Το ‘ηλιόψαρο’, επιστημονικά Lepomis gibbosus απειλεί τα ενδημικά είδη ψαριών κυρίως σε λίμνες όπως της Καστοριάς, της Κερκίνης και των Πρεσπών. Το εν λόγω ψάρι εισήχθει για πρώτη φορά στην Ευρώπη το 1881 από τη Βόρεια Αμερική και εξαπλώνεται συνεχώς.
Το μεγαλύτερο κακό που προκαλεί το εν λόγω είδος ψαριού είναι ότι τρώει τα αυγά των άλλων ψαριών με αποτέλεσμα να παρεμποδίζει την αναπαραγωγή τους. Το ηλιόψαρο, αν και ιδιαίτερα νόστιμο δεν είναι δυνατόν να είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο καθώς το μέγεθος του είναι μικρό.
Το ηλιόψαρο φτάνει το πολύ τα 40 εκατοστά μήκος, αν και το πιο σύνηθες είναι να μην ξεπερνά τα 15-20 εκατοστά. Εχει οβάλ σχήμα, πεπιεσμένο στις πλευρές. Ο ιδιαίτερος χρωματισμός του -πορτοκαλί, πράσινες, κίτρινες ή μπλε κηλίδες σε λαδί ράχη- το καθιστά ένα από τα πιο ενδιαφέροντα από πλευράς εμφάνισης ψάρια του γλυκού νερού και ταυτόχρονα λειτουργεί ως καμουφλάζ που του επιτρέπει να κρύβεται πιο εύκολα.
