Eπίδειξη μαεστρίας από την Prince Avalanche

Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013, 14:04
Eπίδειξη μαεστρίας από την Prince Avalanche
Ένα περίεργο δίδυμο, ο σκεπτικός και αυστηρός Άλβιν (Πωλ Ραντ), και ο αφελής και ανασφαλής αδερφός της κοπέλας του, Λανς (Εμίλ Χιρς), αφήνουν πίσω τους την πόλη για να περάσουν το καλοκαίρι στο δάσος επισκευάζοντας τις γραμμές κυκλοφορίας ενός επαρχιακού δρόμου που έχει καταστραφεί από πυρκαγιά. Καθώς οι δυο τους ξεκινούν το σταδιακό τους ταξίδι μέσα στο εκπληκτικό αυτό τοπίο, εκτυλίσσεται μία απρόσμενα αστεία αλλά και συγκινητική εξέταση μίας απίθανης φιλίας, η οποία αποκαλύπτει ξεχωριστές προσεγγίσεις για το πώς βρίσκει κανείς τον δρόμο του στη ζωή.

Η ταινία Prince Avalanche αποτελεί μία επίδειξη μαεστρίας για την ανάμειξη της καυστικής μελέτης χαρακτήρων με μία κωμική διάθεση μέσα από ευφυείς αλλαγές στον τόνο, κοφτερούς διαλόγους και μία βαθιά εκτίμηση για το τοπίο. Γυρισμένο με σκηνικό μία άγονη έκταση της καμένης φύσης του Τέξας, το Prince Avalanche ανατρέπει τα καθιερωμένα εξερευνώντας με έναν φρέσκο και ειλικρινή τρόπο το δέσιμο μεταξύ δύο ανδρών.

Η ταινία Prince γυρίστηκε στο κρατικό πάρκο Μπάστροπ, το οποίο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά τον Σεπτέμβρη του 2011. Τα γυρίσματα διήρκησαν 16 ημέρες και πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 2012. «[Το δάσος] είχε αρχίσει να ανθίζει λίγο περισσότερο από όσο θα ήθελα», δηλώνει ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν, ενώ ο Πωλ Ραντ παραδέχεται ότι «[το τοπίο] σου δημιουργούσε μία περίεργη αίσθηση, λες και ήσουν στον Άρη».

Η διεύθυνση φωτογραφίας του Τιμ Ορρ ήταν το σημείο κλειδί για να μπορέσει το κοινό να νιώσει την εμπειρία του να βρίσκεσαι στο Μπάστροπ. «Υπάρχει κάτι το λεπτεπίλεπτο στις λήψεις της κάμερας που ταιριάζει απόλυτα στο εύθραυστο περιβάλλον μέσα στο οποίο ήμασταν. Δεν είναι μία κάμερα εξαιρετικά σίγουρη για τον εαυτό της, αλλά μία κάμερα που ψάχνει να ανακαλύψει πράγματα και που προσπαθεί να ακολουθήσει τους χαρακτήρες,» λέει ο σκηνοθέτης. Ο Γκριν και ο Ορρ εμπνεύστηκαν από ταινίες όπως Ο Γιος των αδερφών Νταρντέν και Kings of the Road του Βιμ Βέντερς. «Σε αυτές τις ταινίες, η κάμερα είναι το κοινό. Φαίνεται σχεδόν σα να σκέφτεται ή να ψάχνει ή να αναρωτιέται, σαν να έχει μία περιέργεια,» εξηγεί ο Γκριν.

Ο συνθέτης Ντέιβιντ Γούινγκο είναι ο καλύτερος φίλος του Γκριν από το δημοτικό και έχει συνθέσει τη μουσική για τις περισσότερες ταινίες του τελευταίου, μετά το George Washington, ενώ ζει στην ίδια γειτονιά με εκείνον. «Εκείνος είναι που με γνώρισε με το συγκρότημα Explosions In The Sky. Αυτά τα παιδιά μιλάνε την ίδια γλώσσα με μένα. Πηγαίνουμε και βλέπουμε ταινίες συχνά όλοι μαζί,» λέει ο Γκριν. Το συγκρότημα έχει συνθέσει και παλιότερα μουσική για τον Γκριν, συχνά σε συνεργασία με τον Γουίνγκο.

Ο Πωλ Ραντ έχει πει για τον ρόλο του Άλβιν στην ταινία: «Του αρέσει να βλέπει τον εαυτό του ως άνθρωπο της υπαίθρου, αλλά ίσως και να μην είναι τελικά. Σίγουρα μπορεί να κάνει ορισμένα πράγματα, όπως να κυνηγάει για να φάει ή να χτίζει. Μπορεί να κάνει κάποια πράγματα που πολλοί άνθρωποι πιθανότατα δεν θα μπορούσαν. Έστω κι έτσι όμως, η στολή του και γενικότερα οι τρόποι του φαίνεται να είναι κάπως ασύμβατα με την εικόνα που έχει κανείς για έναν άνθρωπο της υπαίθρου. Δεν υπάρχει αυτή η έμφυτη τραχύτητα που συνδυάζει κανείς με έναν άνθρωπο που περνάει μέρες ολόκληρες στο δάσος. Υπάρχει κάτι λίγο πιο ευγενές μέσα του, και μου αρέσει αυτό.»

Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του Άλβιν τα διαθέτει και ο ίδιος ο Πωλ Ραντ στην πραγματική ζωή. «Ο Πωλ είναι στην πραγματικότητα ένας φοβερός χτίστης και τεχνίτης. Έχει όντως κι ο ίδιος αυτές τις δυνάμεις και τις ικανότητες. Οπότε ήταν διασκεδαστικό να τον έχουμε μαζί μας, καθώς μπορούσε με άνεση να αποδώσει τη σωματικότητα του συγκεκριμένου χαρακτήρα.»

Σε μία από τις μοναχικές βόλτες του στο δάσος, ο Άλβιν συναντά μία γυναίκα που περιφέρεται ανάμεσα στα συντρίμμια του σπιτιού της. Η συνάντηση αυτή ήταν και στην πραγματικότητα τυχαία. Όπως εξηγεί ο ίδιος ο Γκριν, «Αναζητούσαμε το κατάλληλο μέρος για την σκηνή της παντομίμας του Άλβιν, όταν ένας από τους παραγωγούς μας βρήκε αυτή την υπέροχη κυρία ονόματι Τζόις Πέιν, η οποία περιφερόταν ανάμεσα στις στάχτες του σπιτιού της. Με φώναξε και μου είπε, ‘Πρέπει να έρθεις αμέσως εδώ να γνωρίσεις αυτή τη γυναίκα.’»

Ο Γκριν χρησιμοποίησε την κυρία Πέιν και σε άλλες δύο σεκάνς, μαζί με τον οδηγό του φορτηγού που παίζει ο Λανς ΛεΓκολτ. «Μερικές από αυτές τις σκηνές είναι εμπνευσμένες από την Ισλανδική ταινία. Είναι μία πολύ κοινή λαϊκή ιστορία το να υπάρχει μία γυναίκα που δεν είναι αληθινή και περπατά μέσα στη μέση του δρόμου. Μόλις βρήκαμε την Τζόις, αμέσως την βάλαμε σε αυτόν τον ρόλο – φαινόταν απλά σωστό,» λέει ο Γκριν. Η γυναίκα στην ταινία είναι, λοιπόν, ένα φάντασμα; «Αυτό ακριβώς είναι το ενδιαφέρον στην ταινία – ίσως να υπάρχει ένας κόσμος όπου υπάρχουν φαντάσματα, αλλά ίσως και να είναι απλά μία τρέλα. Φαίνεται τόσο αιθέρια που κι εγώ ο ίδιος καλά-καλά δεν ξέρω να σας απαντήσω,» συνεχίζει ο Γκριν.

Ο Λανς ΛεΓκολτ πέθανε λίγο μετά τα γυρίσματα της ταινίας. «Ήταν μία δύναμη της φύσης, θρασύς και απότομος» λέει ο Εμίλ Χιρς. «Ήξερε καλά την τέχνη του. Και αυτοσχεδίαζε με τον ρόλο του, το οποίο ήταν απλά εκπληκτικό». 



Φεστιβάλ – Βραβεία

Η ταινία Prince Avalanche έκανε πρεμιέρα στις ΗΠΑ στο φεστιβάλ Sundance στις 20 Ιανουαρίου 2013, ενώ η διεθνής πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στο 63ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου απέσπασε την Ασημένια Άρκτο για την σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν. Στη συνέχεια η ταινία παίχτηκε σε διάφορα φεστιβάλ, όπως το South by Southwest και το Maryland Film Festival των ΗΠΑ.

Επιμέλεια Νικόλας Αρώνης

Τελευταία ενημέρωση: Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2013, 14:20