Τον απολογισμό του ΣΕΠ για το 2018, αλλά και για το πλάνο του εν όψει της νέας σεζόν μίλησε ο Γιώργος Στεφανόπουλος. Αναλυτικά η συνέντευξη:

-Λίγα λόγια για τη χρονιά που πέρασε. Πώς ήταν για το ΣΕΠ;
«Νομίζω ότι ήταν η πιο δημιουργική χρονιά από την έναρξη του ΣΕΠ. Οι Έλληνες πυγμάχοι έκαναν πολύ ωραίους αγώνες εντός κι εκτός Ελλάδος και αυτό είναι το σημαντικό, ότι ξεχώρισαν τα παιχνίδια του ΣΕΠ. Επίσης ενδυναμώθηκε πολύ το δυναμικό των πυγμάχων, ώστε να μπορούμε πια να πούμε ότι η αφρόκρεμα της ελληνικής πυγμαχίας αγωνίζεται πλέον στο ΣΕΠ. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής έχω ζήσει όλα τα συναισθήματα αυτά τα χρόνια. Ειδικά η περσινή σεζόν ήταν και του ύψους και του βάθους. Και δεν αναφέρομαι στη ροή του ΣΕΠ. Αυτή ευτυχώς είναι σταθερά ανοδική. Έχει να κάνει με παρασκηνιακά θέματα που δεν αξίζουν καν να τα αναφέρω. Είμαι σκληρός αλλά είμαι άνθρωπος. Στον εσκεμμένο πόλεμο προβληματίζομαι. Ειλικρινά σε αυτά τα 3 χρόνια μου πέρασε από το μυαλό να σταματήσω. Αναπόφευκτα μπήκαν μέσα μου ερωτήματα… για ποιους αγωνίζεσαι; Αξίζει τον κόπο όλο αυτό που περνάς; Γιατί δίνεις χρόνο και χρήμα για αυτούς που σε σαμποτάρουν; Αξίζουν αυτοί που σε πολεμούν το δώρο που πρόσφερες στην πατρίδα σου που λέγεται επαγγελματική πυγμαχία; η επαγγελματική πυγμαχία, για όποιον δεν το έχει καταλάβει ακόμα, είναι δώρο όχι μόνο για το ελληνικό μποξ αλλά και για τον ελληνικό αθλητισμό. Θα έλεγα ψέματα αν σας έλεγα ότι δεν τα σκέφτηκα όλα αυτά. Αλλά είμαι πυγμάχος. Κι επειδή δουλεύω καθαρά και τίμια και δίκαια, τις μέρες που ήμουν κοντά στο να σταματήσω ενοχλημένος από διάφορα, γύρισαν τα πράγματα ανάποδα. Αυτά βέβαια είναι πλέον παρελθόν. Σημασία έχει ότι ο ΣΕΠ δυναμώνει συνεχώς. Αυτό που με γεμίζει ικανοποίηση είναι όταν μετά από ένα event που έχει ένα παιχνίδι του ΣΕΠ, δέχομαι δεκάδες μηνύματα από γνωστούς και αγνώστους που σπεύδουν να μου πουν ότι το επαγγελματικό παιχνίδι του ΣΕΠ ήταν το καλύτερο της βραδιάς. Ή όταν κάποιοι με διαβεβαιώνουν ότι θα πάνε στη διοργάνωση μόνο και μόνο για να δουν την επαγγελματική αναμέτρηση».

-Πέρυσι έγιναν και αρκετές διαγραφές που συζητήθηκαν. Γιατί συνέβη αυτό;
«Όντως έγιναν αρκετές διαγραφές. Από το ΣΕΠ διαγράφηκαν πυγμάχοι πρώτον γιατί άλλαξαν χώρα. Θα μπορούσα να τους κρατήσω αλλά προτιμώ να μη συνεχίζω τη συνεργασία μου με πυγμάχους που απομακρύνονται για αρκετούς λόγους. Αγωνιστικά μπορώ να τους ελέγξω μέσω μποξρέκ. Το πρόβλημα είναι σε άλλα επίπεδα. Μπορεί π.χ. ένας πυγμάχος που παίζει το ερχόμενο Σάββατο να έχει ένα τρακάρισμα την Τρίτη. Στην Ελλάδα το πιο πιθανό είναι να το μάθεις και να μην τον αφήσεις να παίξει. Σε μια ξένη χώρα είναι δύσκολο να το μάθεις και αυτός μπορεί να πάει να παίξει κανονικά. Εντόπισα παράλληλα και σοβαρά θέματα ασέβειας σε αυτούς που έφυγαν, που θα τους διέγραφα ακόμα κι αν δεν έφευγαν. Οπότε με τη μετανάστευσή τους μου έλυσαν τα χέρια να τους απομακρύνω. Η άλλη περίπτωση διαγραφής ήταν σε πυγμάχο που αγωνίστηκε στην ερασιτεχνική. Εδώ δεν μπαίνει θέμα συζήτησης, έχει κάνει ο άλλος την επιλογή του. Και η άλλη περίπτωση αφορούσε παραβίαση βασικών κανονισμών του ΣΕΠ. Ούτε εδώ μπαίνει θέμα συζήτησης. Όποιος δε σέβεται τους κανονισμούς τιμωρείται είτε με ποινή είτε με διαγραφή. Δεν υπολογίζω ούτε όνομα ούτε επίπεδο. Στην τήρηση των κανονισμών είναι όλοι ίσοι. Και οφείλω να είμαι δίκαιος με εκείνους τους πυγμάχους που σέβονται τους κανονισμούς και πειθαρχούν. Με ρωτούν πολλοί γιατί παίρνω κεφάλια. Επειδή υπήρξα πετυχημένος αθλητής αλλά δε μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να μη σεβαστώ κανονισμούς και ανθρώπους επειδή ήμουν όνομα. Ήμουν πιο πειθαρχημένος κι από τους αρχάριους. Για αυτό δεν μπορώ να δικαιολογήσω κανέναν, όταν δε σέβεται κανονισμούς και πρόσωπα. Και να υπογραμμίσω ότι όποιος διαγράφεται, απλά δεν ξαναγυρίζει».

-Τα σχέδιά σας για τη νέα χρονιά;
«Θα μου επιτρέψετε επειδή είμαι προληπτικός, να μην τα αποκαλύψω όλα, ειδικά τα σημαντικότερα. Ελπίζω να τα μάθετε όταν γίνουν πράξη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δουλεύουμε από πέρυσι για αυτά με το Χρήστο Γάτση και περιμένω αυτή τη χρονιά να δω αποτελέσματα. Αν γίνουν αυτά πράξη, θα μιλάμε για την απόλυτη απογείωση της επαγγελματικής πυγμαχίας. Ευχηθείτε μου να γίνει πράξη και να τα μάθετε τότε. Τα σχέδια που μπορώ να ανακοινώσω είναι ήδη γνωστά. Αφορούν την εμπλοκή νέων διοργανωτών, νεών πυγμάχων υψηλού επιπέδου, νέων προπονητών, νέων διαιτητών και γενικά νέων προσώπων στο προσκήνιο. Αυτό θα ανοίξει πολύ το πεδίο δράσης του ΣΕΠ».

-Πώς προέκυψε η συμμετοχή της Ελλάδας στο συνέδριο της WBC;
«Η Ελλάδα είναι ενταγμένη στην EBU. Μέσα από αυτή την ένταξη υπάγεται ταυτόχρονα στην WBC. Στόχος της συμμετοχής μας σε αυτό το συνέδριο ήταν καθαρά το χτίσιμο δημοσίων σχέσεων. Το να μάθουν τα κορυφαία ονόματα του πλανήτη ότι η Ελλάδα έχει επαγγελματική πυγμαχία. Αυτό το πετύχαμε με την κοινωνικότητα και τη διπλωματική συμπεριφορά του Γιώργου Περγιάλη που εκπροσώπησε το ΣΕΠ. Κρατάμε αυτό και προχωράμε. Οι πόρτες είναι ανοιχτές για τους Έλληνες πυγμάχους. Η στρατηγική μας θα δείξει που θα φτάσουμε. Ελπίζω πολύ ψηλά. Έχουμε πυγμάχους που με δουλειά μπορούν να ανέβουν πολύ».

-Γιατί να έρθει ένας πυγμάχος στο ΣΕΠ;
«Καταρχήν για να συμπεριληφθεί στην ελίτ των Ελλήνων πυγμάχων. Ο ταλαντούχος πυγμάχος που αξίζει πραγματικά και σέβεται τον εαυτό του δε διανοείται πια να αγωνίζεται εκτός ΣΕΠ. Πετύχαμε σε αυτά τα χρόνια πολλά. Ένα από αυτά είναι το να θεωρείται πια αστείος, κάτι σαν Δον Κιχώτης, εκείνος που παίζει τρία τρίλεπτα σε σόου και αυτοαποκαλείται επαγγελματίας. Επαγγελματίας είναι ο Κόλλιας, ο Ριτζάκης, ο Ματσάγκος, ο Τζεμάλ, ο Σκαρπόθεος, ο Νικολόπουλος, ο Δανιήλογλου, ο Σωπρανίδης, ο Κοντογιώργης και όλα τα άλλα σπουδαία παιδιά που αγωνίζονται στο ΣΕΠ. Μόνο γέλια προκαλεί πια κάποιος που χρησιμοποιεί τη λέξη επαγγελματική σε μη αδειοδοτημένα σόου. Τα πράγματα διαβαθμίστηκαν πλέον. Υπάρχουν επαγγελματίες του ΣΕΠ και επαγγελματίες του φεισμπουκ. Διαλέγετε και παίρνετε. Θα φανεί εγωιστικό αλλά είναι η αλήθεια. Όποιος πυγμάχος παίζει σε σόου εκτός ΣΕΠ και δε σκέφτεται να ενταχθεί, είναι σαν να παραδέχεται δημόσια ότι είναι πυγμάχος Β’ διαλογής. Καταλαβαίνω βέβαια ότι θέλει άντερα να πάρεις την απόφαση να αντιμετωπίσεις του πυγμάχους του ΣΕΠ. Και μην ξεχνάμε ότι όποιος μπαίνει σε ρινγκ δε σημαίνει ότι μπορεί να γίνει και επαγγελματίας. Θέλει ψυχή και δουλειά κι επαγγελματισμό».

-Γιατί είστε τόσο αυστηρός με το θέμα των ιατρικών εξετάσεων;
«Δεν είμαι εγώ αυστηρός, είναι η EBU. Τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Όποια χώρα δεν τηρεί αυτό τον κανονισμό απλά διαγράφεται. Επίσης είμαι σκληρός με όποιον τις αποφεύγει, γιατί υπάρχουν κι εκείνοι οι πυγμάχοι που περνούν μισή μέρα στο νοσοκομείο. Δεν μπορούν οι σοβαροί κι υπεύθυνοι αθλητές να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους άλλους. Κι επιτέλους πρέπει κάποια στιγμή να αντιμετωπίσουμε όλοι στο χώρο με σοβαρότητα αυτό το θέμα των ιατρικών εξετάσεων».

-Πώς προέκυψαν τα πρώτα επαγγελματικά συμβόλαια Ελλήνων πυγμάχων με ξένο μάνατζερ;
«Τον Αρτάν Βέρμπικα τον γνώρισα το καλοκαίρι. Κάναμε αρκετές συζητήσεις, γιατί προφανώς ήθελε να καταλάβει, αν αξίζει να επενδύσει χρόνο και χρήμα σε Έλληνες πυγμάχους. Τα πρώτα χρόνια κι εγώ κι ο Χρήστος ο Γάτσης τα κάναμε όλα χωρίς να είναι υποχρέωση μας. Δηλαδή κλείναμε παιχνίδια, κάναμε εξετάσεις, χρέη μάνατζερ, συμβόλαια, διοργανώσεις χωρίς να είναι υποχρεωτικό. Όταν όμως θες να χτίσεις κάτι δουλεύεις σε όλα τα επίπεδα. Τώρα τα πράγματα σταδιακά διαχωρίζονται. Κάποιοι πυγμάχοι θα έχουν το μάνατζερ τους που θα δουλεύει για αυτούς. Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να ανέβουν οι συγκεκριμένοι πυγμάχοι που υπέγραψαν συμβόλαιο. Εγώ είμαι πάντα δίπλα σε όλους τους πυγμάχους του ΣΕΠ και θα τους στηρίξω όσο μπορώ».