Παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται καθησυχαστική σχετικά με την τρέχουσα επάρκεια κηροζίνης, οι Βρυξέλλες έχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση πιθανών ελλείψεων κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου.
Η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το ένα πέμπτο της ευρωπαϊκής κατανάλωσης αεροπορικού καυσίμου, έχουν προκαλέσει κατακόρυφη άνοδο των τιμών, αναγκάζοντας πολλές εταιρείες χαμηλού κόστους να προχωρήσουν ήδη σε ακυρώσεις δρομολογίων.
Στο επίκεντρο των εναλλακτικών λύσεων βρίσκεται το αμερικανικό καύσιμο τύπου «Jet A». Αν και μέχρι σήμερα η χρήση του στην Ευρώπη ήταν περιορισμένη για τεχνικούς λόγους, ο Οργανισμός για την Ασφάλεια της Αεροπορίας (EASA) άνοιξε την πόρτα για την αξιοποίησή του, παρά τις αυστηρότερες προδιαγραφές που ισχύουν στην ήπειρο για τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.
Η πίεση των αερομεταφορέων για την υιοθέτηση αυτού του καυσίμου εντείνεται, καθώς το πρόβλημα στην παρούσα φάση είναι κυρίως οικονομικό, με το δυσβάσταχτο κόστος να απειλεί τη βιωσιμότητα πολλών πτήσεων.
Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχωρά στη σύσταση ενός ειδικού παρατηρητηρίου κηροζίνης, καθώς διαπιστώθηκε έλλειμμα λεπτομερούς πληροφόρησης για τα αποθέματα των 27 κρατών-μελών.
Η ισχύουσα νομοθεσία δεν διαχωρίζει τα στρατηγικά αποθέματα ανά τύπο καυσίμου, γεγονός που δημιουργεί διαφορετικά επίπεδα έκθεσης στον κίνδυνο.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ιρλανδίας που κρίνεται ιδιαίτερα ευάλωτη λόγω έλλειψης διυλιστηρίων, σε αντίθεση με τη Φινλανδία που παρουσιάζει μεγαλύτερη ετοιμότητα.
Πέρα από τις άμεσες λύσεις εφοδιασμού, οι Βρυξέλλες καλούν τα κράτη-μέλη να βελτιστοποιήσουν τη χρήση της διαθέσιμης ενέργειας μέσω του καλύτερου καταμερισμού των χρονοθυρίδων και της αποδοτικότερης διαχείρισης της χωρητικότητας των αεροσκαφών.
Μακροπρόθεσμα, η κρίση αυτή λειτουργεί ως επιταχυντής για την ανάπτυξη των βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων (SAF).
Η στροφή προς τα μη ορυκτά καύσιμα δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως περιβαλλοντική αναγκαιότητα, αλλά ως ένα κρίσιμο ζήτημα ενεργειακής κυριαρχίας που θα απεξαρτήσει την ευρωπαϊκή αεροπλοΐα από τις διεθνείς κρίσεις.
