Η σχέση μου με τη φωτογραφία είναι ερασιτεχνική. Φωτογραφίζω από καρδιάς, χώρες και κυρίως ανθρώπους που απέχουν από το σύγχρονο δυτικό τρόπο ζωής, που ακολουθούν μιαν άλλη πορεία διαφορετική, που έχουν μείνει απρόσβλητοι από την ομοιομορφία της Δύσης. Ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης γράφει: «Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει» και αυτό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την ανάγκη μου να μοιραστώ αυτά που με συγκινούν.
Για μένα το πιο συγκλονιστικό είναι το πως η κατάφωρη καταπίεση ενός ολόκληρου έθνους 55 εκατομμυρίων ανθρώπων μπορεί να υπάρχει και να διαιωνίζεται με τρόπο απολύτως συγκαλυμμένο, αφού η γενναιοδωρία της χώρας σε εικόνες και η ευγένεια καθώς και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων μπορεί να αποσπάσει την προσοχή σου από την καταπίεση, τους περιορισμούς και την υποβόσκουσα θλίψη. Τα ταξίδια μου στη Βιρμανία ήταν από τα συγκλονιστικότερα και αποκαλυπτικότερα της ζωής μου. Η αγριότητα του καθεστώτος, οι κακουχίες, ο καθημερινός αγώνας των ανθρώπων για την επιβίωση, η φτώχεια, η καλοσύνη αλλά και η ελπίδα καταγράφονται από το φακό με την κατάθεση της ψυχής τους. «Χρησιμοποιήστε την ελευθερία σας για να κερδίσουμε τη δική μας» είναι το μοναδικό τους αίτημα, όπως διατυπώθηκε από την ηγέτιδα της Αντίστασης, βραβευμένης με το Νόμπελ Ειρήνης, Aung San Suu Kyi. Σε έναν κόσμο που αναζητά με αγωνία να ανακαλύψει τους ήρωές του, η γυναίκα αυτή ορθώνεται ως ένα από τα ελάχιστα πια σύμβολα ηθικής αντίστασης. Το μήνυμά της είναι ιδιαίτερα απλό: «Μόνο νικώντας τους φόβους σου μπορείς να γίνεις πραγματικά ελεύθερος».
Θεώρησα χρέος μου να προσφέρω σ΄αυτό τον υπέροχο δοκιμαζόμενο λαό, σαν μικρό αντίδωρο, αυτό το βιβλίο, προσπαθώντας να διαδώσω και να μοιραστώ όσα συνάντησα κατά την παραμονή μου στην χώρα τους.
