Dead or Alive 6 - Review: Δεν είναι ο διάδοχος που θα θέλαμε

Dead or Alive 6 - Review: Δεν είναι ο διάδοχος που θα θέλαμε

Πληροφορίες

Τίτλος: Dead or Alive 6
Διαθέσιμο σε: PlayStation 4 / Xbox One / PC
Δοκιμάστηκε σε: PS4 Pro
Εταιρεία Ανάπτυξης: Team Ninja
Εκδότρια Εταιρεία: Koei Tecmo
Είδος: Fighting
Ηλικίες: 16+
Ημ/νία Κυκλοφορίας: 1 Μαρτίου 2019

Το Dead or Alive δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Είναι το παιχνίδι που καθόρισε τη μοίρα της τότε Tecmo και, μαζί με το Virtua Fighter της Sega και το Tekken της Namco, θεωρείται από τους προγόνους και ιδρυτές των 3D fighting παιχνιδιών. Βέβαια, το Dead or Alive είναι ευρέως πιο γνωστό για άλλο πράγμα: τις γυναίκες, το ξύλο που ρίχνουν και για το περιεχόμενο σε fan service. Α ναι, υπάρχει και ο Ryu Hayabusa από το Ninja Gaiden. Το Dead or Alive 5 προσπάθησε να μειώσει το επίπεδο του fan service μήπως και καταφέρουν τον κόσμο να πάρει το παιχνίδι στα σοβαρά, αλλά οι developers συνειδητοποίησαν γρήγορα ότι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι από την ταυτότητα της σειράς. Όχι μόνο παράτησαν αυτό το εγχείρημα, αλλά πήγαν στο απολύτως αντίθετο άκρο.

Το Dead or Alive 5 απέκτησε άλλες δύο επανεκδόσεις, τα DOA5 Ultimate και DOA5 Last Round, το τελευταίο εκ των οποίων κυκλοφόρησε και στην τωρινή γενιά κονσολών και επί χρόνια μετά την κυκλοφορία του κυκλοφορούσαν συνεχώς DLC guest χαρακτήρες και νέα πακέτα με DLC κοστούμια με τη συνολική τους αξία να φτάνει τα 1000€! Από αμφιέσεις επηρεασμένες από events και συνεργασίες με Fairy Tail και Attack on Titan μέχρι και υπερβολικά πολύ προκλητικά κοστούμια που μάλλον είχαν σκοπό να αποσυντονίσουν τον αντίπαλό σας. Το Dead or Alive 6, όμως, ανακοινώθηκε στην περσινή E3 και έρχεται με σκοπό να αποδείξει ότι πίσω από όλα αυτά είναι όντως ένα αξιοσέβαστο fighting παιχνίδι.



Το Dead or Alive 6 τρέχει σε μια νέα μηχανή και τα αποτελέσματα σε ορισμένους τομείς είναι ακόμα πιο εκπληκτικά από το DOA5. Όλοι οι χαρακτήρες απεικονίζονται στην εντέλεια με ακόμα πιο προσεγμένα μοντέλα και υφές ρούχων και δέρματος και αυτήν τη φορά είναι πιο εκφραστικοί από ποτέ κατά τη διάρκεια της μάχης. Όταν εκτελείτε combos ή βαράτε άλλους, θα δείτε τους χαρακτήρες σας να αλλάζουν εκφράσεις και να κάνουν διάφορες γκριμάτσες όπως θα ήταν και στην πραγματικότητα. Μαζί όμως με τα προαναφερθέντα, επιστρέφουν ακόμα πιο ανανεωμένα και πιο επιφανή τα εφέ του ιδρώτα από το προηγούμενο παιχνίδι καθώς και τα σημάδια μάχης. Η διαφορά είναι ότι αυτή τη φορά τα πράγματα δεν σταματάνε μόνο στις βρωμιές. Ανάλογα με το πόσο σκληρή είναι η μάχη θα βλέπετε τους χαρακτήρες, είτε είναι άντρες είτε γυναίκες, να αποκτούν μελανιές, πληγές και αίματα. Αν από την άλλη αυτό δεν είναι του γούστου σας, μπορείτε να απενεργοποιήσετε αυτή την επιλογή.

Αυτό όμως που μας χάλασε στο Dead or Alive 6 είναι τα περιβάλλοντα της μάχης. Υπάρχουν διαφόρων ειδών περιβάλλοντα, όπως ένα πειρατικό καράβι με ένα Kraken να καραδοκεί, μια τυπική πίσω αυλή που μαζεύονται συμμορίες, ένας ιαπωνικός ναός και πολλά άλλα που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν πολύ εντυπωσιακά, όμως τα textures που βλέπουμε (παρότι φανταχτερά) είναι πολύ χαμηλής ανάλυσης. Είναι αρκετά δύσκολο να διακρίνεις τις λεπτομέρειες και χαλάνε ένα κατά τα άλλα σούπερ πακέτο. Έρχονται τόσο πολύ σε αντίθεση με το υπόλοιπο σύνολο που θα ορκιζόμασταν ότι μόνο οι χαρακτήρες έχουν φτιαχτεί ειδικά για την τωρινή γενιά και όλα τα υπόλοιπα έχουν προέλθει από την προηγούμενη. Ειλικρινά, ακόμα και οι NPCs στο background είναι καλύτερα σχεδιασμένοι. Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον τα επίπεδα έχουν ακόμα τη διαδραστικότητα που ξέρουμε από τις παλιές εποχές, όπου ένα χτύπημα μπορεί να κάνει τον αντίπαλο να περάσει μέσα από 3 πατώματα και να συνεχιστεί αλλού το “ξυλίκι”.



Καλή η εμφάνιση των χαρακτήρων, αλλά αυτό που μετράει πιο πολύ σε έναν fighting τίτλο είναι το gameplay και σε αυτόν τον τομέα το DOA6 διαπρέπει. Η σειρά είναι γνωστή για τις πάρα πολύ γρήγορες μάχες και για το πόσο φιλική είναι προς τους αρχάριους, χωρίς να χρειάζεται κανείς να περνάει πόσες ώρες στην προπόνηση για να μάθει frames κινήσεων, mix-ups και counters μόνο και μόνο αν θέλει να παίξει απλά σε ένα casual επίπεδο με παρέα. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το παιχνίδι είναι ρήχο. Κάθε άλλο μάλιστα! Αν αναλωθείτε στο να μάθετε να παίζετε με έναν χαρακτήρα πολύ καλά και μάθετε όλες του τις ιδιαιτερότητες και πώς μπορείτε να μεταβείτε από το ένα combo στο επόμενο, τα αποτελέσματα θα σας καταπλήξουν. Το άλλο χαρακτηριστικό της σειράς είναι τα Ηolds, τα οποία λειτουργούν πιο πολύ με τη λογική του “πέτρα-ψαλίδι-χαρτί”. Όταν ο αντίπαλός σας εξαπολύσει μια επίθεση, εσείς πατάτε με κατάλληλο χρονισμό ένα από τα 4 κεντρικά πλήκτρα από το χειριστήριο και μια κατεύθυνση από το d-pad/αριστερό μοχλό για να αποφύγετε την επίθεση και να αντεπιτεθείτε. Το στοιχείο της στρατηγικής βρίσκεται στο γεγονός ότι κάθε είδος επίθεσης (χαμηλή, μέση, υψηλή, μπουνιά, κλωτσιά) χρειάζεται και την ανάλογη κατεύθυνση για να αποφευχθεί, κάτι που μπορείτε να εκμεταλλευτείτε πολύ πιο εύκολα αν ο αντίπαλός σας είναι προβλέψιμος και κάνει συνέχεια το ίδιο combo.

Στις αλλαγές σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι, έχουμε ξεφορτωθεί πλέον τα Power Blow και Power Launcher, όπως επίσης και την ιδιαιτερότητα που ήθελε τον αντίπαλό σας να εκτοξεύεται υψηλότερα όταν εκτελούσατε ένα launcher, ανάλογα με το χρόνο που τον είχατε σε κατάσταση Critical Stun. Πλέον εισάγεται η δευτερεύουσα μπάρα Break Gauge που χρησιμεύει για τα Break Blow, Break Hold και Fatal Rush. Έχοντας μια πλήρως γεμάτη μπάρα και πατώντας διαδοχικά το R1/RB, ξεκινάτε το Fatal Rush, μια σειρά από δυνατά χτυπήματα που μπορούν είτε να γίνουν cancel σε νέο combo ή να καταλήξουν στο Break Blow, ένα δυνατό χτύπημα που ακολουθείται από ένα κοντινό πλάνο στο σημείο κρούσης και εκσφενδονίζει τον αντίπαλο. Χρησιμοποιώντας το Break Hold, μπορείτε να αποφύγετε οποιοδήποτε είδος χτυπήματος με κόστος τη μισή Break Gauge. Μετά από την ενασχόλησή μας με το παιχνίδι, μπορούμε να πούμε ότι η μπάρα Break είναι από τις καλύτερες υλοποιήσεις του είδους που έχουμε δει στον χώρο, καθώς ούτε είναι ο εύκολος τρόπος διαφυγής για τους αρχάριους, ούτε κάτι που θα spam-άρεις μόνιμα και το Break Blow δεν διακόπτει τόσο τη ροή της μάχης.



Το 2ο πιο σημαντικό πράγμα για κάθε fighting game είναι φυσικά το roster χαρακτήρων που το απαρτίζει και εδώ το Dead or Alive 6 δεν μας τα λέει καλά. Στο βασικό roster εισέρχονται οι καινούργιοι χαρακτήρες Diego και NiCO και φέρνουν το σύνολο στους 24 χαρακτήρες, που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν εντάξει, αν δεν υπήρχαν κάποια προβλήματα στη μέση. Δυστυχώς έπρεπε να αποχαιρετήσουμε την Momiji και τη Rachel, αλλά αυτές είναι το λιγότερο. Όχι μόνο το βασικό roster είναι μικρότερο από του DOA5 Last Round που δεν έχει και πολλά χρόνια κυκλοφορίας, αλλά 2 χαρακτήρες από αυτό, η Nyotengu και η Phase-4, είναι Day1 πληρωτέοι DLC χαρακτήρες (μαζί με 1 έξτρα πακέτο DLC κοστούμια). Το αδικαιολόγητο της υπόθεσης είναι ότι και οι 2 υπήρχαν στην έκδοση του 5 Last Round για PS4 και Xbox One και η Nyotengu υπάρχει ήδη σε πλήρη μορφή μέσα στο παιχνίδι, ενώ μάλιστα έρχεστε και αντιμέτωποι μαζί της στο Story Mode. Επιπλέον, εδώ και αρκετό καιρό έχει ήδη ανακοινωθεί και η Mai Shiranui (που ήταν ήδη DLC στο DOA5) σαν DLC χαρακτήρας στο μέλλον. Η Tecmo δεν μας τα λέει καλά.

Σχετικά με το offline περιεχόμενο, υπάρχει ακόμα το Story mode, το offline versus μαζί με τα κλασσικά Arcade και Survival modes. To Tutorial mode, όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι, εξακολουθεί να είναι από τα πιο επεξηγηματικά που έχουν υπάρξει σε fighting και θα σας μάθει τα πάντα για όλους τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, μαζί με ό,τι άλλο χρειάζεστε για να προχωρήσετε πιο προχωρημένη εκπαίδευση και σε combo training με τον αγαπημένο σας χαρακτήρα. Δυστυχώς, μαζί με τους χαρακτήρες έχει αφαιρεθεί και το Tag mode από το παιχνίδι και πλέον όλες οι μάχες είναι στο στάνταρ 1v1. Το Story mode δυστυχώς εξακολουθεί να είναι το ίδιο χάλι που ήταν και στο προηγούμενο. Είναι χωρισμένο σε ολιγόλεπτα επεισόδια που κατά κύριο λόγο απλά έχουν τους χαρακτήρες να ασχολούνται με τα σχέδια στην προσωπική τους ζωή και να παλεύουν μεταξύ τους, ενώ τα μόνα που σχετίζονται με κάτι που μοιάζει με την ιστορία της σειράς είναι τα επεισόδια που αφορούν την Kasumi, την Ayane και τον Hayate. Το πιο κουραστικό πράγμα στο Story mode είναι ο τρόπος που είναι διαχωρισμένα τα επεισόδια: απεικονίζονται μεν σε ένα timeline, αλλά είναι όλα κλειδωμένα και τα ξεκλειδώνετε λίγα-λίγα ολοκληρώνοντας τα υπάρχοντα. Και μετά βρίσκετε τον εαυτό σας στη φάση του να ψάχνετε όλο το δέντρο του timeline για να βρείτε που είναι τα επεισόδια που μόλις ξεκλειδώσατε.

Πέρα από τα κλασικά, μια νέα εισαγωγή είναι το DOA Quest, όπου πρέπει να ολοκληρώσετε αποστολές που σας δίνει η NiCO, όπως το να κάνετε Χ ζημιά σε ένα combo ή να αποκρούσετε Ψ κινήσεις, και σας ανταμείβει με patterns για να ξεκλειδώσετε κοστούμια για τους χαρακτήρες. Μιλώντας για κοστούμια, υπάρχει και ένα wardrobe feature που σας δίνει τη δυνατότητα να κάνετε customize την εμφάνιση του χαρακτήρα σας και να την σώσετε σαν preset. Η λειτουργία αυτή όμως είναι πραγματικά αχρείαστη όσο δεν παίρνει. Το DOA6 όχι μόνο δεν έχει ούτε καν το πλούσιο customization που έχει το Tekken, αλλά τα μόνα πράγματα που μπορείτε να αλλάξετε είναι κοστούμι, χτένισμα και γυαλιά, τα οποία μπορείτε να τα αλλάξετε την ώρα που επιλέγετε το χαρακτήρα σας.

Συμπέρασμα

Το Dead or Alive 6 είναι σίγουρα μια εξέλιξη, από άποψη gameplay, σε σχέση με τον προκάτοχό του, αλλά δυστυχώς κάποια θέματα από  ‘δώ και από  ‘κεί το αποτρέπουν από το να είναι ο διάδοχος που θα θέλαμε. Οι χαρακτήρες μπορεί να έχουν ομορφύνει, αλλά το μειωμένο πλήθος τους και η συνέχεια των αισχρών DLC που ξεκίνησε με το DOA5 μάς άφησαν μια πολύ ξινή επίγευση σε έναν κατά τα άλλα απολαυστικό fighting τίτλο. Βέβαια, το πιθανότερο είναι ότι θα δούμε μια επανέκδοσή του στο κοντινό μέλλον

Βαθμολογία:   7/10

Το παιχνίδι μάς παραχωρήθηκε από τη CD Media για τις ανάγκες του Review.

Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019, 22:58