Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του zougla.gr στην GoogleΟι τελευταίες εικόνες από τη Γάζα περιγράφουν μια καθημερινότητα που θυμίζει μεσαιωνική πολιορκία, με αρουραίους να δαγκώνουν παιδιά στον ύπνο τους και ασθένειες να θερίζουν μέσα σε σκηνές και ερείπια.
Η επίσημη Ισραηλινή αφήγηση επιμένει να μιλά για «επαρκή ανθρωπιστική βοήθεια» και «συντονισμένες προσπάθειες υγιεινής». Μόνο που η πραγματικότητα δεν διαπραγματεύεται με δελτία Τύπου.
Αρουραίοι και παράσιτα εξαπλώνονται στους καταυλισμούς των εκτοπισμένων Παλαιστίνιων στη Γάζα, δαγκώνοντας τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών των παιδιών καθώς κοιμούνται, ροκανίζοντας τα λίγα εναπομείναντα πολύτιμα υπάρχοντα των ανθρώπων και μεταδίδοντας ασθένειες.
Η επιδημία εξελίσσεται καθώς οι περισσότεροι από τα 2 εκατομμύρια κατοίκους της Γάζας έχουν εκτοπιστεί, πολλοί από τους οποίους ζουν τώρα σε βομβαρδισμένα σπίτια και αυτοσχέδιες σκηνές στημένες σε οικόπεδα και χωράφια, σε άκρες δρόμων ή πάνω στα ερείπια των κατεστραμμένων κτηρίων.
Λίγες μέρες πριν από την ημέρα του γάμου της, η Αμάνι Αμπού Σέλμι, εκτοπισμένη με την οικογένειά της στο Χαν Γιουνίς στα νότια, ανακάλυψε ότι αρουραίοι είχαν ροκανίσει τα ρούχα και αντικείμενα της γαμήλιας προίκας της μέσα στην κουρελιασμένη σκηνή όπου είχε βρει καταφύγιο.
Αυτή και η μητέρα της έδειξαν στο Reuters τρύπες από τα τρωκτικά στο φόρεμά της, ένα παραδοσιακό μπορντό κεντημένο φόρεμα που συνηθίζεται στους παλαιστινιακούς γάμους.
«Όλη μου η ευτυχία είχε χαθεί, μετατράπηκε σε θλίψη, σε θλίψη ότι τα πράγματά μου έχουν χαθεί, το γαμήλιο προικιό μου έχει χαθεί», είπε η 20χρονη Αμπού Σέλμι.
H 20χρονη Αμπού Σέλμι δείχνει τα φαγωμένα από τους αρουραίους ρούχα της
Οι Αρουραίοι «οργιάζουν» όταν οι άνθρωποι κοιμούνται
Ένας αρουραίος δάγκωσε το χέρι και τα δάχτυλα των ποδιών του 3χρονου γιου του Χαλίλ Αλ-Μασχαράουι πριν από αρκετές εβδομάδες ανέφερε, ενώ την περασμένη Παρασκευή 24/4, δαγκώθηκε και ο ίδιος.
Ο Χαλίλ ανέφερε επίσης ότι αυτός και η σύζυγός του κοιμούνται τώρα σε βάρδιες για να προστατεύσουν τα παιδιά τους και ο ένας τον άλλον από μια επικείμενη επίθεση αρουραίων και την επερχόμενη μόλυνση την οποία δεν μπορούν να ελέγξουν ή να αμυνθούν, με τις παγίδες για τα τρωκτικά να είναι σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικές στα ερειπωμένα σπίτια και τους καταυλισμούς σκηνών της Γάζας.
«Χτυπούν στον ύπνο μας», είπε ο 26χρονος Αλ-Μασχαράουι, ο οποίος ζει με την οικογένειά του στα ερείπια του σπιτιού τους στη γειτονιά Τούφα στη βόρεια Γάζα.
«Μπορεί να εξαφανιστούν για μία ή δύο μέρες προτού ξαναχτυπήσουν, κάτω από τα πλακάκια του δαπέδου του σπιτιού.»
Ο Μοχάμεντ Αμπού Σέλμια, επικεφαλής του μεγαλύτερου νοσοκομείου της Γάζας, του Αλ-Σίφα, δήλωσε ότι αναμένει ότι το πρόβλημα θα επιδεινωθεί καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι και εν μέσω της ισραηλινής απαγόρευσης σε υλικά καταπολέμησης παρασίτων, όπως το ποντικοφάρμακο.
Το Ισραήλ γενικά περιορίζει την είσοδο στη Γάζα αντικειμένων που, όπως λέει, μπορούν να έχουν διπλή στρατιωτική ή πολιτική χρήση.
Στο πλαίσιο, όπως ανέφερε, μιας προσπάθειας με «όλους τους παράγοντες και τους διεθνείς εταίρους» για την αντιμετώπιση του προβλήματος υγιεινής, η COGAT, η ισραηλινή στρατιωτική υπηρεσία που ελέγχει την πρόσβαση στη Γάζα, δήλωσε ότι, τις τελευταίες εβδομάδες, έχει διευκολύνει τη μεταφορά περίπου 90 τόνων υλικών καταπολέμησης παρασίτων και πάνω από 1.000 ποντικοπαγίδων στον θύλακα.
«Καθημερινά, τα νοσοκομεία καταγράφουν περιπτώσεις ασθενών που εισάγονται λόγω περιστατικών που σχετίζονται με τρωκτικά, ιδίως μεταξύ παιδιών, ηλικιωμένων και ασθενών», δήλωσε ο Αμπού Σέλμια.
Άνθρωποι και σκουπίδια μαζί στους καταυλισμούς της Γάζας
Υπάρχει επίσης εκτεταμένος φόβος για την εξάπλωση επικίνδυνων ασθενειών, όπως ο δάγκειος πυρετός από δάγκωμα αρουραίων, η λεπτοσπείρωση, ακόμη και η πανώλη, είπε.
Η εκεχειρία του Οκτωβρίου μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς δεν έχει κάνει πολλά για να απαλύνει τα βάσανα των Παλαιστινίων στη Γάζα, όπου τα συστήματα αποχέτευσης και υγιεινής έχουν ως επί το πλείστον καταστραφεί από το Ισραήλ και η ανθρωπιστική βοήθεια υπόκειται σε ισραηλινούς περιορισμούς.
Το Ισραήλ επικαλείται ανησυχίες για την ασφάλεια των περιφραγμένων περιοχών στη Γάζα, όπου συνεχίζει να πραγματοποιεί θανατηφόρες επιθέσεις, λέγοντας ότι η δράση του οφείλεται σε απειλές από τη Χαμάς.
Έχει σκοτώσει περισσότερους από 800 Παλαιστίνιους από τον Οκτώβριο, με τέσσερις Ισραηλινούς στρατιώτες να σκοτώνονται κατά την ίδια περίοδο.
Με τη συλλογή απορριμμάτων σε μεγάλο βαθμό να έχει σταματήσει, μολυσμένο νερό και σκουπίδια έχουν συσσωρευτεί κοντά στις σκηνές όπου οι οικογένειες κοιμούνται, μαγειρεύουν και πλένονται.
Αυτό έχει δώσει στα τρωκτικά και τα παράσιτα ένα μοναδικό περιβάλλον μέσα στο οποίο μπορούν να εξαπλωθούν, λένε ομάδες βοήθειας.
Η Reinhilde Van de Weerdt, τοπική εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, δήλωσε ότι μέχρι στιγμής φέτος έχουν καταγραφεί περίπου 17.000 κρούσματα λοιμώξεων από τρωκτικά και εξωπαρασιτικά στη Γάζα.
«Αυτή είναι απλώς η ατυχής αλλά προβλέψιμη συνέπεια όταν οι άνθρωποι ζουν σε ένα κατεστραμμένο περιβάλλον διαβίωσης», είπε.
Στο στόχαστρο η ανθρωπιστική βοήθεια του στόλου αλληλεγγύης του Global Sumud Flotilla
Η επιχείρηση αναχαίτισης του στολίσκου Global Sumud Flotilla, ανοιχτά της Κρήτης που έγινε τα ξημερώματα της Πέμπτης 30/4, λειτουργεί σαν ωμή υπενθύμιση αυτής της αντίφασης. Από τη μία, η διαβεβαίωση ότι «η βοήθεια φτάνει κανονικά».
Από την άλλη, μια στρατιωτική επιχείρηση σε διεθνή ύδατα και μέσα στην περιοχή ευθύνης διάσωσης της Ελλάδας, για να εμποδιστεί ακριβώς αυτή η βοήθεια να φτάσει. Αν δεν ήταν τραγικό, θα ήταν απλώς κυνικό.
Διότι η εικόνα που περιγράφεται από τη Γάζα, δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες: άνθρωποι που ζουν δίπλα σε λύματα και σκουπίδια, χωρίς βασικά μέσα υγιεινής, χωρίς επαρκή ιατρική φροντίδα, χωρίς ασφάλεια ούτε καν στον ύπνο τους.
Όταν οι γονείς κοιμούνται εναλλάξ για να προστατεύσουν τα παιδιά τους από τρωκτικά, η συζήτηση για «διευκολύνσεις» και «τόνους υλικών» μοιάζει σχεδόν προσβλητική.
Το επιχείρημα της ασφάλειας προβάλλεται σταθερά ως ηθικό άλλοθι. Όμως, όταν η ασφάλεια μετατρέπεται σε φίλτρο που καθορίζει ποια βοήθεια περνά και ποια όχι, τότε παύει να είναι απλώς μέτρο προστασίας και γίνεται εργαλείο ελέγχου.
Και όταν αυτός ο έλεγχος συνυπάρχει με εικόνες επιδημιών, υποσιτισμού και κατάρρευσης βασικών υποδομών, η απόσταση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα γίνεται χαοτική.
Το ρεσάλτο στη θάλασσα και οι αρουραίοι στη στεριά δεν είναι δύο άσχετες εικόνες. Είναι οι δύο όψεις της ίδιας συνθήκης: ενός αποκλεισμού που δεν αποτυπώνεται μόνο σε στρατιωτικούς χάρτες, αλλά και στα σώματα των πιο ευάλωτων.
Και όσο αυτή η συνθήκη παραμένει, κάθε αναφορά σε «επαρκή βοήθεια» θα ηχεί όλο και περισσότερο σαν πολιτική υπεκφυγή ή, χειρότερα, σαν συνειδητή παραποίηση της πραγματικότητας.
