Καλή Εβδομάδα σε όλους τους αναγνώστες της στήλης! Η ζωή δεν είναι πάντα εύκολη. Κανείς δεν μένει αλώβητος από τις δυσκολίες. Όλοι θα κληθούμε κάποια στιγμή να διαχειριστούμε τον πόνο, την απώλεια, την απογοήτευση, τη μοναξιά. Κι όμως, όταν είμαστε μέσα στο δικό μας σκοτάδι, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι είμαστε οι μόνοι.
Κι εγώ, όταν ήμουν μικρότερη, είχα την πεποίθηση ότι εγώ ήμουν η «άτυχη», η «αδικημένη». Ότι οι άλλοι γύρω μου κάπως τα είχαν πιο εύκολα. Ότι τους προσφέρονταν περισσότερες ευκαιρίες, να προχωρούν στη ζωή δίχως εμπόδια, ενώ εγώ έπρεπε να παλεύω συνεχώς για τα πάντα. Κουβαλούσα την πεποίθηση ότι κάπως η ζωή ήταν πιο σκληρή μαζί μου.
Μεγαλώνοντας όμως, άρχισα να καταλαβαίνω ότιόλοι έχουν κάτι να κουβαλούν.Με τα χρόνια, επανασυνδέθηκα με ανθρώπους από το παρελθόν. Μου μίλησαν για τα παιδικά τους τραύματα, τις δύσκολες οικογενειακές καταστάσεις, στιγμές που ένιωσαν μόνοι, φοβισμένοι, ανεπαρκείς.Τότε δεν το ήξερα. Τους φανταζόμουν με μια «κανονική», ίσως τέλεια ζωή. Όμως δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς πληγές.
Ασφαλώς και δεν χάρηκα με όσα άκουσα, όμως σίγουρα κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνη. Αν αυτή τη στιγμή περνάς μια δύσκολη φάση – και ίσως νιώθεις ότι είσαι ο μόνος άνθρωπος που κουβαλά τόσο βάρος – θέλω να σου πω τρία πράγματα που εμένα μου έχουν σταθεί σαν φάροι:
Πρώτον, δεν είσαι μόνος. Όλοι περνούν κάτι. Η πιο ύπουλη παγίδα του πόνου είναι η απομόνωση. Εκείνες οι σκέψεις που σε πείθουν πως κάτι πάει στραβά με εσένα, πως «μόνο σε μένα συμβαίνει αυτό». Όμως η αλήθεια είναι ότι, δυστυχώς, ο καθένας γύρω σου παλεύει με κάτι. Δεν φαίνεται πάντα, αλλά υπάρχει. Κι αυτή η κοινή ανθρώπινη εμπειρία μας ενώνει. Δεν σε απομονώνει ο πόνος σου – σε συνδέει.
Δεύτερον, προσπάθησε να αντιμετωπίσεις την αλήθεια σου. Όσο δύσκολο κι αν είναι, τόλμησε να την κοιτάξεις κατάματα.Μην την ωραιοποιείς, μην την αποφεύγεις, μην τρέχεις μακριά.Η δύναμή σου δεν φαίνεται όταν όλα πάνε καλά – φαίνεται όταν έχεις το θάρρος να σταθείς μπροστά στη ζωή σου, με όλα της τα σκοτεινά σημεία.Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχεις όλες τις απαντήσεις. Σημαίνει ότι επιλέγεις να μείνεις παρών.
Τέλος, πίστεψε ότι θα το ξεπεράσεις.Γιατί μπορείς. Το έχεις ξανακάνει. Έχεις περάσει κι άλλες δυσκολίες, και είσαι ακόμη εδώ. Και θα περάσεις και αυτή. Ό,τι κι αν περνάς τώρα, δεν θα κρατήσει για πάντα. Οι δύσκολες στιγμές έχουν αρχή, μέση και τέλος – όσο ατέλειωτες κι αν μοιάζουν. Το να πιστέψεις ότι υπάρχει και η “άλλη πλευρά” είναι από μόνο του μια πράξη δύναμης. Όχι γιατί έχεις όλες τις λύσεις. Αλλά γιατί δεν τα παρατάς.
Η πιο σκοτεινή στιγμή στη ζωή είναι εκείνη που χάνεις την πίστη ότι μπορείς να συνεχίσεις. Εκείνη που νομίζεις ότι έτσι θα είναι πάντα. Αλλά δεν θα είναι. Το μόνο βέβαιο στη ζωή είναι ότι σχεδόν τίποτα δεν είναι για πάντα – το ίδιο και οι στιγμές, καλές και κακές. Ό,τι περνάς τώρα, είναι προσωρινό. Και όσο κι αν δεν το πιστεύεις όταν είσαι μέσα στο σκοτάδι, θα δεις και το φως.
Έχω δει ανθρώπους να λυγίζουν και να σηκώνονται. Να νομίζουν πως δεν αντέχουν άλλο και να ανακαλύπτουν μια δύναμη που δεν ήξεραν ότι είχαν. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι σπουδαίο. Χρειάζεται μόνο να επιμένεις. Να δώσεις λίγο χώρο στον εαυτό σου να πάρει μια ανάσα, να κρατηθεί.
Το ξέρω – όταν είσαι μέσα στη δίνη, δεν το νιώθεις έτσι. Νομίζεις πως θα μείνεις εκεί για πάντα. Αλλά δεν θα μείνεις. Θα περάσει κι αυτό.Και κάπως έτσι, λίγο λίγο, θα βγεις από την άλλη πλευρά.
Ακούστε το σχετικό ηχητικό:
ΙουλίαΚαζάνα-McCarthy
Δρ. Κοινωνιολογίας (UniversityofSurrey, UK)
MSc Psychology (c.) (Brunel University of London)
Πιστοποιημένη Life Coach (International Coaching Federation, ICF)
SolutionFocused Θεραπεύτρια (BRIEF)
