Αυξημένα τα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ των γιατρών

Αυξημένα τα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ των γιατρών

Θάνος Ξυδόπουλος

Η αυτοκτονία είναι η μόνη αιτία θανάτου που είναι υψηλότερη μεταξύ των γιατρών από ό, τι ο γενικός πληθυσμός, σύμφωνα με δύο ερευνήτριες από τον Καναδά.

Συγκεκριμένα, οι άντρες γιατροί είναι 40% πιθανότερο να πεθάνουν από αυτοκτονία, γράφουν στο περιοδικό CMAJ.

«Κατά την εκπαίδευσή μου το ενδιαφέρον μου για αυτό ήταν προσωπικό και έγινε επαγγελματικό όταν κατάλαβα ότι δεν ήμουν η μόνη  που ασχολείται με την κατάθλιψη», δήλωσε η Δρ. Sarah Tulk του Πανεπιστημίου McMaster, στο Χάμιλτον του Οντάριο. 

Η Tulk και η Δρ. Joy Albuquerque επίκουρη καθηγήτρια Ψυχιατρικής, έγραψαν το ενημερωτικό δελτίο για να αναδείξουν πέντε στοιχεία σχετικά με τις αυτοκτονίες των γιατρών.

Πρώτον, η αυτοκτονία αποτελεί επαγγελματικό κίνδυνο για τους γιατρούς. Η κατάθλιψη, η αυτοκτονία και ο αυτοκτονικός ιδεασμός είναι αυξημένα στους γιατρούς, κάτι που συμβαίνει εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Δεύτερον, όπως και στο ευρύ κοινό, τα πιο συνηθισμένα μέσα αυτοκτονίας μεταξύ των γιατρών είναι τα πυροβόλα όπλα. Ωστόσο, οι γιατροί είναι πιο πιθανό από ό, τι ο μέσος άνθρωπος να χρησιμοποιήσουν δηλητήριο, πιθανώς επειδή έχουν ευκολότερη πρόσβαση. 

Τρίτον, ο αυξημένος κίνδυνος αυτοκτονικού ιδεασμού αρχίζει από την ιατρική σχολή. Σύμφωνα με μια μετα-ανάλυση του 2016, ο επιπολασμός του αυτοκτονικού ιδεασμού κατά το παρελθόν έτος μεταξύ των φοιτητών ιατρικής ήταν 24%.

Τέταρτον, οι καταγγελίες των ασθενών συνδέονται με αυξημένα ποσοστά αυτοκτονικού ιδεασμού μεταξύ των γιατρών. Σε μια έρευνα με 8.000 γιατρούς στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, εκείνοι με παλαιότερη ή τρέχουσα καταγγελία ήταν πιο πιθανό να αναφέρουν αυτοκτονικό ιδεασμό. Όσοι δεν είχαν καταγγελίες είχαν ποσοστό γύρω στο 2,5%, αλλά αυτό αυξήθηκε στο 9,3% για όσους είχαν μια πρόσφατη η τρέχουσα καταγγελία και στο 13,4% για όσους είχαν μια καταγγελία στο παρελθόν.

Πέμπτον, όπως και οι περισσότεροι, οι γιατροί που αγωνίζονται με προβλήματα ψυχικής υγείας αντιμετωπίζουν το στιγματισμό, καθώς και έλλειψη χρόνου για αναζήτηση φροντίδας. 

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 23 Μαΐου 2019, 18:23