Κάτω τα χέρια από τον Αταμάν

Αθλητική στήλη,
αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους

*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,
όλων των κομμάτων
και όλων των θρησκειών,
σάς χαιρετώ…

*** Στις 6 Ιανουαρίου -ήτοι, στον απόηχο τού ντέρμπι-
ανήρτησα πόνημα με τίτλο
«Ο Παναθηναϊκός έδωσε το “Φιλί τής Ζωής” στον Ολυμπιακό»
και με υπότιτλο
«Η χαμένη ευκαιρία τού Παναθηναϊκού και η τελευταία ευκαιρία τού Ολυμπιακού.»
(https://www.zougla.gr/sports/o-panathinaikos-edose-to-fili-tis-zois-ston-olybiako/).
Εκεί, λοιπόν, υπήρχε η κάτωθι παράγραφος…

Έκτοτε, ο χρόνος απεδείχθη ιδιαιτέρως πυκνός,
καθώς ο Παναθηναϊκός είχε δεύτερο συνεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα
γνωρίζοντας απρόσμενη εντός έδρας ήττα από την Αρμάνι
και μπαίνοντας σε δίνη εσωστρέφειας,
ο Αταμάν έκανε δήλωση ότι θα φύγει στο τέλος τής σεζόν από την ομάδα
αν δεν έχει κατακτηθεί η «Ευρωλίγκα» ή το Πρωτάθλημα Ελλάδος,
ο Γιαννακόπουλος προέβη σε δήλωση στήριξης τού προπονητή τής ομάδας,
δύο ημέρες μετά -στο επίσης εντός έδρας ματς με τη Βίρτους Μπολόνια-
το κλίμα ήταν ανεστραμμένο και υπήρχε μία αντανακλαστική συσπείρωση
που είχε ως αφετηρία το «Ένστικτο τής Επιβίωσης».
Η προαναγγελία «Κάτω τα χέρια από τον Αταμάν» αναγόταν σε «προφητεία».

*** «Προαναγγελίας το Ανάγνωσμα»,
διότι από τις 25 Μαΐου 2025
-αμέσως μετά την παταγώδη αποτυχία των μεγαλόστομων ελληνικών ομάδων
στο «Final-4» τού Άμπου Ντάμπι-
είχα δεσμευθεί ότι επέκειτο το δημοσίευμα «Τα τεράστια λάθη τού τεράστιου Εργκίν Αταμάν».
Γιατί δεν το έπραξα τότε..;
Διότι αισθάνθηκα πλήρη αποστροφή με την εκατέρωθεν τοξικότητα
που εκδηλώθηκε τσουναμηδόν στους τελικούς τού πρωταθλήματος
και δεν είχα την παραμικρή διάθεση να έμπαινα σε δευτερεύουσας σημασίας προσεγγίσεις.
Όμως, τώρα είναι το ιδανικό σημείο να ολοκληρωθεί ο ετεροχρονισμός.

*** Τα λάθη τού Αταμάν είναι πολλά και πολύπτυχα,
η εσωτερική ροπή μου είναι να προβώ σε διεξοδική ανάλυση
για τα σφάλματα που έχει διαπράξει ο προπονητής τού Παναθηναϊκού
από τη σεζόν 2024-2025 έως και το τρέχον διάστημα,
όμως επέλεξα να προηγηθεί τού αυριανού άρθρου-καταπέλτη
αυτό το φαινομενικώς αντιφατικό «Κάτω τα χέρια από τον Αταμάν».
Ο λόγος δεν έχει να κάνει με διάθεση εύνοιας εκ μέρους μου,
παρά μόνον ως αναγνώριση ότι ο Εργκίν Αταμάν είναι μία ισχυρή προσωπικότητα,
που δύναται να αναστρέφει το αρνητικό κλίμα
και να γυρίζει το «παιχνίδι» ακόμη και υπό τις δυσκολότερες συνθήκες.

Πάμε να δούμε, λοιπόν, γιατί απευθύνω τη συγκεκριμένη προτροπή-προσταγή…

*** Όταν ήρθε ο Αταμάν στον Παναθηναϊκό,
η ομάδα είχε τερματίσει στη 17η -και προτελευταία- θέση τής βαθμολογίας,
ούσα ένα ρεντίκολο τής διοργάνωσης.
Ο σύλλογος βρισκόταν επί δύο χρόνια σε κατάρρευση,
η ανάνηψη -πόσω μάλλον, η επιστροφή στο ένδοξο παρελθόν-
δεν ήταν εγγυημένες κατ’ ελάχιστον
(παρά τις σημαντικές κινήσεις,
με προεξάρχουσες τις μεταγραφές τού Σλούκα και -μετέπειτα- τού Ναν),
όμως αυτός ο άνθρωπος βρήκε τον τρόπο να οδηγήσει τον Π.Α.Ο.
στις δύο κορυφαίες στέψεις όλων των εποχών.
Ο ανεπανάληπτος μοναχικός δρόμος τού συλλόγου προς το Βερολίνο
και ο θρίαμβος επί τής Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό τής «Euroleague»,
ήταν η «Πιο Μάγκικη “Κούπα” στην Ιστορία τού Ευρωπαϊκού Μπάσκετ».
Ο θρίαμβος επί τού εγχώριου σάπιου συστήματος
και η νίκη στον περιβόητο τέταρτο τελικό
-ήτοι, στο πιο αποκρουστικό/αηδιαστικό/απροκάλυπτο/ύποπτο ματς όλων των εποχών-
ήταν η «Πιο Μάγκικη “Κούπα” στην Ιστορία τού Ελληνικού Μπάσκετ».

Η συγκλονιστική σεζόν και ο αδιανόητος διπλός θρίαμβος,
δεν έδιναν το παραμικρό περιθώριο σε μία ισχυρή «πράσινη» μειονότητα
να εξέφραζε τις καταπιεζόμενες μύχιες σκέψεις της για τον Αταμάν.
Το μεγαλύτερο και -κυρίως- ασυγχώρητο «ελάττωμα» τού Αταμάν, είναι η καταγωγή του.
Ο Αταμάν είναι Τούρκος, είναι «Τουρκαλάς»,
οπότε (θα) αποτελεί επί τής ουσίας «persona non grata»
για τα φασιστικά-ρατσιστικά Ελληνοειδή που πρεσβεύουν το μισάνθρωπο δόγμα
«Τούρκος καλός, μόνο νεκρός.»
(προφανώς υπάρχουν και αντίστοιχα Τουρκοειδή που πρεσβεύουν το μισάνθρωπο δόγμα
«Έλληνας καλός, μόνο νεκρός.»
και βεβαίως δεν ξεχνάμε τι έχουν διαπράξει τα Τουρκοειδή
κατά των Μικρασιατών, των Ποντίων, των Κυπρίων,
αλλά και εις βάρος έτερων λαών· Αρμενίων και Κούρδων).
Όμως, τα Ελληνοειδή -όπως και τα Τουρκοειδή- τρέφονται από αυτό το μίσος,
οπότε εξεγείρονται συλλήβδην όταν ένας άνθρωπος προέρχεται από τούς «Απέναντι».
Εάν συνυπολογίσουμε δε,
ότι πολλά Ελληνοειδή που υποστηρίζουν τον Παναθηναϊκό
συνέπραξαν με τα Ελληνοειδή που υποστηρίζουν τον Ολυμπιακό
μετά την απολύτως δικαιολογημένη φράση τού Αταμάν
«Τον Παναθηναϊκό μπορείτε να τον βρίζετε, την Τουρκία όχι.»,
αντιλαμβανόμαστε πλήρως το «Πλαίσιο τής Σήψης».
Τι είπε ο Αταμάν όταν οι «γερμανοτσολιάδες» τού «Σ.Ε.Φ.» έβριζαν την πατρίδα του;
Το Αυτονόητο είπε.
Είπε ότι «Μπορείτε (δικαιούστε) να βρίζετε την ομάδα που εκπροσωπώ,
αφού πρόκειται για αναμέτρηση τής δικής σας ομάδας με τη δική μου,
όμως δεν σάς νομιμοποιεί η αναμέτρηση δύο ομάδων να εμπλέκετε εθνικότητες,
να εμπλέκετε πατρίδες ανθρώπων.».
Αυτά τα φασισταριά, λοιπόν,
αυτά τα διαχρονικώς δωσιλογικά υπανθρωπάρια
που σε κάθε «Κατοχή» σπεύδουν να φορέσουν την «Κουκούλα τού Καταδότη»,
αυτοί οι ντιενεϊκώς «μαυραγορίτες» με τη «γαλανόλευκη μάσκα»,
αυτά τα ζαβά και μισαλλόδοξα όντα
που μαγαρίζουν την Ελληνική Σημαία και την κραδαίνουν στο «Σ.Ε.Φ.»
για να πικάρουν τον -εις διπλούν- οχτρό (και Παναθηναϊκός, και Τούρκος),
βρήκανε συμμάχους και εντός των παναθηναϊκών τειχών.
Ναι,
τα ίδια υπανθρωπάρια που αν Έλληνας ήταν προπονητής σε τουρκική ομάδα
και έλεγε σε ντέρμπι τής γειτονικής χώρας τη φράση
«Τη Φενέρ, την Εφές, μπορείτε να τη βρίζετε, την Ελλάδα όχι.»
θα τον δοξάζανε και θα τού έκαναν άγαλμα,
πουλάνε πατριδοφροσύνη χρησιμοποιώντας το «εύκολο θύμα».

Ο Αταμάν -σε προπονητικό επίπεδο- είναι «Μετρ τής Ψυχολογίας»,
είναι εν γένει ένας ευφυής άνθρωπος που επιδίδεται μαεστρικώς σε «πνευματικά παιχνίδια»
και δύναται να αλλάξει τη «Ροή τής Ιστορίας» με τις απρόσμενες εμπνεύσεις του.
Δεν είναι τέλειος, σαφώς και υποπίπτει σε σημαντικά σφάλματα
(θα τού τα χρεώσω χειμαρρωδώς στο δεύτερο μέρος τής διλογίας),
όμως δεν παύει να είναι καταλυτική προσωπικότητα
που ουδόλως τυχαία έχει κατακτήσει ουκ ολίγες φορές την Κορυφή.

Ακόμη κι οι φίλαθλοι που διαθέτουν ευθυκρισία και τον επικρίνουν με επιχειρήματα,
δεν έχουν συνειδητοποιήσει πόσο θα τούς λείψει ο Αταμάν όταν φύγει, όποτε φύγει.
Ένας ορθολογιστής «τρελός» που εξώθησε τον Παναθηναϊκό στο «Θαύμα Θαυμάτων»,
που είχε την τόλμη να έκανε λόγο για την «Κούπα» όταν ακόμη ήταν «Όνειρο»,
που επιδιδόταν σε αντίστροφες μετρήσεις προφητεύοντας τα Μελλούμενα,
που όρθωνε αυτές τις ιδιότυπες παιδιάστικες «μπουνίτσες» σε κάθε σημαντική νίκη,
που γράφτηκε ανεξιτήλως στην «Ιστορία τού Παναθηναϊκού»
όταν μαζί με τον Σλούκα υψώνανε στους εφτά ουρανούς το «Έβδομο»!
Η «26 Μαΐου (2024)» είναι η «Εθνική Εορτή τού Μπασκετικού Παναθηναϊκού»,
ουδεμία άλλη ημερομηνία έχει μείνει στην «Παναθηναϊκή Μνήμη»
με τέτοια ακραία συναισθηματική ένταση, με τέτοια ακραία δυναμική,
ο Εργκίν Αταμάν είναι το «Πρόσωπο-Σύμβολο»
που δεσπόζει με διακριτικότητα ανάμεσα στα «Πρόσωπα-Σύμβολα».

Ο Αταμάν είχε πέρυσι απόλυτη ασυλία (και δικαίως),
ο Αταμάν δεν έχει ασυλία εφέτος (και δικαίως).
Προσωπικώς, θα τού καταλογίσω με αμείλικτη αυστηρότητα τα λάθη του,
όμως μέχρι το αυριανό πόνημα θα μείνω στα θετικά του·
αναμφιβόλως ενίσταμαι εντόνως για πολλές αποφάσεις του,
όμως τού αναγνωρίζω ότι -εν αντιθέσει με γνωστά και μη εξαιρετέα σκύβαλα-
αρνείται να καθίσει πάνω σε παχυλά συμβόλαια
και έχει την αξιοπρέπεια να δεσμεύεται ότι η θέση του στον Παναθηναϊκό
συναρτάται με συγκεκριμένες υψηλές απαιτήσεις.
Ε…, αυτό το φιλότιμο αξίζει ΚΑΙ την «Ευρωλίγκα»,
ΚΑΙ το Πρωτάθλημα Ελλάδος (ΚΑΙ το Κύπελλο Ελλάδος, θα προσθέσω εγώ).
…

Ναι μεν επέλεξα ως κεντρική φωτογραφία τού άρθρου μία εικόνα με αμιγώς εύχαρι μήνυμα,
όμως το αμφιταλαντευόμενο παρόν τού Εργκίν Αταμάν στην ομάδα
εκφράζεται με ετούτο το έξοχο στιγμιότυπο που διαθέτει λογοτεχνική δυναμική,
αφού ενώνει τον Θρίαμβο με τη Ματαιότητα και την Κορυφή με την Ταπεινότητα.

Εν κατακλείδι, αδημονούμε για το τέλος τής τρέχουσας σεζόν…
Θα ξαναδούμε, άραγε, τις πανηγυρικές υψωμένες «μπουνίτσες»,
ή το χέρι θα υψωθεί σε ένα συγκινητικό «Αντίο»
και σε ένα άγγιγμα στο αριστερό μέρος τού θώρακα,
που θα στέλνει την ισόβια υπόσχεση «Θα σάς έχω πάντα στην καρδιά μου…»;
Ψηφίζω αναφανδόν τις «μπουνίτσες»!

Ο Αθλητάμπουρας