Μυθικά ποσά πρέπει να επενδύσει η παγκόσμια οικονομία στην ενέργεια τα επόμενα χρόνια, για να αποκατασταθεί η ισορροπία στις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη. Έκθεση της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας προτείνει μια «ενεργειακή επανάσταση» που θα μειώσει την παγκόσμια εξάρτηση από το πετρέλαιο και τον άνθρακα, διατηρώντας όμως τη σταθερή οικονομική ανάπτυξη.
Η έκθεση-σωτηρία του πλανήτη στηρίζεται σε τρεις πυλώνες. α) Στις επενδύσεις ύψους 45 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στον τομέα της ενέργειας β) Στην κατασκευή περίπου 1.400 εγκαταστάσεων πυρηνικής ενέργειας και, γ) στην γιγάντωση της αιολικής ενέργειας, προκειμένου να «διχοτομηθούν» οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου μέχρι το 2050.
Το δίκτυο των επιστημόνων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, πρέπει να μειωθούν στο μισό μέχρι το 2050, για να αποφευχθεί η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας από 3,6 έως 4,2 βαθμούς κελσίου. Είναι γνωστό εξάλλου, ότι η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας θα προκαλέσει ανυπολόγιστες καταστροφές. Απώλεια ειδών, γενικευμένη ξηρασία και υπερχείλιση παράκτιων περιοχών από την αύξηση της στάθμης των ωκεανών.
Το σενάριο των επιστημόνων για περικοπές στις εκπομπές αερίου απαιτεί μια σειρά μέτρων. Κολοσσιαία επένδυση στην ανάπτυξη, επέκταση της ενεργειακής τεχνολογίας, εκτεταμένη εκστρατεία για να αυξηθεί εντυπωσιακά η ενεργειακή αποδοτικότητα, και δυναμική μετατόπιση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Με την προϋπόθεση ότι η μέση παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη θα είναι 3.3% κατά τη περίοδο από το 2010 έως το 2050, οι κυβερνήσεις, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να κάνουν πρόσθετες επενδύσεις 45 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στην ενέργεια, ποσό που μεταφράζεται στο 1.1% του παγκόσμιου ακαθάριστου προϊόντος. Το μεγαλύτερο μέρος της προβλεπόμενης επένδυσης των 45 τρισεκατομμυρίων – περίπου 27 τρισεκατομμύρια – θα προέρχεται από τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες θα είναι υπεύθυνες για τα δύο τρίτα των εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου μέχρι το 2050.
Επιπλέον ο πλανήτης θα πρέπει να κατασκευάσει 32 νέες εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας το χρόνο, ενώ τα αιολικά πάρκα και οι ανεμογεννήτριες πρέπει να αυξάνονται με μαθηματική ακρίβεια κατά 17.000 ετησίως. Ταυτόχρονα όλα τα κράτη πρέπει να επιτύχουν τη μείωση της εκπομπής αερίου του άνθρακα κατά οκτώ φορές, στον τομέα των μεταφορών. Αυτό θα μείωνε δραστικά τη ζήτηση του πετρελαίου κατά 27% σε σχέση με τη ζήτηση του 2005. Σε αντίθετη περίπτωση ο κόσμος θα οδηγηθεί σε διπλασιασμό της ζήτησης ενέργειας και αύξηση 130% στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2050.
