Ζεϊμπέκικο και χασίσι ο Ολυμπιακός!

Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014, 09:49
Ζεϊμπέκικο και χασίσι ο Ολυμπιακός!
Συνάντησα τυχαία έναν παλιόφιλο, 55άρη παρέα με τον 20χρονο γιο του. Είπαμε να πιούμε έναν καφέ μαζύ, να τα πούμε μετά από χρόνια. Τελικά η συνάντηση κράτησε περισσότερο από μιάμισυ ώρα. Τι είδα; Δυο άνθρωποι που τους χωρίζει μια γενηά στο θέμα Ολυμπιακός ήταν ίδια μυαλά. Τους άπλωσα ένα μισοσέντονο για τη θρυλάρα τους.

Ολυμπιακός, ρε. Ο-λυ-μπι-α-κός. Το λες, το φωνάζεις και γεμίζει ο στόμας σου. Πώς θα το κάνουμε. Είναι και το όνομα. Δεν μπορείς να γίνεις ο θρύλος, αν δεν διαθέτεις όνομα, που ο άλλος το βάζει εύκολα στη γλώσσα και του χώνεται βαθειά στο μυαλό. Άλλο Ηρακλής, Παναθηναϊκός, Πανιώνιος, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, ΟΦΗ, Άρης, αυτοί δεν έχουν τον ηχητικό μαγνητισμό που κουβαλά η λέξη «Ολυμπιακός» και δεν εκπέμπουν την ίδια συναισθηματική φόρτιση που σε σκλαβώνει.

Δεν είναι τα περισσότερα πρωταθλήματα που έχει πάρει ο Ολυμπιακός. Είναι, επιμένω, και το όνομα. Άλλο να σε φωνάζουν από πιτσιρικά Αλέξανδρο κι άλλο Αλέκο. Έτσι είναι. Όταν μια ζωή ακούς να σε λένε Μήτσο κι όχι Δημήτριο, πολύ δύσκολα να γίνεις κάτι ξεχωριστό. Σου διαμορφώνει τη σχετική ψυχολογία, όχι το πώς σε βάπτισαν, αλλά το πώς σε αποκαλούν.

Έτσι είναι. Όταν σε λένε Σάκη, Μάκη, Βάκη, τι μπορείς να γίνεις; Κανένας υδραυλικός, ηλεκτρολόγος και ποτέ γλύπτης, δικηγόρος. Κι αν σε λένε Κούλη, Ρούλη, Νούλη, θα γίνεις κομμωτής, ταξιτζής ή, τηλεπαρουσιαστής σε κανάλι της αρπακτής.

Ο-λυ-μπι-α-κός, ρε. Θρύλος, ρε. Αρρώστεια, σύφιλη. Το χειρότερο AIDS. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός.

Ολυμπιακός είναι ζεϊμπέκικο, είναι τσατζήκι, χασίσι, είναι τσαμπουκάς, μαγκιά, είναι θέατρο σκιών ο Καραγκιόζης, ασβεστωμένη αυλή, συνοικία το Όνειρο, όλα αυτά είναι και φτώχεια και καλή καρδιά. Αυτά συμβολίζει ο Ολυμπιακός κι όχι ντίσκο, μανεκέν, αρώματα, Μύκονο, Πλάκα, παραλία. Θάλασσα έχει ο Ολυμπιακός, αλλά όχι παραλία. Μιλάμε για λιμάνι, κύριος. Για Πασαλιμάνι και ιχθυόσκαλα, μέσα και η λαχαναγορά.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ο Ολυμπιακός ως ιδέα δεν εκφράζει τον σπόρτσμαν, τον θιασώτη της αθλητικής ιδέας, τον πλουτοκράτη, τον κατεστημένο, τον βολεμένο.

Όχι βέβαια. Δεν λέμε τώρα τι είναι και τι δεν είναι ο Ολυμπιακός. Λέμε τι συμβολίζει. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

Λοιπόν. Όλοι οι άλλοι μπορεί να ενδιαφέρονται και να υποστηρίζουν τη δική τους ομάδα, αλλά δεν θα την αγαπάνε με το μοναδικό πάθος του οπαδού του Ολυμπιακού, ο οποίος δεν βάζει τίποτα άλλο πάνω από την τρέλλα του, τον Ολυμπιακό.

Αν πηγαίνει καλά ο Ολυμπιακός, τότε η ζωή του γάβρου είναι τρισευτυχισμένη, έστω κι αν οι δουλειές του δεν πάνε καλά κι έχει προβλήματα οικογενειακά, σεξουαλικά, αισθηματικά. Στα παπάρια του. Ο Ολυμπιακός τον ανεβάζει, τον φτιάχνει όσο κανένα άλλο αφροδισιακό. Τον εργάτη, τον υπάλληλο, τον μικροεπαγγελματία, τον λαχαναγορίτη.

Να, γιατί ο Ολυμπιακός, και ειδικά ο Ολυμπιακός, είναι κοινωνικό φαινόμενο. Διότι όλοι οι ολυμπιακοί, δηλαδή οι μισοί Έλληνες, δεν μπορούν να δουλέψουν ήρεμα, να παράξουν, όταν η ομάδα τους δεν πάει καλά.Εντάξει, θα στεναχωρηθεί και ο βάζελος και το χανούμι αν χάσουν πρωτάθλημα, αλλά δεν θα τα βάψουν μαύρα.. Δεν θα τους εκτροχιάσει τη ζωή.

Απεναντίας, θα εκτροχιαστεί, θα αλλοτριωθεί η κουλτούρα του γάβρου αν συνεχίσει τη μοναξιά της κορυφής. Να μην έχει αντίπαλο. Να μην βλέπει απέναντί του κανέναν. Μόνο ένα σωσίβιο τον γλυτώνει. Η Ευρώπη. Η διάκριση στην Ευρώπη. Το κάτι παραπάνω στην Ευρώπη.

ΠOΣΟΙ ΕΙΝΑΙ οι γάβροι και πόσοι οι βάζελοι; Απαντήσεις στο apodytiriakias.gr

Τελευταία ενημέρωση: Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014, 09:52