«Μια φορά ήταν μια κοινωνία…»: Το ποίημα που έστειλε ο Γιάννης Ναζλίδης στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020, 18:40
«Μια φορά ήταν μια κοινωνία…»: Το ποίημα που έστειλε ο Γιάννης Ναζλίδης στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο

«Έγκλειστος εις την φυλακή της εσωτερικότητας», o ποιητής Γιάννης Ναζλίδης στέλνει στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, ένα ποιήμα για την εποχή του κορωνοϊού με τίτλο «Μια φορά ήταν μια κοινωνία…».

«Εμφανίστηκαν κορονοποιοί εις την ποίησιν ... Επιβεβαιώνεται οτι η ποίηση συγκινεί όλα τα στρώματα του ζωϊκού βασιλείου», γράφει ο ποιητής ο οποίος «έγκλειστος εις την φυλακή της εσωτερικότητας» μας αποστέλλει τους γλυκούς χαιρετισμούς του...

Διαβάστε τους γεμάτους νόημα και ευαισθησία στίχους:

 

«Μια φορά ήταν μια κοινωνία…»

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία που έβλεπε τηλεόραση,

 

ήταν μια κοινωνία που ντυνότανε Ιταλικά

μια κοινωνία που αγόραζε κλουβιά

κοινωνία που αγόραζε εκδρομές

που χόρευε με συμφορές.

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία με γραβάτες

 

ήταν μια κοινωνία γεμάτη πτυχία

μια κοινωνία γεμάτη  υπεροψία

κοινωνία της Formula 1ένα

που ήταν για να ξεχάσουμε εμένα κα εσένα

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία γεμάτη «ευημερούντα ψέματα»

 

ήταν μια κοινωνία γεμάτη μεζούρες

μια κοινωνία γεμάτη κολοτούμπες

κοινωνία των ωραίων ΚΥΡΙΑΚΩΝ

που ήταν και των μεγάλων ανταγωνισμών.

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία ξετρελαμένη με τις ψευδαισθήσεις

 

ήταν μια κοινωνία που μίλαγε όλες τις γλώσσες

μια κοινωνία που ήξερε καλά τις βόμβες

κοινωνία που έκοβε τα δένδρα

που λογάριαζε πως είναι ξένα

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία που «αγόραζε» αισθήματα

 

ήταν μια κοινωνία που είχε χρόνια να εξομολογηθεί

μια κοινωνία που ξέχναγε ν` ερωτευθεί

κοινωνία που δανειζόταν τις ΑΓΑΠΕΣ

κοινωνία γεμάτη αυταπάτες

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία «κατεδάφισης «Ονείρων»

 

ήταν μια κοινωνία που πουλούσε ψευδαισθήσεις

μια κοινωνία που είχε ξεχάσει τους γονείς της

κοινωνία με νομομαθείς ερήμου

που ήξερε όλα τα ψέματα της υφηλίου

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία σ` ένα ξεκούρδιστο κόσμο

 

ήταν μια κοινωνία γεμάτη βιαστικούς

μια κοινωνία με «περαστικούς»

κοινωνία χωρίς Βολτραίρο

που χόρευε χωρίς τον πνεύμα καβαλιέρου

 

Μια φορά ήταν μια κοινωνία που μάκρυνε την απόσταση απ` τον ΠΛΗΣΙΟΝ

 

ήταν μια κοινωνία γεμάτη αποσιωπητικά

μια κοινωνία σπουδαγμένη στην φθορά

κοινωνία των επίγειων χρυσαφικών

αδιάφορη στην τύχη των Λαών.

 

Προσοχή προσοχή

τον καιρό που η κοινωνία ήταν γεμάτη σκιές ανθρώπων

η ηγεσία των Κοροοιών

δημιούργησε ένα Καινούργιο Χώρο

να θυμίζει στους ανθρώπους την συγγένειά τους…

 

Γιάννης Ναζλίδης

30 Μαρτίου 2020

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020, 18:47