Από τις πλαζ της Αγγλίας έως την Κυανή Ακτή και την Καλιφόρνια η έκθεση «Riviera Style» διαγράφει μια τροχιά εκατό ετών γεμάτη άμμο, βότσαλα, λαστέξ και λίκρα.
Στο Μουσείο Μόδας και Υφάσματος του Λονδίνου τα μαγιό, τα σαρόγκ και τα μπικίνι, τα μπουρκίνι και τα μονοκίνι, τα καφτάνια και τα αέρινα παντελόνια-πυζάμα είναι μόνο λίγα από τα εκθέματα, τα οποία επιλέχθηκαν για το υλικό τους και την εξέλιξή του, προκειμένου το ύφασμα να μη σακουλιάζει ή κρεμάει όταν βρέχεται. Στο τέρμα της διαδρομής βρίσκονται οι σημερινές τεχνολογικές επιδόσεις των υφασμάτων για μαγιό, που έχουν τέλεια εφαρμογή και αυξάνουν την ταχύτητα κολύμβησης.
Η έκθεση υπό τον πλήρη τίτλο «Riviera Style, Resort and Swimwear since 1900» παρατείνεται, λόγω αυξημένου ενδιαφέροντος, έως τις 13 Σεπτεμβρίου καθώς ξεπέρασε σε επισκεψιμότητα τις προσδοκίες των διοργανωτών.
Η «πορεία» του μπικίνι
Διαπίστωση των σχεδιαστών είναι ότι τα μαγιό μικραίνουν με την πάροδο του χρόνου. Πέρα από τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις οι λόγοι για το όλο και μικρότερο μέγεθος ήταν πολιτιστικοί και κοινωνικοί.
«Στη δεκαετία του ’50 όλα τα νεαρά κορίτσια ήθελαν να μοιάζουν στις μητέρες τους. Στη δεκαετία του ’60 η μεγάλη αλλαγή ήταν ότι οι μητέρες ήθελαν να μοιάζουν στις κόρες τους» λέει ο σχεδιαστής μόδας Ντέιβιντ Σασούν.
Διαβάστε τη συνέχεια στο govastileto.gr
