Δισκοκήλη: H πιο συχνή από τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης και οι σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020, 19:04
Δισκοκήλη: H πιο συχνή από τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης και οι σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης

Γράφει ο Γεώργιος Αθανασίου, Νευροχειρουργός, Διευθυντής Νευροχειρουργικής Κλινικής Mediterraneo Hospital

Δισκοκήλη είναι η ρήξη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, του υλικού δηλαδή που βρίσκεται ανάμεσα σε δυο σπονδύλους. Συνήθως, εάν αυτή η ρήξη πιέσει κάποια νευρική ρίζα, προκαλεί έντονο πόνο στο άνω ή κάτω άκρο το οποίο νευρώνει η συγκεκριμένη ρίζα. Σπανιότερα, προκαλεί παράλυση (αδυναμία) κάποιων ομάδων μυών αντίστοιχα.

Η παράλυση μυϊκών ομάδων είναι άμεση ένδειξη για χειρουργική απελευθέρωση των νευρικών ριζών από την πίεση του δίσκου. Επίσης, ο πόνος που δεν φεύγει μετά από κάποιες εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας έχει ένδειξη για χειρουργική αποκατάσταση μέσω δισκεκτομής.

Υπάρχει σύγχυση στο μυαλό των ασθενών όσον αφορά τις επεμβατικές μεθόδους αντιμετώπισης της δισκοκήλης. Θα προσπαθήσουμε λοιπόν να εξηγήσουμε με άπλα λόγια τις διάφορες μεθόδους.

Κλασική δισκεκτομή

Είναι η κλασική χειρουργική επέμβαση με επιμήκη τομή η οποία ήταν ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης από 40 έτη παλαιά. Πρόκειται για ασφαλή τεχνική, από την οποία είναι απαραίτητο να περάσουν όλοι οι εκπαιδευόμενοι στην χειρουργική σπονδυλικής στήλης (επομένως πρέπει να συνεχίσει να εκτελείται στα νοσοκομεία που εκπαιδεύουν χειρουργούς) και τεχνική η οποία δεν μπορεί ακόμα να αντικατασταθεί.

Πλεονέκτημα: την εκτελούν όλοι οι νευροχειρουργοί σχετικά εύκολα.

Μειονέκτημα: η μεγάλη τομή, η αποκόλληση μυών και αργή αποθεραπεία του τραύματος.

Tubular δισκεκτομή

Σήμερα πλέον είναι το gold standard για επεμβάσεις δισκοκήλης. Η δισκεκτομή πραγματοποιείται μέσα από ένα σωλήνα διαμέτρου 1,4 εκατοστά τουλάχιστον με τη χρήση χειρουργικού μικροσκοπίου.

Πλεονέκτημα: η απουσία μεγάλου τραύματος, ο απλός σημειακός τραυματισμός των μυών σαν μια απλή θλάση και η γρήγορη αποκατάσταση του ασθενούς.

Μειονέκτημα: χρειάζεται ιδιαίτερη ικανότητα από τον χειρουργό και ειδική εκπαίδευση.

Ενδοσκοπική δισκεκτομή

Γίνεται μέσα από ένα σωλήνα 1,2 εκατοστών από τον όποιο εισάγεται ένα ενδοσκόπιο, όπως στις αρθροσκοπήσεις, από το πλάγιο της οσφύος, το οποίο φτάνει κοντά στον δίσκο, και από αυτό με εργαλεία που εισάγονται δια μέσου του ενδοσκοπίου αφαιρείται το τμήμα του δίσκου.

Πλεονέκτημα: δεν κόβονται μυς και οστά, δεν υπάρχει τραύμα και η αποθεραπεία του ασθενούς είναι ακόμη ταχύτερη.

Μειονέκτημα της μεθόδου είναι ότι είναι σημειακή, δηλαδή δεν μπορεί να επιτρέψει επέμβαση σε όλα τα σημεία, δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα σε όλων των ειδών τις βλάβες, πχ δεν μπορεί να λύσει συμφύσεις και πολλές φορές λειτουργεί έμμεσα -δηλαδή μειώνοντας την πίεση στον νευρικό ιστό με αποτέλεσμα την μείωση του πόνου-γι’ αυτό και η επιτυχία της μετράται με το ποσοστό μειώσεως του πόνου από το προεγχειρητικό επίπεδο.

Laser, discogel, πυρηνοπλαστική

Πρόκειται για μη επεμβατικές μεθόδους. Μέσω μια βελόνας trocar εισάγεται αντίστοιχα στον δίσκο ίνα laser, σκεύασμα αλκοόλης, ή φυγοκεντρικός νουκλεοτόμος, τα οποία μειώνοντας την ποσότητα είτε την συνοχή του πυρήνα του δίσκου μειώνουν την αξονική πίεση που ασκείται από τον δίσκο στον νευρικό ιστό με αποτέλεσμα την μείωση του πόνου.

Πλεονέκτημα: δεν χρειάζεται χειρουργείο.

Μειονέκτημα: έχουν περιορισμένες ενδείξεις, οι οποίες εάν δεν πληρούνται απολύτως, το αποτέλεσμα είναι μηδενικό.

Συμπερασματικά, εμπιστευτείτε έναν χειρουργό σπονδυλικής στήλης που γνωρίζει να εκτελεί όλες τις μεθόδους, ώστε, αφού συνυπολογίσει όλα τα δεδομένα, να σας προτείνει την καταλληλότερη αντιμετώπιση για την περίπτωσή σας.

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020, 19:13