 Το βουνό “ξυρισμένο” όπως φαίνεται από μακριά… |
|
…και πιο κοντά. |
Ελλάδα. Φθινόπωρο 2009. Χαλκιδική, δεύτερο «πόδι», χερσόνησος Σιθωνίας.
Σάρτη. Από τις πιο όμορφες κωμοπόλεις, παλιότερα μικρό χωριουδάκι με υπέροχη παραλία…
Οι παλιότεροι θυμούνται τις συκιές, τη δροσιά, το φρέσκο ψάρι, τους λιγοστούς, σταθερούς παραθεριστές. Μετά ήρθε η ανάπτυξη.
Η ομορφιά του τόπου «τράβηξε» περισσότερο κόσμο. Παραθεριστές, περαστικοί, Έλληνες και ξένοι. Κι άλλοι παραθεριστές. Και οικισμοί καρμπόν κακογουστιάς… όπως παντού στην Ελλάδα. Χαλκιδική, Σιθωνία, Σάρτη.
Σεπτέμβρης 2009. Εξασφάλισε την έκταση. Έκτισε. Κι όταν τέλειωσε το χτίσιμο, άρχισε το «ξύρισμα»…
Άγνωστο πού θα καταλήξει. Αλλά η «πληγή» εμφανής και απαράδεκτη.
Γύρω απ΄ την «περιουσία του» δάσος πυκνό. Και «ξύρισμα» με ευθείες γραμμές.
Ποιος Θα ενδιαφερθεί; Γιατί, ως τώρα, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε.
