Ο "Ρόκκος", τα αδέλφια του και το μεγάλο φαγοπότι

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008, 12:38
Νίκος Γεωργιάδης
Ο "Ρόκκος", τα αδέλφια του και το μεγάλο φαγοπότι

Την ώρα που ο Θόδωρος Τσουκάτος θα διαβαίνει το κατώφλι του ανακριτή, θα έχουν ήδη φωτογραφηθεί, αν δεν έχουν δημοσιοποιηθεί τα ονόματα τους, οι άλλοι κρίκοι του σκανδάλου «Siemens».

Οι «κρίκοι» αυτοί αφορούν δύο υπουργούς των κυβερνήσεων Σημίτη, που διαχειρίστηκαν «πακέτα» για τον ΟΤΕ, τον ΟΣΕ και το Υπουργείο Άμυνας. Σημειώνεται ότι σε αυτά δε συμπεριλαμβάνεται ο ήδη αποκαλυφθείς κ. Μαντέλης. Η δεύτερη ομάδα αφορά δύο υπουργούς και δύο υφυπουργούς που διαχειρίστηκαν «πακέτα» ασφαλείας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ένα δίδυμο αφορά στην κυβέρνηση Σημίτη, το άλλο δίδυμο στην κυβέρνηση Καραμανλή.

Επισημαίνεται πως ανάμεσα στα πολιτικά πρόσωπα, κρύβεται και ένας εργολάβος – κατασκευαστής, που στο παρελθόν είχε σχέση με τον Τύπο, και που στη συνέχεια αποχώρησε από την «οικογένεια» των Εκδοτών.

"Ο Ρόκκο και τ’ αδέλφια του"

Όταν ο μακαρίτης, ο Βισκόντι, γύριζε το αριστούργημά του «Ο Ρόκκο και τα αδέλφια του», σφραγίζοντας το Νεορεαλιστικό Ιταλικό κινηματογράφο, δε γνώριζε πως ένας ισχυρός οικονομικός παράγοντας στην Ελλάδα θα χρησιμοποιούσε το όνομα του πρωταγωνιστή  ως συνθηματικό παρατσούκλι, που καταχωρήθηκε στις λίστες της ανατολικογερμανικής «ΣΤΑΖΙ». Έκτοτε, πολλά διαδραματίστηκαν και ο οικονομικός παράγων σφράγισε «Τις Ζωές Των Άλλων», μία επίσης εξαιρετική και πρόσφατη ταινία του Γερμανικού Κινηματογράφου, που περιγράφει το πώς η «ΣΤΑΖΙ» παρακολουθούσε τους πολίτες στο Ανατολικό Βερολίνο.

Η σχέση της «Siemens» με την ελληνική πολιτική σκηνή αρχίζει από τότε που ο οικονομικός παράγων εξελίσσεται σε μείζονα παίκτη, ελέω του πρώτου, του δεύτερου και του τρίτου λεγόμενου ΠΑΣΟΚ. Θύμα του, η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Θύματα του, τα στελέχη του Εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. Θύτες και θύματα ταυτόχρονα οι συνεργάτες του Κώστα Σημίτη. Ο «Ρόκκο» έκανε την δουλειά του. Οι υπουργοί από το 1993 έως το 2004 επίσης. Στο μεσοδιάστημα ανέλαβαν και άλλοι παράγοντες πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, διευθύνων σύμβουλος της «Siemens», είναι ένας από αυτούς. Η γερμανική εταιρεία έπαιζε σε τρία «ταμπλώ».

Τον ΟΤΕ με τα ψηφιακά και τις νέες τεχνολογίες εν γένει. Τον ΟΣΕ με το τροχιοδρομικό υλικό, τις αυτοκινητάμαξες και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Το Υπουργείο Άμυνας με τις ηλεκτρονικές πλακέτες που συνοδεύουν τα μεγάλα οπλικά συστήματα.

Για την αγορά αυτών  των συστημάτων θα έπρεπε να εμπλακούν πολλά πρόσωπα. Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας που δίνει τα χρήματα, o Υπουργός Μεταφορών που κλείνει τις δουλειές, o Υπουργός Αμύνης που ελέγχει τις επιλογές υλικού και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης που επιλέγει τα συστήματα ασφαλείας.

Κάποτε, ο ιταλογαλλικός κινηματογράφος ταρακουνήθηκε από την ταινία σταθμό «Το Μεγάλο Φαγοπότι» . Στο ρόλο του «μάγειρου», ο μακαρίτης, Ούγκο Τονιάτσι. Στο ρόλο του «πιλότου», ο επίσης μακαρίτης, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Μεταξύ του «μαγείρου» και του «πιλότου» εξελίχθηκε το δράμα της διαφθοράς στην Ελλάδα. Το «Μεγάλο Φαγοπότι» άρχισε το 1996 – 97 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, αφού η μόνη  διαχρονική σταθερά είναι η «Siemens» και το κοινό χαρακτηριστικό των κυβερνήσεων, που είναι η απληστία.

Η «Siemens» είναι ο βασικός προμηθευτής της «Deutsche Telecom». Ο ΟΤΕ είναι πελάτης της «Siemens». Η «Deutsche Telecom» είναι συνιδιοκτήτης του ΟΤΕ. Από την εποχή του «Ρόκκο» μέχρι την περίοδο Αλογοσκούφη, ο δρόμος αν και μακρύς είναι εν τούτοις σύντομος. Αρκεί οι αρμόδιοι να εισπράττουν τα «διόδια». Εδώ ακριβώς, διερωτάται κανείς το γιατί τα πυρά έφθασαν να πολιορκούν ακόμη και τον ξάδελφο του Πρωθυπουργού, τον κ. Μιχάλη Λιάπη, πρώην Υπουργό Μεταφορών.

Την Τρίτη, ο κ. Τσουκάτος θα απολογηθεί στον εισαγγελέα, κ. Αθανασίου. Οι κακές γλώσσες εκτιμούν ότι ενδεχομένως να προτιμήσει να πέσει μετά των αλλοφύλων. Δηλαδή να αποκαλύψει με τη σειρά του δωροδοκούμενους πολιτικούς. Ανώτερο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που γνωρίζει πολύ καλά τα της Ευρώπης, δήλωνε στη zougla.gr πως «Το πάρτι μόλις αρχίζει».

 The Chios Connection

Αν δεν ήταν ο Γερμανός εισαγγελέας, ο Μαντέλης, ο Τσουκάτος και οι πρωταγωνιστές της επόμενης ημέρας που αναμένουν τη σειρά τους, θα ήταν ήσυχοι. Κάθε σκάνδαλο προφανώς θέλει τον «Γερμανό» του. Τα μαύρα ταμεία της «Siemens»  ήταν για τη γερμανική δικαιοσύνη ζήτημα τιμής. Τα χρήματα από αυτά τα ταμεία ήταν εξ ορισμού παράνομα. Οι παραλήπτες αυτών των χρημάτων είναι εξ ορισμού παράνομοι. Εκεί, εμπλέκονται δύο «Χιώτες». Ο Στέλιος Βίος, "σημιτικός", εργολάβος, κατασκευαστής, ξενοδοχειάρχης, θείος της βουλευτού, Ελπίδας Τσουρή. Ο άλλος, ναυτικός, μετέπειτα επιχειρηματίας, στη συνέχεια άρχων της κουλτούρας στο νησί της Χίου, επικεφαλής του Κέντρου Ελευθέρων Σπουδών «Όμηρος». Ο πρώτος αναλαμβάνει την κατασκευή της μαρίνας στο νησί. Δεν τοποθέτησε μέχρι σήμερα ούτε ένα κυβικό μπετόν. Αντίθετα, δημιούργησε το ξενοδοχειακό συγκρότημα «ΕΡΡΙΤΑ». Ο δεύτερος είναι ο Ηλίας Πιταούλης, παραλήπτης της μίζας της «Siemens» στην τράπεζα του Ρότερνταμ. Είναι και οι δύο φίλοι του Τσουκάτου. Οι Γερμανοί στο Μόναχο ανακάλυψαν τα δύο αυτά ονόματα από τα «στραβοπατήματα» ενός Ρούντολφ, δηλαδή του μεταφορέα των μαύρων κονδυλίων. Έτσι, φθάσαμε στη «Chios Connection» και στη συνέχεια στον Θόδωρο Τσουκάτο ,τον Τάσο Μαντέλη και έπεται συνέχεια. Είπαμε. Ακόμη και τα σκάνδαλα θέλουν το «Γερμανό τους».

Διαβάστε επίσης:
- Ο ναυτικός, ο Ρούντολφ και ο "στρατηγός"

 

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008, 12:38