«Θα ήθελα να φτάσω στον τελικό»

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011, 12:42
«Θα ήθελα να φτάσω στον τελικό»
Λίγο πριν τον μεγάλο ημιτελικό του μουσικού talent show του Mega «Just The 2 Of Us», ο πολυπράγμων Παναγιώτης Πετράκης μιλάει στην «Espresso της Κυριακής» για τη συμμετοχή του στο show, που όπως λέει, του έδωσε τη δυνατότητα να μάθει ο κόσμος ότι εκτός από ηθοποιός είναι και τραγουδιστής, μιλάει για τη Φουρέιρα, την προσωπική του ζωή, αλλά και τα επόμενα επαγγελματικά του σχέδια.

- Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτήν την περίοδο;
«Τρελή δουλειά. Τρέχω να προλάβω. Καθημερινά έχω δεκάωρα γυρίσματα για τα «Μυστικά της Εδέμ», παραστάσεις στο θέατρο από Τετάρτη μέχρι Κυριακή, πρόβες για το “Just The 2 Of Us”, είναι κυριολεκτικά ένας αγώνας δρόμου».

- Πώς τα καταφέρνεις, αντέχεις;
«Έχω πείσει τον εαυτό μου ότι έχω ανεξάντλητη αντοχή και ενέργεια, παίρνω και τις βιταμίνες μου και τρέχω».

- Ο επόμενος στόχος;
«Ο επόμενος στόχος είναι μια δισκογραφική δουλειά που έρχεται και που τη θεωρώ ως παιδί μου. Είναι κάτι που το ήθελα εδώ και πολλά χρόνια και πλέον μόλις τελειώσει το σόου πρέπει να ρίξω το βάρος μου εκεί».

- Πώς το έχεις δει το σόου, το έχεις πάρει χαλαρά ή άγχεσαι;
«Το έχω πάρει πάρα πολύ χαλαρά, δεν θεωρώ ότι είναι κάτι περισσότερο από ένα ωραίο σόου, ένα ωραίο πάρτι. Μην ξεχνάμε ότι ο φιλανθρωπικός σκοπός υπερβαίνει το ίδιο το σόου. Φυσικά και θα ήθελα να είμαι στον τελικό, γιατί όταν μπαίνεις σε μια διάθεση διαγωνιστική, θες να τα πας καλά και να προχωρήσεις, αλλά δεν έχω καμία αγωνία γι’ αυτό».

- Υπάρχει κάποιο ζευγάρι που θα ήθελες να είσαι μαζί του στον τελικό, αν τελικά τα καταφέρεις;


«Αυτήν τη στιγμή έχουν μείνει δύο ζευγάρια: ο Χρήστος Χολίδης με τη Μαρία Μπεκατώρου και ο Δημήτρης Ουγγαρέζος με την Αμαρυλλίδα. Και τα δύο μού είναι συμπαθή ζευγάρια και θα χαιρόμουν να είμαι με όποιο από τα δύο, αν τελικά φτάσω στον τελικό».

- Πολλοί θεώρησαν ότι έφυγαν άδικα η Ελπίδα και ο Θεοχάρης. Πώς το σχολιάζεις;

«Σε αυτά τα θέματα δεν ξέρω αν υπάρχει αδικία. Με στενοχώρησε και εμένα η αποχώρηση της Ελπίδας και του Θεοχάρη, όπως με είχε στενοχωρήσει και η αποχώρηση της Μαριάννας Πολυχρονίδη και του Ησαΐα Ματιάμπα, γιατί και φωνητικά αλλά και σαν παρουσίες έχουν να δώσουν πολλά. Επειδή όμως τα κριτήρια που επιλέγει ο κόσμος είναι περισσότερο κριτήρια δημοτικότητας και συμπάθειας δεν μπορώ να πω ότι κάτι είναι άδικο».

- Έχεις και μια πολύ ωραία παρουσία δίπλα σου, τη Φουρέιρα. Σε εμπνέει όλο αυτό να είσαι καλύτερος;

«Όταν έχεις μια τόσο ωραία παρουσία δίπλα σου, φυσικά και σε εμπνέει και σε κάνει καλύτερο. Είναι μια πανέμορφη γυναίκα, ένα γλυκύτατο πλάσμα. Έχω χαρεί πολύ που μέσω αυτού του σόου έχουμε έρθει πολύ κοντά και έχουμε γνωριστεί και ανακαλύπτω ότι έχει ταλέντο σε διαφορετικά είδη τραγουδιού από αυτά που την είχαμε συνηθίσει και νομίζω ότι θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα».

- Πολλοί λένε ότι είναι άδικο να κερδίσεις εσύ γιατί είσαι επαγγελματίας τραγουδιστής, τι έχεις να πεις;


«Κατ’ αρχάς, δεν ζήτησα να είμαι εγώ στο παιχνίδι, αλλά μου ζητήθηκε και το έκανα για τον ωραίο σκοπό. Δεύτερον, θεώρησα ότι σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού θα συμμετείχαν άνθρωποι οι οποίοι έχουν κάποια κλίση στο τραγούδι ή κάποια εμπειρία τουλάχιστον γιατί, και εμένα, αν μου είχε ζητηθεί να συμμετάσχω σε έναν διαγωνισμό μουσικής ή πλεξίματος, επειδή δεν έχω ιδέα δεν θα πήγαινα. Έχουμε δει κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού επίσης ότι η κριτική επιτροπή απέναντι σε εμένα και την Ελένη είναι πολύ πιο αυστηρή από ό,τι στα άλλα ζευγάρια, ακριβώς λόγω του ότι είμαι και εγώ ένας επαγγελματίας τραγουδιστής, αλλά ήταν μια ιδιότητά μου την οποία το ευρύ κοινό δεν γνώριζε, οπότε, υπό αυτήν την έννοια, δεν ήταν άδικο να βρίσκομαι και εγώ σε αυτό το σόου και αυτό είναι ένα από τα καλά που έχω αποκομίσει από αυτήν την εκπομπή, το ότι έγινε σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα γνωστό ότι είμαι και τραγουδιστής».

- Στενοχωριέσαι γι’ αυτό που λένε;


«Κάθε φορά λένε πάρα πολλά, αυτό είναι ένα πταίσμα. Οπότε δεν στενοχωριέμαι. Ξέρω ποιος είμαι, τι κάνω, ξέρω τα όνειρά μου, τους στόχους μου. Δεν με στενοχωρεί κυρίως γιατί υπάρχει μια τόσο μεγάλη αγκαλιά από τον κόσμο. Γίνομαι αποδέκτης τόσο μεγάλης αγάπης και θαυμασμού και ο απώτερος στόχος κάθε καλλιτέχνη είναι αυτός».



«Η κριτική επιτροπή είναι πιο αυστηρή απέναντί μου»


- Την κριτική επιτροπή πώς τη βλέπεις;

«Δεν μπορώ να κρύψω τον μεγάλο μου θαυμασμό για τον Στέφανο Κορκολή. Είναι μια προσωπικότητα την οποία θαύμαζα από την εφηβεία μου. Υποκλίνομαι στις μουσικές του γνώσεις. Έχει παίξει ως σολίστας στις μεγαλύτερες αίθουσες μουσικής της Ευρώπης και η γνώμη του πάντα έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα για μένα, χωρίς να απαξιώνω κανέναν από τους υπολοίπους που πολύ καλά κάνουν τη δουλειά που κάνουν. Έχει τύχει να διαφωνήσω με κριτική της επιτροπής, αλλά και πάλι έχουμε να κάνουμε με υποκειμενικές γνώμες».

- Την Αθηναΐδα και τη Λυδία πώς τις κρίνεις; «Μια χαρά. Έχουν τη δική τους οπτική γωνία. Τη γωνία ενός μέσου τηλεθεατή που το κρίνει συνολικά το κάθε τραγούδι, όχι τόσο ειδικά ως προς το τραγουδιστικό μέρος, αλλά ως μια παρουσία γενική. Μια χαρά είναι».

- Με τον Γιώργο Καπουτζίδη γνωριζόσασταν;
«Γνωριζόμασταν, αλλά δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο ετοιμόλογος είναι, κάθε φορά με εκπλήσσει. Είναι πάρα πολύ καλός σε αυτό που κάνει. Είναι πολύ ταλαντούχος».

- Αν σήμερα βγεις θα στενοχωρηθείς;
«Όχι, ειλικρινά. Και την περασμένη φορά να είχα βγει δεν θα είχα πρόβλημα, γιατί για μένα αυτό δεν ήταν κάτι που πήρα ποτέ στα σοβαρά, εγώ το είδα χαλαρά».

- Είσαι πάντα τόσο καλός και ευγενικός; Βγαίνεις ποτέ από τα όριά σου;
«Μπορώ να βγω από τα όριά μου με δύο πράγματα: την αγένεια και την έλλειψη σεβασμού. Μέχρι στιγμής δεν το έχω νιώσει για να βγω εκτός ορίων. Όταν δεν συμφωνώ με τη γνώμη κάποιου ανθρώπου, δεν μπορώ να βγω εκτός ορίων γιατί απλά σέβομαι τη γνώμη του».

- Στο σίριαλ πώς είναι τα πράγματα;
«Από το 1997 που δουλεύω στον χώρο σπάνια μου έχει συμβεί το κλίμα να είναι τόσο καλό σε μια δουλειά, να είναι τόσο ομαδικό και παρεΐστικο. Νομίζω ότι όλα τα παιδιά το πήραν προσωπικά το θέμα με τα «Μυστικά της Εδέμ». Με την Αντιγόνη είμαστε οικογένεια, την έχω παντρέψει άλλωστε. Με όλα τα παιδιά υπάρχει κλίμα παρέας και εκεί ήταν και η “μαγκιά” του σκηνοθέτη, ο οποίος κατάφερε να δημιουργήσει ένα cast από ηθοποιούς που μπορούσαν από την πρώτη ημέρα να είναι παρέα πολλών ετών».

«Έχω άγχος, αλλά παραμένω αισιόδοξος»


- Σε έχει επηρεάσει όλο αυτό που βιώνει η χώρα μας με την οικονομική κρίση; «Με αγχώνει πολύ και το βλέπω συνέχεια δίπλα μου. Εγώ είχα την τύχη την τεράστια στα χρόνια που ξεκίνησε η κρίση να μου συμβεί αυτό το δώρο που λέγεται «Μυστικά της Εδέμ» και τα πράγματα να πηγαίνουν καλύτερα για μένα, αλλά μερικές φορές αγχώνομαι για το μέλλον και για το τι προκύπτει γιατί τα πράγματα και στην τηλεόραση θα δυσκολέψουν από ό,τι βλέπω. Θέλω όμως να διατηρώ την αισιοδοξία μου γιατί αυτή είναι και η πηγή ενέργειας για να πηγαίνουν καλά τα πράγματα».

- Τι εύχεσαι για το 2011; «Εύχομαι όσο μπορούμε να εξαλείφουμε τη λέξη «δύσκολα» από το λεξιλόγιό μας το καθημερινό γιατί τείνει να γίνει η λέξη που χρησιμοποιούμε πιο συχνά».

- Διαβάζω ότι είσαι ερωτευμένος με την Ειρήνη που ασχολείται με την τηλεόραση. Τι έχεις να πεις;


«Είμαι σε μια καλή φάση της ζωής μου. Αυτές τις λίγες στιγμές που καταφέρνουμε να μοιραζόμαστε είναι καλές».

- Είναι φρέσκο το ειδύλλιο; «Όχι, είναι εδώ και ενάμιση χρόνο».

- Σε παρακολουθεί και εκείνη, φαντάζομαι, κάθε Κυριακή;
«Ναι και μου δίνει πολύ κουράγιο και όλη της τη θετική ενέργεια και τη σωστή της κρίση».

- Σκέφτεσαι τον γάμο; «Όχι, καθόλου. Για μένα ο γάμος είναι συνυφασμένος με την έλευση ενός παιδιού. Επειδή αυτήν τη στιγμή στη ζωή μου δεν θα χωρούσε ένα παιδί, από την άποψη ότι δεν μπορώ να αφιερώσω τον χρόνο που απαιτείται, γιατί δεν θεωρώ ότι ένα παιδί μπορεί να μεγαλώσει ερήμην των γονιών του».

- Έχεις αδέλφια;
«Είμαι μοναχοπαίδι. Μεγάλωσα εκεί όπου ακόμα ζω, στο Χαλάνδρι. Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε ένα μέρος με δύο αντικριστές πολυκατοικίες που στη μέση είχε ένα μεγάλο κήπο με παιδική χαρά. Έζησα παιδικά χρόνια μέσα στο παιχνίδι με πολλούς φίλους, πολύ γέλιο και πολλή χαρά. Τα παιδικά μου χρόνια πάντα τα αναπολώ με πολύ γλυκά συναισθήματα».

- Υπήρξε κάποια περίοδος στη ζωή σου που πέρασες δύσκολα;
«Είχα μια δύσκολη εφηβεία. Είχα θέματα με τον εαυτό μου που έπρεπε να επιλύσω και ήταν αρκετά. Θεωρούσα τον εαυτό μου πάρα πολύ άσχημο. Μεταξύ πλάκας και αστείου, στην παρέα άκουγα κάποια πράγματα τα οποία εμένα με επηρέαζαν περισσότερο, ενώ ήταν για πλάκα. Αυτό όμως που με τάραξε ήταν ο θάνατος της γιαγιάς μου, της Μαίρης, που έφυγε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 62 ετών, όταν ήμουν 18 ετών. Ήταν πολύ απότομο και επειδή ήταν πολύ έντονη η παρουσία της στη ζωή μου, γιατί παράλληλα με τους γονείς μου επειδή είχαν τις δουλειές τους με μεγάλωνε και εκείνη. Μου άφησε ένα μεγάλο κενό. Το καλό είναι ότι ακόμα τη νιώθω δίπλα μου, κοντά μου σε κάθε μου βήμα, και αυτό μου ηρεμεί την ψυχή».

Διαβάστε επίσης: Συνεργασία έκπληξη για Φουρέιρα-Πετράκη
Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 9 Ιανουαρίου 2011, 12:42