Έχασε τη ζωή της καταγγέλλοντας το σωφρονιστικό σύστημα

Έχασε τη ζωή της καταγγέλλοντας το σωφρονιστικό σύστημα

Η Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή στο πλοίο κατά τη διάρκεια της μεταγωγής της από τις φυλακές Ελαιώνα Θηβών σε φυλακές της Κρήτης. Τα αίτια του θανάτου της παραμένουν αδιευκρίνιστα. Δύο μήνες πριν την τραγική της κατάληξη, η γυναίκα αυτή απευθύνθηκε με επιστολή της στον Συνήγορο του Πολίτη. Αυτή η επιστολή ήταν για την γυναίκα αυτή, ηλικίας σαράντα ενός ετών, το μοναδικό της αποκούμπι.

Στην επιστολή αυτή η Κατερίνα Γκουλιώνη περιγράφει με μία απίστευτη διαύγεια και έναν ρεαλισμό στον οποίο δύσκολα αντέχει κανείς, τον σχεδόν καθημερινό βασανισμό της από τις δεσμοφύλακες, τους ιατρούς και γενικότερα τους υπεύθυνους των φυλακών. Το κείμενο της επιστολής αυτής είναι ανατριχιαστικό. Παραπέμπει σε ότι χειρότερο έχει καταγραφεί στην ιστορία των φυλακών. Η συστηματικότητα και  η μεθοδολογία των βασανιστηρίων, η επιμελώς σχεδιασμένη προσβολή της προσωπικότητας της, ο καθημερινός σχεδόν βιασμός της από τις δεσμοφύλακες με πρόσχημα την «έρευνα» για την ανακάλυψη ποσότητας ναρκωτικών, με την βάρβαρη και βάναυση «εισδοχή» στην κολπική της χώρα, που συνοδευόταν από σχόλια σεξουαλικού περιεχομένου, ο εξαναγκασμός της να αφοδεύει και να ουρεί υπό τα βλέμματα των δεσμοφυλάκων της, όλα τα παραπάνω παραπέμπουν σε μεθοδευμένα βασανιστήρια που παραβιάζουν τους νόμους του Κράτους, τους κανονισμούς του σωφρονιστικού συστήματος, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θυμίζουν Νταχάου και Άουσβιτς. Όλα αυτά ωστόσο συμβαίνουν το 2009 στις φυλακές αυτής της χώρας.

Η Κατερίνα Γκουλιώνη, νεκρή πλέον, απευθύνθηκε στον Συνήγορο του Πολίτη διότι προφανώς δεν άντεχε αυτόν τον εξευτελισμό, αυτή τη βαρβαρότητα αλλά και τα καθημερινά βασανιστήρια. Δεν μασάει ωστόσο τα λόγια της. Παραδέχεται εξ αρχής την εξάρτηση της από την ηρωίνη εξάρτηση που άρχισε πολύ νωρίς, όταν ήταν δεκαεπτά ετών. Παραδέχεται πως χωρίς λήψη της απαιτούμενης καθημερινής δοσολογίας, είναι ανίκανη να εργασθεί να σκεφθεί και να ενεργεί. Παρόλα αυτά χαρακτηρίζει τον εαυτό της «όμηρο» του Σωφρονιστικού Συστήματος και εξηγεί με σεμνότητα αλλά και αποφασιστικότητα το τι υπέστη στις φυλακές.

Από το πρωί της Κυριακής άρχισε μία κινητοποίηση στις φυλακές Ελαιώνα Θηβών. Οι κρατούμενες αρνήθηκαν να εισέλθουν στα κελιά τους. Έξω από την φυλακή, πραγματοποιούσε συγκέντρωση διαμαρτυρίας η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Τα νέα μεταδίδονται γρήγορα και αμέσως πληροφορήθηκαν την κινητοποίηση οι Φυλακές Κορυδαλλού και αυτές των Χανίων. Απείλησαν να ακολουθήσουν και οι εκεί κρατούμενοι το παράδειγμα των τροφίμων των γυναικείων φυλακών της Θήβας.

Η τραγική ιστορία της Κατερίνας έχει συγκλονίσει τους κρατούμενους οι οποίοι δηλώνουν στη zougla.gr ότι αν δεν βελτιωθούν οι συνθήκες κράτησης η στάση θα γίνει εξέγερση και θα εξαπλωθεί.

Η Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή κατά τη μεταγωγή της, αλλά ακόμη οι αρχές δεν έχουν δημοσιοποιήσει τα τελικά πορίσματα που εξηγούν τον θάνατο της. Δεν έχει γίνει άλλωστε γνωστό αν ο Συνήγορος του Πολίτη αντέδρασε ή αν προτίθεται να αντιδράσει στην επιστολή που έλαβε από την απελπισμένη τρόφιμο στις 2 Φεβρουαρίου του 2009. Από τότε κύλησαν δύο μήνες και οι γυναίκες στις φυλακές του Ελαιώνα Θηβών εξακολουθούν να βιάζονται και να εξευτελίζονται  καθημερινά.

Διαβάστε με προσοχή την επιστολή της Κατερίνας Γκουλιώνη. Η βαρβαρότητα δυστυχώς, εκδηλώνεται ακριβώς δίπλα μας αλλά προσποιούμεθα ότι δεν ακούμε και πώς δεν βλέπουμε.

Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη της κρατούμενης Γκουλιώνη Αικατερίνης

Ελαιώνας Θηβών (20-02-09)

Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστώ, για να μπορέσω να ζήσω.

Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.

Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στʼ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.

Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:

Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, νʼ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα νά 'μαι το τελευταίο σκουπίδι.

Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράταιρα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να αυτοκτονήσω με αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απʼ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.

Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μʼ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους.

Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδη στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που τελεί χρέη νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ό,τι θέλουν και να μην αντιδράω.

Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σʼ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση. Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.

Στην απομόνωση με έκλεισαν σʼ ένα κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για νά 'ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.

Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.

Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι, εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.

Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποία «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλλα τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.

Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και αναγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου Χαρίκλεια είναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασαν πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς εισαγγελέας Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.

Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφʼ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.

Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρʼ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μʼ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν.

Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.

Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.

Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριο της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε.

Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.

Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμός του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.

Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταματήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους. Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.

Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.

 

Γκουλιώνη Κατερίνα

Διαβάστε επίσης:

Κρατούμενη πέθανε κατά τη μεταγωγή της, 18 Μαρτίου 2009, 18:40

Τελευταία ενημέρωση: Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009, 16:40


Εκτύπωση
Αποστολή
Μέγεθος κειμένου: A A A
Αρχική σελίδα
Ένας πατέρας και η μόλις 23 μηνών κόρη του κείτονται νεκροί στα λασπωμένα νερά, στις όχθες του ποταμού Ρίο Γκράντε...