Το 1969 η παρα-Ασώπια νότια Βοιωτία αρχίζει και δέχεται τις ρυπογόνες βιομηχανίες της Αττικής. Βιομηχανίες μικρές και μεγάλες, βιομηχανίες μεταλλουργίας, τροφίμων, χημικών, βαφεία-φινιστήρια «ξεφυτρώνουν» από το πουθενά και εντελώς ανεξέλεγκτα. Ήδη από το 1969, ο Ασωπός ποταμός χαρακτηρίζεται παρανόμως αποδέκτης βιομηχανικών λυμάτων. 

Οι βιομηχανίες πετούν ανεξέλεγκτα τα ανεπεξέργαστα τοξικά λύματά τους στον ποταμό. Τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα καρκίνου στην περιοχή των Οινοφύτων ανησυχούν τους κατοίκους, οι οποίοι αρχίζουν και αντιδρούν. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι μέχρι το 2004 οι αναλύσεις στο πόσιμο νερό των Οινοφύτων περιοριζόταν μόνο σε μικροβιολογικούς ελέγχους.

Το Νοέμβρη του 2004 αναλύσεις από το Γενικό Χημείο του Κράτους αποκαλύπτουν το πρόβλημα. Σε νερό που αντλήθηκε από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και το οποίο κατανάλωναν οι κάτοικοι των Οινοφύτων ανιχνεύεται ύπαρξη ολικού χρωμίου καθ’ υπέρβαση των παραμετρικών τιμών, μόλυβδος, νιτρικά και χλωριόντα.

Στις 3/01/06 ο πρώην υφυπουργός Υγείας, Αθανάσιος Γιαννόπουλος, απαντά σε σχετική ερώτηση βουλευτή, προτείνοντας μία ιδιόμορφη «λύση»: «Όπως μας ενημέρωσε η Δ/νση Υγείας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας με σχετικό έγγραφό της από δειγματοληψίες που πραγματοποιήθηκαν τόσο στις γεωτρήσεις (3) από τις οποίες υδροδοτείται ο Δήμος Οινοφύτων, όσο και σε επιλεγμένα σημεία του δικτύου ύδρευσης όλων των Δ.Δ. του Δήμου, διαπιστώθηκε ότι οι συγκεντρώσεις των τιμών των νιτρικών ιόντων, του χρωμίου, των χλωριόντων ήταν σε υπέρβαση, όταν το δείγμα ήταν από κάθε γεώτρηση χωριστά, ενώ σε συνδυασμό και των τριών γεωτρήσεων ήταν εντός των ορίων της ισχύουσας νομοθεσίας». Εν ολίγοις, η ελληνική πολιτεία προτείνει στους κατοίκους της περιοχής να ανακατεύουν τα ακατάλληλα νερά, ώστε ο μέσος όρος να βρίσκεται εντός των παραμετρικών τιμών.

Στις 8/8/2007 αναλύσεις από το Γενικό Χημείο του Κράτους αποκαλύπτουν ότι το 95% του ολικού χρωμίου που ανιχνευόταν στις βρύσες και στον υδροφόρο ορίζοντα ήταν το εξασθενές χρώμιο. Οι αναλύσεις συνεχίζονται και το εξασθενές χρώμιο ανιχνεύεται στον Ωροπό, το Χαλκούτσι, το Συκάμινο, το Σχηματάρι, το Δήλεσι, την Αυλίδα, την Τανάγρα, την Ασωπία και τη Θήβα. Οι συγκεντρώσεις του καρκινογόνου – μεταλλαξιογόνου – εξασθενούς χρωμίου ποικίλουν. Από 10μgr/lt έως 330μgr/lt, όταν το ευρωπαϊκό όριο είναι το 0,05μgr/lt.

Ο δείκτης ολικό χρώμιο ταυτίζεται εντελώς αυθαίρετα και σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση με το δείκτη εξασθενές χρώμιο και καθορίζονται σαν όριο ασφαλείας τα 50μgr/lt. Έτσι η περιοχή δεν κηρύσσεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και οι επί χρόνια εκτεθειμένοι στο εξασθενές χρώμιο κάτοικοί της δεν περνούν από τοξικολογικές εξετάσεις για την προστασία της υγείας τους.

Δυστυχώς, οι κάτοικοι της Βοιωτίας δεν είναι οι μόνοι που καταναλώνουν σε καθημερινή βάση το επικίνδυνο κοκτέιλ βαρέων μετάλλων. Η αγροτική, η κτηνοτροφική και η βιομηχανική παραγωγή της περιοχής χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα το τοξινωμένο νερό και τα προϊόντα τους στέλνονται σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. 

Σήμερα η παρα-Ασώπια περιοχή έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο βιομηχανικό πάρκο χωρίς κανένα χωροταξικό σχεδιασμό και καμία υποδομή. Υπολογίζεται ότι η ευρύτερη περιοχή της Βοιωτίας «φιλοξενεί» περίπου 600 βιομηχανίες.

Δεν είναι μόνο τα εκατοντάδες φουγάρα που «απελευθερώνουν» στην ατμόσφαιρα σε καθημερινή βάση τοξικούς αέριους ρύπους. Δεν είναι μόνο οι παράνομες γεωτρήσεις που έχουν δημιουργήσει οι βιομηχανίες για να ξεβράζουν τα τοξικά απόβλητά τους. Είναι κυρίως ο άφαντος κρατικός σχεδιασμός και η αδιαφορία.

Οι αγωγοί

Η περιβαλλοντική πολιτική που ακολουθεί η ελληνική πολιτεία γίνεται εμφανής από το γεγονός ότι από το 1969 δεν υπάρχει σχεδιασμός για τη διαχείριση των υγρών και στερεών αποβλήτων των βιομηχανιών που βρίσκονται στην Βοιωτία. Έτσι οι περισσότερες βιομηχανίες για να αποφύγουν τα έξοδα του βιολογικού καθαρισμού δημιουργούν αγωγούς και τα τοξικά απόβλητα καταλήγουν όχι μόνο στον Ασωπό αλλά και στον ευρύτερο υδροφόρο ορίζοντα της Βοιωτίας.

Επισκεφθήκαμε τα Οινόφυτα και με τη βοήθεια του ιερέα Ιωάννη Οικονομιδή εντοπίσαμε κάποιους αγωγούς. Όπως μας είπε, οι περισσότεροι από τους αγωγούς αποκαλύφθηκαν, όταν το 2007 το ΥΠΕΧΩΔΕ δημιούργησε έναν παρα-Ασώπιο δρόμο. Τότε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς, χαρακτήρισε τον Ασωπό «Εθνικό έργο» μέχρι σήμερα όμως δεν έχει επιτελεστεί κανένα ουσιαστικό έργο και ο ποταμός όπως και οι κάτοικοι βρίσκονται στο έλεος των βιομηχανιών. 

Η zougla.gr έχει ξεκινήσει έρευνα για την υπόθεση του Ασωπού. Τα πρώτα στοιχεία σοκάρουν και προβληματίζουν.