Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του zougla.gr στην GoogleΕπιμέλεια: Στέλιος Βασιλούδης
Για να επιβιώσουν από τους εμπορικούς περιορισμούς και τα κανονιστικά εμπόδια, οι εταιρείες και από τις δύο πλευρές στρέφονται σε κοινοπραξίες.
Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από τη κλιμάκωση των γεωπολιτικών εντάσεων και την οπλοποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού, ένα αντιφατικό φαινόμενο ριζώνει στις βιομηχανικές καρδιές της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρώπης. Ενώ οι κυβερνήσεις στο Πεκίνο, την Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες συμμετέχουν σε αγώνες σκακιού υψηλού ρίσκου με δασμούς, ελέγχους εξαγωγών, κυρώσεις και μηχανισμούς ελέγχου επενδύσεων, ένα παράλληλο σύμπαν εταιρικών συμφωνιών ακμάζει.
Η επικρατούσα λογική μεταξύ των στελεχών των πολυεθνικών είναι ότι η απόκλιση σε επίπεδο πολιτείας δεν συνεπάγεται εμπορικό διαζύγιο. Αντίθετα, οι κινεζικοί και δυτικοί γίγαντες της μεταποίησης ευθυγραμμίζουν ολοένα και περισσότερο τα συμφέροντά τους μέσω πολύπλοκων κοινοπραξιών και στρατηγικών συμμαχιών παραγωγής, όχι παρά τις κυβερνητικές τριβές αλλά ως άμεσο αντιστάθμισμα εναντίον τους.
Αυτός ο εταιρικός πραγματισμός θα μπορούσε να μετατρέψει τις κοινοπραξίες από απλά εργαλεία πρόσβασης στην αγορά σε εξελιγμένα οχήματα μετριασμού του κινδύνου, σχεδιασμένα να παρακάμπτουν τα εμπορικά εμπόδια, να εντοπίζουν τις αλυσίδες εφοδιασμού και να εξασφαλίζουν ταυτόχρονα μια θέση σε πολλαπλά ρυθμιστικά μπλοκ.
Η πιο πειστική απόδειξη αυτής της τάσης είναι η στρατηγική αναδιάρθρωση στον τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, ιδίως στον χώρο των νέων ενεργειακών οχημάτων (NEV). Η πρόσφατη ανακοίνωση του κινεζικού γίγαντα Geely Automobile Holdings και της Ford Motor Company χρησιμεύει ως περίπτωση μελέτης.
Συμφωνώντας να παράγουν NEV για την ευρωπαϊκή αγορά στο εργοστάσιο της Ford στη Βαλένθια της Ισπανίας, και οι δύο εταιρείες εκτελούν ένα αριστουργηματικό γεωπολιτικό αρμπιτράζ. Χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα ισπανική παραγωγική ικανότητα της Ford, η Geely αποκτά το σήμα «Made in Europe», αποφεύγοντας τους τιμωρητικούς δασμούς και αξιοποιώντας τη συνδεσιμότητα της αλυσίδας εφοδιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς τη μεγάλη καθυστέρηση της κατασκευής ενός εργοστασίου σε μη οικοδομημένη περιοχή.
Για τη Ford, η οποία δυσκολεύεται να καταστήσει τις ευρωπαϊκές της δραστηριότητες κερδοφόρες εν μέσω υψηλού κόστους εργασίας και της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση, η συνεργασία της παρέχει πρόσβαση στην προηγμένη αρχιτεκτονική μπαταριών και αρθρωτών ηλεκτρικών οχημάτων (EV) της Geely.
Αυτό δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Είναι μια συμβιωτική ευθυγράμμιση όπου και τα δύο μέρη θυσιάζουν το βραχυπρόθεσμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση σε μια προστατευμένη αγορά, εξουδετερώνοντας ουσιαστικά τα δασμολογικά όπλα που επισείουν οι κυβερνήσεις τους.
Αυτό το μοντέλο εκτείνεται πολύ πέρα από τη συνεργασία Geely – Ford. Στον τομέα των μπαταριών, ένα κρίσιμο πεδίο ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας, η Contemporary Amperex Technology Ltd (CATL), ο κυρίαρχος κατασκευαστής μπαταριών ηλεκτρικών οχημάτων στον κόσμο, έχει στραφεί από τις εξαγωγές κυψελών στην αδειοδότηση της τεχνολογίας παραγωγής τους. Η συνεργασία της με τη Ford για την κατασκευή ενός εργοστασίου μπαταριών στο Μίσιγκαν – αν και πολιτικά αμφιλεγόμενη – αντιπροσωπεύει ένα νέο πρότυπο. Αντί για μια άμεση επένδυση που θα ενεργοποιούσε ελέγχους εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ βάσει του Νόμου για τον Εκσυγχρονισμό της Αναθεώρησης Κινδύνων Ξένων Επενδύσεων, η CATL παρέχει τεχνική εμπειρογνωμοσύνη και ιδιόκτητες διαδικασίες κατασκευής, ενώ η Ford παρέχει
την εγκατάσταση που κατέχει.
Οι χημικές και φαρμακευτικές βιομηχανίες προσφέρουν περαιτέρω παραδείγματα αυτής της ευθυγράμμισης. Ενόψει των προσπαθειών των ΗΠΑ και της ΕΕ να μειώσουν την εξάρτηση από δραστικά φαρμακευτικά συστατικά που προέρχονται από την Κίνα, εταιρείες όπως η WuXi AppTec δεν έχουν περιορίσει, αλλά αντίθετα έχουν εμβαθύνει τις συνεργασίες τους με δυτικές εταιρείες βιοτεχνολογίας. Στον χημικό τομέα, ο γερμανικός γίγαντας BASF διπλασιάζει τις τεράστιες εγκαταστάσεις του στο Verbund στην Κίνα, όπως το έργο Zhanjiang. Ταυτόχρονα, δημιουργεί κοινοπραξίες με κινεζικές πετροχημικές εταιρείες για την εξαγωγή προϊόντων στην Ευρώπη.
Η ευθυγράμμιση είναι απλή. Οι δυτικές εταιρείες αποκτούν πρόσβαση στο βιομηχανικό οικοσύστημα της Κίνας και χαμηλότερο κόστος ενέργειας, ενώ οι Κινέζοι εταίροι αποκτούν δυτικά περιβαλλοντικά, ασφαλιστικά και ποιοτικά πρότυπα που τους επιτρέπουν να ανταγωνίζονται παγκοσμίως.
Αυτό που οδηγεί σε αυτή την παράδοξη εταιρική ευθυγράμμιση είναι ο κατακερματισμός της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Οι κυβερνήσεις δημιουργούν ένα μωσαϊκό κανονισμών και εμποδίων – συμπεριλαμβανομένου του Νόμου περί Τσιπ των ΗΠΑ και των δασμών που επικεντρώνονται στην εθνική ασφάλεια, του Νόμου περί Κρίσιμων Πρώτων Υλών της ΕΕ και των πολιτικών υποκατάστασης της Κίνας από εγχώριες πηγές – τα οποία ουσιαστικά τιμωρούν τις καθαρές εισαγωγές, ενώ ανταμείβουν την τοπική παραγωγή. Οι κοινοπραξίες αναδεικνύονται ως το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για την πλοήγηση σε αυτό το μωσαϊκό. Επιτρέπουν επίσης στις εταιρείες να διαχωρίζουν τις νομικές οντότητες που μπορούν να πληρούν τις προϋποθέσεις για πολλαπλά σύνολα κινήτρων ταυτόχρονα.
Ακόμα κι έτσι, αυτή η στρατηγική ευθυγράμμιση είναι εύθραυστη και υπό όρους. Εξαρτάται από την ικανότητα των κοινοπραξιών να διατηρήσουν ένα ανάχωμα έναντι των κυβερνήσεων των χωρών τους. Καθώς ο έλεγχος των επενδύσεων εντείνεται με τον Κανονισμό της ΕΕ για τις Ξένες Επιδοτήσεις και την Επιτροπή Ξένων Επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες που επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της, ακόμη και οι αβλαβείς συνεργασίες ελέγχονται.
Οι δυτικοί εταίροι αντιμετωπίζουν εγχώριες πολιτικές αντιδράσεις επειδή βοηθούν τους Κινέζους ανταγωνιστές, ενώ οι Κινέζοι εταίροι διατρέχουν τον κίνδυνο κανονιστικής απόρριψης επειδή παραχωρούν τεχνολογικά πλεονεκτήματα. Το τρέχον κύμα σινο – δυτικών κοινοπραξιών στον βιομηχανικό τομέα αντιπροσωπεύει μια εξελιγμένη εταιρική απάντηση στην αποτυχία του πολυμερούς εμπορικού συστήματος. Καθώς οι κυβερνήσεις αποκλίνουν ιδεολογικά και κανονιστικά, οι εταιρείες συγκλίνουν επιχειρησιακά για να αποκαταστήσουν την προβλεψιμότητα στους επενδυτικούς τους ορίζοντες.
Ουσιαστικά, δημιουργούν έναν τρίτο χώρο παραγωγής: εργοστάσια που είναι κινεζικά στην τεχνολογία, δυτικά στη διοίκηση και τοπικά στη νομική καταχώρηση. Αυτό υπερβαίνει το δίπολο των εθνικών πρωταθλητών.
Ενώ αυτές οι επιχειρήσεις δεν θα αντιστρέψουν το κύμα της γεωπολιτικής αντιπαλότητας, δημιουργούν ένα ισχυρό εκλογικό σώμα που επιλέγει σταθερότητα. Φαίνεται ότι το εργοστάσιο γίνεται ο νέος διπλωματικός χώρος, όπου η ευθυγράμμιση των περιθωρίων κέρδους και η ανθεκτικότητα της αλυσίδας εφοδιασμού μπορεί να αποδειχθεί πιο ανθεκτική από την ευθυγράμμιση των διακρατικών συγκρούσεων.
Πηγή: South China Morning Post
