Οι ευρωπαϊκές χώρες καταρτίζουν σχέδιο για τη συγκρότηση διεθνούς συμμαχίας που θα διασφαλίσει τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, μετά τον πόλεμο, με πιθανή αποστολή ναρκαλιευτικών και άλλων στρατιωτικών πλοίων, χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Το δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Ειδικότερα, το δημοσίευμα αναφέρει ότι ευρωπαϊκές χώρες επεξεργάζονται σχέδιο για τη συγκρότηση μιας ευρείας διεθνούς συμμαχίας, που θα συμβάλει στην αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής ναρκαλιευτικών και άλλων στρατιωτικών πλοίων.
Ωστόσο, το σχέδιο προβλέπεται να εφαρμοστεί μόνο μετά το τέλος του πολέμου και ενδέχεται να αποκλείει μία χώρα ειδικά: τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το σχέδιο, που καταρτίζουν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία, στοχεύει να δώσει στις ναυτιλιακές εταιρείες την εμπιστοσύνη να χρησιμοποιούν ξανά το πέρασμα, μετά το τέλος των συγκρούσεων.
Ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, δήλωσε την Τρίτη (14/4) ότι στόχος είναι μια διεθνής αμυντική αποστολή που δεν θα περιλαμβάνει τα «εμπλεκόμενα μέρη», δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και το Ιράν.
Ευρωπαίοι διπλωμάτες, με γνώση του σχεδίου, αναφέρουν ότι τα ευρωπαϊκά πλοία δεν θα τελούν υπό αμερικανική διοίκηση.
Μάλιστα, σύμφωνα με τη WSJ, το ευρωπαϊκό σχέδιο αναμένεται να περιλαμβάνει και τη Γερμανία, η οποία έως τώρα εμφανιζόταν επιφυλακτική ακόμη και στο ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής, σύμφωνα με ανώτερο Γερμανό αξιωματούχο. Το Βερολίνο, που αντιμετωπίζει πολιτικά και νομικά εμπόδια για στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενδέχεται να αποσαφηνίσει τη στάση του ίσως και την Πέμπτη.
Η συμμετοχή της Γερμανίας θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την αποστολή, καθώς διαθέτει μεγαλύτερη δημοσιονομική ισχύ σε σχέση με τη Βρετανία και τη Γαλλία, καθώς και κρίσιμα στρατιωτικά μέσα για τη συγκεκριμένη επιχείρηση.
Την Παρασκευή, ο Μακρόν και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Κιρ Στάρμερ θα συγκαλέσουν διαδικτυακή σύσκεψη με τη συμμετοχή δεκάδων χωρών, προκειμένου να συζητήσουν τον τρόπο επιτήρησης του Στενού του Ορμούζ μετά τη λήξη των συγκρούσεων. Ο Στάρμερ θα μεταβεί στο Παρίσι, ενώ οι περισσότερες χώρες θα συμμετάσχουν μέσω τηλεδιάσκεψης.
Οι ΗΠΑ δεν θα συμμετάσχουν, σύμφωνα με Γάλλους και Βρετανούς αξιωματούχους. Η Κίνα και η Ινδία έχουν προσκληθεί, ωστόσο δεν είναι σαφές αν θα λάβουν μέρος, σύμφωνα με Γάλλο αξιωματούχο.
Ορισμένες διαφορές πρέπει ακόμη να διευθετηθούν μεταξύ των Ευρωπαίων. Γάλλοι διπλωμάτες πιστεύουν ότι οποιαδήποτε εμπλοκή των ΗΠΑ στην επιχείρηση θα την καθιστούσε λιγότερο αποδεκτή από την Τεχεράνη, ενώ Βρετανοί αξιωματούχοι ανησυχούν ότι η μη συμμετοχή των Αμερικανών θα εξοργίσει τον Πρόεδρο Τραμπ και θα περιορίσει το εύρος της επιχείρησης, σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν τις συνομιλίες.
Οι τρεις βασικοί στόχοι του σχεδίου
Το σχέδιο προβλέπει τρεις βασικούς στόχους: πρώτον, τη δημιουργία των αναγκαίων υποδομών ώστε να μπορέσουν να αποχωρήσουν τα εκατοντάδες πλοία που έχουν εγκλωβιστεί στο Στενό. Στη συνέχεια, την υλοποίηση εκτεταμένης επιχείρησης αποναρκοθέτησης, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τη διέλευση πολύ μεγαλύτερου αριθμού πλοίων σε ευρύτερο τμήμα της θαλάσσιας οδού.
Το Ιράν είχε τοποθετήσει νάρκες σε τμήματα του Στενού τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης και η απομάκρυνσή τους θεωρείται κρίσιμη για την επανεκκίνηση της ναυσιπλοΐας.
Η αποναρκοθέτηση είναι ένας τομέας όπου η Ευρώπη διαθέτει σημαντικά περισσότερα μέσα από τις ΗΠΑ, καθώς η Αμερική έχει σε μεγάλο βαθμό παροπλίσει τον στόλο ναρκαλιευτικών της, ενώ οι ευρωπαϊκές δυνάμεις διαθέτουν πάνω από 150 πλοία, σύμφωνα με αναλυτές. Πρόκειται, ωστόσο, για μια χρονοβόρα και απαιτητική διαδικασία, σημειώνει το δημοσίευμα.
Ο τελικός στόχος είναι η καθιέρωση τακτικών στρατιωτικών συνοδειών και επιτήρησης, με φρεγάτες και αντιτορπιλικά, ώστε να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη των ναυτιλιακών εταιρειών ότι η διέλευση από το Στενό είναι ασφαλής. Σε αυτή τη φάση, παραμένει ασαφές το μέγεθος της ναυτικής παρουσίας που θα απαιτηθεί.
Η συμμαχική αποστολή θα βασιστεί στο πρότυπο της επιχείρησης Ασπίδες της Ναυτικής Δύναμης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την οποία αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ συνεργάστηκαν το 2024 για την παροχή ναυτικών συνοδειών σε εμπορικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα και την προστασία τους από επιθέσεις των Χούθι.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής, την οποία η ΕΕ χαρακτήρισε καθαρά αμυντική, χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ελλάδα παρείχαν φρεγάτες και ελικόπτερα σε εκ περιτροπής βάση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν επιθέσεις με πυραύλους και drones από τους Χούθι.
Οι σύμμαχοι διέθεταν περίπου τρία πλοία κάθε φορά, για τη συνοδεία φορτίων και την επιτήρηση της περιοχής.
