Η διατροφή έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στη δύναμη των οστών από την άσκηση

Η διατροφή έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στη δύναμη των οστών από την άσκηση
Ζήσης Ψάλλας

Έχει τεθεί το ερώτημα τι από τα δύο ενισχύει περισσότερο τα οστά: μια διατροφή με περισσότερο ασβέστιο και άλλα μέταλλα ή η άσκηση;

Τώρα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Michigan εξέτασαν τον ρόλο των ανόργανων συστατικών και της άσκησης σε ποντίκια και διαπίστωσαν ότι η διατροφή έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην οστική μάζα και στη δύναμη από την άσκηση.

Η μελέτη αύξησε το ασβέστιο και τον φώσφορο, και βρήκε οφέλη και από τα δύοΑκόμα και μετά τη διακοπή της άσκησης, τα ποντίκια διατήρησαν τα κέρδη της οστικής δύναμης, εφόσον λάμβαναν συμπληρώματα με ανόργανα στοιχεία.

«Η μακροπρόθεσμη δίαιτα, η οποία συμπληρώνεται με ανόργανα άλατα, οδηγεί όχι μόνο στην αύξηση της οστικής μάζας και της αντοχής, αλλά και στην ικανότητα να διατηρούνται αυτές οι αυξήσεις μετά τη διακοπή της άσκησης» δήλωσε ο David Kohn, καθηγητής στο τμήμα οδοντιατρικής και μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Michigan.

«Αυτό έγινε σε ποντίκια, αλλά αν σκέφτεστε τον άνθρωπο, η δίαιτα είναι ευκολότερη για κάποιον με προχωρημένη ηλικία που σταματά να ασκείται» πρόσθεσε.

Το σημαντικό συμπέρασμα της μελέτης ήταν ότι η δίαιτα από μόνη της έχει ωφέλιμες επιδράσεις στα οστά, ακόμη και χωρίς την άσκηση. Αυτό εξέπληξε τον Kohn, ο οποίος ανέμενε ότι η άσκηση με μια κανονική διατροφή θα είχε μεγαλύτερα οφέλη στην οστική δύναμη, κάτι όμως που δεν συνέβη.

«Τα δεδομένα δείχνουν ότι η μακροχρόνια κατανάλωση μιας διατροφής με συμπληρώματα μετάλλων μπορεί να αποβεί επωφελής για την πρόληψη της απώλειας οστού και της αντοχής, καθώς περνάει η ηλικία, ακόμα κι αν δεν κάνετε άσκηση» δήλωσε ο καθηγητής.

Οι περισσότερες άλλες μελέτες εξετάζουν τα αποτελέσματα της αύξησης του διαιτητικού ασβεστίου, ανέφερε ο Kohn. Η παρούσα μελέτη αύξησε το ασβέστιο και τον φώσφορο, και βρήκε οφέλη και από τα δύο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να τρέξουν και να αγοράσουν συμπληρώματα ασβεστίου και φωσφόρου, δήλωσε ο Kohn. Τα ευρήματα δεν «μεταφράζονται» απευθείας από τους ποντικούς στους ανθρώπους, αλλά δίνουν στους ερευνητές ένα εννοιολογικό σημείο για να ξεκινήσουν.

Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι επιτυγχάνουν μέγιστη οστική μάζα όταν περάσουν την ηλικία των 20 και μετά αυτή μειώνεται. Το ερώτημα είναι πώς θα μεγιστοποιηθεί η ποσότητα των οστών όταν είναι νέοι, έτσι ώστε όταν αρχίζουν οι μειώσεις να έχουμε ξεκινήσει από μια καλύτερη θέση, δήλωσε ο Kohn.

Εκτός από την εξέταση της οστικής μάζας και αντοχής, ο Kohn και οι συνάδελφοί του πραγματοποίησαν πλήρη μηχανική αξιολόγηση των οστών. Εξέτασαν τα ποντίκια έπειτα από οκτώ εβδομάδες άσκησης και συμπληρωμάτων διατροφής ή με την κανονική διατροφή τους, καθώς επίσης και οκτώ εβδομάδες μετά χωρίς άσκηση.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «PLOS ONE».

Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018, 12:44