Το στρες συνδέεται με υψηλότερη αρτηριακή πίεση και καρδιακό κίνδυνο

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2021, 11:34
Το στρες συνδέεται με υψηλότερη αρτηριακή πίεση και καρδιακό κίνδυνο

Οι ενήλικες με φυσιολογική αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα ορμονών του στρες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση και να παρουσιάσουν καρδιαγγειακά επεισόδια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο «Hypertension», ένα περιοδικό της American Heart Association.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η σωρευτική έκθεση σε καθημερινούς στρεσογόνους παράγοντες και η έκθεση σε τραυματικό στρες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων. Ένα αυξανόμενο σύνολο ερευνών αναφέρεται στη σύνδεση μυαλού-καρδιάς-σώματος και υποδηλώνει ότι ο εγκέφαλος ενός ατόμου μπορεί να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά την καρδιαγγειακή υγεία με την πάροδο του χρόνου.

«Οι ορμόνες του στρες νορεπινεφρίνη, επινεφρίνη, ντοπαμίνη και κορτιζόλη μπορούν να αυξηθούν λόγω άγχους από γεγονότα της ζωής, την εργασία, τις προσωπικές σχέσεις, τα οικονομικά και άλλα. Και επιβεβαιώσαμε ότι το άγχος είναι ένας βασικός παράγοντας που συμβάλλει στον κίνδυνο υπέρτασης και καρδιαγγειακών επεισοδίων» δήλωσε ο συγγραφέας της μελέτης Kosuke Inoue, επίκουρος καθηγητής Κοινωνικής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κιότο, στην Ιαπωνία. 

«Προηγούμενη έρευνα επικεντρώθηκε στη σχέση μεταξύ των επιπέδων των ορμονών του στρες και της υπέρτασης ή των καρδιαγγειακών συμβάντων σε ασθενείς με υπάρχουσα υπέρταση. Ωστόσο οι μελέτες με ενήλικες χωρίς υπέρταση έλειπαν» είπε ο Inoue. «Είναι σημαντικό να εξεταστεί ο αντίκτυπος του στρες στον γενικό πληθυσμό, διότι παρέχει νέες πληροφορίες σχετικά με το εάν πρέπει να ληφθεί υπόψη η συνηθισμένη μέτρηση των ορμονών του στρες για την πρόληψη της υπέρτασης και των καρδιαγγειακών επεισοδίων» πρόσθεσε.

Η μελέτη ήταν μέρος της μελέτης MESA Stress 1, της Πολυεθνικής Μελέτης Αθηροσκλήρωσης (MESA), μιας μεγάλης μελέτης παραγόντων κινδύνου για αθηροσκλήρωση μεταξύ περισσότερων από 6.000 ανδρών και γυναικών από έξι κοινότητες των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο των εξετάσεων που διεξήχθησαν μεταξύ Ιουλίου 2004 και Οκτωβρίου 2006, λευκοί, μαύροι και ισπανόφωνοι συμμετέχοντες με φυσιολογική αρτηριακή πίεση από τις περιοχές της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες κλήθηκαν να συμμετάσχουν στη MESA Stress 1. Σε αυτή την υπο-μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν τα επίπεδα νορεπινεφρίνης, επινεφρίνης, ντοπαμίνης και κορτιζόλης - ορμονών που ανταποκρίνονται στα επίπεδα του στρες. Τα επίπεδα των ορμονών μετρήθηκαν σε τεστ ούρων διάρκειας 12 ωρών. Η μελέτη περιλάμβανε 412 ενήλικες ηλικίας 48 έως 87 ετών. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για τρεις ακόμη επισκέψεις, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2005 και Ιουνίου 2018, για ανάπτυξη υπέρτασης και καρδιαγγειακών επεισοδίων όπως ο πόνος στο στήθος, η ανάγκη για επέμβαση ανοίγματος αρτηρίας, το έμφραγμα και το εγκεφαλικό.

Η νορεπινεφρίνη, η επινεφρίνη και η ντοπαμίνη είναι μόρια γνωστά ως κατεχολαμίνες, που διατηρούν σταθερότητα σε όλο το αυτόνομο νευρικό σύστημα, το σύστημα που ρυθμίζει τις ακούσιες λειτουργίες του σώματος όπως ο καρδιακός ρυθμός, η αρτηριακή πίεση και η αναπνοή. Η κορτιζόλη είναι μια στεροειδής ορμόνη που απελευθερώνεται όταν κάποιος βιώνει άγχος και ρυθμίζεται από τον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων, ο οποίος ρυθμίζει την απόκριση στο στρες. «Αν και όλες αυτές οι ορμόνες παράγονται στα επινεφρίδια, έχουν διαφορετικούς ρόλους και μηχανισμούς για να επηρεάσουν το καρδιαγγειακό σύστημα, οπότε είναι σημαντικό να μελετήσουμε τη σχέση τους με την υπέρταση και τα καρδιαγγειακά επεισόδια ξεχωριστά» δήλωσε ο Inoue.

Η ανάλυσή βρήκε ότι:

  • Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 6,5 ετών, κάθε φορά που τα επίπεδα των τεσσάρων ορμονών του στρες διπλασιάζονταν, συνδέονταν με μια αύξηση 21-31% στον κίνδυνο ανάπτυξης υπέρτασης.
  • Κατά τη διάρκεια μιας μέσης διάρκειας 11,2 ετών παρακολούθησης, υπήρχε 90% αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακών επεισοδίων με κάθε διπλασιασμό των επιπέδων κορτιζόλης.
  • Δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ καρδιαγγειακών συμβάντων και κατεχολαμινών.

«Είναι δύσκολο να μελετηθεί το ψυχοκοινωνικό άγχος αφού είναι προσωπικό, και ο αντίκτυπός του ποικίλλει για κάθε άτομο. Σε αυτή την έρευνα, χρησιμοποιήσαμε ένα μη επεμβατικό μέτρο -ένα τεστ ούρων- για να προσδιορίσουμε εάν ένα τέτοιο άγχος μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό ατόμων που χρειάζονται πρόσθετο έλεγχο για την πρόληψη της υπέρτασης και πιθανώς καρδιαγγειακών επεισοδίων» είπε ο Inoue.

«Το επόμενο βασικό ερευνητικό ερώτημα είναι εάν και σε ποιον πληθυσμό θα μπορούσε να είναι χρήσιμος ο έλεγχος των ορμονών του στρες. Επί του παρόντος, αυτές οι ορμόνες μετρώνται μόνο όταν υπάρχει υποψία υπέρτασης με υποκείμενη αιτία ή άλλες σχετικές ασθένειες. Ωστόσο, εάν ο πρόσθετος έλεγχος θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη της υπέρτασης και στα καρδιαγγειακά συμβάντα, μπορεί να θέλουμε να μετράμε τα επίπεδα αυτών των ορμονών πιο συχνά» ανέφερε επίσης.

Σημειώνεται ότι οι ερευνητές μέτρησαν τις ορμόνες του στρες μόνο μέσω εξέτασης ούρων και δεν χρησιμοποιήθηκαν άλλες δοκιμές.

Τελευταία ενημέρωση: Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2021, 11:44