Zougla.gr

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2021

Eβραϊκή καταγωγή του Βενιζέλου

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011, 22:33
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ : http://clubs.pathfinder.gr/pasokkateleth/911901

Εδώ και πολλά χρόνια το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχοντας βρεί την πατέντα της ταύτισής του με άλλους πολιτικούς χώρους και ηγέτες του παρελθόντος, έχει καταφέρει να νομίζουν σήμερα οι νέες γενιές ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν... σοσιαλιστής και ο διάδοχός του ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ειδικά στο ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ του ΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΥ (Κρήτη πράσινο νησί) ο φανατισμός που υπάρχει περι ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ δεν περιγράφεται. Το τί έχουν ακούσει τα αυτιά μου εδώ πέρα, δεν βάζει το μυαλό σας. (Προχθές μου έλεγε στην δουλειά μου κάποιος, ότι η μάνα του πρίν πεθάνει του έδωσε "ευχή και κατάρα" να είναι... Βενιζελικός. ΠΡΟΣΟΧΗ - ΔΕΝ κάνω πλάκα!)
Απο την άλλη πλευρά, πάντα είχα την απορία ΠΩΣ είναι δυνατόν ένας λαός (Κρητικοί) ο οποίος τις τελευταίες δεκαετίες ΠΑΝΤΑ ψηφίζει επιζήμια για την Ελλάδα, να είναι σωστός παρελθοντικά στις πολιτικές του πεποιθήσεις. Για όποιον έχει ζήσει καλά τους Κρητικούς και την Κρήτη, γνωρίζει καλά ότι εάν η ΕΜΠΑΘΕΙΑ και η ΑΜΑΘΕΙΑ είχαν πατρίδα, αυτή θα ήταν ασφαλώς η Κρήτη!
Έψαξα λοιπόν στο διαδίκτυο και βρήκα πολλά. Πράγματα κρυμμένα, τα οποία έχουν πραγματικά μπεί πολύ βαθιά μέσα στο χρονοντούλαπο (όπως έλεγε και ο... "μεγάλος αείμνηστος φιλεύσπλαχνος ηγέτης και σωτήρας της Ελλάδας" Ανδρέας) της αληθινής ιστορίας, αρχεία τα οποία είναι ΕΠΙΣΗΜΑ και προπάντων ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΑ!!!
Αφιερωμένα λοιπόν εξαιρετικά στους φίλους Κρητικούς τα παρακάτω ΕΠΙΣΗΜΑ αρχεία, τα οποία μας δίνουν μια άλλη διάσταση στον μύθο που έχει καλλιεργηθεί περι του "μέγα Εθνάρχη" Ελ.Βενιζέλου, απο τους Ιστορικούς - παραχαράκτες της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας.
Εξάλλου απο έναν λαό, τα μέλη του οποίου αγοράζει εξολοκλήρου συνειδησιακά (και μάλιστα γενεές και γενεές) κάποιος πολιτικός (είτε Βενιζέλος, είτε Ανδρέας) με έναν διορισμό, τί να περιμένει κανείς...
Πρίν αρχίσουν ορισμένοι να με χαρακτηρίζουν ώς "δεξιό, βασιλικό" και άλλα κουφά, ας μάθουν ότι δεν ανήκω ΠΟΥΘΕΝΑ και σε ΚΑΝΕΝΑΝ πολιτικό χώρο. Μάλιστα είμαι κατά της βασιλείας ώς θεσμός! Η παρούσα δημοσίευση είναι για καθαρά ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ λόγους, έτσι για να γνωστοποιηθούν και λίγο τα ΚΡΥΦΑ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΑ.
Και αφού το ΠΑΣΟΚ δίνει ΑΓΩΝΑ ωστε να αποδείξει ότι είναι το κίνημα-συνεχιστής του "έργου" του Ελευθερίου Βενιζέλου, ας ΜΗΝ τους χαλάσουμε το χατήρι... Εξάλλου και ο Ανδρέας και ο Βενιζέλος είχαν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Την ΕΒΡΑΙΚΗ καταγωγή τους, και τους μαζικούς διορισμούς για την εκλογική τους πελατεία.
Την σελίδα αυτή δεν θα την δημοσίευα εδώ. Αλλα αφού έχουν λυσσάξει όλοι οι ΠΑΣΟΚατζήδες και ειδικά οι "Βενιζελικοί Κρητικοί" να μας πείσουν ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν ο πρόδρομος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, εντάξει ρε παιδιά, πάω πάσο στην τελική! Ανοίγω λοιπόν τον φάκελο Βενιζέλος! Γιατί εσείς το ζητήσατε.
Τέλος, η σελίδα είναι αφιερωμένη στον πατέρα του φίλου μου Μανώλη Σ., ο οποίος προ καιρού σε μια κουβέντα που είχαμε περι ΠΑΣΟΚ, χτυπώντας δυνατά το χέρι στο τραπέζι μου φώναξε "'Ακου να δείς Γιανιώ, εμείς ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ, διότι είμαστε ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ *!!!" ( *Το -ΚΟΙ δυνατά τονισμένο, χτύπώντας με ορμή το χέρι στο τραπέζι ).
Επίσης εξαιρετικά αφιερωμένη στον ΒενιζελικοΣοσιαλιστικό λαό τσι Κρήτης, ο οποίος απο τα πολύ αριστερά "σοσιαλιστικοκομμουνιστικά" του ιδεώδη είναι ικανός να σκοτώσει τον συγγενή του για ένα μέτρο χωράφι.

1. ΤΟ ΕΠΙΘΕΤΟ "ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ"

Την εβραϊκή καταγωγή του Βενιζέλου επιβεβαιώνει ο Α.Μ.Παπαδάκης στο έργο του «Βιογραφία Ελ. Βενιζέλου». Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Παπαδάκη, επί των οποίων αναφέρεται ο Νίκος Α. Αντωνακέας στο τρίτομο έργο του «Φαυλοκρατία», ο πατέρας του Βενιζέλου, Μπένυ Σελόν εκ Θεσσαλονίκης, παντρεύτηκε μία εβραία από την Κέρκυρα. Ωστόσο επειδή πλησίαζε η ώρα της στρατεύσεως και ήθελε να αποφύγει την στρατιωτική θητεία, ο Μπένυ Σελόν βρήκε απασχόληση σε ένα καράβι ως μούτσος, όπου αντικατέστησε έναν τεθνεώτα ναύτη που τον έλεγαν Κυριάκο.

Στο λιμεναρχείο δηλώθηκε ως Κυριάκος Μπενιζέλος, όνομα που διατήρησε και στην Κρήτη, όπου έφθασε με το πλοίο, ύστερα από πολλές περιπέτειες. Στην Κρήτη δούλεψε αρχικά για ένα Μουσουλμάνο λαδέμπορο. Μετά, έχοντας κάποια συρμαγιά, έκανε τον γυρολόγο στα χωριά. Περνώντας από τις Μουρνιές, γνώρισε τη Στυλιανή Πλουμιδάκη την οποία και παντρεύτηκε.

Γρήγορα πήρε την ελληνική υπηκοότητα, την οποία κράτησε μέχρι τον θάνατό του και, βάσει του αστικού νόμου 391/1856 κληροδότησε στον γιο του Ελευθέριο. Επιπλέον, είχε, όπως φαίνεται, κατά καιρούς καταλάβει και κάποιες θέσεις στο ελληνικό δημόσιο. (Απο: Ίδρυμα Ιστορίας Ελευθερίου Βενιζέλου).

Γιος αυτού του Κυριάκου Μπενιζέλου (Μπεν ζελόν) υπήρξε ο γνωστός Ελευθέριος Βενιζέλος.

2. ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Έστω ότι κατηγορείσθε για κάτι σοβαρό και έχετε έναν δικηγόρο να σας υπερασπίσει στο δικαστήριο. Μαζί ετοιμάζετε τι θα πείτε στη δίκη με στόχο να πέσετε μαλακά ή να αθωωθείτε.

Πως θα χαρακτηρίζατε τον δικηγόρο σας αν ΔΥΟ ημέρες προ της δίκης σας εγκατέλειπε ΥΠΕΡ του αντίπαλου σας; Και μάλιστα αυτά που μαζί συμφωνήσατε να τα πει στο δικαστήριο; Και φυσικά να πέσει η καμπάνα μεγάλη για σας.

Διαβάστε λοιπόν στο παρακάτω κείμενο τι έκανε το ..ίνδαλμα της Ελλάδας τα χρόνια εκείνα στην Κρήτη. Όχι από οποιονδήποτε, αλλά από το ημερολόγιο του φίλου του και επί Βενιζελικής τυραννίας των ετών 1917 - 1920 πρόεδρο των έκτακτων Βενιζελικών δικαστηρίων που τόσα δεινά προξένησε σε Έλληνες (Καταδίκες σε θάνατο, εξορίες φυλακίσεις) κτλ. Του οπλαρχηγού Μανούσου Κούνδουρου.

Ο Μανούσος Ρ. Κούνδουρος, ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Μεταπολιτεύσεως, ή οποία συνεστήθη την 3-9-1895. Τον Αύγουστο του 1896 συνήλθαν στους Κάμπους Χανίων περί τις τρεις χιλιάδες Κρήτες οπλοφόροι, μεταξύ των οποίων και οι εκλεγέντες πληρεξούσιοι εξ όλων των διαμερισμάτων τής νήσου. Μεταξύ των πληρεξούσιων ήταν και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για τον όποιον ο Κούνδουρος γράφει τα εξής στο βιβλίο του «Ιστορικαί και διπλωματικαί αποκαλύψεις» σελίδα 144.


18-8-1896 (Κάμποι Χανίων)

«Προσωπικόν ζήτημα εγερθέν εναντίον ενός πληρεξουσίου παρ' ολίγον να διατάραξη την Συνέλευσιν. Ό Έλ. Βενιζέλος, όστις μέχρι τής χθες ήτο εκ των εν Χανίοις εχθρών της επαναστάσεως, παρουσιάσθη ως πληρεξούσιος τής περιοχής εκείνης. Και κατ' αρχάς άπεκρούσθη ή εκλογή του. Αλλ' είτα εγένετο δεκτός εκ μέρους τής εξελεγκτικής επιτροπής, διότι και εγώ εδέχθην, επειδή δεν έπρεπε ν' αποκλεισθή ουδέ άλλος τις, δια να επιτύχωμεν ευχερέστερον την ένωσιν όλων ανεξαιρέτως των Κρητών εις το πρόγραμμα μας. Ενώ δε διέμενεν εδώ, μεταξύ των πληρεξουσίων, μοι αναγγέλλεται ότι επρόκειτο να φονευθή υπό των συγγενών των απαγχονισθέντων υπό τής τουρκικής κυβερνήσεως δυο χριστιανών, ως υπαίτιος του απαγχονισμού εκείνων. Διεμήνυσα εις αυτούς, ότι, ατιμωρητί, δεν θα επιτρέψω την διάπραξιν φόνου εν τω μέσω τής Συνελεύσεως και ότι δύνανται να τον συναντήσουν άλλού. Επειδή όμως η προς αυτόν αποστροφή των επαναστατών τους ενεθάρρυνεν, εκείνοι έπέμενον. Οπλαρχηγοί δε τίνες εν οις και ο οπλαρχηγός και πληρεξούσιος Παπα – Γαβριήλ μοι επρότειναν να συστήσω πολεμικόν δικαστήριον και δι' αποφάσεως τούτου ν' απαγχονισθή ο Ελευθέριος Βενιζέλος προς ικανοποίησιν τής χριστιανικής συνειδήσεως. Δεν ενέκρινα την πρότασίν των δι' ον λόγον εδέχθην και την εκλογήν του.

Ήδη θ' αναφέρω πώς ακριβώς έχει η υπόθεσις του απαγχονισμού των δύο Κρητών υπαιτιότητι του Βενιζέλου, ως γίνεται μνεία ανωτέρω. Το γεγονός τούτο ανάγεται εις την εποχήν κατά την οποίαν ο Βενιζέλος εδικηγόρει εν Χανίοις. Ήτο το έτος 1893.

Η Κρήτη ετέλει τότε υπό την τυραννικήν διοίκησιν του Μαχμούτ Πασά. Την περίοδον εκείνην δύο Κρήτες, οι Γεώργιος Παπαδάκης και Αντώνιος Λορεντζάκης, από το χωρίον Λουτράκι τής Κυδωνιάς, είχον συλληφθεί και επρόκειτο να δικασθούν με την κατηγορίαν, ότι είχον φονεύσει εις το ανωτέρω χωρίον τον οθωμανόν Τεφήκ βέην Μπάντρην. Ο Βενιζέλος, ο όποιος διεκρίνετο δια την δικηγορικήν του ικανότητα, ανέλαβε την υπεράσπισιν των δύο κατηγορουμένων συμπατριωτών του, οι όποιοι ήσαν παντελώς αθώοι τής αποδιδομένης εις αυτούς κατηγορίας. Και τούτο, φυσικά, εγνώριζε καλλίτερον παντός άλλου ο συνήγορος των, Βενιζέλος. Πρέπει δε να σημειωθή, ότι ουδείς χριστιανός δικηγόρος εδέχετο να παραστή ως αντιπρόσωπος του πολιτικού ενάγοντος οθωμανού, αδελφού του δολοφονηθέντος. Και τούτο δια δύο λόγους: Πρώτον διότι οι κατηγορούμενοι ήσαν γνωστοί φιλήσυχοι και νομοταγείς χωρικοί και επομένως ανίκανοι να διαπράξουν έγκλημα και δεύτερον διότι και ένοχοι να ήσαν, η εθνική συνείδησις τους ηθώωνε, κατόπιν των τόσων βιαιοπραγιών τας οποίας είχον διαπράξει οι Οθωμανοί εις βάρος του χριστιανικού στοιχείου.

Ούτως είχον τα πράγματα, οπότε όλως αιφνιδίως, δύο ημέρας προ της δίκης, ο Βενιζέλος ειδοποίησε τους κατηγορουμένους ότι παρητείτο της υπερασπίσεως των. Τι είχε συμβή ; Ελαφρά τη καρδία είχεν αναλάβει την εκπροσώπησιν της πολιτικής αγωγής και θα ενεφανίζετο τώρα εις το δικαστήριον εναντίον των δύο υποδίκων. Εις την ανάληψιν της πολιτικής αγωγής δεν ώθησε τον Βενιζέλον μόνον το υλικόν συμφέρον,(Ακούστηκαν τότε για τεράστια ποσά) άλλα και το γενικώτερον δικηγορικόν του τοιούτον, ως αργότερον εγνώσθη. Διότι ο αδελφός του δολοφονηθέντος Χουσεΐν βέη Μπάντρης, ήτο πανίσχυρος τότε εν Κρήτη. Δι' αυτού δε ο Βενιζέλος θα κατώρθωνε να επηρεάζη τους Οθωμανούς εφέτας, κατά την ενώπιον του Εφετείου Κρήτης εκδίκασιν των πολιτικών και ποινικών υποθέσεων, τας οποίας εκάστοτε ανελάμβανεν, άλλοτε ο ίδιος προσωπικώς και άλλοτε οι πολιτικοί του φίλοι. Ακόμη και οι γνωρίζοντες τον χαρακτήρα του Βενιζέλου κατεπλάγησαν εκ του διαβήματος του αυτού.

Τέλος ήλθεν η ημέρα της δίκης, οπότε χάρις εις την ρητορικήν δεινότητα του Βενιζέλου, ο όποιος αγορεύσας επί ώραν υπεστήριξε με θερμόν ζήλον την κατηγορίαν και εζήτησε την κεφαλήν των κατηγορουμένων, το Δικαστήριον, πρωτοστατούντων των Οθωμανών δικαστών, εξέδωσε την απόφασίν του, δια της οποίας κατεδικάσθησαν οι δύο Κρήτες εις τον δι' αγχόνης θάνατον.

Αλλά και κατά την υποβληθείσαν έφεσιν ο Βενιζέλος συνέχισε τας ενεργείας του δια την εκτέλεσιν της καταδίκης, η οποία υπήρχε πιθανότης, εάν δεν επενέβαινε, να μετετρέπετο εις ισόβια δεσμά. Άλλ' εκίνησε πάντα λίθον δια να την επιτύχη.

Και την επέτυχε. Την 7ην Ιανουαρίου 1894, οι δύο αθώοι Κρήτες απηγχονίσθησαν εις την Πύλην των Χανίων. Τα σχολεία του Νομού έκλεισαν εις ένδειξιν διαμαρτυρίας.

Το γεγονός, ως ήτο επόμενον επροξένησεν αλγεινήν εντύπωσιν, όχι μόνον εις το χριστιανικόν στοιχείον τής Κρήτης αλλά και εις αυτούς ακόμη τους σώφρονας μωαμεθανούς. Δια ν' αποφύγη δε τας εκδηλώσεις περιφρονήσεως ο Βενιζέλος, επί τίνα χρόνον δεν ενεφανίζετο δημοσία. Εξ άλλου από τότε πολλοί Κρήτες έπαυσαν να τον χαιρετούν και έγιναν άσπονδοι εχθροί του. Δεν ήτο δυνατόν να του συγχωρήσουν ποτέ την πράξιν αυτήν.


Στην Κρήτη μετά από αυτό το περιστατικό ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ να ακούσουν για Βενιζέλο! Αλλά όταν έγινε πανίσχυρος κυβερνήτης με ξένα όπλα το 1917,
διόρισε όλους του Κρήτες σε δημόσιες θέσεις
και έτσι απέκτησε εκλογική πελατεία (παλιά μέθοδος των.. «δημοκρατικών δυνάμεων»!) και έγινε ο μέγας ηγέτης των Κρητών, μέχρι να έρθει στην εξουσία ο Ανδρέας Παπανδρέου το 81 και να του πάρει τα σκήπτα (του μέγα ηγέτη), διορίζοντας και... τις γάτες! Παράλληλα με τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις του περι "κράτους δικαίου", ο Ελευθέριος Βενιζέλος καθιέρωσε την ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ. Και για όποιον αμφιβάλει, ορίστε και η ιστοσελίδα αναλυτικά περι "αστικού εκσυγχρονισμού" του Ελευθερίου Βενιζέλου = ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ!!!!


3. ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗΣ - Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Κατά καιρούς γράφονται διάφορα για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τουςΈλληνες. Ο παρακάτω σύνδεσμος θεμελιώνει ΜΕ ΑΚΛΟΝΗΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ (ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΗ μάλιστα έκδοση) την αλήθεια, αλλά δείχνει και κάτι άλλο:

Τη συνεχή παραχάραξη της Ελληνικής ιστορίας!

Η ιστορία της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης έχει τόσο παραχαραχτεί που σήμερα, παρ όλα τα χρόνια που έχουν περάσει, η ιστορική αλήθεια δεν έχει αποκατασταθεί.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΕΔΩ!!!

Και ενώ τα ΙΔΙΑ ΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ και παράλληλα ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ μαρτυρούν την απόλυτη αλήθεια, διδάσκεται σήμερα απο τα σχολικά βιβλία του Υπουργείου (Α)παιδείας ότι απελευθερωτής της Θεσσαλονίκης ήταν ο Βενιζέλος!!!

Απίστευτη επίσης προσπάθεια ιστορικής παραχάραξης αποτελεί και η ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ελευθέριος Βενιζέλος" που υπάρχει στο διαδίκτυο σε διάφορα Ελληνικά torrent sites.
Στην εν λόγω ταινία-φιάσκο, τα τηλεγραφήματα παρουσιάζονται με ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ σειρά, και η απάντηση του Κωνσταντίνου στον Βενιζέλο παρουσιάζεται ώς ειρωνική απάντηση σε ΑΛΛΟ τηλεγράφημα (συγχαρητήριο).
Ολόκληρη η ταινία-φιάσκο είναι γεμάτη απο παρόμοιες πατέντες, τις οποίες με περισσή μαεστρία πλάσαρε ο κ.Βούλγαρης ωστε να παρουσιάσει τον Βενιζέλο ώς ήρωα!

Εξάλλου, ποιός θεατής θα έχει στα χέρια του τα στρατιωτικά αρχεία ωστε να καταλάβει τις κομπίνες της ταινίας?

Τα επίσημα αρχεία κάνουν σκόνη την εν λόγω ταινία, εκθέτωντας τον σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη και δείχνοντας κρυστάλλινα τον τρόπο που πλασάρουν στο κοινό οι Έλληνες "αριστεροί" σκηνοθέτες τα ιστορικά γεγονότα στις ταινίες-παρωδίες τους.

4. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ "ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ" ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

"δεν πρέπει να είμεθα υπερβολικοί εις τας αξιώσεις μας, και δεν είναι πολιτικόν να τα θέλωμεν όλα ιδικά μας. Πέραν του Αλιάκμονος δεν είναι Ελλάς",

"η Θεσσαλονίκη δεν είναι πόλις Ελληνική, είναι Εβραιούπολις"

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ!!!


ΑΠΟ: http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/ziongr.html#10 (ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ)

Το ακατασίγαστο μίσος που επί αιώνες ο σιωνισμός τρέφει για τον Ελληνισμό, βρήκε την αποκορύφωσή του κατά τη διεξαγωγή της Μικρασιατικής εκστρατείας. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, η οποία γκρέμισε τα όνειρα του Ελληνισμού για την πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας, οφείλεται σχεδόν εξ' ολοκλήρου στις ραδιουργίες των εβραίων. Ορθότερα δε, κανείς σχεδόν δεν υποψιάζεται ή γνωρίζει ότι η έκβαση της εκστρατείας, ήταν προδιαγεγραμμένη από τον σιωνισμό. Τα όσα αποκαλυπτικά στοιχεία έπονται, τεκμηριώνουν απόλυτα τον ανωτέρω ισχυρισμό, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα τον υποχθόνιο ρόλο του εβραίου, του αιώνιου αυτού μισέλληνα.

Ανέκαθεν οι εβραίοι μετέρχονταν δόλια μέσα για την ηθική, οικονομική, πνευματική αλλά και για την βιολογική εξόντωση του Ελληνισμού. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα επ' αυτού, αποτελεί η διάδοση και εκλαϊκευση των αρχών του Παντουρκισμού από τον εβραίο Χέρμαν Βάμπερυ. Στο βιβλίο του «Εικόνες της Κεντρικής Ασίας» που πρωτοεκδόθηκε το 1868, ο Βάμπερυ ανέπτυσσε τις αρχές του Παντουρκισμού, με εντονότατες ανθελληνικές αιχμές, ενώ η στενή του σχέση με όσους μετέπειτα απετέλεσαν τον πυρήνα των ηγετικών στελεχών των Νεοτούρκων, υπήρξε αποφασιστικής σημασίας γεγονός, για την ανάπτυξη του Παντουρκικού φαινομένου, σαφής έκφραση του οποίου, υπήρξε η αναζωπύρωση των επεκτατικών βλέψεων των τούρκων προς την Ελλάδα.

Η Μικρασιατική καταστροφή οφείλεται σε μία σειρά από αίτια. Ανάμεσα στους παράγοντες εκείνους που επισφράγισαν την τραγωδία του 1922, είναι και η έντονη ανάμειξη του εβραϊσμού στην τεράστια ανθελληνική εκστρατεία, η οποία αναπτύχθηκε κατά την Εποποιία των ετών 1919-1922 τόσο στο μέτωπο, στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, όσο και στο εσωτερικό της χώρας, από μαρξιστικούς κύκλους που έπαιζαν ηθελημένα ή αθέλητα, το παιχνίδι των εβραίων. Η υπονόμευση και η αποσταθεροποίηση που οδήγησε στην πτώση του ηθικού του στρατού μας, παράγοντας ο οποίος συνετέλεσε καθοριστικά στη μετέπειτα Μικρασιατική τραγωδία, υπήρξε έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, εβραϊκής καταγωγής, στον ιδιαίτερο ρόλο του οποίου θα πραγματοποιηθεί εκτενής αναφορά σε άλλο άρθρο.

Ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Κοέν και ο Κουν Βεντούρα, άπαντες εβραίοι, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της εποχής, δηλητηρίαζαν κατά το χειρότερο τρόπο την Ελληνική προσπάθεια, μέσω πικρόχολων κειμένων που δημοσίευαν στην εβραϊκή εφημερίδα «Avanti» της Θεσσαλονίκης. Με τη στάση της αυτή, η εβραϊκή κοινότητα που διέμενε στην Ελλάδα, εξέφραζε την υποστήριξή της προς τον ομόφυλό της Κεμάλ, ο οποίος ήταν σιωνιστής, όπως άλλωστε σιωνιστές ετύγχαναν όλα τα ηγετικά στελέχη των Νεοτούρκων. Ειδικότερα οι ηγέτες των Νεοτούρκων Ταλαάτ και Ενβέρ, ήταν κρυπτοεβραίοι και μέσω των αξιωμάτων που κατείχαν, συνετέλεσαν αποφασιστικά στην υλοποίηση των εβραϊκών σχεδίων, στο προκείμενο ζήτημα.

Αξίζει στο σημείο αυτό να αναφερθεί, ότι όλα τα στελέχη της Επιτροπής των Νεοτούρκων στην Θεσσαλονίκη ήταν εβραίοι. Το τεκτονικό περιοδικό «Ακακία» (Οκτώβριος 1908) αποκαλύπτει ότι η ξένη Στοά «Μακεδονία» με έδρα τη Θεσσαλονίκη, είχε ως διδάσκαλο τον Ιταλοεβραίο Εμ. Καράσο, στην δικαιοδοσία του δε υπάγονταν τρεις ακόμη ξένες στοές, στους κόλπους των οποίων οι Ταλαάτ και Ενβέρ, βρήκαν πρόσφορο έδαφος για να δημιουργήσουν την «Κίνηση Νεοτούρκων». Η «Κίνηση Νεοτούρκων» τελούσε υπό την προστασία της ιταλικής πρεσβείας, από τυπική άποψη, ενώ τα μέλη της αποτελούνταν εξ' ολοκλήρου από τουρκοεβραίους, μέλη των ανωτέρω ξένων στοών.

Η διείσδυση των εβραίων στον τουρκικό τεκτονισμό κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, δεν υπήρξε γεγονός τυχαίο. Είναι γνωστό ότι την 1η Μαίου 1909 οι τούρκοι τέκτονες, προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοια και την υποστήριξη των σιωνιστών, ανέδειξαν στο αξίωμα του Μεγάλου Διδασκάλου της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας τον Μαχμούντ Ορφί Πασά, όργανο των εβραϊκών επιδιώξεων, το δε Υπατο Συμβούλιο της Μεγάλης Στοάς της Τουρκίας αποτελούσαν οι Δαυίδ Κοέν, Ραφαέλο Ρίτσι, Ισαάκ Μαρκιόνε, Νίκολα Φόρτε, Τζωρτζ Σούρσοκ και Ιακόμπ Σουχάμι, όλοι τους εβραϊκής καταγωγής. Μέσα από αυτούς τους κύκλους αναδείχθηκε αργότερα ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος με τη βοήθεια των αδελφών του εβραίων, και όχι μόνο, θα συνέτριβε τον Ελληνικό στρατό το 1922...

Ενθερμος υποστηρικτής της Ελληνικής επεμβάσεως στην Μικρά Ασία, ήταν ο πρωθυπουργός της Αγγλίας και σιωνιστής Λόυδ Τζωρτζ. Ο Λ. Τζωρτζ όσο «περίεργα» τάχθηκε στο πλευρό των Ελλήνων, άλλο τόσο «περίεργα» τους εγκατέλειψε στην πλέον κρίσιμη στιγμή, γεγονός το οποίο εάν συσχετισθεί με τις σιωνιστικές θέσεις του βρίσκει την εξήγησή του. Αξίζει να τονισθεί ότι ο προσωπικός γραμματέας του Τζωρτζ ήταν ο εβραίος «Σερ» Φίλιπ Σασούουν, ο οποίος... συμπτωματικά ήταν παντρεμένος με την κόρη του τραπεζίτη Ρότσιλντ. Αμφότεροι τελούσαν και μυστικο-σύμβουλοι του άγγλου πρωθυπουργού, ενώ η επίδραση του σιωνιστικού στοιχείου ήταν εντονότερη στη σύνθεση της βρετανικής κυβερνήσεως. Οι υπουργοί του Τζωρτζ Λόρδος Σέσιλ και Λόρδος Ρήντιγκ (κατά εβραϊκόν κόσμον Ισαάκ Μοντ) ήταν απροκάλυπτα σιωνιστές και εκδηλωμένοι μισέλληνες.

Ποιο όμως ήταν το σκεπτικό και οι απώτεροι στόχοι στους οποίους οι σιωνιστές απέβλεπαν με τη Μικρασιατική Εκστρατεία; Δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι η Μικρά Ασία είναι πανάρχαια Ελληνική Γη. Παρά τους διωγμούς και τον εκτουρκισμό πολλών αιώνων, το Ελληνικό στοιχείο διέθετε στην περιοχή αυτή μία ισχυρή Εθνολογική βάση. Οι σιωνιστές, έβλεπαν τη μόνιμη Ελληνική παρουσία στην Μικρά Ασία σαν μία θανάσιμη απειλή προς τα συμφέροντά τους. Αφ' ενός δεν ήθελαν για ιδεολογικούς λόγους να δουν την Μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού να πραγματώνεται, αφ' ετέρου μία μεγάλη αλλά αδύναμη Τουρκία, ήταν η περίπτωση του εύκολου θύματος για την οικονομική διείσδυση που ονειρεύονταν. Συνεπώς η Ελληνική παρουσία στα Ιωνικά παράλια και γενικότερα στη Μικρά Ασία έπρεπε να εκλείψει, διότι αποτελούσε πρόσκομμα στην υλοποίηση των σιωνιστικών σχεδίων. Για να επέλθει όμως η εξάλειψή της, έπρεπε να υπάρξει μία βίαιη μετακίνηση ή και αφανισμός του Ελληνικού πληθυσμού, ένας στόχος που μόνο δια της γενοκτονίας έβρισκε την πραγμάτωσή του. Για τη γενοκτονία χρειαζόταν ένα πρόσχημα. Και το πρόσχημα βρέθηκε.

Η Ελλάδα αποφασισμένη να διεκδικήσει δυναμικά τα δίκαιά της στη Μικρά Ασία, υπό την προτροπή της Βρετανίας και γενικά των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, τη διαβεβαίωση των οποίων για αμέριστη συμπαράσταση είχε προηγουμένως εξασφαλίσει, αποβίβασε στρατό το 1919 στη Σμύρνη. Το σχέδιο ήταν πανούργο: Οι σιωνιστές, δια των Μεγάλων Δυνάμεων, τους ηγέτες των οποίων επηρέαζαν και δια του αδελφού τους Ελ. Βενιζέλου, ενέπλεξαν τον Ελληνικό Στρατό σε μία θανάσιμη παγίδα και μαζί του καταδίκασαν τον Ελληνικό πληθυσμό των περιοχών της Μικράς Ασίας.

Ώθησαν τα Ελληνικά στρατεύματα στα βάθη της Μικράς Ασίας παρέχοντάς τους μία εφήμερη βοήθεια και όταν οι συγκυρίες κατέστησαν τις Ελληνικές δυνάμεις τρωτές, επήλθε η κατακόρυφη ενδυνάμωση των Κεμαλικών στρατευμάτων και η συντριβή των Ελλήνων. Και μαζί με τη συντριβή, βρέθηκε η ευκαιρία να σφαγιασθεί ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, με πρόσχημα τα δεινά που υπέστησαν οι τούρκοι από τον Ελληνικό στρατό, κατά τη νικηφόρα προέλασή του στο διάστημα 1919-1922. Η θανάσιμη παγίδα ήταν καλά προσχεδιασμένη...

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για τον οποίο έχει γραφτεί χωρίς να διαψευστεί ότι είναι εβραϊκής καταγωγής, φέρων το επίθετο Μπεν Ζελόν, υπό την παρότρυνση των ομοϊδεατών του, απέστειλε χωρίς καμμία υποδομή τα Ελληνικά στρατεύματα στην Μικρά Ασία, καταδικάζοντάς τα σε βέβαιη σφαγή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βενιζέλος δεν είχε κάνει καμία πρόβλεψη, ούτε είχε κάποια εναλλακτική λύση για το ενδεχόμενο καταρρεύσεως του μετώπου... Επίσης δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πριν επέλθει η Ελληνική συντριβή, ο Βενιζέλος έχασε προσχεδιασμένα τις εκλογές, προκειμένου να αποποιηθεί των βαρύτατων ευθυνών της προαποφασισμένης από τους σιωνιστές τραγωδίας. Είναι βέβαιο ότι εάν ο Βενιζέλος κέρδιζε τις εκλογές, στις οποίες σημειωτέον ότι όλα τα δεδομένα καταδείκνυαν την εκλογική νίκη του, τότε θα συνέβαινε επί της πρωθυπουργίας του η Μικρασιατική καταστροφή και θα ήταν αυτός που θα επωμιζόταν τις συνέπειες της ήττας. Ποιος όμως ήταν ο παράγοντας εκείνος που συνετέλεσε ώστε ο Βενιζέλος να χάσει τις εκλογές, γεγονός παράδοξο και μη φυσιολογικό, αφού μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών είχε επιστρέψει στην Ελλάδα ως θριαμβευτής και το κλίμα τον ευνοούσε;

Στην τεχνητή εκλογική ήττα του, τον βοήθησαν οι εβραίοι ομοϊδεάτες του. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί, ότι ο Βενιζέλος αντλούσε σημαντικό μέρος της εκλογικής του δυνάμεως από το εβραϊκό στοιχείο της Θεσσαλονίκης, γι' αυτό άλλωστε είχε οργανώσει και το κίνημα της Αμύνης με επίκεντρο τη συμπρωτεύουσα. Στις εκλογές λοιπόν που προηγήθηκαν της τραγωδίας, οι εβραίοι σύσσωμοι στράφηκαν φαινομενικά εναντίον του και τον «μαύρισαν», διασώζοντάς τον από την ευθύνη της προσχεδιασμένης επερχόμενης καταστροφής στο Μικρασιατικό μέτωπο...

Για όσους αμφισβητούν τη σιωνιστική πολιτική του Ελ. Βενιζέλου, θα παρατεθούν τα ακόλουθα αδιάψευστα στοιχεία: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ασκούσε καθ' όλη τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, πολιτική άκρως φιλοεβραϊκή, αφού όπως ομολογούν οι ίδιοι οι εβραίοι στο επίσημο όργανό τους «Χρονικά» (Όργανο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, Τεύχος Σεπτ. - Οκτώβριος 1992): «...Ο διοικητής της Θεσσαλονίκης Ρακτιβάν σε συνεντεύξεις του σε τοπικές εβραϊκές εφημερίδες, προβάλει τις αρχές της ισονομίας που διέπουν την Ελληνική διοίκηση και το πνεύμα της ανεξιθρησκίας που χαρακτηρίζει τον Ελληνικό λαό, με παράδειγμα τους εβραίους της παλιάς Ελλάδας, που παρά τον μικρό αριθμό τους κατέχουν σημαντικές θέσεις στη δημόσια ζωή. Και ο εβραϊκός τύπος της Θεσσαλονίκης, εκφράζοντας τις διαθέσεις της κοινής γνώμης, επαινεί την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, που προσφέρει στους εβραίους προνόμια που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο Βαλκανικό Κράτος, προετοιμάζοντας γι' αυτούς ένα λαμπρό μέλλον...» Οι υπαινιγμοί για τη σιωνική πολιτική που ασκούσε ο Βενιζέλος είναι σαφέστατοι. Άλλωστε, όπως το ίδιο έντυπο αναφέρει («Χρονικά», τεύχος Απριλίου - Μαΐου 1994), «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρώτος υποστήριξε τη δημιουργία ελεύθερου εβραϊκού κράτους».

Τις ίδιες ακριβώς θέσεις εξέφρασε και ένας από τους βασικούς συνεργάτες του Βενιζέλου, υπουργός και Γενικός Διοικητής της Μακεδονίας, ο Π. Αργυρόπουλος, στον τύπο της εποχής. Όλα ήταν προμελετημένα. Σταδιακά και με πρόσχημα την επαναφορά του Κωνσταντίνου, οι... σύμμαχοι σταμάτησαν την χορήγηση βοηθείας προς την Ελλάδα και ένας - ένας άρχισαν να καταφέρνουν πισώπλατες μαχαιριές. Ο ιαταλοεβραίος πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζιολίτι, εκκένωσε τη Νότια Μικρά Ασία από τα ιταλικά στρατεύματα τα οποία βρίσκονταν εκεί, απελευθερώνοντας κατ' αυτό τον τρόπο σημαντικές δυνάμεις των τούρκων που είχαν καθηλωθεί εκεί εξ' αιτίας της ιταλικής στρατιωτικής παρουσίας. Την ίδια ώρα η Γαλλία, υποταγμένη στη θέληση των εβραίων Μπιαν και Μπλουμ, συνάπτοντας τη γαλλοτουρκική συνθήκη συνθηκολογήσεως στην Κιλικία, απελευθέρωσε επίσης με τη σειρά της τα Κεμαλικά στρατεύματα από τη μέθοδο της Συρίας, παραδίδοντας συγχρόνως όλο το γερμανικό πολεμικό υλικό που είχαν κυριεύσει, στους Τούρκους.

Η εβραϊκή στοά της Θεσσαλονίκης «Μπάι - Μπριθ», συνετέλεσε αποφασιστικά την πρόκληση της Μικρασιατικής καταστροφής, δια της οικονομικής βοηθείας που απέστειλε στον Κεμάλ. Ο εβραϊκής καταγωγής Μπρονστάιν (τρότσκυ), ηγέτης της Ρωσίας εκείνη την περίοδο, ενίσχυσε σε εκπληκτικό βαθμό τον Κεμάλ, χορηγώντας του τεράστιες ποσότητες χρυσού και πυροβόλα όπλα. Τον Μπρονστάιν χρηματοδοτούσε με τη σειρά της η εβραϊκή τράπεζα Κουν και Λεμπ, η οποία τον πίεσε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης με την Τουρκία, ώστε να απαλλάξει από ένα ακόμη πρόβλημα τον Κεμάλ.

Άθλιος επίσης υπήρξε ο ρόλος του Μπαζίλ Ζαχάρωφ. Ο Ζαχάρωφ, εβραίος έμπορος όπλων από την Κωνσταντινούπολη, μονίμως εγκατεστημένος στην Ελβετία, υποδυόταν επί σειράν ετών τον Ελληνα. Στην πραγματικότητα ήταν συνεργάτης της αγγλοεβραϊκής πολεμικής βιομηχανίας «Βίκερς». Ο Ζαχάρωφ, προσωπικός φίλος του Ε. Βενιζέλου, αρχικά προμήθευσε τον Ελληνικό στρατό με ελαφρύ και βαρύ οπλισμό για να καλύψει τις ανάγκες του, έναντι πραγματικά εκπληκτικών οικονομικών διευκολύνσεων. Ο Ζαχάρωφ, ισχυριζόταν ότι... βοηθούσε τον Ελληνικό στρατό, ωθούμενος δήθεν, από πατριωτικά κίνητρα. Μόλις όμως οι Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις εισέδυσαν στην Μικρά Ασία και ο «ομόφυλός του» Ε. Βενιζέλος «εγκατέλειψε» την εξουσία, οι αποστολές του Ζαχάρωφ σταμάτησαν ολοσχερώς ενώ ο μέχρι τότε παραδοθείς οπλισμός απεδείχθη προβληματικός, καθώς ανακαλύφθηκαν τεράστιες ποσότητες άχρηστων όπλων και ελαττωματικών πυρομαχικών. Τα αποτελέσματα ήταν προφανή...

Στο σημείο αυτό αρχίζει να γίνει μνεία σε ένα τραγικό περιστατικό, το οποίο καταδεικνύει για μια ακόμη φορά τον μισελληνισμό των εβραίων. Το περιστατικό τοποθετείται χρονικά στις ημέρες της μικρασιατικής τραγωδίας και είναι το ακόλουθο: Στη συνοικία Μπας Οτουράκ της Σμύρνης, οι εβραίοι οι οποίοι τις προηγούμενες ημέρες είχαν επιδοθεί σε μία καταδοτική έξαρση κατά των Ελλήνων, είχαν συγκεντρωθεί και χλεύαζαν τους διερχόμενους Ελληνες αιχμαλώτους. Όταν οι τούρκοι στρατιώτες άρχισαν να κτυπούν τους Έλληνες με τους υποκοπάνους των όπλων τους, τούρκοι και εβραίοι ξέσπασαν από κοινού σε παραλήρημα ενθουσιασμού και χειροκροτημάτων... Ο δε εβραίος νομάρχης Ραχμή Μπέης, εξώθησε τους τσέτες να προβούν στην εξόντωση του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Ενάμισι εκατομμύριο νεκροί, άλλοι τόσοι πρόσφυγες και δισεκατομμύρια σε δραχμές οι υλικές ζημιές. Αυτό ήταν το τίμημα της Μικρασιατικής καταστροφής, στην πρόκληση της οποίας τόσο συνέργησε ο διεθνής σιωνισμός. Η εβραϊκή μάλιστα ωμότητα, έφθασε μέχρι του σημείου της επιδείξεως ασέβειας προς τους ίδιους τους νεκρούς. Ούτε τα οστά των νεκρών Ελλήνων δεν σεβάσθηκαν οι εβραίοι. Μετά τη μεγάλη σφαγή, ένα «ολλανδικό» πλοίο φόρτωσε στο λιμάνι της Σμύρνης τα κόκαλα των νεκρών, τα οποία προορίζονταν να διατεθούν... για βιομηχανικούς σκοπούς! Το πλοίο, όπως και η εκμεταλλεύτρια εταιρεία που επεδίωκε να θησαυρίσει ακόμη και από τα οστά των νεκρών, τα οποία «αξιολογούσε» ως πρώτη ύλη (!), ανήκε στους εβραίους Ραούλ Βόντεμπουργκ και Ερασμο Λεβύ.

Επιπροσθέτως, στην επιχείρηση αφελληνισμού της Μικράς Ασίας, είναι γνωστός ο ρόλος που διαδραμάτισε ο αμερικανοεβραίος Χ. Μοργκεντάου. Ως πρόεδρος της «Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων», μερίμνησε ώστε κατά την οκταετία 1922-1930, να εφαρμοσθεί κατά γράμμα η Συνθήκη της Λωζάννης, το τερατούργημα αυτό του Ε. Βενιζέλου που προέβλεπε τον ξεριζωμό των Ελληνικών πληθυσμών από την Ιωνία.

Επανερχόμενοι στο θέμα των δηλώσεων Βενιζέλου δια των οποίων συνηγορούσε υπέρ της ιδρύσεως του κράτους του Ισραήλ, κρίνω αυτές αποκαλυπτικές της καταγωγής του. Το γεγονός δε ότι ο Βενιζέλος παρουσιάζεται ως «πρωτεργάτης» της προσπάθειας για την ίδρυση του εβραϊκού κράτους, δεν θα πρέπει να εκπλήσσει. Και αυτό διότι ο Βενιζέλος, ήταν εβραϊκής καταγωγής.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν το γεγονός ότι η Μικρασιατική καταστροφή επήλθε την χρονική εκείνη στιγμή κατά την οποία δέσποζαν τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα δύο εβραϊκές μορφές: Ο Κεμάλ Ατατούρκ και ο Μπεν Ζελόν. Εξ΄ άλλου δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο το γεγονός ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε, ήδη από το 1917, όπως καταδεικνύεται μέσα από επίσημα έγγραφα, ο πρώτος πολιτικός ηγέτης και δη πρωθυπουργός που ζήτησε την αναγνώριση ισραηλινού κράτους. Τον Ιούλιο του 1920 ο ΄Άγγλος ναύαρχος Ντε Ρόμπεκ σε επιστολή που απηύθυνε προς τον τότε Υπουργό Λόρδο Κώρζον, ανέφερε, μεταξύ των άλλων, και τα εξής: «…Με άλλα λόγια ο κ. Βενιζέλος δεν είναι η Ελλάς. Εν κυριολεξία δεν είναι καν ΄Έλλην…».

Τελευταία ενημέρωση: Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011, 22:33


Εκτύπωση
Αποστολή
Μέγεθος κειμένου: A A A
Αρχική σελίδα