Η ημέρα που η μουσική έχασε την «πύρινη κιθάρα» της

Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014, 11:53
Η ημέρα που η μουσική έχασε την «πύρινη κιθάρα» της
18 Σεπτεμβρίου 1970: Η «μαύρη ημέρα» για τη μουσική σκηνή που έχασε έναν από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες, τον καλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών.

Ο Τζίμι Χέντριξ έφυγε στην «καταραμένη» ηλικία των 27 ετών. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε overdose ναρκωτικών και άλλων ουσιών, ωστόσο ποτέ δεν εξακριβώθηκαν οι συνθήκες του θανάτου του.

Ο Τζίμι Χέντριξ ήταν ο θρυλικός κιθαρίστας που ξεσήκωνε το κοινό του σε κάθε συναυλία, ήταν ο μουσικός που έβαζε -στην κυριολεξία- φωτιά στην κιθάρα του και έπαιζε ανάποδα, με την ίδια ευκολία που «χτυπούσε» τις χορδές, κρατώντας κανονικά το αγαπημένο του μουσικό όργανο.

Η ζωή ενός «μύθου»

Ο Τζίμι Χέντριξ γεννήθηκε με το όνομα Τζόνι Άλεν Χέντριξ στις 27 Νοεμβρίου 1942 στο Σιάτλ, από τον Αλ Χέντριξ και τη Λουσίλ Τζέτερ και ήταν ο μεγαλύτερος από τα πέντε αδέλφια της οικογένειας. Ο Αλ Χέντριξ πολέμησε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αποστρατεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1945. Μετά την επιστροφή του άλλαξε το όνομα του πρωτότοκου γιου του σε Τζέιμς Μάρσαλ Χέντριξ.

Ο χωρισμός των γονιών του, το 1951 επηρέασε καταλυτικά την προσωπικότητά του, ωθώντας τον να είναι πιο ντροπαλός και ευαίσθητος. Στα 15 του χρόνια αγόρασε την πρώτη του ακουστική κιθάρα έναντι πέντε δολαρίων, από ένα γνωστό του πατέρα του. Έμαθε να παίζει μόνος του, βλέποντας πώς έπαιζαν άλλοι κιθαρίστες και το 1959, ο πατέρας του τού δώρισε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα μάρκας «Supro Ozark». Πρώτες του μεγάλες επιρροές ήταν ο Muddy Waters και ο B. B. King.

Στη συνέχεια, έγινε μέλος διάφορων τοπικών συγκροτημάτων, δίνοντας την πρώτη του συναυλία στο υπόγειο μίας Εβραϊκής συναγωγής, στο Σιάτλ.

Το πρώτο του επίσημο συγκρότημα ήταν οι Velvetones, ενώ ακολούθησαν οι Rocking Kings με τον Χέντριξ να κερδίζει το κοινό παίζοντας την κιθάρα ενώ την κρατούσε πίσω από το κεφάλι του ή ανάμεσα στα πόδια του.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1966, ο Τζίμι Χέντριξ έφθασε στο Λονδίνο και τις επόμενες ημέρες έκανε οντισιόν για μπασίστα και ντράμερ. Στις 29 του μήνα γνώρισε τον Νόελ Ρέντινγκ, ο οποίος ανέλαβε το μπάσο ενώ μέχρι τότε έπαιζε κιθάρα, και μία εβδομάδα αργότερα το ντράμερ Μιτς Μίτσελ.

Το όνομα «The Jimi Hendrix Experience» υιοθετήθηκε μετά από πρόταση του μάνατζερ τους, Μάικ Τζέφερι.

Οι Experience σε ζωντανή εμφάνιση

Το νεοσύστατο σχήμα έδωσε την πρώτη του συναυλία στις 13 Οκτωβρίου 1966 στο Εβρό της Γαλλίας.

Τον Δεκέμβριο του 1966, κυκλοφόρησε το πρώτο τους σινγκλ, η διασκευή στο «Hey Joe» του Μπίλι Ρόμπερτς, το οποίο σκαρφάλωσε στο # 6 των βρετανικών τσαρτ. Στις 11 Ιανουαρίου 1967, έπαιξαν ζωντανά στο κλαμπ «Bag O' Nails», με πληθώρα διασημοτήτων να βρίσκονται στο κοινό, με τον Χέντριξ να κερδίζει τον θαυμασμό μεγάλων μουσικών του είδους όπως ο Έρικ Κλάπτον, ο Μικ Τζάγκερ, ο Τζεφ Μπεκ, κ.α..

Στις 12 Μαΐου 1967, κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο «Are You Experienced?», σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση στη Μεγάλη Βρετανία και την πέμπτη στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έκτοτε, το νερό… κύλισε στο αυλάκι: Στις 1 Δεκεμβρίου 1967, κυκλοφόρησε ο δεύτερος τους δίσκος με τίτλο «Axis: Bold as Love», σκαρφαλώνοντας στο Top-5 σε Βρετανία και Αμερική.






Band of Gypsys


Μετά τη διάλυση των Experience στις αρχές του 1969, ο Χέντριξ δημιούργησε τους Gypsy Sun and Rainbows, οι οποίοι τυπικά εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο «φεστιβάλ του Γούντστοκ». Μετά την ένταξη του ντράμερ Μπάντι Μάιλς στο συγκρότημα, ο Χέντριξ υιοθέτησε το όνομα Band of Gypsys.

Το συγκρότημα διαλύθηκε μετά από μία συναυλία στο «Madison Square Garden» στις 28 Ιανουαρίου 1970, όπου ο Χέντριξ, «ροκάς» σε όλα του, προσέβαλε μία κοπέλα από το κοινό, πριν αποχωρήσει από τη σκηνή, έχοντας παίξει μόλις δύο κομμάτια.

The Cry of Love


Μετά τη διάλυση των Band of Gypsys, ο μάνατζερ του συγκροτήματος προσπάθησε να επανενώσει τους Experience, προσκαλώντας και πάλι τους Ρέντινγκ και Μίτσελ. Παρ' όλα αυτά, όταν ο Ρέντινγκ έφθασε στη Νέα Υόρκη, του ανακοινώθηκε ότι τη θέση του μπασίστα θα έπαιρνε ο Μπίλι Κοξ.

Στις αρχές του 1970, ηχογράφησαν αρκετά τραγούδια τα οποία κατέληξαν στο άλμπουμ «The Cry of Love». Τον Απρίλιο σταμάτησαν τις ηχογραφήσεις ξεκινώντας να περιοδεύουν από το Λος Άντζελες, όπου έπαιξαν μπροστά σε 20.000 θεατές.

Τον Σεπτέμβριο του 1970, ήταν προγραμματισμένη μία ευρωπαϊκή περιοδεία για το συγκρότημα, αλλά μετά από δύο συναυλίες στη Σουηδία, δύο στη Δανία και άλλες δύο στη Γερμανία, αποφάσισαν να ακυρώσουν την εμφάνιση τους στο Ρότερνταμ στις 13 Σεπτεμβρίου, αναβάλλοντας την υπόλοιπη περιοδεία.

Ο τραγικός θάνατος

Στις 17 Σεπτεμβρίου 1970, ο Τζίμι Χέντριξ συνάντησε τη φίλη του, Μόνικα Ντάνεμαν, στο ξενοδοχείο «Samarkand» του Νότινγκ Χιλ στο Λονδίνο. Μετά από κατανάλωση αλκοόλ, η Ντάνεμαν οδήγησε τον Χέντριξ στην οικία φίλου τους, όπου παρέμειναν για λίγη ώρα και μετά επέστρεψαν στο διαμέρισμα της, στις τρεις τη νύχτα. Σύμφωνα με τη μοναδική μαρτυρία από τη Ντάνεμαν, παρέμειναν άυπνοι μέχρι τις επτά το πρωί, όταν και αποφάσισαν να κοιμηθούν.

Τέσσερις ώρες αργότερα, βρήκε τον Χέντριξ ζωντανό αλλά αναίσθητο και χωρίς να μπορεί να ξυπνήσει. Αμέσως, κάλεσε ασθενοφόρο το οποίο έφθασε 18 λεπτά αργότερα και μετέφερε τον Χέντριξ στο νοσοκομείο «St. Mary Abbot's», όπου ανακοινώθηκε ο θάνατος του στις 12:45 της 18ης Σεπτεμβρίου 1970.

Η νεκροψία έδειξε ότι ο θάνατος του κιθαρίστα προήλθε από πνευμονική αναρρόφηση του εμετού του και ασφυξία ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια βαρβιτουρικών. Αργότερα, η Ντάνεμαν αποκάλυψε ότι ο Χέντριξ είχε λάβει εννέα ταμπλέτες «Vesparax», 18 φορές πάνω από την επιτρεπτή δόση.

Η κηδεία του Τζίμι Χέντριξ πραγματοποιήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 1970, στην εκκλησία Βαπτιστών του Ντάνλοπ και η ταφή του κοιμητήριο του Γκρίνγουντ στο Ρέντον της Ουάσινγκτον.

Κατά τη δεκαετία του '90 του απονεμήθηκε, μετά θάνατον, τιμητικό δίπλωμα.





















Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014, 11:56