Σε μια δύσκολη ομολογουμένως περίοδο, η ανάγκη για συμπαράσταση και βοήθεια στον συνάνθρωπο, γίνεται μεγαλύτερη. Είναι αυτές οι άγιες μέρες, που φέρνουν τις οικογένειες πιο κοντά.
Μα είναι και οι μέρες που η σκέψη κάποιων ανθρώπων, ταξιδεύει μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, που η θάλασσα τους κρατάει μακριά τους.
Οι Έλληνες ναυτικοί μας, διάσπαρτοι στους ωκεανούς, ποτισμένοι από την αρμύρα της θάλασσας, άλλοι πάνω σε γιγάντια τάνκερ, άλλοι σε φορτηγά κι άλλοι στα πλοία της ακτοπλοΐας, είναι αναγκασμένοι τούτες τις μέρες αγάπης και οικογενειακής θαλπωρής, να μένουν όχι απλά μακριά από τις οικογένειές τους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις, στην άλλη άκρη του κόσμου.
Παλιότερα μια ευχετήρια κάρτα ή ένα τηλεφώνημα και με την εξέλιξη της τεχνολογίας ένα sms ή η επικοινωνία μέσω υπολογιστή σήμερα, κρατούν την σκέψη ζωντανή και την ευχή της μάνας για καλές θάλασσες, άμεση!
Σ αυτούς τους ανθρώπους της θάλασσας που είναι μακριά από τους δικούς τους, θέλουμε ιδιαίτερα να ευχηθούμε να γυρίσουν γεροί στην πατρίδα. Να είναι οι θάλασσές τους ήρεμες και γαλήνιες.
Με συντροφιά, τι άλλο. Τον Εθνικό, Θαλασσινό ποιητή!
Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις.
Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη.
Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις.
Ο πιο μικρός αχολογάει μʼ ένα καλάμι.
Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε.
Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει.
Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα, θυμάμαι…
Ο πιο στερνός μʼέναν αυλό με νανουρίζει.
Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει.
Μʼ ένα ξυστρι καθάρισέ με απʼ τη μοράβια.
Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει.
Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.
Οι 7 νάνοι, Νίκος Καββαδίας.
