Νύχτα. Παντού περίπολοι από τμήματα πάνοπλων στρατιωτών. Τα πρόσωπά τους καλυμμένα με μάσκες και με ένα πυκνό σκοτάδι να τους κρύβει ακόμη περισσότερο. Το ίδιο ακριβώς σκοτάδι όμως είναι που κρύβει και τις αρίφνητες συμμορίες εγκληματιών. Για να τις φανερώσει σε χρόνο και τόπο που κανείς δεν περιμένει.

 Ξαφνικά η περίπολος δέχεται βροχή από πυρά. «Έτσι». Χωρίς κανένα λόγο. Ίσως μόνο για «πλάκα» ή και για εξάσκηση. Δίχως τίποτε να έχει προηγηθεί.

Ένας στρατιώτης πέφτει νεκρός. Άλλοι τρεις σφαδάζουν στο δρόμο βαριά τραυματισμένοι. Λίγο αργότερα υποκύπτουν και αυτοί. Στα σοκάκια του San Pedro Sula της Ονδούρας, ο θάνατος είναι πάντα συνεπής στο ραντεβού του.

Η παραπάνω σκηνή δεν είναι ένα χθεσινό «γεγονός», είναι κάτι πολύ χειρότερο, είναι μια καθημερινότητα. «Ένας τρόπος να ζεις». Και χίλιοι να πεθαίνεις.

Χαρακτηριστικό του μεγέθους της βίας στη χώρα, είναι η ύπαρξη ειδικών σωμάτων ασφαλείας που έχουν ως μοναδική αποστολή να προστατεύουν τα στρατιωτικά σώματα που περιπολούν. Παρ’ όλα αυτά, οι 169 δολοφονίες ανά 100.000 άτομα, έφεραν την Ονδούρα στην κορυφή της λίστας της παγκόσμιας εγκληματικότητας!

Στη δεύτερη θέση έρχεται το -κατά τα άλλα ηλιόλουστο- Ακαπούλκο του Μεξικό με 143 δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους και ακολουθεί η πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας με …μόνο 119!

Eπιμέλεια: Παύλος Κιρκασίδης