Η Αριστερά δεν εκβιάζεται, παγιδεύεται

Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014, 12:35


Είναι αναμενόμενο, όταν ένα κόμμα οδεύει προς την εξουσία, να δημιουργεί μηχανισμό προπαγάνδας για να ενισχύσει τις θέσεις του.

Μηχανισμό αποτελούμενο από ενεργούμενα έτοιμα να θέσουν το ταλέντο τους γνωστικό, τεχνικό, υποκριτικό στην υπηρεσία της εξουσίας έναντι πινακίου φακής ή κάτι περισσότερο. Συμβαίνει παντού, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, σε όλα τα καθεστώτα.

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την αντίδραση των εξουσιομανών οπαδών και τον απροκάλυπτο τρόπο με τον οποίο εξαπολύουν εναντίον μου χυδαίες επιθέσεις με αφορμή την υπόθεση Σακελλαρίδη.

Χαρακτηριστική η περίπτωση του κ. Ανδρέα Πετρουλάκη, ο οποίος στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια, του επικίνδυνα ανεύθυνου συντρόφου του, έδωσε ρεσιτάλ επιτιθέμενος στον χωροφύλακα, όπως χαρακτηρίζει μειωτικά, πατέρα μου.

Θέλω να διαβεβαιώσω τον χωροφύλακα του ΣΥΡΙΖΑ ότι τον στρατηγό τον οποίο λοιδορεί, αναφερόμενος στη δυσμένειά του από τη Χούντα, θα τον εκτιμούσα το ίδιο και ως χωροφύλακα, για πολλούς λόγους, πέραν του πλέον αυτονόητου ότι υπήρξε ο δικός μου πατέρας.

Γιατί η δυσμένεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα την εξορία και τη φυλάκισή του, όταν σε έκτακτο στρατοδικείο της Χούντας (1967) απάντησε ότι δεν αποκηρύσσει τον νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας (Παπανδρέου), όπως του ζητήθηκε επιτακτικά από τους στρατοδίκες, προκειμένου να παραμείνει στη θέση του.

Γιατί εκτός από «χωροφύλακας» ήταν ποιητής και ζωγράφος.

Γιατί ως πτυχιούχος πανεπιστημίου και γνώστης δύο ξένων γλωσσών, παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του ταπεινός, χωρίς ποτέ να κάνει επίδειξη ισχύος, με την όποια εξουσία έτυχε να διαθέτει.

Γιατί πολέμησε εναντίον των Γερμανών ως αξιωματικός στην Κρήτη και ως αντάρτης στο βουνό.

Γιατί, εάν ζούσε σήμερα, θα χαμογελούσε με τη σπουδή του κ. Πετρουλάκη να υπηρετήσει την επερχόμενη εξουσία, όπως χαμογελούσε με τη μανία των χουντικών και των εθνοκάπηλων δεξιών να τον καταδιώκουν σε όλη του τη ζωή.

Γιατί από τα γαλόνια και τους πρωθυπουργούς είχε επιλέξει να υπηρετεί τον λαό.

Γιατί δικάστηκε από τρία στρατοδικεία και όχι μόνον αυτό της χούντας.

Το πρώτο, όταν έβγαλε τη στολή του για να περάσει στις γραμμές των ανταρτών του Ολύμπου και να υπηρετήσει την κατεχόμενη από τους Γερμανούς πατρίδα του.

Το δεύτερο, όταν έδεσε χωροφύλακα που χειροδίκησε εναντίον γέροντα κομμουνιστή, επειδή μάζευε τα υπολείμματα ξύλευσης σε δάσος τσιφλικά στην περιοχή Λιτοχώρου, και το τρίτο με την έλευση της χούντας.

Τα υπόλοιπα περί αστράτευτου δημοσιογράφου με τρελόχαρτο, της εκλεκτικής μου συγγένειας με τους χρυσαυγίτες, την Πετρουλάκεια αλληλεγγύη προς τον άρπαγα Τομπούλογλου και άλλα συναφή τα αφήνω στην κρίση αναγνωστών που διαθέτουν νοημοσύνη και ελεύθερη βούληση.

Αυτά επί προσωπικού.

Επί της ουσίας τώρα. Η διαφορά μας με τους Σακελλαρίδηδες είναι ουσιαστική. Για την απουσία της πολιτικής σοβαρότητας και όχι για την παρουσία της όποιας ιδιαιτερότητας. Τη μετάβαση την κάνετε εσείς όχι εμείς.

Ρωτήστε τον συνοδοιπόρο σας Γιάννη Μιχελογιαννάκη, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, εάν μπόρεσε να δει τα κατορθώματα του Γαβριήλ χωρίς να ξεράσει. Εάν κατόρθωσε, έπειτα από πολλά λεπτά της ώρας που χρειάστηκε για να συνέλθει από το σοκ, να δικαιολογήσει την ανοησία του. Εάν διανοήθηκε να χαρακτηρίσει προσωπικό δεδομένο την απίστευτη συμπεριφορά του συντρόφου σας, να μετατρέψει τόσο ανεύθυνα την ιδιωτική του ζωή σε ιντερνετικό σόου, απέναντι σε άτομα που δεν είχε δει ποτέ στη ζωή του και δεν είχε καν εικόνα τους. Γιατί ήταν ο μόνος που ήλθε, είδε και απήλθε αγανακτισμένος ενημερώνοντας ταυτόχρονα τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν η ανευθυνότητα και η ανοησία βρίσκουν με τόση ευκολία ένθερμους υποστηρικτές, τότε η κρίση μετατρέπεται γρήγορα από ταλαιπωρία σε μαρτύριο για τους πολίτες.

Η αλαζονεία και η έπαρση της στρατολογημένης ιντελιγκέντσιας οδήγησαν πολλές φορές την Αριστερά σε λανθασμένες επιλογές. Το μόνο που πέτυχαν ήταν να την απομακρύνουν από το φυσικό της περιβάλλον, τον λαό, και να την οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια στη γραφειοκρατία και τα οφίτσια.

Πετρουλάκηδες και λοιποί υπηρέτες των πάσης φύσεως σχεδίων Ανάν και Αυνάν, εάν κάνουμε εμείς λάθος, οι επιπτώσεις για το σύνολο θα είναι ασήμαντες.

Στην αντίθετη περίπτωση, αναλογιστείτε τις ευθύνες σας απέναντι σε εκείνους που εξαθλιώνονται καθημερινά, χωρίς την πολυτέλεια των καρότων στο καθημερινό τους τραπέζι.

Είναι η τρίτη φορά που κάνετε τα στραβά μάτια μπροστά στην ανορθόδοξη συμπεριφορά στελεχών σας.

Η πρώτη, όταν ανακαλύψαμε το συμβόλαιο της βουλευτού σας Ιγγλέση, η οποία πρωτοστατεί στον αγώνα εναντίον της εταιρείας χρυσού στη Χαλκιδική, με την προηγούμενη εταιρεία. Παράδοξο όταν έχουμε συμβόλαιο να σιωπούμε και όταν δεν έχουμε να ξεκινάμε την επανάσταση… Σιωπήσατε!

Ιδού το συμβόλαιο:



Η δεύτερη, όταν ανακαλύψαμε την αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου κατά του βουλευτή σας εργατολόγου Αλέξη Μητρόπουλου για αδικοπραξία σε απάτη και υπεξαίρεση κατά πελατών και συναδέλφων του.

Σιωπήσατε!

Iδού η απόφαση:



Ιδού η έκθεση ελέγχου του ΣΔΟΕ:



Η τρίτη, όταν αποκαλύψαμε την πολιτικά και κοινωνικά ανεύθυνη συμπεριφορά του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ο οποίος με την επιπολαιότητά του παγίδευε τους συντρόφους του και υπονόμευε τους αγώνες τους.

Αντί να σιωπήσετε, σηκώσατε τον κόσμο στο πόδι, με τις έμμισθες πένες σας να χύνουν άφθονο το μελάνι της προπαγάνδας, για την επίτευξη ενός και μοναδικού στόχου: τη μείωση του πολιτικού κόστους.

Κρίμα!

Είναι γεγονός ότι η Αριστερά δεν εκβιάζεται. Παγιδεύεται μόνο από κάτι πολιτικούς καιροσκόπους σαν του λόγου σας. Από τα πολιτικά της σκουπίδια και την πέμπτη της φάλαγγα.

Σε όλους εσάς τους κομματικούς χωροφύλακες, που έχετε την πολυτέλεια να μάχεστε για… την τιμή των καρότων, εύχομαι ειλικρινά καλή τύχη.

Οι ευθύνες σας για την αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής μπορεί να αποδειχθούν αποτελεσματικότερες από την προσπάθεια των γραφικών στελεχών της και τότε, το λιγότερο που κινδυνεύετε να πάθετε είναι να σας πάρουν με τις ντομάτες…

Αριστερά πάντοτε

Μάκης Τριανταφυλλόπουλος

Διαβάστε επίσης:

Γνωρίζουν οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013, 21:03

Έκθετη η Ιγγλέζη για τα μεταλλεία στις Σκουριές, Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013, 02:25

Η πολιτική του καρότου, Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014, 14:20


Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014, 13:17