Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη: Τα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις

Ο ξαφνικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη δεν αφήνει μόνο μια τεράστια ανθρώπινη απώλεια. Αφήνει πίσω του και μια σειρά από ερωτήματα που, κατά την άποψή μου, πρέπει να απαντηθούν με απόλυτη σαφήνεια, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς να προεξοφλείται η ευθύνη κανενός πριν ολοκληρωθεί η έρευνα.

Το πρώτο και ίσως σημαντικότερο ερώτημα είναι τι ακριβώς συνέβη μέσα στο ιατρείο στην Καρνεάδου και ποια ήταν η πραγματική κατάσταση του Γιώργου Μαζωνάκη όταν έφτασε εκεί.

Ο χρόνος, σε ένα περιστατικό ανακοπής, δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια. Είναι κρίσιμο στοιχείο: διαφορετικές χρονικές στιγμές έχουν καταθέσει η γιατρός και ο οδηγός ταξί, ο οποίος μετέφερε τον Γιώργο Μαζωνάκη. Αν πράγματι υπήρξε καθυστέρηση περίπου μιάμισης ώρας μέχρι να ενημερωθεί το ΕΚΑΒ, τότε πρέπει να εξηγηθεί με ακρίβεια πότε διαπιστώθηκε η σοβαρότητα της κατάστασης, ποιος γνώριζε τι, ποιος πήρε τις αποφάσεις και γιατί. Δημοσιεύματα επικαλούνται μάλιστα τον δικηγόρο της οικογένειας, ο οποίος κάνει λόγο για περίπου μιάμιση ώρα χωρίς αισθήσεις, πριν από την κλήση στο ΕΚΑΒ.

Ένα δεύτερο ερώτημα είναι εξίσου σημαντικό:

Εφόσον η γιατρός αντιλήφθηκε ότι ο ασθενής βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση, ποια ήταν η ακριβής ιατρική αντιμετώπιση που ακολουθήθηκε μέχρι να φτάσει το ΕΚΑΒ;

Και ακόμη: γιατί δεν συνόδευσε η ίδια τον ασθενή κατά τη διακομιδή, εφόσον αυτό ήταν ιατρικά ενδεδειγμένο ή απαιτούμενο υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες; Αυτό είναι ζήτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί με εικασίες. Πρέπει να απαντηθεί από τα πραγματικά περιστατικά, τα πρωτόκολλα, τις καταθέσεις και τα στοιχεία της δικογραφίας.

Υπάρχει επίσης το ζήτημα του ιατρικού εξοπλισμού.

Εφόσον ερευνάται ποιος εξοπλισμός υπήρχε στο ιατρείο, ποιος ήταν δηλωμένος, ποιος ήταν σε λειτουργία και ποιος όχι, πρέπει να ελεγχθούν όλα τα μηχανήματα ένα προς ένα, μαζί με τα παραστατικά αγοράς, τα τιμολόγια, τις άδειες, τις συντηρήσεις και την προβλεπόμενη χρήση τους. Δεν αρκεί να υπάρχει ένα μηχάνημα σε έναν χώρο. Πρέπει να γνωρίζουμε αν ήταν νόμιμα εγκατεστημένο, αν λειτουργούσε και, κυρίως, αν μπορούσε πράγματι να χρησιμοποιηθεί σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι και το ζήτημα του απινιδωτή, εφόσον επιβεβαιωθεί από την έρευνα ότι υπήρχε πρόβλημα λειτουργίας. Ήταν διαθέσιμος; Λειτουργούσε; Ελέγχθηκε; Χρησιμοποιήθηκε; Και αν όχι, γιατί;

Σε μια υπόθεση όπου κάθε λεπτό μπορεί να έχει σημασία, αυτά δεν είναι δευτερεύοντα ερωτήματα.

Ένα ακόμη κομμάτι του παζλ είναι το τι ακριβώς έγινε κατά τις ώρες που ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν στο ιατρείο. Ποια διαδικασία είχε ξεκινήσει; Ποια φάρμακα ή ουσίες χρησιμοποιήθηκαν, εφόσον χρησιμοποιήθηκαν; Ποια ήταν τα ζωτικά του σημεία; Πότε κατέρρευσε; Πότε ξεκίνησε η ΚΑΡΠΑ; Πότε χρησιμοποιήθηκε απινίδωση, αν χρησιμοποιήθηκε; Ποιος έδωσε τις εντολές; Και τι καταγράφεται στα ιατρικά αρχεία;

Όλα αυτά πρέπει να διασταυρωθούν με τις καταθέσεις, τα ηλεκτρονικά δεδομένα, τις κάμερες και τα στοιχεία του ΕΚΑΒ.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της υπόθεσης.

Ορισμένοι άνθρωποι από το περιβάλλον του Γιώργου Μαζωνάκη φέρονται να υποστηρίζουν ότι δεν αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αυτή η θέση ασφαλώς πρέπει να αξιολογηθεί, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να αποτελέσει ιατρικό συμπέρασμα. Το αν υπήρχε υποκείμενη πάθηση ή άλλος οργανικός παράγοντας θα πρέπει να προκύψει από τα ιατρικά δεδομένα, την ιατροδικαστική εξέταση και τις τοξικολογικές αναλύσεις.

Και εδώ φτάνουμε στο πιο σημαντικό σημείο:

Τι θα δείξει ο ιατροδικαστής;

Τι θα δείξει η ιστολογική εξέταση;

Τι θα δείξει η τοξικολογική εξέταση;

Υπήρχε κάποια προϋπάρχουσα πάθηση;

Υπήρξε κάποια ουσία ή φαρμακευτικός παράγοντας;

Ποια ήταν η ακριβής αιτία της ανακοπής;

Και, κυρίως, υπάρχει αιτιώδης σύνδεση ανάμεσα σε όσα προηγήθηκαν και στον θάνατο;

Αυτές είναι ερωτήσεις που μόνο η Επιστήμη και η Δικαιοσύνη μπορούν να απαντήσουν.

Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχουν οι μαρτυρίες όσων βρίσκονταν εκεί. Οι προφορικές καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας πρέπει να ελεγχθούν με μεγάλη προσοχή. Αν υπάρχουν και άλλοι ασθενείς του συγκεκριμένου ιατρείου που μπορούν να φωτίσουν τον τρόπο λειτουργίας του χώρου, τις διαδικασίες που ακολουθούνταν ή περιστατικά που έχουν βιώσει οι ίδιοι, οι καταθέσεις τους μπορεί να αποδειχθούν σημαντικές — πάντα όμως αφού αξιολογηθούν από τις αρμόδιες αρχές και διασταυρωθούν με αντικειμενικά στοιχεία.

Το ίδιο ισχύει για τις αντιφατικές ή διαφορετικές περιγραφές των προσώπων που βρίσκονταν γύρω από το περιστατικό.

Αν κάποιος επιρρίπτει ευθύνες στη σύζυγό του ή λέει «δεν ξέρω», η Δικαιοσύνη οφείλει να εξετάσει ψύχραιμα τι ακριβώς γνώριζε ο καθένας, πότε το γνώριζε και ποια ενέργεια έκανε ή δεν έκανε. Δεν μπορούμε να μετατρέψουμε μια δήλωση σε ενοχή. Μπορούμε όμως να τη μετατρέψουμε σε ερώτημα που πρέπει να διερευνηθεί.

Και υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που προσωπικά θεωρώ καθοριστικό: η διαδρομή του χρόνου.

Από τη στιγμή που ο Γιώργος Μαζωνάκης έφτασε στο ιατρείο, μέχρι τη στιγμή που έφτασε το ΕΚΑΒ, και στη συνέχεια μέχρι τη διακομιδή του στο νοσοκομείο, πρέπει να δημιουργηθεί ένα, λεπτό προς λεπτό, χρονολόγιο.

Όχι εκτιμήσεις.

Όχι «περίπου».

Όχι διαφορετικές εκδοχές.

Ώρα άφιξης. Ώρα κατάρρευσης. Ώρα έναρξης ΚΑΡΠΑ. Ώρα κλήσης ΕΚΑΒ. Ώρα άφιξης του ΕΚΑΒ. Ώρα αναχώρησης. Ώρα άφιξης στο νοσοκομείο.

Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά συνέβη.

Και ασφαλώς πρέπει να απαντηθεί και το τι ακριβώς συνέβη στο νοσοκομείο. Ποιες προσπάθειες έγιναν για την ανάνηψη; Σε ποια κατάσταση μεταφέρθηκε ο ασθενής; Πόση ώρα συνεχίστηκε η προσπάθεια; Ποια ήταν τα ευρήματα των γιατρών; Και πότε και με ποια ιατρικά δεδομένα διαπιστώθηκε ο θάνατος;

Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη θεωρώ ότι δεν πρέπει να γίνει αντικείμενο τηλεοπτικής δίκης. Πρέπει να γίνει μια πλήρης ανακριτική και επιστημονική έρευνα.

Να ελεγχθούν οι κάμερες.

Να ελεγχθούν τα τηλέφωνα και οι χρόνοι των κλήσεων.

Να εξεταστούν τα ηλεκτρονικά δεδομένα.

Να ελεγχθούν τα μηχανήματα και τα παραστατικά τους.

Να ληφθούν όλες οι κρίσιμες καταθέσεις.

Να διασταυρωθούν οι μαρτυρίες με τα αντικειμενικά στοιχεία.

Να εξεταστούν τα ιατρικά αρχεία.

Να ολοκληρωθεί η ιατροδικαστική και τοξικολογική διερεύνηση.

Και τότε, μόνο τότε, θα μπορούμε να μιλήσουμε με ασφάλεια για το τι πραγματικά συνέβη.

Ως άνθρωπος που έχω ασχοληθεί επί χρόνια με έρευνες και υποθέσεις όπου η αλήθεια κρύβεται στις λεπτομέρειες, πιστεύω ότι κυρίως εδώ οι λεπτομέρειες είναι που θα αποκαλύψουν τα πάντα.

Ο χρόνος, οι μαρτυρίες, τα μηχανήματα, τα ιατρικά δεδομένα, οι τηλεφωνικές κλήσεις, οι κάμερες, οι καταθέσεις και κυρίως η επιστημονική διερεύνηση, πρέπει να μπουν στο ίδιο τραπέζι.

Δεν πρέπει να καταδικάσουμε κανέναν, πριν μιλήσει η Δικαιοσύνη.

Αλλά δεν πρέπει και να μείνει κανένα ερώτημα αναπάντητο.

Γιατί πίσω από όλα αυτά δεν υπάρχει απλώς μια δύσκολη δικογραφία.

Υπάρχει ένας άνθρωπος που έφυγε από τη ζωή, τα μέλη μιας οικογένειας που πενθούν, και μια κοινωνία που δικαιούται να μάθει τι ακριβώς συνέβη στον Γιώργο Μαζωνάκη.

Και αυτή την απάντηση οφείλουμε να την αναζητήσουμε με ψυχραιμία με επιμονή και με σεβασμό στην αλήθεια.