Καθημερινή αθλητική στήλη,
αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους
*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,
όλων των κομμάτων
και όλων των θρησκειών,
σάς χαιρετώ…
*** Εχθές το βράδυ ο Ολυμπιακός έκανε στο «Σ.Ε.Φ.»
αυτό που στην Αθλητική Καθομιλουμένη ονομάζουμε «κακή ήττα»·
απέτυχε πανηγυρικά να νικήσει τη χαμηλής δυναμικότητας Άλμπα Βερολίνου
και ταυτόχρονα εξήλειψε
τις -ούτως ή άλλως, ευρισκόμενες στα όρια τού Στατιστικού Λάθους- πιθανότητές του
για πρόκριση στους «8» τής «Euroleague».
Η έλευση τού Γιώργου Μπαρτζώκα
δεν κατέφερε καν να εμφυσήσει τον -έστω πρόσκαιρο- αντανακλαστικό ενθουσιασμό
που σχεδόν πάντα συνοδεύει την αλλαγή προπονητή σε μία ομάδα.
Καθίσταται πασίδηλο πια,
ότι ο μπασκετικός Ολυμπιακός είναι ένας κουρασμένος οργανισμός,
εντελώς άδειος από θετική ενέργεια,
και οι λιγοστές επιτυχίες του κατά το τελευταίο διάστημα
είναι η ύστατη υπεραξία
που δύνανται να παραγάγουν οι γηράσκοντες Σπανούλης και Πρίντεζης,
αλλά και η φθίνουσα «ερυθρόλευκη» φανέλα.
Ο μπασκετικός Ολυμπιακός βρίσκεται υπό την επήρεια μετατραυματικού σοκ·
η «μεθοδευμένη αυτοκτονία» που επέλεξαν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι,
θα πληγώνει εσαεί τον Ολυμπιακό.
Όμως,
ο κόσμος τής ομάδας βρίσκεται ακόμη στο στάδιο τού μουδιάσματος
και δείχνει να μην έχει συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει συμβεί
και ποιες (θα) είναι οι επιπτώσεις τής 13ης Φεβρουαρίου 2019.
*** Όταν οι ιδιοκτήτες τής «Κ.Α.Ε.» απεφάσιζαν την αποχώρηση
σε εκείνον τον ημιτελικό Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό,
όταν απεφάσιζαν να κρύψουν την οικονομική στενότητά τους
πίσω από το δήθεν ηρωϊκό «#mexri_telous»
και να ρίξουν τον Ολυμπιακό στην Α2,
προέβαιναν -εν’ απολύτω γνώσει τους-
σε έγκλημα εις βάρος τής ιστορίας τού συλλόγου.
Το θέμα που έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να αναλύσουμε,
είναι αν τα πράγματα θα μπορούσαν να συμβούν διαφορετικά.
Η απάντηση δεν είναι απλή·
τουναντίον,
είναι ακραίως σύνθετη και διακρίνεται από ψυχογραφηματική πολυπλοκότητα.
*** Ο Παναγιώτης και ο Γιώργος Αγγελόπουλος
γεννήθηκαν, γαλουχήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στα πλούτη.
Αυτό σημαίνει,
ότι ναι μεν δεν είχαν στην καθημερινότητά τους
τα άγχη που διέπουν τη ζωή τού Μέσου Πολίτη,
όμως είχαν το δραματικό άγχος να διατηρήσουν -και φυσικά, να αυξήσουν-
τα κεκτημένα τής οικογένειάς τους.
Ο Πλούτος έχει τούς δικούς του κώδικες, τούς δικούς του νόμους,
τις δικές του απάνθρωπες απαιτήσεις·
ο πιο στυγνός εμφυλιοπολεμικός κανόνας τού Πλούτου ορίζει ότι
«Δικαιούσαι ως άνθρωπος να είσαι φτωχός,
αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ από πλούσιος να γίνεις φτωχός.».
Ως εκ’ τούτου,
η απολύτως λογική προσέγγιση που διατυπώνει κάθε νοήμων και έντιμος φίλαθλος
-σύμφωνα με την οποία,
θα έπρεπε οι αδελφοί Αγγελόπουλοι
να έλεγαν την αλήθεια για την οικονομική τους δυσχέρεια
και να εγλύτωνε ο Ολυμπιακός από τη «μαύρη σελίδα» που βιώνει-
έχει εξαιρετικά αδύναμη ρεαλιστική βάση.
Όταν ο Πλούτος είναι εγγεγραμμένος στο «DN.A.» σου,
απαιτείται να διαθέτεις τεράστια μαγκιά
ώστε να δηλώσεις ότι το οικονομικό status σου δεν είναι το ίδιο με παλαιότερα·
το Μάρκετινγκ τού Πλούτου απαγορεύει την Ομολογία τής Φτωχοποίησης,
το Μάρκετινγκ τού Πλούτου απαγορεύει την Ομολογία τής Χρεωκοπίας,
το Μάρκετινγκ τού Πλούτου απαγορεύει να είσαι αδύναμος.
*** Μία έξοχη κινεζική παροιμία λέει ότι
«Ένας σκύλος με λεφτά, λέγεται “Κύριος Σκύλος”.».
Όπερ μεθερμηνευόμενον,
ναι μεν οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έχουν αδιαμφισβήτητες τεράστιες ευθύνες
για την τωρινή κατάντια τού Ολυμπιακού,
αλλά εξ’ ίσου τεράστιες είναι και οι ευθύνες τής Μάζας.
Τα υπομηδενικής νοημοσύνης όντα
που υϊοθέτησαν πανηγυρικώς
την αυτοκτονική και συνάμα δολοφονική παντιέρα τού «#mexri_telous»,
λειτούργησαν… κοπαδηδόν·
το σκεπτικό τους συμπυκνωνόταν σε αρχετυπικές υποτέλειες,
οι οποίες ορίζουν ότι «Αυτός που έχει τα Χρήματα, έχει και το Δίκιο.»,
και «Ακολουθούμε τυφλά όποιον φέρει τον τίτλο “Πρόεδρος”.».
*** Υπήρχε στον αιώνα τον άπαντα η περίπτωση
να γινόταν αποδεκτός ο υποβιβασμός τού τρις πρωταθλητή Ευρώπης,
αν επρότεινε κάτι τέτοιο ένας άνεργος ή ένας λιμενεργάτης οπαδός τού Ολυμπιακού..;
Αν ένας «ανώνυμος» οπαδός τού Ο.Σ.Φ.Π. έλεγε
«Ως αντίδραση σε αυτά που μάς κάνουν
ο Βασιλακόπουλος, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος και οι διαιτητές,
να ρίξουμε την ομάδα στην Α2.»,
οι ομοϊδεάτες του θα τον πλακώναν’ στα φατούρα και στις καρπαζιές,
και θα τού φέρονταν όπως οι Γαλάτες στον Κακοφωνίξ
όταν γίνεται το γλέντι στο γαλατικό χωριό, στο τέλος τής κάθε περιπέτειας·
θα ήταν μονίμως δεμένος και φιμωμένος πάνω σε ένα δέντρο.
Όμως, οι «Κακοφωνίξ» τής ιστορίας μας, οι αδελφοί Αγγελόπουλοι,
έχουν μία ειδοποιό διαφορά από τον εν’ λόγω ήρωα τού αγαπημένου κόμικ..:
Ο «Κακοφωνίξ» είναι εχθρός των Φράγκων (Ρωμαίων),
οι Αγγελόπουλοι είναι φίλοι των Φράγκων (χρημάτων).
Πώς λοιπόν περιμένουμε από τούς (κάθε) Αγγελόπουλους
να βγούνε και να πούνε την Αλήθεια,
όταν ο Πλούτος είναι εγγεγραμμένος στο «DN.A.» τους..;
Το «Κύτταρο τού Πλούτου» επιτίθεται πάντοτε στο «Κύτταρο τής Αλήθειας»
και χρειάζεται να διαθέτει ο άνθρωπος πανίσχυρο οργανισμό
προκειμένου το μεν να μη σκοτώσει το δε.
Άρα, μιλώντας σχηματικά θα πω,
ότι είναι σκληρό να μεμφόμαστε τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο
επειδή δεν απεδείχθησαν εξαιρετικοί οργανισμοί·
εντελώς τυχαία γεννήθηκαν πλούσιοι
και εντελώς άτυχα βιώνουν την κατάρα
να συνεχίσουν υποχρεωτικώς να είναι πλούσιοι.
Για τον Ηλίθιο Άνθρωπο, για τη Μάζα,
ένας σκύλος χωρίς λεφτά είναι «κωλόσκυλο».
Ε, λοιπόν,
οι αδελφοί Αγγελόπουλοι δεν είχαν το σθένος να θεωρηθούν «κωλόσκυλα»
και παρέμειναν δέσμιοι τού status
που συμπυκνώνεται στον προσδιορισμό «Κύριος Σκύλος».
Συνελόντι ειπείν,
ο Ολυμπιακός κατήντησε όπως κατήντησε, εξ’ αιτίας τής μάζας του·
μία μάζα που τού κατατρώει τα σωθικά και στο τέλος θα τον καταστρέψει.
Εξ’ ου και το «Μέχρι Τέλους».
Υστερόγραφο:
Η στήλη λατρεύει τα Ζώα και δη τούς σκύλους.
Οι αλληγορικές διατυπώσεις που αναγνώσατε,
διατυμπανίζουν -επί τής Ουσίας- την Αξία τού Σκύλου
και την Απαξία τού Μαζανθρώπου.
Κάτι ξέρουν οι σκύλοι και δεν ασχολούνται με τα Λεφτά, ρε.
Ζήτω οι σκύλοι, Ζήτω τα «κωλόσκυλα»!
Ο Αθλητάμπουρας
