Ιουλία Καζάνα-McCarthy

Το να θέτεις όρια δεν σημαίνει ότι σταματάς να αγαπάς τους άλλους• σημαίνει ότι αρχίζεις να αγαπάς και εσένα

Μια ειλικρινής ματιά στο γιατί δυσκολευόμαστε να πούμε «όχι», πώς η ανάγκη αποδοχής μετατρέπεται σε παγίδα,και πώς η αγάπη προς τον εαυτό μας αρχίζει από το θάρρος να βάζουμε όρια

Η ειλικρίνεια των παιδιών δεν είναι δεδομένη. Χτίζεται ή καταστρέφεται ανάλογα με το πόσο ασφαλή νιώθουν να πουν την αλήθεια – και η ευθύνη ξεκινά πάντα από τον γονιό.

Η απιστία και η διάψευση εμπιστοσύνης όντως τραυματίζουν βαθιά, όμως δεν ακυρώνουν την ικανότητά μας να θεραπευτούμε, να ωριμάσουμε και να ξαναχτίσουμε σχέσεις με νόημα – είτε με τον ίδιο άνθρωπο είτε με τον εαυτό μας.

Η προδοσία πονάει και κλονίζει την εμπιστοσύνη - στον άλλο και στον ίδιο μας τον εαυτό. Όταν μάθεις να σταματάς να αυτοκατηγορείσαι, μπορείς να ξαναχτίσεις εμπιστοσύνη όχι μόνο με τους ανθρώπους που το αξίζουν, αλλά και με τον εαυτό σου.

Πώς οι άνθρωποι με τους οποίους επιλέγουμε να πορευόμαστε επηρεάζουν βαθιά την αυτοεκτίμηση, την ψυχική μας υγεία, τις επιλογές μας, και – τελικά – την εκδοχή του εαυτού που γινόμαστε

Άγχος, κατάθλιψη ή ένα σώμα που δεν τρέφεται σωστά; Γιατί πολλές φορές τα ψυχικά συμπτώματα ξεκινούν από τις καθημερινές μας συνήθειες

Πριν μιλήσουμε για διαγνώσεις και θεραπευτικά σχήματα, αξίζει να αναρωτηθούμε τι συμβαίνει όταν ο εγκέφαλος στερείται τον πιο θεμελιώδη σύμμαχό του: τον ύπνο.Γιατί η ίαση δεν ξεκινά πάντα από το γραφείο του θεραπευτή, αλλά συχνά από τις πιο βασικές ανάγκες του σώματος και του νου

Δεν αρκεί να μιλάμε ή να εκφράζουμε τις απόψεις μας. Το μυστικό μιας δυνατής σχέσης είναι να ακούμε, να παρατηρούμε και να μαθαίνουμε τι φέρνει χαρά στον σύντροφό μας – κάθε μέρα.

Όλοι βλέπουμε τα red flags στην αρχή μιας σχέσης, αλλά λίγοι τους δίνουμε την προσοχή που τους αξίζει. Μάθε πώς να τα αναγνωρίζεις πριν να είναι πολύ αργά.

Στην εποχή της υπερέκθεσης, η αγάπη χρειάζεται σιωπή για να επιβιώσει. Μια υπενθύμιση πως ό,τι είναι αληθινό δεν αντέχει να γίνει θέαμα.

Η αληθινή στήριξη δεν βρίσκεται σε λόγια παρηγοριάς, σε λόγια που λέγονται αυτόματα, αλλά στο να βοηθήσουμε τον άλλον να νιώσει και τελικά να συνδεθεί με τον πυρήνα της δύναμής του

Έχεις βρεθεί ποτέ στο σημείο που δεν θες να κάνεις τίποτα; Που ακόμη και το να σηκωθείς από το κρεβάτι σου φαίνεται βουνό; Αν ναι, τότε αυτό το κείμενο είναι για σένα

Αν σήμερα νιώθεις ότι δεν αντέχεις άλλο, κράτα αυτό: δεν είσαι ο μόνος και δεν είναι μόνιμο. Ευτυχώς, και οι πιο δύσκολες μέρες, τελικά, περνούν

Πώς η επιστροφή στους προσωπικούς μας πόρους, οι ανθρώπινες άγκυρες και ο οραματισμός ενός καλύτερου μέλλοντος μπορούν να γίνουν το πιο τρυφερό αντίδοτο στις πιο δύσκολες στιγμές

Πώς οι συνεχείς ειδοποιήσεις και η 24ωρη ροή ειδήσεων αυξάνουν το άγχος μας και τι μπορείς να κάνεις για να προστατεύσεις τον εαυτό σου

Το ποτήρι κρασί που «χρειάζεσαι», το τσιγάρο που σε «μουδιάζει», το φαγητό που σε «παρηγορεί» - Μικρές καθημερινές συνήθειες που δεν χαλαρώνουν – προδίδουν - Και σου δείχνουν πως κάτι μέσα σου ζητάει φροντίδα

Πώς να παραμένουμε ανθρώπινοι και συνδεδεμένοι μέσα στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης,κρατώντας ζωντανή τη μαγεία της αληθινής επαφής και της ανθρώπινης σύνδεσης

Πώς μπορούμε να παραμείνουμε ψύχραιμοι απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη και να τη δούμε όχι ως απειλή, αλλά ως μια νέα πραγματικότητα στην οποία εξακολουθούμε να έχουμε τον έλεγχο

Σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να απαντήσει σε ερωτήσεις, αλλά όχι να αγγίξει καρδιές, η αληθινή θεραπεία (ευτυχώς) συνεχίζει να γεννιέται μόνο μέσα από τη ζωντανή σχέση δύο ανθρώπων

Η προσωπική εξέλιξη δεν είναι ένας δρόμος προς την τελειότητα, αλλά μια πορεία επιστροφής στον εαυτό σου – με τα φώτα και τα σκοτάδια του - Να στέκεσαι αληθινά μέσα στις ατέλειές σου: εκεί γεννιέται η πραγματική σου δύναμη