Φωτορεπορτάζ: Νίκος Χριστοφάκης

Τα πρόσφατα έργα του ΔΕΔΔΗΕ στην οδό Μετσόβου στην περιοχή της Άνω Γλυφάδας, κατέδειξαν όχι μόνο την προχειρότητα και τη «γύμνια» τους, αλλά και πόσο επικίνδυνα μπορεί να αποβούν σε περίπτωση μίας καταιγίδας, όπως αυτή που έπληξε τα προηγούμενα 24ωρα την Αττική.

Τα καλώδια βγήκαν πάλι στην επιφάνεια

Τα έργα  είχαν ως στόχο την υπογειοποίηση καλωδίων υψηλής τάσης και την επιχωμάτωσή τους σε ένα τμήμα του δρόμου.

Όπως δείχνουν οι φωτογραφίες της «Ζούγκλας» η ορμητική καταιγίδα είχε ως αποτέλεσμα το ρέμα από τον Υμηττό να απογυμνώσει τα καλώδια και να ξεσκεπάσει την επιχωμάτωση, φέρνοντας τα στην επιφάνεια και δημιουργώντας μία κατάσταση κινδύνου για την περιοχή.

Το έργο της οδού Μετσόβου στην Άνω Γλυφάδα, μετά την νεροποντή

Δείτε τι είπαν στην κάμερα της Ζούγκλας κάτοικοι της περιοχής, τόσο για τα δέντρα που κόπηκαν, όσο και για την πρόχειρη επιχωμάτωση των καλωδίων:

Κάτοικος εξηγεί στην κάμερα ότι και τα μπάζα, που βγήκαν για να γίνει η επιχωμάτωση, είχαν μείνει γύρω από το έργο του ΔΕΔΔΗΕ:

Δείτε σε βίντεο πώς είναι το σκάμμα του έργου σήμερα μετά την ορμητική καταιγίδα:

Δείτε εικόνες της Ζούγκλας από το έργο του ΔΕΔΔΗΕ στην οδό Μετσόβου:

Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους: υποχώρηση του εδάφους σε μεγάλο βάθος, εκτεθειμένα καλώδια υψηλής τάσης και τόνοι φερτών υλικών που μετέτρεψαν τους δρόμους σε ποτάμια λάσπης και μπάζων.

Τι έγραψε ο Θοδωρής Κολυδάς για το ρέμα που «έπνιξε» την Άνω Γλυφάδα

Την ιστορία του ρέματος της Ευρυάλης που «έπνιξε» χθες την Άνω Γλυφάδα αναφέρει σε ανάρτησή του ο μετεωρολόγος Θοδωρής Κολυδάς. Γράφει χαρακτηριστικά; «Το ρέμα της Ευρυάλης, με πηγές στις πλαγιές του Υμηττού και εκβολή στον Άγιο Κοσμά, αποτέλεσε ιστορικά φυσικό όριο μεταξύ Γλυφάδας και Ελληνικoύ. Από τον 19ο αιώνα, όπως αποτυπώνεται στους χάρτες του Kaupert, διέθετε περισσότερους του ενός κλάδους και ανοιχτή φυσική κοίτη, που διέσχιζε έναν επίπεδο, κυρίως φυσικό χώρο με αμμοθίνες και αλυκές στην παραλιακή ζώνη.
Το σημείο που βρισκόταν το ρέμα της Ευρυάλης

 

Στη μεταπολεμική περίοδο και ιδιαίτερα με την έντονη πολεοδομική ανάπτυξη, το ρέμα υπέστη εκτεταμένες ανθρώπινες επεμβάσεις. Η φυσική του κοίτη κατατμήθηκε, μετατοπίστηκε και σε μεγάλο βαθμό υπογειοποιήθηκε, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οδικά έργα, επεκτάσεις οικισμών και υποδομές του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Σήμερα, μόνο ένα μικρό τμήμα του διατηρεί ανοιχτή κοίτη, κυρίως μεταξύ Λεωφόρου Βουλιαγμένης και Περγάμου.
Η ψηφιοποίηση των ιστορικών χαρτών και η σύγκρισή τους με αεροφωτογραφίες αναδεικνύουν καθαρά τη ρήξη ανάμεσα στη φυσική–ιστορική διαδρομή του ρέματος και τη σύγχρονη αστική πραγματικότητα, τεκμηριώνοντας το μέγεθος και τις συνέπειες των επεμβάσεων στον υδρολογικό και πολεοδομικό ιστό της περιοχής.
Εξαιρετικό και διαφωτιστικό το άρθρο-οδοιπορικό της ΓΕΩΜΥΘΙΚΗΣ».