Αθλητική στήλη,
αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους
*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,
όλων των κομμάτων
και όλων των θρησκειών,
σάς χαιρετώ…
*** «Παράγκα». «Εγκληματική Οργάνωση». «Συμμορία».
Οι δυστοπικοί όροι/χαρακτηρισμοί έχουν παγιωθεί στη Συλλογική Συνείδηση
-αρχικώς ως παρασυνθήματα, κατόπιν ως παρατσούκλια και εν τέλει ως κύρια ονόματα-
για ένα σωματείο που επί δεκαετίες στηρίχτηκε σε μαφιόζικα δόγματα
προκειμένου να εμπλουτίζει με απύθμενη απληστία την τροπαιοθήκη του.
«Μόνο ο Ολυμπιακός. Να κερδάει ο Ολυμπιακός. Τίποτ’ άλλο. Και το Αιγάλεω.
Όλοι οι άλλοι να πά’ να γαμηθούνε…».
«Να κάνετε ομάδες, να κερδίζετε και τούς διαιτητές.».
Και βεβαίως,
επειδή εντός κάθε ανθρώπου και κάθε συνόλου
υπάρχει η αμείλικτη δικαστής που λέγεται «Συνείδηση»,
έρχονται οι απελπισμένες ωραιοποιήσεις «Η Καρδιά τού Πρωταθλητή» και «Διδάξαμε Ήθος.».
Ο Απόπατος αυτοσυστήνεται ως «Αρωματοποιΐα»,
το θλιβερό ευφημιστικό μάρκετινγκ προσπαθεί να αλλοιώσει την Πραγματικότητα,
όμως οι κλεμμένοι/πέτσινοι/χάρτινοι/κάλπικοι τίτλοι παραμένουν κενώσεις.
Η «Παράγκα-Εγκληματική Οργάνωση-Συμμορία»
που ήρθε να αντικαταστήσει τούς φυλακόβιους Κοσκωτά και Σαλιαρέλη,
διήγε είκοσι χρόνια απόλυτης κυριαρχίας στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο
και -παρά τον ερχομό τού «V.A.R.» εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρή δυναμική
στην τεταρτοκοσμική Νεοελληνική Μπανανία,
καθώς πλέον αποτελεί ζωτικής σημασίας γενετική πληροφορία ενός «DN.A.»
που έχει εθιστεί να λειτουργεί αποκλειστικώς υπό το καθεστώς τής έκνομης αδρεναλίνης.
Η Σαπίλα κατατρώει τα υγιή κύτταρα,
τα αδύναμα κύτταρα αναγκάζονται να υποτάσσονται για να επιβιώνουν,
η Έξις εκπίπτει από «Δευτέρα Φύσις» και καταντάει «Δευτέρα Σήψις».
Ως εκ τούτων,
ναι μεν η Τεχνολογία έχει περιορίσει το απέραντο πεδίο δράσης
που διέθετε σε παρελθόντες καιρούς η «Παράγκα-Εγκληματική Οργάνωση-Συμμορία»,
αλλά ο παραβατικός μηχανισμός παραμένει ζωντανός, ισχυρός και πάντοτε ακροβολισμένος,
ώστε να εκμεταλλευθεί κάθε ευκαιρία που τού δίνεται από τούς αφελείς ανταγωνιστές.
Αν θεωρείς ότι η «Π.-Ε.Ο.-Σ.» έχει πεθάνει, ετοιμάσου να πεθάνεις.
Οποία τραγική ειρωνεία,
η «Παράγκα-Εγκληματική Οργάνωση-Συμμορία» να έχει τα άρρενα αρχικά «ΠΕΟΣ»,
οποία τραγική ειρωνεία,
να παριστάνουν τούς επιβήτορες αυτοί που εκλιπαρούν για λίγη στύση χείριστης ποιότητας,
μέσω διαιτητών που αναλαμβάνουν οικειοθελώς τον ρόλο τού «Viagra».
*** Το σαββατιάτικο ματς Λεβαδειακός-Ολυμπιακός ήταν ακόμη μία απόδειξη
ότι εξακολουθούν να σοβούν οι καθεστωτικές νοοτροπίες που μαγαρίζουν το άθλημα.
Ο Φωτιάς δείχνει με χαρακτηριστική ευκολία κίτρινη κάρτα στον Όζμπολτ,
μετά από χλιαρή διαμαρτυρία προς τον επόπτη για ανάποδα καταλογισθέν πλάγιο
(ειρήσθω εν παρόδω, ο ποδοσφαιριστής των γηπεδούχων είχε δίκιο).
Μόλις σαράντα δευτερόλεπτα αργότερα,
ο Τζολάκης επιδίδεται σε αναίσχυντο και παρατεταμένο «θέατρο»
υποκρινόμενος ότι έχει τραυματιστεί από προβολή τού Όζμπολτ
(τουναντίον, αυτός είναι που κλοτσάει τον αντίπαλό του στα πλευρά,
όταν εκείνος -αντιλαμβανόμενος πως δεν θα έχει αποτέλεσμα το επιχειρούμενο τάκλιν του-
αλλάζει πορεία για να αποφύγει την οποιανδήποτε επαφή
και απέχει ένα μέτρο από τον τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων),
ο Φωτιάς δείχνει με τεράστια ευκολία τη δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Όζμπολτ,
ο Λεβαδειακός μένει με δέκα παίκτες από το 41ο λεπτό.
Δείτε σε φωτογραφίες και σε βίντεο το ξευτιλίκι…
(περιλαμβάνονται και σταχυολογημένες σατιρικές διασκευές τής ποταπής θεατρικότητας)
(γυρίζει, κοζάρει πού είναι ο διαιτητής και ξεκινάει αμέσως μετά να κορυφώνει το δράμα)
(υποτίθεται ότι έχει χτυπήσει στο πόδι,
αλλά… η απόγνωση κι ο αφόρητος πόνος επεκτείνονται και στο κεφάλι του)
(η Αλήθεια γίνεται εχθρός του)
(ο Ιπτάμενος Καρνάβαλος)
(το Ζεϊμπέκικο τής Κοροϊδίας)
(το Χιούμορ είναι -ταυτοχρόνως- η Καλύτερη Άμυνα και η Καλύτερη Επίθεση)
Ερώτηση Νο1:
Υπάρχει άνθρωπος με αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια και νοημοσύνη,
που να πιστεύει ότι αν ο Όζμπολτ ήταν παίκτης τού Ολυμπιακού,
θα είχε δεχθεί έστω μία κίτρινη κάρτα σε αυτές τις δύο φάσεις;
Ερώτηση Νο2:
Υπάρχει άνθρωπος με αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια και νοημοσύνη,
που να πιστεύει ότι αν ο Τζολάκης ήταν παίκτης τού Λεβαδειακού,
δεν θα είχε δεχθεί κίτρινη κάρτα για «θέατρο» σε αυτήν τη φάση;
Ερώτηση Νο3:
Υπάρχει άνθρωπος με αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια και νοημοσύνη,
που να πιστεύει ότι αν ο Τζολάκης ήταν τερματοφύλακας τού Λεβαδειακού,
δεν θα είχε δεχθεί κίτρινη κάρτα για χτύπημα στον αντίπαλο επιθετικό
και δεν θα καταλογιζόταν πέναλτι σε αυτήν τη φάση;
Ερώτηση Νο4:
Υπάρχει άνθρωπος με αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια και νοημοσύνη,
που να πιστεύει ότι αν ο Φωτιάς είχε πάρει αυτές τις δύο αποφάσεις κατά τού Ολυμπιακού,
δεν θα υφίστατο ακραία στοχοποίηση και δεν θα διέτρεχε κίνδυνο να γίνει «νέος “Τζήλος”»;
(κατά σύμπτωσιν, «V.A.R.» στον αγώνα ήταν ο Τζήλος,
ο οποίος -παρεμπιπτόντως- δεν είχε δικαιοδοσία στην επίμαχη φάση,
διότι ο αισχρός ισχύων κανονισμός προβλέπει παρέμβαση μόνο σε απ’ ευθείας κόκκινη κάρτα)
*** Και τώρα, πάμε από τις ερωτήσεις στις ανερωτήσεις…
Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «Τα εν οίκω μη εν δήμω.» (η φράση αποδίδεται στον Ευριπίδη)
και όντως η συγκεκριμένη ρήση είναι «Θεματοφύλαξ τής Ιδιωτικότητας»,
όμως οφείλουμε να συνυπολογίζουμε
ότι τα κάθε είδους ανοσιουργήματα/κακουργήματα κρύβονται πίσω από τις «Κλειστές Θύρες».
Έχετε αναρωτηθεί -οποιοδήποτε σωματείο κι αν υποστηρίζετε-
τι μπορεί να λέγεται στα αποδυτήρια των ομάδων;
Έχετε αναρωτηθεί πού οδηγεί η ευθεία αναλογία των εννοιών «Σαπίλα» και «Μάζα»;
Έχετε αναρωτηθεί πόση σαπίλα υπάρχει στα αποδυτήρια των ομάδων;
Έχετε αναρωτηθεί τι κηρύγματα ατιμίας, βίας, εγκληματικότητας
καλύπτονται στη συνθήκη «Τα εν αποδυτηρίοις μη εν δήμω.»;
Εν προκειμένω, έχετε αναρωτηθεί -ιδίως οι οπαδοί τού Ολυμπιακού-
αν αυτά που λέγονται στα αποδυτήρια τού Ο.Σ.Φ.Π. από το φθινόπωρο τού ’96 και εντεύθεν,
θα σάς έκαναν να αηδιάσετε σε περίπτωση που περιέρχονταν εις γνώσιν σας;
Προσωπικώς,
δεν έχω την παραμικρή εμπιστοσύνη στη μεγάλη πλειονότητα των οπαδών τού Ολυμπιακού,
διότι παρά τα ατράνταχτα στοιχεία που έχουν έρθει κατά καιρούς στην επιφάνεια
(από τις περιβόητες τηλεφωνικές συνομιλίες τού πατρός Σπάθα και τού Θωμά Μητρόπουλου,
έως τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες τής «Ε.Υ.Π.» στο σκάνδαλο «Κοριόπολις»,
την ξεδιάντροπη ομολογία τού Αλεξανδρή όπου ενέπλεξε μέχρι και το παιδί του,
τις -ετεροχρονισμένες- ομολογίες διαιτητών για τα «ερυθρόλευκα» αισθήματά τους
και ακόμη πόσα ντροπιαστικά πειστήρια ων ουκ έστιν αριθμός),
εξακολουθούν να πανηγυρίζουν, να κομπάζουν, να καυχιούνται, να ξιπάζονται,
μετρώντας -ως θλιβερά λιγούρια- τα «στημένα» τρόπαια.
Άλλωστε,
τα απανταχού ανδρείκελα προσπαθούν παντί τρόπω να μεγεθύνουν τον ανδρισμό τους,
αδιαφορώντας αν η «Π.-Ε.Ο.-Σ.» είναι ζέχνουσα ψευδαίσθηση αρρενωπότητας.
Επιμύθιο:
Ο Τζολάκης θα κουβαλάει εσαεί την εικόνα που ο ίδιος επέλεξε για τον εαυτό του
και ίσως κάποτε συνειδητοποιήσει το έγκλημα ουσίας που διέπραξε εις βάρος τής ζωής του,
δεχόμενος να υποκύψει και να εφαρμόσει τις διδαχές των εκμαυλιστών του.
Η δράκα που λυμαίνεται τον Ολυμπιακό,
προσέθεσε από το προηγούμενο Σάββατο ακόμη ένα «παράσημο» στη συλλογή της,
έστω κι αν οι 53 σέντρες που έγιναν προς την περιοχή τού Λεβαδειακού
δεν απέφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα για τη δήθεν ομαδάρα.
Άλλωστε, για κάθε αντίστοιχη παρακρατική κουστωδία,
πάνω κι απ’ το Αποτέλεσμα είναι το «Παράσημο»,
διότι επιβεβαιώνει την Ύπαρξη, την Παρουσία, την Ιστορία.
Η «Παράγκα» πήρε Φωτιά.
Ο Τζολάκης πήρε το «Όσκαρ (Γκαρσία) Α΄ Ανδρικού Δόλου».
Και εις κατώτερα…
Ο Αθλητάμπουρας
