Ένα αντί-ποίημα για τον (εκάστοτε) Πρόεδρο

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010, 09:22
Κώστας Μαρδάς
Ένα αντί-ποίημα για τον (εκάστοτε) Πρόεδρο
Η Αυτού Εξοχότης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εν τη ασκήσει των καθηκόντων του, περιέρχεται τους νομούς ανά την επικράτειαν αγογγύστως, αδιαφορών αν πρόκειται περί πεδινών ή ορεινών και γενικώς δυσβάτων περιοχών, ακόμη δε κι αν αύται αι περιοχαί, μορφολογικώς ανήκουν εις την κενοζωικήν εποχήν –περιέρχεται λέγω– προκειμένου να τιμηθεί από τας τοπικάς αρχάς, υπό τας αυθορμήτους ιαχάς του παραληρούντος λαού.

–Δόξα και ζήτω

Και ωσαννά!

Λόγω δε των πληθωρικών προσφορών εκ παρασήμων, διαδημάτων, σκήπτρων, περιδεραίων, εμβλημάτων, σημάτων, θερεών, πλακετών, στραταρχικών ράβδων, ακόμη δε και επινωτίων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαθέτει δύο σώματα, χρησιμοποιών αυτά εναλλάξ προς ικανοποίησιν της μανιώδους αυτής διαθέσεως απονομής τιμών, ην ο λαός ημών διά της πλειάδος Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου διαθέτει.
Το μεν Θεσμικό Σώμα, άσηπτον, σφύζον και αειθαλές, φυλάσσεται εις το Προεδρικόν Μέγαρον, εντός καταλλήλου χώρου αναψύξεως, εκβαλλομένου μόνον εις ειδικάς περιστάσεις εθνικού μεγαλείου και πανσέπτων εορτών, κληρονομουμένου –του Σώματος- διαδοχικώς από Προέδρου εις Πρόεδρον.
Το δε έτερον, εφθαρμένον και σεσηπός, είναι το υπό του Θεού κεκανονισμένον, το εκ της γενέσεως φερόμενον.

–Δόξα και ζήτω
Και ωσαννά!
Το Θεσμικόν Σώμα ασκεί όλας τας εξουσίας, αίτινες πηγάζουν εκ του λαού, ασκούνται δε υπέρ αυτού και του έθνους, διά των εθνικών αντιπροσώπων.
Τούτο το Σώμα ουχί μόνον δεν ουρεί κατά την διάρκειαν των τιμητικών εκδηλώσεων, αλλά ουδόλως εκδηλώνει αισθήματα πείνης ή δίψης.
Ακόμη δε, και τας παντοειδείς ερωτικάς συνυπάρξεις, επιπροσθέτως δε και διάθεσιν κενώσεων, αποστρέφεται.
Αυτό τούτο το Σώμα του Ανώτατου Άρχοντος είναι το ενσαρκώνον τον Εθνικόν Κορμόν, ο οποίος, εν τη μακρά πορεία της ιστορίας, παραμένει αλώβητος, ευσταλής, στίλβων και αναλλοίωτος, ως τυγχάνουν οι μεγάλοι γεωγραφικοί σχηματισμοί της υφηλίου, οι υπό της φύσεως εψηφισμένοι.

–Δόξα και ζήτω

Και ωσαννά!
Όθεν, τιμήσατε Έλληνες το Θεσμικόν Σώμα του Ανώτατου Άρχοντος, ίνα τοιουτοτρόπως ευοδωθούν αι ευχαί των ευγενών πολιτών αλλά και οι πόθοι των φτωχών τάξεων διά την ευημερία της φιλτάτης ημών πατρίδος, ήτις κατοικεί εντός των μυώνων και των ιστών του Προέδρου ημών.
Καθότι η ευζωία του Προεδρικού Σώματος είναι αναποδράστως συνδεδεμένη με την ευτυχίαν του ευκολοπίστου λαού ημών.
Λαού νοήμονος μεν, πλην όμως αρεσκομένου αενάως εις απόδοσιν τιμών.

–Δόξα και ζήτω
Και ωσαννά!
(Από την ποιητική συλλογή «Αθήνα με Θολό-Ποτάμι», εκδόσεις Άγκυρα )

Kmardas@otenet.gr

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010, 09:45