The Legend of Zelda: Skyward Sword – review

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011, 20:17
The Legend of Zelda: Skyward Sword – review
Από τις πρώτες αναφορές στο Skyward Sword, ήταν εμφανές πως βασικός σχεδιαστικός άξονας υπήρξε το περιφερειακό Motion Plus. Το Skyward Sword κρύβει μέσα του πέντε χρόνια πειραματισμών και δοκιμών από την Nintendo. Όλα εκείνα τα gimmicks που εφαρμόστηκαν έως τώρα το software του Wii, βρίσκουν εφαρμογή στο νέο Zelda, φρεσκάροντας το gameplay. Οι βόμβες που πετιούνται σαν σε παρτίδα μπόουλινγκ. Το νέο σύστημα στόχευσης του τόξου, παραλλαγή από το Wii Sports Resort. Ο μηχανισμός πίσω από το μουσικό όργανο του παιχνιδιού που εξασκήθηκε πρώτα στο Wii Music. Το πιάσιμο αντικειμένων από το μαστίγιο που θυμίζει τον αντίστοιχο μηχανισμό στο Metroid Prime 3. Τα διάφορα ιπτάμενα αντικείμενα και οι ρίψεις του ήρωα από τον ουρανό, που αντιγράφουν τον αλεξιπτωτισμό του Wii Sports Resort. Ακόμη και το κεντρικό interface λειτουργεί σε συνέργεια με το Wii Motion Plus, επιτρέποντας αλλαγές μεταξύ των αντικειμένων χωρίς να διακόπτεται το gameplay.

Στον πυρήνα όλων ωστόσο βρίσκεται το αναθεωρημένο σύστημα μάχης. Παραγκωνισμένες εξαιτίας της απλότητας και της απουσίας πρόκλησης τα τελευταία χρόνια, οι μάχες πραγματοποιούν δυναμική επιστροφή και πιάνουν θέση στο επίκεντρο του Skyward Sword, χάρη στον χειρισμό του σπαθιού και όλων των όπλων με τους αισθητήρες του Motion Plus. Καθώς εξελίσσεται το παιχνίδι, η Nintendo παρουσιάζει ολοένα και περισσότερες ιδέες για την αξιοποίηση του νέου μοντέλου χειρισμού. Το εύρος της χρήσης του Motion Plus βέβαια φέρνει στην επιφάνεια και έκδηλες αδυναμίες του περιφερειακού. Σε τεταμένες μάχες για παράδειγμα όπου γίνονται πολλές γρήγορες κινήσεις, θα βρεθείτε πολύ συχνά να ψάχνετε να ρυθμίσετε το χειριστήριο επειδή έχει σταματήσει να ανταποκρίνεται σωστά.



Το Skyward Sword εξελίσσεται σε ένα hub στο κέντρο του οποίου βρίσκεται η μεγάλη πόλη που αιωρείται πάνω από τα σύννεφα και που περιτριγυρίζεται από μικρά νησάκια που κρύβουν θησαυρούς, εχθρούς και ενίοτε και το περιστασιακό mini game. Η Nintendo δημιουργεί πίστες με πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική και πολύπλοκη γεωμετρία και συνδέει τα μπουντρούμια με το υπόλοιπο περιβάλλον με έναν σχεδόν οργανικό τρόπο, παρουσιάζοντάς τα στον παίκτη ως μια φυσική εξέλιξη των προκλήσεων και των γρίφων που έχει αντιμετωπίσει μέχρι που έφτασε στο κατώφλι τους. Αργότερα το παιχνίδι ζητά από τον παίκτη να επισκεφθεί ξανά κάθε μια από τις προηγούμενες περιοχές, αναβαθμίζοντας τους εχθρούς, προσθέτοντας νέους γρίφους και «ξεκλειδώνοντας» νέα τμήματα.

Το Wii θέτει και το ταβάνι στο οποίο μπορεί να φτάσει ο τεχνικός τομέας του Skyward Sword. Εκεί όμως που αυτό προσφέρει μερικά πραγματικά πανέμορφα σκηνικά, αντιπαραβάλλει και κάποια σημεία όπου τα «γηρατειά» του Wii χαμηλώνουν πολύ το αισθητικό αποτέλεσμα, με γεωμετρία και textures που χωρίς υπερβολή, θα μπορούσαν να έχουν μεταναστεύσει απευθείας από το Nintendo 64. Ο ήχος του παιχνιδιού από την άλλη είναι σχεδόν αψεγάδιαστος, με μεγαλοπρεπείς ορχηστρικές συνθέσεις, πληθώρα ξεχωριστών μουσικών θεμάτων και ένα υπέροχο κεντρικό θέμα. Μόνο «αγκάθι» ίσως αποτελεί η έλλειψη ηχογραφημένων διαλόγων, ωστόσο η αναγκαιότητα ύπαρξής τους εναπόκειται στην πεποίθηση του καθενός (προσωπική γνώμη: η σειρά λειτουργεί καλύτερα χωρίς voice over).


 
Συμπερασματικά, με το κλείσιμο των 25 χρόνων ζωής του The Legend of Zelda, η Nintendo καταφέρνει επιτέλους να αποτινάξει από πάνω της το φάντασμα του Ocarina of Time που κατέληξε να στοιχειώσει τη σειρά την τελευταία δεκαετία. Το Skyward Sword χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα «όπλα» της εταιρείας, διατηρεί την προσοχή στη λεπτομέρεια δοκιμάζοντας καινούριες ιδέες, και εκμοντερνίζει μηχανισμούς που είχαν αρχίσει να σκουριάζουν. Τα όριά του βρίσκονται πλέον στις επιλογές της ιαπωνικής εταιρείας στο hardware: το Motion Plus δεν είναι αλάνθαστο και το Wii στερεί από το παιχνίδι τον «ανοιχτό» κόσμο που θα ολοκλήρωνε τις ιδέες των σχεδιαστών. Οι βάσεις έχουν ωστόσο μπει, και μένει μόνο να αναβαθμίσει η Nintendo την τεχνολογία της για να εξασφαλίσει πως η σειρά θα προσφέρει μερικές από τις πιο σημαντικές εμπειρίες στο gaming, για πολλά χρόνια ακόμη.


Πηγή: byteme.gr

Είδος: Platform
Format: Wii
Έκδοση: Nintendo
Ανάπτυξη: Nintendo
Διάθεση: Nortec
Multiplayer: Όχι
Κυκλοφορία: 18/11/2011
Βαθμός: 9


Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011, 20:25