Προτού ανοίξουν οι κάλπες την Κυριακή στο Βέλγιο, σε «τροχιά σύγκρουσης» βρίσκονται οι αντιμαχόμενες γλωσσικές κοινότητες της χώρας, μετά και την κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού τον Απρίλιο.
Η ολλανδόφωνη πλειονότητα και η γαλλόφωνη μειονότητα αντιπαρατίθενται στο ζήτημα ποιος πρέπει να έχει περισσότερη εξουσία στην πρωτεύουσα της χώρας, τις Βρυξέλλες.
Τα μεγαλύτερα κόμματά τους είναι σε τόσο μεγάλη αντιπαράθεση που οι πιθανότητες να σχηματιστεί ένας βιώσιμος συνασπισμός έγκαιρα, έτσι ώστε το Βέλγιο να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την 1η Ιουλίου, δείχνουν μάλλον να απομακρύνονται.
Παρά το μικρό του μέγεθος, το Βέλγιο είναι στην πραγματικότητα ένα ομοσπονδιακό κράτος που χωρίζεται σε 4 τμήματα. Τη Φλάνδρα, στον Βορρά, όπου τα Ολλανδικά είναι η μόνη επίσημη γλώσσα, τη Βαλονία, στα νότια, όπου επίσημη γλώσσα είναι τα Γαλλικά, τις Βρυξέλλες και μία γερμανόφωνη περιοχή στα ανατολικά. Τόσο οι γαλλόφωνοι όσο και οι ολλανδόφωνοι έχουν τα δικά τους κόμματα, ενώ οι Βρυξέλλες είναι επίσημα δίγλωσση περιοχή, αν και κυριαρχούν συντριπτικά τα Γαλλικά, με αποτέλεσμα η πολιτική σκηνή να ελέγχεται από γαλλόφωνα κόμματα.
Όμως, η πρωτεύουσα είναι γεωγραφικά ενταγμένη στη Φλάνδρα, κάνοντας τα φλαμανδικά κόμματα πρόθυμα να επιβάλουν την εξουσία τους και εκεί.
«Το καθεστώς των Βρυξελλών, ως αυτόνομης περιοχής, πρέπει να καταργηθεί και η διοίκηση να ασκείται από τις δύο μεγάλες επαρχίες» δήλωσε ο επικεφαλής του N-VA, του πιο δημοφιλούς κόμματος της Φλάνδρας, Μπαρτ Ντε Βεβέρ.
«Οι γαλλόφωνοι θα χτίσουν μία έπαλξη εναντίον κάθε απόπειρας να θιγούν τα συμφέροντα των Βρυξελλών και η περιοχή πρέπει να μεγεθυνθεί και να της δοθεί μεγαλύτερη χρηματοδότηση», απαντά η επικεφαλής των γαλλόφωνων σοσιαλιστών, Λορέτ Ονκελίν.
Πρόκειται για τους επικεφαλής των δύο κομμάτων, που, σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις, θα κυριαρχήσουν στη Φλάνδρα και τη Βαλονία αντίστοιχα.
Οι δύο πλευρές διατηρούν ένα ανήσυχο καθεστώς στις Βρυξέλλες εδώ και δεκαετίες, αλλά το 2003, το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι η εκλογική περιοχή των Βρυξελλών, η οποία βρίσκεται στα σύνορα των δύο επαρχιών, είναι παράνομη και πρέπει να αλλάξει.
Αυτό προκάλεσε μία πλημμυρίδα αιτημάτων από τα φλαμανδικά κόμματα, όλου του πολιτικού φάσματος, τα οποία απαιτούν περισσότερο έλεγχο στην πρωτεύουσα, ενώ τα γαλλόφωνα κόμματα ζητούν ενωμένα αυτονομία.
Η Μιλκέ, μάλιστα, απαίτησε οι φλαμανδικές κοινότητες νότια των Βρυξελλών να παραχωρηθούν στη Βαλονία, έτσι ώστε η πρωτεύουσα να έχει «διάδρομο γης» με τις γαλλόφωνες περιοχές.
Τον Απρίλιο, η διαμάχη προκάλεσε την κατάρρευση του πεντακομματικού συνασπισμού που κυβερνούσε τη χώρα με επικεφαλής το φλαμανδικό συντηρητικό κόμμα CD&V. Το N-VA, που έχει πιο σκληρή γραμμή από το CD&V, το προσπέρασε και προηγείται στις μετρήσεις.
Διαβάστε επίσης:
Τα 2/3 των Γάλλων υπέρ της ενσωμάτωσης της Βαλονίας, 10 Ιουνίου 2010, 11:55
