Απόστολοι χωρίς αποστολή...

Πρώτη καταχώρηση: Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019, 11:50
Κώστας Κωνσταντινίδης
Απόστολοι χωρίς αποστολή...

Ξύπνησε από την ευτυχία του ύπνου του ο Απόστολος, του πατέρα υιός, να μας μαλώσει όπως μάλλον τον μάλωνε και ο δικός του, πετυχημένος πολεοδόμος, τον μικρό του υιό που δεν κατάφερε όσα η εμβληματική αυτή προσωπικότητα του πατρός πάλαι ποτέ.

Ξέρετε, η ψυχική νόσος είναι ατομική υπόθεση Απόστολε και με τόσα γράμματα που ξέρεις θα' πρεπε να το γνωρίζεις ενώ το άλλο, το «κορίτσι σου» όπως λες, θα μπορούσε να το αγνοεί λόγω νεότητας.

Ο Mazower, μαθητής του Hobsbawm, λέει πως ο εθνικισμός είναι μια «φαντασίωση»  όπως και η θρησκεία ολίγον τι, ψυχικές παθήσεις όμως δεν είναι. Η βία, η θρησκεία αλλά και η ιδεολογία, είναι ανθρώπινες συλλήψεις του νου αλλά ασθένειες δεν τις λες, ακόμα τουλάχιστον σύμφωνα με τα ψυχιατρικά εγχειρίδια (DSM γαρ, παγκόσμιο εγχειρίδιο της ψυχιατρικής, ένα είδος ιεράς γραφής της επιστήμης της ψυχής.

Γιατί έτσι και τον Ρήγα Φεραίο και τους αγωνιστές του '21 παλαβούς θα τους  έβγαζες με βάση την λογική σου · οι ιδέες για ελευθερία, ισότητα και παιδεία  ξεκινούσαν πάντα από τα πανεπιστήμια και κυρίως από τους φοιτητές καθώς οι καθηγητές -πλην εξαιρέσεων- βολεύονται για να δια-βουλεύονται γιατί γήρας ου γαρ έρχεται μόνο αλλά φέρνει και τα συμπράγκαλά του, όπως οι αρθρίτιδες των οστών αλλά και των κρανίων.

Επειδή ανέφερες και την εφηβεία που είναι ωραία στην ώρα της, υποστηρίζοντας φαντάζομαι πως η νεότητα δικαιούται την επανάσταση ενώ το γήρας την ανάσταση,  νομίζω πως με το μυαλό που διαθέτεις θα' πρεπε να γνωρίζεις πως η περίοδος αυτή της ζωής των ανθρώπων δεν είναι ασφαλώς η πιο ευτυχής γιατί οι βιολογικοί μηχανισμοί της περιόδου αυτής τρελαίνουν το μυαλό των νέων αλλά κυρίως των γονιών τους, που ταλαιπωρούνται με τους επαναστάτες χωρίς αιτία.

Υπονόησες βέβαια πως κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο, άρα εσύ έκανες το καθήκον σου όντας νέος, ενώ τώρα που μεγάλωσες και έγινες σοφός -τρομάρα σου και δική μας επίσης!- μας προκαλείς να χτυπήσουμε εσένα και όχι το αθώο κωλόπαιδο που παπαγάλισε την φοβερή διανοητική σου σύλληψη πως οι ιδέες  σταματούν στην εφηβεία, ενώ όταν συνεχίζονται γίνονται ψυχική νόσος και μάλιστα συλλογική (νόσος που πρέπει να εισηγηθείς στην παγκόσμια ψυχιατρική εταιρεία που ίσως την αγνοεί και μπορεί να σε επιβραβεύσει ακόμα και με Νόμπελ Ιατρικής).

Αν εννοείς πάλι πως τα συλλογικά φαντάσματα, κοινωνικά και ατομικά, είναι ανωμαλίες της ανθρώπινης φύσης θα συμφωνήσω μαζί σου, αφού η ιστορία έχει αποδείξει πως οι άνθρωποι ως ατελείς μονάδες, φοβισμένες υπαρξιακά, εθνικά και κοινωνικά, ψάχνουν λύσεις που μπορούν να οδηγήσουν στα Άουσβιτς αλλά και στα γκουλάγκ, όμως εσύ δεν υπονόησες αυτό · δεν στάθηκες δηλαδή Σόλωνας στην κοινωνική σου κριτική, αλλά ένας απλός σοφιστής που χρέωσες το πάθος σου για την ιδεοληψία ως αντικειμενική κριτική, δηλαδή πας μη δεξιός ορθόφρων και νομοταγής είναι παλαβός και επικίνδυνος, αλλά έτσι σοφό αγόρι (οι Έλληνες άνδρες λένε οι ψυχαναλυτές ότι σταματούν την ωρίμανση τους στα είκοσι πέντε λόγω μητριαρχίας) γίνεσαι εσύ μανιχαϊστής και μάλιστα φωνάζεις: Χτυπήστε εμένα και όχι το νέο κορίτσι (νέο βιολογικά και γριά πνευματικά). Σιγά ρε μεγάλε την άποψη που θέλει και μυαλό να τη χτυπήσεις!... Μια παπαριά του Τσουκαλά, του χουντικού αγκιτάτορα θα ήταν πιο αξιοπρεπής ως ιδέα για λογικά αντεπιχειρήματα.

Οι άνθρωποι Απόστολε σκέφτηκαν τον θάνατό τους, άρα δεν ψόφησαν όπως τα ζώα (Αξελός), άρα μίλησαν συμβολικά και έφτιαξαν Πυραμίδες και Παρθενώνες για να τιμήσουν τον θάνατό τους · αυτή η μικρή διαφορά να σκέφτεσαι γιατί ζεις και πεθαίνεις έκανε τα έλλογα να θυμούνται, να οραματίζονται και να θρηνούν, γράφοντας ποίηση και κάνοντας πολιτισμό.

Η ανάμνηση Απόστολε όσο πιο πολύ απομακρύνεται από ένα γεγονός, γίνεται δυστυχία λέει ο Gide και είναι πιθανόν να εξηγεί πως η μιζέρια και η πίκρα που βγάζεις τώρα για το Πολυτεχνείο και τους ψυχικά νοσούντες συναγωνιστές σου (αφού κι εσύ αγωνίστηκες τότε όπως λες!) να δημιουργεί όντως μια ψυχική δυσφορία σε σένα προσωπικά με το μηχανισμό της απώθησης, επίσης γνωστή ψυχαναλυτική θέση.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, αν θυμάσαι ακόμα, ήταν η αφορμή να φύγει η χούντα  αλλά και η μισή Κύπρος μαζί της και η χούντα Απόστολε δεν ήταν ένα απλό πραξικόπημα αλλά μια καλά σχεδιασμένη στρατηγική των εθνικιστικών κύκλων, που ξεκίνησε από τον εμφύλιο με την βοήθεια των φίλων Αμερικανών τότε, για να σταματήσουν το δημοκρατικό κίνημα που φούντωνε (θα θυμάσαι ασφαλώς ποιος είπε την φράση «Μα ποιος επιτέλους κυβερνά αυτόν τον τόπο;» και έφυγε νύχτα για το Παρίσι, για να γυρίσει μέρα μετά από εφτά χρόνια «βγάζοντας» την χώρα από το ΝΑΤΟ).

Τότε στο Πολυτεχνείο έτυχε μαζί με πολλούς άλλους να είμαι και εγώ, όπως και εσύ αφού το λες. Το τίμημα της συμμετοχής μου ήταν η εντολή να μην πάρω πτυχίο της ιατρικής, εγώ μαζί με άλλους έντεκα φοιτητές, μεταξύ των οποίων ο πιο γνωστός ήταν ο Λαλιώτης (παραθέτω τη λίστα).

Η αλήθεια είναι ότι από τότε νιώθω κάθε βράδυ μια ψυχική αναστάτωση και τρέχω σε ψυχαναλυτές που μου λένε ότι πάσχω από μια απλή νεύρωση, όπως όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι Έλληνες που έρχονται σε επαφή με την ψεκασμένη κοινωνία, κάτι που μου υπενθυμίζει πως το «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» ξαναπήρε την θέση που του αξίζει στην ιστορία χωρίς πραξικόπημα πια · απλά με μια δημοκρατική εκλογή και τότε ξυπνώ ευτυχής: οι δικοί μου εφιάλτες δεν είναι παρά μια απλή συλλογική ψυχική νόσος, που θα θεραπευτεί με την συνταγή Δοξιάδη, χωρίς άλλα έξοδα σε ψυχαναλυτές και ψυχιάτρους.

Ευχαριστώ Απόστολε που έβαλες διάγνωση σε αυτή την εμμονική διαστροφή μου πως το Πολυτεχνείο δεν υπήρξε παρά μόνο στην φαντασία μου και θα κόψω τα Xanax και τις συνεδρίες στους ψυχιάτρους...

Πραγματικά ευχαριστώ εκ βαθέων...

Αυτή είναι η λίστα όσων είχε απαγορευτεί από τη Χούντα να πάρουν το πτυχίο τους

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019, 13:41