Τίμια, Κοκκινιώτικα, ντόμπρα και ηθικά.

Νίκος Παπαδάκος
Τίμια, Κοκκινιώτικα, ντόμπρα και ηθικά.

»Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω

Χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Φταίει η ζωή που είναι μικρή».

Έχω βάλει στην μηχανή αναζήτησης (πάει και το βινύλιο…) και μου γαργαλάει τις αναμνήσεις ο Παντελής Θαλασσινός. Ταιριάζει στην ψυχοσύνθεση των ημερών , μα και στο επώνυμο του αισθάνομαι μια συστοιχία, καθώς η γενιά μου τα έχει κάνει…. θάλασσα. Βλέπετε, ορισμένοι μεγαλώσαμε στην αρχή της παντελούς έκλειψης του πολιτικού ήθους. Αρχικά έπρεπε να επιλέξουμε σε «παλιοαριστερούς» και «φασίστες». Να διαλέξουμε, ακόμα και στα χρόνια του Λυκείου, αν θα διαβάζουμε τα «μαύρα σκοτάδια» της Βραδυνής ή, το «δρεπάνι» του Ριζοσπάστη και κατόπιν ,ως φοιτητές, να προτιμήσουμε έναν «γαλάζιο» ή «πράσινο» καφενέ, αδιαφορώντας για εκείνον τον ουδέτερο που υπήρχε στου …λιμανιού την άκρη και τον τραγούδησε ο Νταλάρας.

Με το «επάγγελμα πολιτικός» να ανθεί στην δεκαετία του '80, το ψέμα έγινε ανάγκη, η κωλοτούμπα…. μέσον επιβίωσης, η αναλγησία προτέρημα, ο συνδικαλισμός βόλεμα, η πολιτική …επιστήμη, ο κόσμος πρόβατο και οι πρωθυπουργοί τσοπάνηδες της στάνης.

Η απαξίωση του πολιτικού- κομματικού γίγνεσθαι λέγεται «Αποχή» με ότι αυτό συνεπάγεται. Υπάρχει αυτός ο αβδηριτισμός, η ματαιοδοξία, και η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση πως νομοτελειακά «κάτι άλλο θα μας κυβερνήσει από αυτό που συνειδητά ρίξαμε στην κάλπη». Οπότε –μιας και με απήγαγε ο μουσικός οίστρος- «Εμείς οι τρεις στον καφενέ, (νατος πάλι ο καφενές…)τσιγάρο πρέφα και καφέ, βρε δεν βαριέσαι αδελφέ».

Που απομένει να στρέψω το βλέμμα μου και να ξελαμπικάρω το θολωμένο μου μυαλό; Στο ποδόσφαιρο. Το έχω καταθέσει πολλάκις. Το θεωρώ περισσότερο έντιμο και συναρπαστικό. Και μου περιποιεί τιμή, να λέω πως θα προσπαθήσω να είμαι ένας αντικειμενικός ….Ολυμπιακός. Αλλά ΜΟΝΟΝ Ολυμπιακός.  Γίνεται;

 Από τον Μαϊο του 2007 , με το “politika” οπαδικό σύνθημα της Ριζούπολης «Τίνος είναι ρε Νατάσα τα παιδιά», αφιερωμένο με τρόπο σκαιό στον τότε πρωθυπουργό και την σύζυγο του κ. Καραμανλή, μέχρι και σήμερα, η αντιμετώπιση της πολιτικής σπέκουλας στο λιμάνι είχε πολλές γεύσεις. Η εντονότερη διαχέεται στον ουρανίσκο σήμερα. Κάποτε ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν ήταν Καλανάρχης για το ΠΑΣΟΚ, μήτε προσδιόριζε τι θα ψηφίσει ο οπαδός της ομάδας. Σήμερα υπάρχουν ρητές εντολές και ντιρεκτίβες. Σε σημείου που ο ΜΟΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ οπαδός αισθάνεται από παρείσακτος και εκτός… θέματος, μέχρι θύμα bulling.

 Το ΜΟΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ δεν έχει να κάνει με κόμματα. Ούτε με συμφέροντα άλλων ομάδων, όπως η Νότιγχαμ Φόρεστ. Δεν έχει σχέση με Δήμους. Μήτε με κατηγορίες, διχόνοιες, ίντριγκες, πολιτικά παιχνίδια, μεταθέσεις ευθυνών, θεοποίηση πολιτικών, αποδόμηση άλλων προέδρων. Είναι ΜΟΝΟΝ αυτό που λέμε πως όλα τα αλλάζεις, αλλά ομάδα ΠΟΤΕ. Ειδικά η κατηγορία  της ηλικίας μου, που ελλείψει χρημάτων φορούσαμε ένα τζίν μία κόκκινη μπλούζα και από την Παλιά Κοκκινιά, μέσα από τις γραμμές της Λεύκας , είχαμε γιορτή κάθε Κυριακή να πάμε στο παλιό γήπεδο Καραϊσκάκης.

Από τα πρότερα φτάνουμε στα ύστερα. Στην μετεκλογική αρένα των δημοτικών και βουλευτικών εκλογών. Και βάζω το φτωχό μυαλό μου σε διαδικασία αποχυμωτή: Γιατί ο Ολυμπιακός δεν είναι ΜΟΝΟ ποδοσφαιρική ομάδα; Είναι και Δήμος! Είναι η παράταξη Πειραιάς Νικητής.  Και ερωτώ: Αν και πρώτος σε ψήφους δημοτικός σύμβουλος εξελέγη ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης, το τελικό ποσοστό νίκης με  57,81 τοις εκατό αντικατοπτρίζει τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ; Κοντολογίς,  Μανιάτικα, Ευαγγελίστρια, Ζέα, Καλλίπολη, Καμίνια, Καλλίπολη, Νέο Φάληρο, Καστέλλα, Ξαβέρη, Παλιά Κοκκινιά, Πηγάδα, Ρετσίνα, Ταμπούρια, Χατζηκυριάκειο, Τερψιθέα έχουν 57,81 Ολυμπιακούς; Και οι άλλοι τι είναι; ΠΑΣ Γιάννινα, Απόλλωνας, Πλατανιάς, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός; Δεν μου βγαίνει στην αριθμητική. 

Θέλετε κι άλλο δείγμα-παράδειγμα (ουχί…. υπόδειγμα). Η καθώς πρέπει κυρία Τσιλιγγίρη (ο κ. Νταιφάς είχε την κυρία Λόλα, ο κ. Κόκκαλης την κυρία Ολγα Νικολαϊδου κ.τλ,) ως γραμματέας του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ (ΜΟΥ και ΜΑΣ) , έθεσε υποψηφιότητα στην Β΄Πειραιά με τη Νέα Δημοκρατία. Στον τομέα ψήφισαν κάτι περισσότεροι από 160.000 ψηφοφόροι. Οι  44.436 (30,19) τη Νέα Δημοκρατία. Η κυρία Τσιλιγγίρη  του Ολυμπιακού κατέλαβε την 6ή θέση στο ψηφοδέλτιο του κόμματος με 8.074 σταυρούς, θέση τιμητική , ενώ συνάμα κέρδισε μια πρώτη εμπειρία συνοδευόμενη από δάφνες, καθώς ήταν πρωτοεμφανιζόμενη στον πολιτικό-κομματικό στίβο. Της εύχομαι εις ανώτερα. Αλλά αυτό  τι σημαίνει; Πως στο Κερατσίνι, την Δραπετσώνα, τον Κορυδαλλό, τη Νίκαια, τον Ρέντη, το Πέραμα και τη Σαλαμίνα οι οπαδοί του Ολυμπιακού είναι 8.074; Γεμίζουν , δηλαδή, οριακά το ¼ του γηπέδου Γ. Καραϊσκάκης; Αστεία πράγματα.  

Να κάνω μια επιτόπια ντρίμπλα. Αλά Μέσι.  Στην Α΄ Θεσσαλονίκης με τον ΖΥΡΙΖΑ ο Κωνσταστίνος Ζουράρις προτιμήθηκε από 15.346 ψηφοφόρους. Εξελέγη στην Βουλή κατακτώντας την  4η θέση του ψηφοδελτίου. Στην ίδια περιφέρεια με το Κίνημα Αλλαγής έθεσε υποψηφιότητα ο τ. υπεύθυνος επικοινωνίας της ΠΑΕ ΠΑΟΚ κ. Κυριάκος Κυριάκος.   Εξελέγη δεύτερος με 6.025 σταυρούς, πίσω από τον Χαράλαμπο Καστανίδη που κατέλαβε την 1η θέση και πήρε έδρανο με διαφορά μόλις 182 σταυρών. Τόσους οπαδούς αριθμεί έχει ο ΠΑΟΚ σε Αμπελόκηπους, Μενεμένη, Θεσσαλονίκη, Καλαμαριά, Κορδελιό, Εύοσμο, Νεάπολη, Παύλο Μελά; Φυσικά όχι….Αλλά ουδείς Σαββίδης έδωσε εντολή  αν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ θα επιλέξουν ΚΙΝΑΛ ή ΣΥΡΙΖΑ, Κυριάκο ή Ζουράρι, στην ΙΔΙΑ, μάλιστα, περιφέρεια.   

Η ειδοποιός διαφορά είναι μία. Ο Ολυμπιακός σε κορυφαίο ιδιοκτησιακό επίπεδο, ΔΙΑΦΗΜΙΣΕ τον πολιτικό προσανατολισμό του οπαδού. Ίσως από αγωνία, από άγχος, από λάθη, αστοχίες, εμπλοκές. Έβαλε ακριβώς το αντίθετο στοίχημα, που θα ήθελε κάθε πραγματικός ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Το «Βλέπω την ομάδα να ξεχνιέμαι» μετατράπηκε στο «Να θυμάμαι την πολιτική για να θυμώνω». Και δεν αξίζει σε κανέναν πραγματικό Ολυμπιακό που ξέρει να πανηγυρίζει, αλλά και να παίρνει το τραίνο της επιστροφής…. Τίμια, ντόμπρα, Κοκκινιώτικα κι ηθικά.

 Συμπαθάτε με. Θα παραμείνω Ολυμπιακός, αλλά ΜΟΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ. Χωρίς καν να ρίχνω κλεφτές ματιές μήτε σε δικογραφίες , ούτε σε εκλογικά αποτελέσματα. Καλή επιτυχία στην ομάδα (ΜΟΥ). Χαίρεται

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019, 09:48