Η Χριστίνα Παρασκευοπούλου παρουσιάζει την ατομική της έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Symbioses» στην γκαλερί Artshot-Sophia Gaitani.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 22 Απριλίου, στο στενό της Λεμπέση κάτω από την Ακρόπολη.
Ένα τραγούδι της γης
Προτείνοντας με τη νέα ενότητα έργων της «Symbioses» ένα εύθραυστο μα αυτάρκες καλειδοσκοπικό σύμπαν, ιδωμένο μέσα από έναν νοερό μεγεθυντικό φακό, η Χριστίνα Παρασκευοπούλου ζωγραφίζει αθέατες ιστορίες εδάφους και υπεδάφους, ενάλιων και παράλιων μυστικών τόπων, ηχογραφώντας με τον χρωστήρα της την άηχη μουσική τους, το ψιθυριστικό σκίρτημά τους, την παλλόμενή τους σιωπή. Καθώς η γραφίδα σύρεται απαλά στο χαρτί και το αραιωμένο μελάνι απλώνεται επιδέξια στη λευκή επιφάνεια δουλεμένο σαν υδατογραφία, σχήματα, χρώματα και μοτίβα γεννιούνται διαδοχικά και υπογραμμίζονται απαλά με την επίθετη χρήση λεπτού μαρκαδόρου, πλάθοντας αλληλένδετα σώματα, ατέρμονα νήματα και αειφόρα νοήματα με τον τρόπο μίας περίτεχνης χορογραφίας. Προτείνοντας εγκάρσιες εικόνες ανθεκτικής μικροσκοπικής ζωής με ανακυκλούμενα συστατικά και πρωτογενές οικολογικό μήνυμα. Χαράσσοντας επάλληλους λαβυρίνθους επώασης, ανθοφορίας και ύπαρξης, φθοράς και ανασύστασης. «Αν σκάψεις μέσα στο χώμα, αν αναδεύσεις την άμμο του βυθού, θα συναντήσεις μια ζωή ανέγγιχτη. Την ευθραυστότητα αυτή επιχειρώ να αγγίξω και να διατυπώσω. Την ευθραυστότητα αυτή που φέρει τη δική της μουσική και αέναη κίνηση και που συνεχίζει να υπάρχει παρόλο που την κακοποιούμε καθημερινά, ή που στην καλύτερη περίπτωση την προσπερνούμε», εξηγεί η ζωγράφος.
«Symbioses»
Βυθίζοντας το βλέμμα στις πυκνές ζούγκλες της ζωγράφου, όπου άλλοτε φωλιάζει μια τίγρις ή ένα εξωτικό πουλί και όπου άλλοτε κεντρικό θέμα του έργου παραμένουν η ίδια η οργιαστική βλάστηση της φτέρης και οι ζωηρές εκπυρσοκροτήσεις των ανθισμένων λουλουδιών που μετατρέπονται σε αλλεπάλληλα χρώματα και αλληλένδετα μοτίβα, ανακαλούμε στον νου τον Henri Rousseau και τις δικές του παραμυθένιες ζούγκλες. Και ταυτόχρονα, αντιλαμβανόμαστε την προσηλωμένη επιθυμία, την αληθινή οικολογική ενσυναίσθηση και το συστημικό σχεδιαστικό άχθος που διέπουν το έργο της ζωγράφου. Τον ευαίσθητο οπτικό φακό της, τη διείσδυση του δικού της βλέμματος στα έγκατα της γης και στις αστικές σέρρες, τη μυστική χλωρίδα και την πανίδα της πόλης, τη μαεστρική μεγέθυνση της κλίμακας, την ποιητική της ύφανσης των περίτεχνων εξωτικών φυλλωμάτων που αγνοούν το αστικό παραπέτασμα. Την ενστικτώδη διάσωση του μονάκριβου εκείνου που χάνεται κι όμως εξακολουθεί να τραγουδά σιγανά και να ανθίσταται στην τρελή τροχιά του πλανήτη.
Ίρις Κρητικού
Αρχαιολόγος, Ιστορικός της τέχνης
«Symbioses»
«Symbioses»
