Μετά την λαμπερή απονομή στη βραδιά των βραβείων Όσκαρ, τη συγκίνηση της σκηνοθέτιδας και των πρωταγωνιστών, το Ιράκ παραμένει ο μεγάλος χαμένος.
Ήδη, ο Αρχιλοχίας Τζέφρι Σάρβερ προχώρησε σε μήνυση κατά της εταιρείας παραγωγής, καθώς όπως υποστηρίζει, το σενάριο βασίστηκε μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια στη θητεία του και τη δράση του στο Ιράκ.
Ορμώμενος από αυτή την εξέλιξη, ο Μάικλ Γκας, πρώην ειδικός στην εξουδετέρωση βομβών του στρατού και βετεράνος του πρώτου πολέμου του Κόλπου το 1991, που επέστρεψε στη χώρα το 2006 ανήρτησε ένα σχετικό άρθρο στο διαδικτυακό περιοδικό «truthout».
«Πολλές όψεις της ταινίας είναι αληθινές, αλλά η πλειοψηφία των σκηνών δεν ανταποκρίνονται επακριβώς στην πραγματικότητα» γράφει ο βετεράνος Γκας.
«Ορισμένες ακόμα όψεις της ταινίας αποτελούν απλώς ένα θραύσμα όσων συμβαίνουν. Οι Ιρακινοί άμαχοι όχι απλώς δεν τυγχάνουν κανενός σεβασμού, αλλά πολύ συχνά υφίστανται κακομεταχείριση, λεκτική, ψυχολογική και σωματική, από τους στρατιωτικούς. Το χειρότερο είναι πως πολλοί στρατιώτες και μισθοφόροι, λέει ο Γκας, διψάνε για αίμα και πυροβολούν αθώους».
«Υπάρχουν, επίσης, πράγματα που η ταινία αγνόησε εντελώς. Το φιλμ δεν αναπαριστά καθόλου την τεράστια καταστροφή που προκάλεσε στο Ιράκ η εισβολή των ΗΠΑ, γράφει ο Γκας. Δεν δείχνει ότι, επτά χρόνια αργότερα, αρκετοί πολίτες δεν έχουν ακόμα αξιόπιστη ηλεκτροδότηση, καθαρό πόσιμο νερό, επαρκή αποχέτευση. Δεν θίγει το ότι χιλιάδες Ιρακινοί προσπαθούν ακόμα να βρουν δουλειά για να ταΐσουν τις οικογένειές τους αφού ο στρατός των ΗΠΑ κατέστρεψε ολοσχερώς τις υποδομές στη χώρα τους».
