Προσέφερε διουρητικά σε γυναίκες για να τις μαγνητοσκοπεί στην τουαλέτα

Η 27χρονη τότε Anaïs de Vos θυμάται εκείνο το απόγευμα του Ιουλίου του 2011, όταν βρισκόταν στο Παρίσι για μια συνέντευξη εργασίας στο Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.

Παρότι δε συνήθιζε να πίνει καφέ, δέχτηκε από ευγένεια την προσφορά του ανώτερου δημοσίου υπαλλήλου Christian Nègre, ο οποίος έφτιαξε μόνος του το ρόφημα. Η γεύση του ήταν κακή κι έτσι ήπιε μόλις το μισό, όμως λίγα λεπτά αφότου βγήκαν από το γραφείο για έναν περίπατο στους δρόμους της πόλης, άρχισε να νιώθει μια ανεξέλεγκτη και επείγουσα ανάγκη να ουρήσει.

Όταν του εξέφρασε την αναστάτωσή της, εκείνος τη κοίταξε σχεδόν χαιρέκακα, τη ρώτησε παιδιάστικα αν θέλει να κάνει «τσίσα» και την οδήγησε στην πόρτα μιας αποθήκης κάτω από μια γέφυρα του Σηκουάνα, προτείνοντάς της να αποχωρήσει εκεί.

«Ήμουν πολύ αδύναμη, δεν μπορούσα πια να νιώσω τα πόδια μου»

Η Anaïs de Vos, ένα από τα θύματα του Christian Nègre, που κατανάλωσε διουρητικά μέσα στον καφέ που της προσέφερε

Τρομοκρατημένη από την παράξενη συμπεριφορά του, η Anaïs αρνήθηκε και προσπάθησε να κρατηθεί, περπατώντας μέχρι το Λούβρο. Οι τουαλέτες εκεί απαιτούσαν αντίτιμο ενός ευρώ, το οποίο δε διέθετε, καθώς είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο, ενώ ο Nègre ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ούτε εκείνος μετρητά.

Μετά από μεγάλη προσπάθεια και ενώ ο πόνος ήταν πλέον αβάσταχτος, κατάφερε να βρει ένα καφέ που της επέτρεψε την είσοδο, όμως η σωματική της εξάντληση ήταν τέτοια που έχασε τον έλεγχο και τα έκανε πάνω της λίγο πριν φτάσει στο μπάνιο.

«Ένιωθα ζαλισμένη και εξαντλημένη»

Η μόνη της παρηγοριά ήταν πως ο Nègre δεν την είδε, ενώ το γεγονός ότι φορούσε φόρεμα κατέστησε ευκολότερη την απόκρυψη του περιστατικού. Φεύγοντας μετά από τρεις ώρες μαζί του, ένιωθε ζαλισμένη και εξαντλημένη, χωρίς να πάρει τελικά τη δουλειά, αλλά και χωρίς να μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς είχε συμβεί εκείνη την ημέρα, κάτι που κλόνισε σοβαρά την αυτοπεποίθησή της και την ώθησε σε μια λιγότερο φιλόδοξη καριέρα.

Τα διουρητικά φάρμακα στον καφέ και το αρχείο «Experiments P»

Η αλήθεια άρχισε να αποκαλύπτεται το 2019, όταν η αστυνομία επικοινώνησε μαζί της. Τότε έμαθε ότι ήταν μία από τις εκατοντάδες γυναίκες που ο Nègre νάρκωνε συστηματικά κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας, χορηγώντας τους διουρητικά φάρμακα στον καφέ για να τους προκαλέσει έντονη ουρητική επείγουσα ανάγκη.

Η αστυνομία έφτασε στα ίχνη του το 2018, όταν συνάδελφός του τον συνέλαβε να φωτογραφίζει μια γυναίκα κάτω από ένα τραπέζι. Στον υπολογιστή του ανακαλύφθηκε ένα υπολογιστικό φύλλο με τίτλο «Experiments P», στο οποίο κατέγραφε λεπτομερώς τις ώρες άφιξης των γυναικών, τη στιγμή χορήγησης του διουρητικού, το χρόνο που απαιτούνταν μέχρι να ουρήσουν, καθώς και το είδος των εσωρούχων που φορούσαν.

Ο Nègre απολύθηκε από το υπουργείο το 2019 και παραδέχτηκε στους ερευνητές ότι επέβαλλε ταπεινωτικές καταστάσεις σε γυναίκες, ενώ πλέον βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για νάρκωση, παραβίαση ιδιωτικότητας και σεξουαλική επίθεση, αναμένοντας τη δίκη του.

«Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου, ήταν ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση»

Η Marie-Hélène Brice, θύμα του Nègre το 2016

Ανάλογη εφιαλτική εμπειρία έζησε το 2016 στο Στρασβούργο και η Marie-Hélène Brice, την οποία ο Nègre έβγαλε βόλτα δίπλα στο κανάλι ισχυριζόμενος ότι ήθελε να της διώξει το άγχος. Όταν εκείνη άρχισε να υποφέρει από οξείς πόνους λόγω του διουρητικού, την οδήγησε σε ένα σημείο όπου υποτίθεται πως υπήρχε δημόσια τουαλέτα, η οποία όμως δεν υπήρχε ποτέ.

Μη έχοντας άλλη επιλογή, η Marie-Hélène αναγκάστηκε να ουρήσει σε δημόσιο χώρο, ενώ εκείνος προσφέρθηκε να την καλύψει με το σακάκι του χωρίς να παίρνει τα μάτια του από πάνω της. Η ίδια, όπως και πολλές άλλες γυναίκες, έζησε για χρόνια με το βάρος της ντροπής μέχρι να επικοινωνήσει μαζί της η αστυνομία, ενώ μέχρι και σήμερα ταλαιπωρείται από χρόνια ουρολογικά προβλήματα και ψυχολογική επιβάρυνση, θεωρώντας τη δράση του σαφή σεξουαλική επίθεση.

Η «χημική υποταγή» και οι τοξικολογικές

Η υπόθεση αυτή φέρνει στην επιφάνεια το ευρύτερο ζήτημα της «χημικής υποταγής» στη Γαλλία, ένα φαινόμενο που πήρε τεράστιες διαστάσεις μετά την υπόθεση της Gisele Pelicot και την καταδίκη του γερουσιαστή Joel Guerriau για νάρκωση της βουλευτή Sandrine Josso.

Η τελευταία πρωτοστάτησε στην εισαγωγή ενός πιλοτικού προγράμματος που επιτρέπει στα θύματα να κάνουν τοξικολογικές εξετάσεις χωρίς προηγούμενη καταγγελία στην αστυνομία.

Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ανίχνευση ουσιών, όπως τα διουρητικά —μια πρωτοφανής τακτική στα χρονικά της τοξικολογίας— είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν δεν γίνει αμέσως μετά το περιστατικό, καθώς με την πάροδο των ετών τα ίχνη εξαφανίζονται.

Οι δικαστικές καθυστερήσεις 

Σήμερα, 15 χρόνια μετά το περιστατικό της Anaïs, τα θύματα βιώνουν μια δευτερογενή θυματοποίηση λόγω της τεράστιας καθυστέρησης της γαλλικής δικαιοσύνης. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τους, οι γυναίκες αφέθηκαν για χρόνια στη μοίρα τους χωρίς καμία ενημέρωση, την ώρα που ο κατηγορούμενος συνεχίζει να εργάζεται στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού.

Η Καλλιόπη Μιγγειρού  από το Ending Violence against Women and Girls Section στο UN Women , αναφέρει ότι οι κωλυσιεργίες των αρχών σε υποθέσεις σεξουαλικής βίας με χρήση ουσιών καταστρέφουν τις ζωές των γυναικών.

Παρ’ όλα αυτά, η Marie-Hélène και η Anaïs επιλέγουν πλέον να μιλούν δημόσια, σπάζοντας τη σιωπή τους για να βοηθήσουν κι άλλα θύματα να αναγνωρίσουν τι τους συνέβη και να βρουν τη δύναμη να διεκδικήσουν τη δικαίωσή τους.

Πηγή: BBC