Σε μια παρέμβαση υψηλού συμβολισμού προχώρησε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά τη συνεδρίαση του ECOFIN στις Βρυξέλλες.
Θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα αν η τρέχουσα γενιά ηγετών θα τολμήσει να «ξεκλειδώσει» το οικονομικό δυναμικό της Ευρώπης, ο κ. Πιερρακάκης κάλεσε τους ομολόγους του να εγκαταλείψουν τις εθνικές επιφυλάξεις για χάρη της κοινής ευημερίας.
Τέλος στα «ναι μεν αλλά» για την Ένωση Επενδύσεων
Ο Έλληνας υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη μετάβασης από τα λόγια στις πράξεις, αναφορικά με την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Κεντρική Εποπτεία: Τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της ESMA, τονίζοντας ότι είναι παράλογο να εφαρμόζονται 27 διαφορετικοί κανόνες σε μια εποχή ραγδαίων τεχνολογικών αλλαγών.
Το μοντέλο της ΕΚΤ: Πρότεινε ως οδηγό τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό, όπου η κεντρική στρατηγική συνδυάζεται αποτελεσματικά με την αποκεντρωμένη εφαρμογή.
Το δίδαγμα της Ιστορίας: Από τη Βρετανία στη Σαλαμίνα
Χρησιμοποιώντας δύο ισχυρά ιστορικά παραδείγματα, ο κ. Πιερρακάκης ανέδειξε τη σημασία των τολμηρών αποφάσεων:
- Η κατάργηση των Corn Laws (1846): Αναφέρθηκε στην απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να θυσιάσει τον προστατευτισμό για τη συστημική αποδοτικότητα, μια κίνηση που απελευθέρωσε την οικονομική ισχύ της εποχής. «Η Ελλάδα έχει αποδείξει σε εθνικό επίπεδο ότι ο μετασχηματισμός αποδίδει κοινωνικά και οικονομικά», σημείωσε με νόημα.
- Ο χρησμός των «Ξύλινων Τειχών»: Για πρώτη φορά στο ECOFIN, ο υπουργός αναφέρθηκε στην αρχαία Ελλάδα και τον Θεμιστοκλή. Όπως τότε τα «ξύλινα τείχη» ερμηνεύτηκαν ως πλοία που ανοίγονται στη θάλασσα και όχι ως στατικά οχυρά, έτσι και σήμερα η ΕΕ καλείται να επιλέξει αν θα «κλειστεί» στα σύνορά της ή αν θα «ανοιχτεί» στις διεθνείς αγορές.
«Φιλοσοφικό, όχι τεχνικό το ζήτημα»
Κλείνοντας, ο κ. Πιερρακάκης επισήμανε ότι η συζήτηση για την ενοποίηση των αγορών δεν είναι απλώς τεχνική, αλλά βαθιά πολιτική και φιλοσοφική.
«Θέλουμε να είμαστε η γενιά που απλώς συντηρεί το status quo ή εκείνη που θα γκρεμίσει τα εμπόδια για να απελευθερώσει την Ένωση;», αναρωτήθηκε, χαρακτηρίζοντας το ερώτημα ρητορικό και την ανάγκη για πολιτικό θάρρος επιτακτική.
