Μία ακόμη σκληρή πράξη του δράματος που βιώνει ένα μικρό παιδί στο φάσμα του αυτισμού, εκτυλίχθηκε στις αίθουσες των Δικαστηρίων Λαμίας. Το παιδί, που από την περασμένη εβδομάδα βρίσκεται ουσιαστικά χωρίς μητέρα και πατέρα, παραμένει «παρκαρισμένο» σε Κρατική Δομή, βιώνοντας μια ιδιαίτερα τραυματική εμπειρία.
Το μεσημέρι της Τρίτης (10/2/26), ο πατέρας του παιδιού, ο οποίος έχει αναλάβει την επιμέλεια με δικαστική απόφαση, οδηγήθηκε στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας. Είχε παρουσιαστεί αυτοβούλως στο Αστυνομικό Τμήμα και συνελήφθη για την κατηγορία της έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, τη στιγμή που το παιδί του νοσηλευόταν στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ζητήθηκε αναβολή προκειμένου να διενεργηθεί ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, αίτημα που δεν έγινε δεκτό. Η υπόθεση εκδικάστηκε κανονικά και το δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, μετατρέψιμη προς 10 ευρώ ημερησίως, με την έφεση να έχει αναστέλλουσα δύναμη. Υπέρ του πατέρα κατέθεσαν πρόσωπα από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον, τα οποία περιέγραψαν τη δύσκολη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το παιδί, όταν βρέθηκε ξαφνικά σε ένα ξένο και ακατάλληλο για εκείνο περιβάλλον. Κατάθεση έδωσε και ο ψυχίατρος στον οποίο απευθύνθηκε ο πατέρας, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βρει τρόπο να ηρεμήσει τον γιο του λίγες ημέρες νωρίτερα.
Όλοι οι μάρτυρες ανέφεραν ότι ο πατέρας έκανε ό,τι μπορούσε, κάτω από εξαιρετικά πιεστικές συνθήκες. Τονίστηκε επίσης ότι το παιδί δεν έμεινε ποτέ μόνο του, ούτε κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο για ψυχιατρική εκτίμηση, ενώ επισημάνθηκε πως η μητέρα είχε εξαφανιστεί, χωρίς να αφήσει καμία βοήθεια ή στοιχειώδη φροντίδα. Ο ίδιος ο πατέρας, στην τοποθέτησή του, περιορίστηκε σε λίγες, αλλά ουσιαστικές κουβέντες, δηλώνοντας πως νοιάζεται βαθιά για το παιδί του, και πως, διατηρώντας την επιμέλειά του, θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για εκείνο.
Μετά την ολοκλήρωση της πολύωρης διαδικασίας, ήρθε η κράτησή του, γεγονός που του επιτρέπει πλέον να μεταβεί στη Θεσσαλονίκη και να υπογράψει, ως έχων την επιμέλεια, τη μεταφορά του παιδιού του σε κατάλληλο Ίδρυμα. Η εξέλιξη αυτή προέκυψε ύστερα από δικές του ενέργειες, και την αναζήτηση βοήθειας από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες. Σε ό,τι αφορά τη μητέρα, αναζητείται για το διαρκές αδίκημα της έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο, καθώς πριν καν τεθεί σε εκτέλεση η σχετική δικαστική απόφαση, εξαφανίστηκε, αφήνοντας στο Γραφείο της Εισαγγελίας μόνο το μπουφάν του παιδιού.
Το πώς ένα παιδί βρέθηκε να περιφέρεται στους διαδρόμους των Δικαστηρίων, σε κατάσταση φόβου και με κίνδυνο αυτοτραυματισμού, αποτέλεσε αντικείμενο και τηλεοπτικής παρέμβασης, αναδεικνύοντας ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια μιας δικαστικής αίθουσας και αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής προστασίας των πιο ευάλωτων.
