Η Μαρία Μαραγκουδάκη συμμετέχει φέτος στην παράσταση «Άσπρα Άλογα – Ρόσμερσχολμ» του Ερρίκου Ίψεν, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Εκάτη, σε σκηνοθεσία της Βαλεντίνης Λουρμπά. Η ίδια μιλά με συγκίνηση για αυτή τη συνεργασία, τονίζοντας πως αποτελεί μεγάλη χαρά για εκείνη να βρίσκεται σε έναν τόσο εμπνευσμένο καλλιτεχνικό χώρο, πλαισιωμένη από έναν εξαιρετικό θίασο. Όπως αναφέρει, οι συνάδελφοί της –Βασίλης Ασημάκης, Χρήστος Γεωργίου, Μάνος Χατζηγεωργίου και Λήδα Χατζηδημητρίου– δεν είναι απλώς συνοδοιπόροι στη σκηνή, αλλά άνθρωποι από τους οποίους έχει μάθει πολλά και με τους οποίους έχει μοιραστεί στιγμές χαράς τόσο πάνω όσο και κάτω από αυτήν.
Το έργο του Ίψεν, όπως σημειώνει, προβάλλει με αριστοτεχνικό τρόπο τη διαρκή σύγκρουση του παλιού με το νέο, όχι μόνο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, αλλά και σε βαθιά συναισθηματικό. Μέσα από τα γνωστά ιψενικά τρίγωνα και την έννοια του «ζωτικού ψεύδους», οι ήρωες οδηγούνται αναπόφευκτα στην κορύφωση της δράσης, αποκαλύπτοντας τις εσωτερικές τους αντιφάσεις.
Η Μαρία Μαραγκουδάκη ενσαρκώνει την κυρία Χέλσετ, την οικονόμο του Ρόσμερσχολμ, μια γυναίκα που γνωρίζει όλα τα μυστικά του σπιτιού και των ενοίκων του και που εκπροσωπεί το συντηρητικό στοιχείο. Ωστόσο, όπως η ίδια επισημαίνει, πρόκειται για έναν χαρακτήρα με περισσότερες αποχρώσεις απ’ όσες φαίνονται αρχικά. Η κυρία Χέλσετ νοιάζεται, παρατηρεί, ενδιαφέρεται και για το νέο, παλεύοντας διαρκώς ανάμεσα στο καθήκον και την εξέλιξη, ανάμεσα στη λογική και το συναίσθημα. Αυτή ακριβώς η εσωτερική ισορροπία είναι που καθιστά τον ρόλο τόσο απαιτητικό όσο και βαθιά ενδιαφέροντα.
Η ηθοποιός αναγνωρίζει κοινά στοιχεία με την ηρωίδα της, καθώς, όπως λέει, είναι μητέρα και η φροντίδα της κυρίας Χέλσετ για τους ανθρώπους και τα πράγματα της θυμίζει έντονα τον δικό της ρόλο στη ζωή.
Ιδιαίτερη συγκίνηση της προκαλούν συγκεκριμένες φράσεις του έργου, τις οποίες δεν θα άλλαζε ποτέ. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η φράση του καθηγητή Μπρέντελ προς τον Γιοχάνες Ρόσμερ: «Γιοχάνες, αγόρι μου, θα μπορούσες να μου δανείσεις κανά δυο ιδανικά… κανά δυο ιδανικά που δεν τα χρειάζεσαι πια… γιατί έχω ξεμείνει, παιδί μου…».
Αντίστοιχα φορτισμένη είναι και η φράση που απευθύνει η κυρία Χέλσετ στη Ρεβέκκα Βεστ: «Μα τον Θεό, για εσάς δεν μπορώ να πω και πολλά… Μια γυναίκα μόνη είναι δύσκολο να αντισταθεί… άνθρωποι είμαστε όλοι, δεσποινίς Βεστ».
Αναφερόμενη στη σκηνοθετική ματιά της Βαλεντίνης Λουρμπά, υπογραμμίζει την έμφαση που δόθηκε στην ηχητική του λόγου και στη διαδοχή των συναισθημάτων καθ’ όλη την πορεία του έργου. Πρόκειται, όπως λέει, για μια σοφή προσέγγιση σε ένα ήδη άρτιο κείμενο, με το αποτέλεσμα να κορυφώνεται παράσταση με την παράσταση, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού.
Η διπλή της ιδιότητα ως οδοντιάτρου και ηθοποιού κινείται, σύμφωνα με την ίδια, σε παράλληλες πορείες. Δεν τέμνονται, δεν συγκρούονται, αλλά την ολοκληρώνουν εξίσου, καθεμία με τον δικό της κόπο και τη δική της αξία.
Όσο για τους σημαντικότερους ρόλους της ζωής της, δεν διστάζει να απαντήσει πως είναι εκείνοι της συντρόφου στον σύζυγό της και της μητέρας στα παιδιά της. Τα όνειρά της παραμένουν απλά και ουσιαστικά: υγεία και χαρά για την ίδια και για όλο τον κόσμο, και καλλιτεχνικά, εμπνευσμένες πτήσεις με ανθρώπους συνοδοιπόρους.
Δύναμη αντλεί από τους δικούς της ανθρώπους, αλλά και από την καθημερινή κατάφαση στη ζωή και στη δουλειά. Πιστεύει πως, όσο δύσκολες κι αν είναι οι συνθήκες, δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω, γιατί έτσι δεν βοηθάμε ούτε τον εαυτό μας ούτε τους γύρω μας.
Εκτός σκηνής, αποφεύγει να αυτοπροσδιοριστεί, θεωρώντας πως κάθε άνθρωπος σχηματίζει τη δική του εικόνα μέσα από τα βιώματά του. Εκείνο που τονίζει είναι η χαρά της ανθρώπινης επαφής και της συνύπαρξης. Στον ελεύθερο χρόνο της αγαπά το διάβασμα, τη γραφή, τη μουσική και, πάνω απ’ όλα, τον χρόνο με την οικογένειά της.
Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση «Άσπρα άλογα» καθώς και τι σας γοήτευσε στο συγκεκριμένο έργο του Ερρίκου Ίψεν
Είναι μεγάλη μου χαρά που φέτος συνεργάζομαι με το Θέατρο Εκάτη σε μια εμπνευσμένη σκηνοθεσία της Βαλεντίνης Λουρμπά.Ένας εξαιρετικός θίασος πλαισιώνει το αποτέλεσμα, συνάδελφοι από τους οποίους έχω μάθει πολλά και έχω χαρεί κάθε στιγμή μαζί τους πάνω και κάτω από τη σκηνή. Με αλφαβητική σειρά: Βασίλης Ασημάκης, Χρήστος Γεωργίου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Λήδα Χατζηδημητρίου.
Το έργο «Άσπρα Άλογα-Ρόζμερσχολμ» του Ίψεν αριστοτεχνικά προβάλλει την πάλη του παλιού με το νέο, σε κοινωνικό,πολιτικό και συναισθηματικό επίπεδο.Χρησιμοποιώντας το μοτίβο των ιψενικών τριγώνων και του ζωτικού ψεύδους ο συγγραφέας οδηγεί τους ήρωες στην κορύφωση της δράσης.
Μιλήστε μας για τον ρόλο σας. Τι σας δυσκόλεψε περισσότερο και τι σας συγκινεί σε αυτόν;
Η κυρία Χέλσετ,η οικονόμος του Ρόσμερσχολμ, γνώστρια των μυστικών του σπιτιού και των ενοίκων του, αντιπροσωπεύει το συντηρητικό στοιχείο. Ταυτόγχρονα όμως νοιάζεται, την ενδιαφέρει και το νέο. Η ισορροπία του καθήκοντος έναντι της εξέλιξης, η πάλη της λογικής με το συναίσθημα είναι κάποια από τα πιο απαιτητικά αλλά και ενδιαφέροντα στοιχεία αυτού του ρόλου.
Έχετε κοινά στοιχεία με την ηρωίδα που υποδύεστε;
Είμαι μαμά και η φροντίδα της κυρίας Χέλσετ για τα πράγματα και τους ανθρώπους μου θυμίζει αυτόν μου τον ρόλο.
Υπάρχει κάποια φράση του έργου ή του ρόλου σας που σας συγκινεί ιδιαίτερα;
Ναι, και δεν την αλλάζω με συγκινεί από την πρώτη ανάγνωση.Η φράση του καθηγητή Μπρέντελ προς τον πρώην μαθητή του Γιοχάνες Ρόσμερ – «Γιοχάνες αγόρι μου θα μπορούσες να μου δανείσεις κανα δυο ιδανικά…κανα δυο ιδανικά που δεν τα χρειάζεσαι πια…γιατί έχω ξεμείνει παιδί μου…»
Ο ρόλος μου λέει επίσης μια ιδιαίτερα φορτισμένη φράση στη Ρεβέκκα Βεστ – «Μα τον Θεό για εσάς δεν μπορώ να πω και πολλά…Μια γυναίκα μόνη είναι δύσκολο να αντισταθεί…”άνθρωποι είμαστε όλοι δεσποινίς Βεστ”».
Πού εστίασε η σκηνοθετική ματιά της Βαλεντίνης Λουρμπά;
Στην ηχητική του λόγου, σοφή ματιά, καθώς πρόκειται για ένα άρτιο κείμενο. Επίσης στη διαδοχή των συναισθημάτων στο περπάτημα της πορείας του έργου. Είμαστε όλοι γοητευμένοι πως το αποτέλεσμα κορυφώνεται στην πορεία των παραστάσεων, γεγονός που επιβεβαιώνεται από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού μας.
Είστε οδοντίατρος και ηθοποιός. Πώς συνδυάζονται αυτές οι δυο ιδιότητες και με ποια νιώθετε περισσότερο ολοκληρωμένη;
Βρίσκονται σε παράλληλη πορεία, δεν συναντιούνται, δεν τέμνονται. Με ολοκληρώνουν εξίσου η καθεμία με τον κόπο και την αξία τους.
Ποιος ρόλος σας μέχρι τώρα ήταν η πιο σημαντική στιγμή για σας;
Της συντρόφου στον σύζυγο μου και της μητέρας στα παιδιά μου.
Τι ονειρεύεστε για την προσωπική σας ζωή και για την καλλιτεχνική σας διαδρομή;
Υγεία και χαρά, όπως και σε όλο τον κόσμο.Καλλιτεχνικά εμπνευσμένες και συντροφευμένες πτήσεις.
Από που αντλείτε για να είστε καλά στην καθημερινότητά σας;
Μιλάτε για το κουράγιο, το οποίο έχετε δίκιο οι δυσκολίες της ζωής μας κάνουν συχνά να το ψάχνουμε. Νομίζω δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω. Δεν βοηθάμε κανέναν έτσι,ούτε εμάς,ούτε τους γύρω μας.Παίρνω δύναμη από τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά και από την κατάφαση στην ζωή, στην δουλειά κάθε ημέρας.
Πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας εκτός σκηνής σε κάποιον που θα ενδιαφερόταν να σας γνωρίσει; Τι σας αρέσει να κάνετε όταν δεν εργάζεστε;
Νομίζω θα πέσω έξω στην περιγραφή γιατί ο κάθε παρατηρητής θα σχημάτιζε την προσωπική του γνώμη ανάλογα με τις προβολές του και τα βιώματα του. Είναι όμως μεγάλη χαρά να γνωρίζονται οι άνθρωποι και να κάνουν παρέα.Δεν διαφέρουμε τόσο πολύ όσο νομίζουμε.Μου αρέσει να διαβάζω, να γράφω, να παίζω μουσική και να περνάω χρόνο με την οικογένεια μου.
Ετοιμάζετε κάτι άλλο;
Η αλήθεια είναι ότι με έχει απορροφήσει ο κόσμος του Ίψεν.
Σας ευχαριστώ θερμά για τη συνέντευξη.
Info:
Ημέρες & ώρες παραστάσεων:
Παρασκευή, Σάββατο 21:00
Κυριακή 19:00
Θέατρο Εκάτη, Εκάτης 11, Κυψέλη
