Για πολλά χρόνια, η διάγνωση καρκίνου του μαστού σε νεαρή ηλικία θεωρείτο αξεπέραστο εμπόδιο για τη δημιουργία οικογένειας.
Η ανάγκη για μακροχρόνια ορμονοθεραπεία —η οποία μπορεί να διαρκέσει από 5 έως και 10 έτη— περιόριζε σημαντικά τις επιλογές πολλών γυναικών, καθώς η εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας αντενδείκνυται.
Σήμερα, η σύγχρονη ιατρική δεν επικεντρώνεται στο «εάν» μία γυναίκα έχει αυτή τη δυνατότητα, αλλά στο «πώς» μπορεί να αποκτήσει παιδί με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια.
«Μπορώ να διακόψω προσωρινά τη θεραπεία για να μείνω έγκυος;»
Η απάντηση έρχεται μέσα από τη μελέτη-σταθμό POSITIVE, η οποία συνεχίζει να παρακολουθεί τις ασθενείς μακροπρόθεσμα (δεδομένα 2025–2026) και έχει αλλάξει σημαντικά τα κλινικά δεδομένα.
Η έρευνα αυτή εξέτασε γυναίκες κάτω των 42 ετών με καρκίνο του μαστού θετικό σε ορμονικούς υποδοχείς, οι οποίες επιθυμούσαν να διακόψουν προσωρινά την ενδοκρινική τους θεραπεία για να κυοφορήσουν.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η προγραμματισμένη, προσωρινή διακοπή της ορμονοθεραπείας για προσπάθεια εγκυμοσύνης δεν φάνηκε να αυξάνει τον βραχυπρόθεσμο κίνδυνο υποτροπής. Αυτό αποτελεί σημαντική εξέλιξη, καθώς παλαιότερα υπήρχε έντονη ανησυχία ότι οι ορμονικές αλλαγές της κύησης θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την πρόγνωση.
Τα αποτελέσματα της μελέτης
Υψηλά ποσοστά σύλληψης: Το 74% των γυναικών πέτυχαν εγκυμοσύνη.
Υγιή μωρά: Περισσότερα από 365 μωρά γεννήθηκαν στο πλαίσιο της μελέτης, χωρίς ενδείξεις αρνητικής επίδρασης της προηγούμενης θεραπείας.
Στατιστική ασφάλεια: Ο κίνδυνος υποτροπής παρέμεινε παρόμοιος με εκείνον των γυναικών που δεν διέκοψαν τη θεραπεία τους.
«Ποια είναι τα βασικά βήματα;»
Η διαδικασία ακολουθεί συγκεκριμένο ιατρικό πρωτόκολλο με τη συνεργασία ογκολόγου και ιατρού αναπαραγωγής: Λήψη ορμονοθεραπείας για 18–30 μήνες: Απαραίτητη προϋπόθεση πριν εξεταστεί η προσωρινή διακοπή.
Περίοδος «κάθαρσης» (wash-out): Απαιτείται αναμονή περίπου 3 μηνών μετά τη διακοπή των φαρμάκων πριν από τις προσπάθειες σύλληψης, ώστε να απομακρυνθούν πλήρως από τον οργανισμό.
Επανέναρξη θεραπείας: Η επιστροφή στην ορμονοθεραπεία μετά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό είναι κρίσιμη για τη μακροχρόνια προστασία της γυναίκας. Τα νεότερα δεδομένα υπογραμμίζουν ότι η ασφάλεια της προσέγγισης βασίζεται στη συνέχιση της θεραπείας μετά το διάλειμμα.
«Τι γίνεται αν χρειαστώ εξωσωματική;»
Η εξωσωματική γονιμοποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί με σύγχρονα πρωτόκολλα που περιορίζουν την ορμονική διέγερση και διατηρούν τα επίπεδα οιστρογόνων χαμηλά. Παράλληλα, η κρυοσυντήρηση ωαρίων ή εμβρύων πριν από την έναρξη ογκολογικών θεραπειών (όπως η χημειοθεραπεία) αποτελεί σημαντική επιλογή, καθώς προσφέρει μεγαλύτερη «αναπαραγωγική ελευθερία» στο μέλλον.
Κάθε περίπτωση είναι μοναδική και οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται σε στενή συνεργασία με την ογκολογική και γυναικολογική ομάδα.
Το μήνυμα της σύγχρονης ιατρικής είναι ξεκάθαρα αισιόδοξο: ο καρκίνος του μαστού δεν αποκλείει πλέον τη μητρότητα. Με σωστή καθοδήγηση, η δημιουργία οικογένειας είναι σήμερα ρεαλιστικός και ασφαλής στόχος για πολλές γυναίκες.
