Στα χέρια των γιατρών η τύχη των 300 απεργών πείνας

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011, 18:16
Στα χέρια των γιατρών η τύχη των 300 απεργών πείνας
Στους γιατρούς περνάει πλέον η ευθύνη για τον χειρισμό της κρίσιμης κατάστασης των μεταναστών του Μεγάρου Υπατίας. Όπως όλα δείχνουν, τη λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί καλούνται να δώσουν οι γιατροί.

Σε αυτό το στάδιο, η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη, αφού ο νόμος δεν δίνει τέτοιο δικαίωμα στις εισαγγελικές αρχές.

Αυτό, μάλιστα, διευκρινίζει η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας, Ελένη Ράικου, σε έγγραφο που απέστειλε προς τον διοικητή της Α’ Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, Άρη Μουσιώνη, μετά την έκκληση που απηύθυναν οι γιατροί για τη μεταφορά των απεργών πείνας σε νοσοκομεία ή τη χορήγηση σε όσους το επιθυμούν νερού ή τροφής.

Στο έγγραφο της Εισαγγελίας, αφού αναφέρεται ότι δεν είναι δυνατό βάσει του νόμου «να χορηγήσει εντολή ή άδεια για επιχείρηση ή ενέργεια οποιοσδήποτε ιατρικής πράξης», τονίζεται πως οι γιατροί είναι ποινικά υπεύθυνοι, αν δεν κάνουν όσα οφείλουν, για να σώσουν έναν ασθενή: «Ωστόσο, ο γιατρός έχει το δικαίωμα, αλλά επέχει και ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβεί κατά τους κοινώς παραδεκτούς κανόνες της ιατρικής επιστήμης στη θεραπεία που θεωρείται αναγκαία για τη σωτηρία ή τη διασφάλιση της ζωής ή της υγείας του ασθενούς.

Σε αντίθετη περίπτωση, κινδυνεύει να θεωρηθεί ως δράστης εγκλήματος διά παραλείψεως τελεσθέντος» επισημαίνεται στο έγγραφο της Εισαγγελίας.

Επιπλέον, δε, ξεκαθαρίζεται πως ανάμεσα στο αγαθό της ζωής και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης της ζωής (π.χ. απεργία πείνας) υπερτερεί η προστασία της ζωής.

«Κατά συνέπεια, θα πρέπει να επιχειρηθούν εκ μέρους των γιατρών που επισκέπτονται τους ως άνω απεργούς όλες οι αναγκαίες ιατρικές ενέργειες και πράξεις προς αποφυγή μη αναστρέψιμης βλάβης της υγείας τους, οι οποίες, άλλωστε, φέρουν τον χαρακτήρα ''κοινωνικά πρόσφορης πράξης'' μη συγκρουόμενης προς την κοινωνική ηθική τάξη, προς την οποία ευρίσκεται σε απολύτως παράλληλη θέση, καθώς η επιλογή μεταξύ του δικαιώματος αυτοδιαθέσεως της ζωής του ασθενούς και αυτού τούτου του έννομου αγαθού της ζωής, αναμφισβήτητα προσβλητέο παρίσταται το πρώτο των ως άνω δικαιωμάτων» επισημαίνεται στο έγγραφο.

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011, 18:16