Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο «χτίστηκε» ως κάτι παραπάνω από σταρ. Συστήθηκε ως το παιδί της πίστης, της ταπεινότητας, της ευγνωμοσύνης. Ένα «καλό πρόσωπο» σε έναν κυνικό κόσμο. Ως το σύμβολο μιας διαδρομής καθαρής σε έναν κόσμο που συχνά καταπίνει τους πρωταγωνιστές του. Κι όμως, όσο η πίεση ανεβαίνει, τόσο ο μύθος αποκαλύπτεται.
Η εικόνα των τελευταίων μηνών δεν συνάδει με το προφίλ που μάθαμε όλοι μας να αναγνωρίζουμε. Και δεν είναι τυχαία. Νεύρα, βρισιές, εκρήξεις, λιγοστή διάθεση σεβασμού προς τον αντίπαλο. Δεν είναι πια ο παίκτης που νικά και αποσύρεται σιωπηλά, αλλά ο ηγέτης που θέλει να επιβληθεί με κάθε τρόπο. Και όταν η νίκη δεν έρχεται εύκολα ή καθόλου, χάνεται και το μέτρο.
Ας είμαστε ειλικρινείς: ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε να συμπεριφέρεται φέτος ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι απλώς «αγωνιστικό πάθος». Είναι άγχος. Είναι η πίεση μιας καριέρας που μπαίνει σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Είναι η σκιά της μεταγραφής που πλανάται πάνω από κάθε του αντίδραση. Όταν εκνευρίζεσαι με τις ερωτήσεις για το μέλλον σου, δεν είναι γιατί δεν σε αφορούν. Όταν θυμώνεις κι ανταπαντάς στην εξέδρα δεν είναι επειδή έτσι ευδοκιμείς απέναντι στις αντιξοότητες. Είναι γιατί σε επηρεάζουν.
Διαβάστε περισσότερα στο paixebala.gr
