενός καρδιαγγειακού επεισοδίου να υπάρχει ΣΔ, που είναι σχετικά ακίνδυνη για τη ζωή (δεν είναι θανατηφόρα τουλάχιστον άμεσα) άρα να χρησιμοποιηθεί σαν δείκτης επικινδυνότητας ,για τις παθήσεις των αγγείων και της καρδιάς.

Ήδη από τη προηγούμενη περίοδο οι γιατροί άρχισαν να τεκμηριώνουν, τη συσχέτιση παθήσεων όπως ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΥΠΕΡΤΑΣΗ με την ΣΔ.

Ενοχοποιήθηκαν επίσης ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ το ΚΑΠΝΙΣΜΑ και το ΣΤΡΕΣΣ.
Συμπερασματικά αν θέλαμε να κάνουμε κανόνες πρόληψης, εμφάνισης της ΣΔ θα δίναμε τις ίδιες οδηγίες, που δίνουν οι καρδιολόγοι (ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ/ΑΣΚΗΣΗ/ΔΙΑΚΟΠΗΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ/ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ/ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΓΧΟΣ).

Βέβαια όπως συμβαίνει με όλες τις επιστήμες , ο εντοπισμός μιας συσχέτισης παράγοντα κινδύνου και νοσήματος, δεν ερμηνεύει τη πλήρη παθογένεια αλλά και γιατί ένας άνδρας με παράγοντες κινδύνου μπορεί να μην νοσήσει ποτέ ενώ κάποιος άλλος να πεθάνει...

Η απάντηση αυτή θα δοθεί ίσως στο μέλλον, και όχι τόσο μακρινό λόγω της γνώσης γύρω από τα γονίδια και τις εντολές τους για την εμφάνιση κάποιων νοσημάτων...

Αυτή τη περίοδο που διανύουμε εντοπίζουμε, μια πολύ σημαντική παράμετρο, που συσχετίζεται με τη νόσο των αγγείων και λέγεται ΣΤΡΕΣ που, όπως φαίνεται δεν είναι μόνο με αφηρημένη αγχώδης συνδρομή όπως την ερμήνευαν παλιότερα οι ψυχίατροι, αλλά μια σειρά μεταβολικών και οργανικών αλλαγών στα αγγεία που τα καταστρέφει(παλιότερα πιστεύαμε πως απλώς προκαλεί σύσπαση =αγγειοσπασμό προσωρινό).

Τα πιο σημαντικά νέα όμως που σηματοδοτούν αυτή τη περίοδο, είναι πως με τα φάρμακα από το στόμα ανακαλύψαμε το σημαντικό ρόλο μιας ουσίας που είναι ο ταχυδρόμος της επιθυμίας και που ονομάζεται ΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ <ΝΟ> η ουσία αυτή , προς το παρόν μας κάνει να υποψιαζόμαστε τα κέντρα του εγκέφαλου που παράγουν την ΕΠΙΘΥΜΙΑ και που ίσως να είναι τα ίδια που παράγουν το ΣΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΒΟ.

Γιατί μέχρι τώρα μιλούσαμε για φάρμακα που βοηθούν την ΣΤΥΣΗ που είναι όμως περιφερικές θεραπείες και ίσως μόνο συμπτωματικές. Αν όμως ανακαλύψουμε τα κέντρα της ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ, θα αλλάξει ολοκληρωτικά ο τρόπος που σκεπτόμαστε γύρω από τη ζωή.

Η επιθυμία μέχρι σήμερα ακόμα εξετάζεται και ερμηνεύεται με όρους ψυχανάλυσης (ΟΡΜΗ/ΛΙΒΙΝΤΟ/ΦΘΟΝΟΣ ΤΟΥ ΦΑΛΛΟΥ) γιατί δεν μπορούσαμε ακόμα να δούμε τις ουσίες που τις παράγουν και τις μεταφέρουν σαν εντολές στα περιφερικά όργανα...

Και δεν είναι μακριά η εποχή όπου η επιθυμία θα έχει χημική σύνθεση και ο μεταφορέας της επίσης... και όσο και αν ακούγεται αυτό μακιαβελικό και οργουελικό - ο έλεγχος θα σημάνει και άλλες κοινωνικές παραμορφώσεις – στο τέλος, κερδισμένη θα βγει η ανθρωπότητα γιατί κάθε νέα γνώση μπορεί να κρύβει φόβους για την εκμετάλλευση της (βλ. ΚΛΩΝΟΠΟΙΗΣΗ).

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ όμως η ανθρώπινη φύση αξιοποιεί το νέο με θετικό τρόπο με συγκρούσεις και ηθικά διλήμματα, αλλά πάντα το καινούργιο έχει εν σπέρματι κάτι που νομοτελειακά έπρεπε να γεννηθεί. Η κοινωνία όπως και η φύση έχει στο βάθος μια σοφία άγνωστη σε μας ,που τη κάνει να πετά το άχρηστο και να κρατά το χρηστικό τουλάχιστον για την ζωή και την επιβίωση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ η ΣΔ μπορεί να είναι το σύμπτωμα μιας γενικότερης νόσου των αγγείων, (ΠΧ ΔΙΑΒΗΤΗΣ/ΥΠΕΡΤΑΣΗ) μπορεί όμως να αποτελεί και αυτόνομο γεγονός, όπως συμβαίνει σε νέους άνδρες που λόγω αγνοίας φόβου και διαταραχών της επιθυμίας να προκαλεί διακοπή της σχέσης ΕΠΙΘΥΜΙΑ-ΣΤΥΣΗ, λόγω των παρεμβολών του συναισθήματος ΦΟΒΟΥ που προκαλεί μια οποιαδήποτε μικρή η μεγάλη ανασφάλεια..

Η σεξουαλική μας ζωή ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΖΩΗ άρα πολύπλοκη και ακατανόητη ακόμα και από την επιστήμη , άρα δικαιολογημένα δύσκολη σε ορισμένες περιπτώσεις ιδιαίτερα σε νέους άνδρες που θεωρητικά δεν έχουν καμία σοβαρή αιτία για να χάνουν τη ΣΤΥΣΗ τους. Ο ρόλος της σύγχρονης επιστήμης είναι αυτός ακριβώς να ξεκαθαρίζει τις ΠΛΑΝΕΣ, που θολώνουν πολλές φορές τα μυαλά των ανδρών όταν νοιώθουν πως η δεδομένη δύναμη που είχαν χάθηκε αναίτια...

Ο γιατρός σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντικό να βοήθα ξεκαθαρίζοντας τι είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, τι είναι ΝΟΣΟΣ, τι είναι ΣΥΜΠΤΩΜΑ και να οριοθετεί ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, από τη ΠΛΑΝΗ...

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Το δικαίωμα του άνδρα στην απόκτηση παιδιού - Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 4/1/13

1 στους 6 άνδρες παρουσιάζει πρόβλημα γονιμότητας.
15% των ζευγαριών στην Ελλάδα έχει πρόβλημα υπογονιμότητας.
Στην διάρκεια των τελευταίων 40 ετών το ποσοστό της υπογονιμότηττας στα ζευγάρια έχει τετραπλασιαστεί, από 4% το 1965 σε 16% σήμερα.


Η υπογονιμότητα δεν αποτελεί ένα καινούργιο νόσημα. Ήδη από την εποχή του Αριστοτέλη είχε διαπιστωθεί η ύπαρξη προβλημάτων που σχετίζονται ή προκαλούν διαταραχές της γονιμότητας, κάνοντας το όνειρο για απόκτηση ενός παιδιού εφιάλτη.

Χρειάστηκε να περάσουν εκατοντάδες χρόνια και πολλές ώρες ερευνητικής και επιστημονικής δουλείας για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι σε ένα ξευγάτι που δυσκολεύετε να αποκτήσει παιδιά έχουν το ΙΔΙΟ ΜΕΡΙΔΙΟ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΟΣΟ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΣΟ ΚΑΙ Ο ΑΝΔΡΑΣ. Ίσως μάλιστα στο κοντινό μας μέλλον ο ανδρικός παράγοντας να είναι πιο σημαντικός!!!

Σε αντίθεση με ότι πιστεύαμε, ο άνθρωπος έχει την χειρότερη ποιότητα σπέρματος με εξαίρεση ίσως το γορίλα. Πιθανόν αυτό συμβαίνει γιατί η περιοχή που βρίσκονται τα γονίδια που ελέγχουν την παραγωγή σπέρματος είναι η πιο εύθραυστη του χρωμοσώματος Y, ενός χρωμοσώματος το οποίο δεν ανασυνδυάζεται και δεν ανανεώνεται και πιθανόν να εκφυλίζεται από γενιά σε γενιά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας πολύ πρόσφατα, άλλαξε τα κριτήρια ενός "φυσιολογικού" σπερμοδιαγράμματος με σημαντική μείωση του αριθμού και της κινητικότητας των σπερματοζωαρίων – ΠΟΥ 2010-.

Πότε όμως ένας άνδρας πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια του ειδικού γιατρού;

Ένα ζευγάρι θεωρείται υπογόνιμο όταν δεν μπορεί να αποκτήσει παιδί μετά από ένα χρόνο ελεύθερων ερωτικών επαφών με την προϋπόθεση βέβαια ότι ο υπάρχει ικανός αριθμός επαφών. Το πρόβλημα λοιπόν αφορά το ζευγάρι και όχι τον άνδρα η τη γυναίκα μεμονωμένα. Κατά συνέπεια η ιατρική εξέταση του άνδρα θα πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα, εάν όχι νωρίτερα από αυτόν της γυναίκας.

Ως υπογόνιμος – και όχι στείρος!!!- ορίζεται ο άνδρας που σε δύο τουλάχιστον σπερμοδιαγράμματα – με χρονική απόσταση ενός μήνα τουλάχιστον το ένα από το άλλο- παρουσιάζει διαταραχές στην ποιότητα ή/και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

Το σπερμοδιάγραμμα αποτελεί μια απλή εργαστηριακή μέθοδο που με τις κατάλληλες συνθήκες λήψης και επεξεργασίας μπορεί στα μάτια του ειδικού να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση του αναπαραγωγικού συστήματος του άνδρα. Στοιχεία που αφορούν στον αριθμό,- >15x106/κ.κ-, στην κινητικότητα, -χρήσιμη κινητικότητα > 55%-, αριθμός ανώμαλων μορφών, μορφολογία των ανωμαλιών, και άλλα βιοχημικά χαρακτηριστικά είναι εξαιρετικά σημαντικά.

Σε τι οφείλεται η ανδρική υπογονιμότητα;

Τα αίτια της ανδρικής υπογονιμότητας μπορούν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες ανάλογα με τους αιτιολογικούς τους παράγοντες.

Ορμονικά προβλήματα

Ενδοκρινολογικές παθήσεις που σχετίζονται με την υπογονιμότητα περιλαμβάνουν υπολειτουργία της υπόφυσης, σύνδρομο Kallman (έλλειψη γοναδοτροπινών) προλακτίνωμα, ,διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα.

Διαταραχές των όρχεων

Στην κατηγορία αυτή υπάγονται η πρωτοπαθής ανεπάρκεια των όρχεων, είτε λόγω γενετικών ανωμαλιών (σύνδρομο Down, σύνδρομο Klinefelter, κυστική ίνωση) είτε λόγω προβληματικής αναπτύξεως των όρχεων (κρυψορχία, ατροφία, germ cell aplasia, sertoli cell - Οnly syndrome ή και ανορχία), όγκοι, τραύματα και φλεγμονές -μη αποφρακτική αζωοσπερμία-.

Διαταραχές πέραν των όρχεων (Διαταραχές εκφορητικού συστήματος - Σεξουαλική δυσλειτουργία)
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται η αποφρακτική αζωοσπερμία (πλήρης απόφραξη) και η ολιγοασθενοσπερμία (μερική απόφραξη) που αποδίδονται σε ανωμαλίες ή απόφραξη του εκφορητικού συστήματος (επιδιδυμίδα, σπερματικός πόρος, σπερματικά σωληνάρια). Αυτό μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς ανωμαλίες (συγγενής έλλειψη του σπερματικών πόρων ή στένωση των σπερματικών σωληναρίων), να είναι αποτέλεσμα φλεγμονών σε (επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα) ή σε μετεγχειρητικές καταστάσεις (βασεκτομή).

Στην ίδια κατηγορία ανήκουν η κιρσοκήλη, η ανεπάρκεια δηλαδή των φλεβών του όρχεως, λοιμώξεις από ιούς κατά την παιδική ή/και την ενήλικο ζωή -πχ λοίμωξη από τον ιό του έρπητα των γεννητικών οργάνων επηρεάζουν επίσης την σπερματογένεση. Υπάρχουν ενδείξεις επίσης ότι τα Ureoplasma urelyticum, Chlamydia trachomatis και άλλα βακτηρίδια μπορούν να προκαλέσουν υπογονιμότητα στους άνδρες.

Η παλλίνδρομη εκσπερμάτιση αποτελεί και αυτή μία -αν και λιγότερο συχνή- αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Στην περίπτωση αυτή το σπέρμα παλινδρομεί εντός της ουροδόχου κύστεως κατά την εκσπερμάτιση, και εξέρχεται κατά την ούρηση.

Η σεξουαλική δυσλειτουργία περιλαμβάνει παράγοντες που επηρεάζουν την συνουσία ή την εναπόθεση του σπέρματος εντός του κόλπου (έλλειψη στύσεως, υποσπαδία, διαταραχές εκσπερμάτισης, πολύ μεγάλα ή πολύ μικρά διαστήματα αποχής, χρήση τοξικών για το σπέρμα ουσιών).

Ανοσοβιολογικοί παράγοντες

Ορισμένα άτομα αναπτύσσουν αντισώματα έναντι των σπερματοζωαρίων τους (αυτοαντισώματα). Όταν ο τίτλος των αντισωμάτων αυτών στο αίμα ή στο σπέρμα (αντισπερμικά αντισώματα) είναι αυξημένος , αυτό αποτελεί μία σημαντική αιτία υπογονιμότητας.

Συστηματικά νοσήματα

Διαταραχές της νεφρικής λειτουργίας, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία- μεταβολικό σύνδρομο- η κίρρωση του ήπατος κλπ μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στην αναπαραγωγική ικανότητα ενός άνδρα.

Περιβαλλοντικοί, διατροφικοί παράγοντες και χρήση φαρμάκων

Η κατηγορία αυτή – που στις μέρες μας γίνεται όλο και πιο συχνή- περιλαμβάνει την ατμοσφαιρική μόλυνση, την έκθεση σε ακτινοβολία, το κάπνισμα, την έκθεση σε χημικές ουσίες (οργανικούς διαλύτες, πλαστικά, PVC, φυτοφάρμακα, εντομοκτόνα, προσθετικά τροφών, αποψυκτικά, μελάνια, χρώματα, αρώματα, φωτογραφικά υγρά, κλπ) την εκτεταμένη χρήση φαρμάκων και το επίμονο σωματικό και ψυχολογικό stress.

Φάρμακα όπως η αντιβιωτικά, αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά, φάρμακα για λοιμώδη νοσήματα του εντέρου ακόμα και φάρμακα για το στομάχι συχνά έχουν αρνητική επίπτωση στην ποιότητα των σπερματοζωαρίων.

Γενετικές, χρωμοσωμικές και ανατομικές ανωμαλίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν διαταραχές στην ανδρική γονιμότητα.

Ένα ποσοστό 15% έχει σχέση με τη γεννητική λειτουργία, όπως είναι η ψυχογενής έλλειψη οργασμού, η παλίνδρομος, η πρόωρη και η νυκτερινή ακούσια εκσπερμάτιση, οι παθήσεις και οι εγχειρήσεις του προστάτη και του πέους. Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο παίζει εδώ η ύπαρξη κιρσοκήλης που πιθανόν αποτελεί και την πιο συχνή αιτία ανδρικής υπογονιμότητας αφού ανευρίσκεται στο 35-40% των ανδρών με προβλήματα γονιμότητας ενώ υπάρχει στο 5-7% του γενικού πληθυσμού.

Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη μελέτη της ανδρικής υπογονιμότητας αποτελούν οι αποφράξεις των οδών που μεταφέρουν το σπέρμα και έχουν συμμετοχή σε ποσοστό 10%. Οφείλονται συνήθως σε μικροβιακές μολύνσεις από διάφορα μικρόβια (κυρίως σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα) που προκαλούν διαταραχή της αρχιτεκτονικής των οδών και στάση της ροής του σπέρματος συνήθως στις επιδιδυμίδες ή και στους σπερματικούς πόρους ή βλάβη των σπερματοζωαρίων όταν αυτά περνούν μέσα από αυτές τις δομές.

Στο τέλος δεν πρέπει να παραβλέπουμε την επίδραση της ηλικίας στην ανδρική γονιμότητα καθώς όλο και περισσότεροι άνδρες επιλέγουν την πατρότητα σε μεγαλύτερες ηλικίες. Ο συνδυασμός της αυξανόμενης γυναικείας δυσγονιμότητας, της αυξανόμενης βλάβης στο DNA του σπέρματος, τα χαμηλά επίπεδα επανόρθωσης στο DNA και οι αυξανόμενες ανωμαλίες στο σπέρμα, μοιάζουν να έχουν αντίκτυπο στην επιτυχία της αναπαραγωγής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ποσοστό των υπογόνιμων ζευγαριών αυξάνει με την ηλικία. Συγκεκριμένα, στις Η.Π.Α., το ποσοστό του συνόλου των υπογόνιμων ζευγαριών είναι 10%. Στην ηλικιακή ομάδα 30-34 ετών το ποσοστό ανέρχεται στο 14.3% (1 στα 7 ζευγάρια). Στις ηλικίες 35-39 το ποσοστό φτάνει στο 20% (1 στα 5 ζευγάρια), ενώ στις ηλικίες 40-44 αγγίζει το 25%, δηλαδή 1 στα 4 ζευγάρια γεγονός το οποίο μπορεί να αποδοθεί και σε αυτό που αποκαλείται ανδρική εμμηνόπαυση.

Εάν όμως όλα τα παραπάνω μετατρέπουν την αναπαραγωγική διαδικασία σε εφιάλτη, η πραγματικότητα είναι ότι ο σύγχρονος άνδρας μπορεί πολλά πράγματα να κάνει τόσο πριν όσο και μετά την διαπίστωση ενός προβλήματος υπογονιμότητας. Αρχικά θα πρέπει να τονισθεί, ότι η απόκτηση ενός παιδιού είναι ένα γεγονός το οποίο απαιτεί τη ψύχραιμη και συνειδητή προσπάθεια του ζευγαριού.

Για κανένα λόγο ένα ζευγάρι που δεν έχει αποκτήσει απογόνους στους πρώτους μήνες της ζωής του δεν πρέπει να θεωρηθεί υπογόνιμο. 12 μήνες ελευθέρων ερωτικών επαφών, με ικανό αριθμό επαφών, θεωρείται απαραίτητο από την διεθνή επιστημονική κοινότητα για να αναζητήσει ένα ζευγάρι ιατρική βοήθεια, γεγονός όμως που συνδέετε και με την ηλικία του άνδρα και της γυναίκας. Είναι απαραίτητο να τονισθεί ότι παρά πολλές φόρες το ίδιο το άγχος της τεκνοποίησης είναι αυτό που δημιουργεί πρόβλημα σε ένα κατά τα άλλα υγιές ζευγάρι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μεγάλο ποσοστό των ανδρών που βρίσκονται σε διαδικασία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, εμφανίζουν διαταραχές της σεξουαλικής τους λειτουργίας της στύσης δηλαδή και της εκσπερμάτισης.

Καθώς είναι δύσκολο για ένα άνδρα να αλλάξει τις περιβαλλοντικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζει, ή τις συνθήκες εργασίας του, μερικές απλές αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες μπορεί να βοηθήσουν. Ελαττώστε την κατανάλωση αλκοόλ, σταματήστε το κάπνισμα, αποφύγετε την χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, ελαττώστε την κατανάλωση καφεΐνης, βελτιώστε την διατροφή σας, ελαττώστε το σωματικό σας βάρος, κρατήστε την περιοχή των όρχεων "ψυχρή" αποφεύγοντας τα στενά εσώρουχα και παντελόνια και τα πολύ ζεστά μπάνια και κυρίως μάθετε να ελέγχετε όσο αυτό είναι δυνατόν το άγχος σας.

Η ανδρική υπογονιμότητα μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστωθεί με την πραγματοποίηση ενός σπερμοδιαγράμματος όπως έχει ήδη αναφερθεί. Στην συνέχεια ο έλεγχος του άνδρα- που πρέπει να τονισθεί ότι πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα με εκείνον της γυναίκας- περιλαμβάνει ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, ιατρική εξέταση, βιοχημικό και απεικονιστικό έλεγχο καθώς και γενετικό έλεγχο σε μερικές περιπτώσεις. Είναι σαφές και από το πλήθος των αιτιών που μπορεί να προκαλέσουν διαταραχές γονιμότητας ότι ο έλεγχος αυτός θα πρέπει να γίνεται από ειδικευμένο ιατρικό προσωπικό.

Η ακριβής διαπίστωση - διάγνωση της ανδρικής υπογονιμότητας είναι δυνατόν να προφυλάξει το ζευγάρι από άσκοπες και περιττές ιατρικές εξετάσεις και ιατρικές πράξεις. Και αυτό γιατί, το μεγαλύτερο ποσοστό γεννήσεων παρουσιάζεται όταν η υπογονιμότητα οφείλεται σε ανδρικούς παράγοντες κάτι το οποίο δείχνει ότι η υπογονιμότητα που οφείλεται στον ανδρικό παράγοντα μπορεί να αντιμετωπιστεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα από άλλες περιπτώσεις.

Χαρακτηριστικά, πρόσφατες μελέτες, απέδειξαν πως η σωστή -μικροχειρουργική- κιρσοκηλεκτομή ενισχύει τα ποσοστά κυήσεων από 24% έως 53%.

Τελειώνοντας πρέπει να πούμε ότι "οι άνδρες δεν πέθαναν, το σπέρμα δεν είναι είδος προς εξαφάνιση" όπως συχνά ακούγεται. Απλά τροποποιούνται τόσο οι συνθήκες, όσο και ο χρόνος επιλογής της πατρότητας, ακολουθώντας τις αλλαγές στο τρόπο ζωής μας. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι νόσημα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Υπάρχουν λύσεις που μπορούν να δώσουν την χαρά της πατρότητας σχεδόν σε κάθε άνδρα.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Παθήσεις που οδηγούν σε στυτική δυσλειτουργία - Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 7/12/12

Η Στυτική Δυσλειτουργία (ΣΔ) είναι σήμερα γνωστό πως απασχολεί περισσότερο από το 30% του σεξουαλικά ενεργού πληθυσμού στη χώρα μας. Σαν ΣΔ ορίζουμε την ελάττωση της ικανότητας του άνδρα σε σκληρότητα και διάρκεια της στύσης για διάστημα τουλάχιστον 6μηνων. Ποιες όμως είναι οι παθήσεις που αποτελούν αιτίες για ΣΔ;

Διαβήτης

Είναι μια πάθηση γνωστή στην χώρα μας και αφορά σε 600.000 άνδρες. Σε πολλούς άνδρες ο διαβήτης ξεκινά από την νεανική ηλικία(νεανικός) σε άλλους σε μεγαλύτερη ηλικία (ενηλίκων). Οι διαβητικοί άνδρες πρέπει να γνωρίζουν πως έχουν διπλάσια πιθανότητα να αποκτήσουν ΣΔ στη διάρκεια της ζωής τους και ιδιαίτερα μεγαλώνοντας. Ακόμα πρέπει να γνωρίζουν πως η ΣΔ μπορεί να είναι το πρώτο σύμπτωμα και προειδοποίηση για εμφάνιση του διαβήτη σε άνδρες που δεν ξέρουν ότι έχουν τη νόσο.

ΆΡΑ Ο ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΣ ΑΝΔΡΑΣ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΙΤΕ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΣΔ.

Υπέρταση

Οι υπερτασικοί άνδρες (ψηλή πίεση στο αίμα) υπολογίζονται στην χώρα μας σε 500.000. Οι άνδρες αυτοί έχουν τρεις φορές περισσότερη πιθανότητα να υποφέρουν από ΣΔ . Η νόσος ευθύνεται είτε από μόνη της (κακή κυκλοφορία) για την ΣΔ , είτε λόγω της συνοδού θεραπείας των αντιυπερτασικών φαρμάκων( χάπια που χαμηλώνουν την πίεση).

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΩΣ ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΗΝ ΣΔ ΕΝΩ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΤΟΥΣ.

Μεταβολικό σύνδρομο 

Είναι μια νέα νόσος του σύγχρονου τρόπου ζωής που την έχουν άνδρες με παχυσαρκία / τριγλυκερίδια / λίγη πίεση / και λίγο σάκχαρο. Αυτοί οι άνδρες δεν είναι άρρωστοι και ούτε ακολουθούν κάποιο είδος θεραπείας, αντιπροσωπεύουν το είδος του νεοέλληνα που κάθεται πολύ, τρώει πολύ και κινείται λίγο. Ενώ φαίνεται αθώα σαν κατάσταση είναι προϋπόθεση για να εμφανιστεί διαβήτης και καρδιαγγειακές παθήσεις. Στους άνδρες αυτούς, η ΣΔ εμφανίζεται επίσης συχνότερα, 4 φορές πιο συχνά από τον μέσο όρο των ανδρών.

ΑΡΑ ΕΝΑΣ ΑΝΔΡΑΣ ΜΕ ΚΟΙΛΙΤΣΑ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΤΕΜΠΕΛΗΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΙΚΗ ΤΟΥ ΖΩΗ.

Καρδιαγγειακά νοσήματα

Στην χώρα μας δεν υπάρχει οικογένεια που να μην έχει τουλάχιστον ένα μέλος της με προβλήματα καρδιάς. Οι άνδρες με εμφράγματα και by pass αυξάνονται κάθε χρόνο με λογαριθμική πρόοδο. Πίσω από τα νοσήματα της καρδιάς κρύβεται η γνωστή σε όλους πάθηση των αγγείων που λέγεται ΑΘΗΡΟΣΚΛΗΡΩΣΗ.

Έχει συσχετιστεί απόλυτα η ΣΔ με την πάθηση αυτή που εκτός από την καρδιά θα χτυπήσει και την κυκλοφορία της στύσης.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΥΣΗΣ. Χωρίς βέβαια να σημαίνει πως κάθε άνδρας με ΣΔ θα πάθει έμφραγμα, καλό είναι να ελέγχεται για τους δείκτες της καλής κυκλοφορίας.

Παχυσαρκία

Η χώρα μας έχει πάνω από 200.000 υπέρβαρους άνδρες που παρά τις προσπάθειες τους δεν χάνουν βάρος, αντίθετα το αυξάνουν όσο μεγαλώνουν. Η παχυσαρκία πλέον θεωρείται νόσος και όχι απλώς με κακή εμφάνιση γιατί επηρεάζει και αποτελεί προδιάθεση σε ΔΙΑΒΗΤΗ / ΥΠΕΡΤΑΣΗ / ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ / ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ.

Ένας στους τρεις παχύσαρκους μπορεί να εμφανίσει ΣΔ είτε λόγω επιβάρυνσης του κυκλοφορικού, είτε λόγω των ορμονικών μεταβολών ( ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ /ΛΙΓΑ ΑΝΔΡΟΓΟΝΑ)

Φάρμακα

Ζούμε την περίοδο της πολυφαρμακίας, όπου άνδρες συνήθως κυκλοφορούν με σακούλες που περιέχουν φάρμακα για την πίεση, για τον διαβήτη, για τη καρδιά, για το στομάχι, για την κατάθλιψη.

Πολλά από τα φάρμακα αυτά ενοχοποιούνται για τις διαταραχές που προκαλούν στη στύση.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΑΥΤΗ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕΝΟΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΥΣ.

Προστάτης καλοήθης υπερτροφία

Η γνωστή αυτή πάθηση που συνοδεύει τον άνδρα κάποια στιγμή θα προκαλέσει πρόβλημα στύσης ιδιαίτερα σε άνδρες που έχουν προβλήματα ούρησης (δυσουρία, νυκτουρία, συχνουρία)...

Καρκίνος του προστάτη

Μια άλλη κατηγορία ανδρών που πάσχει από ΚΑΡΚΙΝΟ του προστάτη και καταλήγει στο χειρουργείο(ριζική προστατεκτομή) θα αντιμετωπίσει ένα μείζον πρόβλημα που οφείλεται στην καταστροφή νεύρων και αγγείων της στύσης, που συνοδεύουν την χειρουργική θεραπεία αλλά και τις άλλες θεραπείες όπως, ακτινοβολία ,ορμονοθεραπεία κλπ.

ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ τι γίνεται με τις θεραπείες της στύσης, σήμερα θα λέγαμε ότι περνάμε μια περίοδο όπου τα φάρμακα για την στύση περισσεύουν, χωρίς να έχουμε όμως καθαρή απάντηση αν θεραπεύουν ή απλά αντιμετωπίζουν το σύμπτωμα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο βασανιστικό ερώτημα των ανδρών που δοκίμασαν ίσως κάποιο από τα γνωστά φάρμακα που κυκλοφορούν ήδη από το 1998, είναι μόνο μια και καθαρή: η νόσος της ΣΔ είναι πολυπαραγοντική και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους γιατρούς και όχι ως σύμπτωμα που απλουστευτικά καταλήγει στην λήψη ενός ΧΑΠΙΟΥ.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ είναι πως κανένα φάρμακο δεν είναι πανάκεια και πως πολλές φορές χρειάζεται διόρθωση της υποστρωματικής νόσου και συνδυασμός φαρμάκων για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ βρίσκεται στην κοινή ευφυΐα του καθενός που εμπειρικά έχει ζήσει και άλλα νοσήματα όπως πχ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΤΟΝ ΔΙΑΒΗΤΗ και που δεν καταλήγει γενικά να πάρει φάρμακα από μόνος του έστω και αν τα γνωρίζει από φίλους η φαρμακοποιούς.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ στις συμβουλές των φίλων (πήρα και εγώ και νομίζω ότι είναι καλό).

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ βρίσκεται στην ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΑ ΡΗΣΗ, δεν υπάρχει ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΑΛΛΑ ΑΣΘΕΝΗΣ που σημαίνει ότι την κάθε νόσο θα πρέπει κανείς να την αντιμετωπίζει με την ιδιαιτερότητα που εμφανίζεται σε κάθε ξεχωριστό άνθρωπο.

Τα κύτταρα μας πεθαίνουν από την έλλειψη οξυγόνου για αυτό και γερνάμε. Τα προβλήματα του σεξ με την βιολογική αλλά και με την συμβολική του έννοια είναι πρόβλημα της ζωής. Μέσα από το σεξ γεννιόμαστε υπάρχουμε, χαιρόμαστε, αλλά και πεθαίνουμε. Όλες οι σύγχρονες μελέτες σήμερα δείχνουν πως αν κάτι δεν πάει καλά με το σεξ φταίνε και άλλα όργανα που έχουν πλούσια αιμάτωση (καρδιά/εγκέφαλος).

Πολλές μελέτες επίσης συσχετίζουν την παράταση της ζωής με την συνέχιση του σεξ στις μεγάλες ηλικίες. Οι άνθρωποι που είναι ερωτευμένοι με τη ζωή και το σεξ, μοιάζει να ζουν περισσότερο και καλύτερα, και αυτό δεν χρειάζεται η επιστήμη να το αποδείξει. Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε στο περιβάλλον μας οι άνθρωποι που γκρινιάζουν αρρωσταίνουν περισσότερο ή οι άνθρωποι που χαίρονται τη ζωή τους και το σεξ μοιάζουν πάντα νεότεροι και υγιέστεροι.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Κιρσοκήλη - Η ύπουλη νόσος που πλήττει την γονιμότητα των ανδρών - Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 05/11/12

Αν και συνήθως δεν δίνει συμπτώματα, η κιρσοκήλη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την γονιμότητα των ανδρών. Όταν υπάρχει ιατρική ένδειξη, η χειρουργική θεραπεία είναι απλή, ασφαλής και αποτελεσματική.

Η κιρσοκήλη είναι μια πάθηση που οφείλεται σε ανεπάρκεια των φλεβών που βρίσκονται στο όσχεο. Πιο συγκεκριμένα λόγω δυσλειτουργία στις φλέβες στο όσχεο δεν μπορεί να απομακρυνθεί το αίμα από τη περιοχή με συνέπεια αυτό να μένει στάσιμο και να λιμνάζει δημιουργώντας κακές συνθήκες για την ωρίμανση σπερματοζωαρίων. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό μπορεί να γίνει αντιληπτό με τη ψηλάφηση επειδή δημιουργούνται εξογκώματα στη κορυφή του όρχι.

Η κιρσοκήλη είναι ύπουλη νόσος γιατί δεν δίνει πάντα συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι αίσθημα βάρους στους όρχεις και ήπιος πόνος. Τις περισσότερες φορές, ωστόσο, η κιρσοκήλη ανακαλύπτεται τυχαία όταν ο άνδρας δυσκολεύεται να τεκνοποιήσει ή όταν αισθάνεται επίμονο ήπιο πόνο στους όρχεις και καταφεύγει για έλεγχο.

Η σχέση της με την υπογονιμότητα

Η κιρσοκήλη αποτελεί αρκετά συχνή αιτία ανδρικής υπογονιμότητας (ευτυχώς αναστρέψιμη) γιατί μειώνει σημαντικά την παραγωγή σπερματοζωαρίων. Η κιρσοκήλη μπορεί επίσης να μειώσει την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων καθώς επίσης τη μορφολογία και τον αριθμό τους. Υπάρχει λοιπόν σύνδεση της κιρσοκήλης με πιθανά προβλήματα γονιμότητας του άνδρα αφού η κιρσοκήλη εμφανίζεται στο 15% περίπου του αντρικού πληθυσμού χωρίς προβλήματα γονιμότητας και στο 40% των ανδρών με υπογονιμότητα.

Ξέρετε ότι:

Η κιρσοκήλη:

• Εμφανίζεται σε οποιονδήποτε άνδρα αναπαραγωγικής ηλικίας
• Είναι συχνότερη στον αριστερό όρχι
• Επιβαρύνει τη λειτουργία του όρχι όσο παραμένει
• Η επιτυχή σύλληψη μετά την επέμβαση επιτυγχάνεται στο 45 με 50% των ζευγαριών.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση γίνεται με ψηλάφιση από τον ειδικό ουρολόγο, ειδικό υπερηχογράφημα οσχέου και σπερμοδιάγραμμα και ανάλογα και ανάλογα με τη σοβαρότητά της καθορίζεται η στρατηγική της θεραπευτικής παρέμβασης.

Πώς θεραπεύεται;

Η θεραπείας της κιρσοκήλης γίνεται χειρουργικά και στοχεύει κυρίως στην κατάργηση των σπερματικών φλεβών που δεν λειτουργεί σωστά. Παλαιότερα η επέμβαση γινόταν με ανοικτό χειρουργείο ή λαπαροσκοπικά στην κοιλιακή ή στην βουβωνική περιοχή. Τελευταία χρησιμοποιείται η μέθοδος της μικροχειρουργικής κατά την οποία γίνεται μια πολύ μικρή τομή με χρήση χειρουργικού μικροσκόπιου. Ο ασθενής συνήθως δεν νιώθει πόνο μετεγχειρητικά, σηκώνεται από το κρεβάτι αμέσως μετά την επέμβαση και μπορεί να φύγει από το νοσοκομείο την ίδια μέρα.

Λύνει το πρόβλημα υπογονιμότητας;

Η ποιότητα του σπέρματος μετά την επέμβαση βελτιώνεται σε ποσοστό που αγγίζει το 90%. Η διόρθωση δηλαδή της κιρσοκήλης μπορεί να εξασφαλίσει βελτίωση στην ποιότητα του σπέρματος όταν υπάρχουν διαταραχές που οφείλονται σε αυτή. Αυτό μπορεί να φανεί και στο σπερματοδιάγραμμα που γίνεται 2 μήνες μετά την επέμβαση.

Η επιδιόρθωση της κιρσοκήλης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη γονιμότητα του άνδρα. Αν, ωστόσο, η υπογονιμότητα παραμένει μετά την αποκατάσταση της κιρσοκήλης το ζευγάρι μπορεί να χρειάζεται να καταφύγει σε τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Υπάρχουν μέτρα πρόληψης;

Δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει ένας άνδρας για να μην πάθει κιρσοκήλη αφού αυτή η δυσλειτουργία των συγγενή φλεβών στην περιοχή του οσχέου είναι μάλλον θέμα κατασκευαστικό. Όταν όμως κάποιος ξέρει ότι έχει κιρσοκήλη προκειμένου να αποφύγει μια επιδείνωση καλό είναι να αποφεύγει την ορθοστασία και να σηκώνει βάρη.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, 
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Νόσος Peyronie- Τι είναι και πώς αντιμετωπίζεται; - Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 09/10/12

Όταν η συζήτηση φτάνει στο πέος, η σκληρότητα, το μέγεθος και η μορφή του είναι τα κύρια θέματα. Όλοι οι άνδρες θα ήθελαν το πέος τους να έχει ικανή σκληρότητα και μορφή για μία ικανοποιητική όσο και ανώδυνη σεξουαλική επαφή τόσο για τον ίδιο όσο και για την σύντροφο του.

Η Ν. PEYRONIE είναι μία ασθένεια η οποία προκαλεί παραμόρφωση -στροφή- του πέους, συνήθως κοιλιακά, συχνά τόσο μεγάλη που να καθιστά αδύνατη την ερωτική επαφή. Ταυτόχρονα ο άνδρας μπορεί να αναφέρει πόνο, συχνά πολύ έντονο, κατά τη διάρκεια της ερωτικής επαφής και όχι σπάνια δυσκολία στη στύση.

Ουσιαστικά πρόκειται για καταστροφή και αποτιτάνωση των σηραγγωδών σωμάτων, του βασικού δηλαδή τμήματος του στυτικού μηχανισμού. Το αποτέλεσμα είναι μία δύσκολη, ακόμα και αδύνατη ερωτική επαφή και σε κάθε περίπτωση επώδυνη και για τους δύο συντρόφους αφού η παραμόρφωση στο πέος προκαλεί πόνο κατά τη διείσδυση και στη σύντροφο.

Η παραμόρφωση αυτή του πέους ΔΕΝ είναι φυσιολογική και ΔΕΝ σχετίζεται με την ηλικία του άνδρα. Το γεγονός αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό αφού το νόσημα εμφανίζεται κυρίως μετά τα 50 που σε καμία περίπτωση δεν ορίζεται σαν τρίτη ηλικία, εάν μπορεί να ορισθεί κάτι τέτοιο γενικά.

Αξίζει να τονιστεί και πάλι ότι πρόκειται για νόσημα το οποίο μπορεί να αντιμετωπισθεί.

Πώς προκαλείται;

Συχνά οι άνδρες που εμφανίζουν N. PEYRONIE αναφέρουν τραυματισμούς στο παρελθόν, όπως τραυματισμό του πέους ο οποίος προκαλείται κατά τη σεξουαλική επαφή. Δεν είναι απαραίτητο να έχει συμβεί ένας μεγάλος τραυματισμός, ένα κάταγμα πέους όπως λέγεται, αφού σήμερα γνωρίζουμε ότι και μικρότεροι τραυματισμοί, που δεν γίνονται αντιληπτοί από τον άνδρα, μπορούν σε βάθος χρόνου να προκαλέσουν τη στροφή αυτή του πέους.

Αυτό όμως είναι μία από τις αιτίες που είναι δυνατό να προκαλέσουν το πρόβλημα. Νοσήματα του προστάτη, φλεγμονές ακόμη και συστηματικά νοσήματα, προβλήματα δηλαδή σε άλλο όργανο, μακριά από το πέος, μπορούν να προκαλέσουν το ίδιο πρόβλημα. Είναι λοιπόν εξαιρετικά σημαντικό να βρεθεί η αιτία του προβλήματος και είναι επίσης σημαντικό να διαφοροποιηθεί η Ν. PEYRONIE από τη συγγενή στροφή του πέους, πρόβλημα με το οποίο έχει γεννηθεί ένας άνδρας και το συνειδητοποιεί ουσιαστικά από την έναρξη της ερωτικής του ζωής.

Μπορεί να γίνει κάτι;

Ανεξάρτητα όμως από την αιτιολογία του, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ενοχλητικό. Όχι μόνο σε όρους ιατρικούς, πόνος, δυσκολία στύσης, παραμόρφωση αλλά και σε όρους σχέσεων του ζευγαριού. Δεν είναι σπάνιο το ζευγάρι να αναφέρει σοβαρά προβλήματα στην σχέση του εξαιτίας της αδυναμίας για ερωτική επαφή και ότι άλλο μπορεί να επιφέρει κάτι τέτοιο.

Όταν ένας άνδρας παρουσιάζει το νόσημα αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο πόνος, η δυσκολία στη στύση και η παραμόρφωση του πέους είναι οι προτεραιότητες στην αντιμετώπιση του νοσήματος, με αυτή ακριβώς τη σειρά.

Η θεραπεία του προβλήματος μπορεί να είναι τόσο απλή για τον ειδικό γιατρό όσο δύσκολη και αποτυχημένη για τον μη-ειδικό. Το πόσο μεγάλη είναι η στροφή, το πότε εμφανίστηκε, εάν υπάρχει δυσκολία στη στύση, η ηλικία του άνδρα και η ύπαρξη άλλων προβλημάτων υγείας είναι παράγοντες οι οποίοι θα ληφθούν υπόψη στην επιλογή της θεραπείας που μπορεί να είναι φαρμακευτική, τοπική αγωγή και χειρουργική.

Το γεγονός είναι ένα: «Όσο νωρίτερα τόσο καλύτερα» όπως χαρακτηριστικά τονίζουν οι ειδικοί, αναφερόμενοι στο πόσο νωρίς ο άνδρας θα ζητήσει ιατρική βοήθεια. Εάν πάντως για κάποιο λόγο, ο άνδρας έχει καθυστερήσει να ζητήσει ιατρική βοήθεια, λύση υπάρχει ακόμα και τότε. Εξειδικευμένα ανδρολογικά κέντρα μπορούν να εφαρμόσουν εξελιγμένες χειρουργικές τεχνικές αποκατάστασης, χωρίς τους φόβους και τις ανασφάλειες που συνήθως ακολουθούν ένα τέτοιο χειρουργείο. Η χρήση μοσχευμάτων, είτε από τον ίδιο τον ασθενή, είτε ετερόλογων μπορούν να επιτύχουν αποκατάσταση της βλάβης χωρίς διαταραχή της στυτικής λειτουργίας.

Όπως μπορεί να διαβεβαιώσει ο ειδικός γιατρός προβλήματα που αφορούν το μέγεθος του πέους μετά το χειρουργείο, την στύση και την αίσθηση, αλλά και την μετεγχειρητική πορεία δεν υπάρχουν με την κατάλληλη επιλογή του είδους του χειρουργείου.

Το μήνυμα είναι λοιπόν τριπλό. Υπάρχει θεραπεία, αναζητήστε βοήθεια νωρίς, επιλέξτε τον ειδικό.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr


Ανδρόπαυση: Μύθος ή πραγματικότητα; - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 05/09/12

Με τον όρο ANΔPOΠAYΣH η ιατρική κοινότητα θέλησε να εκφράσει την αντιστοιχία του συνδρόμου που στη γυναίκα είναι γνωστή σαν εμμηνόπαυση. Στη κυριολεξία ο όρος παραπέμπει στη αναστολή παραγωγής των ANΔPOΓONΩN που είναι οι κυρίαρχες ορμόνες στον άνδρα σε σχέση με τα OIΣTPOΓONA που αφορούν τις γυναίκες. O όρος αυτός σημειολογικά παραπέμπει σε ανάλογες καταστάσεις που περιγράφονται στη γυναικεία κλιμακτήριο και που είναι γνωστές σε όλες τις γυναίκες για τα εντυπωσιακά και σημαντικά συμπτώματα που την συνοδεύουν.

Στον άνδρα όμως δεν υπάρχουν τόσο δραματικές αλλαγές στη συμπτωματολογία του αλλά και δεν τεκμηριώνονται με την πτώση των ορμονών που συνοδεύει τις γυναίκες. Mε δεδομένες αυτές τις σημαντικές διαφορές, η ιατρική κοινότητα προσπαθεί να υιοθετήσει όρους πιο σαφείς και επιστημονικά τεκμηριωμένους, γι αυτό και ο όρος που προτάθηκε από το γιατρό Aδαμόπουλο για ANΔPOΠENIA αντί ANΔPOΠAYΣH ίσως να είναι πιο σωστός, δεν έχει όμως ακόμα υιοθετηθεί διεθνώς και ο όρος ANΔPOΠAYΣH εξακολουθεί να ακούγεται στα περισσότερα διεθνή FORΑ. H πλέον όμως διαδεδομένη ορολογία στην επιστημονική κοινότητα είναι ΣYNΔPOMO MEPIKHΣ ANΔPOΓONIKHΣ EΛΛEIΨHΣ ΣTON ΓHPAΣKONTA ANΔPA (PADAM/PEDAM).

Aνεξάρτητα από τις διαφορές στην ορολογία, το σύνδρομο αυτό περιγράφει μια διαφορά στη συμπεριφορά και στην εμφάνιση του άνδρα μετά τα 50 που κωδικοποιείται κυρίως σε ό,τι έχει σχέση με τη γήρανση, την κόπωση και τη σεξουαλική λειτουργία. Tα συμπτώματα που συνοδεύουν αυτή την ηλικία επίσης δεν είναι σαφή ακόμα ούτως ώστε να δώσουν την αξιοπιστία ενός συνδρόμου, παρά ταύτα περιγράφονται ως τέτοια μέχρι τώρα τα ακόλουθα:

MEΩΣH TOY AIΣΘHMATOΣ EYEΞIAΣ.
MEIΩΣH TΩN ΠNEYMATIKΩN ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ.
MEIΩΣH THΣ ΣEΞOYAΛIKHΣ IKANΟTΗTHTAΣ.
MEIΩΣH THΣ MYIKHΣ MAZAΣ KAI IΣXYOΣ.
MEIΩΣH THΣ OΣTIKHΣ ΠYKNOTHTAΣ.
MEIΩΣH THΣ EPYΘPOΠOIHΣHΣ.
MEIΩΣH THΣ ANΟΣOΛOΓIKHΣ ETOIMOTHTAΣ.
AYΞHΣH TOY ΛIΠΩΔOYΣ IΣTOY
ΔIATAPΑXEΣ TOY ΨYXIΣMOY .
ΔIATAPAXEΣ TOY YΠNOY. (NIKOΠOYΛOY Σ).

Oλα τα προηγούμενα όπως αντιλαμβάνεστε δεν είναι εύκολο να αντικειμενικοποιηθούν και να καταμετρηθούν με τη μορφή αξιόπιστων εξετάσεων και κριτηρίων, έτσι θα ονομάζαμε την περίοδο που διανύουμε σκοτεινή ως προς τη διάγνωση του συνδρόμου της ANΔPOΠAYΣHΣ. Mε λίγα λόγια δεν είναι τόσο εύκολο να διαγνωστεί ένας άνδρας με το σύνδρομο αυτό, ενώ μια γυναίκα με EMMHNOΠAYΣH διαγιγνώσκετε πλέον από μόνη της ή από το περιβάλλον της που μπορεί να είναι απλά και μόνο μια φίλη της.

H ANΔPOΠAYΣH έχει ταυτιστεί πολλές φορές με τη μείωση της σεξουαλικότητας και της απόδοσης του άνδρα αυτής της ηλικίας αλλά και με την ψυχολογική του κατάσταση που είναι αρκετά διαφορετική (πιο κουρασμένος, πιο εκνευρισμένος) και, στο κοινωνικό λεξιλόγιο, οι άνδρες αυτοί περιγράφονται σαν ΓEPONTOKOPEΣ ή σαν να ΠΕΡΝΟΥΝ KΛIMAKTHPIO.

Σήμερα που η επιστήμη περνά τη περίοδο της αναζήτησης προληπτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση της ασθένειας αλλά και της μακροβιότητας είναι δεδομένο πως πολλές έρευνες στοχοιοθετούν την ανακάλυψη των παραγόντων που κάνουν τους ανθρώπους της μεγάλης ηλικίας να υποφέρουν. Έτσι, δεν είναι περίεργο να υπάρχει το ερώτημα: Είναι η ΓHPANΣH μια φυσιολογική διαδικασία θανάτου των κύτταρων ή μια AΣΘENEIA THΣ MEΓAΛHΣ HΛIKIAΣ.

Aν 10 χρονια πριν ένας γιατρός που έδειχνε ενδιαφέρον για τη γήρανση ή για το σεξ σαν παθήσεις, διακινδύνευε την καριέρα και τη φήμη του. Σήμερα, όλο και περισσότεροι επιστήμονες εστιάζουν το ενδιαφέρον τους σε αυτούς τους τομείς. Για να δώσω ένα παράδειγμα, το 1980, ένα συνέδριο με τα θέματα αυτά είχε συμμετοχή μόνο 10 γιατρών, ενώ τα αντίστοιχα συνέδρια σήμερα, τα παρακολουθούν χιλιάδες επιστήμονες.

Eίναι βέβαιο πως με τη παράταση του χρόνου ζωής του σύγχρονου ανθρώπου, η απαίτηση για ποιότητα ζωής που να συνοδεύει τη μεγάλη ηλικία θα αναγκάσει την ιατρική επιστήμη να ασχοληθεί πιο εντατικά με τα προβλήματα της γήρανσης του άνδρα, άρα και του συνδρόμου της ANΔPOΠAYΣHΣ.

Επομένως, η ΓHPANΣH και η ANΔPOΠAYΣH αφορά πολλά συστήματα του ανθρώπου όπως το KAPΔIAΓΓEIAKO, το ANAΠAPAΓΩΓIKO, τη ΣEΞOYAΛIKOTHTA, τη MYIKH και OΣTIKH ΛEITOYPΓIA.

ΓONAΔIKH ΛEITOYPΓIA

Σε αντίθεση με το τι συμβαίνει στις γυναίκες που η αναπαραγωγική τους ικανότητα διακόπτεται οριστικά, στον άνδρα η ικανότητα αυτή διατηρείται αν και φαίνεται ότι μειώνεται σχετικά. Έτσι στους άνδρες μετά τα 50 υπάρχει σταδιακή μείωση των κύτταρων που παράγουν την τεστοστερόνη. H μείωσή της οδηγεί καθοριστικά στη εμφάνιση των συμπτωμάτων της γήρανσης (κόπωση, μείωση μυϊκής μάζας, σεξουαλικότητας κλπ).

H προσπάθεια αναπλήρωσης της έλλειψης αυτής συνεκτιμάται σήμερα με τις παθήσεις του προστάτη που συνοδεύουν την ηλικία αυτή. Πάντως η τάση σήμερα της επιστημονικής κοινότητας είναι να δημιουργήσει θεραπείες υποκατάστασης της ανδρογονικής αυτής μείωσης για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του γηράσκοντα άνδρα.

ΣΩMATOΠENIA ή ΣΩMATOΠAYΣH

Mε την πρόοδο της ηλικίας υπάρχει μείωση της αυξητικής ορμόνης ιδίως στην ηλικία των 60 ετών. H αυξητική ορμόνη είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη μας και είναι ιδιαίτερα υψηλή μέχρι την εφηβεία (που ωριμάζει η ανάπτυξη.) H έλλειψη της στην παιδική ηλικία προκαλεί ποικίλα και σοβαρά προβλήματα. Στους ενήλικες φαίνεται να είναι καθοριστική για τον μεταβολισμό μας στη σύσταση του σώματος αλλά και στο αμυντικό μας σύστημα.

H έλλειψη η μείωση της στη μεγάλη ηλικία επηρεάζει την καρδιά,τη νεφρική λειτουργία, τις ορμόνες, την οστική μάζα, τη μυική μάζα και είναι σημαντικός παράγοντας για την έκπτωση της ποιότητας ζωής στους μεγάλους άνδρες. H χορήγηση της εξωγενώς είναι αμφιλεγόμενη με μια τάση στη διεθνή κοινότητα επανεξέτασης της φοβίας χρήσης της που κυριαρχούσε τις προηγούμενες 10ετιες.

AΛΛAΓEΣ ΣTH ΘYPEOEIΔIKH KAI EΠINEΦPIΔIAKH ΛEITOYPΓIA

H ενδοκρινική λειτουργία στον άνδρα που έχει σχέση με τον θυρεοειδή φαίνεται να αλλάζει με μια τάση μείωσης των ορμονών του. Aντίθετα οι ορμόνες ην επινεφριδίων όπως η γνωστή KOPTIZOΛH αυξάνεται στους ηλικιωμένους. Oι παρατηρήσεις αυτές δεν έχουν πλήρως διερευνηθεί και σχετιστεί με την γήρανση και ούτε έχουν γίνει θεραπείες υποκατάστασης των ορμονών αυτών της ζωής όπως έχει γίνει με τις προηγούμενες ορμόνες (αυξητικη/τεστοστερόνη).

METOBOΛIΣMOΣ TOY ΣAΚXAPOY

Είναι πολλά χρόνια γνωστό πως η μεγάλη ηλικία συνοδεύεται από αύξηση του ΔIABHTH για αυτό και ονομάζεται σε αρκετές περιπτώσεις ΓEPONTIKOΣ η ΔIABHTHΣ TΩN ENHΛIKΩN. O γηράσκων πληθυσμός φαίνεται ότι μειώνει την έκκριση ινσουλίνης ενώ αυξάνει την έκκριση γλυκόζης από το ήπαρ. Oι μηχανισμοί όμως που ενοχοποιούνται για τον μεταβολισμό των υδατανθράκων στην μεγάλη ηλικία δεν είναι διευκρινισμένοι αφού μπορεί να επηρεάζεται από τη μειωμένη φυσική δραστηριότητα κα τις παθήσεις του κυκλοφορικού που την συνοδεύουν αλλά και από την αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών.

OI AΛΛAΓEΣ ΣTHN KYKΛOΦOPIA

Είναι δύσκολο να ειπωθεί αν η γήρανση προκαλεί τις παθήσεις της κυκλοφορίας η ίδια η μειωμένη κυκλοφορία προκαλεί γήρανση. H νόσος των αγγείων της καρδιάς και γενικά οι αλλαγές που φαίνεται ότι συνοδεύουν την κυκλοφορία με πιο γνωστή την YΠEPTAΣH και την APTHPIOΣKΛHPYNΣH. Σήμερα τα νοσήματα του κυκλοφορικού θεωρούνται πολυπαραγοντικά και πολλές φορές ξεκινούν από τις πιο νέες ηλικίες και εμφανίζονται πιο συχνά στη μεγάλη ηλικία.

ΣEΞOYAΛIKOTHTA ΣTHN TPITH HΛIKIA

Όλες οι μελέτες δείχνουν πως η σεξουαλική δυσκολία εμφανίζεται πολύ πιο συχνά μετά τα 50. Eνώ η επίπτωση της ΣΔ στις μικρές ηλικίες είναι περίπου 8-10% στην ηλικία των 50 μπορεί να φτάσει και στο 40-50% στην δε ηλικία των 70 είναι από 60-70%. Eίναι ίσως η πιο εμφανής συσχέτιση της γήρανσης του άνδρα με την πτώση της σεξουαλικής του απόδοσης. H σεξουαλική λειτουργία που άρχισε να διερευνάται τα τελευταία χρόνια εντατικά και να αποτελεί σημαντικό παράγοντα της ποιότητας ζωής των μεγάλων ανδρών δεν έχει μόνο βιολογικό υπόστρωμα αλλά μία κοινωνική προκατάληψη.

Υπάρχουν ακόμα δομημένες απόψεις στην κοινωνία που απαξιώνουν το σεξ στην μεγάλη ηλικία θεωρώντας μη αναγκαίο η απλά υπερβολικό. Oι άνδρες και οι γυναίκες της μεγάλης ηλικίας είναι σίγουρο πως μειώνουν τους ρυθμούς σεξουαλικών επαφών αλλά επίσης σίγουρο είναι ότι το θέλουν όπως και οι νέοι. Oι παθήσεις που συνοδεύουν την τρίτη ηλικία επηρεάζουν την σεξουαλική ικανότητα και είναι σίγουρο πως η YΠEPTAΣH /OI KAPΔIOΠΑΘEIEΣ/O ΔIABHTHΣ συσχετίζονται δραματικά με την πτώση της απόδοσης στο σεξ.

H KATAΘΛIΨH KAI H AΠOMONΩΣH των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας είναι επίσης επιβαρυντικός παράγοντας που σε συνδυασμό με την απουσία συντρόφου (θάνατοι) κάνουν πραγματικά δύσκολη την σχέση των ανδρών αυτής της ηλικίας. H προσέγγιση του προβλήματος σήμερα εστιάζεται στη καλή διερεύνηση των αιτιών που μπορούν να προκαλέσουν ΣΔ στη μεγάλη ηλικία και στην ενθάρρυνση των ανθρώπων αυτών για την συνέχιση της ερωτικής τους δραστηριότητας γιατί όλες οι μελέτες υποστηρίζουν πως TO ΣEΞ παρατείνει την ποιότητα αλλά και το προσδόκιμο της ζωής.

ΣYMΠEPAΣMATIKA ούτε ανδρόπαυση ούτε εμμηνόπαυση που είναι όροι ευνουχιστικοί και περιοριστικοί για τα δυο φύλα αλλά συνέχιση της ζωής με επίγνωση των δυσκολιών και των εφεδρειών μας. H BIOΛOΓIKH AΛΛA KΑΙ ΨYXOΛOΓIKH ζωή των μεγάλων ανθρώπων δεν παύει αλλά απλά αλλάζει ρυθμούς. Με την έννοια αυτή πολλές φορές η BPAΔYTYTA ίσως να είναι πιο πολύτιμη από την TAXYTHTA της νέας ηλικίας αλλά και πιο HΔONIKH γιατί δίνει στο χρόνο THN YΠOMONH που είναι απαραίτητο στοιχείο της HΔONHΣ ΣE OΛEΣ TIΣ EKΦANΣEIΣ THΣ ZΩHΣ KAI OXI MONO ΣTON EPΩTA.

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Σεξ και καλοκαίρι- Έχει επιπτώσεις στην υγεία μας η έντονη ερωτική ζωή; - Πρώτη καταχώρηση Τετάρτη, 4/07/12

Το καλοκαίρι παραδοσιακά και στο μυαλό όλων μας είναι συνυφασμένο με ελευθερία. Ελευθερία χρόνου, ελευθερία υποχρεώσεων, ελευθερία κινήσεων και πιθανότατα ελευθερία επιθυμιών και φαντασιώσεων.

Στη συλλογική φαντασίωση, λοιπόν, αποτελεί την ιδανική εποχή για την πραγματοποίηση νόμιμων ή λιγότερο νόμιμων, κρυφών ή λιγότερο κρυφών επιθυμιών. Η αναγκαστική, εξάλλου, έκθεση του σώματος στα μάτια των άλλων βοηθάει σε κάτι τέτοιο.

Το αποτέλεσμα: η ερωτική επιθυμία στα ουράνια, η ανάγκη για νέες γνωριμίες όλο και πιο δυνατή και η έκφραση της ερωτικής μας επιθυμίας σχεδόν καθημερινή.

Στατιστικά, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, ο αριθμός των ερωτικών επαφών αυξάνεται σημαντικά. Κάτι που αφορά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Πράγμα φυσιολογικό, αν το αναλύσει κανείς από την πλευρά του χρόνου και της αντίστοιχης έλλειψης άγχους.

Όχι, όμως, τόσο αναμενόμενο από την ιατρική πλευρά, αφού το καλοκαίρι δεν ανήκει στις περιόδους με υψηλή τεστοστερόνη, ορμόνη η οποία μοιάζει να καθορίζει ή τουλάχιστον να παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Ένα όμως είναι το σημαντικό και αδιαμφισβήτητο, το καλοκαίρι θέλουμε να κάνουμε, από ό,τι φαίνεται, περισσότερο σεξ, αφήνοντας προκαταλήψεις και ταμπού για τον χειμώνα.

Περισσότερο σεξ σημαίνει όμως περισσότερους κινδύνους; Είναι επικίνδυνη η έντονη ερωτική ζωή;

Η πραγματικότητα είναι ότι η ίδια η ζωή είναι επικίνδυνη και το σεξ αποτελεί πιθανότατα μια από τις ασφαλέστερες εκφράσεις της με μια προϋπόθεση: κάνουμε σεξ για να δώσουμε και να πάρουμε ηδονή, για να απελευθερώσουμε την ερωτική μας ανάγκη και όχι για συναγωνισμό.

Σε ένα καλοκαίρι γεμάτο από αθλητικά γεγονότα, το πιο ψηλά, πιο γρήγορα, πιο δυνατά δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο σεξ.

Θα πρέπει, όμως, να παραδεχτούμε ότι η πιθανότητα συχνής εναλλαγής ερωτικών συντρόφων αυξάνει την πιθανότητα για τη μετάδοση σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, ηπατίτιδας και AIDS. Αναφερόμαστε, βέβαια, στη μη χρήση προφυλακτικού.

Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας -AIDS - , οι ηπατίτιδες B, C, η λοίμωξη από τον ιό HPV, κονδυλώματα, ο ιός του έρπητα των γεννητικών οργάνων, οι λοιμώξεις από μύκητες, τριχομονάδες κάντιτα, γονόκοκκο, αλλά και ξεχασμένα στο παρελθόν νοσήματα, όπως η σύφιλη, η μολυσματική τέρμινθος, η ψώρα, αποτελούν συχνούς «επισκέπτες» του καλοκαιριού, απρόσκλητους βέβαια για πολλούς άνδρες και γυναίκες. Λίγα λόγια για τον καθένα.

AIDS: Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας. Προκαλείται από τον ιό HIV (HUMAN IMMUNODEFICIENCY VIRUS). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν 10-20 ημέρες από τη μόλυνση ή ακόμα έπειτα από χρόνια. Πυρετός, διάρροια, αίσθημα κόπωσης, διογκωμένοι λεμφαδένες, γενικά συμπτώματα τα οποία θυμίζουν γρίπη, αποτελούν την κύρια συμπτωματολογία.

Ο ιός βρίσκεται στο αίμα, στο σπέρμα, τα κολπικά υγρά και μπορεί να εισέλθει στο σώμα μας μέσω μικρών ή μεγαλύτερων πληγών στο δέρμα ή μέσω του κόλπου, του πρωκτού, του πέους και του στόματος.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι η ταυτόχρονη ύπαρξη άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ευνοεί τη μετάδοση του ιού. Από τις ιογενείς λοιμώξεις του ήπατος - ηπατίτιδες, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες και πλέον επικίνδυνες είναι η ηπατίτιδα B και C. Τα νοσήματα αυτά, είναι πιθανόν να μεταδοθούν με άμεση επαφή με το αίμα ή τα σωματικά υγρά ενός ατόμου μολυσμένου από τον ιό, στο κομμάτι τουλάχιστον που αφορά στη μετάδοση με το σεξ, αφού το νόσημα μπορεί να μεταδοθεί επίσης από μολυσμένες σύριγγες, εργαλεία αλλά και από τη μητέρα στο μωρό κατά τον τοκετό.

Είναι πολύ πιθανό το νόσημα να περάσει απαρατήρητο και ο ασθενής να αποκτήσει ανοσία. Σε κάποιες περιπτώσεις, όμως, εμφανίζονται συμπτώματα τα οποία μοιάζουν με γρίπη: κούραση, ναυτία, εμετός, αδυναμία, πυρετός, κοιλιακοί πόνοι, δερματικά εξανθήματα και ίκτερος. Θα πρέπει να τονισθεί, βέβαια, ότι μερικές φορές η εξέλιξη του νοσήματος είναι εξαιρετικά γρήγορη.

Όταν όμως λέμε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, σε τι αναφερόμαστε;

Κονδυλώματα: Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS).

Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού, εάν και οι πλέον συχνοί και πιο επικίνδυνοι, αφού έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες είναι οι υπότυποι 16, 18, 31, 33, 35. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν έως και 12 μήνες μετά την αρχική μόλυνση, η οποία γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή, που μπορεί να είναι το πέος, ο κόλπος, το στόμα, ο πρωκτικός δακτύλιος, η περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα και πρόκειται για μικρά, συχνά σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας, εξογκώματα τα οποία με τον καιρό είναι δυνατόν να διογκωθούν σημαντικά.

Η συσχέτιση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας καθιστά την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του προβλήματος τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα εξαιρετικά σημαντική.

Μυκητιάσεις: Οι μυκητιάσεις τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα είναι ένα εξαιρετικά συχνό πρόβλημα το καλοκαίρι, συνεπικουρούμενο και από το θερμό και υγρό περιβάλλον. Μυκητιασικές κολπίτιδες στη γυναίκα, βαλανοπροσθίτιδες στον άνδρα είναι δυνατό να εμφανισθούν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Στις γυναίκες παρουσιάζονται με τη μορφή δύσοσμου κολπικού εκκρίματος με κνησμό (φαγούρα) και πόνο, ιδιαίτερα κατά τη σεξουαλική επαφή. Στον άνδρα εμφανίζονται με τη μορφή εκκρίματος ή έντονης ερυθρότητας της βαλάνου, κνησμό και ευαισθησία στην περιοχή. Το σημαντικότερο σε αυτή την περίπτωση είναι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση του προβλήματος και στους δύο ερωτικούς συντρόφους, για να αποφευχθεί η επαναμόλυνση κάποιου από τους δύο.

Έρπης: Ο έρπης των γεννητικών οργάνων οφείλεται σε ιό. Τα συμπτώματα τα οποία είναι κυρίως δερματικά, επώδυνες φυσαλίδες στα γεννητικά όργανα ή στο στόμα είναι δυνατό να εμφανιστούν 2-20 ημέρες από τη μόλυνση. Είναι δυνατό να συνυπάρχουν αίσθημα κόπωσης και διογκωμένοι λεμφαδένες. Η μετάδοση γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή.

Η διάγνωση είναι εύκολη για τον ειδικό γιατρό και συνήθως γίνεται με την κλινική εξέταση μόνο, ενώ είναι δυνατό να χρειασθεί η πραγματοποίηση ΡΑΡ τεστ στις γυναίκες και κυτταρολογικές εξετάσεις από τη βλάβη για τους άνδρες (PCR).

Κολπίτιδες: Οι κολπίτιδες στις γυναίκες και οι ουρηθρίτιδες στους άνδρες – ειδικές και μη ειδικές – είναι συχνότατα προβλήματα του καλοκαιριού, τα οποία όμως θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν οφείλονται μόνο στην ερωτική ζωή αλλά και στη χρήση πισίνας, στο μπάνιο στη θάλασσα κ.λπ..

Εμφανίζονται με τη μορφή δύσοσμου, διαφορετικού χρώματος ανάλογα με το μικρόβιο, συνήθως βλεννώδους εκκρίματος από τον κόλπο και την ουρήθρα, ενώ μπορεί να συνοδεύονται με πόνο στα έσω και έξω γεννητικά όργανα στις γυναίκες, στο πέος, στο περίνεο και τους όρχεις στον άνδρα, πυρετό επώδυνη εκσπερμάτιση κ.λπ..

Προκαλούνται από έναν μεγάλο αριθμό μικροβίων, τριχομονάδες, χλαμύδια, ουρεόπλασμα, γονόκοκκο (βλεννόρροια) και δεν είναι τόσο αθώα, όσο πιστεύαμε παλαιότερα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παλαιότερες και επαναλαμβανόμενες ειδικές ουρηθρίτιδες αποτελούν τη συχνότερη αιτία στενωμάτων ουρήθρας στη χώρα μας. Αποτελούν ταυτόχρονα έναν σημαντικό παράγοντα για την ανδρική κυρίως υπογονιμότητα.

Δεν πρέπει όμως η ερωτική μας ζωή το καλοκαίρι να ταυτισθεί με μια σχεδόν ατελείωτη σειρά από μικρόβια και ιούς. Ούτε να αποτελέσει αυτό ανασταλτικό παράγοντα στην έκφραση της ερωτικής επιθυμίας.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να προληφθούν με τη χρήση προφυλακτικού.

Η ικανοποίηση και η σεξουαλική ηδονή είναι συνώνυμες πλέον με την προσοχή και την προφύλαξη. Το σεξ αποτελεί από μόνο του πηγή ζωής και υγείας.

Το άρθρο υπογράφουν

ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός,
Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

ο Π. Δρέττας, Χειρουργός,
Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

η Ε. Ελευθερίου, Ψυχοδυναμική
Ψυχοθεραπεύτρια-Κλινική Θεραπεύτρια
Σεξουαλικών Διαταραχών, συνεργάτιδα του
Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr


Θεωρία της ομοφοβίας - Πρώτη καταχώρηση Παρασκευή, 1/06/2012

Η ανθρώπινη ιστορία δείχνει πως οι μύθοι και η τυφλή πίστη, τα δόγματα και οι τελεολογικοί συνειρμοί ανακουφίζουν τον μέσο άνθρωπο από τα υπαρξιακά ερωτήματα και το φόβο του θανάτου.

Διαχρονικά οι πολιτισμοί στηρίχτηκαν πάνω στη λατρεία του ανεξήγητου και του μεταθανάτιου παραδείσου που ανακούφιζαν την ανθρώπινη ζωή από τα βάσανα της καθημερινότητας. Ο Karl Marx γι’ αυτό μίλησε, για το όπιο των λαών (την πίστη δηλαδή σε μια μεταθάνατο ζωή που μαλακώνει τον πόνο της καθημερινότητας). Έτσι και η πίστη για μια ζωή παραδεισένια σε ανακουφίζει από τις δυστυχίες τις πραγματικής ζωής…

Η σεξουαλικότητα στη φύση δεν ήταν ποτέ παράξενη για τους προγόνους μας, αντίθετα ήταν το φυσικό αποτέλεσμα μιας άγιας επιθυμίας για την διατήρηση της ζωής και της ομάδας στις πρωτόγονες κοινωνίες αλλά και στα ζώα το σεξ δεν είναι ταμπού. Η φύση δεν είδε ποτέ αυτήν την ένωση των σωμάτων σαν αμαρτία, γιατί διαφορετικά δεν θα την εφεύρισκε. Η φυσική εξέλιξη δείχνει πάντα το δρόμο, έστω κι αν η ανθρώπινη ιδιότητα ομφαλοσκοπεί στην άγνοια της να την κατανοήσει.

Η σεξουαλικότητα είναι μια μορφή επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων για να σώζει από τις συγκρούσεις και τους εγωισμούς. Με το sex ο άνθρωπος γίνεται αλτρουιστής και δοτικός, αφού σαν αναγκαία προϋπόθεση έχει την δοτικότητα, να βγει από το δεσποτικό του ΕΓΩ και να μοιραστεί την ανιδιοτέλεια μιας επιθυμίας που έρχεται από τα βάθη των γονιδίων μας.

Αν η σεξουαλικότητα δεν υπήρχε, δεν θα υπήρχαν οι σχέσεις και οι δεσμοί, δεν θα υπήρχε κοινωνικότητα που είναι πιο σημαντική για την επιβίωση της ομάδας από την αναπαραγωγικότητα. Η ταύτιση και νομιμοποίηση της σεξουαλικότητας μέσα από το αναπαραγωγικό μοντέλο, ίσως να είναι η μεγαλύτερη αυταπάτη του σύγχρονου πολιτισμού που υποστηρίζει υποκριτικά πως το σεξ είναι υγιές μόνο όταν γεννιέται ένα παιδί ή έστω όταν μπορεί να προκύψει .

Η σεξουαλικότητα έχει μια ποικιλότητα που είναι αναγκαία για να εξελιχθεί ο άνθρωπος. Στο sex δεν ταιριάζουν όλοι με όλους. Έχουμε παρατηρήσει ότι με κάποιους το ίδιο θεωρητικά ερωτικό παιχνίδι σε απογειώνει και με άλλους σε ξενερώνει. Η σεξουαλικότητα όπως έλεγε και ο J. Lacan «δεν μπορεί να αναλυθεί σε όλο το βάθος της, όπως δεν μπορεί και η ίδια η ζωή». Στην πραγματική όμως ζωή όπου το sex έχει κανόνες και ιεροτελεστίες, που συνήθως εφευρίσκονται για να το κάνουν ελκυστικό και ενδιαφέρον και όχι για να το καταδικάζουν.

Ακόμα και αμαρτωλές περιγραφές οδηγούν συνήθως σε αύξηση της libido και όχι στη μείωση της. Στις οργανωμένες κοινωνίες, από την εποχή του Μεσαίωνα και μετά υπήρξε μια αποστροφή στις σωματικές ηδονές, μια τιμωρητική στάση της εξουσίας για τη χαρά της ζωής και την γύμνια των σωμάτων, που κάλυπτε το φόβο της εξουσίας για την απλότητα της φύσης, υποστηρίζοντας σαν αντίπαλο δέος τη λατρεία των σκοτεινών αποκαλυπτικών μυστηρίων του μυαλού με τη Θεϊκή βέβαια μαρτυρία.

Το μυστήριο της γέννησης της νέας θρησκείας ξεκινά εξάλλου με μια μυστήρια γέννηση, όπου η σεξουαλική επαφή δεν ήταν αναγκαία, «άμωμος» η σύλληψη του Μεσσία. Η θρησκεία σαν απόλυτο εξαγνιστικό και μαγικό ραβδί εξαφάνιζε τις σκοτεινές διαδρομές της εξουσίας των ελάχιστων φωτισμένων πάνω στην πλειοψηφία των πολλών και δύστυχων. Η αγιοποίηση των δυνατών δε θα γινόταν ποτέ συμβολική κυριαρχία, αν τα φυσικά πρόσωπα είχαν και αυτά τις ίδιες σωματικές αναλογίες με τους θνητούς.

Τα σώματα έλεγαν πάντα την αλήθεια, σε αντίθεση με το λόγο που μπορούσε να συγκαλύψει και τις πιο περίεργες και αμαρτωλές σκέψεις....

Όλοι οι Δικτάτορες είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: απαγόρευαν την έκθεση των σωματικών τους μειονεκτημάτων. Γκριμάτσες και αστείες φάσεις της καθημερινότητας τους εξαφανιζόντουσαν από φωτογραφίες και τις ζωγραφιές...

Οι εξουσίες δεν είχαν αδυναμίες τις έκρυβαν στις ακριβές και περίτεχνες φορεσιές, με τη λαμπρότητα των ενδυμασιών να θολώνει το σημάδι του κακού και του ανάπηρου τους εαυτού.

Κάτω από το πρίσμα αυτό πατρίδες, θρησκείες και εξουσίες εφεύρισκαν πάντα την αμαρτία στην ανιδιοτέλεια της σεξουαλικής πράξης για να μπορέσουν δε, να τεκμηριώσουν την ισχύ της θεωρίας τους, όταν πια τελείωσαν οι μάγισσες του Μεσαίωνα και του Σάλεμ ο πιο φυσικός και εύκολος αντίπαλος έγινε η ομοφυλοφιλική σεξουαλικότητα αφού ήταν άχρηστη στη αναπαραγωγή απογόνων. Άρα και στην ταύτιση με τη φαντασμαγορική εκδοχή του Θείου και του αθώου που ιδεολογικά εξοπλίζει την άρχουσα τάξη και τη διατήρηση προνομίων με μια ανιδιοτέλεια «όταν υπερασπίζομαι τα αθώα και τα υγιή» μπαίνω στη κολυμβήθρα του Σιλωάμ και εξαγνίζομαι....

Ο πιο εύκολος και προφανής εχθρός δεν είναι πλέον η γυναίκα για την ανδρική κυριαρχία και την μοναστική εξουσία, αλλά ο άνδρας που με την συμπεριφορά του αρνείται την ταύτιση του φαινοτύπου με την βαθύτερη επιθυμία των σεξουαλικών φαντασμάτων.

Όλα τα φασιστικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα μίσησαν τη γυναίκα και την ομοφυλοφιλία, για ένα και μοναδικό λόγο: την αδυναμία του απλοϊκού πνεύματος να ερμηνεύσει τη πολυπλοκότητα της φύσης, άρα και της σεξουαλικότητας που την εκπροσωπεί επάξια στο δρόμο της εξέλιξης.

Οι άνθρωποι της ζούγκλας θεοποιούσαν ότι δεν κατανοούσαν οι σημερινοί απόγονοι, αντίθετα και παρά την εξέλιξη, δαιμονοποιούν ότι δεν μπορούν να κατανοήσουν...

Στο Διαφωτισμό η σκέψη αρνήθηκε την αποκαλυπτική μαρτυρία και την χωρίς αιτία αναπαραγωγή της κληρονομικής εξουσίας στο θρόνο του «ελέω Θεού βασιλεία» προσπάθησε να τοποθετήσει τον φυσικό άνθρωπο- πολίτη και υποκείμενο- με τις αδυναμίες του αλλά και τα ερωτηματικά του, από το «πίστευε και μη ερεύνα» προχώρησε με λάθη στη προσπάθεια να ερμηνεύσει και να σπάσει κάποιες αλυσίδες άγνοιας που τον έκαναν θύμα των προκαταλήψεων και των εύκολων ερμηνειών...

Η πορεία αυτή, επώδυνη και βασανιστική, δεν φαίνεται ακόμα να μπορεί να δώσει απαντήσεις στο δράμα της ανθρώπινης μοίρας, αλλά είναι η μόνη διέξοδος για να απελευθερωθεί από τα σκοτάδια που αλλοτριώνουν την δύναμη της σκέψης για να γίνει η ζωή του ενσυνείδητα ελεύθερη και ζώσα «όπου οι άλλοι δεν θα είναι μόνο εχθροί αλλά απλά διαφορετικοί, όπως και ο ίδιος....».

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr


«Κούρεμα» στη σεξουαλική απόδοση των Ελλήνων και απιστία στους θεσμούς, οι συνέπειες του Μνημονίου - Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 30/03/2012

Έρευνα της Ε.Μ.Α.Σ. και του Ανδρολογικού Ινστιτούτου


Σοβαρές είναι οι συνέπειες από την εφαρμογή του μνημονίου, εκτός των άλλων, στη σεξουαλική ζωή των Ελλήνων, αλλά και στις διαπροσωπικές σχέσεις του ζευγαριού.

Λιγότερο σεξ, δραματική μείωση των γάμων, με παράλληλη αύξηση της απιστίας, είναι τα ευρήματα Έρευνας που πραγματοποιήθηκε 22 – 29 Φεβρουαρίου 2012, στο λεκανοπέδιο Αθηνών.

Την έρευνα διεξήγαγε η Εταιρία ALCO για λογαριασμό της Ε.Μ.Α.Σ. (Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας) και του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, σε δείγμα 600 ανδρών και γυναικών, ηλικίας 25-64 ετών, με προσωπικές συνεντεύξεις.



Σύμφωνα με την έρευνα, το τελευταίο τρίμηνο η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών των Ελλήνων μειώθηκε σε ποσοστό 34%, ενώ η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει αρνητικά το 47% όσον αφορά στην επαγγελματική τους ζωή και 46% στις διαπροσωπικές και σεξουαλικές σχέσεις των ζευγαριών.

Περισσότερο φαίνεται να επηρεάζονται οι ψηφοφόροι της δεξιάς παράταξης (58%) συγκριτικά με αυτούς της αριστεράς σε ποσοστό 33%.



Μια άλλη εικόνα που αποτυπώνεται στο δείγμα της έρευνας είναι η αυξητική τάση της σεξουαλικής απιστίας συγκριτικά με προηγούμενες έρευνες. Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο πως το οικονομικό περιβάλλον επηρεάζει και τη σεξουαλική συμπεριφορά. Το βιοποριστικό άγχος , η ανασφάλεια για το άμεσο μέλλον και οι κοινωνικές αναταραχές δημιουργούν ρωγμές στην ψυχική διάθεση γενικά και πιο ειδικά στη λίμπιντο των ανθρώπων.



Η έλλειψη διάθεσης για σεξ ερμηνεύεται από το άγχος και την ανασφάλεια, αλλά και η σεξουαλική απιστία από την αμφισβήτηση του θεσμικού μοντέλου. Σήμερα, οι περισσότεροι Ελληνες αμφισβητούν την πολιτική εξουσία και τους θεσμούς που αυτή υποστηρίζει, με αποτέλεσμα η αμφισβήτηση αυτή να περνά στην προσωπική τους συμπεριφορά και στις ερωτικές τους επιλογές.



Οι άνδρες σε ποσοστό 36% (σε έρευνα του 2011 το ποσοστό αυτό ήταν μόλις 18%)και ηλικία 55-64 ετών και οι γυναίκες (27%) οδηγήθηκαν στην απιστία εξ αιτίας των σοβαρών ενδοοικογενειακών προβλημάτων που αναδύθηκαν μετά την κατάρρευση των οικονομικών δεδομένων που υπήρχαν στην οικογένεια. «Όταν το πλοίο βυθίζεται τα ποντίκια το εγκαταλείπουν». Όταν οι θεσμοί Κράτους –Έθνους βυθίζονται στην τρικυμία της κρίσης, οι πολίτες εγκαταλείπουν τις παραδοσιακές και ηθικές τους αξίες.



«Ο γάμος μπορεί να περιμένει» απάντησε το 76% των ερωτηθέντων, αφού στο 61% κυριαρχεί το συναίσθημα της ανασφάλειας, στο 50 % της οργής και στο 35% της απογοήτευσης.



Η μόνη σταθερή αξία η οποία αντέχει στη δοκιμασία του μνημονίου είναι η φιλία η οποία δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τις συνέπειές του.



Το Ανδρολογικό Ινστιτούτο και η Ε.Μ.Α.Σ., τα τελευταία 10 χρόνια πραγματοποιούν δύο φορές το χρόνο, Πανελλαδικές Ερευνες με προσωπικές συνεντεύξεις, καταγράφοντας τη σεξουαλική συμπεριφορά των ελλήνων και πώς αυτή επηρεάζεται από πολιτικά, οικονομικά και άλλα σημαντικά θέματα της κοινωνίας.



Για περισσότερες πληροφορίες:

Δρ Κ. Κωνσταντινίδης,
Πρόεδρος της Ε.Μ.Α.Σ.,
χειρουργός-ουρολόγος-ανδρολόγος
Τηλ. 6944 390693
ΕΜΑΣ: Tηλ. 210 677 70 70

Η σεξουαλική τιμωρία - ο φόβος των ισχυρών ανδρών - η «εκδίκηση» της κοινωνίας - Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 20/03/12

Σε όλους τους αστικούς μύθους υπάρχει μια ανδρική φιγούρα που τιμωρείται σεξουαλικά ηθικά και σωματικά...

Ο Αγαμέμνων σκοτώνεται από την Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της Αίγισθο, ξεκινώντας τη τραγωδία των Ατρειδών. Ο Οιδίποδας σκοτώνει τον άνδρα της μητέρας του και την παντρεύεται με τιμωρία την τυφλότητα του. Η Μήδεια τιμωρεί για την απιστία τον Ιάσωνα σκοτώνοντας τους απογόνους του. Η ωραία Ελένη γκρεμίζει τα κάστρα της Τροίας και εξολοθρεύει το γένος του Πριάμου.

Στον Άμλετ το φάντασμα του απατημένου πατρός στοιχειώνει τη ζωή του ζητώντας εκδίκηση. Στον βασιλιά Ληρ το πρόβλημα της εξουσίας και της ίντριγκας του σεξουαλικού είναι ο κεντρικός άξονας της δραματουργίας. Στον Οθέλλο το πάθος της ζήλειας καταλήγει στο φόνο.

Η ανδρική μορφή που τιμωρείται πάντα από τη θηλυκή φιγούρα ,μοιάζει να είναι μια Θεία τιμωρία της ανδρικής κυριαρχίας που βίαια και άτιμα υπέκλεψε από την μητριαρχία την φυσική εξουσία που προηγήθηκε της πατριαρχίας....

Το βασικό ερώτημα όμως είναι: Γιατί η ανδρική κοινωνική εξουσία «χρήμα, πολιτική, κύρος» έχει ως απόλυτο φόβο και εχθρό την σεξουαλική πράξη, που συνήθως ακυρώνει όλο το θετικό συμβολισμό που έχει δώσει στον άρρενα η εξουσία της πολιτείας;

Γιατί ένας πολιτικός αν κατηγορηθεί για κλοπή θα πει η κοινωνία «να δούμε και ίσως να συγχωρηθεί κιόλας.», .ενώ αν κατηγορηθεί για σεξουαλικές πρακτικές πέραν της αναπαραγωγικής ζώνης θα θεωρηθεί τέρας εξωγήινο, ανήθικος, ασταθής, ψυχωσικός, ανώμαλος κλπ...;

Γιατί το σεξ συνδέεται με τόση αρνητική κριτική, όταν η μυθολογία το συνδέει με την εξουσία και το χρήμα;

Μια πρώτη φαινομενολογική εξήγηση είναι ο φθόνος των κοινών θνητών και υποτελών της εξουσίας για τον υλικό πλούτο και την δόξα που έχουν οι κυρίαρχοι, που καλλιεργεί εκδικητικά συναισθήματα για την εύνοια και τα προνόμια τους και όταν αυτή η αίγλη θολώσει από την ευτέλεια της φυσικής αδυναμίας, της επιθυμίας για σεξ, μοιάζει να δίνει ισότητα ανάμεσα στον κυρίαρχο και τον κυριαρχούμενο.... Αφού στη σεξουαλική πράξη νοιώθει ο καθένας πως όλοι γίνονται όμοιοι...

Στο κρεβάτι του πάθους και του οργασμού ο άνθρωπος αδειάζει από βεβαιότητες και ρόλους. το σώμα ποτέ δεν προδίδει και δεν υποκρίνεται, όπως ο λόγος και η διανοητική κατασκευή, που η γλώσσα και ο πολιτισμός έχουν χαρίσει στον άνθρωπο...

Η ψυχαναλυτική ματιά ιδιαίτερα στα συλλογικά υποκείμενα (ομάδες, έθνη, φύλα) «με τη φαντασίωση της εξουσίας ως μιας απόλυτης δίκαιης αρχής όπου όλα είναι ιδανικά» (Έγελος) και όπου τα άτομα μετουσιώνουν το ατομικό έλλειμμα σε συλλογικό ιδανικό, άρτιο και τέλειο, όπου κανείς βολεύεται ή αντλεί από την υπεροχή του συνόλου για να καλύψει τα κενά της μικρής καθημερινής και άχρωμης πραγματικότητας του...

Στις καπιταλιστικές κοινωνίες η απόσταση του απλού και μοναχικού υποκειμένου απέχει έτη φωτός από τον κυρίαρχο. ο βασιλιάς Ήλιος της Γαλλικής Αριστοκρατίας έχει τον αντίστοιχο βασιλιά του, στα πρόσωπα της εξουσίας, του χρήματος και της πολιτικής...

Η μόνη πτώση που ενδόμυχα και φαντασιακά περιμένει ο κυριαρχούμενος, αλλά και η μόνη δικαιοσύνη που μπορεί να απονεμηθεί, κατά την άποψη του, είναι η αποκαθήλωση από το βάθρο της ιδέας για την ηθική του ατόμου που τα έχει όλα... Πλούτο, εξουσία και άψογη οικογένεια... Η ταπείνωση του κυρίαρχου συνδεδεμένη με τη σωματική αδυναμία δημιουργεί στον υποτελή το αίσθημα μιας απόδοσης δικαίου που διαφορετικά θα ήταν πολύ δύσκολο να πραγματοποιηθεί...

Ποιος κοινός θνητός μπορεί να διανοηθεί να καλύψει αυτήν την απόσταση από το ύψος της καθημερινής του μικρής διαδρομής στα παλάτια της εξουσίας και του πλούτου...;

Αυτή η διαδρομή μόνο στα όνειρα του πραγματοποιείται ή στα περιοδικά του life style, όπου διαβάζει για τις υπέροχες ζωές των προνομιούχων... Ο βασιλιάς πρέπει να τιμωρηθεί για την εύνοια των θεών και ως μόνη τιμωρία είναι να τον δει να υποφέρει από τα ταπεινά της σάρκας δαιμόνια που φαντασιακά, αλλά και πραγματικά, διανέμοντα σε προνομιούχους, και μη, με τον ίδιο τρόπο...

Η φύση έξαλλου φρόντισε γι’ αυτό, πριν ο πολιτισμός διαιρέσει τους ανθρώπους σε πλούσιους και φτωχούς, σε προικισμένους και όχι... Η σεξουαλική ζωή μοιάζει να είναι το πεδίο, όπου η μάχη των φύλων και οι διαφορές σε φυσική και πνευματική ικανότητα των ανθρώπων να εξισώνονται, σε αντίθεση με όλα τα άλλα προνόμια της κοινωνικής ζωής, που τους δημιουργούν τις διαφορές...

Η τιμωρία για την άδολη υποταγή του ανθρώπου στις εντολές της σάρκας, βεβαιώνει το συλλογικό φαντασιακό της κοινωνίας, τη χριστιανική αλήθεια που απαγγέλλεται όταν συνοδεύει τους ανθρώπους στη τελευταία τους κατοικία, όπου κλαυθμοί και οδυρμοί τελευτήσονται!!!!

Στην ηθική καταδίκη και διαπόμπευση του οικονομικά και πολιτικά ισχυρού προσώπου οι μάζες, σαν άλλοι οπαδοί της αρένας χειροκροτούν την πτώση του αυτοκράτορα, αποστρέφοντας, όμως, την ουσία της εκδίκησης τους, που θα ήταν η αλλαγή της πολιτικής του συστήματος και όχι η αλλαγή των αναλώσιμων συμβόλων της...

Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης,
Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος,
Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,
www.andrologia.gr

Ενδυμασία και σεξουαλικότητα - Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 13/02/2012

«Ο ανδρικός και γυναικείος ρόλος ως παράσταση...»

Από το Φύλλο Συκής στον παράδεισο οι συμβολισμοί στην ενδυμασία έχουν διαμορφώσει τη σεξουαλική ταυτότητα και συμπεριφορά σε όλη την ιστορία του πολιτισμού.

Η σήμανση του ενδύματος μπορεί να περιγράψει ιστορικά την σεξουαλική ταυτότητα μιας κοινωνίας, αφού η εικόνα είναι μια συμπυκνωμένη, εννοιολογικά, ανάλυση της διανοητικής και πολιτιστικής πραγματικότητας που διαπερνά ένα πολιτισμό.

Στις πρωτόγονες κοινωνίες, το ρούχο έχει χρηστικό και μόνο χαρακτήρα, αφού προφυλάσσει από το αφιλόξενο περιβάλλον που ήσαν εκτεθειμένοι οι πρώτοι όρθιοι πρόγονοι μας... Η ενδυμασία ήταν ένα δάνειο από το πλούσιο φυσικό περίγυρο, είτε αυτό ήταν το δέρμα του ζώου, είτε ένα μεγάλο φύλλο δέντρου.

Οι πρωτόγονοι λαοί δεν έχουν την αίσθηση της αιδούς για τα γεννητικά τους όργανα, άρα δε έχουν και καμία διάθεση να τα κρύψουν, η προστασία με τη μορφή πρωτόγονων ασπίδων στην ευαίσθητη γεννητική ζώνη είχε μόνο λειτουργικό χαρακτήρα.

Αντίθετα στην ΑΓΡΙΑ κοινωνία που είναι μεταγενέστερο βήμα στην εξέλιξη, το σώμα τους ελεύθερο και γυμνό μπορούσε να συμβολίζει με χρωματικές αναπαραστάσεις, τη θέση του μέλους της ομάδας ως κυνηγού, πολεμιστή, ιερέα, γιατρού, μάγου κλπ... Στη περίοδο της άγριας κοινωνίας όπου υπάρχει μια κυκλική αργή τελετουργία για το ρολό των μελών της Φυλής, η σημειολογία του ρούχου και του ζωγραφισμένου σώματος παρακολουθεί την φύση με απόλυτα αρμονικό τρόπο...

Τα ζώα της ζούγκλας δίνουν με απλούς συμβολισμούς την περιγραφή της ικανότητας του κάθε μέλους της φυλής.

Ο αετός, το λιοντάρι, ο βούβαλος, το άλογο δανείζουν με την κύρια ιδιότητα τους στον άνθρωπο ένα όνομα που δεν έχει καμία αμφίσημη ερμηνεία... Στην άγρια κοινωνία η δύναμη του λιονταριού περιγράφει και τον άνθρωπο, που μοιάζει να την έχει. Η ταχύτητα ελαφιού επίσης, περιγράφει με σαφήνεια το πρόσωπο που η φυλή του έδωσε το όνομα....κλπ...

Η αρμονική συμβίωση των άγριων προγονών μας με το φυσικό τους περιβάλλον είναι τέτοια που τα δέντρων, τα βουνά και τα ζώα έχουν ιερό ρολό και τυγχάνουν απολύτου σεβασμού, αφού η φυλή εξαρτάται απόλυτα από τους φυσικούς νομούς της εξέλιξης… Δηλαδή το μεγάλωμα του δέντρου ακολουθεί την αργή περίοδο που η φύση επέλεξε, το ζώο πρέπει να μεγαλώσει σε όγκο για να κυνηγηθεί, ο καρπός πρέπει να ωριμάσει στην ώρα του χωρίς ανθρώπινο χέρι...

Στην ΑΓΡΙΑ κοινωνία, κατά Levi Strauss, ο πολιτισμός και η ενδυμασία επιδεικνύουν μια ήπια, χωρίς συγκρούσεις εξέλιξη, που οι αλλαγές εναρμονίζονται με την σοφή και οικονομική ανάπτυξη της φυσικής πραγματικότητας, σε αντίθεση με την ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ κοινωνία που η διανοητική υπερπαραγωγή δημιουργεί εντροπία ενεργείας και συγκρούσεων...

Στον Levi Strauss, η διαφορά δυτικού τρόπου παραγωγής και πρωτόγονου αντίστοιχα, δεν πρέπει να στιγματίζεται με τον ορισμό απολίτιστος, όπως είχε επικρατήσει, αλλά με κριτήριο την κυκλική, ψυχρή και ήπια εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, όπως γίνεται στις άγριες κοινωνίες και την ανοδική και βίαιη παραγωγή, όπως γίνεται στις βιομηχανικές κοινωνίες...

Ο Levi Strauss τονίζει πως και οι δυο μορφές εξέλιξης είναι πολιτισμός απλά με άλλο ρυθμό.  Ξαναβάζοντας στη θέση της μια ισότητα και ένα σεβασμό στη διαφορετικότητα των πολιτισμών που ο βιομηχανικός τρόπος παραγωγής δυστυχώς κατέστρεφε στο όνομα της εξέλιξης και του υπέρμετρου και άπληστου τρόπου εκμετάλλευσης των άγριων αλλά ακίνδυνων πολιτισμών από τους πολιτισμένους και βίαιους αποικιοκράτες.

Άρα μια παράμετρος της ενδυμασίας στην πολιτιστική εξέλιξη έχει σχέση με το πόσο φυσικά και ήπια εξελίσσεται η οργάνωση παραγωγής ή το αντίθετο της, ποσό βίαια και άναρχα...

Μια πρώτη δηλαδή διαφορά στην ενδυμασία των ψυχρών και θερμών πολιτισμών που έχει σχέση με την ερωτική πρόκληση, περιέχει ήδη την επιθετική προς το φυσικό περιβάλλον στάση των κοινωνιών και τον τρόπο άντλησης πρώτων υλών με τις οποίες θα κατασκευαστούν απλά κάποια χρηστικού τύπου ρούχα για προστασία από το ψυχρό ή θερμό περιβάλλον, ενώ σε θερμούς πολιτισμούς, τα ρούχα δεν έχουν σχέση με τη προστασία αλλά κυρίως με την επίδειξη συμβολισμών εξουσίας και ερωτικού καλέσματος των δυο φύλων.

Αυτό γίνεται κατανοητό σε όλους τους πολιτισμούς μετά την ΑΓΡΙΑ κοινωνία, όπου η πολυπλοκότητα και το βαρύτιμο μιας στολής συνήθως συνοδεύει και την αντίστοιχη θέση στην ιεραρχία, της κοινωνικής ιεραρχίας. Ο πλούτος μιας οικογένειας θα συνοδεύεται πάντα από μια αντιστοίχιση στην ποιότητα και την τιμή της οικογενειακής ενδυμασίας.

Οι συμβολισμοί της σχέσης στολής, τάξης και ιεραρχίας αποτυπώνονται ακόμα πιο ξεκάθαρα στις ενδυματολογικές επιλογές του στρατού και της εκκλησίας. Η αυστηρότητα των γραμμών, τα χρώματα και το ηθικό βάρος των στολών της εξουσίας εμπνέουν στον υπήκοο, απόσταση ετών φωτός από την λαμπρότητα της δύναμης της έτσι που οι κοινοί θνητοί να έχουν δέος αλλά και υποταγή στα κελεύσματα της. Η συμβολική τάξη μοιάζει τόσο φυσική, που η βία στις σχέσεις υποταγής γίνεται αποδεκτή πλέον, σαν η μόνη φυσική και υγιής τάξη στην κοινωνική ιεραρχία.

Η αυστηρότητα της ενδυμασίας επιλεγμένη προσεκτικά από τους ιδεολογικά ανώτερους θεσμούς δίνει μηνύματα συνήθως στέρησης των σωματικών ηδονών, τονίζοντας την ανωτερότητα του πνευματικού σε σχέση με το κατώτερο σωματικό.

Οι υπηρέτες των θεσμών, ιερείς και στρατιωτικοί κλεισμένοι μέσα σε πανοπλίες, μεταλλικές ή υφασμάτινες, τονίζουν την απέχθεια που πρέπει να έχει κανείς για το σωματικό ατελές σε σχέση με το ιερό και άπιαστο τέλειο πνεύμα, που αντιπροσωπεύει σε όλες τις θρησκείες την εντολή του ΠΑΤΕΡΑ Θεού και τιμωρού, που εξ' αποκαλύψεως, κατέχει μόνο την αλήθεια για την φυσική ατέλεια των σωμάτων και που μόνο με το Άγιο Πνεύμα θα μπορούσαν τα ατελή ανθρώπινα όντα να ακουμπήσουν την αποκαλυπτική αλήθεια του ΛΟΓΟΥ.

ΛΕΓΩ ΥΜΙΝ « Ότι εγώ ειμί το φως και ο λόγος του ΠΑΤΡΟΣ..»

Ο Χριστιανισμός αποτέλεσε για την ενδυμασία μια νέα θεώρηση της ερωτικής και σεξουαλικής πρακτικής, που συνοδεύτηκε από τον πουριτανιστικό τρόπο προσέγγισης της σωματικής ηδονής και της Διονυσιακής λατρείας των τελετών που επικρατούσαν στην αρχαιότητα.

Στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και στους Προελληνιστικούς πολιτισμούς, το γυμνό σώμα δεν αποτελούσε ποτέ ντροπή και ταμπού, αντίθετα λατρεύτηκε σε όλο το μεγαλείο η ομορφιά αυτών των, αγαλμάτινης ομορφιάς, νέων και νεανίδων όπως εντέλει απεικονίστηκαν σε όλα τα αρχαία μνημεία της περιόδου εκείνης...

Τα σώματα που έπλασε ο Φειδίας ως αγάλματα, ήσαν αντίγραφα των νέων της εποχής που συνήθως κυκλοφόρησαν γυμνοί ή με ελάχιστα ρούχα, οι χλαμύδες των Αρχαίων δεν έκρυβαν τα σώματα, αλλά αντίθετα τα τόνιζαν με υπονοούμενο ερωτισμού και πρόκλησης, αφού ο έρωτας στη πράξη των θνητών είχε θεϊκή έγκριση από τις θεότητες που τον προστάτευαν, την Αφροδίτη, τον Έρωτα, τον Απόλλωνα , τον Ερμή, τον Διόνυσο...

Στην αρχαία Φοινίκη, στην Αίγυπτο, στην Κνωσό οι απεικονίσεις γυναικών χωρίς στηθόδεσμο με τους μαστούς προτεταμένους και προκλητικούς δείχνει, πως σε αυτούς τους πολισμούς ο έρωτας δεν είχε καμία απαγόρευση, με την έννοια που τον συνοδεύει στους μεταγενέστερους χριστιανικούς χρόνους, της Δύσης και Ανατολής...

Οι ενδυματολογικές επιλογές όλων των πολιτισμών προχριστιανικά σε Ανατολή και Δύση εξυμνούν τον έρωτα, τη γονιμότητα και τη σεξουαλική πράξη σαν τα απόλυτα αγαθά που τους χάρισε η φύση και οι θεότητες τους απλά νομιμοποιούσαν. Από την Κίνα, στην Ινδία, στην αρχαία Ελλάδα όλες οι λατρευτικές τελετές των ναών και των μνημείων τους αυτά εξυμνούν, χωρίς αιδώ και πουριτανισμούς.

Οι ενδυματολογικές επιλογές, όπως τουλάχιστον τις έχει διαφυλάξει η τέχνη της εποχής τους, τόνιζαν τον ερωτισμό στον δημόσιο χώρο, στους ναούς και στα παλάτια, όπου και σήμερα ακόμα μπορεί κάνεις να διαπιστώσει θαυμάζοντας τα.

Άρα ο ενδυματολογικός κώδικας που περιόρισε την λατρεία του ερωτισμού δεν υπήρχε πάντα και σε όλους τους πολιτισμούς. Η ενδυμασία ως παράσταση του ανδρικού και γυναίκειου ρόλου, δεν υπάρχει στην μητριστική περίοδο, ούτε όμως στους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Ο χιτώνας, ένα απλό ένδυμα που θυμίζει τη σημερινή απλή φούστα, μοιάζει να ντύνει ομοιόμορφα το ανδρικό και γυναίκειο σώμα με κύριο στόχο την ευκολία κινήσεων και την προστασία από τον ήλιο και το κρύο...

Ανάλογες μορφές τέτοιων ενδυμάτων βρίσκουμε στους Ισλαμικούς πολιτισμούς, ακόμα και σήμερα, που παρά την πουριτανική επίσης αισθητική, στόχο έχει να αποκρύψει από τα μάτια των ανδρών το γυναίκειο σώμα. Η στολή αυτή έχει μια συνέχεια με τους χιτώνες της Αθήνας και της Ρώμης.

Η αυστηρότητα της ενδυμασίας, συνήθως, συμβαδίζει με κοινωνίες που θέλουν να αποκόψουν την ερωτική διάθεση των πολιτών, αφού το τελετουργικό της οργάνωσης της παράγωγης απαιτεί προσήλωση στην εργασία, άρα απομάκρυνση του εργαζομένου από τις άσκοπες και οικονομικά ασύμφορες σεξουαλικές πρακτικές, που συνήθως θα αφαιρέσει δυνάμεις που θα ήσαν χρήσιμες μόνο στην παράγωγη έργου και οικονομικού πλούτου.

Στο Μεσαίωνα, η ενδυμασία γίνεται αυστηρή και επιβλητική, αφού έχει πλέον κυριαρχήσει ο Χριστιανικός φανατισμός που θέλει να τιμωρήσει τα σωματικά πάθη, γιατί τα θεωρεί εστίες αντίστασης στην επιβολή μιας νέας τάξης οικονομικά κυρίαρχης, που μόνο με ανθρωποθυσίες θα μπορούσε να συντηρήσει τους στρατούς της εποχής, που απαιτούσαν λουτρά αίματος για την εξάπλωση των βασιλείων και φέουδων της εποχής....

Η τιμωρία των επιθυμιών με θεϊκό κύρος ήταν από μονή της αρκετή, για να αποτρέψει τους άνδρες της εποχής σε μια ζωή που είχε θέλγητρα περισσότερα από την συνεχή και μακροχρόνια στέρηση στα πεδία των μαχών, που ήταν τις περισσότερες φορές επικίνδυνη για την ιδία τη ζωή τους.


Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Οι γιορτές και η μεταφυσική ανάγκη για πίστη - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 12/01/2012


«Cogido Ergo Sum» από τη διατύπωση του Rene Descarte «σκέφτομαι άρα υπάρχω», που επιγραμματικά κλείνει το κύκλο της ορθολογικής σκέψης και της ανάγκης του Διαφωτισμού να πολεμήσει τις προκαταλήψεις και την «ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ», έχουν περάσει αιώνες, αγώνες, ιστορικοί πόλεμοι, αιματοχυσίες και ιδεολογικές συγκρούσεις για την επικράτηση της ορθολογικής σκέψης που θα υπηρετούσε, θεωρητικά, την πιο λογική και ισορροπημένη πλευρά της ανθρώπινης φύσης και της κοινωνικής οργάνωσης.

Ο κόσμος του Μεσαίωνα έκλεινε ένα κύκλο, η Αναγέννηση ξεκινούσε με τα πνευματικά της όπλα σε υπεραφθονία, η επιστήμη στήριζε τον πνευματικό ορθολογικό τρόπο σκέψης, αλλά ο κόσμος και η ζωή φαίνεται πως δεν άλλαξαν δραματικά....προς το καλύτερο. Πόλεμοι, φόνοι, φτώχια, θρησκευτικοί φανατισμοί και εθνικισμοί διαπερνούν τον εικοστό αιώνα αφήνοντας θύματα, τόσο από την φυσική εξόντωση, όσο και την πνευματική και ηθική εξαθλίωση των πολιτών.

Η τάση της πλειοψηφίας του κόσμου σε όλες τις χώρες του Αριστοτελικού τρόπου σκέψης αλλά και του Nτεϊκού αντίστοιχα στις Mουσουλμανικές, φαίνεται πως υπηρετείται καλύτερα από το μεταφυσικό στοιχείο μιας ΠΙΣΤΗΣ για ένα μεταθανάτιο παράδεισο, αφού η πραγματικότητα της ζωής όλους τους πληγώνει…

«Credo Ergo Sum» «πιστεύω άρα υπάρχω», φαίνεται πως υπηρετεί καλύτερα τους πρωτόγονους φόβους και τις παράλογες μορφές σκέψης, ακόμα και σήμερα στην εποχή του άκρατου ΥΛΙΣΜΟΥ και της επιστημονικής επανάστασης των μηχανών...

Η Χριστιανική πίστη νομιμοποιήθηκε δομικά και ιδεολογικά σε όλες τις κουλτούρες της Δύσης και Ανατολής και βέβαια κατηγορήθηκε από το Αριστοτελικό πνεύμα σαν σκοταδιστική και παράλογη. Οι θρησκευτικοί πόλεμοι ή έστω οι πόλεμοι στο όνομα της θρησκείας, αν το δει κανείς και διαλεκτικά και Μαρξιστικά, εξακολουθούν να ταλανίζουν το ιστορικό σώμα και να οργανώνουν τείχη διαχωρισμού των εθνών, των πολιτισμών και των τάξεων...

Είναι η πίστη όμως γέννημα της Χριστιανικής μεταφυσικής και του Δογματικού Αποκαλυπτικού λόγου της εκκλησίας ή υπάρχει μια ανάγκη προχριστιανική για μια πίστη που θα ανακουφίζει τον άνθρωπο από τα καθημερινά του βάσανα;

Είναι η πίστη μια ανάλογη αλήθεια όπως τη διατυπώνει αργότερα ο F. Nietzsche , ότι «έχουμε τη τέχνη για να μη πεθάνουμε από την αλήθεια»;

Σε όλους τους πολιτισμούς, ακόμα και τους προχριστιανικούς, η ανάγκη για μια πίστη υπερφυσική, Τοτεμική και εξωπραγματική, φαίνεται ότι υπηρετεί ανακουφιστικά όχι μόνο την μεταθανάτια αγωνία, αλλά χρησιμεύει και για την αποκάλυψη κάποιων ονειρικών, μεθυστικών στιγμών στη καθημερινότητα που ίσως να εξυψώνουν τον άνθρωπο σε μια πιο ηρωική μορφή από την ταπεινότητα, που τον καθηλώνει στο έδαφος του μικρού και του γελοίου «η κοινωνική οργάνωση και ο καταμερισμός εργασίας».

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι μπόρεσαν αυτή τη μεταφυσική ανάγκη του ανθρώπου για πίστη στο παράδοξο να την μετουσιώσουν σε υψηλή τέχνη μέσα από την επική ποίηση του Ομήρου, την Τραγωδία και την Κωμωδία των μεγάλων υπηρετών της εκείνης της εποχής.

Ο τραγικός ήρωας από το γελοίο προσωπείο του απέχει ελάχιστα, αφού όλοι μας κρύβουμε και τον Αχιλλέα και τον Ιούδα σε μια ιδανική αναλογία που καμία λογική ή επιστημονική μέθοδος δε μπορεί να περιγράψει τα όρια. Μόνο στην υψηλή τέχνη γίνεται κάπως ευπρεπώς αυτός ο διαχωρισμός που κάνει τον άνθρωπο να κλαίει μπροστά στο τραγικό και να γελά μπροστά στο γελοίο...

Με τη τέχνη η παραμόρφωση της πραγματικότητας συντελείται έτσι που να ανακουφίζει τον ανθρώπινο πόνο και να ευπρεπίζει τα ταπεινά και τα ευτελή.

Η πίστη σαν ανάγκη στον άνθρωπο μοιάζει να προηγείται χιλιάδες χρόνια της Χριστιανικής παράδοσης, που βέβαια την καλλιέργησε σε ύψιστα επίπεδα, άλλοτε σε μορφές τέχνης αξεπέραστης ομορφιάς όπως στα έργα του Δομίνικου και του Νταβίντσι, άλλοτε σε τρομακτικού φόβου ιδεολογήματα με τα κυνήγια μαγισσών και τις θρησκευτικές διαμάχες...

Πάντως στην ανθρώπινη διαδρομή η πίστη είναι μια δύναμη θετική που περιέχει μυστικά τον ορθολογικό κώδικα και την επιστήμη της κάθε εποχής.

Σήμερα ας πούμε στην φυσική επιστήμη πολλοί ορθολογιστές επιστήμονες ερευνούν το απόλυτο αξίωμα που θα δίνει απαντήσεις για τις τέσσερις διαστάσεις και την συνένωση των θεωριών της βαρύτητας, της ηλεκτρομαγνητικής και των κβάντων σε μια αρμονική εξίσωση. Μάλιστα το ερευνητικό αυτό έργο το ονομάζουν «ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΥΣΙΚΗΣ», συμβολισμός λεκτικός που σε παρασύρει σε θρησκευτικό ιδεολόγημα...

Αν στη πραγματική ζωή δεν υπήρχε ο έρωτας, η τέχνη και η θρησκεία, ίσως τα πράγματα να ήσαν ανυπόφορα για να βιωθούν, με δεδομένη τη γνώση του ανθρώπου για ένα ορατό και μετρήσιμο χρόνο που οδηγεί νομοτελειακά στο τέλος, το θάνατο...

Όλοι γνωρίζουν ότι ο θάνατος είναι μια φυσική τάξη και νομοτέλεια, αλλά κανείς δεν θα ήθελε να πεθάνει για να επιβεβαιώσει αυτόν τον κανόνα, ούτε καν και αυτοί οι φανατικοί θρησκευόμενοι...

Η πίστη, αυτό το βαθύ συναίσθημα για επικοινωνία με κάτι υπερβατικό που θα μας οδηγήσει σε μια λύτρωση από τη βασανιστική και επαναληπτική συνήθεια της καθημερινότητας, δεν είναι τις περισσότερες φορές ξεκομμένο από γνώση και πληροφορίες ορθολογικού χαρακτήρα... Ίσως μάλιστα να συμβαίνει και το αντίθετο, όπου πολλές κρυμμένες αλληλουχίες δεδομένων να μας οδηγούν ως δια μαγείας, σε ένα τόσο καθαρό συμπέρασμα που οι ίδιοι δεν είναι εύκολο να αξιολογήσουμε, γι’ αυτό και το φοβόμαστε...

Στις πιο παλιές αρχηγικού και μυστικιστικού χαρακτήρα κοινωνίες, το Ιερατείο τρόμαζε τους πιστούς, τους υπηκόους και τους κατώτερους, εν γένει, με τελετές που επέβαλαν στον αδαή πιστό τη δύναμη του Θεού, του Άρχοντα, του Βασιλιά για να ελέγχουν τη κάθε πιθανή αμφισβήτηση στην εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς...

Ο άνθρωπος πρέπει να πιστέψει σε έναν δεσπότη και σε ένα Θεό... Μόνο τότε νοιώθει λυτρωμένος από τα άπειρα ερωτηματικά που του θέτει η επιθετική και εν πολλοίς άγνωστη και απειλητική φύση ή η χαώδης κοινωνική οργάνωση...

Η πίστη όμως υπηρετείται με μεγάλη τέχνη κυρίως στη Χριστιανική παράδοση, όπου η φαντασμαγορική απεικόνιση του μεταφυσικού και του Θείου κάνει τον ταπεινό πιστό και προσκυνητή να απολαμβάνει αυτό το πλούσιο σε εικόνες και ύμνους θέαμα, σε πανέμορφα κτίσματα όπως οι εκκλησίες, τουλάχιστον κάποιες... Η απεικόνιση του κόσμου από μεγάλους ζωγράφους στους τρούλους των εκκλησιών είναι ίσως από τα πιο επιβλητικά θεάματα που ο κάθε θνητός είναι «υποχρεωμένος» να απολαύσει, μεθώντας με τα μύρα και τα αρώματα που τον περιτριγυρίζουν...

Η πίστη εμπεριέχει επίσης τη τέχνη της αποπλάνησης, όπου το αληθές θα χάνεται μέσα στο μαγικό φίλτρο μιας ιερότητας, όπου ο ανήσυχος και ένοχος, οντολογικά φτωχός άνθρωπος θα βιώνει μεγαλεία και αυταπάτες για μια άλλη ζωή πλούσια, γεμάτη μετάξια και χρυσά, όπως αυτά που φορούν οι εκπρόσωποι του Θεού και της εκκλησίας που τον υπηρετεί...

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 1/12/11

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ, ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ Ή ΤΟ AIDS ΣΑΝ ΜΙΑ ΤΙΜΩΡΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΙΠΟΤΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥΣ


Για όσους θυμούνται ακόμα τον Μάη του ΄68, τα παιδιά των λουλουδιών, το φεμινιστικό κίνημα, τον Fellini, τον Visconti αλλά και τον ανατρεπτικό Pazolini, υπήρξε μια περίοδος από το ΄60 μέχρι το ΄80, όπου σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Αμερική τα όνειρα των πολλών ήθελαν να πάρουν εκδίκηση από τα στενά κοστούμια του καθωσπρεπισμού, που φορέθηκαν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την παλινόρθωση των παλιών καθεστώτων της στρατιωτικής πειθαρχίας και της υλικής ευημερίας που μοιράστηκε στους πεινασμένους λαούς της Ευρώπης...

Σε όλη αυτή την περίοδο, η αντίδραση των νέων απέναντι στην αυθεντία των ομιλουσών κεφαλών, από το Βerkley μέχρι το Quartier Latin, αλλά και τη δική μας Αθήνα του 1 1 4, είχαν στον πυρήνα των αιτημάτων τους τη σεξουαλική ελευθερία σαν μέγιστο αίτημα, άλλοτε φωνακτά, άλλοτε με υπονοούμενα, αλλά πάντα σαν μια φωνή καταγγελίας για την ιστορία της σιωπής και της συνωμοσίας, με τις οποίες οι σοφές κεφαλές της Ευρώπης δημιούργησαν και ανέκτησαν στη συνέχεια τα τέρατα που ξεχώριζαν τους πολίτες σε αρείους και παρακατιανούς...

Ήταν η εποχή που οι ιδέες για τη δημοκρατία, την ισότητα των φύλων και την κριτική στον αστικό καθωσπρεπισμό πήραν το πάνω χέρι, αφήνοντας ένα αισιόδοξο άρωμα για ένα μέλλον, όπου οι αποφάσεις για τη ζωή των πολλών (ο δικός μας Kαστοριάδης το έλεγε και θέσπιση της δημοκρατίας) δεν θα παίρνονταν μέσα σε κλειστά δωμάτια από γέροντες πολιτικούς και ασφαλίτες νταβραντισμένους. Ήταν η εποχή που η κοινωνία του υποκριτικού οργασμού ανακάλυψε πως η ωραία της ημέρας μπορούσε να ήταν το πρωί κυρία και το βράδυ πουτάνα (το έδειξε καταπληκτικά η ταινία BELLE DE JOUR ).

Ήταν η εποχή που οι διανοούμενοι, οι φοιτητές και οι εργάτες είχαν κοινά όνειρα για ψωμί, παιδεία, αλλά και ελευθερία, κλείνοντας το μάτι στη σεξουαλική απελευθέρωση και στην ουτοπία μιας πραγματικής επανάστασης απέναντι στον υποκριτικό πολιτισμό της «αγίας οικογένειας», όπου η μαμά και ο μπαμπάς δεν έχουν φύλο και σεξουαλικές πρακτικές, παρά μόνο την ευγονική στοχοπροσήλωση «ΤΟΥ ΑΥΞΑΝΕΣΘΕ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΕΣΘΕ» ή στα απλά Ελληνικά «ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ»...

Η ιστορία όμως επαναλαμβάνεται και στη θέση πλέον των ονείρων μπαίνει η ταφόπλακα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, της αέναης ανάπτυξης των αριθμών που ευημερούν και των ανθρώπων που υποφέρουν, που βέβαια συνοδεύεται από τις καταγγελίες για τη νέα «μάστιγα» του αιώνα που συνοδεύει τη σεξουαλική ελευθερία, την πάθηση που κτυπά μια κοινότητα, που υποστηρίζει ιδεολογικά πως το σεξ δεν υπάρχει απλά και μόνο για την αναπαραγωγή, αλλά και για τις χαρές και ηδονές της ζωής...

Οι ομοφυλόφιλοι σαν νέοι DE SADE κατηγορήθηκαν γιατί υποστήριζαν με τον τρόπο ζωής τους  πως ο οργασμός δεν ανήκει στην ευγονική αλλά στην ηδονιστική πλευρά της ανθρώπινης δραστηριότητας, δηλαδή επιστημονικά πλέον το αυτονόητο...

Αλλά στη συνέχεια, με όπλο την «ανώμαλη διαφορά» του ανδρικού έρωτα των λίγων, η μπόρα της οικονομικής τρομοκρατίας χτύπησε και την «αγία πλειοψηφία», που θεωρούσε τον εαυτό της μονογαμικό, αφού τα μπουρδέλα και τις εξωσυζυγικές σχέσεις τις κατέγραφε στο ασυνείδητό της σαν πρακτικές των άλλων, των άπιστων, των πολυγαμικών και των ανήθικων, μια κατηγορία στην οποία ο ίδιος δεν θα άνηκε ποτέ... Τέτοια σχιζοφρένεια....

Για το Σύνδρομο Ανοσολογικής Ανεπάρκειας κατηγορήθηκε ένας πίθηκος, δηλαδή ο πρόγονός μας στη ζούγκλα, και ο συμβολισμός αυτός είχε μεγάλη ιδεολογική υπεραξία, αφού ξανακατεβάσαμε το σεξ στην κατώτερη βαθμίδα της καταγωγής μας, για να το απαξιώσουμε ως πρωτόγονο, σωματικό κατάλοιπο της ζωικής μας προέλευσης και όχι ως ανατρεπτικό ιδεολογικό πυρήνα της ανατροπής, που συνοδεύει τον έρωτα και την επανάσταση...

Η σεξουαλική ελευθερία ίσως είναι η μόνη ανυπόκριτη κατασκευή του εγκεφάλου που δεν δεσμεύεται από συμβάσεις του λογικού, δηλαδή του συμβατικού και συμφεροντολογικού μας εαυτού... Γι' αυτό είναι και η πλέον επικίνδυνη για τα καθεστώτα που ελέγχουν οικονομικά και ιδεολογικά τις πλειοψηφίες...

Στο σύνδρομο αυτό επίσης ξαναέγινε φανερό ότι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι και δεν δικαιούνται ούτε καν να ονειρεύονται να είναι ίσοι απέναντι στον θάνατο...

Οι πλούσιοι της Δύσης έχουν μια χαρά θεραπεία, αλλά οι φτωχοί της Αφρικής πεθαίνουν μαζικά σαν τα ποντίκια, γιατί τα φάρμακα είναι ακριβά...

Για τον ιό της γρίπης οι φαρμακευτικές εταιρείες κατασκεύασαν εμβόλια σε χρόνο ρεκόρ που έμειναν και αχρησιμοποίητα στα ψυγεία των νοσοκομείων… Για τον ιό του AIDS, με τόσες έρευνες και τόσα κονδύλια, κανένα εμβόλιο δεν ανακαλύφθηκε. Αντίθετα, πανάκριβα αντιικά φάρμακα που ακόμα και ο δυστυχής- ευτυχής πλούσιος πολίτης της Δύσης, όμως θα παίρνει μια ζωή για να μην απειληθεί η ζωή του, γεμίζοντας τα σεντούκια των φαρμακευτικών εταιρειών με αργύρια ουκ ολίγα...

Επειδή η οικονομία έγινε ο σταρ της εποχής μας «is the economy stupid» και για τα καλά αλλά κυρίως για τα κακά και κοντεύουμε να ξεχάσουμε πως η οικονομία δεν είναι μαθηματικά και λογιστική, αλλά η ηθική και οι άνθρωποι που την υπηρετούν, όπως και οι ιδέες για τη ζωή που θέλουμε να έχουμε και όχι τη ζωή που μας κατασκευάζουν. Στο Σύνδρομο Ανοσολογικής Ανεπάρκειας συμπυκνώνεται η ιδεολογική επάρκεια ενός συστήματος που ηθικοποιώντας τους τοκογλύφους, τους τραπεζίτες και τους ληστές και όσους τα πάνε καλά με τους αριθμούς, δίνοντας και φανταχτερούς τίτλους, ηθικοποιεί τη σεξουαλική πρακτική ως επικίνδυνη για τη ζωή, αλλά κυρίως για τα όνειρα που γεννούν το σεξ και ο έρωτας...

Γιατί για να αλλάξεις τη ζωή σου, πρέπει να είσαι έτοιμος να πεθάνεις για μια ιδέα, άρα και για τον έρωτα, γιατί είναι η μόνη ανθρώπινη δραστηριότητα που μέσα σε απειροελάχιστα κλάσματα χρόνου σε πεθαίνει και σε ανασταίνει....

Σε όλες τις μυθολογίες αλλά και τις ιστορικές αφηγήσεις, οι επαναστάσεις και οι αλλαγές έγιναν γιατί κάποιοι άνθρωποι ερωτεύτηκαν είτε ένα όνειρο είτε μια γυναίκα, για την οποία ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο...

Ίσως είναι η μόνη ιστορική περίοδος που η οικονομική βάση κατάφερε να ξαναχτίσει ένα φοβικό κάστρο γύρω από τον έρωτα, κάνοντάς τον απεχθή και αποκρουστικό, «ένα τέρας που τρώει τις σάρκες του» και βάζοντας στη θέση του ένα άλλο τέρας- ανοργασμικό αλλά πλούσιο και υγιές, που γεμίζει τις αποθήκες του μυαλού και της φαντασίας με δάνεια, σπίτια, πιστωτικές και απειλές για κατάρρευση...

Αλλά από κάποιον που δεν έχει να χάσει παρά τις αλυσίδες του, τις υποχρεώσεις και τα δάνεια του δεν μπορείς να πάρεις τίποτε, εκτός και αν τον τρομοκρατήσεις ότι θα χάσει και την ερωτική του ταυτότητα, δηλαδή την ελάχιστη εντροπία με την οποία θα αναπαραχθεί, θα αναστηθεί και θα ελπίσει…



Το άρθρο υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr



Ρέκβιεμ για τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 23/11/11

«Θέλω να με θέλεις όπως σε θέλω εγώ», αυτό είναι το ανεκπλήρωτο όνειρο της κάθε σχέσης, γιατί, εντέλει, στην κάθε επικοινωνία των προσώπων ο ΑΛΛΟΣ είναι η αιτία να σκεφτείς τα μικρά και μεγάλα θέλω σου... ΕΣΥ υπάρχεις πάντα σαν αντανάκλαση στα μάτια του άλλου είτε σε βλέπει σαν Θεό, είτε σαν σκουπίδι..

Ο άνθρωπος ζει με τα βασικά, αλλά και βιώνει με τις αισθήσεις του τον κόσμο που δεν βλέπει, για να αισθανθεί τα όρια της υπέρβασης...

Σε αυτή την ασυνείδητη, εν μέρει, αλλά συνειδητή και παραμορφωμένη, σε μεγάλο βαθμό, πραγματικότητα -αφού η κοινωνικότητα μας είναι η θερμοκοιτίδα της επιβίωσης- η ανάγκη να δω τον ΑΛΛΟΝ με καθαρή ματιά έχει σαν μόνη προϋπόθεση την αναδόμηση μιας καινούργιας ύπαρξης που δεν θα φορτώνεται με τα σκουπίδια της μνήμης, αλλά με τις καθαρές επιλογές του προσώπου του μέλλοντος.

Το πρόσωπο γίνεται ιερό και πρωτότυπο όταν θελήσει να υποταχθεί στην επιθυμία του άλλου που δεν γνωρίζει, γιατί διαφορετικά θα υποδυθεί τον ιδανικό του εαυτό, όπως κατασκευάστηκε όμως από τις ανάγκες της προηγούμενης ζωής, συνήθως σε μια σύμβαση επιβίωσης, όχι όμως και ανάτασης...

‘Μόνο όταν αγαπήσεις τον άλλον θα τον γνωρίσεις’ (W.Benjamin), που σημαίνει να τον συγχωρήσεις, να τον διαλύσεις, να τον σταυρώσεις και να τον αναστήσεις και μετά σαν μικρός θεός που είσαι- αφού στον έρωτα ήδη πέθανες για να ξαναγεννηθείς- να τον ξαναδημιουργήσεις. (Σε όλες τις μυθολογίες η νεκρανάσταση είναι ο βασικός πυρήνας της θεϊκής ιδιότητας).

Οι άνθρωποι χάνουν το ιερό τους πρόσωπο, επειδή η πραγματικότητα γύρω τους γελοιοποιεί την τραγική τους φύση, το τραγικό από το γελοίο απέχει ελάχιστα (οι αρχαίοι το ήξεραν πολύ καλά…). Ο ήρωας που κουβαλούμε μέσα μας, ας πούμε ένας Δον Κιχώτης που ψάχνει τη Δουλτσινέα, έχει πάντα ένα υπηρέτη χοντρό και πεζό, τον Σάντσο, που τον προσγειώνει στα δικά του ταπεινά μέτρα, το φαγητό και τον ύπνο.

Ο τραγικός μας εαυτός, όμως, είναι ο μόνος αυθεντικός, αφού κατασκευάζεται μόνο από εμάς για ΕΜΑΣ...

Ο μεγάλος καλλιτέχνης είναι αυτός που παίζει με μόνο θεατή τον εαυτό του και όχι το κοινό που συνήθως θα χειροκροτεί ακόμα και όταν ο βασιλιάς είναι γυμνός...

Σε μια ταινία του Αλμοδόβαρ, η τραβεστί πρωταγωνίστρια σε ένα μονόλογο- παραλήρημα ονομάζει τις πλαστικές που έχει κάνει για να μοιάσει με περίπου γυναίκα, καταλήγοντας πως έτσι μόνο νοιώθει αυθεντική αφού ο ιδανικός της εαυτός ήταν αυτός που κατασκεύασε και όχι αυτός με τον οποίο γεννήθηκε.

Πολλές φορές μέσα στη παγίδα της φυσικής μας καταγωγής και των κοινωνικών ρόλων που υπηρετούμε, νοιώθουμε ασφυκτικά ή έστω ανικανοποίητοι, «γιατί το σιδηρούν προσωπείον που μας φόρεσαν δεν ήταν η αυθεντική μας επιλογή, αλλά των άλλων και οι άλλοι είναι πολλοί και ύποπτα υποστηρικτικοί. ίσως για να μας φιλτράρουν τις δικές τους επιθυμίες σαν αυτονόητες δικές μας αλήθειες...

Ποιος άραγε θέλει να είναι επιθυμία ενός βλέμματος που έχει προκατασκευαστεί, να βλέπει μόνο αντίτυπα και όχι τα πρωτότυπα έργα...;

Λέω ΚΑΝΕΙΣ γιατί όποιος έχει νοιώσει τη δύναμη του πρωτότυπου όλα τα αλλά τα θεωρεί απλά, υποκατάστατα, χωρίς φαντασία και γοητεία και είναι αυτός ο λόγος που όλοι μας φοβόμαστε να εκτεθούμε στην αυθεντικότητα των ενστίκτων μας και προτιμούμε την ασφάλεια των δοκιμασμένων συνταγών που προηγήθηκαν.

Σε αυτά που μάθαμε μέσα από τις διαμεσολαβημένες επιθυμίες μας -δηλαδή θέλω αυτό που θέλεις και εσύ- η παραμόρφωση είναι δεδομένη έστω και αν φαντάζει εύκολη και κυρίως εφικτή.... «Παίζω ξέροντας τα χαρτιά σου.... Είναι σίγουρο ότι θα κερδίσω αλλά δε θα νικήσω γιατί στο βάθος ξέρω πως έκλεβα...».

Στην επικοινωνία με υπονοούμενα ερωτικά κερδίζει αυτός που κρύβει καλά τον αυθεντικό του εαυτό, γιατί αυτό είναι ένα εύκολο μάθημα για όλους σε μια κοινωνία όπου η απατηλή λάμψη είναι το ζητούμενο. αλλά στη πράξη έχει ήδη χάσει ένα μεγάλο μέρος της αλήθειας του, με αποτέλεσμα να καταλήγει να μη γνωρίζει στο τέλος τη διαφορά από το «άλλο ΕΙΜΑΙ και άλλο ΦΑΙΝΟΜΑΙ...».

Από τον ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ έως τον ΚΑΝΤ και τον ΦΙΚΤΕ η προσέγγιση της αλήθειας ή της αληθούς πραγματικότητας τοποθετεί τον σκεπτόμενο άνθρωπο ως διαμεσολαβητή της εικόνας που βλέπει και της εικόνας που ερμηνεύει, θεωρώντας ως δεδομένο πως πίσω από τα φαινόμενα υπάρχει πάντα ένας άλλος κόσμος πιο αληθινός που δεν προσεγγίζεται, αφού τα εργαλεία της γνώσης μας είναι πεπερασμένα. (L.Strauss)

Το δέρμα μας, το έξω μας, το περιτύλιγμα μας είναι άραγε πιο σημαντικό από το εντός μας σκοτάδι, αυτή τη μαύρη τρύπα που όλα τα καταπίνει και όλα τα ξερνά…;

Αφού μένει πάντα με ένα αίσθημα κενού το αχόρταγο τέρας της επιθυμίας για όλα. Δεν θέλω να σε θέλω, λοιπόν, για να διατηρήσω θωρακισμένο το κενοτάφιο μου για να μην υπάρξουν ρωγμές στο δέρμα που καλύπτει το σκοτάδι εντός μου...

Η θωράκιση μου, άξια και πλουμιστή, γυαλίζει στο φως του Ήλιου και τρομάζει τους εραστές τα σκοτεινά βράδια του χειμώνα για μη δουν μια Εκάβη, μια Ελένη, μια γυναίκα που φοβάται να κοιτάξει στα μάτια τον καθρέφτη, μήπως και της πει πως δεν είναι πια η ομορφότερη...

Η Μαντλέν ήταν η πιο όμορφη και ευφυής οικοδέσποινα του Παρισιού. Όλοι οι άνδρες την ήθελαν σαν τρόπαιο τους, γονατιστοί προσφέροντας τα δώρα και τις τιμές. Μόνο ένας δεν την ήθελε : ο πιο κακομαθημένος εραστής της πόλης, ο Λεπρέ, που ερωτευόταν όμως γυναίκες του δρόμου και των μπουρδέλων της φωτεινής πόλης. Ματιά δεν έριξε ποτέ στην όμορφη οικοδέσποινα, αυτή όμως τον ερωτεύτηκε τρελά γιατί ήταν ο μόνος αυτάρκης και γεμάτος εραστής, αυτός που δεν ήθελε αυτό που ζητούσαν όλοι οι άλλοι. (Μ Προυστ)

Η ίδια ιστορία με τον Σταυρόγκιν, τον όμορφο πρίγκιπα των σαλονιών της Μόσχας… Γυναίκες και άνδρες έπεφταν στα πόδια του γιατί ο ίδιος δεν ήθελε κανένα και καμία .... Το είδωλο του αγαπούσε, όπως ο Ντόριαν Γκρέι.

Άραγε οι άνθρωποι γιατί ερωτεύονται τους ΑΥΤΑΡΚΕΙΣ και όχι αυτούς που μπορούν να θυσιάσουν ένα μέρος τους ή να μοιραστούν κάτι θυσιαστικό με τον άλλο;

Μα είναι απλό.... Στην αυτάρκεια του άλλου αντανακλάται η δική μου έλλειψη και ματαιοδοξία πως μπορώ να συμπληρώσω το κενό μου με το περίσσευμα του, πλούσιου σε μηνύματα, αρραγούς προσωπείου. Αυτός που δεν μιλά, δεν δείχνει, δεν δίνει έχει τα πιο πλούσια σημεία για τον άλλο που ζητά ερμηνείες.
Ο γρίφος και ο μύθος δεν είναι άραγε πιο σημαντικά από τα λογικά σημεία της επικοινωνίας- και της ιστορίας.

Ποιον θα ενδιέφερε άραγε αν ο Μ.Αλέξανδρος φοβόταν να κοιμάται τα βράδια μόνος και ότι λέρωνε το κρεβάτι του από φόβο....;

Κανέναν. Γιατί οι μύθοι είναι οι ανάγκες μας να απογειώσουμε τα τραγικά ανθρωπάκια που έχουμε μέσα μας σε Γίγαντες και Ακρίτες και σε Ήρωες.

Πάνω από το πεζό ανθρώπινο μέτρο που κανένα δεν ενδιαφέρει, ούτε καν τον άνθρωπο που κοιμόμαστε μαζί, που τρώμε μαζί, που κάνουμε παιδιά μαζί.....

«Θέλω αστραπές και βροντές, θέλω καταιγίδες. Τι να τις κάνω εγώ τις ψιχάλες…;»
(Βασιλιάς Ληρ. Σαίξπηρ)

Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Η «κηδεία» της οικονομίας και η «ανάσταση» της λίμπιντο των Ελλήνων - Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 1/11/11

Στις προηγούμενες έρευνες μας «Κραχ και στο Σεξ 1 & 2», επισημάνθηκε η πτώση της λίμπιντο, λόγω της οικονομικής κρίσης και των καταθλιπτικών της επιπτώσεων στη ζωή μας.

Στην πιο πρόσφατη έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου σε συνεργασία με την Εταιρία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (Ε.Μ.Α.Σ.), σε δείγμα 600 ανδρών και γυναικών ηλικίας 25-64, φαίνεται πως η σεξουαλική ζωή ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΤΑΙ, αφού οι αριθμοί δείχνουν πως οι Έλληνες ξαναποκτούν την ερωτική τους διάθεση: το 63% του συνολικού δείγματος δηλώνει ότι η ερωτική του επιθυμία δεν έχει διόλου επηρεαστεί αρνητικά από την οικονομική κρίση, ενώ το 17% των ανδρών που συμμετείχαν στην έρευνα, αναφέρει αύξηση της ερωτικής επιθυμίας.

Ερμηνεία του παράδοξου


Στις προηγούμενες ερμηνείες για τη σχέση κρίσης και λίμπιντο, τονίζαμε πως σε μια οικονομικού τύπου κρίση αυξάνεται η καταθλιπτική διάθεση, άρα επηρεάζεται αρνητικά η ερωτική διάθεση του πολίτη. Ο φόβος για το μέλλον, η ανασφάλεια και η έλλειψη προοπτικής μοιάζει να επηρεάζουν αρνητικά την διάθεση για έρωτα και ζωή.



Το ΠΑΡΑΔΟΞΟ της σημερινής, όμως, κρίσης που επηρεάζει θετικά τη λίμπιντο, αφού το 18% των ανδρών του δείγματος αναφέρει αύξηση των σεξουαλικών επαφών παρά το γεγονός ότι το αντίστοιχο 66% αναμένει επιδείνωση της οικογενειακής κατάστασης για το 2012, μπορεί να εξηγηθεί μόνο από την πρωτόγονη και αρχαϊκή φύση του ανθρώπου.



Μπροστά στο παράδοξο του θανάτου ο μέσος άνθρωπος θέλει να κάνει έρωτα στις απόλυτες καταστροφές. Οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν παιδιά στη βία, δηλαδή στη κοινωνική και φυσική καταστροφή οι άνθρωποι θέλουν να αμυνθούν, όχι με τα λογικά και πολιτιστικά τους προσόντα, αλλά με τα φυσικά τους ένστικτα που θεωρούν ότι είναι τα μόνα που τους έχουν απομείνει. Για αυτό και το 28% του δείγματος στην ερώτηση «που οδηγεί η οικονομική κρίση της σεξουαλική ζωή των ζευγαριών;» απαντά πως οδηγεί σε πιο στενή σχέση.



Τα φύλα προσπαθούν σε τέτοιες συνθήκες να γίνουν όμορφα και ελκυστικά, να κάνουν σεξ και να ερωτευτούν, θεωρώντας ότι αυτό είναι η μοναδική περιουσία που κανείς δε θα τους πάρει.



Όταν δεν έχεις κάτι άλλο να χάσεις, δε φοβάσαι να εκτεθείς. Όπως μπροστά στο θάνατο ο άνθρωπος απολαμβάνει τα πρωτεϊκά και σημαντικά της καθημερινότητας ξεχνώντας τον καθωσπρεπισμό και την εικόνα της κατανάλωσης, έτσι και ο «Homo Economicus» γίνεται «Homo Evolutis», δηλαδή ο κατασκευασμένος καταναλωτής της σύγχρονης οικονομίας ξαναγυρίζει στην ανθρώπινη εξέλιξη.



Στον πυρήνα της κοινωνικότητας βρίσκεται ο κύκλος του σεξ που τροφοδοτεί, ζωικά και ηδονικά, την ανθρώπινη φύση με την απαραίτητη ενέργεια για να επιβιώσει.

Όταν οι θεσμοί και η σύγχρονη οικονομία (που είναι και αυτή θεσμός) καταρρέουν, οι βασικές μας ανάγκες για επιβεβαίωση βρίσκονται όχι στους αριθμούς, αλλά στη διατήρηση της ταυτότητας μας και της σεξουαλικής μας ενέργειας, σαν όπλα μοναδικά για την αντίσταση στην καταστροφή.



Η κηδεία της οικονομίας όπως περιγράφηκε το τελευταίο διάστημα, ίσως να ήταν η λύτρωση και η κάθαρση στην τραγωδία. Ο κάθε Γολγοθάς έχει ένα τέλος που πολύ σοφά, μυθολογικά και ιδεολογικά, περιγράφηκε σαν «ΑΝΑΣΤΑΣΗ».

Η δική μας «ΑΝΑΣΤΑΣΗ» ας ξεκινήσει από την ΕΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ, που μπορεί να οδηγήσει και σε διάθεση για ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ.


Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Ο ανδρικός πολιτισμός και η θηλυκότητα - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 6/10/10


Σε πολλούς πολιτισμούς η σεξουαλική ικανότητα έχει ένα πρόσωπο αρσενικό, βίαιο, όπου η σωματική δύναμη, σχεδόν, ταυτίζεται και με την σεξουαλική υπεροχή..

Από τον Πάνα, μισό άνθρωπο και μισό ζώο, έως τον Ηρακλή και μέχρι τις γνωστές ανδρικές φιγούρες της σύγχρονης εποχής, η αρρενοποίηση της ερωτικής πράξης μοιάζει τόσο φυσική που έχει γίνει αποδεκτή από τα δυο φύλα σαν αδιαπραγμάτευτη και απόλυτα φυσιολογική...

Στην ερωτική πράξη ο αρσενικός, βίαιος διακορευτής της αδύναμης και παθητικής, εύθραυστης θηλυκής κατασκευής μοιάζει να πληροί όλες τις προϋποθέσεις της ηδονής και του οργασμού. Η δύναμη έχει καταγραφεί σαν ιδεολογία, σαν σύμβολο και σαν σωματική εικόνα στις συμπεριφορές των φύλων που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Στα αρσενικά μοντέλα διακυβέρνησης, όπως ο φασισμός του Μουσολίνι και του Χίτλερ, λένε πως οι γυναίκες, μαζικά, φαντασιώνονταν ως ιδανικούς εραστές τους γνωστούς αυτούς δικτάτορες. Στην Ιταλία του Μουσολίνι ο γυναικείος πληθυσμός παραληρούσε στο πέρασμα του και ο ίδιος επέλεγε για την ερωτική του νύκτα κάθε φορά διαφορετικά πρόσωπα που περίμεναν στη σειρά για να του δοθούν.

Την ερωτική αυτή διάσταση, όπου η εξουσία αποφασίζει και οι μάζες, ως παθητικά θηλυκά, υποτάσσονται, την περιγράφει ιδιοφυώς ο Παζολίνι στο κύκνειο άσμα του «ΣΑΛΟ».

Στις σχέσεις αυτές τα ανθρώπινα όντα για να βιώσουν τον οργασμό πρέπει να οδηγηθούν στην απόλυτη ταπείνωση και την ολοκληρωτική απώλεια της αξιοπρέπειας… Γίνονται απλά αντικείμενα, σκεύη ηδονής, παθητικές μορφές υποταγής και στα πιο παράλογα αιτήματα των εξουσιαστών τους (κοπροφαγία κλπ.).
Η εξουσία του ανδρικού πολιτισμού στην συγκεκριμένη ταινία αποτελείται από πολιτικούς, δασκάλους και ιερωμένους που οδηγούν νέα αγόρια και κορίτσια σε σαδιστικά και μαζοχιστικά παιχνίδια, που βέβαια δεν οδηγούν στην ερωτική πανδαισία, απλά και μόνο, γιατί γίνονται ως αποτέλεσμα τιμωρίας και όχι σαν επιλογή φαντασιωτικών καταστάσεων «Σαδικού» η «Φουριερικού» χαρακτήρα.

Τα ελεύθερα υποκείμενα που υπάρχουν ερωτικά όταν αποκλειστικά βιώνουν την θέση του Άλλου για να φωτιστούν οι δικές τους επιθυμίες και που, μόνο τότε, γίνονται ιερά πρόσωπα του έρωτα που τα κάνει όλα αδύνατα και εφικτά, ταυτόχρονα...

Στον πολιτισμό της αρρενοποίησης και της αποπροσωποποίησης οι άνθρωποι αποκτούν ανταλλακτική αξία, υπό το καθεστώς του αντικειμένου, στην αλλοτριωμένη μορφή που τους δίνει το χρήμα, αφού μόνο αυτό μπορεί να γίνει ο καθρέφτης της αποτίμησης τους στην ελεύθερη αγορά προϊόντων και υπηρεσιών...
«Είμαι αυτό που μπορεί να αγοραστεί και να πωληθεί…», «Υπάρχω γιατί μπορώ να αγοράσω, αλλά και να πουλήσω, σκέψεις, ιδέες, δύναμη σωματική, αλλά και ηδονές...», με κάποιο αντίτιμο που τον καθορίζουν οι σχέσεις εξουσίας με τον υποταγμένο υπήκοο...

Στην αρρενοποιημένη κοινωνία, που είναι και πολεμική παράλληλα, αφού η αλόγιστη βία είναι αυτή που συντηρεί τις τοτεμικές αρχές διατήρησης των προκαταλήψεων, μέσα από τις οποίες διαιωνίζονται οι σχέσεις εξουσίας και υποταγής... Η ερωτική ζωή, και κατ' επέκτασιν η σεξουαλική της έκφραση, κωδικοποιούνται και νομιμοποιούνται μόνο όταν υπάρχει σχέση εξουσίας, φόβου και υποταγής.

Στον άνδρα, άρα κατ' επέκτασιν στον ανδρικό πολεμικό πολιτισμό, η ισχύς πρέπει να είναι ηθική, σωματική, οικονομική, κοινωνική και σεξουαλική και το αντικείμενο της πρέπει να είναι πάντα εξωτερικό, ορατό και χωρίς υπονοούμενα... Ο εχθρός και ο αντίπαλος πρέπει να έχει όνομα… Στο συλλογικό όραμα του έθνους ο ανδρικός πόλεμος έχει σύνορα έχει τους άλλους απέναντι, έχει χρώματα και γλώσσες διαφορετικές, μόνο έτσι είναι κατανοητός σαν εχθρός και ανταγωνιστής....

Ο άνδρας δεν ενδοσκοπεί τους εσωτερικούς εχθρούς και τις αδυναμίες του, γιατί οδηγούν στην αμφισβήτηση της δύναμης του. Η λανθάνουσα επιθυμία για το ωραίο μπορεί να εκληφθεί και ως ομοφυλοφιλική αδυναμία και να εξοβελιστεί από την αγέλη των ισχυρών της ομάδας.
Η τρυφερότητα είναι ήττα του ανδρικού πολιτισμού, είναι προδοσία της αγέλης και επικίνδυνη για την ισχύ της πολεμικής μηχανής...

Στον έρωτα ο άνδρας επιτίθεται και θεωρεί τα όπλα του ισχυρά και αναμφισβήτητα πολιορκητικά της παθητικής θηλυκής στάσης.... Τα κάστρα της Τροίας πέφτουν με πόλεμο και όχι με ικεσίες.. Ο άνδρας ικέτης της θηλυκής παρουσίας θα σκοτωθεί με τα δικά του όπλα, αφού η σαφής περιγραφή της δύναμης του έχει εύκολες στρατηγικές αποφυγής και παγίδες που στήνονται από τον ίδιο τον ναρκισσισμό και την αυτάρκεια του, που τον κάνει νοητικά, τουλάχιστον, εύκολο θύμα, «Αφού δείχνει τι θέλει, θα υποδυθώ εγώ αυτό που θέλει, αλλά θα δώσω αυτό που θέλω εγώ, οπότε το θέλω...».

Η γυναικεία παρουσία δεν είναι ποτέ αυτό που φαίνεται, αφού επιλέγει ιδιοφυώς να προσποιείται αυτό που, αιώνες τώρα, φαίνεται να θέλει ο άνδρας... Οι γυναίκες γεννήθηκαν κάτω από τη φύλαξη των ανδρών και έζησαν σε ένα περιορισμένο χώρο, κοινωνικά και θεσμικά, άρα και ιδεολογικά. Υποταγμένες στην πολεμική ματιά του άνδρα η επιβίωση τους απαιτούσε επινοητικότητα, αφού η φοβερά ανδρική κηδεμονία δεν άφηνε περιθώρια στην θηλυκή ματιά του πολιτισμού του, που θα υπονοούσε και μαλθακότητα και αδυναμία και πανωλεθρία στη μάχη με τον άλλο ανδρικό αντίπαλο...

Η γυναίκα εποπτεύει η ίδια τον εαυτό της και δεν αφήνει ποτέ τον δικό της ναρκισσισμό να τη κυριεύσει ούτε και στις πιο αδύνατες στιγμές της.... Η προετοιμασία της για έκθεση στην ανδρική ματιά είναι πάντα χρονοβόρα και επιμελής μέχρι τη τελευταία λεπτομέρεια...

Η γυναίκα είναι επόπτης και εποπτευόμενη στην κάθε κίνηση, στην κάθε σχέση, στην κάθε σωματική ή πνευματική διέγερση, σε αντίθεση με τον άνδρα που κοιτάζει τον αντίπαλο σαν εύκολο θύμα, θεωρώντας τα φυσικά του χαρίσματα ως ανεξάντλητη πηγή δύναμης για να συνθλίψει το θύμα...

Ο άνδρας είναι ο λαγός και η γυναίκα η χελώνα που με την βραδύτητα και την υπομονή θα νικήσει στο τέλος... Ο ανίκητος Αχιλλέας που υποτίμησε την αδύνατη πλευρά της φτέρνας του...

Οι άνδρες επισκοπούν τις γυναίκες πριν έρθουν αντιμέτωποι με αυτές, συνεπώς το πως παρουσιάζεται μια γυναίκα σε έναν άνδρα έχει σχέση με το τι θέλει η ίδια να αποσπάσει, το πως θα της φερθεί είναι η δική της στρατηγική και έχει τον απόλυτο έλεγχο, ακόμα και την στιγμή του οργασμού της... Αλήθεια ποιος άνδρας έλεγξε ποτέ τον οργασμό του; Σε αντίθεση με τη γυναίκα που μπορεί τέλεια να τον προσποιηθεί...

Προκειμένου να αποκτήσουν κάποιον έλεγχο πάνω στην διαδικασία οι γυναίκες πρέπει να περιορίσουν τον τρόπο που θα εκτεθούν στην ανδρική ματιά, πρέπει να εσωτερικεύσουν, να υποδυθούν και παράλληλα να εποπτεύσουν την εξωτερική τους εικόνα, έτσι που να δείξουν και να εκπαιδεύσουν τον άνδρα για τον τρόπο που θα ήθελαν αυτές να τις προσεγγίσει...

Οι γυναίκες είναι επόπτες και εποπτευόμενες, ταυτόχρονα, δείχνοντας το μέρος του εαυτού τους ως όλον, κάτι που στον άνδρα είναι αφύσικο και τρομακτικά δύσκολο, αφού δεν έχει μάθει να υποδύεται, αντίθετα η επίδειξη είναι ο μόνος τρόπος να κρύψει τις αδύνατες και ευάλωτες πλευρές του... Ο άνδρας πρέπει να φαίνεται κυρίως άνδρας και η γυναίκα να υποδύεται τη γυναίκα..

Αυτή είναι μια βασική διαφορά των πολιτισμικών τειχών που διαμορφώθηκαν ως στερεότυπα και που ισχύουν ακόμα και σήμερα, στην εποχή του αποστειρωμένου λόγου για τη σεξουαλικότητα... Οι άνδρες πράττουν και οι γυναίκες εμφανίζονται... Οι άνδρες κοιτούν τις γυναίκες αλλά οι γυναίκες παρακολουθούν τους εαυτούς τους να γίνονται αντικείμενο της ανδρικής ματιάς...

Αυτή η διαφορά καθορίζει και τις σχέσεις ανδρών και γυναικών, αλλά και τη σχέση των γυναικών με τον εαυτό τους, γιατί ο επόπτης της γυναίκας μέσα της είναι αρσενικός ενώ ο εποπτευόμενος θηλυκός... και ίσως για τούτο η γυναίκα είναι ταυτόχρονα και θεατής και θέαμα...

Σε αντίθεση με τον άνδρα που η εσωτερίκευση της θηλυκής πλευράς μιας επιθυμίας, δηλαδή της αδυναμίας για κάτι, θα τον καθιστούσε έκπτωτο από την αρσενική φυλή, μια ξεπεσμένη αδελφή, μια γυναικούλα που κλαίει...


Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Υπερκατανάλωση και ανεπάρκεια στο σεξ - Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 09/09/2011


Μία Δαρβινική θεώρηση της υπερκατανάλωσης του σεξ και της παθολογικής εκτροπής στην ανορεξία για σεξ.

Η παχυσαρκία, σύμφωνα με την εξελικτική ψυχολογία, βρίσκεται και στα γονίδια μας, αφού η βουλιμική συμπεριφορά, στις εποχές έλλειψης τροφής, ανάγκαζε τον άνθρωπο να τρώει γρήγορα και ό,τι έβρισκε για να επιβιώσει (fast food). Στα ζώα, η τάση αυτή παρατηρείται και σήμερα. είναι βασικό ένστικτο επιβίωσης, γιατί η μεγάλη ποσότητα τροφής θα τα κρατήσει στη ζωή για μεγάλο διάστημα, ακόμα και μηνών (βλ χειμερία νάρκη στις αρκούδες, ερπετά, κλπ).

Η τάση για παχυσαρκία και υπερβολικό φαγητό στη σύγχρονη κοινωνία της αφθονίας δεν είναι επίσης παράδοξο, αλλά ένας κανόνας που συνοδεύει τις πλούσιες κοινωνίες με τα γνωστά προβλήματα..
Μέχρι και νέα ειδικότητα της ιατρικής δημιούργησε η τάση αυτή.... την ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗ, που αδυνατίζει τους υπέρβαρους με χειρουργικές μεθόδους, κυρίως.

Αν θεωρήσουμε πώς η τάση λήψης υπερβολικής τροφής έχει γενετικά προκαθοριστεί, ίσως ακόμα περισσότερο να πιστέψουμε, πως η γενετική τάση για σεξουαλική υπερκατανάλωση, σε ένα περιβάλλον έλλειψης, είχε ένα νόημα για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους...

Όπως, όμως η υπερβολική λήψη τροφής οδηγεί στη παθολογική, πολλές φορές, παχυσαρκία, έτσι και η υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει σε αδράνεια και προβληματική σεξουαλικότητα.

Όταν η σεξουαλική πείνα γίνει βουλιμικό φαινόμενο τότε αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση που λέγεται ανορεξία. στη διατροφή λέγεται νευρική ανορεξία, στο σεξ ανεπάρκεια, ανοργασμία κλπ
Σήμερα, η γενετική αυτή προδιάθεση, μοιάζει να εξασθενεί, αφού στην υπερπροσφορά που προσφέρει η σεξουαλική αγορά, τα φύλα μοιάζει να κουράζονται να υπηρετούν αυτή εντολή.

Η σεξουαλική ζωή σήμερα περνά μια φάση μεταπολεμικής υστερίας για τροφή, που συνέβαινε με την στέρηση που υπήρχε στη διάρκεια του πολέμου και την πείνα που προκαλούσε στους πληθυσμούς.
Η σεξουαλική ζωή μοιάζει να έχει φτάσει σε μια φάση κόπωσης και κορεσμού, όπως συμβαίνει και με τη παχυσαρκία.

Η σεξουαλική απελευθέρωση στη χώρα μας ήρθε πολύ πιο καθυστερημένα συγκριτικά με τις άλλες Δυτικές χώρες, περίπου 20 χρόνια. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, δειλά εμφανίζεται μια τάση ισότιμης ματιάς στη γυναικεία σεξουαλικότητα και στην λιγότερο καταδικαστική στάση της κοινωνίας για την απιστία.

Οι δεσμοί γάμου χαλαρώνουν και η αύξηση των διαζυγίων έχουν εγκατασταθεί σαν κανόνες πλέον και όχι σαν εξαίρεση. Η αναζήτηση της σεξουαλικής ηδονής εκτός σχέσης, γίνεται πλέον αποδεκτή ιδεολογικά και νομιμοποιείται στη συνείδηση, έστω και αν φραστικά καταδικάζεται.

Αυτή η ιδεολογική υπερπροσφορά των ηδονών, μοιάζει να έχει γίνει υστερία και εμμονή, όπου όλοι θα πρέπει να υπηρετήσουν με τους ρυθμούς «sex and the city». Άνδρες και γυναίκες μοιάζει να κυνηγούν οργιαστικούς οργασμούς με οργασμικούς ρυθμούς και στο τέλος να καίγονται με την αγωνιά του…


Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr



Το μονογαμικό μοντέλο, η σεξουαλική απιστία και η πολιτική οικονομία- Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 05/08/2011


Στη σημερινή πολιτική κρίση μοιάζει πως οι εραστές και οι ερωμένοι της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας είναι σε σύγχυση, αφού τόσο οι αξιότιμοι εκπρόσωποι της βουλής, όσο και οι άπιστοι, πλέον, οπαδοί τους έχουν βγάλει τα μαχαίρια κατηγορώντας για προδοσία, για ακολασία, για εγκατάλειψη της εστίας, δηλαδή του αγίου δισκοπότηρου της κοινωνικής ισορροπίας που ήταν η ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Στην ιστορία της εξέλιξης των κοινωνιών, αλλά και των σχέσεων των ανθρώπων, βασικός πυρήνας συλλογικής ταυτότητας παραμένει το ιδανικό μιας άδολης αιώνιας αγάπης ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, σε αντιπαράθεση με την ακόλαστη ανθρώπινη φύση για κυνήγι ηδονών και εμπειριών, έξω βέβαια από το ασφυκτικό Βικτωριανό ή Αυγουστινιανό μοντέλο που νομιμοποίησε μόνο το πρώτο σκέλος, ηθικολογώντας άρα κα τιμωρώντας το ανθρώπινο πάθος....

Η σεξουαλική απιστία, κοινώς κεράτωμα, φέρει ιστορικά ένα αρνητικό ιδεολογικό φορτίο αφού ταυτίζεται με τη ΠΡΟΔΟΣΙΑ, την εγκατάλειψη των κανόνων και των χρησμών, που στην γενίκευση της μπορεί να ταυτιστεί και με τις πολιτικές και ιδεολογικές παρασπονδίες, που μπορούν να οδηγήσουν σε θανατική ποινή, εξορία και βασανιστήρια από το κυρίαρχο σύστημα αρχών και ιδεών.

Σήμερα, οι πιστοί στο γάμο με το κοινοβουλευτικό σύστημα, έχουν θυμώσει και αγανακτήσει αφού βιώνουν ένα απίστευτο κεράτωμα μέσα στον έγγαμο βίο που αποφάσισαν με τις ευλογίες των αρχών, με τις οποίες γαλουχήθηκαν από τους γονείς και τις πατροπαράδοτες ρήσεις περί τιμιότητας και ηθικής, σε μια άδολη και δια βίου σχέση με το ΚΡΑΤΟΣ προστάτη, πατέρα, δεσπότη και εραστή....

Οι ψηφοφόροι που έχουν απατηθεί φωνάζουν σήμερα και διαμαρτύρονται για την άπιστη ερωμένη τους «το κράτος των υποσχέσεων και των διορισμών», ενώ οι ίδιοι τον ίδιο γάμο θα τον επαναλάβουν, όσο και να φωνάζουν για την προδοσία του άπιστου εραστή- δεσπότη τους...

Οι εκλεγμένοι ηγέτες, πάλι, αναφωνούν με υποκρισία πως για την απιστία δεν φταίνε οι ίδιοι και η ελεύθερη βούληση τους, αλλά η άτιμη ανθρώπινη φύση που τους οδήγησε σε δρόμους αμαρτίας και ακολασίας, ενώ οι ίδιοι δεν ήθελαν, «Μια ανώτερη και βίαιη μητέρα τους έσπρωξε στο πεζοδρόμιο».

Η ανώτερη αυτή δύναμη, βέβαια, είναι η πολιτική οικονομία, κοινώς το χρήμα, που ελέγχει τη πολιτική και όχι το αντίστροφο, «is the economy stupid», δηλαδή στο σύγχρονο μονογαμικό μοντέλο η πίστη και οι δια βίου υποσχετικές της αγάπης περνούν, μόνο και αποκλειστικά, μέσα από την διαμεσολαβημένη επιθυμία για ΧΡΗΜΑ και όχι τη ΔΟΞΑ του πολιτειακού αξιώματος.

Οι πολίτες- ερωμένοι δεν έχουν πολλές επιλογές για εραστές άλλου τύπου, αφού κανείς από τους υποψηφίους δεν μοιάζει να διαφέρει ως προς την λατρεία του στο σύγχρονο ΘΕΟ που μπορεί να αγοράζει τα πάντα, ακόμα και τις ρομαντικές αντίθετες φωνές, όταν δυσκολέψουν τα πράγματα...

Το μονογαμικό μοντέλο και η άδολη αγάπη και πίστη, στην ερωτική και πολιτική ζωή, είναι η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ και όχι η θυσιαστική και απολαυστική απελευθέρωση από το δεσποτικό μας εγώ. αλλά όπου η επιθυμία δεν έχει αντικείμενο πόθου και πρόσωπο, είναι μια έωλη αυταπάτη που καταλήγει στη νεύρωση και την ψυχική νόσο...

Η απάντηση σε αυτά που μας υποσχέθηκαν οι Θεοί ως τάξη, ησυχία και ασφάλεια σε μια οικογενειακή, ήσυχη και τακτοποιημένη ζωή, μακριά από ακόλαστες και ανήθικες σκέψεις και πράξεις, μοιάζει να μην έχει επιβεβαιωθεί από τη ζωή, γιατί η ΒΙΑ που δεν ονομάζεται ΒΙΑ, αλλά ΗΣΥΧΙΑ, ΤΑΞΙΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, είναι ίσως η χειρότερη μορφή βίας, αφού κάνει τον άνθρωπο να θεωρεί την θεϊκή του φύση και τις θυσιαστικές του πλευρές ανούσιες, ανταλλάξιμες και νομιμοποιημένες, μέσα σε μια ζωή χωρίς νόημα, όπου η υποταγή, η υποκρισία και η συμβολική μόνο έκφραση της αγάπης μπορεί να αντικαταστήσει το απύθμενο βάθος της φαντασιακής υπεραξίας που οδήγησε τον άνθρωπο από την άλογη του φύση στην κατασκευή των ονείρων, των ιδεών και της τέχνης να βιώνεις τη ζωή και όχι απλά να τη ζεις...


Το άρθρο υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr


Σεξ και καλοκαίρι - Η έντονη ερωτική ζωή έχει επιπτώσεις στην υγεία μας; - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 14/07/11

Το καλοκαίρι παραδοσιακά και στο μυαλό όλων μας είναι συνυφασμένο με ελευθερία. Ελευθερία χρόνου, ελευθερία υποχρεώσεων, ελευθερία κινήσεων και πιθανότατα ελευθερία επιθυμιών και φαντασιώσεων.

Στη συλλογική φαντασίωση, λοιπόν, αποτελεί την ιδανική εποχή για την πραγματοποίηση νόμιμων ή λιγότερο νόμιμων, κρυφών ή λιγότερο κρυφών επιθυμιών. Η αναγκαστική, εξάλλου, έκθεση του σώματος στα μάτια των άλλων βοηθάει σε κάτι τέτοιο.

Το αποτέλεσμα; Η ερωτική επιθυμία στα ουράνια, η ανάγκη για νέες γνωριμίες ολοένα και πιο δυνατή και η έκφραση της ερωτικής μας επιθυμίας σχεδόν καθημερινή.

Στατιστικά, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, ο αριθμός των ερωτικών επαφών αυξάνεται σημαντικά. Κάτι που αφορά τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Πράγμα φυσιολογικό, αν το αναλύσει κανείς από την πλευρά του χρόνου και της αντίστοιχης έλλειψης άγχους. Όχι όμως τόσο αναμενόμενο από την ιατρική πλευρά, αφού το καλοκαίρι δεν ανήκει στις περιόδους με υψηλή τεστοστερόνη, ορμόνη η οποία μοιάζει να καθορίζει ή τουλάχιστον να παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ερωτική επιθυμία τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Ένα όμως είναι το σημαντικό και αδιαμφισβήτητο, το καλοκαίρι θέλουμε να κάνουμε, από ό,τι φαίνεται, περισσότερο σεξ, αφήνοντας προκαταλήψεις και ταμπού για τον χειμώνα.

Ωστόσο, περισσότερο σεξ σημαίνει περισσότερους κινδύνους; Είναι επικίνδυνη η έντονη ερωτική ζωή; Η πραγματικότητα είναι ότι η ίδια η ζωή είναι επικίνδυνη και το σεξ αποτελεί πιθανότατα μια από τις ασφαλέστερες εκφράσεις της με μια προϋπόθεση: κάνουμε σεξ για να δώσουμε και να πάρουμε ηδονή, για να απελευθερώσουμε την ερωτική μας ανάγκη και όχι για συναγωνισμό.

Σε ένα καλοκαίρι γεμάτο από αθλητικά γεγονότα, το πιο ψηλά, πιο γρήγορα, πιο δυνατά δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στο σεξ.

Θα πρέπει, όμως, να παραδεχθούμε ότι η πιθανότητα συχνής εναλλαγής ερωτικών συντρόφων αυξάνει την πιθανότητα για τη μετάδοση σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων, ηπατίτιδας και AIDS. Αναφερόμαστε βέβαια στη μη χρήση προφυλακτικού.

Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας - AIDS - , οι ηπατίτιδες B, C, η λοίμωξη από τον ιό HPV, κονδυλώματα, ο ιός του έρπητα των γεννητικών οργάνων, οι λοιμώξεις από μύκητες, τριχομονάδες κάντιτα, γονόκοκκο, αλλά και ξεχασμένα στο παρελθόν νοσήματα, όπως η σύφιλη, η μολυσματική τέρμινθος, η ψώρα, αποτελούν συχνούς επισκέπτες του καλοκαιριού, απρόσκλητους βέβαια για πολλούς άνδρες και γυναίκες. Λίγα λόγια για τον καθένα.

AIDS, Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας. Προκαλείται από τον ιό HIV (HUMAN IMMUNODEFICIENCY VIRUS). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν 10-20 ημέρες από τη μόλυνση ή ακόμα μετά από χρόνια. Πυρετός, διάρροια, αίσθημα κόπωσης, διογκωμένοι λεμφαδένες, γενικά συμπτώματα τα οποία θυμίζουν γρίπη αποτελούν την κύρια συμπτωματολογία.

Ο ιός βρίσκεται στο αίμα, στο σπέρμα, τα κολπικά υγρά και μπορεί να εισέλθει στο σώμα μας μέσω μικρών ή μεγαλύτερων πληγών στο δέρμα, ή μέσω κόλπου, του πρωκτού, του πέους και του στόματος. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η ταυτόχρονη ύπαρξη άλλων σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ευνοεί τη μετάδοση του ιού. Από τις ιογενείς λοιμώξεις του ήπατος - ηπατίτιδες, οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες και πλέον επικίνδυνες είναι η ηπατίτιδα B και C.

Τα νοσήματα αυτά είναι πιθανόν να μεταδοθούν με άμεση επαφή με το αίμα ή τα σωματικά υγρά ενός ατόμου μολυσμένου από τον ιό, στο κομμάτι τουλάχιστον που αφορά στη μετάδοση με το σεξ, αφού το νόσημα μπορεί να μεταδοθεί επίσης από μολυσμένες σύριγγες, εργαλεία, αλλά και από τη μητέρα στο μωρό κατά τον τοκετό. Είναι πολύ πιθανό το νόσημα να περάσει απαρατήρητο και ο ασθενής να αποκτήσει ανοσία. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως, εμφανίζονται συμπτώματα τα οποία μοιάζουν με γρίπη: κούραση, ναυτία, εμετός, αδυναμία, πυρετός, κοιλιακοί πόνοι, δερματικά εξανθήματα και ίκτερος. Θα πρέπει να τονισθεί, βέβαια, ότι μερικές φορές η εξέλιξη του νοσήματος είναι εξαιρετικά γρήγορη.

Όταν όμως λέμε σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, σε τι αναφερόμαστε;

Κονδυλώματα: Τα κονδυλώματα προκαλούνται από τον ιό HPV (HUMAN PAPILLOMA VIRUS).

Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού, εάν και οι πλέον συχνοί και πιο επικίνδυνοι, αφού έχουν ενοχοποιηθεί για την πρόκληση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες, είναι οι υπότυποι 16,18,31,33,35. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν έως και 12 μήνες μετά την αρχική μόλυνση, η οποία γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή, που μπορεί να είναι το πέος, ο κόλπος, το στόμα, ο πρωκτικός δακτύλιος, η περιοχή γύρω από τα γεννητικά όργανα, και πρόκειται για μικρά, συχνά σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας, εξογκώματα, τα οποία με τον καιρό είναι δυνατόν να διογκωθούν σημαντικά.

Η συσχέτιση με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας καθιστά την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση του προβλήματος τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα εξαιρετικά σημαντική.

Μυκητιάσεις: Οι μυκητιάσεις, τόσο στη γυναίκα όσο και στον άνδρα, είναι ένα εξαιρετικά συχνό πρόβλημα το καλοκαίρι, συνεπικουρούμενο και από το θερμό και υγρό περιβάλλον. Μυκητιασικές κολπίτιδες στη γυναίκα, βαλανοπροσθίτιδες στον άνδρα είναι δυνατό να εμφανισθούν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Στις γυναίκες παρουσιάζονται με τη μορφή δύσοσμου κολπικού εκκρίματος με κνησμό (φαγούρα) και πόνο, ιδιαίτερα κατά τη σεξουαλική επαφή. Στον άνδρα εμφανίζεται με τη μορφή εκκρίματος ή έντονης ερυθρότητας της βαλάνου, κνησμό και ευαισθησία στην περιοχή. Το σημαντικότερο σε αυτή την περίπτωση είναι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση του προβλήματος και στους δύο ερωτικούς συντρόφους, για να αποφευχθεί η επαναμόλυνση κάποιου από τους δύο.

Έρπης: Ο έρπης των γεννητικών οργάνων οφείλεται σε ιό. Τα συμπτώματα, τα οποία είναι κυρίως δερματικά, επώδυνες φυσαλίδες στα γεννητικά όργανα ή στο στόμα, είναι δυνατό να κάνουν την εμφάνισή τους 2-20 ημέρες μετά τη μόλυνση. Είναι δυνατόν να συνυπάρχει αίσθημα κόπωσης και διογκωμένοι λεμφαδένες. Η μετάδοση γίνεται με άμεση επαφή με τη μολυσμένη περιοχή. Η διάγνωση είναι εύκολη για τον ειδικό γιατρό και συνήθως γίνεται με την κλινική εξέταση μόνο, ενώ είναι δυνατό να χρειασθεί η πραγματοποίηση ΡΑΡ τεστ στις γυναίκες και κυτταρολογικές εξετάσεις από τη βλάβη για τους άνδρες (PCR).

Κολπίτιδες:
Οι κολπίτιδες στις γυναίκες και οι ουρηθρίτιδες στους άνδρες - ειδικές και μη ειδικές - είναι συχνότατα προβλήματα του καλοκαιριού, τα οποία όμως θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν οφείλονται μόνο στην ερωτική ζωή αλλά και στη χρήση πισίνας, στο μπάνιο, στη θάλασσα κ.λπ..

Εμφανίζονται με τη μορφή δύσοσμου, διαφορετικού χρώματος ανάλογα με το μικρόβιο, συνήθως βλεννώδους εκκρίματος από τον κόλπο και την ουρήθρα, ενώ μπορεί να συνοδεύονται με πόνο στα έσω και έξω γεννητικά όργανα στις γυναίκες, στο πέος, στο περίνεο και τους όρχεις στον άνδρα, πυρετό επώδυνη εκσπερμάτιση κ.λπ.. Προκαλούνται από ένα μεγάλο αριθμό μικροβίων, τριχομονάδες, χλαμύδια, ουρεόπλασμα, γονόκοκκο (βλεννόρροια) και δεν είναι τόσο αθώα, όσο παλαιότερα πιστεύαμε. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παλαιότερες και επαναλαμβανόμενες ειδικές ουρηθρίτιδες αποτελούν τη συχνότερη αιτία στενωμάτων ουρήθρας στη χώρα μας.

Συνιστούν ταυτόχρονα έναν σημαντικό παράγοντα για την ανδρική κυρίως υπογονιμότητα. Δεν πρέπει, όμως, η ερωτική μας ζωή το καλοκαίρι να ταυτισθεί με μια σχεδόν ατελείωτη σειρά από μικρόβια και ιούς. Ούτε να αποτελέσει αυτό ανασταλτικό παράγοντα στην έκφραση της ερωτικής επιθυμίας.

Όλα τα παραπάνω μπορούν να προληφθούν με τη χρήση προφυλακτικού.

Η ικανοποίηση και η σεξουαλική ηδονή είναι συνώνυμη πλέον της προσοχής και της προφύλαξης. Το σεξ αποτελεί από μόνο του πηγή ζωής και υγείας.



Το άρθρο επιμελήθηκε ο Π. Δρέττας




Ο κρητικός τρόπος ζωής σαν αντίδοτο στη σεξουαλική δυσκολία - Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 14/06/2011


Ο ρόλος της διατροφής και της κουλτούρας στην ερωτική ζωή των Κρητών

ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ , ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΞΥΛΟΥΡΗΣ, ΚΟΡΝΑΡΟΣ


Μια φυλή που στα γονίδια της μπορεί να συνθέτει αρμονικά την επαναστατική σκέψη στη τέχνη και στην πολιτική, μια φυλή που οραματίζεται χωρίς να χάνει την αίσθηση του μέτρου και του ρεαλισμού...

Στο Ζορμπά η σύγκρουση του γκρίζου της διανόησης με το Διονυσιακό της πράξης αποδεικνύουν διαλεκτικά πως ακόμα και στις μεγαλύτερες καταστροφές η ζωή και η χαρά, νικούν την θλίψη της σκέψης και την καταστροφολογική λογική της εξουσίας, όπως πολύ παραστατικά εκφράζεται με τον περίφημο χορό του Άντονυ Κουίν όταν καταρρέει το ορυχείο.

Ο Έγελος λέει πως η σκέψη περιγράφει πάντα τελευταία, μια ήδη γκρίζα πραγματικότητα. Στη Κρήτη όμως αυτό αναποδογυρίζεται αφού η ζωή και η χαρά, αλλά και η σκέψη που τις περιγράφει βρίσκει πάντα διαδρομές που στις πιο μελαγχολικές καταστάσεις ανασταίνει τον πεσμένο και τους ταπεινωμένους.

Η σεξουαλική ταυτότητα της Κρήτης άρα και το ερωτικό της σώμα κουβαλούν μνήμες από την μεγάλη ελεγεία του Ερωτόκριτου, «Εικόνες» από την μεγάλη τέχνη του Δομίνικου και σκέψεις για την αναγκαιότητα της ελευθερίας του Καζαντζάκη.

Αυτή η σοβαρή διανοητική προίκα δεν μένει όμως σαν μια ανοργασμική και άγονη ιδέα γιατί μπολιάζεται από τα Διονυσιακά συμπόσια όπου η ρακή, η λύρα και τα αφροδισιακά εδέσματα κάνουν χορό ισορροπώντας το πνεύμα που απαγορεύει και τη σάρκα που είναι ακόλαστη από τη φύση της.

Στην Κρήτη η φύση απλόχερα χαρίζει στους κατοίκους της μια εντροπία αισιοδοξίας και μέτρου γιατί το γαλάζιο του Αιγαίου σκοτεινιάζει από το γκρίζο βραχώδες τοπίο που βάζει όρια στην αμετροέπεια του νου, όταν περιτριγυρίζεται μόνο από φυσικούς παραδείσους που τα προσφέρουν όλα σε αφθονία.

Η λιτότητα της Κρητικής γης, όπου ο βράχος μαζί με την ελιά ισορροπούν σε ένα χορό ερωτικό εφοδιάζει την σεξουαλική υγεία στην αρχέγονη μορφή της με γερά αμυντικά εφόδια ικανά να αντισταθούν ακόμα και όταν ο Θεός βάζει σημάδι το «παλικάρι από τα Σφακιά».

Η πλούσια διανοητική παραγωγή όπου ο πολιτισμός της ευζωίας μαζί με την υπαρξιστική σκέψη σε ένα χορό δαιμονικό, με τις μουσικές, την ποίηση, τον ερωτικό λόγο στη καθημερινή γλώσσα να πλένονται με τις ηδονικές αναθυμιάσεις της ρακής και στα ακούσματα μιας Λύρας, που σαν λυγμός χαράς και λύπης μαζί, ισορροπεί το ερωτικό παραλήρημα.

Η Κρήτη θα τιμωρεί και θα ανθίσταται σε κάθε αμετροέπεια της μαζικής τρέλας που καλλιεργείται στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα στεγνώνοντας την φυλή μας από τα τεράστια πλούτη μιας παράδοσης που ξεκινά από την Γένεση του Δία στα όρη της, που προχωρά στην παραγωγή του πρώτου οργανωμένου κράτους της Κνωσού για να δώσει στη συνεχεία αναγεννησιακή συγκίνηση με τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο που άλλαξε την τέχνη του μεσαίωνα, για να το διαδεχθεί η Ευρωπαϊκή υπαρξιστική σκέψη του Καζαντζάκη και ο πολιτικός ρεαλισμός του Ελευθέριου Βενιζέλου που αντίκρισε χωρίς πλέγματα τους Ευρωπαίους μεγιστάνες.

Σε μια νησίδα τόσο μακριά από το αποπνικτικό Βυζάντιο των Αθηνών, ο ερωτικός λόγος του Ερωτόκριτου και του Λουδοβίκου των Ανωγείων τροφοδοτούν με μυστικισμό και πάθος, σώματα και πελάγη που καμία μακροοικονομία δεν θα μπορέσει να αναχαιτίσει, καμία λογική πολιτική δεν θα ακρωτηριάσει, αφού μπροστά στην απλότητα του Σεληνόφωτος στο Λιβυκό πέλαγος, όλα τα όπλα της Δυτικής ορθοφροσύνης παθαίνουν αφλογιστία...

Εγώ πότε θα γίνω πατέρας;- Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα 09/05/2011


Αν τις τελευταίες δεκαετίες το «ασθενές» φύλο καταρρίπτει ένα – ένα τα προπύργια της ανδρικής «κυριαρχίας» και απολαμβάνει ίδια δικαιώματα στην εργασία, την κοινωνία, τις σχέσεις και την οικογένεια δημιουργώντας «ρίγη» συγκίνησης στον γυναικείο πληθυσμό, το τελευταίο από αυτά σίγουρα δεν το περίμενε και σίγουρα κανένας δεν το χαίρεται!!

Ανδρική υπογονιμότητα. Η αδυναμία ενός άνδρα να αποκτήσει φυσικούς απογόνους. Η αδυναμία ενός άνδρα να αποκτήσει «συνέχεια». Όλο και πιο πολύ , όλο και πιο συχνά και στην χώρα μας νέοι ή λιγότεροι νέοι άνδρες βρίσκονται αντιμέτωποι με την αδιανόητη διάγνωση της υπογονιμότητας. Αδιανόητη για τον ίδιο, αδιανόητη για την κοινωνία αδιανόητη για την σύντροφο τους αδιανόητη για την οικογένεια τους. Αδιανόητη γιατί σε χώρες όπως η δική μας η «συνέχεια» της οικογενειακής παράδοσης και του ονόματος είναι στενά συνυφασμένη με την απόκτηση παιδιού και μάλιστα αγοριού.

Αδιανόητη γιατί κοινωνικά και βιολογικά η γυναίκα επιλέγει τον σύντροφο της ζωής της με κριτήριο την ικανότητα του να της προσφέρει υγιείς και δυνατούς απογόνους. Και αυτό είναι φυσικό χαρακτηριστικό του είδους μας αν μη τι άλλο.

Μέχρι πολύ πρόσφατα στην ατομική, κοινωνική και ιατρική συνείδηση η αδυναμία απόκτησης ενός παιδιού ήταν σχεδόν αποκλειστική ευθύνη της γυναίκας. Χαρακτηριστικά ό έλεγχος του ζευγαριού ξεκινούσε – και ξεκινάει ακόμα και τώρα- από εκείνη. Το βιολογικό ρολόι υπήρχε μόνο για εκείνη. Ακόμα και η κοινωνική και ασφαλιστική μας οργάνωση είναι έτσι δομημένη για να «προλάβει» την αναπαραγωγική ηλικία της γυναίκας.

Ο μύθος του αρσενικού που μπορεί να κάνει παιδιά όποτε εκείνος το επιθυμεί καλά κρατεί.

Η πραγματικότητα όμως και εδώ μας διαψεύδει. Ο ανδρικός παράγοντας ευθύνεται όσο και ο γυναίκειος για την υπογονιμότητα ενός ζευγαριού, με δυστυχώς αυξανόμενες τάσεις. Ο άνδρας μπαίνει στο μικροσκόπιο της ιατρικής για τα χρονικά όρια , τις βιολογικές παραμέτρους και τα αδύνατα σημεία της αναπαραγωγικής του ικανότητας.

Σαφέστατα η παραγωγή σπερματοζωαρίων δεν έχει τα σκληρά όρια της παραγωγής ωαρίων. Δες εμμηνόπαυση. Η παραγωγή σπερματοζωαρίων δεν σταματά για τον άνδρα σε κάποια ηλικία. Για την ακρίβεια δεν σταματά ποτέ. Τα σπερματοζωάρια όμως είναι ίσως τα κύτταρα εκείνα του ανθρωπίνου σώματος που δέχονται την πιο αμείλικτη φυσική επιλογή. Είναι κύτταρα που γεννιούνται ανώριμα να επιτελέσουν αυτό για το οποίο έχουν δημιουργηθεί.

Πρέπει να ωριμάσουν μέσα από μια μακροχρόνια και δύσκολη διεργασία που γίνεται στις εκφορητικές οδούς του σπέρματος. Και πρέπει τέλος στην προσπάθεια τους να γονιμοποιήσουν το ωάριο να «βγουν» από το σώμα , να εκτεθούν στο εξωτερικό περιβάλλον και να διεισδύσουν σε ένα «ξένο» οργανισμό. Όποιος έχει παρακολουθήσει την ταινία του Woody Allen , μπορεί να έχει μια εικόνα του τι σημαίνει αυτό.

Τα σπερματοζωάρια για να φτάσουν στο στόχο τους πρέπει πρώτα από όλα να παραχθούν από το μόνο όργανο που είναι τόσο εκτεθειμένο σε εξωτερικούς παράγοντες. Ενώ οι ωοθήκες είναι καλά προφυλαγμένες στο εσωτερικό της κοιλίας, οι όρχεις εξαρτώνται από την εξωτερική και εσωτερική θερμοκρασία, την ακτινοβολία , ακόμα και τη φυσική, και την φυσιολογική «ταλαιπωρία»- άσκηση, τραυματισμοί, πίεση-.

Πρέπει να «περάσουν» και να παραμείνουν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα σε δομές εξαιρετικά εύκολες να επηρεαστούν από φλεγμονές, μικρόβια- επιδιδυμίδες προστάτης σπερματοδόχες κύστεις κλπ,- και τέλος για να γονιμοποιήσουν πρέπει να αντέξουν ένα εξαιρετικά εχθρικό – αντίθετα από ότι νομίζαμε- περιβάλλον. Τον κόλπο, την μήτρα και τις σάλπιγγες. Περιβάλλον που μέσω τις φυσικής επιλογής θα αναζητήσει και θα βρει το καλύτερο ΕΝΑ σπερματοζωάριο για την γονιμοποίηση, ακόμα και να αυτά παράγονται κατά εκατομμύρια αν όχι δισεκατομμύρια στην ζωή ενός άνδρα.

Φλεγμονές στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας, αντισπερμικά αντισώματα, διαταραχές του ακροσώματος είναι μερικά από τα εμπόδια για την φυσιολογική γονιμοποίηση που θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σπερματοζωάριο. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι η φυσιολογική γονιμοποίηση αν όλα είναι καλά έχει 25% πιθανότητα να συμβεί!

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι όρχεις δεν είναι αυτόνομα όργανα. Για να λειτουργήσουν χρειάζονται ορμόνες. Κυρίως τεστοστερόνη που οι ίδιοι παράγουν. Και η τεστοστερόνη μοιάζει στις μέρες μας να έχει χρονικούς περιορισμούς. Μετά τα 35 όλοι οι άνδρες βιώνουμε μια άλλοτε άλλη ελάττωση της ικανότητας μας για παραγωγή τεστοστερόνης.

Όχι σαν την εμμηνόπαυση. Θα πρέπει να γνωρίζουμε όμως ότι η παραγωγή, ο μεταβολισμός και χρησιμοποίηση της τεστοστερόνης εξαρτάται πολύ περισσότερο στον άνδρα από την γενική κατάσταση της υγείας του- παχυσαρκία, δυσλιπιδαιμία, θυρεοειδοπάθειες, μεταβολικό σύνδρομο, stress- νοσήματα τα οποία εμφανίζονται στην τρίτη και τέταρτη δεκαετία της ζωής, δεκαετίες που και στην χώρα μας επιλέγονται για την απόκτηση ενός παιδιού.

Ο άνδρας παράγει ένα «κουβά» τεστοστερόνη. Αλλά χρησιμοποιεί ένα μικρό μόνο μέρος αυτής. Και στις μέρες μας κάτι ή διατροφή- δες φυτοοιστρογόνα-, κάτι ό τρόπος της ζωής μας- έλλειψη άσκησης, φάρμακα για το παραμικρό, κάπνισμα κλπ- κάνουν τον «κουβά» αυτό όλο και άδειο!!

Ακριβώς όμως επειδή η παραγωγή σπερματοζωαρίων είναι τόσο «εκτεθειμένη» μας δίνει την δυνατότητα να προλάβουμε και να θεραπεύσουμε πολλές φορές τις διαταραχές της. Πρόληψη που σχετίζεται άμεσα με την γενική κατάσταση της υγείας, αλλά και την σεξουαλική, βιολογική και επαγγελματική ζωή ενός άνδρα και την συμπεριφορά του.

Σίγουρα το βιολογικό ρολόι ενός άνδρα - αναφορικά με την αναπαραγωγική του ικανότητα- δεν σταματά όπως εκείνο της γυναίκας. Θέλει σίγουρα όμως ένα καλό «κούρδισμα» πότε-πότε!!!


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Π. Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr



Όταν τα ταμπού πέφτουν και ο έρωτας γίνεται βουλιμία
-Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη 07/04/2011


Υπάρχει ένας σύγχρονος προβληματισμός σε άνδρες και γυναίκες, ότι, παρά τη σεξουαλική απελευθέρωση άρα και τη χαλάρωση των ταμπού και των κανόνων, οι δυσκολίες της σεξουαλικής ζωής έχουν αυξηθεί. Η φράση «δεν υπάρχουν άνδρες πια» αλλά και η αντίστοιχη «δεν υπάρχουν γυναίκες» ακούγεται πολύ συχνά και βέβαια εκφράζει με παραδοξότητα ασφαλώς ότι, παρά την αφθονία και των δύο φύλων σε διαθεσιμότητα για σεξουαλική σχέση, οι άνθρωποι δεν είναι ευχαριστημένοι.

Μοιάζει να είναι μια διαμαρτυρία σιωπηλή και υποκριτική ταυτόχρονα, ότι ναι μεν σήμερα η ανεύρεση σεξουαλικής ηδονής αφθονεί, αλλά δεν ικανοποιεί... Ωστόσο, μη γυρίσουμε και στα παλιά, όπου ο γάμος και ο οίκος ανοχής ήταν συγκοινωνούντα δοχεία.

Στον έρωτα και στην επιθυμία οι άνθρωποι δεν κατανοούν πως υπάρχει ευθεία αναλογία ανάμεσα στη δυσκολία και τα εμπόδια μέχρι την ηδονική ανταμοιβή.

Η ανθρώπινη φύση στα βασικά ένστικτα για ζωή, όπως η πείνα, η δίψα, ο έρωτας, ο φόβος, έχει καλλιεργήσει στάδια δυσκολίας, για να υπάρχει και νόημα στην ανταμοιβή και εξάρτηση από αυτήν.

Ένα παράδειγμα, αν το φαγητό ήταν καθημερινά άφθονο και άθλιο σε μια υπερπροσφορά, δεν θα μας άρεσε και τότε θα πεθαίναμε από την πείνα.

Γι' αυτό, όταν πεινάμε, δεν τρώμε απλώς ένα καρβέλι ψωμί, αλλά το συνδυάζουμε με ποικίλες εκλεκτικές τροφές ή, όταν παραπεινάσουμε σε βαθμό στέρησης και τιμωρίας, τότε το πιο απλό τρόφιμο αποκτά φοβερή υπεραξία.

Στον έρωτα υπάρχει μια αντιστοιχία, η έντονη επιθυμία για τον άλλο υπάρχει όταν μας λείπει ή όταν η παραμόρφωση του αισθήματος κάνει το έλλειμμα μεγαλύτερο από ό,τι είναι στη πραγματικότητα και για αυτό και η επιθυμία να τον δούμε αποκτά τρομακτικές διαστάσεις «τρελός από έρωτα... λέμε».

Σκεφτείτε πόσο πιο ηδονικό είναι ένα ποτήρι νερό, όταν διψάμε, και πόσο αδιάφορο, όταν το έχουμε δίπλα μας, αλλά δεν μας χρειάζεται.

Η σημερινή κοινωνία της πληροφορίας και της τηλεόρασης, όπου οι άνθρωποι βλέπουν, αλλά δεν σκέφτονται, γιατί απλώς δεν προλαβαίνουν, αφού το μέσο δεν είναι ακόμα διαδραστικό, μοιάζει να οδηγείται σε μια παθητική στάση, όπου το «βλέπω» μπορεί να αντικαταστήσει το «κάνω».


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr



Αυξητική πέους: ιατρική πραγματικότητα ή ματαιοδοξία; -Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα 07/03/2011


Το πόσο μεγάλο πρέπει να είναι ένα πέος φαίνεται να απασχολεί όλη την ανδρική κοινωνία φανερά, ενώ τη γυναικεία υποκριτικά. Οι ανδρικές παρέες άλλα και οι εφηβικές αναμετρούνται στο μήκος του οργάνου τους και πρακτικά και λεκτικά (ο μεγάλος είναι ο προικισμένος). Οι γυναικείες παρέες σχολιάζουν με ειρωνικά χαμογέλα τα μικρά και με θαυμαστικά επιφωνήματα τα μεγάλα. Όλοι οι πολιτισμοί από ανατολή σε δύση με παρόμοιο τρόπο απεικονίζουν το μεγάλο με το ρωμαλέο και το γόνιμο και το μικρό στο πυρ το εξώτερο. Κάτι αντίστοιχο θα λέγαμε συμβαίνει και με το γυναικείο μαστό οπού το μέγεθος συμβολίζει την θηλυκότητα τη μητρότητα και τη σαγήνη, ενώ το μικρό τη στέρηση και το σεξουαλικό.

Η ιατρική επιστήμη θεωρεί και σωστά ότι το μέγεθος δεν έχει καμιά σχέση με την λειτουργικότητα και συμβουλεύει τους άνδρες να μην ασχολούνται γιατί προκαλούν άγχος στον εαυτό τους που δεν τους χρησιμεύει σε τίποτε. Η πιο κλασική συμβουλή είναι πως όλα τα μεγέθη είναι καλά φτάνει να κάνουν την δουλειά τους. Συνήθως στον ευρωπαϊκό πληθυσμό τα μεγέθη που κυριαρχούν είναι 13 -15 εκατοστά ενώ στους μαύρους πληθυσμούς είναι λίγο μεγαλύτερα.

Το άγχος των ανδρών είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι εκφράζεται στην πραγματικότητα γιατί πίσω από το μέγεθος (δεν έχω μεγάλο) μπορεί να κρύβεται και δυστυχισμένη ερωτική ζωή ανεξάρτητη από το μήκος τους πέους. Πολλοί άνδρες έχουν υποστεί μια υποτιμητική συμπεριφορά από γυναίκες που για να τους πληγώσουν απαξίωσαν φανερά η με υπονοούμενα τη γεννητική τους ρωμαλεότητα. Άλλοι πάλι από μονοί τους συγκρινόμενοι, είτε με το φαντασιακό μέγεθος που έχουν στο κεφάλι τους, είτε στα γυμναστήρια με άλλους άνδρες ένιωσαν μειονεκτικοί.

Η σεξουαλική σεμνοτυφία που είναι κληρονομιά της δυτικής βικτωριανής ηθικής (βασίλισσα της Αγγλίας οπού έβαλε κανόνες αυστηρούς για το ντύσιμο και την απόκρυψη του σώματος για να μην προκαλείται το σεξουαλικό ένστικτο των ανθρώπων) δεν επιτρέπει και σήμερα ακόμα στους άνδρες και τις γυναίκες να ασχολούνται με τα ανατομικά του σεξ γιατί υποτιμά την ανθρωπινή υπόσταση και τη σοβαρότητα της σκέψης (ένας άνδρας που μίλα για το σεξ η μια γυναίκα για το μέγεθος) θα χαρακτηριζόταν περίεργα και υποτιμητικά.

Πάρα την γενικευμένη υποκρισία όμως υπάρχει ένα τμήμα του ανδρικού πληθυσμού που βιώνει με έντονο άγχος το μέγεθος του και αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε απόχη από το σεξ και σε ακραίες περιπτώσεις αυτοτραυματισμούς στην προσπάθεια να το μεγεθύνει με πρωτόγονες μεθόδους (τα sex shops είναι γεμάτα με συσκευές που τις διαφημίζουν ως μεγεθυντικές των οργάνων).

Η επίσημη ιατρική κοινότητα είναι επίσης αμήχανη για πως αντιμετωπίζει και χειρίζεται ο γιατρός τους άνδρες με αίτημα την αύξηση του μεγέθους. Υπάρχουν σήμερα κάποιες τεχνικές μεγέθυνσης που άλλοι πιστεύουν πως είναι αποτελεσματικές ενώ άλλοι τις σχολιάζουν σαν αχρείαστες με το επιχείρημα ότι η πηγή που άγχους είναι καθαρά ψυχολογικής αίτιας και όχι ανατομικής διαφοράς. Η αλήθεια είναι πως πρέπει ο γιατρός να αξιολογήσει την ψυχολογική ανάγκη του άνδρα για την αύξηση του μεγέθους κα να μην παίρνει θέση είτε υπέρ είτε κατά χωρίς μια συνολική αξιολόγηση της προσωπικότητας του. Όπως και στις γυναίκες με αυξητική μαστού που σήμερα είναι η πρώτη σε αριθμό επέμβαση που γίνεται παγκόσμια από πλαστικούς χειρουργούς.

Η αυξητική του πέους πρέπει να θεωρηθεί μια ανάγκη που πρέπει να αξιολογηθεί εξατομικευμένα χωρίς να καλλιεργείται από τους γιατρούς για οικονομικούς λογούς η ανάγκη αυτή. Η τεχνική που εφαρμόζεται σήμερα για την μεγέθυνση είναι απλή και αποτελεσματική μονό όταν γίνεται από έμπειρη ομάδα και συνίσταται στην αλλαγή της αναλογίας του μέσα και του έξω πεϊκού σώματος(εξελκυσμός).

Πολλοί γονείς έχουν άγχος για το μέγεθος του πέους των αγοριών τους ιδιαίτερα όταν παρατηρούν διάφορες ανάμεσα σε αδέλφια Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν είναι πως δεν μπορεί κάνεις να αξιολογήσει το μέγεθος πριν την εφηβεία και γενικά να μην ανησυχούν γιατί σπάνια υπάρχει κάποια ανωμαλία που να συνδέεται με το μέγεθος του παιδικού φαλλού και να μην συνοδεύεται από κάποια πάθηση που οι παιδίατροι εύκολα παρατηρούν.

Βαριόμαστε το σεξ μέσα στον γάμο; - Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα 07/02/2011


O γάμος και το σεξ μοιάζει να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους και το σεξ σήμερα είναι ο μέγας απών από την καθημερινότητα του γάμου. Οι έγγαμοι ξεκινούν με καλές προθέσεις και υπερβολικές επιθυμίες, στο τέλος της 7ετίας όμως, φαίνεται να εξοικειώνονται με την αποχή και την απαρχή των συγκρούσεων με πολλή γκρίνια και απιστία, με τελική κατάληξη το διαζύγιο.



Μήπως, τελικά, ο γάμος είναι μια συνθήκη που, ενώ κυριάρχησε ως θεσμός για αιώνες, σήμερα πνέει τα λοίσθια στην εποχή της ατομικότητας και της ισότητας των φύλων; Μήπως η εξομοίωση των φύλων οδηγεί στην ομοιοπληξία (αυτό που μου μοιάζει), η οποία στερεί την απαραίτητη φαντασία για σεξουαλική ηδονή; Μήπως ο γάμος έχει καταλήξει να είναι απλώς συμβόλαιο οικονομικό και κοινωνικό, όπου το συναίσθημα και το πάθος απουσιάζουν;

Τα ζευγάρια, ξεκινώντας την κοινή τους ζωή, απολαμβάνουν αυθόρμητα το σεξ σχεδόν καθημερινά και ισχυρίζονται ότι αυτό θα κρατήσει για πολλά χρόνια. Διότι η ερωτική επαφή και η σεξουαλική ταύτιση είναι η ενέργεια που τροφοδοτεί δύο ανθρώπους να φτάσουν στον γάμο και την ευτυχία. Αυτό, δυστυχώς, διαρκεί πολύ λίγο. Στο ερώτημα γιατί ο 7ος χρόνος του γάμου και όχι ο 2ος ή ο 10ος είναι η κρίσιμη καμπή στην ερωτική ζωή των παντρεμένων, δεν υπάρχει, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, επιστημονική απάντηση.

Δυστυχώς όμως, αυτό ισχύει σχεδόν ως συνθήκη, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Eξάλλου, στη Γερμανική Βουλή κάποια στιγμή είχε προταθεί από γυναίκα βουλευτή η λύση του γάμου στον 7ο χρόνο υποχρεωτικά και η συνέχισή του μόνο εάν υπάρχει συναίνεση και των δύο συντρόφων. Και εδώ ακριβώς είναι η στιγμή που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση, όπου η απιστία και η αναζήτηση νέων ερωτικών συντρόφων παίρνει θέση στη ζωή των παντρεμένων ζευγαριών, οδηγώντας τη σχέση στην καταστροφή, ενώ παρατηρούμε ότι τα ποσοστά απιστίας, στις γυναίκες κυρίως, αυξάνονται κατακόρυφα.

Αιτία αυτής της κατάστασης είναι η κάθετη μείωση της επιθυμίας, δηλώνοντας και οι δύο ότι δεν νιώθουν καμία ερωτική έλξη για τον άλλον.



Υπάρχει ερμηνεία για αυτό;

Σήμερα οι ερμηνείες που επικρατούν για τη μείωση της επιθυμίας στις μόνιμες σχέσεις είναι:

  • H βιολογική, η οποία αφορά στα γονίδιά μας που είναι από τη φύση τους πολυγαμικά, επιβιώνοντας το καλύτερο, γι’ αυτό υπάρχει και η εξέλιξη στο ανθρώπινο είδος. Έρευνες έχουν ανακαλύψει γονίδια έκφρασης διαφορετικής σεξουαλικής συμπεριφοράς σε ανθρώπους με έντονη σεξουαλική δραστηριότητα και αντίστοιχα σε ανθρώπους με χαμηλή σεξουαλική δραστηριότητα. Επίσης, στις μακροχρόνιες σχέσεις, τα ανδρογόνα, που είναι οι επιθετικές ορμόνες που κινητοποιούν τον μεν άνδρα να κατακτήσει, τη δε γυναίκα να επιλέξει, φαίνεται να μειώνονται, άρα το βιολογικό κίνητρο εξασθενεί. Εδώ παρατηρούμε, επίσης, και το σύνδρομο της ομοιοπληξίας. Όπως προκύπτει από πειράματα, ο συγχρωτισμός και η εξοικείωση φέρνουν απέχθεια για σωματική επαφή. Αυτό διαπιστώνεται και από απλή παρατήρηση, ότι δηλαδή πολύ δύσκολα οι συγγενείς ερωτεύονται μεταξύ τους (οι εξαιρέσεις αιμομικτικής διάθεσης και συμπεριφοράς ενισχύουν αυτόν τον κανόνα).
  • H ψυχολογική, σύμφωνα με την οποία, η επιθυμία, ένα συναίσθημα επιθετικό, υποκαθίσταται από την αγάπη και την τρυφερότητα αφαιρώντας από το ζευγάρι, το παιχνίδι της διεκδίκησης και της κατάκτησης.
  • H πολιτισμική, ο γάμος δηλ. νομιμοποιεί αυτό που στο μυαλό του καθενός είναι παράνομο. H διαπίστωση, ότι, όταν αγαπώ, δεν ποθώ και, όταν ποθώ, δεν αγαπώ, μοιάζει να ερμηνεύει την υποκατάσταση των ορμητικών σεξουαλικών ενστίκτων με πιο κοινωνικά και καθώς πρέπει συναισθήματα με ιδεολογική υπεροχή.


Συμπερασματικά, η αναπαραγωγική δέσμευση του ζευγαριού φαίνεται πως δεν είναι σήμερα αρκετή για να κρατήσει τα δύο φύλα ενωμένα. Αυτό δείχνουν τόσο τα υψηλά ποσοστά απιστίας όσο και ο μεγάλος αριθμός των διαζυγίων, κυρίως στον κρίσιμο 7ο χρόνο του γάμου.

Παρ’ όλα αυτά, στην εποχή του στρες και της αβεβαιότητας, ίσως, να πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την αξία των θεμελιωδών σχέσεων της ζωής μας και να κατανοήσουμε πως η συζυγική σχέση μπορεί να αποτελέσει και μια ερωτική σχέση, αν δεν λειτουργήσουμε μέσα σε νόρμες και «καταπιεστικά» καθεστώτα. Μοιάζει τελικά η επιλογή να είναι ως ένα σημείο προσωπική και να χρειάζεται πολλή προσπάθεια.

Γιατί οι άνδρες επιλέγουν τον πληρωμένο έρωτα; -Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή 07/01/2011


Η ερώτηση μπορεί να ακούγεται απλοϊκή και η απάντηση αυτονόητη, αλλά δεν υπάρχει στην πράξη καμία ουσιαστική έρευνα για το προφίλ των ανδρών και τα κίνητρά τους για το πληρωμένο σεξ.

Πρόσφατη έρευνα στο Λονδίνο, που επιχείρησε να διασαφηνίσει τους λόγους που οδηγούν στην αναζήτηση του πληρωμένου έρωτα σε άνδρες που είχαν τέτοιες εμπειρίες στο παρελθόν, δίνει μια πρώτη εικόνα. Ανάμεσα στους λόγους ήταν η μοναξιά, η επιθυμία για «καθαρό σεξ», ενώ υπήρξαν ερωτηθέντες που δήλωσαν πως «δεν τρέχει τίποτα» ή «είναι σαν να πίνεις μια μπίρα».

Η πορνεία και το πληρωμένο σεξ φαίνεται πως διιστορικά από τις αρχαίες ιέρειες μέχρι τις παραδοσιακές γκέισες, αλλά και τα σύγχρονα πριβέ κλαμπ για τέτοιου είδους υπηρεσίες έλκουν την ανδρική φαντασία και ίσως όλοι οι άνδρες να ήθελαν αυτήν την εμπειρία, ακόμα και αν έχουν ηθικούς φραγμούς και δεν προχωρούν. Οι οίκοι ανοχής στη βιομηχανική κοινωνία και την αστική ηθική συνοδεύουν τη συσσώρευση πληθυσμών στις πόλεις και σχεδόν νομιμοποιούνται στη συνείδηση των αστικών κοινωνιών ως μια απαραίτητη υπηρεσία στην καταπιεσμένη Libido των ανδρών, όπου στο γάμο βλέπουν τη σύζυγο ως ... παιδομηχανή και λιγότερο σαν ερωμένη.

Η μαρξιστική εκδοχή αυτής της συμπεριφοράς είναι πως οι άνδρες πληρώνοντας το σεξ το απολαμβάνουν περισσότερο, γιατί το κάνουν αναγνωρίσιμο και ελεγχόμενο σε σχέση με το σεξ που ιδεολογικοποιείται συναισθηματικά, άρα δεν ελέγχεται. Το πληρωμένο σεξ έχει ίσως αυτή τη μαγεία που ενέχει η κρυφή υπεράξια του χρήματος, που ενώ συμβολικά είναι ένα απλό χαρτί ή ένα φτηνό μέταλλο ή μια πλαστική κάρτα, υποκρύπτει την τεραστία αγοραστική δύναμη που κάνει τους ανθρώπους ασφαλείς, αλλά και άπληστους ταυτόχρονα, σε βαθμό φόνου πολλές φορές.

Η σεξουαλική πράξη και για τα δύο φύλα, εκτός από την ασυνείδητη εντολή που υπάρχει από την εποχή της γένεσης, στηρίζεται και πυροδοτείται από τις σχέσεις εξουσίας και καθυπόταξης του άλλου, που στη πρωτόγονη μορφή και προπολιτισμική ιστορία είναι η μάχη του ισχυρότερου και υγιέστερου, απέναντι στον αδύνατο και ασθενή.

Στα ζώα η μάχη αυτή πολλές φορές είναι και θανατηφόρα, ενώ στους ανθρώπους, αν και λιγότερο επικίνδυνη, έχει και μια τέτοια διάσταση επίσης.

Ο άνδρας στη μάχη των φύλων και του οργασμού θα χάσει πάντα από το θηλυκό που μπορεί να διατηρεί τον οργασμό του απεριόριστα αλλά και αόρατα πολλές φορές, δίνοντάς του τη θέση του υποδεέστερου και αδύναμου σε μια μάχη που τα φαινόμενα απατούν, αφού η ανδρική κυριαρχία είναι καταγεγραμμένη ως δεδομένη και φυσική τάξη, όπου ο άνδρας είναι ενεργητικός και η γυναίκα παθητική και αδύναμη.

Σε αυτή την αγωνία του άνδρα που ενώ κοινωνικά είναι ισχυρός, αλλά στον έρωτα ανίσχυρος, η εξαγορά του οργασμού της γυναίκας στα πορνεία αλλά και σε σχέσεις, όπου η ηδονή έχει αντίτιμο με συμβολισμό οικονομικό, φαίνεται να ανακουφίζει τον άνδρα από την αγωνία του ποιος έχει τον έλεγχο του οργασμού.

Η εξαγορά του οργασμού της γυναίκας ξαναδίνει στον άνδρα μια ξεκάθαρη σχέση υποταγής του κατώτερου θηλυκού από το ανώτερο και δυνατό άρρεν, τροφοδοτώντας τη ζωική εντολή ferum feratum που στη πηγή της ασυνείδητης σεξουαλικής ηδονής μοιάζει να είναι η πιο έντονη, γιατί απλώς είναι αυτή που ακουμπά στις πρωτεϊκές αρχές της ηδονής πριν τις περιγράψουν ο λόγος, η γλώσσα και ο πολιτισμός.

Με απλά λόγια, ο άνδρας με το πρωτόγονο συναίσθημα και ένστικτο, προτιμά συνήθως αυτές τις σεξουαλικές σχέσεις που δεν εμπλέκονται με τις αξίες ηθικού πολιτισμού, όπου η γυναίκα δεν είναι πλέον μια παθητική ερωμένη αλλά και σύντροφος και μητέρα και φίλη.

Ο άνδρας στον οίκο ανοχής εκδικείται τη γυναίκα πόρνη, άπιστη και πολυγαμική, αφού στη καθημερινή του σχέση δεν μπορεί παρά να υποτάσσεται στον ανώτερο βιολογικά και ιδεολογικά οργασμό της γυναίκας, που σωματικά τον υποτάσσει αλλά και τελεολογικά τον καταβαραθρώνει, αφού αυτήν επέλεξε η φύση για το μυστήριο της αναπαραγωγής του είδους, άρα και του ίδιου του άνδρα που κάποια μητέρα τον γέννησε.
Άρα τον εξουσίασε, τον εκπαίδευσε, χωρίς να αποκαλύψει όμως τα μυστικά του οργασμού της.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr



Διαδικτυακό σεξ: Αφροδισιακό της σχέσης ή απιστία- Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 08/12/2010


Είναι άραγε σήμερα το διαδίκτυο ο σύγχρονος ψυχαναλυτής, όπου ο καθένας μπορεί να μιλήσει ελεύθερα, να εκφράσει τις πιο βαθιές και ενοχικές του φαντασιώσεις χωρίς συνέπειες αλλά και χωρίς οικονομικό κόστος;

Ναι, το διαδίκτυο αφ’ ενός έχει αυτόν τον ρόλο, ενώ αφ’ αφετέρου δίνει στους χρήστες του την «εξουσία», ώστε με ένα απλό πάτημα του πλήκτρου να μπορούν να δίνουν εντολές, να κάνουν διάφορες εργασίες, να κερδίζουν χρήματα, να περιγράφουν ιδέες, να κρίνουν, να καταδικάζουν και να γίνονται όλοι «κυρίαρχοι» αυτού του κυβερνοχώρου με την έπαρση που συνήθως διακρίνει τους έχοντας.

Γιατί όμως τα άτομα αυτά επιλέγουν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας και επαφής;


Γιατί:

• στο διαδίκτυο μπορούν να εκφράσουν τις πιο ακραίες τους φαντασιώσεις και μετά να ξαναγυρίσουν στην πραγματική τους ζωή με το πάτημα ενός πλήκτρου.

• μπορούν να υποδύονται ρόλους χωρίς να κινδυνεύουν να κριθούν από τον απέναντι τους.

• μπορούν να εξιδανικεύουν τον εαυτό τους, το σώμα τους, τις ικανότητες, χωρίς τον κίνδυνο της αμφισβήτησης.

• στην εικονική ζωή όλα μοιάζουν όλα ιδανικά, γίνονται γρήγορα, μυστικά χωρίς καμιά επώδυνη επιπλοκή, όπως συμβαίνει στις πραγματικές σχέσεις.

• ακόμα και οι πιο φοβικοί, συνεσταλμένοι ή άτομα με φυσική αναπηρία, μπορούν να γίνουν ελκυστικά και ποθητά μέσα από μια τέτοια διαδικασία.

• η επιθυμία στο διαδίκτυο δεν έχει ηθικούς φραγμούς, γιατί οι συνομιλητές είναι ήδη συνένοχοι στην απουσία προσχημάτων και κανόνων, που έτσι κι αλλιώς υπάρχουν στην αληθινή ζωή.

• τέλος, ενώ παλαιότερα τις φαντασιώσεις τους τις βίωναν μόνον οι προνομιούχοι, σήμερα μπορεί να τις ζήσει ο καθένας, έστω και για λίγο, έστω και οπτικοποιημένα.

• Τόσο οι έγγαμοι, όσο και οι άγαμοι, με μακροχρόνια σχέση, θεωρούν ότι το διαδικτυακό σεξ, βοηθά στ βελτίωση της σεξουαλικής τους ζωής, αλλά και γενικότερα της σχέσης τους με το σύντροφο τους παρ’ όλο που οι παντρεμένοι και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία το θεωρούν σαν ένα είδος απιστίας.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που προκύπτει και καταδεικνύει, ακόμα και σήμερα την ύπαρξη ταμπού, είναι το μεγάλο ποσοστό των ανδρών(43%)οι οποίοι πολύ συχνά αναζητούν ιατρική βοήθεια για τα προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας μέσα στο διαδίκτυο, ενώ άλλα θέματα υγείας σπάνια. Επίσης η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων(93%) δεν επιλέγει να αγοράσει φάρμακα από το διαδίκτυο σε αντίθεση με την Ευρώπη όπου το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο.

Είναι σίγουρο ότι για τις φαντασιώσεις μας δεν φταίνε ούτε οι μηχανές ούτε η εξέλιξη. Αυτές προϋπήρχαν, απλώς η διαδικασία πρόσβασης γίνεται πιο εύκολη, σχεδόν από όλους. Οι υπολογιστές σήμερα έχουν γίνει αντικείμενο του πόθου εκατομμυρίων χρηστών και είναι πλέον μεσολαβητές της επαφής του ανθρώπου με το περιβάλλον.

Οι πληροφορίες που μπορεί κάποιος να αντλήσει είναι πολλές και σημαντικές για να τις αφομοιώσει, με αποτέλεσμα να γίνεται μια υπερκατανάλωση η οποία οδηγεί στο άγχος και την κόπωση όπως ακριβώς συμβαίνει και με τη βουλιμία.

Η εικονική πραγματικότητα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη σωματική αίσθηση. Δεν είναι αρκετό να βλέπουμε το μήλο, θα πρέπει και να μπορούμε να το γευτούμε και μόνο, οι πραγματικοί σύντροφοι είναι αυτοί που μπορούν να διαχειριστούν τη σεξουαλική επιθυμία και ικανοποίηση.


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος, Πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών,

www.andrologia.gr



Γιατί οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές;-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 24/11/2010


Κοινωνιολογική προσέγγιση: Στη σημερινή εποχή της μεταβατικότητας, του μαζικού πολιτισμού και της υπερπληροφόρησης είναι ίσως επίκαιρο το ερώτημα που απηύθυνε στους ποιητές ο S. Freud «για το τι θέλουν οι γυναίκες», παράλληλα με το ερώτημα τι θέλουν οι άνδρες.

Την εποχή της σεξουαλικής στέρησης των Ελλήνων ανδρών του συνοικεσίου και του γάμου ως μοναδικής λύσης του σεξουαλικού κενού, οι βόρειες αμαζόνες με την απελευθερωμένη για την εποχή σεξουαλικότητα είχαν δημιουργήσει εσωτερικό μετανάστευσης στα νησιά του Αιγαίου, τουλάχιστον το καλοκαίρι, με μοναδικό σκοπό την ερωτική πανδαισία που υπόσχονταν οι ξανθές θεές του Βορρά σε ωραίους και μελαχρινούς, έτοιμους από καιρό για αυτή την εισβολή, άρα εκείνη την εποχή αναμφίβολα οι άνδρες προτιμούσαν οπωσδήποτε τις ξανθές, που συμβόλιζαν ελεύθερο και άφθονο σεξ χωρίς δεσμεύσεις.

Σήμερα, στην εποχή της δημοκρατίας των Μ.Μ.Ε. είναι σαφές πως απέναντι σε προϊόν επιθυμίας με χρώμα ξανθό πρέπει να υπάρχει και το μελαχρινό αντίτυπο, γιατί η κουλτούρα των μέσων είναι ευφυής και μελετημένη. Απέναντι στη Μονρόε είχε τη Σοφία Λόρεν, σήμερα η Ναόμι συναγωνίζεται τις φαντασιώσεις των ανδρών με αντίστοιχες ξανθές καλλονές, άρα το μοίρασμα είναι περίπου τίμιο.

Μυθολογική ερμηνεία: ίσως να είναι χρήσιμη για το ερώτημα αυτό, γιατί η μυθολογία πρέπει να είναι και επιστημονική για να είναι πιστευτή, αλλά και η επιστήμη γίνεται πιο ελκυστική, όταν περιέχει τους δικούς της μύθους.

Μια πρώτη αμφισβήτηση:
«η γνώση είναι η ικανότητα αλλαγής ενός τύπου πραγματικότητας-στερεότυπων- σε κάτι άλλο», χωρίς αυτό να είναι όμως η αλήθεια, γιατί η αληθής πραγματικότητα δεν είναι αυτό που φαίνεται ότι έλεγε ο L. Strauss αλλά και ο δικός μας Ηράκλειτος «αρμονίη αφανής φανερης κρείττω» με λίγα λόγια ό,τι γυαλίζει δεν είναι χρυσός, αλλά επίσης και η αλήθεια των στερεοτύπων δεν είναι παρά το αποτέλεσμα άγνοιας και μισαλλοδοξίας, δηλαδή είναι η συλλογική φαντασίωση των ανδρών κατασκευασμένη έτσι, που μπορεί να καταργήσει τον πολύπλοκο μηχανισμό της προσωπικότητας και των ψυχικών παραστάσεων, που το ατομικό ασυνείδητο δομεί και αποδομεί στη διάρκεια μιας ζωής από τη παιδική μέχρι την ενήλικη ζωή, μέχρι να καταλήξει σε ένα ανορίοτο «θέλω» για κάποιον άγνωστο, σε μια τυχαία στιγμή και σε έναν χρόνο που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει.

Γιατί η επιθυμία τότε δεν θα ήταν, όπως σοφά την περιγράφει ο μύθος (μια Ευρυδίκη που κατεβαίνει στον Άδη, μόλις την ακουμπήσεις), αλλά μια κατασκευασμένη από άλλους εντολή, σε ένα άγραφο από μνήμες εγκέφαλο. Η λοβοτομή σαν θεραπεία της παράλογης συμπεριφοράς έχει μπει στα λάθη της επιστήμης και, ευτυχώς, οι άνθρωποι θα αντιδρούν στα πάθη τους, με μια μοναδικότητα που κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει και να καθοδηγήσει, εκτός και αν διαγράψει αυτό το μοναδικό αρχείο που η μνήμη των ανθρώπων έχει κληρονομήσει από τους προσωπικούς τους μύθους.

Στο ανθρωπολογικό μοντέλο, η παρατήρηση, ότι οι άνθρωποι έλκονται σεξουαλικά από το νέο, το υγιές και το όμορφο, ίσως να μπορεί να ερμηνεύσει τις αυταπάτες των ανδρών πως μια ξανθή συμβολίζει υγιή σεξουαλικότητα πολύ περισσότερο από μια μελαχρινή.

Λέει, όμως, ο φιλόσοφος πως ο κινητήρας της επιθυμίας είναι το έλλειμμα και το υπονοούμενο που έρχεται να πληρώσει ένα κενό και που δεν σχετίζεται με τη ματαιοδοξία, αλλά με κάτι βαθύτερο και αρχαϊκό που βρίσκεται στο σκοτάδι της ανθρώπινης μοίρας και όχι στον νόμο της υγιούς αναπαραγωγής.

Είναι η εικόνα της ξανθιάς σέξι μια αυθεντική επιθυμία για τον ανδρικό πληθυσμό ή μια συλλογική νεύρωση, όπου οι άνδρες δηλώνουν απλώς μια διαμεσολαβημένη φαντασίωση, όπου το ξανθό συνδέθηκε με το εύκολο, το παθητικό που υποτάσσεται στην ανδρική κυριαρχία χωρίς αντίσταση.

Είναι, όμως, το ξανθό πρότυπο ωραίο;

Το ωραίο, όπως δηλώνει ο Baudelaire, κρύβει μέσα του ένα παράδοξο απλοϊκό και όχι τεχνητό και υποκριτικό και αυτό ακριβώς το παράδοξο είναι που κάνει το ωραίο, γιατί διαφορετικά θα ήταν αντίθετο με τη ζωή και θα ήταν ένα τέρας.

Στο ωραίο που αποδομώ εγώ με το βλέμμα μου αποκλείονται οι ματιές και οι επιθυμίες των τρίτων, άρα και στο συλλογικό συμβολισμό της ξανθιάς των άλλων, εγώ πρέπει να ξαναγεννηθώ σε μία ιδιαίτερη σχέση με αυτό που εγώ επιλέγω και όχι αυτό που οι άλλοι υποδεικνύουν.

Είναι η νεύρωση της επιτυχίας και της επίδειξης του ξανθού συντρόφου στους άλλους άνδρες προϋπόθεση επιθυμίας, ασφαλώς και όχι, γιατί η ζωή μας θα ήταν μια κόλαση, αν όλες οι «μπάρμπι» σύμβολα της αθωότητας και του παραμυθιού ξυπνούσαν πρωτόγονες και πρωτεϊκές επιθυμίες.

Βιολογική προσέγγιση:
Αν το ωραίο αντιπροσωπεύει το υγιές και το ξανθό, τότε ίσως ο ανθρώπινος εγκέφαλος να έλκεται για αναπαραγωγικούς και μόνο λόγους, αλλά στο ανθρώπινο μυαλό η εξέλιξη της σεξουαλικότητας και των πρακτικών της έχει να κάνει περισσότερο με την ακόλαστη πλευρά των σωμάτων που δεν σχετίζεται ούτε με το ωραίο ούτε με το ξανθό, ιδίως αν αυτά συμβολίζουν τον καθωσπρεπισμό και τη μόδα που σήμερα επιβάλλει σε μαζικό επίπεδο η βιομηχανία.

Στο σκοτεινό κομμάτι του εγκεφάλου μας, το υγιές και το τέλειο μεταφράζεται σαν λογικό και καταπιεστικό, άρα κατασταλτικό για τη βιαιότητα που κρύβει η παράλογη επιθυμία για σεξ με κάποιον άλλον.

Η ομορφιά δεν είναι κίνητρο επιθυμίας αλλά θαυμασμού η αρτιότητα και η αναλογία ποτέ δεν άνοιξαν τους ασκούς του παράλογου σωματικού θανάτου, που είναι επακόλουθο του εναγκαλισμού με τον πόθο και την ορμή της πρωτόγονης φύσης μας.

«Το ωραίο από το άσχημο και το άσχημο από το ωραίο», Macbeth.

Γιατί το σεξ μεταξύ ανδρών τρομάζει τον κοινό νου-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 10/11/2010


Όπως έλεγε ο Αϊνστάιν ο κοινός νους είναι ένα άθροισμα απόψεων και πεποιθήσεων που ακούμε κυρίως στην ηλικία των 18 χρονών και βέβαια δεν συνιστούν ούτε γνώση, ούτε απόδειξη ότι αυτά που ακούσαμε άκριτα από το περιβάλλον μας, είναι οι ορθές ή επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις.

Οι επιστημονικές και σοβαρές έρευνες δυστυχώς δεν έχουν επικοινωνιακό βάρος, γιατί οι επιστήμονες δεν έχουν τη παιδεία της επικοινωνίας, με αποτέλεσμα πολύ σημαντικές απόψεις να μείνουν στη γωνιά ή στη παραμελημένη και υποτιμημένη πλευρά της δημόσιας άποψης(επικρατούσα).

Η σεξουαλικότητα ως συμπεριφορά έχει ίσως τις πιο παραμορφωμένες πληροφορίες να τη συνοδεύουν, εδώ και αιώνες. Γύρω από το sex κυκλοφορούν απόψεις, πεποιθήσεις και ανέκδοτα, γιατί ποτέ η επιστήμη δεν εμβάθυνε στο σημαντικό αυτό κομμάτι της ζωής απο συντηρητισμό και μια αυτολογοκριτική διάθεση λόγω της απαξιωτικής ιδεολογικής θέσης της κοινωνίας. Όπως οι φιλόσοφοι προτιμούν να έχουν μια σκέψη και όχι μια στύση, αφού πνεύμα και σάρκα συγκρούονται στη δυτική ιδεολογία, δίνοντας ανωτερότητα στις πνευματικές ασχολίες και όχι στις σαρκικές.

Είναι ίσως ή πιο αντιφατική ανθρώπινη συμπεριφορά, όπου η ίδια ή ζωή (γιατί το sex είναι η ζωή)φοβίζει και παραμορφώνει την έλλογη πλευρά του εγκεφάλου μας.

Οι πιο μεγάλες και αντιφατικές συγκρούσεις στο θέμα της σεξουαλικότητας, μοιάζουν με την προσέγγιση του φαινομένου του θανάτου. Όλοι ξέρουμε ότι θα πεθάνουμε, είναι ίσως ή πιο κοινότυπη παρατήρηση που κάνει ο ανθρώπινος νους αλλά δεν θέλουμε να συζητάμε, ξορκίζουμε τον θάνατο με μαγγανείες και μαγείες και με θρησκευτικά παραληρήματα. Με τον ίδιο τρόπο ξορκίζουμε και την λιβιδινική χαρά της ζωής που κρύβει η σεξουαλικότητα.

Όπως έλεγε ο μεγάλος πυρηνικός φυσικός Enrico Fermi ξέρουμε πολύ περισσότερα για το φεγγάρι παρά για τη κρεβατοκάμαρα μας. Η σεξουαλική ταυτότητα έγινε ταμπού σε όλες τις κοινωνίες γιατί οι άνθρωποι προτίμησαν την μυθοποίηση και θεοποίηση των ηδονών, ξεχνώντας να μελετήσουν ή να ρωτήσουν γιατί και πως. Από την εποχή του μεσαίωνα και την τιμωρία των γυναικών μαγισσών, μέχρι το κυνήγι της ομοφυλοφιλίας σαν ανώμαλης εκτροπής του υγιούς κοινωνικού μοντέλου, δεν υπάρχει σήμερα μεγάλη διαφορά.

Σήμερα βέβαια, οι ομοφυλόφιλοι δεν σκοτώνονται από τις βίαιες ανδροπρεπείς συμπεριφορές, αλλά διακωμωδούνται με υπονοούμενα που αφαιρούν από τον ομοφυλόφιλο την δυνατότητα να υποστηρίξει τη θέση του και τις προτιμήσεις του.

Πρόσφατο παράδειγμα η άρνηση της κυβέρνησης Οbama να περάσει το νομοσχέδιο για το δικαίωμα των ομοφυλοφίλων να υπηρετούν φανερά στο στρατό και όχι όπως τώρα με την υποκριτική θέση «μη ρωτάς, μην απαντάς», όπου καθηλώνει τους άνδρες σε μια αόρατη σεξουαλική ζωή με υποψία επικινδυνότητας.
Ενώ για τους ετεροφυλόφιλους ισχύει το αντίθετο: «όσο πιο πολύ μιλάς για τη σεξουαλική σου ταυτότητα τόσο πιο πολύ άνδρας είσαι».

Η ανδρική κυριαρχία κατάφερε να περάσει με καθολική θα ονομάζαμε ομοφωνία, την γελοιοποίηση της ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς κάνοντας μια ιδιοφυή συμμαχία με το γυναικείο φύλο. Η παθητικότητα της γυναίκας (άρα η αδυναμία) και η ενεργητική στάση του άνδρα ( άρα η δύναμη ) σύνθλιψαν στην υπόγεια αυτή σύγκρουση οτιδήποτε δεν έμοιαζε με το αρχετυπικό μοντέλο του συμβολικού εξουσιαστή με πανοπλία, τη δύναμη της φαλλικής ηδονής ως μοναδικής και απόλυτης σεξουαλικής έκφρασης.

Η θέση της γυναικείας ηδονής και του πολλαπλού οργασμού μοιάζει να γίνεται στα πλαίσια της ανδρικής κυριαρχίας, μια επίσης ύποπτη σεξουαλική συμπεριφορά και να συμμαχεί παθητικά έτσι με την αντιομοφυλοφιλικη ιδεολογία στο στερεότυπο πως οτι η ανατομική διάφορα ειναι φυσικός νόμος για το περιβάλλον και ανωμαλία για το υπονοούμενο.

Ο γυναικείος οργασμός τρομάζοντας με την ασυνέχεια και αδιαφάνεια του, την επαναληπτικότητα και τη δυναμική του, καταργεί την ανδρική κυριαρχία, που αφελώς πιστεύει πως το ανατομικά μεγάλο ή φανερό ταυτίζεται με το φαινότυπο του άρρενος.
Σε αντίθεση με τη παθητικότητα του γυναικείου που αυτόματα κατατάσσεται σαν αδυναμία και αμαρτία, το μυστήριο του γυναικείου σε αντίθεση με το ορατό, αλλά εξίσου μυστήριο του ανδρικού, πίσω από μια τόσο αφελή διαφορά της ανατομίας, καταδυναστεύτηκε η θηλυκή ταυτότητα και των δυο φύλων, αφού ο οργασμός ούτως ή άλλως είναι το ίδιο μυστηριακός και στον άνδρα και στη γυναίκα .

Οι άνδρες φανερά αλλά και οι γυναίκες (μανάδες κυρίως) κρυφά ξόρκισαν οτιδήποτε δεν έμοιαζε με αρχετυπικό αρσενικό, στην καταδίκη της ανωμαλίας.

Οι άνδρες βολεύτηκαν στη συλλογική ασφάλεια της πλειοψηφίας με τις γυναίκες να συμφωνούν για αυτή την θεώρηση της ζωής, αφού στο πίσω μέρος του μυαλού τους η θηλυκότητα του άνδρα αποτελεί μια έμμεση απειλή για τα κρυφά θέλγητρα της.

Ο Oscar Wilde έλεγε πως δυστυχώς οι άνδρες γεννιούνται πάντα από μια γυναίκα, που στην ανάλυση της μπορεί να σημαίνει πως η κυριαρχία της θηλυκότητας πρέπει να μείνει μόνο στο πως φαντάζονται οι γυναίκες τους αρσενικούς συντρόφους τους.

Στις κοινωνικές και κυρίως οικονομικές κρίσεις η ανδρική κυριαρχία ως ιδεολογία τραυματίζεται αφού το κοινωνικό μοντέλο του δυνατού, αποδοτικού, επιτυχημένου πατέρα αφέντη και προστάτη της οικογένειας χάνει τη λάμψη του.

Μεταφέροντας τις συνέπειες της ήττας στους άλλους, τους εχθρούς, τους ξένους με τις ορατές διάφορες, χρώματος και γλώσσας, που είναι και η πλέον ήπια εκτόνωση, αφού για τους αόρατους εχθρούς της σεξουαλικότητας που είναι η ομοφυλοφιλία, η βίαιη αντίδραση του αρχετυπικού αρσενικού φτάνει ακόμα και στο φόνο. Η πιο πρόσφατη και καταστροφική κρίση που βιώθηκε στην Ευρώπη δαιμονοποίησε τους Εβραίους, τους τσιγγάνος αλλά και τους ομοφυλόφιλους με τραγικές συνέπειες για τη πολιτισμένη Ευρώπη.

Η σημερινή κρίση σε όλη τη δύση, δείχνει πως η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και τα φασιστικά κόμματα ανεβάζουν τα ποσοστά τους, οδηγώντας το σύστημα σε μια εθνοκεντρική καθαρότητα σε μια κλειστοφοβική κοινωνία, όπου οι εχθροί θα είναι μόνο οι διαφορετικοί σε χρώματα, σε τάξεις και σε σεξουαλικές συμπεριφορές.

Η μόνη άμυνα σε όλη αυτή την κρίση της ταυτότητας των ομάδων και των φοβικών συνδρόμων, είναι η σκέψη πως καμία κοινωνία δεν έζησε σε αυτιστικές καταστάσεις, πως κανένας άνθρωπος δε μπορεί να επιβιώσει κοιτώντας το καθρέφτη του, ούτε καν ο Αδάμ στο παράδεισο που αναζήτησε το άλλο φύλο και όχι το κλώνο του.

Η ζωή εξελίσσεται από την ανταλλαγή γονιδίων και πληροφοριών. Στη σύλληψη μιας νέας ζωής, η απώλεια της μισής κυτταρικής μας δομής είναι προϋπόθεση για το υγιές έμβρυο. Ας κοιτάξουμε τα παιδιά μας πόσο λίγο μας μοιάζουνε και ας δούμε πως αυτές οι διάφορες είναι που μας κάνουν περήφανους και όχι οι ομοιότητες.

Στη φύση δεν υπάρχει ομοιογένεια και μαύρο άσπρο, αλλά όλες οι αποχρώσεις του γκρίζου. Έτσι γεννιέται το υγιές και ας ευχηθούμε πως η ιδιοφυΐα της φυσικής κληρονομιάς θα περάσει και στη κοινωνικότητα μας, γιατί ο ευφυής παρατηρεί, παραδέχεται τα σφάλματα του και εξελίσσεται, ενώ ο αυτάρκης στη δοσμένη γνώση δε θα αλλάξει , άρα θα καταδικαστεί όπως και οι δεινόσαυροι στο νόμο της εξέλιξης.


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης Χειρουργός, Ουρολόγος- Ανδρολόγος



Έρως ανίκατε χρήμα-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 03/11/2010


Γιατί το χρήμα είναι αφροδισιακό και το σεξ έχει οικονομικές διαστάσεις.

Είναι ίσως κοινοτοπία να πει κανείς πως το χρήμα και το σεξ έχουν μια ξεχωριστή σχέση, αφού όλοι κάποια στιγμή της ζωής τους χρησιμοποιούν ερωτικές, ποιητικές αλλά και πρόστυχες λέξεις, για να ονομάσουν αυτά τα δύο στοιχεία που κυριαρχούν στο μυαλό των ανθρώπων, αλλά και οργανώνουν τις σχέσεις και τις κοινωνικές ομάδες, τα έθνη και τους πόλεμους.

Από την ωραία Ελένη μέχρι τη φράση ότι «πίσω από ένα επιτυχημένο άνδρα βρίσκεται μια γυναίκα πάντα», η γυναίκα του Καίσαρα κ.λπ., τα άπειρα άσματα λαϊκά και όχι που υμνούν ή καταδικάζουν το άτιμο το χρήμα, τη μοιραία και καταστροφική γυναίκα… Φαίνεται πως οι δύο αυτές επιθυμίες για σεξ και χρήμα έχουν μερικά πολύ σημαντικά χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με την ανθρωπολογική θεώρηση, η πρώτη μορφή χρήματος είχε τη μορφή της γυναίκας, γιατί στις πρωτόγονες φυλές η ανταλλαγή δεν γινόταν με συμβολικό χρήμα αλλά με πραγματικές χρηστικές άξιες, άρα τότε μια γυναίκα θα έπρεπε να αγοραστεί από τον υποψήφιο που κατέβαλε στον πατέρα της αντίτιμο με τη μορφή ζωών (πρόβατα κατσίκες), που ήταν επίσης χρήσιμα για την επιβίωση των μικρών φυλών, αλλά και θεσμική αξία, αφού το ταμπού της αιμομιξίας σε εκείνα τα πολύ παλιά χρόνια είχε πάλι ως βάση τη διατήρηση της παρθενίας της γυναίκας από την οικογένεια (πατέρας ,αδέλφια), για να μπορέσει να τη πάρει ως δώρο αγνό και ανέγγικτο ένας ξένος.

Άρα, η φυλή και η τότε ομογένεια, για να επιβιώσε,ι έπρεπε να γίνει τιμωρητική για την παραβίαση αυτού του κανόνα, που θα έκανε τα θηλυκά της οικογένειας άχρηστα στην ανταλλαγή.

Από αυτές τις ανθρωπολογικές ερμηνείες, που είναι δηλωτικές της σχέσης ανταλλαγής χρηστικής άξιας-υπεράξιας στις προπολιτισμικές κοινωνίες και ο πρόσφατα χαμένος φιλόσοφος L. STRAUSS, έδειξε πως όλες οι κοινωνίες πρωτόγονες και μη έχουν ως αρχή επιβίωσης την ανταλλαγή και μόνο γύρω από αυτήν κτίζονται κανόνες σχέσεων όπως ο γάμος, η οικογένεια, τα παιδιά...

Με λίγα λόγια, οι κοινωνίες εφευρίσκουν τους θεσμούς που τις κάνουν να επιβιώνουν.

Αν δει κανείς το σημερινό πολιτισμό με τη λογική του Ηράκλειτου όπου «αδηλον φανερω κρειττω», και ψάξει δηλαδή τις κρυμμένες ερμηνείες για την ακόρεστη δίψα για χρήμα και σεξ, όπου είναι κοινή σε όλους τους ανθρώπους, είτε το αποδέχονται είτε το αποσιωπούν, θα δει πως αυτή η πρωτόγονη αίσθηση που έχουμε για την απόκτηση αυτής της χαράς που κρύβει ο πλούτος και το σεξ στη βάση έχουν δύο κοινά στοιχεία....το ένα είναι το πάθος που άλογα και καθόλου ελεγχόμενα σε οδηγεί προς το αντικείμενο του πόθου... ποιος σκέφτεται την ώρα των ορμών του; Ποιος δεν ζηλεύει την άξια που έχουν τα προϊόντα που αποκτά κανείς με το χρήμα; Έστω και αν δεν μπορεί να τα έχει, θα τα θέλει και γι’ αυτό εξάλλου δουλεύει σαν σκλάβος σε όλη του τη ζωή... το άλλο κοινό στοιχείο είναι ο φόβος, γιατί ό,τι δεν μπορούμε να ελέγξουμε και να ορθολογικοποιήσουμε, το φοβόμαστε και το ξορκίζουμε...

Γιατί όμως φοβόμαστε το σεξ αλλά και το χρήμα;

Γιατί οι κρυμμένες και μαγικές δυνάμεις που έχουν, μας εξουσιάζουν χωρίς να μπορούμε να πούμε το γιατί....αν ένας άνδρας ποθήσει μια γυναίκα πολύ τρελαίνεται, πονάει, φοβάται αλλά και αν ένας απλός πολίτης σταθεί μπροστά σε έναν άλλο άνθρωπο με ισχυρή οικονομική εξουσία πάλι θα φοβηθεί ...έτσι άραγε δεν γίνονται και τα φοβερά κερδοφόρα ντιλς, όπου αυτός που έχει το χρήμα ρισκάρει ακόμα και μπλοφάρει συγκριτικά με τον άλλο, που ο φόβος της απώλειας δεν τον αφήνει να πάρει σωστές αποφάσεις...και συνήθως χάνει σε όποια συμφωνία και να κάνει.

Το σεξ έχει ένα μυστήριο που η βιολογική του άξια σε σχέση με την ιδεολογική του απέχει έτη φωτός…για σκεφτείτε πόση ηδονή υπάρχει σε χρόνο 3-10 δευτερόλεπτων που κρατά ο οργασμός και όμως γύρω από αυτό το απειροελάχιστο διάστημα ηδονής όλοι οι άνθρωποι, σε όλους τους πολιτισμούς έχτισαν μύθους, ιδεολογίες, πλούτη, έκαναν πόλεμους, σφάχτηκαν στη ποδιά της γυναίκας, μονομάχησαν κλπ..

Αλλά επίσης δεν είναι μυστήριο πως ένα χαρτί ή ένα κομμάτι μέταλλο ή μια κάρτα πλαστική, δίνει στη φαντασίωση μας τεραστία υπεράξια... το χρήμα αγοράζει γίνεται υποκείμενο και όχι προϊόν, το χρήμα εξουσιάζει αποκτά μορφή πολιτικού θεσμού, ο πλούτος τρελαίνει, δηλαδή έχει ανθρώπινη μορφή ....
Δεν είναι άραγε τεράστια η συμβολική αναπαράσταση της όποιας μορφής και να έχει το χάρτινο ή μεταλλικό προϊόν, που το κάνει μαγικό, που κάνει το ανθρώπινο μυαλό να θέλει όλο και περισσότερα άρα να κυνηγά ανεμόμυλους ηδονής σε μια κοινωνία όπου ο συμβολισμός των προϊόντων σε κάνει να ταυτίζεσαι με αυτά και να νοιώθεις ασφαλής και σεξουαλικά υγιής....μια ακριβή εικόνα του άνδρα και της γυναίκας, είτε αυτή συμβολίζεται από τα ρούχα και το αυτοκίνητο, ξέρουμε πως έλκει και παγιδεύει, ενώ γνωρίζουμε πως ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός, όπως στη περίπτωση και του τι είναι σέξι και τι ακριβό, κρύβεται μια ελκυστική μυθοπλασία που παράγει υπερβολικές επιθυμίες, μεγενθυμένες εικόνες που πολλές φορές η πραγματικότητα τις διαψεύδει...

Το «σκέφτομαι άρα υπάρχω» (cogito ergo sum) μπορεί να γίνει «αγοράζω άρα ζω», αλλά και »ζω γιατί είμαι σεξουαλικά ενεργός».

Πόσοι άνθρωποι δεν θα σταθούν με αμηχανία και θαυμασμό μπροστά σε ένα πλούσιο σπίτι ή σε ένα ωραίο ανθρώπινο πλάσμα, πόσοι άνθρωποι δεν θα διαλυθούν από το φόβο στο να κατακτήσουν ένα ιδιαίτερα όμορφο πλάσμα αλλά και δεν θα πάθουν ίλιγγο ή δε θα παραβιάσουν αρχές και ηθική αν τους δώσεις πολλά χρήματα;

Πόσοι άνθρωποι δεν θα φαντασιώνουν υπεράνθρωπες δυνατότητες, έως και μυθικές αν κατέχουν οικονομική εξουσία που τους κάνει να γίνονται άπληστοι και κυνικοί, άρα και φοβισμένοι ταυτόχρονα από την πιθανή απώλεια τους....

Τον ίδιο φόβο και πανικό που νοιώθει κάποιος όταν τον εγκαταλείπει το αντικείμενο του πόθου του και ειδικά τους άνδρες που καταλήγουν ακόμα και στην ανθρωποκτονία για ερωτικούς λόγους, ενώ λίγες μοιραίες αγαπημένες και απατημένες δεν αυτοκτονούν για το μοιραίο πάθος τους...

Πόσοι άνθρωποι αυτοκτόνησαν επειδή καταστράφηκαν οικονομικά αλλά και πόσοι άλλοι για την απώλεια, την εγκατάλειψη από τον ερωτά τους...

Στο μυθιστορηματικό ψεύδος και τη λογοτεχνική αλήθεια του Ντελεζ περιγράφεται η θεωρία της τριγωνικής επιθυμίας «ότι δεν έχω μου είναι αδιάφορο εκτός και αν το θελήσει κάποιος άλλος» και αυτό ισχύει και για το χρήμα αλλά και τη σχέση την ερωτική.

Άρα η κοινή προϋπόθεση της έντονης επιθυμίας για σεξ και χρήμα είναι το μυστήριο της τεραστίας φαντασιωσικής τους υπεράξιας που πολλαπλασιάζεται συνήθως από τους τρίτους που περιγράφουν με μεταφυσικές διαστάσεις αυτό το αχόρταγο τέρας που όσο και να το ταΐζουμε τόσο περισσότερο πεινά .



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης


Αυτοερωτισμός και Αυτοϊκανοποίηση - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη 28/10/2010


Ο αυτοερωτισμός χαρακτηρίζει τις σεξουαλικές συμπεριφορές με τις οποίες το υποκείμενο (το άτομο) εξασφαλίζει ικανοποίηση καταφεύγοντας στο ίδιο του το σώμα, χωρίς δηλαδή να υπάρχει εξωτερικό αντικείμενο (το άλλο άτομο): με αυτή την έννοια ο αυνανισμός θεωρείται αυτοερωτική συμπεριφορά. Ειδικότερα, δηλαδή, πρόκειται για χαρακτηριστικό γνώρισμα των πρώιμων σεξουαλικών συμπεριφορών, μέσω των οποίων οι μερικές ενορμήσεις, που συνδέονται με τη λειτουργία οργάνων ή τη διέγερση ερωτογενών ζωνών, επιτυγχάνουν τη λήψη ικανοποίησης χωρίς να χρειάζεται εξωτερικό αντικείμενο και χωρίς αναφορά στην ενοποιημένη σωματική εικόνα ή σε μια πρώτη σκιαγράφηση του εγώ, χαρακτηριστική του ναρκισσισμού (Laplanche and Pontalis).

Ο Φρόιντ δε, ορίζει τον αυτοερωτισμό με γνώμονα τη σχέση της ενόρμησης με το αντικείμενό της και καταλήγει: «Η ενόρμηση δεν κατευθύνεται προς άλλα άτομα, αλλά ικανοποιείται από το ίδιο το σώμα»…

Καμία άλλη μορφή σεξουαλικής δραστηριότητας δεν έχει συζητηθεί, δεν έχει καταδικαστεί και παγκοσμίως «χρησιμοποιηθεί» όσο η αυτοϊκανοποίηση. Η έρευνα του Kinsey για την πρόγνωση της αυτοϊκανοποίησης κατέδειξε πως σχεδόν όλοι οι άνδρες και περίπου τα ¾ των γυναικών έχουν αυτοϊκανοποιηθεί κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους…

Η «αυτοδιέγερση» είναι συχνή κατά τη διάρκεια της νηπιακής και παιδικής ηλικίας, αφού τα παιδιά από 15 έως 19 μηνών, αγόρια και κορίτσια, ξεκινούν την «αυτοεξερεύνηση» των γεννητικών τους οργάνων και φυσικά από αυτή την πράξη αντλούν ευχαρίστηση. Αυτή, λοιπόν, η ευχαρίστηση σε συνδυασμό με την επιθυμία για εξερεύνηση και ανακάλυψη του σώματος προκαλεί την περαιτέρω ευχαρίστηση από την αυτοϊκανοποίηση κατά αυτήν την περίοδο, που αν δεν εμποδιστεί από ενοχές και φόβους θα συνεισφέρει στη συνεχή ευχαρίστηση από τη σεξουαλική διέγερση. Με την έναρξη της περιόδου της εφηβείας, η έξαρση των σεξουαλικών ορμονών και η ανάπτυξη των δευτερευόντων σεξουαλικών χαρακτηριστικών, η σεξουαλική περίεργα εντείνονται και η συχνότητα αυτοϊκανοποίησης αυξάνεται. Ας μην ξεχνάμε πως οι έφηβοι είναι βιολογικά ικανοί για συνουσία και οργασμό, όμως συνήθως αποτρέπονται λόγω κοινωνικών και ψυχολογικών παραμέτρων. Οι διπλές δε και συνήθως διαπλεκόμενες πιέσεις να «θεσπίσουν» τη σεξουαλική τους ταυτότητα και να ελέγξουν τις σεξουαλικές τους παρορμήσεις, προκαλούν μια έντονη φυσιολογική σεξουαλική ένταση στους έφηβους που απαιτούν εκτόνωση και η αυτοϊκανοποίηση είναι ένας φυσιολογικός τρόπος να μειωθεί αυτή η σεξουαλική ένταση. Γενικά, τα αγόρια μαθαίνουν να αυνανίζονται για να εκσπερματίσουν, νωρίτερα από τα κορίτσια, και αυνανίζονται και συχνότερα.

Η διαφορά μεταξύ της ικανοποίησης των εφήβων και των παιδιών είναι η ύπαρξη φαντασιώσεων με θέμα τη σεξουαλική πράξη, ενώ αυτές οι φαντασιώσεις είναι ένα βασικό παρεπόμενο στην ανάπτυξη της σεξουαλικής ταυτότητας. Μέσα στη συγκριτική ασφάλεια της φαντασίας, οι έφηβοι μαθαίνουν να έχουν σεξουαλικό ρόλο ενήλικα, ενώ αυτή η πρακτική του αυτοερωτισμού διατηρείται μέχρι και τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης, οπότε συνήθως αντικαθίσταται ή έστω παραγκωνίζεται από την κανονική σεξουαλική πράξη.

Ο άνδρας θεωρεί δικαίωμα τον αυνανισμό κατά τη διάρκεια της εφηβείας, καθώς οι νέοι συνήθως αντιγράφουν αυτό που κάνουν οι φίλοι τους και δεν το θεωρούν ντροπή ούτε και έχουν ένοχη για την πρακτική αυτή. Αντίθετα, οι ενήλικοι άνδρες θεωρούν πως η πρακτική αυτή είναι προσβλητική και κριτήριο αναποτελεσματικότητας στη κατάκτηση ερωτικών συντρόφων.

Οι σεξουαλικοί σύντροφοι όμως ως ενήλικες δεν εγκαταλείπουν ολοκληρωτικά τον αυνανισμό. Ιδίως όταν το σεξ δεν είναι ικανοποιητικό ή δεν είναι εφικτό λόγω κάποιου προβλήματος ή απουσία του συντρόφου, συχνά ξανά υιοθετείται η αυνανιστική πρακτική, ώστε να οδηγηθεί ο άνδρας ή η γυναίκα στην ικανοποίηση και στη χαλάρωση. Το ίδιο ισχύει και για όποιον ενήλικα δεν έχει σύντροφο μια δεδομένη περίοδο της ζωής του ή δεν καταφεύγει στο περιστασιακό σεξ.

Οι ηθικές αναστολές δαιμονοποίησαν τον αυνανισμό και τον ενοχοποίησαν ως αιτία πρόκλησης ψυχικών παθήσεων και φτωχής σεξουαλικής ικανότητας. Φυσικά, δεν υπήρξε ποτέ επιστημονική τεκμηρίωση για τα παραπάνω, ενώ σήμερα γνωρίζουμε πως αποτελεί ψυχοπαθολογικό σύμπτωμα μόνο όταν αποτελεί καταναγκασμό πέραν της ελεγχόμενης βούλησης του ανθρώπου. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο αυνανισμός συνιστά σύμπτωμα ψυχοσυναισθηματικής όχι όμως επειδή είναι σεξουαλικό ,αλλά επειδή είναι καταναγκαστικό. Επίσης, όταν ο αυνανισμός γίνεται λόγος αποφυγής της ίδιας της σεξουαλικής πράξης αποτελεί εμπόδιο για την ευτυχή και ταυτόχρονη οργασμική λειτουργία των φύλων και η γυναίκα συνήθως αρνείται να τον αποδεχτεί, γιατί θεωρεί ότι την υποτιμά και την προσβάλλει, με αποτέλεσμα την άρνησή της να συμμετέχει και την τιμωρία του άνδρα με ποικίλους τρόπους.

Η αυτοϊκανοποίηση αποτελεί μια καθολική πτυχή της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι προσαρμοστική. Ως πρακτική σήμερα δεν καταδικάζεται από την επιστημονική κοινότητα όπως στο παρελθόν, αντίθετα μερικές φορές συνίσταται ως πρακτική αντιμετώπισης του άγχους, αφού είναι μία χαλαρωτική πρακτική που συμβάλλει στην εκτόνωση του στρες και σε ένα πιο ήρεμο ύπνο. Ακόμα σε πολλές περιπτώσεις συνίσταται και ως σεξουαλικό παιχνίδι σε ζευγάρια που έχουν δυσκολία στην αποενοχοποίηση των σωμάτων τους και των φαντασιώσεών τους - όταν δηλαδή είναι μέρος του ερωτικού παιχνιδιού που θα εντείνει τον κανονικό οργασμό και τη διέγερση των φαντασιώσεων. 

To παραπάνω editorial υπογράφει η Ε. Ελευθερίου Ψυχοθεραπεύρια-Κλινική Θεραπεύτρια Σεξουαλικών Διαταραχών, συνεργάτιδα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr




Πώς η δυτική σκέψη μάς έκανε σεξοφοβικούς; - Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη 21/10/2010


Δύο είναι οι δυνατές απαντήσεις μπροστά στο σαρκικό ξέσπασμα σύμφωνα με τον Οκτάβιο Παζ: το τρανταχτό γέλιο και η απάθεια. Η απάθεια είναι η φιλοσοφική απάντηση, ενώ το γέλιο η μυθολογική. Ο φιλόσοφος που θέλει να γνωρίσει τα πάντα δεν θέλει να γνωρίσει τίποτα για τον σπασμό που τον ρίχνει κάτω στη γη.

Το σεξ είναι ο μέγας απών της φιλοσοφικής πραγματείας. Σε αυτό διαφέρουν οι φιλόσοφοι από τους αδελφούς εχθρούς, τους θεολόγους που καταχωρούν με λεπτομέρειες τις αμαρτίες και τους αρπισμούς της σάρκας μέχρι και το να συζητούν σοβαρά για το φύλο των αγγέλων.

Στα χρειώδη για το πόλεμο κατά της αμαρτίας περιλαμβάνεται και μια περιέργεια για τις μεθόδους και τους τρόπους της. Ενώ για τον φιλόσοφο, η αταραξία εξαίρει από τη μελέτη τέτοιες αδιακρισίες. Ο θεολόγος καταπολεμά το σεξ, ο φιλόσοφος αντίθετα θεωρεί δεδομένο ότι δεν έχει καμία σχέση μαζί του. Ίσως αυτό να οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία των στοχαστών που στην πλειονότητά τους είναι άγαμοι και εξαιρετικά άσπιλες βιογραφίες.

Έτσι έχουμε τους παρθενικά άφυλους ,όπως Λέπνιζ, Σπινόζα, Καντ ενώ άλλοι ζουν μια θλιβερή αποχή όπως ο Κιρκεγκάαρντ και ο Νίτσε, ενώ εκείνοι που αφέθηκαν στα πάθη τους δεν είχαν καλό τέλος όπως ο Αβέλαρδος. Αλλά να θυμηθούμε και τον παντρεμένο Σωκράτη με την Ξανθίππη και το κακεντρεχές σχόλιο πως ο παντρεμένος φιλόσοφος είναι μια φιγούρα για κωμωδία. Είναι δε παρήγορο που είχαμε και φιλοσόφους όπως τον Ράσελ και τον Σατρ, ειδάλλως η φιλοσοφία θα ήταν άρια για ένα βαθύφωνο. Είναι δε απαισιόδοξο όταν ακούς δύο μεγάλους σε ηλικία φιλοσόφους όπως ο Οκτάβιο Παζ και Ορτέκα Υ Κασσετ να συζητούν: «ότι το να έχεις μια σκέψη είναι σαν να έχεις μια στύση» καταλήγοντας: «ευτυχώς εμείς ακόμα σκεπτόμαστε».

Ο Σοπενάουερ αναρωτιέται πώς ένα πάθος που κρατά πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανθρώπινη ζωή δεν έχει ληφθεί υπ’όψιν από τους φιλοσόφους και παραμένει ανεξερεύνητο έδαφος.

Ο Σωκράτης, πίνοντας το κώνειο και νιώθοντας την τελευταία διέγερση στα γεννητικά του όργανα, απευθύνεται σε ένα όμορφο νέο και ζητεί τη θυσία ενός πετεινού στον Ασκληπιό που ήταν η προσφορά των παιδεραστών, όταν πετύχαιναν καλή στύση. Έτσι με φρόνημα παιγνιώδες διείσδυσε ο άγιος προστάτης των φιλοσόφων στο βασίλειο του θανάτου.

Ο Μονταίνος αργότερα αναρωτιέται: «τι έχει η γενετήσια πράξη που είναι τόσο φυσική αναγκαία και δίκαιη ώστε να μην τολμούν να μιλήσουν γι’ αυτήν χωρίς συστολή και να την αποκλείουν απ’ όλα τα σοβαρά και επίσημα σχέδια του; Με θράσος εκστομίζουμε( σκοτώνω προδίδω κλέβω), γιατί εκείνο το άλλο δεν τολμάμε να το κατονομάσουμε παρά μόνο ανάμεσα στα δόντια…». Ο ίδιος φιλόσοφος διαχωρίζει τις δύο όψεις του έρωτα, τη γεννητική και την ευχάριστη. Η πρώτη αφορά στην αναπαραγωγή και θεσμοθετείται στο γάμο (κανείς δεν παντρεύεται από προσωπική απόλαυση αλλά από κοινωνική υποχρέωση. Το έθιμο και η επιδίωξη του γάμου αφορά στο είδος και όχι την εξατομικευμένη ηδονή).

Ο Σοπενάουερ πάνω στα χνάρια του Μοντάνιου υπαινίσσεται ότι η πράξη του έρωτα είναι πράξη ανωριμότητας και σχετίζεται με την εφηβεία όπως και η ομορφιά.

Ο Σερ Τόμας Μπράουν, προαναγγέλλοντας τα παράπονα του Σοπενάουερ, λέει: «θα χαιρόμουν αν μπορούσαμε να τεκνοποιήσουμε όπως τα δέντρα χωρίς επαφή, ώστε να διαιωνίζεται ο κόσμος χωρίς την παρεμβολή αυτού του χυδαίου και ανιαρού τρόπου της συνουσίας» Συνεχίζει δε: «είναι η πιο ανόητη πράξη που διαπράττει ένας σοφός άνθρωπος».

Η σεξουαλικότητα, λέει ο Φρόιντ, είναι η μοναδική λειτουργία που υπερβαίνει το άτομο και το υποτάσσει στο είδος, άρα υποτάσσεται στο ένστικτο αναπαραγωγής που είναι προαιώνια εντολή και λιγότερο ατομική, βουλητική πρωτοβουλία, άρα με λιγότερη υπεραξία πνευματική…

Συνεχίζει δε ο Σοπενάουερ ότι η ντροπή και η αμηχανία που αισθανόμαστε για το σεξ είναι αποτέλεσμα της επίγνωσης ότι χρησιμοποιούμαστε από κάτι το οποίο μας υποβιβάζει, μας αγνοεί και μας εκμηδενίζει… Για τον άνδρα δεν αναφέρει πώς ανανεώνει την επιθυμία του για απόλαυση με τη λιγότερο πρωτότυπη πράξη, ενώ η γυναίκα τουλάχιστον καταλήγει στην εγκυμοσύνη που τη δικαιώνει…

Ακόμα και για την επιλογή των φυσικών προσώπων ο μεγάλος φιλόσοφος στέκεται κριτικά, γιατί, όπως αναφέρει, δεν αποτελούν παρά βιολογικές εντολές για τη διαιώνιση των πιο υγιών αντιπροσώπων των ανώτερων θηλαστικών…

Η ερωτική λαχτάρα για την ομορφιά δεν αποτελεί ατομική πολιτιστική επιλογή αλλά είναι μηχανισμός ειδικής επιλογής για το υγιέστερο, που συνήθως αντιπροσωπεύει το ομορφότερο… Το απλό σεξουαλικό ένστικτο είναι χοντροκομμένο, γιατί κατευθύνεται προς οποιοδήποτε αντικείμενο χωρίς καμία εξατομίκευση… Επιδιώκει την ποσοτική διαιώνιση του είδους, χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν καθόλου την ποιότητα…

Γιατί η φιλοσοφική σκέψη πάνω στη σεξουαλικότητα, στις ελάχιστες περιπτώσεις που έχει υπάρξει, μοιάζει να σημαδεύεται από ένα τόσο ριζικό πεσιμισμό;

Μήπως είναι ο τρόμος απέναντι στο σώμα, άρα στον θάνατο;

Διαμαρτυρία του ατόμου σε ό,τι το περιορίζει και το υποτάσσει βιολογικά στην υπηρεσία του είδους;
Ο Γκιόραν, σε μια από τις βαθύτερες ενοράσεις του, δήλωσε: «Η μεγάλη και μοναδική πρωτοτυπία του έρωτα έγκειται στο ότι καθιστά την ευτυχία αδιαχώριστη από τη δυστυχία».

Και ίσως η μεγάλη, η μοναδική πρωτοτυπία της φιλοσοφίας από τα βάθη των αιώνων, είναι ότι αρνείται να δεχθεί πως ευτυχία και δυστυχία οφείλουν, όταν δεν υπάρχει άλλη λύση, να συνυπάρχουν…


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ. Κωνσταντινίδης



Περνάμε στην αναβίωση του Αμαζονικού Φεμινισμού;
-
Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 13/10/2010

Το 1869, ο Τζον Στιούαρτ Μιλλ εξέδωσε το «Η Υποταγή των Γυναικών» (The Subjection of Women) ώστε να υπερασπιστεί το ότι «η νόμιμη κατωτερότητα του ενός φύλου από το άλλο είναι λάθος και αποτελεί ένα από τα κύρια εμπόδια στη βελτίωση και τη πρόοδο της ανθρωπότητας».

Η προάσπιση όμως των γυναικείων δικαιωμάτων και της ισότητας των δυο φύλων ξεκίνησε πολύ νωρίτερα με την έναρξη του φεμινισμού που εντοπίζεται χρονολογικά ως φιλοσοφία και κίνημα με την σύγχρονη του έννοια, στην εποχή του Διαφωτισμού με στοχαστές όπως η Λαίδη Mary Wortley Montagu και η Marquis de Condorcet υπέρμαχοι της γυναικείας εκπαίδευσης, ενώ έγινε οργανωμένο κίνημα τον 19ο αιώνα και εδραιώθηκε στο προοδευτικό και ειδικότερα στο μεταρρυθμιστικό κίνημα, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν πως οι γυναίκες υφίστανται άδικη μεταχείριση.

Στην προσπάθεια εξίσωσης των φύλων εντάχθηκε κάπου στο 1960, που το φεμινιστικό κίνημα έφτασε στην κορύφωση του και έγιναν αντιληπτές οι πρώτες ισχυρές δονήσεις στο ισχυρό έως τότε οικοδόμημα της ανδρικής κυριαρχίας αφήνοντας ρωγμές στα θεμέλια του, ενώ η ισότητα των φύλων έμοιαζε να εδραιώνεται τουλάχιστον ιδεολογικά στο δυτικό κόσμο, και η σεξουαλική απελευθέρωση της γυναίκας από τα δεσμά της ανδρικής κυριαρχίας.

Ενώ έμοιαζε λοιπόν, πως οι γυναίκες σιωπούσαν προσπαθώντας να ενσαρκώσουν όσο το δυνατόν καλύτερα το ρόλο του θηράματος προς θήρευση, μια συμπεριφορά που είχε ως κυρίαρχη αιτία την ερμηνεία που προσέδιδε η δυτική κουλτούρα στον ανδρισμό, όπου το σεξουαλικό κυνήγι των γυναικών ήταν υποχρεωτικό και για τις μεν και για τους δε, παρά το ότι πρόδιδε τόσο τη φοβία της πραγματικής προσέγγισης και επικοινωνίας με το άλλο φύλο όσο και τον τρόμο μπροστά στην τρωτότητα και τον χαρακτηρισμό της «έλλειψης ανδρισμού», τελικά σταδιακά συντελούνταν η τελική σύγκρουση των φύλων…

Η σύγκρουση αυτή διαπιστώνουμε σήμερα πως συντελέστηκε και αφορά στην επιθετική αλλά δίκαιη θέση της γυναίκας πως θέλει η ίδια να επιλέγει τον σύντροφό της και όχι να της τον επιλέγουν οι κοινωνικές προκαταλήψεις, να απιστεί όπως και ο άνδρας, να επιλέγει νεότερους συντρόφους, να δικαιώνεται στην ερωτική πρωτοβουλία χωρίς τα κατεστημένα παραδοσιακής μορφής όπου το δίπολο σχέση έπρεπε να έχει τον άνδρα στον ισχυρό ενεργητικό ρόλο και αντίστοιχα τη γυναίκα στον παθητικό και εύθραυστο ρόλο, και χωρίς οι επιλογές και οι πράξεις της να σχολιάζονται με σεξιστικά και ειρωνικά υπονοούμενα.

Σήμερα δηλαδή ίσως να έχουμε φτάσει στην αναβίωση του Αμαζονικού Φεμινισμού που προάγει την φυσική ισότητα και αντιτίθεται στους στερεοτυπικούς ρόλους των φύλων και στις διακρίσεις εναντίον των γυναικών που στηρίζονται σε ανυπόστατες, όπως φαίνεται, υποθέσεις όπως ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι, να δείχνουν ή να συμπεριφέρονται ως παθητικές, αδύναμες και σωματικά αβοήθητες, ενώ απορρίπτει την ιδέα πως συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή ενδιαφέροντα είναι έμφυτα αρσενικά (ή θηλυκά), ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει και εξυμνεί γυναίκες που επιτυγχάνουν και εκφράζουν διανοητική και φυσική δύναμη, προσθέτοντας, θα λέγαμε, και… την σεξουαλική υπεροχή.

Όλα τελικά άλλαξαν ή έγινε ολική επαναφορά και αποκατάσταση των ρόλων επιστρέφοντας στην εποχή των Αμαζόνων;

Η «εικόνα» της γυναίκας ΕΧΕΙ αλλάξει. Η γυναίκα μητέρα, η γυναίκα σύζυγος, η γυναίκα κόρη, η γυναίκα εργαζόμενη, η γυναίκα σύντροφος, η γυναίκα που επιθυμείται, αποτελούσαν τους κρίκους μιας αλυσίδας που έσπασε και επανασυνδέθηκε από τον κρίκο που υποδηλώνει τη νέα εικόνα της γυναίκας που αποδέσμευσε τη σεξουαλικότητα από τα δεσμά της, μεταμορφωμένη πια στη γυναίκα που επιθυμεί, διεκδικεί και επιβιώνει πλέον ως το «ισχυρό» φύλο.

Ποιος φοβόταν όμως την αυτονομία της γυναίκας; Της εργαζόμενης γυναίκας; Της γυναίκας-καριέρας; Της μόνης μητέρας; Του σεξουαλικού θηλυκού; Ο άνδρας ή τελικά η ίδια η γυναίκα; Θα λέγαμε και οι δύο.

Οι άνδρες γιατί χάνουν τα ηνία και οι γυναίκες γιατί… «περισσότερο από όλους την δύναμη μου τη φοβάμαι εγώ ο ίδιος»...


Το παραπάνω editorial υπογράφει η Ελεάνα Ελευθερίου

Ψυχοθεραπεύτρια- Κλινική Θεραπεύτρια Σεξουαλικών Διαταραχών





«Κρούσεις» για όλους; - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 06/10/2010


Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα δείχνουν πως η θεραπεία αποκαθιστά τη στυτική δυσλειτουργία μικρού και μετρίου βαθμού αγγειακής αιτιολογίας. Στις περιπτώσεις σοβαρού βαθμού αγγειακής στυτικής δυσλειτουργίας που δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στη θεραπεία με φαρμακευτική αγωγή το θεραπευτικό αποτέλεσμα της μεθόδου δίνει τη δυνατότητα βελτίωσης της ανταπόκρισης στα φάρμακα.

Επίσης μπορεί να εφαρμοστεί σε άνδρες που πάσχουν από N. Peyronie, για βελτίωση της αγγειακής παροχής.

Πως γίνεται η εφαρμογή της θεραπείας;

Η θεραπεία γίνεται με την απ' ευθείας εξωτερική εφαρμογή κρουστικών κυμάτων. Για κάθε ασθενή χρειάζεται μια ειδική κεφαλή που έχει τη δυνατότητα να εστιάσει τον απαιτούμενο αριθμό κρουστικών κυμάτων για την ολοκλήρωση της θεραπείας του.

Πλεονέκτημα της μεθόδου είναι το γεγονός πως δεν χρειάζεται αναισθησία, αφού η μέθοδος είναι εντελώς ανώδυνη. Μέχρι σήμερα δεν καταγράφηκαν παρενέργειες.

Η θεραπεία διαρκεί 9 εβδομάδες και το τελικό αποτέλεσμα αξιολογείται στις 13 εβδομάδες. Οι θεραπευτικές συνεδρίες εφαρμόζονται δύο φορές την εβδομάδα για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες και επαναλαμβάνονται μετά την πάροδο τριών εβδομάδων.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύτηκε στο πλέον έγκριτο διεθνές Ουρολογικό περιοδικό, το European Urology (Vardi Y, et al. European Urology, 58, 243-248, 2010), στους ασθενείς που υποβλήθηκαν στη θεραπεία παρατηρήθηκε αύξηση της αιματικής ροής στο πέος κατά 140%.

Το 80% των ασθενών που συμμετείχαν στη μελέτη διέκοψαν τη λήψη φαρμάκων για τη στύση μετά τη θεραπεία.

...Και εγένεντο αγγεία-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 29/09/2010

Η στύση είναι ένα αγγειακό φαινόμενο, αφού χαρακτηρίζεται από αύξηση της ροής του αίματος στα σηραγγώδη σώματα έτσι ώστε να επιτευχθεί ικανοποιητική σκληρότητα για διείσδυση.

Μέχρι σήμερα οι θεραπευτικές επιλογές αντιμετώπιζαν μόνο το σύμπτωμα αλλά όχι την αιτία, δηλαδή τη μείωση της ροής του αίματος στα σηραγγώδη σώματα του πέους. Με τη νέα θεραπευτική μέθοδο, η θεραπεία της πάθησης έρχεται πιο κοντά.

Η πρωτοποριακή μέθοδος αντιμετώπισης της στυτικής δυσλειτουργίας αγγειακής αιτιολογίας με κρουστικά κύματα, ουσιαστικά χαρίζει στο πέος «καινούργια αγγεία» ώστε να μπορεί να δημιουργήσει και να διατηρήσει μια καλύτερη στύση. Βασίζεται σε αντίστοιχη θεραπεία για την ισχαιμία του μυοκαρδίου της καρδιάς, προκαλώντας αγγειογένεση, δηλαδή ανάπτυξη νέων αγγειακών κλάδων.

Η χορήγηση των κρουστικών κυμάτων στο πέος επιτυγχάνεται μη επεμβατικά, με μια ειδική συσκευή (OmnispecTM ED-1000 του οίκου Medispec (Germantown, MD, USA), που εκπέμπει τοπικά χαμηλής έντασης κρουστικά κύματα που επικεντρώνονται στη περιοχή-στόχο (σηραγγώδη σώματα του πέους).

Η θεραπεία έχει ένδειξη σε ασθενείς που το πρόβλημα της στύσης έχει αγγειακή αιτιολογία και σαν αποτέλεσμα μας εξασφαλίζει την αύξηση της αιματικής ροής στα σηραγγώδη σώματα κατά την έναρξη , διάρκεια και διατήρηση της στύσης.

Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Θ. Παλλαντζάς

Χειρούργος Ουρολόγος - Ανδρολόγος

Συνεργάτης του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών.


Το νέο «κύμα» στη θεραπεία της Στυτικής Δυσλειτουργίας (ΣΔ)
- Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 22/09/2010

Η Στυτική Δυσλειτουργία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνδρας τα τελευταία 20 τουλάχιστον χρόνια.

Η εμφάνιση πριν από 10 χρόνια των φαρμάκων από το στόμα – της σιλδεναφίλης ( Viagra), ταδαλαφίλης ( Cialis) , βαρδεναφίλης ( Levitra)- για την αντιμετώπιση του προβλήματος έφερε στην επιφάνεια όχι μόνο την έκτασή του – το 30 % των σεξουαλικά ενεργών ανδρών πάσχει από ΣΔ - αλλά και τη σοβαρότητα των ιατρικών, προσωπικών και συναισθηματικών διαταραχών που προκαλεί.

Σαφέστατα εκατομμύρια άνδρες σε όλο το κόσμο έχουν επωφεληθεί από τα αποτελέσματα των φαρμάκων αυτών. Πάνω από 150.000.000 συνταγές σιλδεναφίλης έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο το κόσμο.

Ταυτόχρονα όμως, εκατομμύρια άλλοι έχουν απογοητευθεί από τη μη-δράση τους, η οποία αφορά στο 30% των ανδρών που τα χρησιμοποιούν, και από το γεγονός της ιατρικοποίησης της ερωτικής πράξης, της ανάγκης δηλαδή να χρησιμοποιούν ένα φάρμακο για να κάνουν έρωτα.

Ωστόσο, εδώ και χρόνια, έχει γίνει κοινή γνώση και συνειδητοποίηση το γεγονός ότι η ΣΔ είναι νόσημα και όχι μια «κακιά» στιγμή. Ένα νόσημα με σημαντικές και ξεκάθαρες βιολογικές και ψυχολογικές συνιστώσες. Ένα νόσημα που απαιτεί συγκεκριμένες απαντήσεις και αποτελεσματικές λύσεις.

Απαιτεί θεραπεία

Η τάση και προσπάθεια της σύγχρονης ιατρικής είναι η ανεύρεση ανώδυνων, αποτελεσματικών και μη επεμβατικών μεθόδων για την αντιμετώπιση κάθε ιατρικού προβλήματος. Στο πλαίσιο αυτό και αναφορικά με την αντιμετώπιση της ΣΔ πολύ πρόσφατα, στο Αμερικανικό Ουρολογικό Συνέδριο, στο San Francisco, τον περασμένο Ιούνιο, ανακοινώθηκε και επίσημα η κυκλοφορία του μηχανήματος ED 1000. Πρόκειται για την κλινική εφαρμογή μιας πρωτοποριακής ιδέας για την ανάπτυξη καινούργιων αγγείων -νεοαγγειογένεση- σε πάσχοντα όργανα, μια ιδέα που ήδη εφαρμόζεται με επιτυχία για τη θεραπεία της ισχαιμίας του μυοκαρδίου.

Η νέα αυτή θεραπευτική προσέγγιση για τη θεραπεία της Στυτικής Δυσλειτουργίας με κρουστικά κύματα, (Erectile Dysfunction Shock Wave Therapy) δίνει ουσιαστικές ελπίδες για μια μόνιμη θεραπευτική λύση στο πρόβλημα αυτό. Το αποτέλεσμα αυτό υποστηρίζεται και από ερευνητικές μελέτες σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά.

Σημαντική πληροφορία είναι η διατήρηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων σε μεγάλο βάθος χρόνου, αποτέλεσμα που μέχρι τώρα μπορούσε να εγγυηθεί η τοποθέτηση πεϊκής πρόθεσης χειρουργικά.

Όπως σε όλες τις θεραπευτικές προσεγγίσεις βέβαια, υπάρχουν ενδείξεις και αντενδείξεις και δυστυχώς δεν αφορά σ' όλους τους ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία αλλά κυρίως στους άνδρες με αγγειακού τύπου ΣΔ. Σε αυτούς τους ασθενείς η μέθοδος αυτή υπόσχεται τα καλύτερα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα που δεν απαιτούν τη λήψη φαρμάκων ή την εφαρμογή χειρουργικών μεθόδων και τη χρήση αναισθησίας. Απαιτεί όμως, την εφαρμογή της από έμπειρους και εξειδικευμένους ανδρολόγους.

Τόσο για την εφαρμογή της όσο και για την επιλογή των ανδρών που μπορούν να υποβληθούν σε αυτή. Παράμετροι και οι δύο πολύ σημαντικοί για την επίτευξη των καλύτερων δυνατών αποτελεσμάτων.

Πολύ σύντομα η μέθοδος αυτή θα είναι σύντομα διαθέσιμη και στην Αθήνα.

Μια νέα εποχή ξεκινά στη θεραπεία της Στυτικής Δυσλειτουργίας και έρχεται κατά «κύματα».

Καρκίνος του προστάτη - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 15/09/2010


Είναι σχεδόν ειρωνικό ότι ένα όργανο που αποκαλείται «προστάτης» αποτελεί στις μέρες μας μια από τις μεγαλύτερες απειλές για την υγεία, ακόμα και για τη ζωή του ανδρικού πληθυσμού του πλανήτη.

Στην πραγματικότητα, ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί τον πιο συχνό καρκίνο του ανδρικού φύλου και τη δεύτερη αιτία θανάτου για τους άνδρες και είναι υπεύθυνος για τουλάχιστον 1.200 θανάτους μόνο στη χώρα μας.
Όντας ο πιο συχνός καρκίνος στον άνδρα, το ενδιαφέρον της ιατρικής κοινότητας από πολύ νωρίς έχει στραφεί στη διερεύνηση της αιτιολογίας, της πρόληψης και της θεραπείας του.

Το κόστος εξάλλου, κοινωνικό, προσωπικό και οικονομικό του καρκίνου του προστάτη είναι τεράστιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόστος για την φαρμακευτική αγωγή του νοσήματος αυτού αποτελεί το δεύτερο πιο σημαντικό ‘'έξοδο’' των συστημάτων υγείας παγκοσμίως. Παρ' όλα αυτά, πολλά πράγματα είναι ακόμα άγνωστα για τον ''δολοφόνο’' αυτό, αναγκάζοντας την ιατρική επιστήμη να προσφέρει μόνο παρηγορητική θεραπεία σε ένα μεγάλο ποσοστό των 3.000 τουλάχιστον νέων περιπτώσεων καρκίνου του προστάτη, που διαπιστώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.


Ο προστάτης είναι ένας αδένας που βρίσκεται μπροστά από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα. Είναι ένα όργανο εξαιρετικά σημαντικό για την ανδρική υγεία, αφού πια γνωρίζουμε τη μεγάλη σημασία που έχει όχι μόνο για την ικανότητα ούρησης και εγκράτειας του άνδρα, αλλά και για τη γονιμότητα και τη σεξουαλική του υγεία.

Όσον αφορά στην εγκράτεια – την ικανότητα του άνδρα δηλαδή να ελέγχει την ούρησή του- , ο προστάτης αποτελεί τμήμα του έσω σφιγκτήρα, ενός από τα δύο συστήματα εγκράτειας του ανδρικού οργανισμού. Γνώση που οι γιατροί μαθαίνουν από τα πρώτα έτη των σπουδών τους. Γνωρίζουμε, όμως, πλέον ότι ο προστάτης, για την ακρίβεια ο υγιής προστάτης, έχει εξαιρετική σημασία για τη σεξουαλική υγεία και την αναπαραγωγική ικανότητα του άνδρα.

Πιο συγκεκριμένα, ο αδένας αυτός παράγει και απελευθερώνει το γνωστό σε όλους μας PSA, ουσία απαραίτητη για τη ρευστοποίηση του σπέρματος, τη δημιουργία δηλαδή του κατάλληλου περιβάλλοντος για τη μεταφορά των σπερματοζωαρίων στις σάλπιγγες και τη γονιμοποίηση του ωαρίου.

Γνωρίζουμε, επίσης, ότι στην περιοχή του προστάτη υπάρχουν νευρικές ίνες- νεύρα- τα οποία απελευθερώνουν ΝΟ, τον νευροδιαβιβαστή εκείνο μέσω του οποίου πραγματοποιείτε η στύση.
Πέρα, λοιπόν, από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μοναδικό για τον άνδρα όργανο- στις γυναίκες δεν αναγνωρίζεται κάτι αντίστοιχο- είναι και ‘'μοναδικό’' για την υγεία του.

Ο καρκίνος του προστάτη είναι ένα νόσημα που ξεκινά αρκετά νωρίς στη ζωή ενός άνδρα, ίσως και πριν τα 50χρόνια, με την έννοια της εμφάνισης των πρώτων ιστολογικών αλλοιώσεων, της αλλαγής δηλαδή της μορφής των προστατικών κυττάρων. Και αυτό αφορά στο σύνολο σχεδόν του ανδρικού πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, το 85% και άνω των ανδρών άνω των 80 παρουσιάζει τις αλλοιώσεις αυτές που αναφέραμε χωρίς ποτέ όμως να εμφανίσει αυτό που αποκαλείται κλινικός καρκίνος.

Οι περισσότεροι από αυτούς, μάλιστα, δεν θα εμφανίσουν ποτέ ούτε καν αύξηση της τιμής του PSA , της πιο γνωστής και ευρέως χρησιμοποιούμενης τεχνικής για την ανακάλυψη του καρκίνου, τεχνική που τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα τόσο για την αξιοπιστία της όσο και για τα αποτελέσματα που έχει στην επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής από γιατρούς και ασθενείς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 85% των περιπτώσεων καρκίνου του προστάτη εμφανίζεται μετά την ηλικία των 65 ετών με μόνο 1% των περιπτώσεων να αφορά σε άνδρες κάτω των 55 ετών. Θα πρέπει να τονισθεί, όμως, ότι παγκοσμίως υπάρχει μια τάση «μεταφοράς» του νοσήματος σε πιο μικρές ηλικίες που μπορεί να οφείλεται σε διατροφικούς, περιβαλλοντικούς, ιατρικούς παράγοντες ή απλώς στη δυνατότητα της ιατρικής να διαγιγνώσκει ταχύτερα το νόσημα αυτό, καθώς και στην πληρέστερη ενημέρωση του κοινού για προληπτικό έλεγχο.

Ο καρκίνος του προστάτη, λοιπόν, είναι ένα νόσημα με μεγάλη «φυσική ιστορία» και αργή εξέλιξη. Σε αυτό ακριβώς βασίζεται και το γεγονός ότι η πρώιμη διάγνωση του νοσήματος οδηγεί στη απόλυτη θεραπεία του.

Για τον λόγο αυτό η Ευρωπαϊκή Ουρολογική Εταιρεία, σε συμφωνία με την Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, συνιστά στις ετήσιες οδηγίες της προς τους ουρολόγους της Ευρώπης να προτείνουν ετήσιο προληπτικό έλεγχο για τους άνδρες άνω των 50 ετών, και άνω των 45 ετών για τους άνδρες που έχουν ιστορικό καρκίνου του προστάτη στην οικογένειά τους, καθώς έχει επιβεβαιωθεί εδώ και χρόνια η κληρονομική επιβάρυνση για το νόσημα αυτό.

Χαρακτηριστικά οι άνδρες με ένα συγγενή πρώτου βαθμού με καρκίνο του προστάτη έχουν 4,5% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο, ποσοστό που ανεβαίνει στο 9, 3% περίπου για εκείνους με δύο συγγενείς που πάσχουν από το νόσημα αυτό.

Ο προληπτικός αυτός έλεγχος συνίσταται σε κλινική εξέταση από ειδικό ουρολόγο, τη γνωστή και όχι πολύ ευχάριστη δακτυλική εξέταση, σε υπερυχογραφικό έλεγχο του οργάνου και σε μέτρηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου, του γνωστού PSA. Θα πρέπει να τονισθεί ότι η μέτρηση μόνο του PSA, μια απλή, ανώδυνη και σχετικά φθηνή εξέταση αίματος δεν αρκεί. Αυτό συμβαίνει γιατί το PSA δεν είναι μία ειδική εξέταση για τον καρκίνο.

Το PSA δεν παράγεται περισσότερο στον καρκίνο, απελευθερώνεται απλώς στο αίμα σε μεγαλύτερες ποσότητες. Το ίδιο, όμως, συμβαίνει και στις φλεγμονές, τις προστατίτιδες και σε προστάτες μεγάλου μεγέθους. Μπορεί να επηρεασθεί εξάλλου από την ερωτική επαφή, τη διατροφή και άλλους παράγοντες της κανονικής καθημερινότητάς μας ακόμα και από τη ηλικία.

Για τον λόγο αυτό εδώ και χρόνια έχουν εισαχθεί στην καθημερινή ιατρική πρακτική η χρήση των λεγόμενων κλασμάτων του PSA και πιο εξειδικευμένων εξετάσεων, όπως το PSA complex, ή ακόμα και μορφών που μπορούν να δώσουν ενδείξεις για την κληρονομικότητα του νοσήματος, όπως το PCA3.

Πρόκειται στην ουσία για αιματολογικές εξετάσεις που σχετίζουν την τιμή του ειδικού προστατικού αντιγόνου με την ηλικία- age related PSA-, τον όγκο του οργάνου- volume related PSA-, την αύξηση της τιμής του,- PSA doubling time, καθώς και τη σχέση του PSA που παράγεται και εκείνου που απελευθερώνεται στο αίμα, Free PSA/ Total PSA.

Όλες αυτές οι εξετάσεις στοχεύουν να μειώσουν την πιθανότητα λάθους στη διάγνωση ενός νοσήματος, όπως ο καρκίνος, και να ελαττώσουν τα ποσοστά άχρηστων διαγνωστικών και θεραπευτικών πρακτικών σε άνδρες που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα νοσούσαν ποτέ από καρκίνο του προστάτη. Πρακτικές με τεράστιο κόστος για τον ασθενή, τόσο υγείας όσο και ψυχολογικό, παράμετρο που δεν πρέπει ποτέ να παραβλέπουμε, όταν μιλάμε για νοσήματα όπως ο καρκίνος.

Θα πρέπει, όμως, να τονισθεί ότι την τελική διάγνωση του καρκίνου του προστάτη θα τη δώσει η βιοψία του οργάνου, εξέταση η οποία πραγματοποιείται σε εξωτερική βάση στο νοσοκομείο.

Αναφορικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη, αυτή ΔΕΝ είναι ενιαία για όλους. Καθορίζεται από την ηλικία, τη μορφή του καρκίνου, την επιθετικότητα δηλαδή όπως αυτή καθορίζεται από την ιστολογική του ταξινόμηση, Gleason score, από την τιμή του PSA κατά τη διάγνωση από το στάδιο- εάν δηλαδή ο καρκίνος βρίσκεται μόνο μέσα στον προστάτη – κλινικά εντοπισμένος καρκίνος- , ή έχει επεκταθεί και έξω από το όργανο και στο τέλος αλλά όχι χωρίς σημασία από τις επιθυμίες του ασθενούς.

Θα πρέπει να τονισθεί εδώ ότι ο καρκίνος του προστάτη είναι ένας ‘'σιωπηλός'’ δολοφόνος. Συνήθως δεν δίνει κανένα σύμπτωμα, πέρα ίσως από μία μικρή ενόχληση κατά την ούρηση- το ίδιο κάνει και η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη -. Όταν, όμω,ς φτάσει να δώσει κλινικά συμπτώματα, π.χ. αιμοσπερμία-αίμα στο σπέρμα-, απόφραξη της ούρησης και πόνο στα οστά – οστικές μεταστάσεις, τότε είναι πια αργά για αποτελεσματική αντιμετώπιση και θεραπεία.

Όταν, λοιπόν, ο καρκίνος είναι περιορισμένος μόνο μέσα στο όργανο, η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στην απαλλαγή του ασθενούς από τον καρκίνο και στην επαναφορά του στην κανονική καθημερινότητά του. Σε αυτή την περίπτωση και μόνο σε αυτή μιλάμε για τη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη. Πρόκειται για τη γνωστή ριζική προστατεκτομή ή ολική προστατεκτομή όπως είναι πιο γνωστή. Στην περίπτωση αυτή αφαιρείται όλο το όργανο μαζί με τα εξαρτήματα, π.χ. σπερματοδόχες κύστεις και αποκαθίσταται η συνέχεια της ουρήθρας με την ουροδόχο κύστη.

Η επέμβαση αυτή μπορεί να γίνει κλασικά, ανοιχτή προστατεκτομή, λαπαροσκοπικά και ρομποτικά. Η επιλογή της χειρουργικής τεχνικής θα πρέπει να γίνεται όμως όχι με ‘'κοινωνικά'' κριτήρια και επιλογές μόδας και μέσων μαζικής επικοινωνίας αλλά με ιατρικά όπως π.χ. η ηλικία του ασθενούς, το στάδιο του καρκίνου, τον σωματότυπο του αρρώστου, την ύπαρξη άλλων νοσημάτων, τη βαρύτητα του χειρουργείου και την επιθυμία του ασθενούς.

Σίγουρα ο πρώτος στόχος αυτής της χειρουργικής επέμβασης είναι η απαλλαγή του αρρώστου από τον καρκίνο. Όπως όμως έχει ήδη αναφερθεί ο καρκίνος αυτός αφορά όλο και πιο συχνά άνδρες στην 5η δεκαετία της ζωής τους, άνδρες δηλαδή που σίγουρα θα θελήσουν να διατηρήσουν την στύση τους και την κοινωνική του ζωή χωρίς ακράτεια δύο από τις συχνότερες επιπλοκές δηλαδή του χειρουργείου αυτού. Χαρακτηριστικά θα πρέπει να τονισθεί ότι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ άνδρας που να έχει υποβληθεί στο χειρουργείο αυτό και που να μην παρουσιάζει κάποιου βαθμού στυτική δυσλειτουργία για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα, αντιμετωπίσιμη ευτυχώς στις μέρες μας.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες της χειρουργικής επέμβασης απέχουν από τον σκοπό αυτού του άρθρου. Θα πρέπει πάντως πριν το χειρουργεί να γίνεται μια ολοκληρωμένη και λεπτομερής ανάλυση τόσο της τεχνικής όσο και των πιθανών κινδύνων και επιπλοκών και των τρόπων αντιμετώπισης αυτών.

Όταν αντίθετα ο καρκίνος έχει ξεφύγει από τα όρια του οργάνου, τότε η θεραπευτική αντιμετώπιση δεν μπορεί να είναι χειρουργική αλλά φαρμακευτική. Η θεραπεία αυτή που αποκαλείται ολικός ανδρογονικός αποκλεισμός βασίζεται στη θεωρεία, γνωστή περίπου εδώ και έναν αιώνα, ότι ο καρκίνος του προστάτη σχετίζεται άμεσα με την τεστοστερόνη του οργανισμού. Θεωρεία που και αυτή με τη σειρά της έχει δεχθεί μεγάλη κριτική, καθώς προσκρούει στο παράδοξο της εμφάνισης του καρκίνου σε ηλικίες που συνήθως η τεστοστερόνη του οργανισμού ελαττώνεται.

Η θεραπεία αυτή βασίζεται στη διακοπή της παραγωγής τεστοστερόνης από τον οργανισμό, ουσία που από πολλούς θεωρείται η ‘'βενζίνη’' του καρκίνου του προστάτη. Παρ’όλους τους κινδύνους και τις επιπλοκές της θεραπείας αυτής που περιλαμβάνουν και θρομβοεμβολικά επεισόδια μεταξύ άλλων, αποτελεί επί του παρόντος τη μόνη αξιόπιστη θεραπευτική επιλογή για την αύξηση του προσδόκιμου ζωής των ανδρών που πάσχουν από καρκίνο του προστάτη.

Έχει, όμως, ήδη αναφερθεί ότι η θεραπεία του καρκίνου του προστάτη δεν μπορεί να είναι ενιαία ρουτίνα για όλους τους αρρώστους. Συνδυασμοί ορμονικής θεραπείας και ακτινοβολίας, ορμονικής θεραπείας και χειρουργικής επέμβασης, χειρουργικής επέμβασης και ακτινοβολίας ακόμα και καμία θεραπεία – watchful waiting- μπορούν να επιλεχθούν και να πραγματοποιηθούν ανάλογα με τους παράγοντες που έχουν ήδη αναφερθεί.

Το αισιόδοξο μήνυμα αναφορικά με τον καρκίνο του προστάτη, ανεξάρτητα από χειρουργικές τεχνικές, φάρμακα και επιπλοκές, θα πρέπει όμως να είναι ένα. Ότι ο καρκίνος του προστάτη θεραπεύεται. Θεραπεύεται, αν διαγνωστεί έγκαιρα και σωστά.

Είναι κατανοητό ότι στο άκουσμα της λέξης καρκίνος, πολύ λίγοι θα μπορούσαν να παραμείνουν ήρεμοι, ειδικά στη χώρα μας. Ο πανικός δεν ήταν ποτέ ο καλύτερος σύμβουλος όμως. Ο προληπτικός έλεγχος από τον ανδρολόγο-ουρολόγο σας, η κουβέντα μαζί του και οι απορίες θα λύσουν και θα βοηθήσουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Μιλήστε με τον γιατρό σας.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Πέτρος Δρέττας, Χειρουργός, Ουρολόγος-Ανδρολόγος Δ/ντής του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Αθηνών, www.andrologia.gr



Ο ναρκισσισμός και η προσφορά-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 8/09/2010


Σε παλαιότερη ραδιοφωνική συνέντευξη συζητήθηκε ότι σε σκανδιναβική χώρα υπάρχουν κάποιοι ειδικοί χώροι στις γειτονιές, όπου φοιτήτριες μπορούν να αφήνουν τα μωρά ή τα μικρά παιδιά για μικρά χρονικά διαστήματα, όταν εκείνες θέλουν να κάνουν κάτι μόνες τους, για παράδειγμα όταν θέλουν να χαλαρώσουν, να πιουν έναν καφέ με μια φίλη τους ή να κάνουν κάποια εργασία.

Ο δημοσιογράφος (όπως και εμείς) βρήκε εξαιρετική αυτή την κίνηση και ρώτησε τη συνομιλήτριά του γιατί δεν γίνεται αυτό και στην Ελλάδα; Σαν απάντηση θα μπορούσαμε να συζητήσουμε τη σχέση ανάμεσα στο «προσφέρω» και ό,τι αυτό περιλαμβάνει, και το στριφογυρίζω στο «μικρό αλωνάκι» του εαυτού μου, που μπορεί να περιλαμβάνει άλλοτε τις ατομικές φιλοδοξίες και μόνο και άλλοτε το χάσιμο του εαυτού στις ατέλειωτες ώρες των πανεπιστημιακών καφέ ή «σιγά μην…», κ.λπ.. Μια συμπεριφορά που εμπίπτει στο πλαίσιο του ναρκισσισμού.

Σημειώνουμε από την αρχή ότι θα σκιαγραφήσουμε δύο μορφές ναρκισσισμού. Η μία, η αρνητική, είναι εκείνη που συνήθως εννοείται με τη λέξη αυτή και μια δεύτερη, η θετική, που αναφέρεται σε μια δημιουργική αγάπη για τον εαυτό. Ο ναρκισσισμός με την πρώτη έννοια και η αγάπη για τους άλλους (οποιαδήποτε τύπου αγάπη) δεν μπορούν να συνυπάρχουν. Δεν μπορεί, επίσης, να συνυπάρχει ο ναρκισσισμός και ο έρωτας. Και δύσκολα συνυπάρχει ο ναρκισσισμός και οποιαδήποτε μορφή προσφοράς.

Ο ναρκισσισμός είναι ένας όρος κυρίως ψυχαναλυτικός, που ξεκινά από τον μύθο του Νάρκισσου, ο οποίος ήταν ερωτευμένος με τη μορφή του (δηλαδή με τον εαυτό του) και ο οποίος πέθανε, όταν βλέποντας την αντανάκλαση της μορφής του στο νερό της πηγής, έσκυψε να τη φιλήσει και πνίγηκε, ενώ, σύμφωνα με άλλο μύθο, αυτοκτόνησε.

Τον Νάρκισσο ερωτεύτηκε η Ηχώ. Ενδιαφέρον σ’ αυτούς τους μύθους είναι ότι και τα δύο πρόσωπα υπάρχουν σε σχέση με τις αντανακλάσεις. Ο ένας ερωτεύεται την αντανάκλαση του εαυτού του και η άλλη είναι η ίδια αντανάκλαση. Ο Νάρκισσος ερωτεύεται τον εαυτό του και έτσι ο «άλλος» δεν υπάρχει σαν ερωτικό αντικείμενο η αντικείμενο αγάπης. Η Ηχώ είναι η αντανάκλαση της φωνής του «άλλου», άρα δεν υπάρχει η ίδια σαν εαυτός και υποκείμενο∙ είναι μόνο και ολόκληρη ο άλλος. Η προσέγγιση αυτού του μύθου φαίνεται πολύ ενδιαφέρουσα, ωστόσο δεν είναι της στιγμής αυτής.

Με τον όρο αυτό ορίζεται ότι ο εαυτός είναι το αντικείμενο του έρωτος. Όπως σε κάθε ερωτική σχέση αποκλείονται όλα τα άλλα ερωτικά αντικείμενα, έτσι και εδώ. Η ψυχανάλυση μελετά το θέμα του ναρκισσισμού στα αρχαϊκά στάδια της ανάπτυξης του παιδιού και στη συνέχεια ερευνά την εμπλοκή του προβλήματος στις ψυχικές διαταραχές.

Γενικότερα, ο Freud λέει ότι όσο η libido (με τη γενικότερη έννοια) η επενδυμένη στο εγώ αυξάνεται και απορροφάται απ’ αυτό, τόσο εκείνη που είναι επενδυμένη στο αντικείμενο (στον άλλο) φτωχαίνει. Με άλλα λόγια, όσο το άτομο ερωτεύεται τον εαυτό του, τόσο δεν τον ενδιαφέρουν οι άλλοι. Και αντίστροφα, όσο η επένδυση απομακρύνεται από τον άλλον, τόσο επιστρέφει στον εαυτό. Θα προσθέταμε εδώ ότι από τον άλλον κρατά μόνο το βλέμμα του θαυμασμού ή το οποιοδήποτε όφελος, που μπορεί να έχει απ’ αυτόν.

Αν, λοιπόν, φύγουμε από τις αρχαϊκές δομές της προσωπικότητας και προσεγγίσουμε στις ωριμότερες περιοχές του ανθρώπου, τότε είναι ανάγκη να δούμε την έννοια του ναρκισσισμού και με άλλους όρους.

Ακούγοντας τη γλώσσα σε λέξεις συγγενείς και παράλληλες θα βρούμε πολλές οι οποίες βλέπουν το θέμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Λέξεις, όπως εγωισμός, φιλαυτία, εγωπάθεια, εγωκεντρισμός, αλαζονεία, ξιπασιά κ.λπ. ,προσπαθούν να εκφράσουν την έννοια του ναρκισσισμού, τονίζοντας μια ιδιαίτερη ποιότητα η καθεμία. Θα μπορούσαμε, εκτείνοντας αυτή την ψυχική συμπεριφορά, να φτάσουμε μέχρι τη θεοποίηση του εαυτού και της ιδίας επιθυμίας, η οποία φτάνει τα όρια της αρχαίας ύβρης. Η συζήτηση θα χρειαζόταν πολύ μεγάλο χώρο, που δεν διατίθεται εδώ.

Ο ναρκισσισμός πολλές φορές μπορεί να είναι άμυνα απέναντι σε ασυνείδητη απαξίωση του εαυτού μας, η οποία μπορεί να είναι βαθύτατα ριζωμένη. Ένα υπερτιμημένο ιδανικό του «Εγώ» ή ένα σκληρό «Υπερεγώ» συχνά ωθεί προς τη ναρκισσιστική καθήλωση στον εαυτό, ενώ συγχρόνως ενισχύει την απαξίωση του εαυτού, που δεν μπορεί να φτάσει σ’ αυτούς τους στόχους και δημιουργεί ενοχές. Η κατάθλιψη είναι συχνά μια λύση. Εξάλλου, ένας ευνουχισμός της ύπαρξης, τον οποίο σε μικρότερο βαθμό συναντούμε πάντα στις ψυχικές διαταραχές, όταν είναι καθολικός, είναι μάλλον υπεύθυνος για την πλημμυρίδα του ναρκισσισμού στις ψυχώσεις.

Το άτομο μπορεί να απαξιώνει τον εαυτό του διαρκώς και η υποτίμιση αυτή να προέρχεται από του άλλους. Ταυτόχρονα αυτή η υποτίμιση μπορεί να «συνεργάζεται» με τη δική του αυτοϋποτιμητική και αυτοευνουχιστική συμπεριφορά. Μπορούν επίσης να συμμετέχουν κοινωνικοί παράγοντες. Πχ. η κατασκευασμένη ομορφιά μιας σύγχρονης Πανδώρας συμβαίνει συχνά να κατακλύζει τον ψυχικό χώρο των γυναικών και να οργανώνει ένα σκληρό Ιδεώδες του Εγώ.

Τότε η απαξίωση που αισθάνονται είναι τεράστια, γιατί η σύγκριση είναι αξεπέραστη. Επίσης, η ασημότητα και ανωνυμία των πλείστων ανθρώπων φαίνεται ότι σήμερα ανοίγει τεράστια χάσματα στην αυτοεκτίμηση, καθώς αντιπαρατίθεται στη λατρεία της διασημότητας. Πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι διάφοροι φόβοι για τη σχέση με τον άλλον ή για τον ίδιο τον έρωτα μπορούν να οδηγήσουν στην απόσυρση κάθε ερωτικής επένδυσης από τον άλλον. Αυτή η πολύ σύντομη ανάλυση αφορά στο αμυντικό υπόστρωμα του ναρκισσισμού.

Τα θέμα όμως δεν εξαντλείται εδώ. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο και το βρίσκουμε μπροστά μας παντού. Αυτός ο ναρκισσισμός είναι ο αντίποδας της σχέσης και της αγάπης και είναι υπεύθυνος για πόνους και δυστυχίες και καταστροφές πολλές. Φαίνεται όμως ότι σχετικά με το θέμα αυτό υπάρχει μια περιοχή την οποία καμία ψυχολογία ή ψυχανάλυση δεν μπορεί να πλησιάσει και στην οποία τον λόγο έχει η επιλογή, εκείνη η επιλογή που βρίσκεται πέρα και έξω από κάθε ψυχολογικό ντετερμινισμό.

Υπάρχει όμως μια μορφή αγάπης για τον εαυτό, η οποία είναι άλλης ποιότητας. Το άτομο αγαπά τον εαυτό του, σαν κάτι αυτονόητο. Σαν συνέχεια της αγάπης που κάποτε δέχτηκε όταν ήταν μικρός. Και εκ τούτου αισθάνεται ότι κάποια αγάπη υπάρχει στον κόσμο. Αγαπά τον εαυτό του πέρα από το τι αξίζει με κριτήρια γενικότερα κοινωνικά ή με κριτήρια που κάποιοι κοντινοί του άνθρωποι ορίζουν.

Αποδέχεται τον εαυτό του, προσπαθεί να τον κατανοήσει και να τον βελτιώσει. Αυτή η διαδικασία είναι δημιουργική και σημαίνει αλλαγή προς κάτι καλύτερο∙ και αυτό που δημιουργείται το αγαπά. Είναι μια πορεία όμοια με εκείνη του καλλιτέχνη, ο οποίος αγαπά το έργο που δημιούργησε, μολονότι εκεί μέσα υπάρχει και πόνος και κόπος, αλλά και το κακό κομμάτι του εαυτού του, για το οποίο «μιλά» μέσα από την τέχνη του.

Ένα είδος αγάπης ή έρωτα, που δίνει νόημα στα πράγματα και στον κόσμο και δημιουργεί το πλαίσιο της ομορφιάς, που είναι αναγκαία για κάθε νέα γέννηση, σύμφωνα με τον Πλάτωνα. Και αυτός ο έρωτας ή η αγάπη είναι της ίδιας ποιότητας όταν αναφέρεται είτε στον άλλον είτε στον εαυτό. Αυτή η δεύτερη κατηγορία εκφράζεται με τη φράση «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». (Ματθ. 19,19).
Τότε, αυτό που μέχρι τώρα ονομάσαμε άτομο αρχίζει να γίνεται υποκείμενο.

Και φυσικά τότε και οι image makers και οι σκηνοθέτες και οι μακιγιέρ και οι φωτογράφοι θα είναι άχρηστοι.

Τότε ίσως θα είναι πιο εύκολο, οι φοιτήτριες να προσφέρουν με ευχαρίστηση κάποια βοήθεια στις μητέρες των μικρών παιδιών.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Γιώργος Μποτονάκης
Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής



Υπάρχει φιλία ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες-Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 25/08/2010


«ευτυχώς που υπήρξαν οι ομοφυλόφιλοι και οι γυναίκες μπόρεσαν να αγαπήσουν ένα άνδρα» από ένα κείμενο του Γ. Χειμώνα που μιλά για την ανδρική μοναξιά και τη σχέση του με τη συμβολική κυριαρχία.

Οι άνδρες είναι πάντα μεγάλα παιδιά που παίζουν πολεμικά παιχνίδια, σύμφωνα με τη Βιρτζίνια Γουλφ.

Σε όλες τις κοινωνίες, από τις πρωτόγονες μέχρι τις πιο σύγχρονες, φαίνεται πως υπάρχει μια δομική συνέχεια, όπως υποστήριζε και ο πρόσφατα χαμένος φιλόσοφος Λέβι Στρώς. Μοιάζει δηλαδή οι κοινωνίες να εξελίσσονται με κάποιους κανόνες πολιτιστικούς που τις κάνει να επιβιώνουν, είτε ζουν στον Αμαζόνιο είτε στο Παρίσι.

Η συμβολική αυτή κυριαρχία των ανδρικών κυρίως πρότυπων στις κοινωνίες, συνήθως, θεωρεί το θηλυκό στοιχείο παθητικό και αρνητικό για την εξέλιξη, ενδυναμώνοντας την αρετή της δύναμης και της εξουσίας που συμβολίζει η ανδρική εικόνα.

Σε πρωτόγονες φυλές, τα αγόρια μαστιγώνονται μέχρι αιμορραγίας, για να ξορκίσουν το θηλυκό που κρύβει η γέννηση από τη μητέρα τους.

Στις σύγχρονες κοινωνίες, τα αγόρια ξορκίζουν τη θηλυκότητα με ανδρικές παρέες που παίζουν βίαια και ανδρικά παιχνίδια, για να μην τα ονομάζουν θηλυπρεπή και ομοφυλόφιλα.

Δηλαδή, με λίγα λόγια, ακόμα και σήμερα, η φίλια με το άλλο φύλο μπορεί να θεωρηθεί ύποπτη για παθητική στάση του αρσενικού που θα τον απομακρύνει από τα πρότυπα της δύναμης και της επιτυχίας που οργανώνει η σύγχρονη παραγωγική διαδικασία.

Ο άνδρας στην καλά δομημένη κυριαρχική αντίληψη της ανταγωνιστικής κοινωνίας που ζούμε, είτε πρέπει να είναι αρχηγός της αγέλης, άρα μοναχικός δυνατός και μακριά από αμφίβολα συναισθήματα θηλυκού χαρακτήρα, είτε θα είναι ένας παθητικός άνδρας, αδύνατος, εύθραυστος και θύμα μιας απόλυτα κυριαρχικής μητέρας.

Ο αρσενικός που φαντασιώνει σήμερα η γυναίκα δεν απέχει πολύ από τον πολεμιστή της πρωτόγονης κοινωνίας, όσο και τα φεμινιστικά κινήματα να ξόρκισαν τον ΡΑΜΠΟ ιδεολογικά, και είναι αυτό που λέει ακριβώς και ο Λ. Στρώς, ότι, πέρα από τις ιδεολογίες που υποστηρίζουμε δομικά, αντιδρούμε με ένα τρόπο αρκετά αρχαϊκό και πρωτόγονο.

Με δεδομένη αυτή την εισαγωγή, είναι φανερό πως οι άνδρες είναι δύσκολο να αποδεχθούν τη γυναικεία φιλία. Από άποψη κουλτούρας αλλά και ενστίκτων. Ίσως πιο εύκολα οι γυναίκες, που σαν πιο ευαίσθητες και πιο κοινωνικές θεωρούν τα συναισθήματα της φιλίας πολύ σημαντικά.

Αλλά πόσες πάλι γυναίκες δεν θα δουν αρνητικά και θα σχολιάσουν φαρμακερά τη φίλια του φίλου, εραστή και συζύγου τους με μια γυναίκα; Καμία γυναίκα δεν θα νιώσει ασφάλεια, αν ο σύντροφός της βγαίνει φιλικά με μια γυναίκα, γιατί θεωρεί ότι η αθωότητα του άνδρα δεν θα εμποδίσει τη γυναίκα να τον παγιδέψει σε ερωτικά παιχνίδια.

Βιολογικά ένας άνδρας με μια ξένη γυναίκα πάντα έλκεται ερωτικά. Ακόμα και να το καταπιέσει για λόγους κοινωνικούς, δεν θα έβαζε ηθικούς φραγμούς στην επιθυμία του, αν μια γυναίκα τού άρεσε ερωτικά, ακόμα και αν ήταν φίλη του ή σύζυγος φίλου του.

Η απιστία, εξάλλου, στις σύγχρονες κοινωνίες ξεκινά ανάμεσα σε παντρεμένα ζευγάρια που κάνουν παρέα, γιατί διευκολύνει και εξοικειώνει τους εραστές. Σε σύγχρονες έρευνες, στην Αμερική κυρίως, φαίνεται πως στην ερώτηση αν υπάρχουν φίλιες μεταξύ ανδρών και γυναικών, το μεγαλύτερο ποσοστό άπαντα «ναι» (87%).

Νομίζω, όμως, πως η απάντηση αυτή είναι πολιτικά ορθή αλλά όχι τίμια: ποιος θα δεχόταν σήμερα να αποδεχθεί τον ρόλο του ουραγκοτάγκου σε με κοινωνία που τον ανδρικό θαυμασμό τον ποινικοποιεί σαν σεξουαλική παρενόχληση;

Εν κατακλείδι για βιολογικούς κοινωνικούς και πολιτιστικούς λόγους (πως θα γονιμοποιούσαμε) και προς όφελος της εξέλιξης των κοινωνιών σε όλο τον πλανήτη μοιάζει ότι την ανδρογυνική φιλία δεν την θέλει ούτε η φύση αλλά ούτε και η παραγωγική διαδικασία.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο K.Kωνσταντινίδης




Tα παιδιά, οι έφηβοι και το σεξ σήμερα- Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη 19/08/2010


Η απεικόνιση σεξουαλικών παραστάσεων στην αρχαία Ελλάδα, Ρώμη, Ινδία, Ιαπωνία ήταν απόλυτα και πολιτισμικά νομιμοποιημένη και αποδεκτή τέχνη. Δηλαδή σε πολιτισμούς που δεν θεωρούν το σεξουαλικό ανήθικο μπορεί να το απεικονίζουν εξυμνώντας το. Η πορνογραφία είναι μια βαθιά αρνητική και συντηρητική περιγραφή της σεξουαλικής πράξης, που ξεκινά από τον μεσαίωνα και μετά, και επιδεινώνεται στους σύγχρονους πολιτισμούς(Βικτωριανή ηθική).

Είναι σίγουρο ότι τα παιδιά στο σπίτι και πριν την εφηβεία έχουν οπτικές εμπειρίες από το σεξ των γονιών τους ή από τα γυμνά τους σώματα στο μπάνιο κοκ. Άρα θα είναι υποκρισία να πούμε ότι τα παιδιά στο αστικό περιβάλλον γλιτώνουν από την έκθεση σε αμαρτωλές σκηνές του γονεϊκού περιβάλλοντος. Η σεξουαλική βέβαια υποκρισία «στρουθοκαμιλίζει» νομίζοντας ότι τα παιδικά μάτια έχουν παρωπίδες στο σπίτι τη σημερινή εποχή.

Ο ηλεκτρονικός πολιτισμός (Ιντερνετ / τηλεόραση)ανεξάρτητα από για ζώνες απαγορευμένες για παιδιά κτλ, δεν μπορεί να αποτρέψει την παιδική ή εφηβική περιέργεια όσο και να ηθικολογούμε σε επιτροπές και τηλεοπτικά παράθυρα. Τα παιδιά και οι έφηβοι μαθαίνουν σίγουρα πιο πολλά από ότι νομίζουμε από αυτό το άναρχο πληροφοριακό σύστημα.

Είναι βέβαιο πως αυτό το πορνογραφικό «σχολείο» μπορεί να δώσει τα πάντα σήμερα σε όλες τις εκδοχές εύκολα και πάμφθηνα.

Τώρα οι έφηβοι της σημερινής εποχής απομυθοποιούν το σεξ και μπορεί να το βαριούνται κιόλας αφού προσφέρεται σε αφθονία με ελάχιστο ή και χωρίς κόστος. Ο σημερινός έφηβος μοιάζει να έχει φτάσει στην υπερπλήρωση από την εικονική σεξουαλική πραγματικότητα και να απέχει από την σεξουαλική πρακτική. Σε όλες τις μελέτες φαίνεται ότι οι σημερινοί νέοι είναι αμιγώς πιο αδιάφοροι από τους εφήβους των προηγουμένων δεκαετιών.

Η υπερέκθεση σε εμπειρίες οπτικές και πολλές φορές αυνανιστικές, τους δημιουργεί μια ψευδή εικόνα για το αληθινό σεξ με πραγματικούς και όχι εικονικούς συντρόφους. Τα μεγάλα ποσοστά απέχουν από το σωματικό σεξ συγκριτικά με άλλες εποχές ενώ ενδεικτικά όλες οι έρευνες σε νέους και εφήβους δείχνουν μια τάση αποστασιοποίησης, από το συνουσιαστικό σεξ με παράλληλα ανάπτυξη του ναρκισσισμού τους.

Δεν εκτίθεμαι, δεν φλερτάρω, δεν αποτυγχάνω γιατί στην εικονική πορνογραφία όλα είναι πιο εύκολα και πιο ανώδυνα. Η νομιμοποίηση της σεξουαλικής ελευθερίας του «Όλα Επιτρέπονται» μοιάζει να οδηγεί σε μια άλλη φυλακή του μυαλό και της φαντασίας που δένει με βαριές αλυσίδες την ανιδιοτέλεια της απλής επιθυμίας σε καταναγκαστικά και επαναλαμβανόμενα σενάρια τηλεοπτικής κατασκευής.

Η μετάλλαξη του homo sapiens σε homo videns σύμφωνα με τον φιλόσοφο R.Bobio έκανε τον σημερινό άνθρωπο να βλέπει χωρίς να σκέφτεται ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο να σκέφτεται χωρίς να βλέπει.



Η ψυχολογική βία μέσα στη σχέση - Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 11/08/2010

Η σκηνή σε ένα φιλικό σπίτι. Το ζευγάρι ήθελε ν’ αλλάξει ψυχίατρο. Έγινε ένα είδος δοκιμής.
Η προς θεραπείαν σύζυγος: Πολύ ήπια εκτροπή από κάποια σημεία της πραγματικότητας. Εργάζεται και συντηρεί το ζευγάρι.

Ο σύζυγος: Ο «υγιής»,* που ψάχνει επίμονα τη συμπεριφορά της επισημαίνοντας, αναλύοντας και περιγράφοντας οτιδήποτε είναι υπερβολικό, σαν να θέλει να αποδείξει πόσο άρρωστη είναι.** Η συζήτηση φιλική στην αρχή κατέληξε σε αψιμαχία και τότε η σύζυγος σηκώνεται και λέει:

- Φεύγω.
- Θα πας σπίτι; Ρώτησε ο σύζυγος.
- Θα μυρίσω το τριαντάφυλλο, στον κήπο, και αν μου πει να πάω σπίτι, θα πάω. Απάντησε η σύζυγος. Και βγήκε.

Ο σύζυγος κοίταξε τον γιατρό και είπε:
- Βλέπετε;

Εννοώντας, «βλέπετε πόσο δίκιο έχω, όταν λέω πως είναι πολύ άρρωστη;» ***

Και ο γιατρός σκέφτηκε: «Τι είναι το τριαντάφυλλο; Η υλική έκφραση και παρουσία μιας ιδέας, που υπάρχει μέσα στη φύση. Της ιδέας της χαράς, της ομορφιάς και του έρωτα. Ανέθεσε, λοιπόν, στο τριαντάφυλλο, σαν σε ένα φίλο και σύμμαχο, να της δώσει ένα μήνυμα με διάμεσο κομιστή το άρωμά του, για να της υπενθυμίσει την ύπαρξή του και για να της πει αν στο σπίτι υπάρχει ή αν μπορεί να υπάρξει κάτι απ’ αυτό που το ίδιο είναι, δηλαδή η χαρά, η ομορφιά, και ο έρωτας. Και συγχρόνως έλεγε στον σύζυγο, ότι ‘εμένα αυτό είναι που μ’ ενδιαφέρει».

Τότε ο γιατρός είπε: 
- Ίσως πρέπει να σκεφτούμε, τι εννοούσε η γυναίκα σας μ’ αυτά τα λόγια.
Και ο σύζυγος απάντησε: 
- Δεν καταλάβατε, γιατρέ, ακόμα;

Δεν ήρθαν ποτέ στο ιατρείο, όπως έλεγαν στην αρχή. Πήγαν σε άλλο γιατρό, ο οποίος έδωσε ένα πολύ πλούσιο μενού από ψυχοφάρμακα. ****
-----------------------------------
* Ο σύζυγος είχε κι αυτός τη δική του παθολογία, αλλά δεν την έβλεπε.

** Έχει ήδη εγκατασταθεί μια άλλη μορφή σχέσης, όπου η ιδέα της αρρώστιας της συζύγου είναι κυρίαρχη.

*** Μπορούμε μεταφορικά να ονομάσουμε αυτή τη συμπεριφορά «κατσαβίδι», που μπαίνει σε κάποιο άλλο σώμα, ανοίγει τρύπες, βάζει βίδες, βγάζει βίδες, κ.λπ.. Ο σύζυγος ίσως προσπαθεί να σιγουρευτεί ότι η «αρρώστια» ανήκει σ’ εκείνην και όχι στον ίδιον. Ή, «του χρειάζεται να είναι άρρωστη», για να μπορέσει να απεξαρτηθεί, αν οι δικές του ανάγκες εξάρτησης είναι μεγάλες. Ή, πρέπει να είναι «άρρωστη» και άρα αδύνατη για να αποκτήσει ο ίδιος τον πρώτο λόγο, γιατί κατά βάθος αισθάνεται πολύ αδύνατος. Ή, γιατί μια βαθιά επιθυμία εξουσίας, ανεξέλεγκτη και ανερμήνευτη τον καθοδηγεί. Αυτό όμως είναι βία. Ιδιαίτερα μεγάλη ψυχολογική βία.

**** Ο σύζυγος είχε την εξουσία, αυτός κανόνιζε σε ποιον γιατρό θα πάνε, όπως και το πώς θα ξοδευτούν τα χρήματα που εκείνη κέρδιζε.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Γιώργος Μποτονάκης
Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής




Δεν είμαστε πραγματικά απελευθερωμένοι στο σεξ
-Πρώτη καταχώρηση:Τετάρτη 04/08/2010-

Καλοκαίρι των αισθήσεων, υπάρχει πιο επίκαιρο θέμα από το σεξ; Κι όμως στο επίκεντρο της κουβέντας δεν είναι η πράξη αλλά η απουσία της! Περνάει η κοινωνία «κρίση στο σεξ»;
Τα προβλήματα στο σεξ που συζητιούνται σήμερα κατά κόρον, υπήρχαν πάντα αλλά δεν τα ξέραμε.

Όταν κάναμε το 1ο συνέδριο στην Ελλάδα το 1987, οι γιατροί έλεγαν τι; Υπάρχει θέμα σεξουαλικότητας; Ανακοινώθηκε στον τύπο όμως και το κοινό ήταν τελικά 4.000 άτομα. Έτσι καταλάβαμε ότι ο κόσμος έχει προβλήματα… Δεν τολμούσαν όμως να τα συζητήσουν.

Σήμερα βέβαια περνάμε περίοδο που το παρα-συζητάμε! Εκπομπές το συζητάνε, life-style περιοδικά το συζητάνε, δημοσιογράφοι το συζητάνε, όλοι έχουν γίνει κατά κάποιο τρόπο ειδικοί και απελευθερωμένοι γύρω από το σεξ.

Και το ερώτημα είναι: έχει όντως απελευθερωθεί η κοινωνία γύρω από τη σεξουαλικότητα; Μάλλον όχι. Απλώς μιλάμε για το σεξ, αλλά μάλλον δεν μπορούμε να κάνουμε σεξ. Φοβόμαστε να κάνουμε σεξ, το σεξ μας εκθέτει, γιατί είναι μια διαδικασία που μας βγάζει από τους ρόλους, διότι ο κοινωνικός ρόλος δεν σημαίνει σεξ, απλά υποδεικνύει τι νομίζουν οι άνθρωποι για το σεξ.

Τι είναι η γυναίκα, ο άνδρας-αρχηγός πώς γίνεται, τι είναι καθώς πρέπει, τι είναι σωστό και λοιπά. Η σεξουαλικότητα όμως είναι ολόκληρη η φύση, κι εμείς περιγράφουμε μια γωνία. Κάτι σαν το φεγγάρι δηλαδή που δεν το βλέπουμε όλο, αλλά περιγράφουμε αυτό που είναι ορατό.

Το σεξ αφορά σε όλη τη ζωή, είναι μεγαλύτερο ίσως και από την ίδια τη ζωή. Οι άνθρωποι όμως είναι κλειστοί, γιατί έχουν αλλάξει οι ρόλοι. Ένας βασικός ρόλος που έχει αλλάξει, το βλέπουμε όλοι, είναι αυτός της γυναίκας, η οποία έχει πια μια άλλη ταυτότητα. Δεν είναι πια η γυναίκα αντικείμενο πόθου, δεν είναι η γυναίκα μητέρα, φαίνεται να διεκδικεί την ισοτιμία…

Τι κάνει τώρα ο άνδρας; Βιώνει θεωρητικά μια ισοτιμία, ντύνεται πιο θηλυκά, βγάζει λιγότερο τον ανδρισμό του, γιατί δεν περνάει αυτό ιδεολογικά, το να είσαι πολύ μάγκας. Ενώ κοινωνικά μοιάζει να κατανοεί τον καινούργιο του ρόλο, δεν είναι πια αφέντης, πατριάρχης, δεν το βιώνει έτσι. Γιατί ξέουμε πως το βίωμα δεν είναι το ίδιο με την κατανόηση. Μοιάζει ο άνδρας, να μην είναι έτοιμος ψυχολογικά να βιώσει αυτή την εξέλιξη.

Υπάρχει δηλαδή μια σύγχυση… Αυτή η σύγχυση όμως πώς εκφράζεται στον άνδρα;

Θέλει να είναι έτοιμος κάθε στιγμή για το θηλυκό. Μια μηχανή επιδόσεων δηλαδή, και δεν είναι τυχαίο ότι ο όρος που υιοθετήθηκε για να περιγράψει μια από τις συχνότερες αιτίες της στυτικής δυσλειτουργίας ήταν το performance anxiety (άγχος επίδοσης).

Αυτή την αντίφαση όμως ο άνδρας –κοινωνικός ρόλος vs πραγματικότητας- τη βιώνει με έντονο άγχος. Παλιότερα η απόδοσή του δεν κρινόταν από την κοινωνία ούτε από τη γυναίκα. Μπορεί να ήταν ανίκανος για 20 και πλέον χρόνια. Ποιος τον σχολίαζε; Κανένας. Ήταν πατέρας για την οικογένεια και για την κοινωνία και είχε μεγάλη υπεραξία αυτός του ο ρόλος. Ήταν προστάτης. Σήμερα αντίθετα κρίνεται από όλους.

Από ανταγωνιστές, από φίλους και από τις γυναίκες, ακόμα και από τα παιδιά του.
Ας ρίξουμε μια ματιά και στο θέμα της σεξουαλικής βιομηχανίας. Το 1998 κυκλοφόρησαν τα χάπια για το σεξ. Όμως τα φάρμακα φαίνεται να λειτούργησαν και σε επίπεδο συμβολικό. Δηλαδή είστε δυστυχισμένοι; Πάρτε ένα αντικαταθλιπτικό, είναι «ανίκανοι»; πάρτε ένα χάπι να σας κάνει εραστές. Ακόμα και σήμερα πολλοί άνδρες χρησιμοποιούν τα χάπια σαν είδος ελιξιρίου που τους κάνει ικανούς…

Αυτό πάλι λειτουργεί ως μπούμερανγκ. Το χάπι μπορεί να ληφθεί και να μην έχει ο άνδρας την επίδοση που προσδοκά, γιατί αν έχει υπερβολικό άγχος, αν η επιθυμία του δεν είναι ισχυρή, κανένα χάπι δεν μπορεί να τον βοηθήσει. Το χάπι δεν δρα διεγερτικά, δρα στην περιφέρεια και εφόσον υπάρχει ως προϋπόθεση η ερωτική επιθυμία.

Ελέγχει δηλαδή το σωματικό μηχανισμό…Όχι τα υπόλοιπα. Άρα άνδρες που παίρνουν χάπια, κατά διαστήματα δεν έχουν την επίδοση που περίμεναν. Και τι βιώνει τώρα ένας άνδρας-εραστής, ο οποίος πήρε το χάπι για να λειτουργήσει, αλλά δεν λειτούργησε; Πιστεύει πως ούτε η ιατρική δεν μπορεί να τον βοηθήσει, καταρρέει, και νιώθει πως έχει χάσει κάθε ικανότητα για ζωή, για σεξ, και ο άνδρας που δεν κάνει σεξ, που δεν αποδεικνύει δηλαδή τον ανδρισμό του για τη γυναίκα-ως άτομο αλλά και ως σύνολο – ιδεολογία - είναι ένας άνδρας που νιώθει άχρηστος, συνεπώς βιώνει την αποτυχία του δραματικά…

Κι εκεί είναι που εμείς δίνουμε τη λύση. Φάρμακα σε συνδυασμούς, είτε με την συνέργια φαρμάκων, είτε με τη συνέργια φαρμάκων και ψυχοθεραπείας, είτε με την απλή εξήγηση: όταν προσπαθείς, ξέχασε το δεν θα κάνεις ποτέ σεξ.

Γιατί η προσπάθεια είναι τελικά η κατάρρευση της στύσης. Οι άνδρες νομίζουν ότι επειδή η στύση έχει μια αίσθηση δύναμης, η προσπάθεια, η ένταση, η σκέψη που βάζουν σε αυτή θα βοηθήσει, ενώ αυτό είναι τελικά που οδηγεί στη κατάρρευση της στύσης, γιατί ο μόνος τρόπος να ξεκινήσει η διαδικασία της στύσης είναι ο άνδρας να χαλαρώσει ένα συγκεκριμένο μυϊκό σύστημα (των μυών του πέους).

Πρέπει να χαλαρώσει ο άνδρας όχι να προσπαθήσει. Η στύση είναι ένα παθητικό φαινόμενο, χαλαρώνουν οι μυς και γεμίζει με αίμα το πέος. Άρα ένας «σφιγμένος» άνδρας, κάποιος που προσπαθεί να εντείνει, είναι σίγουρο ότι θα έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το σεξ και η καθημερινότητα είναι πια αλληλένδετα με αμοιβαία επιρροή και αυτό είναι κάτι για το οποίο αξίζει να προσπαθήσουμε, για την ακρίβεια να προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε σε μια ίσως πιο πρωτόγονη βάση από την οποία ο σύγχρονος άνθρωπος απέχει παρά σάγγας.

Η υπερπροσπάθεια όμως που δυστυχώς πλέον προϋποθέτει η δύσκολη καθημερινότητά μας, θα πρέπει σχεδόν να αποκλειστεί από τη σεξουαλική μας ζωή, γιατί τελικά προσπαθώντας και κοπιάζοντας κάνουμε το σεξ δύσκολο-όσο δύσκολη είναι και η ζωή του σύγχρονου Έλληνα.



Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Κ.Κωνσταντινίδης.




Έρευνα: Μείωση της ερωτικής επιθυμίας
-Πρώτη καταχώρηση:Τρίτη 27/07/2010-

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και στην περίπτωση της χώρας μας, σαν την κωμωδία του Αριστοφάνη τη Λυσιστράτη και αυτό επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της πρόσφατης έρευνας της Ε.Μ.Α.Σ. (Εταιρία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας) σε συνεργασία με την εταιρία ALCO, όπου το δείγμα των 600 γυναικών και ανδρών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, είχε σαφή και μεγαλύτερη πτώση στη libido συγκριτικά με το ανδρικό φύλο, τον τελευταίο μήνα.



Οι γυναίκες ανέστειλαν περισσότερο τις ερωτικές σχέσεις τους μέσα στο γάμο συγκριτικά με τους άνδρες, λόγω μείωσης της ερωτικής τους επιθυμίας την περίοδο της συζήτησης για το ασφαλιστικό, αφού το 72% των γυναικών δήλωσε πως η ερωτική του διάθεση επηρεάστηκε αρνητικά και μάλιστα πολύ.

Στην αρχαία τραγωδία η Λυσιστράτη τιμωρούσε τους άνδρες για τον πόλεμο απέχοντας από το σεξ. Σήμερα οι σύγχρονες Λυσιστράτες τιμωρούν τον εαυτό τους αλλά και τους συντρόφους τους, τονίζει ο κ. Κ. Κωνσταντινίδης, Πρόεδρος της Ε.Μ.Α.Σ., αφού η επιλογή για αποχή ή αραίωση των επαφών είναι μια παθητική στάση που προκύπτει από τις αρνητικές ψυχολογικές ενέργειες των κοινωνικών μεταβολών - το 68% των γυναικών απαντά πως μείωσε τη συχνότητα των ερωτικών του επαφών.



Αντίστοιχα το 40% των γυναικών ομολογούν πως η ψυχολογική τους κατάσταση επηρεάστηκε πολύ αρνητικά από τα νέα μέτρα για το ασφαλιστικό συγκριτικά με το 26% των ανδρών.

Η γυναίκα σύζυγος, μητέρα, ερωμένη νοιώθει πιο ξεκρέμαστη από ποτέ, με το 24% των γυναικών να δηλώνουν πως το κυριότερο συναίσθημα που βιώνουν είναι η ανασφάλεια και το 27% η απογοήτευση ενώ μόλις το 3% νιώθει μια ελπίδα για το μέλλον, αφού τα νέα μέτρα μοιάζει να στερούν από τη γυναίκα την ανάσα και την προοπτική μιας πιο σίγουρης ζωής.



Το σύγχρονο «κοινωνικό κράτος» όπου η γυναίκα φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και στην οικονομική εν γένει ζωή, φαίνεται να μην προετοίμασε ιδεολογικά τις γυναίκες όπως τους άνδρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορική μνήμη από παρόμοιες κρίσεις. Η γυναίκα ίσως να βιώνει διπλή ήττα, συγκριτικά με τον άνδρα, ειδικά σήμερα που η «χειραφέτηση» της είναι ίσως πολύ πιο κοντά στην «ισότητα» ή στο φάντασμα της.

Το κράτος-προστάτης, με την εγελιανή έννοια, γίνεται μια προκρούστεια μηχανή όπου η ήδη αδύνατη θέση της γυναίκας ξεχειλώνει ακόμα πιο πολύ εξαντλώντας τα όρια αντίστασης της, ενώ παράλληλα η φαντασμαγορία μιας πιο ανθρώπινης ζωής, για τα χρόνια της ξεκούρασης, μοιάζει να απομακρύνεται και στη θέση να μπαίνει ένας άλλος εφιάλτης για όλο και περισσότερες στερήσεις, μειώσεις και ελαχιστοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών της.



Έτσι η γυναίκα με πιο παθητική ίσως ιδεολογική θέση αφού «κακά τα ψέματα» ζούμε σε μια ανδροκρατική κυριαρχία, βιώνει πολύ πιο επώδυνα την ανασφάλεια που ούτως ή άλλως έχει στα πλαίσια της πατριαρχίας.

Οι γυναίκες της σύγχρονης Ελλάδας φαίνεται ότι τιμωρούν τους άνδρες τους με αποχή όπως η Λυσιστράτη στην γνωστή και ιδιοφυή κωμωδία του Αριστοφάνη, επισημαίνει ο κ. Π. Δρέττας επιστημονικός δ/ντής της Ε.Μ.Α.Σ., χωρίς βέβαια τη θέληση της αφού άλλοι παράγοντες επηρεάζουν τη στάση τους.

Η ανακοίνωση των μέτρων για το ασφαλιστικό χτύπησε την καρδιά της γυναικείας libido, πολύ περισσότερο από την αντίστοιχη ανδρική. Η αναγκαστική αυτή Λυσιστράτεια στάση των γυναικών με το 68% των γυναικών του δείγματος να λένε πως έχουν μειώσει τις ερωτικές συνευρέσεις με το σύντροφο τους, φαίνεται ότι προκύπτει από τα αρνητικά μηνύματα που δέχεται ο γυναικείος πληθυσμός, εν όψει του σκληρού ασφαλιστικού νομοσχεδίου.



Τώρα γιατί οι γυναίκες περισσότερο και όχι οι άνδρες (που και αυτοί βέβαια πλήττονται καθοριστικά);
Οι γυναίκες σήμερα βιώνουν διπλά τα δυσάρεστα αυτά μέτρα, που πλήττουν την οικονομική τους δυνατότητα, αλλά και την επιθυμία τους για μια αξιοπρεπή συνταξιοδότηση.

Η ευημερία των αστικών κοινωνιών κωδικοποίησε μια ορισμένη θέση της γυναίκας: «παιδιά, κουζίνα, εκκλησία» (kinder, küche, kirche). Στη θέση αυτή η γυναίκα, όπως σχολιάζει η κ. Ε. Ελευθερίου, Ψυχοθεραπεύτρια, επιστημονική υπεύθυνη της Ε.Μ.Α.Σ., είναι φύλακας της εστίας, εκείνη φροντίζει για το μέλλον, αλλά και αγωνιά για το νόμο που εγγυάται το μέλλον, αφού το 77% των γυναικών πιστεύει πως θα επιδεινωθεί κι άλλο η οικογενειακή οικονομική τους κατάσταση το 2011, περισσότερο δηλαδή από τον άνδρα (64%) που του έχει δώσει ένα ρόλο κηφήνα και το καθήκον να σκαλίζει την επιφάνεια της γης και να αλληλοσκοτώνεται με τον γείτονα του (πόλεμοι), καθήκον στο οποίο οι άνδρες είναι ανταλλάξιμοι.

Κάτω από αυτό το πρίσμα οι αλλαγές στην οικονομία που ραγίζουν αυτό το ουσιαστικό κάστρο της γυναικείας ιδεολογίας, είναι φυσικό να στερούν από την βαθιά λιβιδινική ουσία της, τη δύναμη για ζωή και οργασμό.

Η κατάργηση του «ιδανικού» κράτους ασφάλειας και της εστίας που θωράκιζε την γυναίκα στις σύγχρονες αστικές δομές φαίνεται στα μάτια της πολύ πιο βάρβαρη και βίαιη, την εξοργίζει και την κάνει τιμωρό του εαυτού της αλλά και τις συμβολικής τάξης, που εκπροσωπεί το ανδρικό φύλο, ευνουχίζοντας την επιθυμία της, τιμωρεί όμως και το εύθραυστο ανδρικό φαλλικό σύμβολο.

Στον μύθο της Λυσιστράτης η γυναίκα τιμωρεί τον άνδρα σύντροφο, πατέρα εραστή για τα κακά που φέρνει η πολιτική του στην «Πόλιν», με επίκεντρο βέβαια τον πόλεμο. Η Λυσιστράτη απαιτεί την Ειρήνη παίρνοντας από τον «πυρόκαυλο» ανδρικό πληθυσμό τις χαρές του έρωτα.



Οι σημερινές όμως Λυσιστράτες τιμωρούν μεν αλλά και αυτοτιμωρούνται αφού η αραίωση των επαφών δεν είναι μια συνειδητή επιλογή της γυναίκας αλλά μια παθητική στάση ως αποτέλεσμα της γκρίζας ατμόσφαιρας των κοινωνικών εξελίξεων. Η γυναίκα στο σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με όραμα την χειραφέτηση της, δούλεψε σαν άνδρας για να πάρει σύνταξη πείνας, οραματίστηκε στα πλαίσια του κράτους δικαίου πιο ξεκούραστα χρόνια και βρίσκει μπροστά της μόνο πέτρινα χρόνια, γι’ αυτό και το 29% των γυναικών νιώθει οργή.

Σε μια κοινωνία που το φάντασμα της ηδονής περνά και από το καλάθι του supermarket, η προοπτική μιας ανασφαλούς σύνταξης πυροδοτεί μόνο άγχη, και στεναχώριες που ευνουχίζουν την χαρά της ζωής και τον γυναικείο οργασμό στο 42% των γυναικών.

Στα πλαίσια του κοινωφελούς της έργου η Ε.Μ.Α.Σ. δημιούργησε και λειτουργεί από το 1998 την Ανοιχτή Γραμμή Βοήθειας και Στήριξης, στα πρότυπα άλλων ανοιχτών γραμμών βοηθείας της Ελλάδας και του εξωτερικού για προβλήματα της σεξουαλικής ζωής ανδρών και γυναικών.

Η ανοικτή γραμμή βοήθειας λόγω της ανωνυμίας της συνομιλίας διευκολύνει τους καλούντες να μιλήσουν ελεύθερα για τα προβλήματα αυτά που όπως γνωρίζετε συνοδεύονται από σημαντικά ταμπού.

Την Ανοιχτή Γραμμή βοήθειας της Ε.Μ.Α.Σ. την απαντούν εξειδικευμένοι επιστήμονες παρέχοντας πληροφορίες για διαταραχές της σεξουαλικής ζωής αλλά και για ουρολογικά προβλήματα τα οποία σχετίζονται με αυτές.

Υπεύθυνη επικοινωνίας Ε.Μ.Α.Σ.: Σταυρούλα Κεφαλούκου
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-6749349, 6948 051 374


Η ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ -Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη 21/07/2010-

Αυτή η στήλη ήθελε να ευχηθεί «Καλό Καλοκαίρι» στους αναγνώστες της. Την τελευταία όμως στιγμή ήρθαν οι πυρκαγιές στην Αττική για να σκιάσουν το κέφι μιας τέτοιας ευχής. Και η σκέψη, που ηχεί τον τελευταίο καιρό, ακούστηκε ξανά.

«Δεν προλαβαίνεις να πάρεις ανάσα από κάτι και έρχεται αμέσως το επόμενο κακό». Όταν τα κακά ακολουθούν τόσο κοντά το ένα με το άλλο μπορεί κανείς να αισθανθεί ηττημένος και έτοιμος να καταθέσει τα όπλα και να παραδοθεί. Είναι λοιπόν τόσο παντοδύναμο το κακό; Ωστόσο μια επόμενη αντίδραση και σκέψεις, για τις ενδεχόμενες αιτίες και τις δυνατότητες αποφυγής αυτού του κακού, ήρθε για να αλλάξει κάπως το σκηνικό της εσωτερικής παράδοσης στη παντοδυναμία του κακού.

Παραθέτω την επόμενη σκέψη:

Τα δάση στην Ελλάδα μοιάζουν με σπίτια γεμάτα με πολύτιμα πράγματα και με ορθάνοιχτες πόρτες και παράθυρα στη διάθεση του κάθε κλέφτη, που μπορεί να μπει και να κλέψει ό,τι θέλει. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να κλείσει το σπίτι, τις πόρτες και τα παράθυρα για να ασφαλίσει το πολύτιμο περιεχόμενό του. Ούτε καν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού. Αυτοί αδιαφορούν, τρώνε, πίνουν και διασκεδάζουν, κάνουν διακοπές και ό,τι άλλο∙ αλλά δεν είναι παρόντες.

Σε άλλα μέρη του κόσμου γίνεται συστηματικότερα αλλά και στην Ελλάδα έχει ε-φαρμοσθεί κάπως. Η περιφρούρηση των δασών στις επικίνδυνες μέρες θα μπορούσε να γλυτώσει τις πιο πολλές από τις πυρκαγιές. Όταν η φωτιά έχει φουντώσει, όταν το δάσος καίγεται, τότε όλοι αγωνιούν, ιδρώνουν, θλίβονται και όταν η φωτιά μπει στην αυλή τους και τύχει να είναι εκεί, τότε παίρνουν και κανένα κλαδί ή ρίχνουν κανένα κουβά νερό. Οι εκφωνητές των ΜΜΕ κλαίνε κι αυτοί μαζί με τους Δημάρχους μέχρις ότου συντελεσθεί το κακό. Και μετά όλοι ησυχάζουν.

Οι κάτοικοι των χωριών και οι ιδιοκτήτες των μεγάλων και των μικρών σπιτιών και οι εκλεγμένοι άρχοντες τυρβάζουν περί πολλά και δεν σκέφτηκαν να οργανώσουν ομάδες περιφρούρησης στις επικίνδυνες μέρες και νύχτες θυσιάζοντας κάποιες καλοκαιρινές απολαύσεις. (Δεν μιλάμε βέβαια για την Πετρούλα και την Τζούλια, γιατί η μόδα τους μάλλον πέρασε, ανθίζουν όμως ακόμα τόσα και τόσα λουλούδια μέσα στον πλούτο της φαντασίας και της υψηλής ποιότητας των ΜΜΕ.).

Οι περιπολίες αυτών των ομάδων θα μπορούσαν να αποτρέψουν το μεγαλύτερο μέρος των πυρκαγιών, και προ πάντων αυτές που προέρχονται από εμπρησμούς. ΟΙ περιπολίες παρακολουθούν, τις κινήσεις των μετακινούμενων ανθρώπων, ελέγχουν τα ύποπτα οχήματα και μπορούν ίσως να συλλάβουν κάποιον εμπρηστή.

Η οργάνωση είναι πολύ εύκολη και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις. Δεν θα ασχοληθούμε με τα της οργάνωσης. Αναφερόμαστε μόνο στην επιθυμία τη διαθεσιμότητα και την ανάληψη πρωτοβουλιών. Και προ πάντων την υπευθυνότητα.

Η πρόεδρος της κοινότητας του Καπανδριτίου, όταν ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο αν είχαν οργανωθεί κάποιες ομάδες περιφρούρησης, απάντησε με πολλή αφέλεια απάντησε: «Μα, φυσικά, είναι χωριό εδώ και οι άνθρωποι βγαίνουν έξω στην ύπαιθρο…». Δηλαδή, οι άνθρωποι του χωριού τις Κυριακές γυρίζουν στα χωράφια, στα δάση και κάνουν πικνικ στις χαράδρες. Και επειδή αυτό το κάνουν όλοι οι κάτοικοι είναι σαν να κάνουν περιπολίες. Και δεν φάνηκε να κοκκινίζει, όχι γιατί η τηλεοπτική εικόνα δεν μετέδωσε το ερύθημα, αλλά γιατί ήταν τόσο σίγουρη μέσα στην αθωότητά της.

Κάποτε, στα αρχαία χρόνια, ο Αίσωπος περνούσε έξω από ένα σπίτι και άκουσε έναν άγ-νωστο ήχο, σαν παράξενο τραγούδι. Κάνει έτσι και βλέπει μια νοικοκυρά να τηγανίζει στη αυλή της σαλιγκάρια. Ο παράξενος ήχος έβγαινε από τα σαλιγκάρια στο τηγάνι. Στην Κρήτη τα τηγανισμένα σαλιγκάρια το ονομάζουν «χοχλιούς μπουμπουριστούς». Η λέξη προέρχεται από αυτόν τον ήχο. Τότε ο Αίσωπος μουρμούρισε: «Των οικιών υμών εμπιπραμένων υμείς άδετε». Δηλαδή, «Ενώ τα σπίτια σας καίγονται, εσείς τραγουδάτε»…


Το παραπάνω editorial υπογράφει ο Γιώργος Μποτονάκης
Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016, 13:55